Original subtitles

Wat gek word je ervan.

Steeds vroeger wakker zo.

Ja, dat heeft niks met leeftijd te maken.

Nooit last gehad van Murg.

Tot nu.

Eén Murg. En die zit erin. Niet doodslaan, hè? Nee, ik laat jullie

gezellig.

Kijk, Murg.

Alsjeblieft.

What the fuck?

ZANG EN MUZIEK

... ... ... ...

Gaan je eens gordijnen op?

Nooit.

Oké.

Niets tussen mij en mijn uitzicht.

Romantisch.

De dag dat je jezelf op een cruiseschip aantreft.

Hoezo? Alleen voor hoogbejaarden, toch?

Het is juist weer helemaal happening.

Dat heb ik dan even gemist.

Vrienden van mij hebben het al een paar keer gedaan.

Achterbankgeneratie. Geen fantasie. Maar hij lijkt het ook wel chill.

Schiet je wel een beetje op, schat?

Relax, die vrouw trouwt voor de derde keer.

Vorige twee keer was ik ook al te laat.

De eerste keer was je toch zelf te pruidig, hoor?

Daarom.

Misschien wil ik ook wel een cruise maken.

Ga je dan mee?

Nee, toch?

Van mijn vakantietaak genoeg. Een kapotte moe. Ja, ja.

Maar goed.

Met z'n tweetjes. Jij en ik.

De zeden bekijken.

Na de zee weer op.

Beetje chillen.

Zonnebanen. Lekker eten.

Lome seks.

Kindje maken.

Grapje.

Ja, Bet? Ik ga ook niet met OV, hoor.

Ben jij nog in de stad?

En hij zei tegen de broer, let op deze jongen. Hou hem dicht bij je hart, want

hij is belangrijk.

Hallo? Dat heb ik nu heel erg kwijt. Het onderliggende probleem geweest... Hallo,

stop. ...is dat K.N.A. en A.N.O. en C.N.Drabant... ...omdat K.N.A. de

vrienden... Nee, jongens, stop.

Neem op, dat is je moeder.

Ja, mam?

Vertel het eens.

Ik heb de hele nacht geen oogtogen doen.

Dan zien hij mensen in de kamer. En dan zie ik de gielen die gaan wandelen. Ik

durf niet te gaan kijken.

Party, party.

Mam, ik kan het zien dat ze de tv is aangelaten.

Ik ga maar even kijken, ik wacht wel.

Upschiet, jongens, dat is de televisie. Ja, nou, mooi.

Zet maar uit dan, mam.

De roeiknoep.

Roeiknoep?

Ik zie geen roeiknoep.

Op die witte haarstandsbediening. O ja, hoe is dat ding gebleven?

Hoe is dat ding te liggen?

dat ik hem nu heb.

Wie dan?

In het wind.

Lief, dat jullie me komen halen. O ja, nu zien ze het al. Dat hebben ze goed

gedaan, Juxke. Hé, is dat je moeder?

Dag mevrouw Smeet. Ach Bertie, hoe gaat het toch met je? Mam, ik moet gaan

hangen, want ik ben aan het rieën. Ik ben blij dat ze nog thuis was. Hebben ze

Michiel goed geholpen?

Ja. Dag Schattike, lieveke.

Dag mam.

Dit doet het toch om, hè?

Het reuzelt net zolang ik hier wel op moet halen.

Ja, schat.

Dus waarom heb je niet meteen aangeboden om me op te halen met mijn feestjurk en

mijn hoge haken? Dat zou een stuk gladder geweest zijn.

Goed, twee?

Goed, hoor.

Met jou?

Ja, we gaan met je.

Dit ziet er mooi uit.

Dank je.

Jij ook.

We gaan naar een bruiloft, hè?

Was het enige geschikt.

Opgieten.

Ja, lopen ze een beetje door.

Wat is er met jou? Niks, er is helemaal niks met me.

...om in tegenwoordigheid van ons allen te verklaren dat je bereid...

...dat

je bereid bent je aan de wettelijke verplichtingen te houden.

Verklaart u, Daan de Vries, aan te nemen tot uw wettige echtgenote Sandra van

Lingen... ...en belooft u getrouw alle plichten te zullen vervullen... ...die

door de wet aan de huwelijkse staat worden verbonden. Wat is daarop uw

antwoord? Ja.

Verklaart u Sandra van Lingen aan te nemen tot uw wettige echtgenoot Daan de

Vries en belooft u getrouw alle plichten te zullen vervullen die door de wet aan

de huwelijkse staat worden verbonden.

Wat is daarop uw antwoord?

Ja.

Als ambtenaar van de burgerlijke stand van de gemeente Schellingwoude verklaar

ik dat Sandra van Lingen en Daan de Vries vanaf dit moment door de echt aan

elkaar zijn verbonden.

Dan mogen de tuigen nu naar voren komen.

Wie is dat?

Ex-schoonzus.

Die nog altijd niet met jou wil praten?

Het scheelt een hoop tijd.

Zo.

Iets van onze leeftijd hoor.

Ik verf de haar.

Mannen zien dat nooit.

Maar wie is dat?

En dan is het nu tijd voor Fee.

Zo fijn dat je er bent.

Ja, ja, ja.

Zien trouwen, doet trouwen. Dus ik dacht, ik trek hem maar vast aan. Ik kan

de ambtenaar vragen om te blijven. Dan ga ik me vast op zoek.

Dank je wel.

Fijn dat je er bent.

Leuk, ja.

Ja, ik voel me helemaal... Hé?

Hoi. Wat leuk dat je er bent.

Ja, hartelijk prachtig.

Mooie dienst.

Ja, daar is hij.

Daar ben ik. Pardon.

Drie maanden scheepsrecht.

Deze keer voorgoed.

Tot een dood ontscheid. Nou is dat op onze leeftijd een iets overzichtelijker

periode geworden, ja.

Zoveel geloof in de liefde.

En op basis waarvan? Vraagt mensen van. Bobby.

Zo.

Gefeliciteerd, hè? Deze plaats is ook heel mooi.

Zo, lekker.

Jullie ook gefeliciteerd, hè, lieverd? Dank je, pap. Jij ook.

Derde huwelijk van jullie moeder.

Hoe voelt dat nou?

Van het eerste herinneren we ons niet zoveel.

Au. Ik mag Daan wel.

Volgens mij past hij goed bij mama.

Als hij me niet over jullie gaat vaderen, heb ik ook niet gedaan.

Grapje.

Hey, hi.

Gefeliciteerd. Dankjewel.

Heel erg zin in champagne.

Hoe lang kennen ze elkaar nou? Een jaar.

Hoe zo voor de derde keer trouwen?

Ik begrijp het wel.

IJs, Loes, jullie zijn toch ook nooit getrouwd? Wij leven al 40 jaar in zonde.

Dat dus.

Nergens voor nodig trouwen.

Burgerlijke onzin.

Primitieve bezwering.

Allemaal angst.

Mijn beste vriendin is in de lente getrouwd op Ibiza.

Met z'n allen in een te gek hotel.

Drie nachten doorgehaald.

Dansend op het strand.

Soms opgang, soms ondergang.

Magisch.

Wauw.

Ik had andere belangrijke dingen te doen.

Deze moet ik even nemen, sorry.

Je hebt wel wat gemist, zo te horen.

Hou op man, al die drugs. Ik had het niet overleefd.

Nee, dat is waar eenmaal.

Wachten doorhalen, dansen op het strand, allemaal drugs. Je moet er toch niet aan

denken.

Toch weet ik zeker dat ik de liefde ook weer vind.

En bejaarden thuis?

Liefdesliefde, ik wil er tot het eind in blijven geloven.

Bravo, meneer.

Bob. Bobbie.

Gaat het wel goed met onze vriend?

Ik moet de zitting vanmorgen overnemen, dus sorry.

Nee. Ja, er zijn twee zieken en ik moet me nog helemaal inlezen. Ik heb een Uber

besteld, dus ik loop vast. Dan mis je het feest. Ja, vreselijk.

Alles goed met ons? Ja.

Nee, niks aan de hand. Oké.

Ik bel je morgen naar de zitting.

Mag ik?

Zo,

mooi hier. Ja.

Met gerust.

Altijd jonge geluk.

Is de familie van de bruide vol?

Wist hij niet.

Gefeliciteerd. Nou, dank je wel.

Ken je elkaar?

Er is wat tijd overheen gegaan, Bob.

Wie ben je dan?

Odile.

Ik ben Odile.

Odile van de Heester, hè?

Inmiddels Odile White.

Ja, natuurlijk.

Nou zie ik het. Ik herken jou meteen.

Oké, ik had je nou wel op de gastlijst gestaan.

Dat ik jou hier heb.

Dat is... Ik was denk ik 17?

48 jaar geleden.

Jezus. Hij ziet er fantastisch uit. Dank je.

Jij ook.

Dank je.

Hoe gaat het met je?

Goed. En jij?

Ja, prima.

Perfect.

Nou, mooi.

Hebben we dat gehad?

Ja.

Sluit jij nog steeds weddenschappen af?

Hoe bedoel je?

Lammer.

Lunch? Ja.

Em, ik wil nog even op de dijk lopen.

Ga je mee?

Oh, yes, yes, yes.

Ja.

Oh.

Ga je mee?

Ja. Nee.

Nou, eh... Een andere keer misschien?

Heel graag.

Nou, eh... Dag dan.

Dag. Dag.

Dit is onze vader.

Oh, Wout. En de bruid is onze moeder.

Oh, maar hij is niet ook nooit zonder hoor.

Die van nu is even oud als Julia.

Ze heet Fee.

Als in het sprookje.

We zaten samen op college.

Grappig, hè?

Ze kwam op onze feestjes. Hij vond haar meteen al heel diepzinnig. Het is echt

de liefde tussen drie twee.

Mooi, hè?

Ja, het is echt mooi. Het is heel mooi.

Nog even en jullie zijn onterfd.

Heel slecht hoor.

Heel slecht hoor. Heel slecht hoor. Heel slecht hoor.

Heel slecht hoor.

Heel slecht hoor. Heel

slecht

hoor.

4 uur vannacht.

Maar Simon?

Zijn reup doet te veel pijn.

We houden het op, jongens.

Ik zie jullie mijn rolstoel duwen.

Opletten jij?

Wat? Ze loopt feeststraks over ons.

Terwijl jij kwijt bent zitten wachten tot ze je luier wil verschonen.

Ons liedje.

Ik zeg ook maar wat.

Oudiel van de heerste.

Die ruikt lekker.

Wat is het?

Epoxyhars.

Met een vleugje terpentijn.

Maar opeens waren ze verdwenen.

En van heerst uit.

Mijn vader kreeg een post in Edinburgh.

En waar ben jij gaan?

Ik heb fine arts gestudeerd. Getrouwd met een Schotse beeldhouwer. En naar de

Hooglander verhuisd.

Ja.

Jij? Amsterdam.

Oké. Culturele antropologie.

Oh. En afstuderen ben ik nooit echt toegekomen.

Maar het was druk.

Ik moest actie voeren.

Huizen kraken, vechten met de ME.

Mooi werk.

Zeker. Zeker.

Maar het verdiende niet geweldig.

Nee. Toen kwam er een kind.

Oké. Toen kwam er nog een kind.

En toen ben ik de reclame ingegaan.

Wat? Ja.

Reclame? Ja.

Jij? Eigen bureau opgezet.

Je danst nu met de executive creative director.

Toer. Helemaal bobsig.

Heb je kinderen?

Ja, zwanger. En hij woont nu in Amsterdam.

Hij werkt hier tegenwoordig. En hij staat daar.

Voor een meisje, bij die boom.

Mijn jongste dochter.

Nee.

Echt?

Oké. Waren wij ook zo mooi?

Wij waren mooier.

Hé, is dat de vader van Edelien?

Nou, nee, nee, nee. Het is Schotland.

En wie is die wanhopige man dan? Oh, geen idee.

Daar werd ik naast gezet. Ze is een architect.

Ze weet veel van kunst.

Alles.

Kreeg ik de indruk.

Wat?

Ben je alleen op stap?

Ja.

Jij?

Ik ook.

Is het een vrouw?

Vriendin? Niet echt.

Ik zou het zo leuk vinden om met jou even te dansen.

Dankjewel.

Wee.

Wee. Wee. Wee. Wee. Wee.

Wee.

Dat zou ik niet doen.

Haar man is twee bij twee.

Schotse hooglander.

Wordt gegarandeerd gedoe.

Oké, Richard.

Tot ziens. Was leuk. Ja, zeker, zeker. Dag.

Dag, Richard.

Hallo. Hallo.

Dit

is

nou Bob.

Dit is hem ter voet uit.

Een beetje halverwege met een bevriend, maar als het hem beter uitkomt, dan kun

je naar de achterbank.

En wie is hier altijd? Bob, nuchter of niet?

Sorry, hoor. Het is niet jouw schuld, maar dan weet je waarom ik dit te maken

heb. Ze kennen me.

O, hoe kennen jullie elkaar?

Van de middelbare school.

Je zat toch op het internaat? Toen ik op dat klootinternaat zat, landde bij ons

in het dorp een familie van ouderspees. Ja, wij woonden daarvoor in de Kongal.

Dat was toch al een overgak? Met een dochter die van Liana Lian slingerde. In

Tegela?

Toen ik eindelijk naar een gewone school mocht, kwam ik bij haar in de klas

tegen. Ja, vierde jaar, katholiek lyceum.

Toen werd hij veel geslingerd, hoor. Ja, met de halve school was het wel liefst

op je.

Nooit iets van geberkt.

Niemand durfde.

Jij toch wel.

Hé, ik kwam recht van het internaat.

Gaat dit verhaal nog ergens heen?

Weggehuisd naar Edinburgh.

We hebben elkaar 48 jaar niet gezien. Ja.

Grappig, hè?

Dat is misschien wel beter.

Dat is mijn beste vriend, maar met vrouwen... Ja, wat nou?

Je gelooft ook niet in liefde, zei je daarnet nog. Jij gelooft in jonge

vriendinnen.

Dat is helemaal niet waar.

En wie van nu is?

Hoeveel jaar jonger is jij, Feest?

Niet zo heel veel.

Alleen maar dertig jaar, dus waar hebben we het over?

Dag. Dag.

Dank je.

Het was leuk je weer te zien. Zeker.

Zal ik...

Leuk jaar, is te lang dood.

Café nog?

Nee, ik denk het niet.

Problemen? Nee hoor, ik ben de ideale man.

Ze willen een cruise met me gaan maken.

Oh, dat je dat maar uit je hoofd laat. Burgelijk, Bob.

Dat is het meest vervuilende vervoermiddel dat er bestaat.

Intens burgerlijk.

Diep kun je zinken, zeg.

Maar erg genoeg dat je rijk bent geworden met de reclame.

Ja, met je veel te grote en veel te dure loft.

Als jij gaat cruisen, Bob.

Dan moeten we jou verstoten.

Hé, deze jongen gaat never ever een cruise maken.

Al die dingen.

Peintje hier, peintje daar.

Dat is absurd, toch?

Gewone gehieren.

Neus in de wind en door.

Wij gaan volgende maand naar een concert van... Zit, hoe heet je bent nou?

Ik kom er zo op. Ik vergeet ook alles.

Doodgewoon worden soms.

Kan ik er ineens niet op komen.

Waar is dat concert?

Paradiso.

Zitplaats reserveert Robuk.

Ik heb me al wel vast een afspraak met de visio gemaakt de volgende dag.

Er zijn oordopjes mee.

Morgen horen ze een dingetje. Ik zou je vertellen, op feestjes sta ik zo.

Anders kan ik het gesprek niet volgen.

En dan maar hopen dat het niet opvalt.

Het valt totaal niet op.

Evenwicht. Ook zo is.

Trapleuning vasthouden, wie had dat nou aan gedacht?

Ineens hou ik een trapleuning vast.

U kunt het trainen.

U staat toch elke dag op één been tallen te poetsen, hoop ik.

Nee, ik doe alles op één been.

Simon, waarschijnlijk een nieuwe heup.

Ja.

En ik een nieuwe man.

Nee.

Terwijl, ik wil nog van alles.

Hoe dan?

Simon in de steek laten?

Van de gedachten moet ik wel huilen.

Als ik thuis kom, zit er wel altijd iemand die van mij houdt.

Snap je? Ja.

We zijn er voor je.

We zijn er voor je.

Allemaal.

Bob? Op huisje.

Eén benen tanden poetsen.

Ik moet nog bedzen.

Oh ja.

Wat zijn de plannen?

Misschien gaat ze morgen terug naar Schotland.

En jij bent er klaar voor?

Kan zonder hoor.

Alleen voor de zekerheid.

We doen het allemaal.

Ja.

IJs? Ja.

Heb jij nog vrouwen?

Ja.

Jij niet?

Tuurlijk. Ik voel het me alleen af.

We laten controleren, hè?

Houd die prostaat in de gaten.

Ik ken iemand die had de ene maand helemaal nergens last van. En de

volgende maand helemaal uitgezaaid.

Lees.

Zo iemand ken jij niet.

Goedenavond. Goedenavond. Kunt u mevrouw Van Heestigen van het bellen?

Zo heet ze niet meer, ze heet nu anders.

Glitters, niet jong meer, net als ik.

En dan ineens, ze kaken.

Bedoelt u Mrs. White?

Mrs. White.

Ik denk niet dat Mrs. White... Zegt u wat het popper is?

Jij wil weten wat ik kom doen?

Ach.

Even checken wat er over is van onze jeugdige elan.

En Mr. White hoeft het nooit te weten.

Nou, die mag het best weten hoor.

Oh.

Tuurlijk.

Openheid boven alles.

Heeft hij zelf ook... We zijn al jaren geleden gescheiden.

Oh, ja.

Dat kan natuurlijk ook.

Wat maakt het uit?

Het gaat om jou en mij.

Het is een nacht.

Zullen we naar binnen?

Ho.

Hai. Hai.

Wie hebben we daar?

Frederik.

Ik werk hier.

Deceptie. Zo.

Hij neemt je taak serieus, hè?

Ja.

Ik heb het wel school gedaan.

Tuurlijk.

Zo kom je nog eens ergens. Dank u.

Jeugdig genoeg.

Ik moest maar eens gaan dan.

Nog een hoop te doen.

Bel je als je in de buurt bent?

Wie weet.

Alle beste.

En af.

Hoezo afgekeurd?

Het is toch een prima campagne?

En ze waren er zo blij mee.

Ja, zo rustig maar. Geen paniek.

Eerst maar eens even horen wat ze dan anders willen.

Ik ben er bijna.

Ik rijd nu een tunnel in.

Ik ben weg.

Zie ik je vanavond?

Nee.

Hé?

Ik trek de pleister eraf.

Wat? Wel veel te lang gewacht.

Schatje, je spreekt aan raadsel. Je weet precies wat ik bedoel.

Lief, wat ik had... As we speak, in het MT moeten... Je wens wordt alleen maar

sterker.

Omstraks is het te laat. Ik ben 37 en al mijn vriendinnen rijden met bakfietsen

door de stad.

Ben je een bakfiets?

Ik wist dat dit eraan zou komen.

Zuidas en kinderen, dat gaat helemaal niet samen.

Er zijn zoveel die het doen.

Met een goede crash, met au pairs.

Het is toch allemaal al ingewikkeld genoeg?

Ja, weet ik toch.

Ik ben geen goed vader materiaal. Je moet het niet eens willen.

Dus doe ik het zonder jou.

We hebben het toch goed samen?

En zolang er niemand anders is.

Maar op deze manier vind ik ook niemand anders.

We kunnen hier later over spreken, want ik moet echt... Nee.

We hebben dit gesprek al te vaak gevoerd.

Als jij geen kinderen meer wil, dan moet je geen relaties met jonge vrouwen

beginnen. Jij wilde een relatie met een iets oudere, interessante man.

Met ervaring en met een leven.

Je bent een oude ziel, dat zeg je zelf.

Je eigen generatie vind je een stelletje watjes. Nou, dan is dit een concessie.

Je unt mij toch de hoofdprijs? Maar ik wil een kind!

We gaan een cruise maken.

Oh, shit.

Kijk, een stelletje paniektaaiers. En kunnen jullie gedomme een keer normaal

parkeren, alsjeblieft?

Dankjewel.

Vertel het maar.

Ze willen meer koppelen aan culture.

Hoe bedoel je?

Dus geen posters, geen affiches. Dus de marketing veel meer targetten om de

doelgroep te bereiken.

Via Instagram, TikTok.

Influencers de content laten maken.

Ja, maar raken we de grip dan niet kwijt?

Via de digitale kanalen heb je gewoon meer bereik. Het is vooral de bedoeling

dat de content niet meer als reclame aanvoelt. Ja, maar het is toch reclame?

Oké, oké.

Ik zit niet op...

Op TikTok is... Vertel maar.

Kennen we nog vloggers? Ja, ik had al een paar namen samengesteld. Dus die

kunnen we dan denk ik gewoon...

Nee,

toch.

Mam?

Ben je niet blijer?

Nee. Kleier?

Een paar weken geleden.

Weet je nog?

We hebben samen kleier gekocht.

Een paré en een hoop verkibbeling gegeerd.

O ja, dat was lekker.

Hoe zijn die kleier?

Wat voor kleier?

Een zieje blouse, een plissé rok, een cashmere vest, twee kooltruien, een

zwarte boks en een gemêleerd jasje.

Dat kan je me graag ook niet herinneren. Weet je het zeker?

Dat houdt ze nog aan vorige week.

Die de verjaardag van Rin is.

Iedereen zegt dat ze er zo sjoe noets oogst. Wat had ik dan al?

De bierbloes, de plissérok en het cashmere vest.

De vergiste knel en cashmere vest?

Het zit zeker.

Hé, zusje.

Herinner ze zich ons man nog?

Sorry Bob, het kan zo niet langer. Het gaat niet meer. Ik ben er alweer de

ganze dag mee bezig.

Hoe bent ze nu?

Ja, word maar door, ik luister.

Ik heb net een ganze nuke goudrabe met haar gekocht. Ik sta vanmorgen voor de

kast, ik doe ze open en alles is weg.

En ze kan zich die kleine niet eens meer herinneren. Ik word gek.

Loop ik vanmiddag met haar naar het park langs in de kleidingcontainer en zegt

ze, zou het er nog in liggen? Ik zeg wat?

Het is een ganse tuut met oud kleier in de container geschmitten voor de

zwervers. Ik zeg, man, daar hebben ze helemaal geen oud kleier.

De inspanning die het kost om met ons man kleier te kopen.

Geen toe-en-toeën.

Wat is dat?

Ja, praat maar door. Luister.

Heb je niet enig idee wat het is om elke dag voor ons man te zorgen?

Ik heb ook mijn dingen, hè. Ik heb mijn kleinkinger, ik heb Rienus. Ik ben

kapot. Ik ken ze niet langer. Alleen omdat ik hier woon en dichtdoor.

Ons man heeft twee kinderen en daar bent u een van. Dus, hè?

Doe eens aan de buurt.

Mam zit echt niet op. Het is een wachtuur. Ah, nee, nee, nee, nee.

Niet weer die kaart, hè?

Dat is zo merkelijk.

Wie oud is dit?

Zet er eens terug voor her. Zet er eens terug voor her. Vier jaar internaat. Zet

er eens terug voor her.

En doe niet zeker dat ze geen betalen voor meer hulp. Want geld is niet de

oplossing, hè?

Lucifer? Bob?

Ja, ja, ja.

Ja.

Ja.

Lea is zwanger.

Ik word oma.

Oma?

Oma, oma, oma.

Hou eens op zeg, lang niet aan toe.

Het is gewoon de fase waarin we nu zijn.

Voor jou misschien ja.

We staan nog midden in het leven.

Keep on dreaming.

Lieve mensen, lieve vrienden.

Welkom in dit huis.

Het huis waar we al zoveel feesten met elkaar hebben meegemaakt.

Sommige feesten liepen finaal uit de hand. De politie en alles. Maar goed,

daar hebben we het niet meer over.

Onze lieve IJsbrand, mijn maatje voor het leven, is vandaag 65 jaar

geworden!

Ja, dat is even wennen, schat.

We willen jullie iets vertellen, want er gaan een aantal dingen veranderen. We

hebben dit pand ooit met onze blote handen gekraakt om het te behoeden voor

verkrotting en speculatie. We hebben elke centimeter eigenhandig opgeknapt.

Bloed, zweet en tranen.

Ons halve leven vechtend met de instanties doorgebracht. Maar we hebben

altijd stand gehouden en daar zijn we trots op.

Maar nu is dit pand onlangs door de laatste eigenaar verkocht aan een groot

bedrijf. En dat bedrijf, dat wil ons eruit.

Nee. Ze hebben ons een oprotpremie van twee ton geboden. Nou ja, alsof je daar

nog iets mee kan. Ik bedoel, want het worden natuurlijk onbetaalbare

appartementen. Zodat die huizenmarkt nog meer verziekt. En onze kinderen de stad

uit moeten.

Ja, dat is nog het ergste.

Ja, dus... We zijn moe.

We geven ons verzet op.

Dus jongens, dit wordt ons laatste feest hier. Loes.

Ik ga er nog wel een artikel over schrijven voor de Groenen, maar... Wat

lul je nou, Loes, met je verzet?

Stand houden.

Even, hoor.

Veertig jaar hebben we een schijntje aan de gracht gewoond.

In een kapitaal pand waar jullie ooit illegaal zijn ingetrokken. En dan krijg

je twee ton mee als je alsjeblieft... na veertig jaar het pand aan de eigenaar

wil teruggeven. En je praat alsof je onrecht wordt aangedaan.

Hey. Hey. Weg.

Iedereen staat hier mee te knikken, mee te voelen.

Zogenaamde linkse rakkers.

Telletje verwende babyboomers. Nee, hou eens op, man.

Salonssocialisten. Jij hebt je ideale verkwansel aan de reclame. En je bureau

verkocht aan de Amerikanen. Met je dikke auto en je veel te dure loft.

Je bent mijn beste vriend.

We zijn toch allemaal mensen?

Muziek. Ik heb het allemaal wel zelf bij elkaar geharkt, hè?

Nooit een cent subsidie gehad.

Zoals Loes in de BKR. En dat kunst die niemand wilde kopen.

En jij hier met je sociale uitkering. Omdat je na 35 jaar nog steeds niet wist

wat je wilde worden.

Op de bak hangen, ja. En oh, oh, oh, wat een onrecht. Ik ben verdomme jarig, lul.

Wat ga je doen met die twee ton?

Oud boerderijtje.

Wijnboer spelen.

Ja, en oh, oh, oh, wat een onrecht. En oh, oh, oh, mag schelden.

Ieder feestje heeft een gangmaker nodig.

Ja, Lout. Wel gezellig, ouwe, hè? Ouwe, zei ik niet. Nee, Bob, dit is niet leuk

meer. Ach, wat leuk, nee, want alles moet altijd maar leuk, leuk, leuk. Hé,

ik wil dat je opzodemietert.

Nu! Is iedereen hier bang voor de waarheid? Nu!

Dan schoot je er zelf uit. Nou, kom op.

Fijne avond.

Wat markeert jou?

Wat markeert jou?

Met je dikkele thee.

Hoop je nog aan de man te komen zo, oma?

Bob,

voor jouw informatie.

We gaan het geld gebruiken om als vrijwilligers in vluchtelingenkampen te

werken. In Griekenland, of Bosnië, of Libanon.

Waarheen ze ons sturen.

Het verblijf moeten we zelf betalen. Gaan we minstens een jaar doen. Dan weet

je dat.

Heb je misschien een glas mee voor de wodka?

Nee, dat hoeft niet.

Prima. Dag Bob.

Ja, mam.

Zeg het eens.

Gelukkig, dat is Toes.

Mam.

Mam, de bel is mobiel.

O, dus dat is niet Toes.

Ja, ik ben wel Toes. O, toch, gelukkig.

Mam, kan ik je later terugbellen?

Ik lig op bed, ik voel me niet zo lekker.

O, Germ.

Ja. O, schattige, de kling is ook een beetje krank.

Is het corona?

Nee.

Nee, het is, ik denk, de griep.

Ja. Ja,

dat is gegeven.

Ja. Dat is goed, ja.

Ja? Ja.

Ik dacht, het is zondag.

Pop! Ze is misschien wel thuis.

Ja.

Alleen de lift is stuk.

Bobby. Hé.

Stoor ik? Ik heb je gemist.

Ja.

Ik jou ook.

Je hebt... Je hebt bezoek.

Zit een beetje te chillen.

Een soort brunch.

Wil je om ze even binnenkomen?

Nou... Hé, man.

Wat kwam je doen?

Ik miste je.

Maar...

Ik heb liever niet meer dat je me opzoekt.

Later kan het wel meer, maar nu... Sorry.

Het is oké.

Ciao. Ciao.

Doet je?

Vind je wel een cognacje?

Voor mij niet. Ik ga zo naar huis.

Ja, niet zo ongezellig. Je hebt ook al niks gedronken. Kijk, ik voel me niet zo

lekker. Ik ben ook heel erg moe.

Sorry, pap.

Vond je het niet lekker?

Ik ga ook, sorry.

Oh, meisjes, laat me niet alleen.

Straks ga ik nog over mezelf zitten nadenken. Oh, dat moet vreselijk zijn.

Ik heb een date.

Nou, laat hem hier komen.

Nee, ik ken hem nog maar net.

Van mama's bruiloft. Wat bruiloft? Wie is de bruiloft?

Mama's bruiloft.

Oh, die jongen.

Die heet toch White met zijn achternaam?

Ja? Ken je hem?

Ik ken zijn moeder.

Oh, dat vallen ze een keer niet.

Heb je haar al ontmoet?

We zijn nog aan het daten, pap.

Ja, natuurlijk.

Bovendien, ze woont in Schotland.

Nee hoor, ze woont in Nederland.

Hé? Ergens in Gelderland.

En sinds wanneer?

Nou, al best wel lang volgens mij. Omdat haar zoon in Wageningen studeerde. En

hij is al afgestudeerd, dus... Ik weet niet wat het is.

Wat een verrassing.

Jij woont toch in Schotland?

Heb ik dat gezegd?

Ja. Nou ja, misschien heb ik het alleen maar gedacht.

Ja, hi. O, ja.

O,

ja.

Prachtig hier, hè? Ja, nou, kom verder.

Ja.

En wat schaft mij de eer?

Jouw zoon date met mijn dochter.

Echt? Die vertelt mij nooit iets.

Dus ik dacht, even kijken of het wel vertrouwd is. Ja, die heeft groot

gelijk. Ja.

Ja. Ja.

Mooi zeg.

Ja. Ja.

Hey hallo.

Hey, goedemorgen. Ga je mee?

Oh ja.

MUZIEK

Kijk eens. Wat een plek is dit, hè?

Kan je die openmaken? Ik kan die kracht niet meer zetten, artrose.

Oh, tuurlijk.

Had je dat altijd al?

Dit heeft met ouder worden te maken.

Sleetage, wij slijten. Oh, ik niet hoor.

Doet het pijn?

Soms. Maar is te doen.

Ja, vooral dankzij die assistenten. Als het erger wordt, dan heb ik wel een

probleem. Oh, vervelend. Ja.

Ik negeer het zoveel mogelijk.

Zo.

Hé, woon je hier alleen?

Yes.

En is dat niet af en toe eenzaam? Ja, ik heb het er voor over. Waar voor over?

Voor mijn vrijheid. Oh ja, natuurlijk.

Ja.

Ja, zo'n scheiding, ik hoop dat echt nooit meer mee te maken.

Ik ben gewoon niet goed in relaties.

Ik wel hoor, ik heb wel heel veel gehad. O ja?

Nou, op de vrijheid. Op de vrijheid.

Proost. Proost.

Sinds die tijd heb ik ze niet meer gezien.

Ik ben zo'n ongelofelijke klootzak.

Het zijn mijn beste vrienden.

Waarom deed je het dan?

Omdat het mijn beste vrienden zijn.

We hebben samen actie gevoerd tegen de sloop.

Hetzelfde kraakpand gewoon.

Echt?

IJs brak de boel open en tapte illegaal stroom af.

Iedereen eigen etage.

IJs en Loes woonden helemaal boven. Daaronder ik.

Onder mij Betty.

En Dirk helemaal beneden met drie gillende Siamese.

Zulke kieren tussen de planken.

Die kon elkaar horen neuken.

Ja.

Ja, ja, ja.

Mooie tijd.

Maar die mensen kennen jou dan toch heel goed?

Deze mensen houden het al een halve eeuw met me uit.

Maar nu... heb ik

alles verkloten.

Door het stoftema.

Oudiel van Eesteren.

Ik herinner me aan het feest.

Wat? Het afscheidsfeest. Op een landgoed.

Ik herinner me Harry Niels.

Het Without You.

Mooi cadeau.

Het doet grijs op de huid.

Ik herinner me nog een mooier cadeau.

Ik herinner me een hand die me meenam naar Azola.

Ik herinner me twee handen.

Die op onderzoek uitgingen.

Man, wat een expeditie.

Zachtjes.

Maar doortastend.

Ik weet nog wat ze vonden.

Ik weet nog hoe het voelde.

Richard, ik moet eten.

Sorry.

Oh,

hey.

Richard, toch?

Ja.

Het is Bob. Bob, ja.

En Richard is de opdrachtgever van het werk waar wij net mee bezig waren.

Oh, kunstkenner.

Ik ben architect.

Architect, ja, een paar vriendjes van mij. Mijn bureau is een van de grootste

van Nederland momenteel.

Bob heeft een reclamebehoor. Ach, wat leuk. Is dat niet meer iets als je

dertig bent?

Ja, meestal wel.

Maar vaak ook niet.

Het hangt ervan af.

Ga je er al vandoor? Ja.

Druk, druk, druk, reclame, snelle wereld.

Als je op tijd bent ben je al te laat, zeg maar.

Oh,

wel fijn.

Heeft u nog vragen?

Nou, alleen... Dat is natuurlijk beschermd natuurgebied.

En... Geen vragen.

Daar ben je genadigd vanaf gekomen, toch? Ja.

Hoe is het met je date?

Ze is verliefd, dat zie je toch?

Echt?

Ja. Heb je zijn moeder al ontmoet?

Wat? Hoe snel ging jij vroeger naar de ouders van vriendinnen toe?

Voor mij lag het nooit. Ja, joh. Thanks.

Waarom zie ik jullie zo weinig?

Wil je eerlijk antwoord?

Vanwege die vriendinnen van jou altijd.

Maar dit weet je allang, pap.

Doe maar dan op mijn koffie.

Zullen we het hem dan maar vertellen?

Hou je vast, pap.

Je wordt opa.

Ik ben zwanger, pap.

Oh! Oh, kijk, rustig. Voorzichtig.

Rustig. Oh,

waarom vertel je me dit nou? Ik kan me niet verdedigen. Nu luister je

tenminste. Oh, Jezus. Het is echt nog heel pril, maar we willen het wel graag

aan onze ouders vertellen.

Oh, mijn liefste Sjoek. Mijn liefste kleine Sjoek. Kom hier.

Oh.

Oh.

Oh, hartstikke gefeliciteerd, lieverd.

Oh, dat kindje gaat het beste moeder krijgen.

En jij ook, hè, moppie?

Ik word echt een coole tante. Ja.

Maar één ding.

Ik wil geen opa genoemd worden.

Nee.

Nee. Ik blijf gewoon op.

Ja, tuurlijk. Ja, hoor.

Opa.

Opa.

Hallo jongens, vanuit de diepte, Bob hier.

Mijn spijt is groter dan mijn ego.

Mijn brouw is kolossaal.

Ik zal geen rustig moment meer kennen.

Is hij eraf?

Je ballen ook?

Alles weg.

Dan breken er nu andere tijden aan.

Heb je nog iets te zeggen?

Ik ben jullie onwaardig.

Ik wil jullie deurmat zijn.

Dankbaar voor elke vernedering.

Ik zou jullie voeten kussen.

Dit is een narcose.

Gewoon sorry zeggen mag ook.

Of niet iedereen met ik beginnen.

Sorry, jongens.

Sorry.

Sorry.

Godsamme, wat een klootzak was ik. Ja, moeilijk, ja.

Ja, ik had natuurlijk wel gelijk, maar... Oké, zo kennen we je weer.

Dat voetenkussen, is dat bespreekbaar?

Hoe is het met jullie plannen?

We zijn druk bezig met de voorbereidingen via Movement on the

Ground. Het wordt waarschijnlijk griekenlat.

We zijn het huis aan het leeghalen. Heb jij toevallig nog interesse in kunst die

niemand wil hebben?

Auw. Ik hoop het allemaal.

En ik betaal je dat dik voor.

O,

o, o, schat. O, sorry.

Ik weet niet wat ik had.

Jij bent mijn liefste vriendin.

En... Je bent een prachtvrouw. Ja.

Je hebt nu eenmaal dit karakter. Dat is voor jou zelf het ergst.

O, o, o.

Gaat het, opa?

Hoe weet jij dat nou?

Nee.

Het moet geheim blijven.

Gefeliciteerd.

Jongens, groot nieuws.

Een nieuwe pitch?

Nee. Hoe dat zo?

Dit is onze trouwste oudste klant. Jonger, diverse.

Verschrikkelingsmaatschappij. Dus er moet opnieuw gepitcht worden en snel

ook. Rustig nou, ik ben met een week terug.

We kunnen er nu beter iemand opzetten.

Hallo? Hallo? Hallo?

Hallo? Kunnen we het even centraal houden?

Wat zit je er toch steeds aan die poeg?

Het is een automaat, Bab.

Twee minuten stilte voor de mensen die hier moeten wonen.

Zou dit het zijn?

Hey, Pop.

Hey. Welkom.

Leuk.

Ja, spannend.

Zeker.

Leuke dochter heb je. Is ze er al?

Hey.

Nou, jouw zoon mag er ook zijn.

Ja, zeker.

Kom je eens even mee?

Hoi. Hallo. Hoi.

Betty. Richard.

Oh, Richard.

Ja, ik ben een oude vriendin van Bob.

Van Bob.

Ach, van Bob. Ah, ja, ja. Van Bob. Oh, leuk.

Leuk. Zo.

Nou. Wow.

Te gek.

Ja. Ja, hè?

Te gek.

Nou, die Richard heeft het goed voor elkaar, hè?

Zeg, als ik jou nou ook een opdracht geef, kunnen wij dan

ook... Jij denkt dat ik met al mijn opdrachtgevers seks heb?

Niet dan?

Jawel, maar ik laat ze ook niet betalen.

Ja, lieve mensen, mag ik jullie verzoeken?

Het gaat gebeuren.

Sorry, ik moet door.

Ik leid je.

Daar gaan we.

Je staat er al.

Fijn dat jullie er zijn, lieve mensen.

Lieve, dierbare Odiel. Met wie ik de afgelopen tijd zo intensief heb

opgetrokken. En ik heb jou zo goed leren kennen.

Ik zie datgene wat ik van jou geleerd heb terug in wat jij voor mij gemaakt

hebt. Voor deze prachtige tuin.

en tegelijkertijd ook die ongelofelijke kracht en schoonheid... die uitgaat van

deze onbeschrijfelijke sculptuur. Dank je wel.

Applaus voor u.

Heb je nou wat met haar gehad of niet?

Eén keer.

Eén avond.

Ik was nog nooit met een meisje in de bed geweest. En dan meteen zij.

Oké.

Nou, nou.

En toen?

Niks.

Weg.

Geen afscheid, geen adres. Toedeloe. Zoek het uit.

Ik wist dat ze naar Schotland zouden gaan.

Maar...

Dat deed pijn.

Echt.

First cut is de diepest.

En ik wou hopen op een brief.

Adres, bericht.

Maar niks.

Mag ik weer de hele dag ontroostbaar naar Harry Nielsen te luisteren.

De enige die begreep waar ik doorheen ging.

En het dorp.

Ik kon er niet meer tegen.

Meteen na mijn eindexamen een enkeltje Amsterdam verkocht.

Gelukkig maar.

Want daar was ik.

Daar was jij.

En een hele... Een hele hoop andere meisjes.

Jezus Christus, zeg.

Iedereen dwingen om naar jouw getoetel te luisteren.

Moet je dat wel willen?

Hou je een beetje in je haar?

Ik zou ook al weer verliefd willen worden.

Ik bedoel, ik heb een heerlijk leven.

Maar alleen, ze blijft toch een beetje kaal.

Jij zat toch op een datingsite?

Jawel. Maar het beste blijft natuurlijk iemand in het wild ontmoeten.

Of iemand die je al kent.

Die ook vrijloopt.

Waarvan je al weet dat je elkaar leuk vindt.

En dat de liefde daar dan bij komt.

Heb je iemand op het hoog?

Bert.

Was je de laatste man op aarde?

Ze is vannacht door het huis gaan zwerven en heeft toen waarschijnlijk een

tear gehad. Oh, wie weet ze dat?

Ze is gevallen en blijven liggen.

En pas vanmorgen heeft ze Hans gevonden en heeft de dokter gebeld. Oh, en waar

is Hans?

De buurvrouw zit hier vandaag.

Zo zielig. Ze heeft de hele nacht in de koude gang gelegen, dat erme miet. Ze

moest nu nog naartoe, Bob. Ja, maar wat bestaat dan?

Ik zit op den Rief.

Dat heb ik je toch gemaild? Oh.

Eindelijk een wegvakantie.

Ik heb Ans gevraagd om een beetje op haar te letten, want toen reageerde ze

natuurlijk weer niet. En nu gebeurt dit.

Dan moest ze echt nu meteen naar haar toe, Bob.

Ja, maar het eindige is, ik ben onderweg naar de belangrijke pitch. En dan moet

ik Bessie naar de buurt van mijn stoorpuurt gezaagd. Als ik nu weg ga,

dan tijken ik mijn eigen doordvonnis. Het is toch niet te geluiden.

Ons man heeft hulp nodig en het gaat alleen maar weer wat tegen. Ja, maar ik

ken die buurvrouw niet, gaat regelen.

Ik ben niet zo goed met kranke, aardige mensen, Nel. Luister nou.

Wat de fuck?

Is het een proep?

De klant kan op het moment komen.

De klant.

Hoi, ik ben Myrthe. Je kunt iets inspreken, maar je kan het ook niet

doen.

Myrthe Lieverd, oma heeft een TIA gehad. Niet schrikken.

Ze is gewoon thuis, maar ze kan niets. En tante Nel zit op Tenerife.

Ik ben al onderweg, maar kun je me alsjeblieft komen helpen? Spring op de

trein. Ik kan dit niet alleen.

Myrthe, alsjeblieft.

Ze zijn lieve mensen, ja. Terwijl ze niet weten wie ze gewonnen hebben.

God weet wie langs haar gelegenheid.

Lekkend in haar eigen runnen.

Ze wordt gans doorheen.

Gans verkleumd. Ze wordt gewassen en versuiverd. Maar ze snapt gauw niks te

doen. Ben je vandaag nog een beetje in de buurt? Voor als ik opeens weg moet?

Nee, ik heb mijn eigen zorg.

Daar liggen de instructies.

De luiers liggen even in het bed, maar dat zorgste al.

De luiers? Ja.

Altijd even loeren of ze geen suveren ude geet. Het beste met een man, hè?

Ja.

Lupt die tante nog een bus?

We mogen niet klagen.

Nog een.

Een klein ik.

Zeg het dus.

We hebben de pitch toch door laten gaan.

Oké. En vanwege jouw motselinge afwezigheid hebben we Casper opgezet.

Toevallig had de klant er ook een jonge gast opgezet. En toevallig klinkte dat

big time met Casper.

Account gered.

Iedereen blij. En jij ook blij, want je hebt Casper zelf opgeluid. Dus win-win.

Toch?

Hé.

Ja,

een verrassing.

Jouw dochter logeerde bij mij toen je belde. Ze waren aan het dansfestival

geweest bij mij in de buurt. Nu twee kapot gefeest het weilen.

Meertek op morgen.

Maar ik dacht, dan zie ik het auto. Wat moet er gebeuren?

Dat is mijn moeder.

Ze is zo in de war.

Nou, dat is mijn lijk.

Zo.

Ja.

Ik blok hier.

Schrik je daar niet van? Nee.

Je moeder is prachtig.

Zijn leven.

Zijn jaringen.

Denk eens aan zo'n stok oude olijfboom.

Met duizend groeven.

Hoe gaat het nu verder?

Ja, hopelijk knapt ze een beetje op.

Zorg gewoon dat je ervoor op bent.

Hij heeft te veel liefde.

Daar ben ik niet zo goed in.

Vraag maar aan Nel, mijn zus.

Permanent woedend op me.

En je moeder?

Nooit één klacht.

Ze moet het wel gedacht hebben, maar nooit commentaar.

Altijd lief.

Maar ik vind het ook wel lastig.

Waarom?

Omdat ze me vier jaar op dat klote internaat heeft laten zitten.

En je vader?

Is al dood.

Waarom is hij in het internaat?

Ik heb het haar later wel eens gevraagd.

Ik zei mam.

Mam, hoe kon je?

En dan raakte ze helemaal van slag.

Ze was alleen.

Ze kon het niet aan.

Vier jaar doodongelukkig. En niks met misbruik of zo.

Ziek van heimwee.

Eenzaamheid.

Wist je dat?

Altijd wat van gehad.

En dan was je lief voor iedereen en dan dacht ik, maar mij deed je weg.

En dan word ik pot.

Dan zie ik dat ik haar pijn doe.

Dan voel ik me kloten.

Dan kom ik weer een tijdje niet enzovoort.

Wat jammer.

Zonde van jullie tijd.

Ik hoop altijd wel dat het goed met haar gaat.

Dan geldt het ook als liefde.

Absoluut.

Ga

je?

Doet dat hij nou wel eens?

Zo nu en dan.

Rij voorzichtig, hè.

Ja, doei.

Oké, dag. Dag.

Weet je een paraplu?

Een paraplu?

Het regent niet.

Ah, nee.

Ja, ik weet ook niet eens of het een paraplu is.

Ik heb een paraplu in mijn achterpak.

Maar het regent niet.

Nee, klopt.

Ik weet niet...

Ja. Ja.

Ja.

Het beste.

Voor jou.

Voor jou.

Gaan we.

Dat is het nog.

Het waren gewoon briefjes,

kindertekeningen van ons, van de kleinkinderen.

Zwemdiploma's en familiekiekje uit de tijd dat onze pap nog leefde.

Bijvoorbeeld Nel, tijdens haar eerste communie, met een wit bloemenkrantje op

haar hoofd.

Dat zou je nu ook nog heel goed staan zus.

Een envelop vol niks bijzonders.

Alles waar je altijd van droomde.

En het is uitgekomen.

Waarom? raakt me dat zo?

Waarom keert dat ene zinnetje steeds terug in mijn hoofd?

Misschien, heel misschien, moet ik daar nog iets langer

over nadenken.

Over die moeder van ons.

Ja, mam.

Suske.

Dank je voor alles.

Het is niet weer geen gold weer.

Nou, dat tikt dan lekker aan.

Kom mee.

Hé.

Familie?

Nee. Ik ken alleen Bob.

Hoe? Sorry?

Hoe?

Oh ja, dat is een lang verhaal.

En jij, familie?

Nee.

Nee, Bob en ik... Ja, dat is het.

Sorry. Ja?

Fijn dat je er was.

Dank je. Goed doen, zeg.

Nee, het was fijn. Dank je. Fijn dat je er was.

Moet je op?

Niet weggaan, alsjeblieft.

Ik ben bezig.

Toch, lieve Bob?

Sterkte. Eh... Kunnen wij iets afspreken?

Ja, nee, nee, nee.

Nee, je hebt gelijk.

Odeel.

Wat is ik nou ook?

Leer toeteren.

Trombone, dacht ik.

Past wel bij me, qua formaat.

Hallo.

Wat vind

je?

Ik ga.

Lief dat je er was.

Hoe gaat het met je?

Goed.

Goed. Grote plannen. Ik ga al mijn vakantiedagen opnemen en een reis maken.

En... Nee.

Wat? Nee, dat... Daar is nog meer vroeg voor. Vertel ik je wel als het zover is.

Wat, wat, wat? Goed bezig in elk geval.

Het helpt wel.

Ziet er patent uit, Siem.

Ik krijg een nieuwe heup.

Laat me nog even wachten.

We hebben de tijd.

Ik ben sowieso van plan om 120 te worden.

Oké, dat is sterk, hè? Dank je wel.

Sterkt hem op.

Bellen, hè? Ja, ja, ja.

Wij

gaan

ook.

Ik ben wees.

We willen je best salopteren.

Ik voel me niet zo lekker vanwege de chemo.

De wat?

Oh. Oh ja, we hadden het jou nog niet verteld vanwege je moeder.

Maar ze hebben een tumor ontdekt in mijn linkerborst.

En ook wat in de limfen.

Maar ja.

Jezus, Luutje.

Artsen zijn optimistisch. Wij ook, hè. We gaan de strijd aan.

Ik... Ik weet niet wat ik moet zeggen.

Kom goed.

Zet hem op, hè.

Oké.

Nee, lieverd.

Ik kan niet zonder jou.

Is ze niet bang?

Ja, natuurlijk.

Maar je kent haar.

Ze kijkt er vrij aan het richten met het gezicht.

Ik hoop dat dit niet goed afloopt.

Gaat het? Ja hoor.

De enige persoon op de wereld die onvoorwaardelijk van me hield is dood.

Lucy heeft kanker, Odile een architect.

En op mijn bureau vinden ze me te oud. Maar verder is alles prima hoor. Fijn

zo. Ja.

Een kutzooi, mijn leven.

En ook nog eens helemaal mijn eigen schuld.

Ja, ik weet.

De dag dat ik de zaak overdeed aan die Amerikanen heb ik mijn ziel verkocht.

Ik vind het wel heel erg lang.

Geen reet meer aan.

Waarom ga je er dan mee door?

Status? En nu word ik ook nog eens uitgewerkt.

Dat klinkt dan wel weer positief.

En dan?

Wie ben ik dan?

Wat ga ik dan doen?

Ga eindelijk weer iets doen wat je wel leuk vindt.

Ga actie voeren.

Maar ze voel ik er heel goed in.

Sluit je aan bij Extinction Rebellion. Zeg me wat.

Alles verkloot.

Mijn moeder, mijn huwelijk.

Mijn dochters opgescheept met een weekendvader.

Vrouwen verlaten, andere vrouwen ook weer verlaten.

Wat een pijnbak.

Hou er dan eens mee op.

Het is te laat.

Veranderen kan altijd.

Maar op het moment... Hoe dan?

Verbind je eens een keer.

Maar echt, ga het eens aan.

Je zit altijd zo schijterig.

Durven te vertrouwen, je weet niet hoeveel tijd je nog krijgt, schat.

Schijterig?

Laat het boze verlaten jongetje uit het internaat nou eens achter je.

Geef de liefde een kans.

Liefde.

Weet je hoe dat schrijft?

Laat me hier sterven.

Het is goed, schat.

En als de vogel Fenix uit mijn eigen as herijst.

In een verbeterde versie. Ik kan niet wachten.

Hé, ik heb nagedacht. Het is goed.

We doen het.

Wat?

Een cruise?

Een kind?

Pakvier?

Alles.

Kom eerst even rustig binnen.

Ja.

Zo. Hai.

Oh, hi.

Bob, dit is Jens. Bob.

Jens. En Jeroen.

Bob. Hi.

Hi.

Laten we even rustig gaan zitten.

Oh, ja.

Lekker daar zitten.

Jens en Jeroen wonen hier op de vierde etage.

Oh, leuk.

En zij worden de vaders van mijn kind. Ons kind.

Ja, ik zie mezelf ook als moeder.

Ja, natuurlijk. Iedereen is anders.

Super handig kan werken, snap je?

En het traject begint al over drie maanden.

Het contract is getekend.

Eerst gezond leven.

Voor het zaad. Geen wijntjes meer, powerfood, shakes.

En we gaan een cruise maken.

Tja, onze banden.

Kijk, als het kindje dan bij de papa's is... dan kan ik naar jou.

Ja. Win-win.

Ja, ja, ja.

Ja, leuk.

Ik heb een briljant idee.

Heb je dat appje van Bob gelezen? Ja, wat dacht jij dan?

We moeten iets doen.

Maar is er nog tijd dan?

Hij betrekt over een uur.

Ik kom eraan.

Schiet op.

Zien. Wel een taxi.

Een taxi.

Taxi.

Ze zijn weg.

Daar!

Komen jullie ons uitswaaien?

Ga je echt een cruise maken?

Ik geloof het wel, ja.

Waar gaan jullie heen?

Transatlantisch? Naar de Caribbean?

En vanuit daar naar de Bahama's?

En misschien nog naar Mexico. En dan zien we het wel. Een cruise is toch voor

bejaarden. Het is helemaal hip and happening.

Zullen we?

Ja, gaan jullie maar vast en ik kom er zo aan.

Wat ga je nou precies doen?

Ik ga een cruise maken met mijn ex-vriendin. Die weer mijn vriendin is.

Samen met twee toekomstige vaders van haar eventuele kind.

Helder.

En hoe ziet dat er precies uit?

Als het kind bij de vaders is, is Fee bij mij.

Laat het maar vaststaan.

Prima.

Volhouden, Loetje. Ik bel je elke dag.

Ik laat dat maar uit je hoofd.

Wat gebeurt hier?

Ik probeer me te verbinden, Bets. Het moest van jou, weet je wel.

Jezus.

Maar verbind ik me is het weer niet goed.

Emotioneel ben je altijd al achterlijk geweest.

Je hebt je wel het dieptepunt bereikt. Verbinden is natuurlijk heel goed, maar

wel aan de juiste persoon. Er is dan niks mis met vee? Nee, dat zeg ik ook

niet. Maar wat is dat dan, de juiste persoon? Die bestaat toch helemaal niet?

En of die bestaat.

Maar hoe weet je dan of iemand de juiste persoon is?

Dat weet je.

Diep van binnen weet je dat.

Dat is in alle jaren met eis.

door al onze stormen heen, mijn enige zekerheid geweest.

Heb jij dat ooit voor iemand gevoeld?

Kijk eens wie daar is.

Hoi. Hoi.

Ik hoorde dat je een cruise ging maken.

Maar je gaat dus een cruise maken.

Ik geloof het, ja.

Oké.

Ben jij dat hele... Ja, ik wilde je nog iets zeggen.

Oh? Ja, niet lachen.

Het was bij mij eigenlijk meteen weer raak, toen.

In dat stomme kerkje.

En later bij jouw moeder.

Ja, eigenlijk vooral toe.

Nou ja, en ik dacht ik... Ja, het maakt eigenlijk niet uit wat ik dacht.

Ik was gewoon bang.

Nou ja, het werd alleen maar erger.

Snap je?

Niet echt, nee.

Dat voelde ik toch nooit echt voor Richard.

Nee, het is uit.

Hoe?

Je hoeft er niks mee, hè.

Maar ik dacht, ik wil het wel gezegd hebben.

Want anders gaat het zo weer 48 jaar voorbij. En het is nog maar de vraag of

we dan nog... Ben

ik overtuigd?

Niet echt, hè?

Dacht dat ik het goede deed.

Waar blijf je nou?

Wat is jullie probleem

eigenlijk?

Nee, ik heb geen daddy issues.

Nee, ik ben geen golddigger.

Ik heb een eigen carrière met een goed salaris.

Jullie hebben mij nooit geaccepteerd. Waarom niet?

Ik ben gek op deze man.

Kan dat ook?

Mag dat?

Wel een stelletje vervelende boemers hoor, die vrienden van jou.

Fee.

Ik kan dit niet.

Het is een vergissing.

Het is die vrouwen.

Als je maar weet dat ik... Ik ga.

Eigenlijk net als vroeger.

Nou, oké.

Toen kon ik alweer binnen vijf minuten. Nu heb ik er, denk ik, toch wel acht

nodig.

Ga je dan weer mijn hart in duizend stukken breken?

Er zit ook een weddenschap.

Die avond.

Toen.

Opschetsfeest.

Wat is er mee?

Ik heb jouw briefje nog.

Welk briefje?

Lekker sletje, Dio Dio.

Ik heb de weddenschap gewonnen.

Ik krijg van iedereen vijf gulden. Dus, dokken maar.

Ik was er echt kapot van.

Ik wil echt niemand meer onder ogen komen.

Ik voelde me zo vernederd.

Het is niet eens van mij, het is niet eens mijn handschrift.

Huh?

Nee, dat is een grap.

Ik kwam net van het internaat.

Jij was mijn eerste meisje, ik was zo groen als gras.

Wie stuurde dit dan?

De halve school was verliefd op je.

Dus het zal een of andere eikel zijn geweest die je loskwam.

TV Gelderland

2021

Ik moet wel weten.

Zo zie ik er s'nachts uit.

Beter.

Veel beter.

En dit heb ik s'nachts aan.

ZANG EN

MUZIEK