Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
นี่คือ 1 ในภูเขาหิมะ
ที่อยู่ใกล้กับประเทศไทยมากที่สุด
ภูเขาที่มีความสูงมากกว่าดอยอินทนนท์
ของประเทศไทยมากกว่า 2 เท่า
นี่คือภูเขาหิมะที่อยู่ใกล้กับประเทศไทยมากที่สุดครับ
และเป็นภูเขาที่ผูกพันกับสายน้ำ
วัฒนธรรม และวิถีชีวิตของชนพื้นเมือง
ในพื้นที่แห่งนี้มานานหลาย 100 ปี
ตอนนี้เราอยู่ที่ความสูง ประมาณ 4,500 เมตร
ดีนมึน
นี่คือภูเขาหิมะมังกรหยก
อวี้หลงเสวี่ยซาน
เมืองลี่เจียง ประเทศจีนครับ
อรุณสวัสดิ์ตอนเช้าครับ
โอ้
ทุกคน ดูนี่
มาชาอัลลอฮฺ
ผมได้นอนเมื่อคืน ประมาณตี 2
กว่าจะมาถึงเมืองนี้ กว่าจะ...
นู่นนี่ โอ้โห
ผมมาเห็นแบบนี้พร้อมๆ กับทุกคนเลย
เมื่อคืนผมมาถึงดึกมาก ฝนตกด้วย
ตอนนี้เรามาอยู่ที่เมืองที่ชื่อว่า ลี่เจียง
เราอยู่บนพื้นที่สูงมากๆ นะครับ หลาย 1,000 เมตร
เดี๋ยวผมขึ้นให้ว่ากี่เมตรนะครับ
ซึ่งที่นี่ก็เอาตรงๆ
ออกซิเจนก็จะต่ำกว่าที่ปกติ เพราะมันสูง
แล้วก็วันนี้เราจะขึ้นไปสูงกว่านี้อีก
เพราะว่าเราจะไปที่ภูเขาหิมะมังกรหยก
อยู่ที่เมืองใกล้ๆ นี้นะครับ
เฮ้ย แต่ว่าโรงแรมที่เราจอง
ผมจองมั่วๆ เมื่อคืนคือฝนตก
แล้วก็ทุกอย่างคือมั่วไปหมดเลย
กว่าจะหาโรงแรมเจอ
รถไฟฟ้าที่เช่ามาแบตก็จะหมด
เรามานอนโรงแรมอะไรก็ไม่รู้นะครับ
ผมอ่านไม่ออก
ผมจองในแอปพลิเคชัน
แอปพลิเคชันทริป
ไม่ได้สปอนเซอร์นะครับ
จองมั่วๆ เมื่อคืนได้ 500 กว่าบาท
ก็เลยจอง
แต่ว่าราคาจริงมันแพงกว่านั้นแหละ
คืนนี้เรานอนต่อที่นี่
แต่ที่นี่ ไม่จำเป็นต้องมานอนเหมือนผมก็ได้
มันมีโรงแรมเยอะ เห็นไหม
นี่ก็โรงแรม
แล้วก็ในหมู่บ้านเก่าเนี่ย มันก็เป็นโรงแรม
ถ้าเราดูในมุมสูง สวยมากทุกคน
ผมรู้สึกว่าใหญ่กว่าต้าหลี่หรือเปล่า
ผมไม่รู้เหมือนกัน
ที่เป็นเมืองเก่านะ
เมืองเก่าแบบโคตรใหญ่เลย
แต่เมื่อคืนตอนที่เดินเข้ามา
คือมันฝนตก
ผมแทบจะไม่ได้ถ่ายอะไรเลย
เมื่อคืนคือวุ่นวายมาก
แล้วก็ข้อเสียคือ ทางเดินมันจะชันแบบนี้
ยกกระเป๋ากันสนุกเลย
นี่ก็โรงแรม
ข้างล่างก็โรงแรม
โรงแรมเยอะมาก
โรงแรมที่นี่ค่อนข้างดี
ราคาดี แล้วก็คุณภาพดี
แต่ว่าเรื่องที่จอดรถแหละ
มีปัญหานิดนึง
นี่เราอยู่บนเขานะครับ
ที่นี่ถ้าทุกคนมาเนี่ย
แนะนำให้เตรียมร่างกายให้ดีนะครับ
เพราะว่าออกซิเจนมันต่ำ
มันจะทำให้ทุกคนเหนื่อยง่าย
ผมเห็นที่เคาน์เตอร์โรงแรม
เขามีกระป๋องอันนี้เลยนะ
กระป๋องออกซิเจนน่ะ
เตรียมฉุกเฉิน
ตามเซเว่น มินิมาร์ต มีขายนะกระป๋องออกซิเจน
เวลาเราหายใจไม่ทันที่นี่
ใครมาก็เตรียมร่างกายดีๆ นะครับ
ไม่ต้องโชว์พาว
ทำเป็นวิ่ง ทำเป็นอะไรอย่างเงี้ย
อันตราย
ไม่ต้องเก่ง
ไม่ต้องทำเก่ง ใช่
นี่คือวิวที่สวยมากๆ นะทุกคน
คือการที่เห็นหลังคาแบบเนี้ย
แล้วก็เป็นหลังคา เป็นหมู่บ้านใหญ่ๆ
โคตรสวยเลย
ผมว่าเป็น 1 ในที่ที่เราสามารถมาพักผ่อน
มานอนได้สัก 2-3 คืน
ไม่ต้องทำอะไร
ในเมืองกลางคืนนี่คือแสงสีเยอะมากนะครับ
ร้านอาหารที่เราเดินผ่าน
ถ้ามีโอกาสคืนนี้
เดี๋ยวเราค่อยไปเก็บ
เมืองลี่เจียงที่เราอยู่ตอนนี้นะครับ
ในอดีต คือ 1 ในเมืองสำคัญบนเส้นทาง Tea Horse Road
เส้นทางคาราวานโบราณที่ใช้ขนส่ง
แล้วก็แลกเปลี่ยนชา ม้า
และก็สินค้าต่างๆ
เชื่อมดินแดนทางตะวันตกเฉียงใต้ของจีน ไปจนถึงทิเบต
แล้วก็ลี่เจียงนะครับ ไม่ใช่แค่เมืองทางผ่านอย่างเดียว
จริงๆ ที่นี่ คือดินแดนของชาวน่าซีครับ
ที่เคยอยู่ภายใต้การปกครองของตระกูลมู่
ตระกูลผู้ปกครองท้องถิ่นที่มีอำนาจอยู่ในพื้นที่นี้
อย่างยาวนานหลาย 100 ปี
ด้วยทำเลที่อยู่ระหว่างภูเขา และเส้นทางการค้านะครับ
ลี่เจียง จึงกลายเป็นที่จุดพักของเหล่าคาราวานในอดีต
แล้วก็ 1 ในศูนย์กลางสำคัญของเส้นทาง Tea Horse Road
เส้นทางที่ครั้งหนึ่ง ผู้คน ม้า
และสินค้านับไม่ถ้วน เคยเดินทางผ่านเมืองนี้
เมืองที่เรายืนอยู่ตรงนี้นั่นเองครับ
โห สวยมาก
อันนี้คือความยิ่งใหญ่ของเมืองลี่เจียงในอดีตนะครับ
คือเมืองจริงๆ จุดเริ่มต้นบางทีมันเล็กนะครับ
พอหลังจากราชวงศ์หมิง ราชวงศ์อะไรต่างๆ มา
เขาก็เริ่มขยับขยายให้มันใหญ่ขึ้น
ตามสไตล์ของเมืองทั่วไป
เมื่อมันเจริญมากขึ้น
เมืองมันก็ต้องใหญ่มากขึ้น
เพราะว่าคนเข้ามาอยู่มากขึ้น
ดูสิ
โคตรสวยเลย
อย่างที่ผมบอกนะครับ
นี่คือ กระป๋องออกซิเจนนะครับ
เพราะที่นี่อยู่ที่สูงนะครับ
ผมอาจจะต้องซื้อ
เพราะว่าจะไปขึ้นเขาพรุ่งนี้
เพราะว่าที่นี่อากาศมันค่อนข้าง...
ออกซิเจนค่อนข้างต่ำ
แต่ว่าอย่างที่บอกนะทุกคน
ใครอยากจะขึ้นภูเขาหิมะมังกรหยก
แนะนำให้มาอยู่ที่นี่สัก 1-2 คืน
แล้วก็ค่อยขึ้น
มีเพื่อนผมบางคน เข้าโรงพยาบาลเลยนะ
มันแค่บางคนนะที่เป็น
มาที่นี่แล้วก็ขึ้นภูเขามังกรหยกเลย
แล้วก็เรียบร้อย ออกซิเจนต่ำ
ปอดติดเชื้อ
เข้าโรงพยาบาล
เสียเงินไม่รู้กี่หมื่น
ถ้ามาเดิน ก็ไม่ต้องวิ่ง
ไม่ต้องรีบนะทุกคน
ค่อยๆ เดิน
ชิลๆ
เดี๋ยวมันอันตรายนะครับ
อุ๊ย แต่ว่าสวย
ถ้าพูดถึง ลี่เจียง นะครับ
หลายคนอาจจะนึกถึงเมืองเก่า
ที่เต็มไปด้วยคลอง บ้านไม้ แล้วก็นักท่องเที่ยว
แต่จริงๆ แล้วนะครับ
ลี่เจียง ไม่ได้มีเมืองเก่าอยู่แค่แห่งเดียวนะครับ
พื้นที่มรดกโลกของลี่เจียง
ประกอบไปด้วยเมืองเก่าสำคัญ 3 ส่วนครับ
นั่นก็คือ ต้าเหยียน ซู่เหอ ไป๋ซา
และถ้าต้าเหยียน คือภาพของลี่เจียง
ในช่วงที่เมืองเติบโตจนกลายเป็นศูนย์กลางการค้า
ไป๋ซา ก็คือ 1 ในรากเก่าแก่ที่สุดของลี่เจียงครับ
คนเยอะมาก
แรกๆ นึกว่าจะชิล
ตอนนี้คือ ร้อยแปดพันอย่าง
อยู่ดีๆ คนมาจากไหนก็ไม่รู้
โซนที่เรากำลังเดินก็คือ โซนเมืองเก่าหมดเลย
และนี่น่าจะเป็นแม่น้ำในตำนาน ที่...
เรากำลังพูดถึงนะครับ
คือระบบน้ำของเมืองสมัยหลาย 100 ปีที่แล้วนะครับ
ที่หล่อเลี้ยงคนในลี่เจียง ไป๋ซา และก็ต่างๆ นะครับ
หล่อเลี้ยงคนทั้งเมืองนะครับ
เริ่มต้นจากน้ำนี้แหละ
แล้วก็สร้างอารยธรรมต่างๆ ในเมืองลี่เจียง
เจ๋งมากๆ
แต่ว่าคนโคตรเยอะเลย
บังเอิญว่าช่วงที่เรามา
คือช่วงปิดเทอมฤดูร้อนของเด็กๆ
เขาก็เลยพาครอบครัวกันไปเที่ยว
เต็มเลย
คืออวสานคน Introvert เอาง่ายๆ
ผมเป็น Introvert นี่คืออวสาน
และนี่ก็คือความเงียบนะครับ ที่เกิดขึ้นในเมืองลี่เจียง
เรากำลังอยู่ในแม่น้ำที่มีอายุหลาย 100 ปี
แม่น้ำที่มาจากการละลายของหิมะมังกรหยกนะครับ
และตอนนี้นะครับ เราอยู่ที่เมืองลี่เจียงอีกแล้ว
คนเยอะร้อยแปดพัน
แต่ไม่เป็นไรทุกคน
เดี๋ยวเราไปหาวิวสวยๆ ดีกว่า
มันกำลังจะมืดแล้ว ตอนนี้ 19:45 น.
ไป
เดี๋ยวเราเข้าไปกินกาแฟกันดีกว่า
คนเยอะมาก
หนีความวุ่นวายแป๊บนึง
4 คนครับ
โอ้ มาชาอัลลอฮฺ
ตอนนี้คือเวลา 19:54 น. นะครับ
จะ 20:00 น. แล้ว
แต่ว่าวิวอย่างดีเลย
มาชาอัลลอฮฺ คือสวยมาก
นั่งจิบกาแฟตรงนี้ก่อนทุกคน
อธิบายเป็นความรู้สึกยังไง
เพราะว่ามันเป็นฟีลที่ผมไม่ค่อยได้สัมผัส
เพราะว่ามันเป็นหลังคาจีน
มันจีน แล้วก็ด้านหลังคือภูเขาที่สวยจริงๆ
เวลาเราเห็นหลังคาสีเทาๆ แบบนี้
เรียงต่อกันแบบเยอะมากๆ
แล้วก็แทบจะไม่มีตึกสูงอยู่เลยในเมืองเก่าเนี่ย
แล้วก็แน่นอนข้างหลังเนี่ย
ก็ล้อมรอบไปด้วยภูเขาที่สวยมากๆ นะครับ
ฝั่งโน้นก็ยังมีภูเขา
ผังเมืองยังคงเป็นบ้านแบบเตี้ยๆ
เหมือนเมื่อหลาย 100 ปีก่อน
เสน่ห์ของลี่เจียง เหมือนเขาพยายามอนุรักษ์
ให้มันไม่มีตึกสูง แล้วก็ไม่มีอะไรบางอย่าง
มาทำให้ขัดหูขัดตา
มันดูสวย มันดูดี
ในขณะเดียวกันก็คือ
เท่าที่เราเห็นบ้านเก่าก็จริง
แต่ว่าข้างในส่วนใหญ่ คือโรงแรมที่ด้านในเนี่ย
ห้องดี ราคาไม่แรง
เสียแค่อย่างเดียวคือ เราต้องลากกระเป๋า
ซึ่งผมเห็นบางคนยกแบกกระเป๋า คนจีนเมื่อกี้
เอาตรงๆ นะครับ
ผมเดินผ่านมาสักพักแล้ว ร้านนี้
แล้วก็คนข้างหน้าคือเยอะ ที่ทุกคนเห็นน่ะ
ผมก็งงว่าวิวสวยขนาดนี้
แล้วทำไมไม่มีใครเข้าร้าน
คือคนน้อย เนี่ยเราสามารถเข้ามา
แล้วก็จองโต๊ะได้เลย
ที่ไหนได้คือ กาแฟแก้วละ 300
คือเราซื้อ... / แก้วนี้ 350
แก้วของบังยี 350 เหรอ
ยี คุณสั่งอะไรเนี่ย
นี่คุณเบิกเงินบริษัทหรือเปล่า / อยู่แล้ว
อยู่แล้ว / อยู่แล้ว
อันนี้ 78 ครับ
อันนี้ 78 หยวน
เกือบ 400 หยวน
อันนี้เกือบ 400 บาท เหรอ
โห กาแฟแก้ว 400
อันนั้น 350
ดา สั่งเค้กอีกเหรอ / ใช่
ดาสั่งเค้กอีกนะครับ
ไม่รู้ราคานะครับ จิ้มอย่างเดียว
ทั้งหมดเนี่ยเกือบ 1,500 กิน
น้ำ 4 แก้ว เค้กชิ้นนึง
ผมว่านี่คือบรรยากาศที่ดีมากนะครับ
เดี๋ยวเราจะใช้บรรยากาศแบบเงียบๆ
แล้วก็ดูวิวในเมืองลี่เจียง
เมืองที่มีอายุกว่า 800 ปี
ผ่านอาณาจักรต่างๆ ก่อนที่จะเป็นจีนอีก
ตั้งแต่อาณาจักรหนานจ้าว
แล้วก็มาอาณาจักรต้าหลี่
แล้วก็มามองโกลยึด
แล้วก็มาเป็นจีน
สวยงามมากเมืองนี้ / ก่อนหนานจ้าว มีอีกไหม
ก่อนหนานจ้าว น่าจะเป็นยุคอียิปต์ ฟาโรห์
มัมมี่ พวกเนี้ย
ฟีลกำลังได้อยู่ ยี นี่โอ้โห
อย่างบุปผาที่อยู่ข้างหน้า พอละ...
ตอนนี้นะครับเวลา 21.00 น. เกือบ 20 นาทีนะครับ
21.00 น. กว่าละ
บรรยากาศเปลี่ยนไป จากหน้ามือเป็นหลังมือเลย
ผมลงมาข้างล่างใหม่
แล้วก็กลับมาที่แม่น้ำสายเมื่อกี้นะครับ
ที่เราเห็น ทอดยาวไปอย่างเงี้ย
ซ้าย-ขวา ก็จะเป็นร้านอาหาร
ก็จะเป็นร้านที่เราสามารถมานั่งได้
แล้วก็ ทุกคนดู
ริมๆ ก็คือคนจะมานั่ง
คือคนโคตรเยอะ
ผมพยายามถ่าย ให้ทุกคนได้เห็นภาพ
เดี๋ยวเราไปหาอะไรกินกัน
ผมว่าที่นี่เมืองมันน่าจะตี 2-3 ก็ยังมีคน
นี่ ดูสะพานที่ผมอยากจะขึ้นมาถ่าย
ตอนแม่น้ำเมื่อกี้นะ
ยังขึ้นไม่ได้เลย คนเยอะ
แต่ว่ายอมรับจริงว่า
เขาจัดแสง จัดไฟ สวยมากนะครับที่ประเทศจีน
ผมก็ไม่รู้ว่าเราจะเดินไปยังไงนะครับ
คนเยอะมาก
โอ้โห
ใช้เวลาประมาณครึ่งชั่วโมง ในการลงมาข้างล่างนะครับ
คนเยอะมาก
อันเนี้ย เท่าที่ผมหาข้อมูลมานะครับ
นี่คือ กังหันน้ำขนาดใหญ่
Water Well
คือเมื่อก่อนเขาจะใช้กังหันน้ำแบบนี้นะครับ
ใช้พลังงานจากกระแสน้ำ
ที่ไหลมาจากภูเขาหิมะมังกรหยก
เอามาโม่แป้ง เอามาสีข้าว
แล้วก็มาช่วยงานต่างๆ ของชาวบ้าน
ซึ่งตอนนี้น่าจะเป็นตัวโชว์แล้วแหละ
แต่ว่าเมื่อก่อนเขาใช้งานแบบนี้จริงๆ
กระแสน้ำมา แล้วก็ใช้เครื่องกังหันแบบนี้
ในการทำอะไรบางอย่างให้เกิดประโยชน์
ของคนจีน
โห ระบบน้ำ
หลาย 100 ปีที่แล้ว นี่มันยิ่งใหญ่มากๆ นะครับ
มาแล้ว
รอบนี้นะครับ จะเป็นมื้อแรกที่เราจะกินหม้อไฟ
เขาเรียกว่า หั่วกัว
หั่วกัว
เราสั่งมาเป็นเซตนะ
เราก็ไม่รู้ว่าคืออะไรนะครับ
รอบที่แล้วที่มา นี่กินเนื้ออย่างนี้เยอะมาก
ในซีอาน นี่มีเยอะมาก
ราคาไม่แพงด้วย
คือปกติร้านอย่างงี้
เราจะกินร้านหมาล่าแถวบ้านเรานะ
ที่หาดใหญ่ ร้านอะไรอย่างเงี้ย
รอบนี้ได้มากิน
แต่ว่าผมว่าทรงไม่เหมือนบ้านเรา ดา
ไม่เหมือนหมาล่าบ้านเรา
แสดงว่าที่นี่ไม่ใช่ของแท้
หมาล่าบ้านเราน่าจะของแท้กว่า
ผมว่าที่นี่น่าจะของเลียนแบบนะ ผมว่านะ
นี่คือเขาให้เรารอ 20 นาทีนะครับ
มีนาฬิกาจับด้วยนะ
เห็นไหม เนี่ยร้องละ
น้ำจิ้มเราปรุงเองก็...
โอ้โห ดูหมาล่าสิ
อันนี้คือ ดาทำให้นะ
บ้านเราก็มีอย่างงี้เยอะแยะ
อยากรู้ว่านราธิวาส หรือที่นี่
อันไหนจะออริจินัลมากกว่า
บิสมิลลาฮฺ 3 2 1
ดีมากเลย
ที่นี่ต้องไปดูงานนราธิวาสนะ
หยอกเล่นนะครับ ที่นี่อร่อยกว่า
อร่อยมาก
ดีมากเลย
นัวมาก
เรากินข้าวกันนะครับ
ลาไปด้วยเนื้อไก่ ในเมืองลี่เจียง กลางคืน
ไปละ บ๊ายบาย
จากตัวเมืองลี่เจียงนะครับ
เราเดินทางขึ้นไปทางเหนือ ประมาณ 8 กิโลเมตร
เพื่อไปเมืองโบราณที่ชื่อว่า ไป๋ซา
หรือที่เรารู้จักกันว่า Baisha Ancient Town
เมืองเก่าแก่บริเวณเชิงภูเขาหิมะมังกรหยก
และเป็น 1 ในชุมชนสำคัญดั้งเดิมของชาวหน่าซี
ตอนนี้นะครับ เราเข้ามาในเมืองเก่าที่ชื่อว่า ไป๋ซา
เรานั่งรถมาสักพัก เราจะเห็นบ้านเก่าๆ อย่างนี้นะครับ
สไตล์จีน
อันนี้คือโบราณแท้ๆ นะครับ
เดี๋ยวเราจะลงไปกินข้าวที่นี่กัน
แล้วก็ดูว่าเมืองนี้มีอะไรบ้างนะครับ
ที่นี่คือโคตรเจ๋งนะครับทุกคน
มันคนละที่ กับที่เราเปิดคลิป
ที่เมืองเก่าลี่เจียงนะครับ
แต่ก่อนที่จะมีลี่เจียง มีไป๋ซาก่อน
เดี๋ยวไปกินข้าวกัน หิวมากตอนนี้
ตอนนี้บ่าย 2 กว่าแล้วทุกคน ดูสิ
เหลือจะเชื่อ
เมืองแห่งนี้นะครับ ถูกสร้างขึ้นมาก่อนต้าเหยียนนะครับ
ตั้งแต่ช่วงราชวงศ์ซ่ง และหยวน
อยู่ทางเหนือของเมืองเก่าลี่เจียง ประมาณ 8 กิโลเมตร
ตรงเชิงภูเขาหิมะมังกรหยก นั่นเองครับ
แต่ความสำคัญของพื้นที่นี้นะครับ
ไม่ได้มาจากความสวยงามของภูเขา อย่างเดียวนะครับ
เพราะภูมิศาสตร์ของลี่เจียง
ตั้งอยู่ตรงช่องทางธรรมชาติ
ที่เชื่อมยูนนาน เสฉวน
และที่ราบสูงทิเบตเข้าด้วยกันครับ
ตั้งแต่ราวศตวรรษที่ 12 นะครับ
ลี่เจียง กลายเป็นศูนย์กลางกระจายสินค้าสำคัญ
บนเครือข่ายเส้นทางที่ภายหลังถูกเรียกว่า Tea Horse Road
คาราวานจะนำชาออกจากพื้นที่ทางใต้ของจีน
เดินทางผ่านภูเขา และหุบเขาไปยังทิเบต
ส่วนจากพื้นที่สูง
ก็จะมีม้า สมุนไพร หนังสัตว์
แล้วก็สินค้าอื่นๆ ถูกแลกเปลี่ยนกลับลงมา
และคนที่มีบทบาทสำคัญกับพื้นที่แห่งนี้นะครับ
นั่นก็คือชาวหน่าซี นั่นเองครับ
กลุ่มชาติพันธุ์ที่อาศัยอยู่บริเวณลี่เจียง มานานหลายศตวรรษ
แล้วก็มีวัฒนธรรม ภาษา
รวมถึงระบบความเชื่อของตัวเองที่เรียกว่า ตงปา
บรรพบุรุษของตระกูลผู้ปกครองลี่เจียงนะครับ
เคยมีฐานสำคัญอยู่บริเวณไป๋ซา
ก่อนที่ศูนย์กลางทางการเมือง
และการค้าจะค่อยๆ เคลื่อนลงไปที่ต้าเหยียนครับ
ต่อมาในยุคราชวงศ์หมิงนะครับ
ตระกูลแห่งนี้ได้รับนามสกุลจีนชื่อว่า มู่
และปกครองพื้นที่ลี่เจียงในฐานะถู่ซือ
หรือพูดง่ายๆ ก็คือ รัฐบาลจักรวรรดิจีน
ยอมให้ผู้นำชนพื้นเมืองปกครองพื้นที่ของตัวเอง
แต่ยอมรับอำนาจของจักรพรรดิอยู่เหนือขึ้นไป
นี่จึงทำให้ลี่เจียง เป็นพื้นที่ที่น่าสนใจมากๆ ครับ
เพราะมันอยู่ระหว่างจีน ทิเบต
และโลกของชนพื้นเมืองหน่าซี นั่นเองครับ
และเรายังเห็นร่องรอยของการพบกัน
ของโลกเหล่านี้อยู่ในไป๋ซา
จนถึงทุกวันนี้
ตอนนี้ลงมาในเมืองไป๋ซาแล้วนะครับ
โอ้โห ดูขนาดร้านค้า
ยังเป็นร้านค้าแบบอดีต
มันคนละที่ กับคลิปก่อนหน้านี้นะ
ที่เป็นต้าหลี่
โคตรเจ๋ง
ผมเริ่มชอบสถาปัตยกรรมจีนแล้ว
สงสัยดูบ่อยเกิน
ดูครั้งแรกไม่ค่อยชอบ
ครั้งที่ 2 ไม่ค่อยชอบ
พอครั้งที่ 3 เริ่มชอบละ
อันนี้คือดอกกุหลาบไหม
ขายทำไม
ขายทำอะไร ใส่ชาเหรอ
ใส่ชา
คือยูนนาน ดังเรื่องชา
อันนี้เป็นชากุหลาบ
เดี๋ยวพาไปดูนิดนึง
ในถุงกลมๆ อย่างงี้
เนี่ย คือชา
อันนี้คือยูนนานแท้เลยเหรอ
ใช่
น่าซื้อสักอันนะ ขากลับ
ไม่อยากถือ
368 ต่อแผ่น / ต่อแผ่น
1,500
อันนี้คือแผ่นนึงนี่ 1,500 บาท / ชาพรีเมียม
1 อันนี้ เนี่ยนะ
อันนึงนี้นะครับ ประมาณ 1,800 บาท
ราคาค่อนข้างสูง มันมีหลายราคา
แต่นี่ค่อนข้างพรีเมียม เนี่ย 368 หยวน
นี่คือ 1,358 หยวน
หรือประมาณ 6,000-7,000 บาท ประมาณนี้นะครับ
นี่แหละ คือชายูนนานที่ว่าแพงนะครับ
ว้าว
อุ๊ย! อันละ 7,000
อันละ 6,000 / กี่กรัม
ชาพรีเมียม ไม่รู้กี่กรัม
อันนึงเมื่อกี้
กลายเป็นที่เที่ยวหมดแล้วทุกคน
เมืองเก่า ดูสิ
บ้านเมืองที่เก่าต่างๆ นะครับ
นี่คืออะไรเนี่ย
นี่คือกลายเป็นเมืองเที่ยวไปหมดแล้ว
ผมหาข้อมูล
เขาบอกว่าเป็นเมืองเงียบๆ
ไม่ใช่ละ
ไม่เงียบนะ
ไม่เงียบแล้วครับ
ดูบ้านเมืองเขาสิทุกคน
สวยจริงนะเนี่ย
นี่คืออะไร ส้มตำ
ส้มตำยูนนานเหรอ
น่ากินอยู่นะเนี่ย
ฮาลาล ฮาลาล โอเคๆ
เดี๋ยวดูนะครับ ส้มตำ
ใส่อะไร กระเทียมกับพริก ใช่ไหม
แล้วก็มีมะเขือเทศนะครับ
เดี๋ยวดู จะเหมือนบ้านเราหรือเปล่านะครับ
เครื่องนี้ ใช่เลยนะ
มะนาว อะไรต่างๆ นะครับ
เราเคยไปลองส้มตำที่กัมพูชาแล้วนะ
แต่นี่ ส้มตำจีน
28 หยวน
ประมาณ 100 กว่าบาท / 140 บาท
140 บาทนะครับ
อันนี้คือที่เที่ยวด้วยแหละ มันก็เลยแพง
เดี๋ยวเรามาลองกินส้มตำของที่นี่นะครับ
อันนี้เป็นยำผลไม้นะครับ
แล้วก็คลุกหมาล่า
บิสมิลลาฮฺ
ผมเผลอไปบอกเขาว่าตัวล่า เมื่อกี้
ใส่หมาล่าอย่างเยอะ
เดี๋ยวเราจะมาลองกินส้มตำ ที่นี่ดูนะครับ
ที่นี่มันเป็นมณฑลยูนนาน
วัฒนธรรมต่างๆ
มันก็อาจจะคล้ายกับบ้านเรา
ไม่แน่ใจเหมือนกัน
ลองดูนะครับ
ส้มตำที่นี่จะเป็นยังไงนะครับ
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.