Original subtitles

Szukam Wenus w futrze.

Podobno tutaj ją dostanę.

Co, myślisz, że nadają z Gottenhafen? Szerf czy tekst? Co zawsze, ciągi cyfr.

Kryptolodzy twierdzą, że to może być szerf książkowy.

Wiesz, że to może być każda książka?

Nawet ta?

Jeżeli na żyroskopie torpedy ustawi się w skrajne położenia i

zablokuje się je, To torpeda nie tylko zboczy z kursu, ale ominie cel i zatacza

koło. Torpeda zatacza koło. Płynie w naszym celunku.

Moja przyjaciółka Klara.

Właśnie wychodzi.

Ostatnio nie daje mi to spokoju.

Zastanawiam się, co to może znaczyć. Skąd wiesz, że to jest szyfr?

Przepraszam poruczniku, jednak nie pojadę z panem. Mam coś pilnego do

załatwienia.

Masz papierosa?

Mam jeszcze drugą papierosznicę.

Widziałeś gdzieś moje klucze do mieszkania?

Będę w futrze.

Przepraszam, przepraszam, gdzie to jest telefon?

Pani spróbuje w kieszkę. Dziękuję.

Przepraszam, jest to telefon?

Zepsuty. A pani spróbuje tam w aptece.

Dziękuję.

Dobrze się bawiłaś?

Czego się dowiedziałaś?

Neumann. Dużo pije i lubi morfiny.

No to łatwo go zaszantażować. Może.

Ale raczej to nie on jest szpiegiem.

Raczej?

Nic na to nie wskazuje.

Mówiłam ci już, że to na pewno nie on zabił Holcera.

Byliśmy wtedy razem.

Spodziewałem się czegoś więcej.

Zrobiłam wszystko, co mi kazałeś.

Zaszłam do łóżka.

Do tego nie musiałem cię zmuszać.

Postaraj się bardziej, bo wrócisz tam, gdzie cię znalazłem.

Z przyjemnością.

Spałeś jak zabity.

Przeszedłeś w środku nocy, bo podobno zgubiłeś klucze od mieszkania.

Muszę iść.

Zrobiłam ci śniadanie.

A Lothar?

Wyszedł wcześniej.

Nie pytał?

Lothar?

Jest zajęty szukaniem wrogów Rzeszy w półświatku.

Nawet nie zauważył, że przeszedłeś.

A ty nie pytasz?

Czasami lepiej mniej wiedzieć. Prawda?

Pięć brytyjskich fraktowców i dwa stawiacze min. Jest pełna trzy miesiące?

Gratuluję. Dziękuję, komandorze.

Jeszcze jedno.

A cóż to jest?

To taki drobny upominek dla pana, komandor.

Od naszej załogi.

Korsarskie zdobycze?

Kanadyjsko-łyski. I wino.

Żona się ucieszy.

O, to koniec, panowie, bo teraz ja mam wizytację.

Chciałeś pilnie rozmawiać.

Jestem.

O której wczoraj rozstałeś się z Neymanem?

Mam cię opowiadać w naszych spotkaniach z detalami? O której się rozstaliście?

Nie wiem.

Mogła być dziesiąta, może wcześniej.

Powinieneś wiedzieć, widziałaś, po której wróciłam do domu.

Gdzie potem poszedł?

Mówił, że do rodziców.

Zgubił klucze od mieszkania.

Zgubił klucze?

Zdarza się.

Trochę za dużo tego zdarza się.

Czy wczoraj mógł się widzieć z Ilse?

Dlaczego jej nie zapytasz?

Ilse nie żyje.

Co?

Przesuń się.

Co się stało?

Wczoraj znaleziono jej ciało na ulicy.

Myślisz, że Neumann ma coś wspólnego w tym?

Właśnie tego chciałbym się dowiedzieć.

I ty mi w tym pomożesz.

Poruczniku. Będzie Pana szukamy.

Żywotnego? Dowie się Pan dowództwie.

Panie komandorze.

Dziękuję, Oles.

Panie burmistrzu, zapraszam.

Widział się pan wczoraj wieczorem z moją siostrzenicą?

Rozmawialiśmy, kiedy wychodziła po pracę.

Ikzy nie żyje.

Wczoraj koło dziesiątej potrąciła ją ciężarka.

Sprawca zbiegł.

Ale mamy świadka, który zapamiętał numery rejestracyjne.

Niestety okazało się, że samochód został skradziony.

A to oznacza, że ta zbrodnia była zaplanowana.

I kończymy.

Śmierć Ilze oznacza, że wokół dowództwa, wokół mnie krąży zdrajca.

Może Ilze czegoś się domyślała.

Byliście bliski, prawda?

Jak blisko?

No to też chyba nie jest trudne pytanie.

Spotykaliśmy się kilka razy.

Zwierzała się panu z czegoś?

Nauczyłem się nie łączyć.

życia prywatnego ze służbowym.

A może nie uchwała panu dostatecznie?

Z wielkim szacunkiem, panie komandorze, ale co pan ma na myśli?

Ja tylko rozważam różne wariany.

Dziękuję za wszystko.

Ma pan dla mnie ryby?

Późniła się panienka.

Ale może coś się jeszcze znajdzie. Proszę wejść.

Śmiało.

Johan?

Nikt cię nie śledzi? Znam zasadę.

Co z cię werówką?

Tylko to cię interesuje?

Ona mogła być w moim wieku.

Ona... To jest dopiero początek.

Wczoraj ocaliłaś naszego agenta.

Ale nie tylko jemu uratowałaś życie, wiesz o tym? Muszę się z nim zobaczyć.

Nie, żadnych kontaktów.

Przynajmniej na razie.

Dziękuje.

Oddziały Wehrmachtu triumfalnie wkraczają do Paryża. Po latach upokorzeń

i trudnych warunków narzuconych przez niechlubny traktat wersalski, zdobycie

stolicy Francji stało się symbolicznym aktem zadośćuczynienia i odwetu.

Dlaczego zginęła?

To moment...

w którym dokonała się dziejowa sprawiedliwość. Widok niemieckich

żołnierzy maszerujących alejami Paryża jest symbolicznym zakończeniem epoki

upokojonej... Miała to przy sobie.

...jest początkiem nowego rozdziału historii niemieckiego narodu.

Niemcy odzyskały niezależnemu miejsce największego z narodów na mapie Europy.

Gdyby nie Anna, rozmawiałbyś teraz ze Sturmfuhrerem Engelem i tym razem nie

byłaby to... przyjacielska rozmowa.

Zajęcie Francji dowodzi zwycięstwa niemieckiej doktryny wojennej. Kto ją

zabił? Anna?

Zwycięstwa niemieckiej techniki.

Kiedyś wpadniesz przez jakąś kobietę, dlatego im mniej wiesz, tym lepiej.

Po śmierci sekretarki Kessler jest pewny, że ma w swoim otoczeniu agenta.

Na ten okres jakiś czas nie będziesz wykonywał żadnych niepotrzebnych ruchów.

Nie mam patrzeć, jak do naszego portu wpływa największy okręt Kriegsmarine.

Zaczniesz działać tylko na nasz wyraźny rozkaz.

Kontaktujesz się tylko w sytuacjach awaryjnych.

Jak?

Codziennie rano przed siódmą w porcie rybackim sprzedawane są świeże ryby

prosto z kotrów.

Jeden z nich należy do naszego przyjaciela.

Jak się nazywa?

Przykro mi z powodu twojego ojca.

Frank!

Witamy na posterunku.

Jest coraz bliżej odnalezienia radiostacji. Powiększować.

Tak się dziwnie składa, że zawsze jestem o krok za Brytyjczykami.

W ogóle jakoś dużo dziwnych rzeczy się ostatnio dzieje.

Najpierw śmierć Kurta, później zatapiany własnego ubota, a teraz nagle w wypadku

ginie sekretarka Kesslera. Dziwny, nie?

Zapomniałeś o Holcerze.

Może ty musisz zredukować bieg.

A ty chyba byłeś dosyć blisko z tą Ildę, nie?

Wystarczy, że wujem nie przesłuchał.

Czy chcesz drugi raz?

Ale Kester przecież ciebie nie podejrzewał.

Skąd wiesz?

Wypadek było dziesiątej, a Kester mnie zapewnił, że nie było cię z nim.

Gadamy o robocie czy pijemy?

Zdrowie.

Jeszcze raz poprawę.

Panie Admirale, pilna wiadomość na słuchu radiowego.

Z Gdyni.

Dwa niszczyciele opuściły baseny północne i zachodnie.

Przygotowania do przyjęcia dużej jednostki.

Ruch na bocznicy prowadzącej do składu.

Urwane.

Bismarck osiągnął gotowość bojową.

Tracimy przewagę na morzu.

Ty chyba nie zostawisz kolegi tak, kto ma w ośrodku moc.

Jutro rano muszę być w dowódce.

To ja myślałem, że pójdziemy na kurwę razem, że koledę pomożesz w śledztwie.

O, z burdelu?

Przyjemny! Z kwarzywecznym.

Znasz to miejsce tak dobrze, jak i ja.

Ale nie znam takich wysublimowanych technik wygadawczych.

Dlatego to ja pracuję w ambasadorze, a nie ty.

Kocham cię, Frant.

Twierdzisz, Frant?

A tak na poważnie. Jesteśmy przyjaciółmi.

Dziękuje za uwagę.

No i ma, słucham.

Stęskniłam się.

Słyszałeś o Ilde?

Tak.

Biedna dziewczyna.

Greta.

Franz, spotkajmy się.

Dzisiaj, zaraz.

Bardzo chcę.

Musimy być ostrożni. Nie chcę być ostrożna.

Czeslar wie, że wtedy się spotkaliśmy?

Jestem jednym ze sobą.

Wieczorem o 8.

U ciebie?

Nie, traje Blumen.

Dostał pan jakąś średnią rybkę?

Spóźnił się pan.

Po ryby trzeba przychodzić wcześnie rano.

Mam na tęczę za rano.

Bardzo panu zależy?

Co się stało?

Wolałbym na osobności.

Niczego przed nią nie ukrywamy.

Mam podejrzenie, że Greta Kessler pracuje dla męża.

Mówi mu o naszych spotkaniach.

Czyli Kessler wie o waszym romansie? Nie wiem.

Jeżeli tak, to znaczy, że mnie sprawdza.

A co wie Greta Kessler?

Niewiele. Chyba.

Musisz zakończyć ten romans.

Nie.

Masz coś więcej do powiedzenia?

To tylko wzbudzi podejrzenia Kesslera.

Musimy mieć do niego jakiś dostęp.

Kiedy się z nią widzisz?

Dzisiaj wieczorem, traje plumę.

Widzimy się sami.

Dobrze.

Pójdziesz tam, zakochany, tak jakby nic między wami się nie zmieniło.

Szefowa wyraża na to kodę?

Dobra, idź już.

Uważaj, żeby nikt cię nie okradł.

Wychodzisz?

Chyba mi jeszcze wolno.

A kiedy wrócisz?

Nie wiem.

Ale nie martw się, nie będę cię wolić.

Ale ty masz ze mną dobrze, nie?

Chętny jesteś.

Najman wkrótce wyjeżdża.

Daleko i na dół.

Dokąd go wysyłasz?

A jest takie piękne miejsce w Norwegii.

Stavanger.

No czemu ty to robisz?

bo ja nie mogę drzeż znosić koło siebie kochanka mojej żony.

Gdzie ty jesteś, Klara Bieszke?

Więc jak będzie?

Mam wystarczająco dużo dowodów, żeby cię wsadzić.

Twoja matka nie będzie zadowolona, jak będzie musiała zajmować się twoim

synkiem przez najbliższe trzy lata.

Może dłużej.

Kradziesz zegarka klienta w lutym, zgubiony portfel innego pana w marcu.

Takie drobiazgi.

Kto wie, może nawet mógłbym zapomnieć o tych kilku sprawach.

A co miałabym zrobić?

Klara Bieszke.

Z pewnością zetknęłaś się z nią. Świat jest mały.

Słyszałam coś.

Co?

Jest takie miejsce u Madame Dede.

Na razie bardzo dziękuję.

Długo czekasz?

Nie. Przed chwilą przyszedłem.

Proszę.

Greta.

Przepraszam, mój mąż ujątkowo potrzebował dziś towarzystwa.

Co mu powiedziałeś?

Od dawna już nie pytała, dokąd wychodzę, a nie kiedy wrócę.

Czego się napijesz?

Poniaku. Chcę się dzisiaj upić z tobą.

Jestem w stanie spełnić tę prośbę.

Co dla Państwa?

Dwa koniaki. Podwójne.

Odważne.

Uważaj, nie jesteś sam.

Kto? Młody mężczyzna, niebieski krawat, drugi jest na zewnątrz.

Dzięki.

przy drzwiach.

Ja albo ty?

Idź pierwsza.

Gdzie cię spotkam?

Na plaży tam, za poprzednem.

Do widzenia, poruczniku.

Weź daj tego szalika na rozdrzewkę.

Ruchu ci trzeba.

No weź daj.

A, prawy jesteś.

Królowo zimna łyczka. Ale tylko łyczka.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Pan oficer, w czym możemy pomóc?

Szukam ukojenia.

Dziewczyny? Dziewczyny, wszystkie wolne dziewczyny.

Klara, a ty dokąd?

A ja panią już widziałem gdzieś.

Chyba niemożliwe.

Jak to?

Jestem tu nowa.

Nie, ja mam bardzo dobrą pamięć.

Zabieram panią ze sobą. Daj coś do ubrania.

Dokąd? Do kościoła, kurwa!

Róż się!

Na górę, numer 17. Tak jest. Idziemy.

Policja! Mamy nakaz przesłuchania.

Nikt stąd nie wychodzi.

Ja jestem oficerem SD i panowie pozwolą, że zabiorę panią ze sobą. Wiem, kim pan

jest.

I wiem, kim ty jesteś. Klara Bieszke, prawda?

Od dawna jej szukam.

Prowadzę śledztwo. A ma pan nakaz aresztowania?

Bo my mamy.

To nasza akcja, dlatego pozwoli pan, że podejrzana pójdzie z nami.

Odbiedzę pana wkrótce.

Będę czekał.

Daleko nie uciekliśmy.

Nie chcę uciekać.

Chcę być z tobą.

Co byś zrobił?

Gdybyś się dowiedział, że zrobiłam coś bardzo złego.

Na przykład, gdybym się zdradziła.

Ten człowiek w kawiarni śledził mnie albo ciebie. Mój mąż już wie o nas.

On chce się ciebie pozbyć.

Przecież nie zabiję swojego oficera.

Możesz wyjechać. Postaniesz przydział do nowej jednostki w Norwegii.

Dowiesz się o tym jutro, a o mnie powiedział dzisiaj.

Pracujesz dla niego?

Frank... Przekaż twojemu mężowi, że nie jestem tym, który go szuka. Frank...

Szpieg jest zupełnie gdzie indziej.

Frank wybaczył ją.

Odmusił mnie.

Zmusią.

Co, pewnie każe ci wyjechać do Norwegii albo jeszcze dalej?

Na północ, na biegun?

Franz, nie... Nie kpij, proszę cię. Franz.

Franz, kocham cię.

Co teraz będzie z nami?

Grzecznie pójdziesz do domu.

Franz!

Franz, on zrobił wszystko, żebyś... żebyś tu nigdy nie wrócił!

Sportniku Neumann!

Pilne rozkazy z dowództwa do wszystkich oficerów.

Dziękuję.

Wzrosnął, wzrosnął go.

Jest sam?

Sam, i wyszkopie.

Chodź.

Chodź, musimy pogadać.

O czym tu musimy pogadać?

Bismarck. Będzie sumowa w drugim basenie.

Anton? Anton!

Nie ma?

Czy pan wie, która jest godzina?

O, to pilne.

Niech pan mówi.

Panie komandorze, skontaktował się ze mną ktoś z brytyjskiej siatki

szpiegowskiej.

Słucham dalej.

Po zdarzeniu z torpedą miałem podejrzenie, że... Miałem podejrzenie,

że w Gothenhafen działa brytyjski szpieg. Kilka dni temu zyskałem pewność.

Nawiązałem kontakt operacyjny z tą osobą.

Dotarłem również do...

Kobiety, która z nimi współpracuje.

Zaraz.

Kilka dni temu?

Co to za kobieta i dlaczego przychodzi pan dopiero teraz?

Niestety nie mogę panu ufać.

A.

Podejrzewał pan komandora Kriegsmarine o szpiegostwo, tak?

I teraz już? Który mi Pan ufa.

Ciekawe dlaczego.

Nie zabiłby Pan Władysław Strzenica.

Co Pan wie?

Brytyjczycy planują na Bismarcka pułapka. U nas. W Gottenhafen.