Original subtitles

In een Zwitsers bergdorpje leefde meer dan 100 jaar geleden...

...een man wiens vreemde experimenten met lijken...

...inmiddels legendarisch zijn geworden.

Deze legende wordt nog steeds overal met afschuw verhaald.

Het is de legende van...

Help ons, vader, help ons! - Geef ons wat te eten.

Vader, ze laten ons verhongeren! - Sluiten ze u ook op, vader?

Deze man kraamt onzin uit.

Weet u heel zeker dat u hem wilt spreken?

Een bezoeker voor u, baron Frankenstein.

Als u hulp nodig heeft, ik wacht buiten.

Men zei dat u me wilde spreken.

Heb je behoefte aan geestelijke troost, m'n zoon? Is dat het?

Bewaar uw geestelijke troost maar voor hen die het nodig hebben.

Ik heb u laten komen omdat ik niemand anders ken.

De mensen vertrouwen u.

Ze luisteren naar wat u zegt.

Luister nu naar mij en als ik klaar ben, vertel het dan verder.

Misschien geloven ze me dan.

Ik moet u zeggen... - Zwijg, u moet enkel luisteren!

Het spijt me. Als u denkt dat mijn woord enig gezag heeft, vergist u zich.

Misschien kunt u me maar beter niets vertellen.

U blijft hier! - Raak me niet aan.

Zeg dat u blijft. - Wilt u dat ik de wacht roep?

Neemt u me niet kwalijk. Alstublieft, ga zitten.

Ik heb me verontschuldigd. Het zal niet weer gebeuren.

Zoals u wilt.

Tenzij ik u ervan kan overtuigen...

...dat wat ik ga vertellen echt de absolute waarheid is...

...zal ik nog slechts een uur te leven hebben.

Ik heb gezegd... - Dan begrijpt u me tenminste.

U kunt beter aanvangen bij het begin.

Wanneer is dit alles begonnen?

Volgens mij toen ik nog als jochie naar school ging.

Ik was altijd al hoog begaafd.

Die ouwe dwaas van onderwijzer kon de rest misleiden...

...maar wat wist hij nou?

Doceerde al ruim 30 jaar dezelfde onzin...

...en voor 20 studenten nam hij heus geen nieuw boek.

Toen m'n moeder stierf, erfde ik het vermogen van de Frankensteins.

Hierdoor kon ik het leven leiden en het werk doen...

...dat ik altijd al voor ogen had gehad.

V�ctor, m'n jongen...

...jij bent de laatste afstammeling van het geslacht Frankenstein.

Ik weet zeker dat jij je onberispelijk zult gedragen...

...zodat je arme moeder trots op je zijn kan.

Ik zal m'n best doen, oom. Dank u.

Dank u allen voor uw komst.

Tot ziens.

Wat wou u met me bespreken, tante Sof�a?

Het is een zeer delicate kwestie, V�ctor. Ik...

Betreft het de toelage die u van moeder kreeg?

Oh... - Geen nood. Die zal ik doorbetalen.

Je bent een goede jongen, V�ctor. Je lieve moeder zou...

Ja, ja, ja. - Elizabeth, bedank je neef.

Dat is echt niet nodig.

Kom, Elizabeth. Zeg netjes dankjewel.

Dank je.

Het is een aardig meisje. Ze zal uitgroeien tot een elegante vrouw.

Daar ben ik van overtuigd. - En een goede echtgenote.

Tot ziens. - Wel, tot ziens.

Oh... Op de eerste dag van de maand deed je moeder...

Ik snap het. Dat zal ik ook doen. - Dank je.

Goedemorgen. Is dit het huis van de familie Frankenstein?

Ja.

Ik ben Paul Krempe. Ik heb een afspraak met baron Frankenstein.

Jij moet V�ctor zijn. Ik word je leraar.

Dat begrijp ik.

Maar het staat nog niet helemaal vast.

Dit is enkel een sollicitatiegesprek om te bepalen...

...of u wel geschikt bent.

Klopt, maar ik ontving een schrijven van de baron...

...en hij leek me voldoende bekwaam te vinden.

Oh, ja, dat is waar.

Ik neem aan dat hij me alleen wou zien. - Ja, dat zal het zijn.

Wel, kun jij je vader vertellen dat ik er ben?

Mijn vader leeft niet meer.

Dat is onzin. Ik kreeg een brief... - Hij is reeds 10 jaar dood.

Ik heb die advertentie geplaatst voor een leraar. Ik heb u geschreven.

Dan bent u dus de baron?

Al vanaf m'n vijfde levensjaar.

En u wilt een leraar voor uw zoon?

Ik had gehoopt dat een brief extra uitleg zou besparen.

Een handige oplossing voor een lastige kwestie.

Ik begrijp ook niet in welk opzicht nadere feiten er iets toe doen.

U zou worden aangesteld als mijn leraar, met instemming van de baron.

U aanvaard de positie. En u ontvangt het afgesproken salaris.

Van wie?

Van de baron. Ik ben behoorlijk vermogend.

Bent u nog steeds ge�nteresseerd?

Ik ben zeer vereerd, heer baron.

Mijn eerste indruk van Paul werd spoedig bevestigd.

Hij bleek een sympathieke leraar te zijn.

In twee jaar tijd bracht hij me al z'n kennis bij, maar we bleven...

...het onbekende onderzoeken, naspeuren, vastleggen, zoeken...

...altijd maar zoeken...

...tot, geleidelijk aan, het merendeel van ons onderzoek...

...��n kant opging.

En daar hebben we uiteindelijk ook al onze energie op gericht.

Het kostte jaren van niet aflatende arbeid om te ontdekken wat we zochten.

En toen, op een zekere avond...

...afgesloten van alles en iedereen in huis...

...werden onze inspanningen beloond.

Paul, het leeft.

Paul, Paul, het is ons gelukt!

Paul, het is ons gelukt!

Blijkbaar is er een vertraging tussen het hart en de eerste tekens van leven.

Dat moet de tijd zijn die nodig is om het bloed door het lichaam te pompen.

Als we de tijd dat het lichaam dood is, kunnen vertragen of verlengen...

...terwijl het hart nog klopt...

...hebben we een lichaam met minimale levensfuncties.

Stel je voor wat dat betekent bij een zware chirurgische ingreep!

We zouden vele mensenlevens kunnen redden.

Shockaanvallen beperken, bloedverlies vermijden.

V�ctor, de Medische Federatie is komende maand in Bern.

Is ons verslag tegen die tijd gereed?

Zou kunnen. Maar we gaan niet. - Maar waarom niet?

Ze komen pas volgend jaar weer bijeen. Hoezo wachten?

We moeten wel.

We hebben niets bereikt. Vergeleken met wat we nog gaan doen.

We zijn pas aan het begin. We hebben een deur geopend.

Nu moeten we juist verder gaan en kijken wat er achter die deur ligt.

Zie je het dan niet, Paul? We hebben de oorsprong van het leven zelf ontdekt.

En daarmee een dood dier weer tot leven gewekt.

Dit is een geweldige ontdekking maar we mogen het nog niet wereldkundig maken.

We moeten doorgaan naar de volgende fase.

We hebben een leven hersteld, een leven dat uitgedoofd was.

Maar het is niet voldoende om doden weer tot leven te wekken.

We moeten iets scheppen vanaf het begin. Een eigen creatie scheppen...

...en opbouwen vanuit het niets.

Vanuit wat... Waar heb je het in hemelsnaam over?

Vergeet het geheel. Nu nemen we lichaamsdelen...

...ledematen, organen, en dan zetten we alles weer in elkaar.

Wat in elkaar zetten? - Het meest gecompliceerde ter wereld.

De mens zelf.

We moeten een mens scheppen, met een perfect lichaam...

...handen van een kunstenaar en hersens van een genie.

Dat kunnen we. Begrijp je me? - Nee, dat doe ik niet.

Wat je daar zegt is onzin, het gaat in tegen de natuur.

Dat brengt onheil.

Ach, kom, Paul. Wat heb je toch? Tot nu had je geen enkele bedenking.

En wat betreft ingaan tegen de natuur, deden we dat niet reeds met succes?

Moet iets dat niet meer leeft voor altijd dood blijven?

Wij brachten het weer tot leven.

We hebben iets in handen waar men voorheen nooit van gedroomd heeft.

Als de natuur grenzen oplegt aan onze mogelijkheden...

...dan hebben we die doorbroken!

Niets kan ons nu nog tegenhouden. - Wat ben je dan van plan?

Eerst hebben we een geraamte nodig, een lichaam.

Vorige week hing men iemand op in Ingolstadt, een struikrover.

Die teisterde al maanden de omgeving. Ter afschrikking...

...liet men z'n lichaam aan de galg hangen net buiten de stad.

Daar blijft het hangen tot het vergaat...

...of gestolen wordt.

Wel, de vogels waren er op tijd bij, of niet dan?

De ogen.

Het halve gezicht is aangevreten.

Wat ga je doen?

Het hoofd verwijderen. Daar heb ik toch niks meer aan.

Die ligt in het zuur. Zo meteen is er niets meer van over.

Nou, Paul, help eens even met z'n kleren, wil je?

Moet je z'n handen zien.

Wat een kolenschoppen. Geen wonder dat het een dief was.

Met zulke klauwen kun je moeilijk wat anders gaan doen.

Behalve voor gorilla spelen.

Ik vind niet dat we hiermee door moeten gaan.

We moeten onze bevindingen de Federatie tonen.

Als er iets mis gaat... - Ik heb het.

Wat? - Pas op alles terwijl ik weg ben.

Waarheen?

Als ik vannacht vertrek, ben ik morgenavond weer terug.

V�ctor! - Ja, Paul, wat is er?

Waar heb je het over? Waar ga je naar toe?

Naar toe?

Oh, ik moet weg. Ik leg het wel uit als ik terug ben.

En Paul, laat onze vriend in de tussentijd maar gewoon liggen.

Kan hij in vrede rusten... Voorzover mogelijk.

Kom, we gaan eten. Ik heb honger.

Oh, ik dacht dat het meneer was.

Nee, hij is nog niet terug, Justine.

Is hij terug met het avondeten, heer?

Geen idee, dat heeft hij niet gezegd.

Daar is hij al, heer.

Goedenavond, baron Frankenstein verwacht me. Mag ik binnen komen?

Ik heb wat hulp nodig met m'n bagage.

Bagage? - Ja, ik kom hier wonen.

Wel, het spijt me, juffrouw, maar de baron heeft niets gezegd.

Maar dat moet. Ik heb hem enkele weken geleden geschreven.

V�ctor, wat fijn je weer te zien!

Ik vrees dat er een misverstand is.

Misverstand? Heb je mijn brief dan niet ontvangen?

Ik ben V�ctor niet. Mijn naam is Paul Krempe.

Oh, Paul Krempe. Neemt u me niet kwalijk.

Ik heb V�ctor lang niet meer gezien. - Nu u weet wie ik ben...

...kunt u ook vertellen wie u bent?

Ik ben Elizabeth, V�ctors nicht. Heeft hij dat niet verteld?

Nee, nooit.

En daarvoor zal ik hem berispen zodra hij terug is.

Oh, hij is weg? - Ja, maar hij kan elk moment hier zijn.

We hoeven dus niet lang te wachten.

Bent u van plan lang te blijven?

Ik kom hier wonen.

Dit wordt mijn huis. - Hier wonen? Maar...

Paul, ik...

Elizabeth.

V�ctor.

Wel, Elizabeth.

Ik heb je brief ontvangen. Het spijt me heel erg van je moeder.

Hoe is het met je? Het meisje zal je de kamer laten zien.

Paul, kom kijken wat ik heb. Elizabeth, tot straks bij het eten.

Ja, maar... - Kom, Paul.

Zoals hij al zei, tot straks bij het avondeten.

Doe de deur op slot, Paul. Kijk hier eens naar.

Hoe vind je deze? Heb je ooit zoiets moois gezien?

De handen van Bardello.

De handen van de grootste beeldhouwer.

Waar heb je die vandaan? - Uit Leipzig.

Ik hoorde dat hij daar vorige week gestorven is.

Ik moest alleen iemand omkopen. - Je beseft hopelijk wat dit betekent?

Dat onze vriend zal herleven met de meest perfecte handen die je kunt hebben.

Ik bedoel de komst van je nicht. We kunnen nu niet doorgaan. Niet hier.

Waar heb je het over? - Elizabeth. Ze zal alles ontdekken.

Nou en? Wat is daar mis mee?

Ze is nog jong, V�ctor.

Een dergelijke schok zou ze niet aankunnen.

Ok�! Jij ziet niet in dat je met iets afschuwelijks bezig bent.

Ik zag het aanvankelijk ook niet.

En nu?

Toen je weg was, besefte ik dat ik moet stoppen met dit experiment.

Ik hoop je te overtuigen van m'n gelijk, dat ik je kan overhalen.

Dat zul je nooit, Paul.

Over zes maanden, zul je blij zijn dat je hebt bijgedragen aan dit succes.

Je zult even beroemd zijn als ik. - Nee, V�ctor. Schaam je!

Ik zal je niet helpen, niet meer. En ik smeek je.

Geef dit op, zoniet voor jezelf, dan omwille van dat meisje.

Je verdoet je tijd, Paul.

Help me met die handen. Ik ben benieuwd of ze passen.

Begrijp je het dan niet? Ik help je niet langer.

En ik zal proberen Elizabeth hier weg te krijgen.

Elizabeth gaat niet weg, Paul.

Als je me echt niet meer wilt helpen, heb ik liever dat je me alleen laat.

Ik moet nog veel doen.

Ik ben er niet met het avondeten. Excuseer me bij Elizabeth, wil je?

Is er nog iets anders van uw dienst? - Nee, dank je, Justine.

Goed, heer.

Ik breng het eten van meneer naar boven.

Zet het maar voor de deur.

Natuurlijk, heer Krempe, dat doe ik altijd.

Hoe drink jij je koffie, Paul, zwart of met melk?

Elizabeth, ik ken je nog niet zo lang, maar ik wil dat je iets voor me doet.

Ja?

Vertrek hier.

Vertrekken?

Ja, verlaat dit huis onmiddellijk, en kom niet terug.

Maar dat is onmogelijk. Waarom vraag je dat?

Dat kan ik niet uitleggen, maar het... is niet veilig hier.

Niet veilig?

V�ctor is toch altijd hier?

Oh, ja. V�ctor is altijd hier. - Dan begrijp ik niet...

V�ctor is de reden dat ik wil dat je vertrekt.

Hij voert experimenten uit die uiterst gevaarlijk zijn.

Wat voor experimenten?

Dat zou je niet begrijpen. - Ik begrijp het heus wel, echt.

Vertel het me, alsjeblieft.

Geloof me, dat kan ik niet. Als ik het kon, zou ik het doen.

Dan moet ik het V�ctor vragen.

Als we trouwen, heb ik er recht op het te weten.

Trouwen?

Natuurlijk, we zijn verloofd. Heeft hij dat niet verteld?

Hoe kun je verloofd zijn met iemand die je niet eens kent?

Het was een afspraak tussen V�ctor en m'n moeder.

Dat is absurd. Men verwacht toch niet dat je zo'n afspraak nakomt.

Mijn moeder en ik waren volledig afhankelijk van V�ctor.

Zonder hem zouden we niet meer leven.

Misschien begrijp je het nu.

Ik begrijp dat je dankbaarheid verward met genegenheid.

Je hebt geen recht om zo tegen me te spreken. Hoe durf je!

Het spijt me. Het is jouw beslissing en gaat mij totaal niets aan.

Toch vind ik dat je moet gaan. Geloof me, het is voor je eigen bestwil.

Echt, Paul, ik snap niet hoe je zoiets idioots kunt verzoeken.

Het is geen verzoek. Het is een eis. Je moet hier niet blijven.

Misschien moeten we dat aan Victor overlaten. Het is immers zijn huis.

Of was je dat vergeten?

Nee, dat heb ik niet.

Het spijt me. Ik had niet zo tegen je moeten praten.

Het spijt mij ook.

Ik verloor m'n geduld. Neem me alsjeblieft niet kwalijk.

Heus, Paul...

...enkel omdat het jaren geleden afgesproken is...

...is dat voor mij geen excuus om niet met V�ctor te trouwen.

Het was altijd mijn vurigste wens.

En de zijne.

V�ctor...

Hoe vaak heb ik al gezegd. - Baron dan.

Heer Baron. - Dat is beter.

Hoe lang moet dit nog zo doorgaan?

Afspreken in donkere gangetjes. Elkaar in het geheim beminnen.

Wanneer trouwen we?

Hoezo denk je dat ik met je ga trouwen?

Omdat je het beloofd hebt. En hierom.

Heer baron V�ctor...

...die vrouw...

...wat doet zij hier?

Ben je jaloers? - Nee.

Ja.

Ja, ik ben jaloers.

Ze is toch niet je geliefde?

Als dat zo is, dan... - Integendeel, Justine.

Ze wordt jouw meesteres.

Het wordt je plicht om m'n nicht Elizabeth te dienen...

...en al haar wensen te vervullen zoals je ook de mijne vervult.

Maar uiteraard op een andere manier. - Uiteraard.

V�ctor, je gaat toch niet alweer weg?

Ik moet helaas wel. Morgenavond ben ik weer terug.

Maar, Elizabeth...

...wat is er?

Ik ben wat teleurgesteld. De laatste tijd zie ik je maar zelden.

Het huishoudboekje moet nagekeken worden. Dat horen we samen te doen.

Binnenkort is dat jouw taak. Je zult het vast uitstekend doen.

Maar ik wil dat jij het controleert. Ik had op je gerekend.

Dan wil je straks zeker ook helpen met m'n experimenten.

Maar dat wil ik ook. Ik zou echt niets liever willen.

Wie weet, lieverd. Misschien zul je dat ook.

Ooit.

En nu moet ik gaan. Ik moet wat spullen kopen.

Benodigdheden voor m'n werk.

Stedelijk mortuarium

En?

Alstublieft, heer. - Voorzichtig, man.

Het is maar zelden dat ze nog intact zijn, heer.

De ogen vergaan meestal het eerst.

Hoe vind u ze, heer?

Ze zijn goed.

Tien hadden we afgesproken, h�?

Per stuk. - Per paar.

Per paar. Net zoals u gezegd hebt.

Wie is daar? - Paul.

Ik kom eraan.

Kom binnen, Paul.

Je wou me spreken?

Het is een tijd geleden dat je hier was. Hoe komt dat?

Je bent altijd welkom, dat weet je. - Ik zei toch dat ik je niet meer help.

In dat geval, waarom woon je dan nog hier?

Ach natuurlijk, je bent bezorgd om Elizabeth, h�?

Wat wil je van me?

Was het niet moeilijk voor je om weg te blijven...

...en maar gissen wat ik aan het doen ben?

Niet zeker weten of ik wel vooruitgang boek?

Nou, ik zal je tonen hoe ver ik al ben.

Dan kun je zelf bepalen of ik wel succesvol ben.

Ik ben bij de voorlaatste fase. Kijk maar.

Wel, wat vind je ervan? - Het is afschuwelijk!

Paul, het uiterlijk is onbelangrijk.

Waar het hier om gaat, is dat ik een levend wezen schep.

Zodra die littekens weg zijn, valt het wel mee.

V�ctor, ik smeek je.

Stop waar je mee bezig bent voor het te laat is.

Maar waarom dan? Ik doe toch niemand kwaad.

Heb wat graven leeggeroofd. Welke wetenschapper doet dat niet?

Hoe moeten we anders onderzoek verrichten?

Medici stelen alleen als het de mensheid ten goede komt.

Dit kan... dit kan alleen maar resulteren in onheil.

Hoe kom je daar toch bij?

Ik geef toe dat hij er nou niet bepaald voortreffelijk uitziet.

Iemands gezicht wordt bepaald door z'n innerlijk...

...z'n brein.

Bij een vrijgevig karakter, vertoont het gezicht zachte trekken.

Een vals karakter levert een boosaardig gezicht op.

En hiervoor... neem ik het brein van een genie.

En zodra dat brein gaat functioneren in het lichaam...

...zal het gezicht trekken vertonen van wijsheid en begrip.

Ik heb je verteld dat ik bij de voorlaatste fase ben: De hersens.

Hersens met een onvoorstelbare intelligentie.

Die reeds zeer veel kennis vergaard hebben.

Stel je eens voor, Paul.

Mijn creatie wordt geboren met een heel mensenleven aan kennis.

Victor, waar wil je zulke hersens vandaan halen?

Die vind ik wel.

Nog ��ntje, profesor. - Nou, nou, m'n beste.

U bent veel te gastvrij voor me, beste baron.

Integendeel, professor Bernstein, we zijn u dank verschuldigd.

Toen V�ctor zei dat u onze invitatie aangenomen had, was ik erg verheugd.

Wat een eer, juffrouw Elizabeth.

Ik ben niet alleen blij dat u hier verblijft...

...maar dankzij u ben ik ook verzekerd van Victors gezelschap.

Elizabeth vindt dat ik te veel in m'n laboratorium ben.

Hij sluit zich daar urenlang op, profesor. Zonder te eten en te slapen.

Volgens mij is de wereld veel beter af zonder dat hele onderzoek.

Tenminste, de wereld die ik ken.

Misschien heeft ze gelijk, baron.

Men kan ook teveel van z'n tijd doorbrengen in stoffige vertrekken...

...op zoek naar onbekende waarheden.

Zoeken, onderzoeken...

...tot men te oud is om van het leven te genieten.

Zie je, V�ctor, de professor geeft me gelijk.

U stelt me teleur, professor.

Nu zal Elizabeth u steeds citeren als ik m'n werk moet onderbreken...

...en gaat ze al m'n tijd opeisen. - Jazeker, dat zal ik.

Ik zal zeggen, "V�ctor, je bent maar een kleine wetenschapper".

"Van de grootste geleerde in Europa moet jij je laboratorium verlaten..."

"...en samen met mij naar buiten gaan."

Vrouwen, profesor. Hoe listig verdraaien ze onze woorden in hun eigen voordeel.

Ze zal pas gelukkig zijn als ik m'n werk volledig opgeef.

Is de wereld dan reeds klaar voor jullie wetenschappelijke ontdekkingen?

Er is een wezenlijk verschil tussen theoretische kennis...

...en of het gebruik van die kennis wel zinvol is voor de mensheid.

Het probleem met ons wetenschappers is...

...dat we heel snel uitgekeken zijn op onze ontdekkingen.

We dragen ze over aan hen die daar nog niet aan toe zijn...

...terwijl we zelf verder speuren in deze wereld van onwetendheid...

...op zoek naar nieuwe ontdekkingen...

...die net zo ondeskundig behandeld zullen worden... in de toekomst.

Zo erg kan het toch niet zijn.

Wilt u dat we ons onderzoek opgeven?

Goedenavond.

Paul, wat fijn dat je nog op tijd bent om professor Bernstein te ontmoeten.

Professor Bernstein? - Ja, inderdaad.

Mag ik u voorstellen aan mijn vriend Paul Krempe.

Goedenavond, heer. - Hoe maakt u het?

De professor logeert vannacht bij ons.

Het is een voorrecht u te ontmoeten.

Ik wist niet dat me zo'n eer stond te wachten.

We hadden je pas morgenochtend verwacht, Paul.

Het leek me beter eerder te komen.

Ik heb veel over u vernomen van baron Frankenstein.

En ik zou morgenvroeg graag verder met u willen praten.

Met genoegen.

We hebben de professor vermoeid. - Nee, nee, nee, nee, nee.

Ik heb bijzonder genoten van deze verrukkelijke avond.

Maar ouderdom komt met gebreken.

Welterusten, juffrouw.

Welterusten, professor. Ik hoop dat u aangenaam slaapt.

Goedenavond, heer. - Goedenavond.

Ik breng u naar uw kamer. - Dank u.

Het is een eer dat u bij ons verblijft, heer.

Ik ben je zeer dankbaar, m'n jongen.

Weet je, ik heb verder niemand in deze wereld.

En wanneer ik dan bij iemand te gast ben...

...vooral in een prachtig huis met zo'n aangename sfeer...

...is dat erg dierbaar voor me.

U bent te vriendelijk.

Ik zou u graag nog een schilderij willen tonen.

Het hangt hier boven de trap.

Mijn vader heeft het gekocht en het laat een van de eerste operaties zien.

Als u iets achteruit gaat kunt u het beter aanschouwen.

Pas op, professor! Kijk uit!

Baron Frankenstein...

...ik weet zeker dat ik namens ons allen spreek...

...als ik mijn dank uitspreek voor uw vriendelijke welwillendheid...

...onze arme collega een laatste rustplaats te schenken...

...in de graftombe van uw familie.

Zoals u wellicht weet, had professor Bernstein geen naaste familie meer.

Dit was het minste wat ik kon doen. Hij was mijn gast.

Ik wist wel dat ik je hier aan zou treffen.

Erg slim van je. En nu je me gevonden hebt, wat kan ik voor je doen?

Je hebt die oude man gedood, of niet?

Gedood. En nu ga je hem verminken.

Verminken? Ik heb z'n hersens verwijderd. Dat is geen verminking.

Ik kan niet bewijzen dat je hem gedood hebt...

...maar wel verhinderen dat je z'n brein gebruikt.

Hoezo? Hij heeft ze niet meer nodig.

Geef hier! - Doe niet zo stom! Voorzichtig!

Je vernielt ze!

Hoepel op, laat me met rust! Maak dat je wegkomt!

Als je ze beschadigd hebt... als je ze beschadigd hebt...

Wie is daar?

Wat is er, Paul?

Ik smeek je om dit huis te verlaten.

Waar heb je het over? Hier weggaan? - Nu.

Nu meteen. Voor het te laat is.

Paul, we hebben daar reeds uitvoerig over gesproken.

Besef je dan niet dat je in gevaar bent?

Victors werk is een bedreiging voor iedereen.

Waarom ben jij dan nog hier? Je helpt hem immers niet meer.

Dat zal ik je vertellen.

Ik laat jou hier niet alleen achter met hem.

Geloof me, Paul. Je vergist je in Victor.

Is dat zo?

Dat moet wel. - Hoe weet je dat?

Ben je ooit in z'n laboratorium geweest? Nee.

Jij kunt je onmogelijk voorstellen wat voor vreselijke dingen hij daar doet.

Wat wil je daarmee zeggen, Paul? Dat V�ctor boosaardig is, waanzinnig?

Niet boosaardig of waanzinnig.

Hij gaat zo in z'n werk op dat ie de vreselijke gevolgen ervan niet overziet.

Elizabeth...

...ik zou het niet verdragen als jou iets overkomt.

Ik doe alles om jullie leed te besparen maar...

...V�ctor is zo bezeten van z'n experimenten...

Hou op, Paul, alsjeblieft.

Laat me alsjeblieft alleen, Paul.

Ik heb je hulp nodig.

Je bent gek.

Dat toestel moet door twee personen tegelijk bediend worden. Dat weet je.

Ik dacht dat ik het alleen kon maar... maar het lukt niet.

Dat doet me plezier.

Dat betekent dat je experiment niet zal slagen.

Je zult me helpen, Paul, wat je ook zegt.

Als je me helpt, Paul, vernietig ik dat wezen zodra m'n theorie bewezen is.

En hoe lang gaat dat duren? - Een maand, hooguit twee.

Terwijl dat wezen daarboven leeft. Nee, Victor!

Als je me niet helpt, Paul, dan beloof ik echt niks meer.

Dan probeer ik het alleen.

Het wordt moeilijk, maar ik doe het.

En als ik slaag, ga ik Elizabeth inwijden...

...in de wetenschappelijk wereld - Heb het lef.

Niets, hoor je me, niets is belangrijker dan het slagen van dit experiment.

Ik heb er m'n hele leven aan gewerkt.

Goed dan, V�ctor.

Ik help je.

V�ctor!

Het is me gelukt, Paul.

Dat ding moet vernietigd worden voor het weer bij kennis komt.

Hoor je me, V�ctor?

Wat... wat... wat zei je? - Je moet dat ding meteen vernietigen.

Paul, kijk dan. Het is me gelukt!

Ja, het was je bijna gelukt jezelf om te brengen.

Tien seconden later en... - Dit is mijn schepping.

Ja, een misdadige gek. En hij wou je vermoorden.

Dat doet z'n brein. Door die aanval werd het beschadigd.

En dat is jouw schuld, Paul.

Daarom is hij anders dan ik voor ogen had.

Maar dat kan ik herstellen.

Het gaat erom wat ik gedaan heb. Ik heb een levend wezen geschapen.

Je had beloofd het te vernietigen. - Zodra m'n onderzoek voltooid is.

Zie je niet dat je een monster geschapen hebt?

Dat geeft niet.

Morgen opereer ik z'n hersens. Dat duurt niet lang.

Zoals je wilt, V�ctor. Tot ziens.

Paul! Paul!

Paul, hij is verdwenen! - Hij is wat?

Ik heb het huis doorzocht. Ik kan hem nergens vinden.

Serieus, Paul, we moeten hem zoeken!

Ik ga hulp halen in het dorp. - Nee, ik stuur wel iemand.

We moeten hem volgen voor ie weg is.

Als hij het bos in gaat, is het te laat.

Ik zie je beneden.

Rustig aan, jongen. Je ouwe opa kan je niet bijbenen.

Ga hier maar zitten, opa.

Waar? - Hier.

Ik ga nu. Het is niet ver meer.

Mooi, bedankt, jongen.

Wees voorzichtig. Ga maar. - Ja, opa.

Dat was snel. Zo veel kun je er nog niet geraapt hebben.

Wat is er? Ben je de weg kwijt?

Ik ben hier, jongen.

Ik heb m'n wandelstok verloren. Help eens zoeken, jongen.

Waarom zeg je niks. Heb je soms je tong verloren?

Wie bent u?

Zeg wie u bent.

Wat wilt u van me? Ziet u dan niet dat ik een blinde, oude man ben?

Ik heb niets voor u.

Ik doe u niks.

Help me dan toch! Help me!

Opa!

Opa!

Kijk, hier heeft hij stil gestaan.

Waar zouden we ons treffen met de dorpsbewoners?

Aan de oevers van het meer. Over een half uur of als we hem zien.

Wel, zijn spoor is in elk geval makkelijk te volgen.

Nee, Paul!

Fijn dat hem neergeschoten hebt. - Ik had geen andere keus.

We begraven hem voor ze hier zijn.

Die komen niet. Ik heb niemand naar het dorp gestuurd.

Idioot!

Je zet ons leven op het spel voor dat ding?

We hadden dood kunnen zijn! - Ja. Maar we zijn het niet.

Nu is hij dood en maakt het niks meer uit.

Nou, dat was het dan, hopelijk ben je tevreden.

Ik ben blij dat we dat monster konden tegenhouden voor het te laat was...

...als je dat soms wou zeggen.

Denk maar niet dat ik je dit ooit zal vergeven. Nooit.

Wie is daar? - Ik ben het. Paul.

Een moment.

En?

Ik ga vertrekken. M'n spullen laat ik over een paar dagen ophalen.

Net wat jij wilt, Paul. Waar ga je heen? En wat ga je doen?

Dat weet ik nog niet.

Het is nu niet meer noodzakelijk om te blijven.

Hoe bedoel je "noodzakelijk"?

Ach ja, Elizabeth. Je bent gebleven om haar te beschermen.

Je deed wat je het beste leek. Dus kun je met een gerust geweten gaan.

Ik zal je weer tot leven wekken.

Oh Justine, je kunt nu opdienen. - Wacht eens even.

Is het echt waar?

Pardon?

Dat je gaat trouwen met die... die vrouw?

Weet je wel tegen wie je het hebt? - Je had beloofd me te trouwen.

Dat weet ik nog wel.

Ja, dat klopt. - Zit me niet uit te lachen.

Hou op! Hou op of ik zal... - Wat?

Wat ga je dan doen? - Ik vermoord je.

Domme gans! Dacht je werkelijk dat ik met je zou trouwen?

Je doet me pijn!

Ga aan je werk!

Maar je moet met me trouwen. Je moet.

Ik krijg een kind.

Sinds wanneer weet je dat? - Dat doet er niet toe.

Het is waar, dat is alles.

Waarom zou ik de vader moeten zijn? Kies maar iemand uit het dorp.

Daar zit vast de echte vader tussen.

Zij zal me niet zo behandelen. Niet als ik haar dit vertel.

En ik zal haar vertellen wat je in dat laboratorium doet.

En dan vertel ik alles aan de autoriteiten.

Wat vertellen?

Oh, ik kan ze heel veel vertellen als ik dat zou willen.

Wat weet jij dan wel? - Dat zou je niet bevallen, h�?

Wel, als je niet met me trouwt, vertel ik hen alles.

Wat vertellen?

Je weet heus wel wat ik bedoel.

Bewijs, lieverd. Dat is het enige wat de autoriteiten willen zien.

Bewijs.

Morgen wil ik dat je dit huis verlaat. - Ik zal het bewijzen.

Wacht maar. Ik zorg wel voor bewijs.

Kun je de marmelade even aangeven, Elizabeth?

Dank je.

V�ctor?

Ik maak me zorgen om Justine.

Ze is al een week weg en we hebben nog steeds niks van haar gehoord.

Wees niet ongerust.

Ze is er vast met een dorpsjongen vandoor.

Ze was altijd al een romantisch type.

Hoe gaat het met de bruiloftinvitaties?

Heb je al reacties gehad? - Ja, heel veel zelfs.

V�ctor. - Ja, Elizabeth?

Ik heb Paul ook uitgenodigd. Per slot van rekening was hij je vriend.

Het spijt me als je het liever niet hebt.

Hij heeft nog niet toegezegd, dus misschien...

...komt hij niet.

Ik hoop van wel.

Ik wil hem namelijk iets laten zien.

Op de bruid en bruidegom.

Op het gelukkige paar.

Op de bruidsmeisjes.

Wat ben je toch aan het mompelen? - Ik oefen m'n toespraak, lieverd.

Dwaas. Dat is pas voor morgen na de bruiloft.

Ja, weet ik lieverd, maar zoiets vergt voorbereiding.

Kom. We gaan naar huis.

Nu al?

Vooruit.

Godzijdank is iedereen weg. Ik heb boven nog werk te doen.

Maar Victor, morgen is de bruiloft. Ik dacht...

Oh, kom, Elizabeth. We zijn geen verliefd jong stel.

Kan ik meekomen naar het laboratorium en je werk zien?

Nee, liefste. Nu nog niet. Maar binnenkort wel.

Dat beloof ik je.

Jammer dat Paul niet gekomen is.

Laat die maar staan tot morgen, Ellen.

Goed, juffrouw Elizabeth.

Goedenavond. Ik ben de heer Krempe.

Zijn de baron en juffrouw Elizabeth thuis?

Ja, heer. - Paul!

Paul, wat fijn je weer te zien! - Elizabeth!

We dachten dat je niet zou komen. - Je ziet er schitterend uit!

En V�ctor? - Die is in z'n laboratorium.

Daar was hij de laatste weken bijna onafgebroken.

Wat doet ie daar? - Alsof ik dat wist.

Ik zal wel nooit weten wat hij achter die gesloten deur doet.

Ach, ja, vergeten.

Maar hij zal blij zijn je te zien, want gisteren...

...zei hij nog dat ie je heel graag iets wou laten zien.

Zei hij dat? - Waarom ga je hem niet verrassen?

Zal ik doen.

Wie is daar? - Paul.

Paul?

Paul.

Nog steeds de deur op slot. Is dat nodig?

Dat mag je dadelijk zelf bepalen.

Elizabeth zei dat je mij iets wou laten zien.

Ja.

Ja, Paul, dat klopt.

Ik ben begonnen met hersenchirurgie, Paul.

Zeg je niets?

Het was dus niet dood. - Oh, jawel.

Althans, z'n lichaam was levenloos.

Maar bedenk wel, ik had het tot leven gewekt. Het was eenvoudig te herstellen.

Nee, wacht, Paul. Ik wil je nog iets anders laten zien.

Ik heb genoeg gezien. - Wacht, Paul!

Let op.

Sta op!

Vooruit, sta op!

Goed zo.

Nou, kom hier.

Vooruit.

Kom hier!

Ga zitten.

Ga zitten.

Ga zitten!

Is dat nu je schepping met die enorme intelligentie?

Met z'n perfecte lichaam, dit wanstaltige monster!

Stel het eens een vraag over gevorderde natuurkunde.

Z'n brein bevat een heel leven aan kennis. Zo moeilijk kan het niet zijn.

Zal ik je eens wat vertellen, Paul?

Hier zie je het resultaat van zowel jouw als mijn werk.

Oh, ja. Ik heb het tot leven gewekt. Ik gaf hem verstand.

Maar ik koos een uitmuntend brein.

En jij hebt dat beschadigd. Jij schoot een kogel door z'n hoofd.

Dit is jouw schuld, Paul. Besef je dat?

Het is jouw schuld.

Ja, dat weet ik.

Maar je zult niet zegevieren, Paul. En zal ik je vertellen waarom?

Omdat ik door zal gaan.

Als ik het niet kan opereren, neem ik gewoon een ander brein.

En daarna weer een ander. En nog ��n.

Nee, Victor! Nee, dat zul je niet!

Paul! Paul, wat ga je doen?

Paul, wat ben je van plan?

Omwille van jou en ter bescherming van Elizabeth, hield ik m'n mond.

Maar nu ga ik naar de autoriteiten en laat dat monster vernietigen...

...en zul je boeten voor je gruweldaden. - Nee!

Paul, waar ga je heen?

Paul! Paul, wacht toch! Paul, wat denk je hiermee te bereiken?

Jij hebt er ook aan gewerkt. - Hier heb ik niks mee van doen.

luister, ik moet je iets vertellen.

Wie is daar?

Ik waarschuw je, als je dit vertelt, zal Elizabeth als eerste eronder lijden.

V�ctor! Op het dak.

We moeten naar boven.

Dit keer niet, ik ga hulp halen in het dorp.

Elizabeth! Kom terug!

Ga terug! Ga terug!

Nee! Nee!

Ga weg!

Mijn levenswerk, volledig vernietigd.

Vernietigd in enkele seconden.

En door degene die het ook tot leven gewekt had.

Binnen een half uur was er niets meer van hem over.

En dat is mijn verhaal. Zo is het allemaal verlopen.

U gelooft me niet, h�?

Maar u moet me geloven. Hoort u mij?

Bezoek voor je, Frankenstein. De heer Krempe. Wil je hem ontvangen?

Oh, ja! Ja! Ik wist het! Paul zou me nooit in de steek laten.

Hij zal u de waarheid vertellen. Hij weet ervan.

Hij zal u de waarheid vertellen!

Goed, u kunt naar binnen.

Ik wist dat Paul zou komen Hij was m'n beste vriend.

Hij zal bevestigen wat ik verteld heb. Hij kent de waarheid.

Oh, Paul! Paul!

Paul, m'n goede vriend! Paul!

Paul!

Paul, Paul, m'n vriend, vertel het hem, Paul.

Vertel wat, V�ctor?

Over hem. Over het wezen dat ik geschapen heb.

Toe dan. Jij bent de enige die hem gezien hebt, behalve Justine en ik.

Het meisje dat je vermoord hebt.

Maar dat is niet waar. Dat zeg ik al de hele tijd. Hij was het.

Hij heeft het gedaan. - Wie?

Wie heeft het gedaan, V�ctor? - Het schepsel dat ik gemaakt heb.

Je weet wel. Die man. Vertel het dan.

Oh, nee! Nee, Paul!

Paul, je moet het ze vertellen.

Je weet wat ze gaan doen. Alleen jij kunt me redden.

Je moet het ze vertellen.

Paul, ik zal je dwingen het te vertellen! Ik zal je dwingen! Paul!

Paul, je moet het vertellen! Paul!

Paul, je moet het vertellen. Paul!

Het spijt me, Paul, maar je moet het vertellen.

Je moet me redden, Paul.

Paul, je moet me redden!

Nee! Paul!

Paul! Paul!

We kunnen niets meer voor hem doen.

Kom, ik breng je naar huis.

Vertaling & Ondertitels: Gigi-59