Original subtitles

Het was een beroerte.

Ergens denk ik: als ma overlijdt, wordt ons leven er een stuk makkelijker op.

Ben jij in de club geweest? Geen leugens nu.

Werkt het, Nina en Peter samen? - Nee.

Je komt een keer voor de keus. - Die heb ik al gemaakt.

Er is een testament. Het moet ergens in haar appartement liggen.

Ze wil ons niet aan de leiding. - We vernietigen het.

We hebben een absolute meerderheid.

Wat een uitslag. Met zo'n meerderheid...

Wij waren in gesprek, Margareta.

Dacht jij dat je ze ongestraft naar die Mirko kon sturen?

10.000 kroon en we zijn quitte. - Vergeet het.

Ik ga dit regelen, Luisa. Goed? Maak je niet ongerust.

Ik twijfel de laatste tijd over mijn plaats in het leven.

Ga voor onze gemeente getuigen van je redding, Gustaf.

Ik heb het vijf jaar voor jou overgehad. Al die tijd heb ik als kok stilgestaan.

Openingen, premières... Zij voelt zich er als een vis in het water.

En ik sta erbij en wil niet laten merken dat ik maar een arbeiderskind ben.

Persen, persen.

Wat is er? - U moet de kamer uit. Nu.

Heb je Calle gezien? - Nee...

Zeg dat we naar het ziekenhuis zijn.

Het zal niet lang meer duren.

Hallo.

Waar zat je? - Sorry. Ik ben lopend naar huis gegaan.

Hoe is het met haar? - Ze is een uur geleden gestorven.

Lieverd...

Ligt ze hier? - Ja.

Ik moet naar huis.

Ik spreek jullie nog.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 20 DE BEGRAFENIS

Vanochtend vroeg is onze moeder voorgoed ingeslapen.

De begrafenis is volgende week. De rouwmaaltijd vindt hier plaats.

Zijn er vragen?

Onze deelneming, meneer. - Dank je, Roos.

Dat was het wel.

Ik spreek je straks.

Peter, kunnen we elkaar even spreken?

Zeker.

Heb je het gehoord? Ragnarsson is dood.

Wat zeg je? - Vermoord, zeggen ze.

Nee. - Verschrikkelijk, ja.

Maar als het iemand kon treffen, dan was het Ragnarsson wel.

Ik wilde eigenlijk alleen even zeggen...

dat jullie het bij het rechte eind hadden: jij, Ester en Calle.

Ik luister heel slecht naar anderen en blijf maar m'n eigen gang gaan.

Qua werk zal ik voortaan het restaurant voor laten gaan.

En we kunnen nu met een schone lei beginnen.

Dat zal niet echt opgaan.

O nee?

Na de erfenis gaat het restaurant op andere voet verder.

Ik heb daar nog niet over nagedacht. - Echt niet?

Ma leefde gisteravond nog. Wanneer had ik dat moeten doen?

Ester en ik bezitten het grootste aandeel.

Wat?

Dat is waarom jij Gustafs aandeel voor jezelf wilde?

Dat was al van Henriette Winters. - En het moest zo snel ook.

Dat is zeven jaar geleden...

Zo snel dat ik het geld voor mijn deel niet bij elkaar kreeg.

Maar het loonde voor jou, dat snap ik nu.

Laat ik het dan maar duidelijk stellen:

Voor jou is bij DK straks geen plaats meer.

Ik heb deze zaak samen met jou opgebouwd.

Dit restaurant is mijn leven.

Ester en ik zijn nu aan de beurt. Jij moet een ander leven gaan leiden.

Het is me duidelijk.

Hij wil dat ik op een samenkomst van mijn bekering ga getuigen.

Dat lijkt me geen slecht idee.

Ik weet niet of ik dat wel kan.

Ik ben niet open geweest.

Ik heb verteld van mijn drankmisbruik...

maar heb gezwegen over mijn begeerte.

En waarom? Ik ben nu geheeld. - Daar heb je goed aan gedaan, Gustaf.

Dat hoeft niemand te weten.

Omwille van Mårten.

Dag, schat.

Hoe gaat het?

Ik ben ontslagen.

Hoezo 'ontslagen'? - Peter gooit me eruit bij DK.

Dat kan hij niet doen. - Hij heeft nu een meerderheidsaandeel.

Maar...

Svensson en Löwander. - Hallo, met Sonja.

Dag. - Bel ik ongelegen?

Een beetje wel. - Ik hou het kort.

Misschien moeten we afspreken. - Ja.

Morgen dan? Tegen één uur?

Dat is goed. - Sorry dat ik stoorde.

Tot ziens.

Dat was Sonja.

Björn heeft gevochten. We moeten morgen naar de directeur.

Dag. Hoe is het? - Goed.

Zeg, ik hoop dat ik Erlander niet al te zeer ergerde die avond.

Ik heb nu een vergadering, maar ik wil je even spreken.

Kan het vanmiddag, rond vier uur?

Jawel. - Mooi.

Waar gaat het om? - Om jouw toekomst hier.

Wij waren vroeger net als jij en Nina.

Dat heb ik begrepen, ja.

Maar wij durfden niet aan wat jullie durven. Of liever gezegd: Helga niet.

Wie weet, waren we gelukkig geworden.

Er is helaas geen vast recept voor geluk.

Zal ik je een goede raad geven?

Als je boos bent op iemand, blijf dan niet jaren chagrijnig, zoals ik deed.

Wanneer is de begrafenis? - Volgende week donderdag.

De rouwmaaltijd is hier. - Die kan ik klaarmaken.

Dat kan ik niet van je vragen. - Ik bied het aan.

Als haar oudste vriend ga je mee, toch? - Ik heb een hekel aan begrafenissen.

Ik was het niet van plan.

Nee? Zelfs niet die van Helga?

Zie je me zo'n maaltijd niet meer doen? - Nee, dat...

Dan zorg ik voor die maaltijd.

Backe?

Ja, dat dacht ik ook bij mezelf, maar hij bood het aan...

en ik kon er niet onderuit. Hij was haar oudste vriend.

God beware ons.

Daarom ben ik blij dat jij zult zorgen dat de boel niet misloopt.

Het is me duidelijk. - Het menu bijvoorbeeld.

Hij wil vast Helga's lievelingsgerecht, maar hou het praktisch.

Het is me duidelijk. Komt goed. - Dank je.

Lieve schat wat zie je daar?

Nee, poppedijn er dreigt heus geen gevaar

Luisa... - Ja?

Hij praatte. - Hou toch op.

Nee, hij zei 'papa'. - Hij zei 'papa'?

Ieder hoort wat hij wil horen. - Nee, hoor.

Jij praatte, hè? Want hij is een genie.

Hij is de nieuwe Da Vinci, de nieuwe Verdi, Giuseppe Verdi.

De nieuwe... - Angelo...

Hij is een Rigano. Dat is toch mooi genoeg?

Ik ga wel.

Wij blijven hier, hè?

Hallo.

Dag. Politie. We zijn op zoek naar Angelo Rigano.

Verwachtte je bezoek? - Nee.

De politie is hier.

Wilt u koffie? - Nee, dank u.

Ene Curt Ragnarsson is dood.

Ja. - Kende u hem?

Kennen niet echt, maar we...

Maar wat?

Toen ik naar Zweden kwam, heeft hij me aan werk geholpen.

Zeven jaar geleden.

Maar u hebt daarna geen contact meer met hem gehad.

Jawel.

Dat heb ik collega's van u verteld.

Wat hebt u verteld?

Ragnarsson zocht mij krap twee weken geleden op...

en wilde dat ik een paar jongens aan werk zou helpen, en...

Wat hebt u geantwoord? - Dat ik daar niet aan kon beginnen.

Geloof me, ik heb niks met die moord te maken.

Waarom zegt u dat hij vermoord is? - Dat...

Dat...

Weet ik niet. Dat wordt gezegd.

Excuus als u vindt dat ik hard van stapel loop.

Maar het geval wil dat Helga mij om een nieuw testament gevraagd had.

Wanneer? - Ongeveer een maand geleden.

Ik heb het opgesteld naar haar wensen, maar niet getekend teruggekregen.

Heeft een van u het gezien? - Nee, ik niet.

Ik ook niet.

Nee, ik evenmin.

Dan moeten we in haar appartement zoeken, en in haar kluis misschien.

Maar wat stond erin? - Dat mag ik helaas niet meedelen.

Bij haar thuis en in de kluis zoeken, dus. Ga jij naar de bank, Nina?

Nee, doe jij dat. Dan doorzoeken Peter en ik het appartement.

Ook goed. Tot later.

Heb je iets gevonden? - Nee, alleen wat foto's.

Uw auto is de avond van de negende in vlammen opgegaan.

Dat klopt.

U hebt tegen de politie gezegd dat u Ragnarsson ervan verdacht.

Ja. - Waarom was dat?

Hij begon te dreigen. Hij wilde geld van me hebben.

Was u hem geld schuldig?

Nee.

Hij had u geen geld geleend om die auto aan te schaffen?

Nee, ik had hem met mijn eigen geld betaald.

U mag de stad niet uit.

En blijf beschikbaar.

Wat hebben ze gezegd, Angelo?

Heb je verteld van die steen door het raam?

Gaat het?

Zijn jullie er klaar voor?

Aandelen.

Hypotheken.

Het restaurant. - En dat?

Promessen.

Sieraden...

Dat was het. - Ja.

Goeiedag. - Dag.

Iets gevonden? - Nee.

Er is geen testament dus. Akkoord?

Nee, het is gewoon nog zoek. - We hebben echt overal gezocht.

Waarom zou ma Aronsson erom vragen en er niks mee doen?

Geen idee. En we zullen het nooit weten.

Wij moeten gaan. - Ik ook.

Jij zoekt verder? - Ja.

Dag, Hjördis. - Goeiedag.

Mijn deelneming. - Dank je.

Je betrekking stopt natuurlijk. Maar je krijgt de hele maand betaald.

Dank u.

Nina is nog boven. Geef haar de sleutel maar.

Goed.

Het beste.

Hjördis, bedankt voor wat je voor ma gedaan hebt.

Hjördis, hallo.

Mijn oprechte deelneming.

Dank je wel. Dat stel ik op prijs.

Er is iets dat ik met u zou willen bespreken.

Fijn dat je kon komen. - Natuurlijk.

We moeten het er over hebben, vind ik.

Sonja, ik... - Het was een grote fout.

Ja.

Ik hou van m'n gezin.

Ik ook. Het was moeilijk tussen Nina en mij, maar ik hou van haar.

Bij DK werken hoef ik niet meer. Als Björn er maar niet onder lijdt.

Welnee.

Fijn.

Er klonk gerommel in de werkkamer van mevrouw en ik ging kijken.

Toen stond mevrouw Löwander daar.

Ester? - Ja.

Niet dat ik haar bespiedde of zo, maar ik ben hier inwonend, dus ik...

Spreekt vanzelf.

Ze stond voor de schrijftafel.

Ik denk dat ze iets bij zich droeg toen ze vertrok.

Voor vooraf dacht ik aan champignons op toast. Daar was Helga echt dol op.

Boter, kaas en haring zou ook kunnen.

Waarom?

Omdat dat lekker is.

Nee, we doen toast met champignons.

Of garnalencocktail. - We doen toast met champignons.

En daarna had ik regenboogforel beurre blanc gedacht.

Ze overat zich er altijd aan.

Uiteindelijk kreeg ze het met forelkuit, peultjes en een glas zuiveringszout.

Ik dacht aan die ossenhaaspastei, die jij zo goed klaarmaakt.

Een topgerecht van jou, toch? En de mensen zijn verrukt...

Het punt is alleen dat Helga niks van ossenhaaspastei moest hebben.

Zij vond het vulgair. 'Gehaktbrood voor de nouveau riche' noemde ze het.

Het is wel praktischer.

Hoezo, 'praktisch'? Als jij dwars blijft liggen, wordt het pruimensoufflé na.

Niks soufflé. Niet voor honderd man. - Pruimensoufflé...

Streep maar door, want het wordt geen soufflé.

Om gek van te worden.

Sorry, meneer de kok in ruste, ik heb werk te doen.

Twee van de drie. Niet slecht.

Ja?

Schikt het nu? - Ja, kom verder. De deur mag dicht.

De zaak is deze:

Erlander wil na deze uitslag een aantal kabinetsposten nieuw invullen en...

heeft mij gevraagd als minister van Onderwijs en Cultuur.

Wat fijn. Gefeliciteerd.

Je doet het toch? - Ja.

Op mijn plek komt dan iemand anders, natuurlijk...

en dat zal ook wel voor jouw baan gelden.

Mijn opvolger zal eigen keuzes willen maken.

Ja ja, natuurlijk.

En weet je wie dat gaat worden?

Mehr heeft het laatste woord, natuurlijk...

maar ik heb iemand voorgesteld: jou.

Mij?

Niemand die hier zo in thuis is als jij, mijzelf incluis.

Maar... - En je kent deze rotbaan.

Mehr die zich tegen alles aan bemoeit en...

Dank je wel. Ik ben zo blij.

Mooi zo. Mooi.

En verder heb ik aan nog iets zitten denken...

dat eigenlijk met het voorgaande verband houdt. En...

Ik denk niet...

Ik denk niet dat wij samen verder kunnen. Privé, bedoel ik.

Nee?

Als ik in het kabinet zit en jij doet hier Sociale Zaken...

De risico's zijn te groot.

Die zijn altijd groot geweest.

We kunnen voortaan beter bevriend zijn.

Ongelooflijk. - Ja.

Maar ik zie niet waarom Hjördis zoiets zou verzinnen.

Natuurlijk niet. - Je wilt er niet aan, maar...

Peter is tot alles in staat, dat is bekend.

Als zij het hebben vernietigd, zijn zij geen begunstigde geweest.

Dan krijg jij het meerderheidsaandeel.

Mevrouw Löwander stond in mevrouws werkkamer en droeg iets bij zich.

Wat was dat? - Een map, van leer of iets dergelijks.

We zijn al nagegaan wanneer dat was:

De dag dat jij Gustaf en mij belde dat ma bij kennis was.

Wat wil je daarmee zeggen?

Wat had je hier te zoeken, Ester?

Ik...

Ma vroeg om een toilettasje. Ik heb Ester gebeld om het te zoeken.

Ik weet niet of je ook in haar werkkamer bent geweest.

De werkkamer. Op zoek naar een toilettas.

Klinkt erg onwaarschijnlijk. - Daar lag het niet.

Hjördis zag Ester vertrekken met een map.

Je ziet of iets een map is of een toilettasje. Niet, Hjördis?

Ik dacht dat het eruitzag als een soort map.

Jij 'dacht'?

Maar je weet het niet zeker.

Het kan zijn dat...

Hjördis, jij hebt tegen mij gezegd dat je Ester met een map had gezien.

Ik droeg een toilettas bij me. Wou je beweren dat ik lieg?

En waarom heb je er niks van gezegd?

In plaats daarvan stond je te spioneren. - Het ging zo snel.

Maar ik had iets moeten zeggen. - Welnee.

Wie weet hebben jullie het gepikt. - Peter, nu ga je te ver.

Jullie gaan te ver. Beweren dat wij haar testament hebben gepikt.

Denk goed na, Hjördis.

Je stond vanachter een deur te kijken. Weet je zeker wat je gezien hebt?

Wat je nu zegt, moet je misschien onder ede herhalen, voor de rechter.

Besef dat wel.

Ik weet het niet zeker.

Nee...

want wat je zag was een toilettasje.

Excuus. Ik kan niet... - Het is niet jouw fout.

En ik wil er van jullie geen woord meer over horen.

Maak je niet druk, Hjördis.

Alles wijst er dus op dat zij het hebben vernietigd. Maar ik kan niks bewijzen.

Ongelooflijk.

Ik neem morgen ontslag.

Misschien even wachten tot na de begrafenis.

Goed.

Hoe ging het bij de directeur?

Wat? - Jij en Sonja moesten er toch heen?

Dat is goed gegaan. Het viel wel mee, blijkbaar.

Goed.

We komen voor Angelo Rigano. - En u bent?

Ik zie hem al. - Pardon, dit moet een misverstand zijn.

Angelo.

Een getuige heeft u op de plaats delict gezien.

Ik heb hem niet gedood.

Had u met Ragnarsson afgesproken op de avond van de 15de?

Ja, maar hij kwam niet.

Waarom heeft u dat niet verteld? - U vroeg er niet naar.

Waarom had u met hem afgesproken?

Ik wilde hem betalen. - U was hem niks schuldig, zei u eerder.

Hij bedreigde mij en mijn gezin.

We hebben een steen door het raam gehad.

Dat is ook nieuw.

Er lijken in uw verhaal steeds weer nieuwe bijzonderheden op te duiken.

Wees gerust, schat. Het is gewoon een misverstand. Dat zal blijken.

Waar word je van beschuldigd?

Ragnarsson is vermoord.

Ze denken dat ik het gedaan heb.

Angelo. - Wees gerust. Ik ben er voor jullie.

Ik zal er altijd zijn.

Als jij het gedaan hebt, moge God je dan vergeven.

Ik zal altijd voor je klaarstaan.

Ik hou van jullie. - En wij van jou.

VANDAAG GESLOTEN

Ethel, kun je even komen?

Ik mis nog iets. Meer zout misschien?

Voor de forel? - Ja.

Stig, dat smaakt vreselijk.

Vreselijk?

Ik kan er niet omheen draaien. Er is geen tijd meer.

Dit moet opnieuw. Ja, van voren af aan.

Maar ik zal het doen, Stig. Alleen moet jij me helpen.

We moeten sjalotjes en wijn hebben. Schiet je op? Sjalotjes en wijn...

Je had je gezicht moeten zien.

Moest je van Calle op me toezien of was het jouw idee?

Ongein.

Ethel, Ethel...

Ik ben nog niet zo seniel als jij denkt. Wat zeg je hiervan?

Kan ermee door.

Ik wil graag een paar woorden spreken over mijn moeder, Helga Löwander.

Ik denk dat moeder blij zou zijn geweest...

om zovelen die haar dierbaar waren hier in het restaurant bijeen te zien.

Want dit was minstens zozeer haar thuis als haar eigen woning.

Moeder was enorm trots op dit restaurant.

Zo trots dat ze, denk ik, soms vond dat gasten blij mochten zijn...

dat ze hier terecht konden.

Mijn moeder en ik hebben beslist ook gebotst.

Menigeen hier zal wel eens haar sterke wil ondervonden hebben, denk ik.

Maar ook haar buitengewone liefde en hartelijkheid.

Ik weet niet of ik het ooit tegen haar gezegd heb, maar...

ze was mijn grote voorbeeld...

als...

Sorry.

Een toost.

Op moeder.

Proost.

Weet je wat ik denk bij dit toetje? - Jazeker.

Jij denkt: Kan ermee door. - Precies.

Het was heerlijk. Ik wil jullie ten overstaan van de gasten bedanken.

Moet dat? - Jazeker.

Ga jij maar. - Ik ga niet in m'n eentje.

Jij ook, Backe. - Nee, ik ga nu.

Het is maar even. - Kom op, Stig.

Ik draag het je op, Backe.

Opdragen?

Ik werk hier niet meer. Mij kun je niks opdragen. Ik wil het niet.

Goed dan. Ethel?

Wat is er met haar? - Wat een spetter is dat.

Een spetter?

Die ging niet alleen naar huis.

Wat bedoel je?

Heeft er iemand een wip gemaakt?

Iemand heeft haar zien wegrijden met...

Met? - Hou je vast.

De chef. - Dat meen je niet.

Jullie hebben 't over mij?

Sonja is mijn ex, die ik na het werk thuisgebracht heb. Stelletje roddeltantes.

Ik ga nu weer. Hartelijk dank.

Margareta. Fijn je te zien. - Insgelijks.

Ik moet het vragen: was de bediening naar tevredenheid?

Zeer. Ik had het niet beter gedaan. - Mooi.

Groeten aan Britt Gahn. Ik moet nu afruimen.

Heel leuk je weer eens te zien. - Insgelijks, Roos.

Bedankt voor je komst. - Jij bedankt, Peter.

Bedankt voor alles. - Jij ook.

Stommeling.

Dag.

Ik heb hem maar laten slapen. - Prima.

Het is zo'n schat.

Ik ga getuigen. Omwille van hem.

Het komt goed, Gustaf. Welterusten.

Het voelt niet alsof ze dood is.

Zelfs onder de rouwmaaltijd meende ik overal haar stem te horen.

Ik weet precies wat ze gezegd had over het eten...

over de gasten en over mijn kleding.

Het voelde of ze erbij was.

Svensson en Löwander.

Dag, Stig.

Nee, geen probleem.

Werkelijk?

Stig, vertel dit liever ook meteen aan Nina.

Ja...

Ik geef je haar.

Hallo, Stig.

Ik moest het van Helga mede ondertekenen en was het vergeten.

Door alle gebeurtenissen.

Ze...

laat alles aan jou na.

Op de wettelijke erfdelen na dan.

Ik was ervan overtuigd dat jij alles zou erven.

Je bent vast teleurgesteld. - Nee.

Nee.

Jouw deel is nu even groot als dat van Peter en Ester.

En jouw stem geeft de doorslag. - Mooi. We gaan Aronsson bellen.

De rechter-commissaris laat u vrij. De vingerafdrukken waren niet van u.

Maar ik zie u nog steeds als verdachte.

Knoop dat in uw oren.

Angelo.

Angelo, goddank.

Je bent zo mooi.

Hoe is het met je?

Ik ben er weer.

Ik ben weer thuis.

Papa is weer thuis.

Welkom. - Merci.

Goeiedag. Aronsson. Neem plaats. - Dank u.

Het betreft de boedelverdeling, neem ik aan?

Ja, de boedeldeling is nu een duidelijk verhaal.

Er is een exemplaar van Helga's testament opgedoken.

Backe had het, om als getuige te tekenen.

Het belangrijkste is dat Helga het grootste deel nalaat aan Nina.

Vierzevende deel.

Ieder houdt zijn wettelijk erfdeel natuurlijk, maar...

Ik zie je rekenen, Peter, en helaas klopt je vermoeden:

Gustaf en ik hebben samen de meerderheid.

We vechten het testament aan. - Dat kan, maar...

Ma was niet bij haar volle verstand. - Jazeker wel.

Ze heeft dit drie weken geleden getekend.

En van verwardheid was bij mijn weten toen geen sprake.

We vechten het aan. - Pech voor jullie dat...

Hou jij je kop met je beschuldigingen. Dat is strafbaar zoiets.

Met onmiddellijke ingang ben ik hier nu bedrijfsleider.

Mijn broer gaat Oscarshof en Henriksdal runnen.

Het is de uitkomst van de boedelverdeling.

Ik wil eigenlijk alleen zeggen dat ik ongelooflijk blij en trots ben...

dat ik hier bij DK mag blijven, met het beste horecapersoneel van Stockholm.

Bedankt.

Fijn dat je terug bent. - Bedankt.

Ik ben er klaar voor.

Te biecht gaan bij de Heer en je gemeente is wezenlijk...

om de vreugde van je ware natuur te vinden.

Hier kunnen we ons masker afleggen en eerlijk zijn tegenover elkaar.

Te biecht gaan bij de Heer en je gemeente is wezenlijk...

om de vreugde van je ware natuur te vinden.

Alstublieft, meneer. - Wij hebben nog geen kennisgemaakt.

Mirko Kostelic. - Angelo Rigano.

We hebben een gemeenschappelijke kennis. Of hadden.

Curt Ragnarsson.

Dat was gelukkig een probleem minder.

En vanavond wil een broeder getuigen van zijn weg naar zijn redding.

Gustaf, treed maar naar voren.

Hoe zit het met je tv-programma?

Ik ga het doen, denk ik.

Het is goed voor de zaak. Alle andere taken kan ik overdragen, maar...

dat kan alleen ik doen.

En ik...

ik wil de zaak met jou runnen.

Jij en ik.

Ik moet je iets vertellen.

Ik heb een stommiteit begaan.

Een grote stommiteit.

Nina.

Nina.