Original subtitles

Dag. - Margareta.

De Sociaaldemocraten willen hun verkiezingsavond hier houden.

Dan hebben we het Artsengenootschap. - Ja. Maar ik heb toegezegd.

Maar Nina... - Ik moest die kans grijpen.

Hoe gaat het, Helga? - Nu had je tijd?

Werkt het, Nina en Peter samen? - Nee.

Je komt een keer voor de keus. - Die heb ik al gemaakt.

Treed naar voren. Halleluja.

Eerst je werk, toen de drank en nu God. Wat komt hierna?

Niets. God heeft me lief zoals ik ben.

Klopt het wel wat je geloof zegt? Dat Hij je liefheeft om wie je écht bent?

Ik heb er zelf gewoond.

De vrouw die Gustaf Wallin op z'n nummer wist te zetten.

Wil je nog eens in debat? - Ik weet niet...

Britt?

Ik ben er hier ooit door jou uit gegooid.

Jij bent mij nog een smak geld schuldig.

Jij bezorgt die jongens werk of je gaat zelf dokken.

Jij hebt ze werk beloofd, zeggen ze. - Welnee.

Ik heb het voor jou overgehad.

Waarom ben je dan mee gaan doen? - Wanneer zien we elkaar anders?

Houden we dit? - Het blijft geen feest. Calle...

Helga.

Helga.

Dag. Wat gebeurt er?

Wat is er gebeurd?

Een beroerte. Ze is nog niet bij geweest, maar krijgt nu bloedverdunner, dus...

Maar ze overleeft het? - Dat is afwachten.

Maar we doen er alles aan en houden haar in de gaten.

Mogen we bij haar?

Zo meteen. - Dank u, dokter.

Hoe is het met haar?

Ze leeft nog.

Stig... - Het ging zo snel.

Het ene moment was ze als altijd en toen...

We mogen nu naar haar toe. Wil je mee?

Nee, dat is voor familie.

Kom maar als je je bedenkt.

VREDE

THE RESTAURANT

AFLEVERING 19 ABSOLUTE MEERDERHEID

Ik weet niet meer hoe het ging toen pa overleed.

Ik nog wel.

Dat was toen simpelweg doorbijten...

en de volgende dag gewoon open.

Jullie praten of ze al overleden is.

Ik kan er niet bij dat mama het zomaar zou slikken dat ze doodging.

Nee.

Dat past niet echt bij haar.

Die komt zo overeind en foetert ons uit dat we op de vloer zitten...

in plaats van op die verrekt harde stoelen.

Misschien hoeven we niet met z'n drieën te blijven. We kunnen het verdelen.

Ik wil als eerste.

Dan los ik je vanavond af.

Laat het weten als er nieuws is. - Ja, natuurlijk.

Heb je het kentekenbewijs?

Dat lag in het handsch...

Stik, hoe heet dat ook weer?

Dat kastje.

Handschoenenvakje. Heb je gezien dat het werd aangestoken?

Nee. Maar ik denk dat ik weet wie het was.

Hij heet Curt Ragnarsson. Hij...

Curt Ragnarsson. - Ja.

Waarom zou die het gedaan hebben? - Hij heeft me bedreigd.

Omdat hij wil dat ik werk voor hem regel.

Kan iemand die bewering bevestigen?

Nee. - Geen onenigheid met een landgenoot?

Zo gaat dat in jullie land toch?

Nee. Beslist niet. Dat doen wij niet.

En vijanden heb ik niet, behalve Ragnarsson.

We zoeken hem op. Maar sluit je kennissenkring niet uit.

Met zo'n auto steek je mensen de ogen uit.

Klootzak.

Vertel, wat zeiden ze over de auto?

Hebben ze een idee wie het gedaan kan hebben?

Angelo, wat zeiden ze? - Ze gaan op zoek.

Dus ze weten wie het was? - Nee.

Als ze gaan zoeken, weten ze het dus niet.

Sorry. - Ik zei nog: koop die auto niet.

Bedankt. Ik ga me klaarmaken.

Goed van kleur? - Prima.

Bedankt, chef.

Goeiedag. - Jij ook goeiedag.

Weer aan de slag hier. - Het lijkt er wel op.

Er moest ervaren personeel bij, zei je, en beter dan Sonja ken ik ze niet.

Zodoende. - Ik geloof je.

Jouw leven is zoveel boeiender.

Al die premières en openingen waar je over leest.

Je moet niet alles geloven. En hoe gaat het met jou en Åke?

Ons leven is totaal anders dan dat van jullie.

Wij leiden een doodnormaal leven. - Vertel, hoe ziet zoiets eruit?

We staan 's morgens op...

ontbijten samen, Åke gaat naar kantoor en ik breng de kinderen naar school.

Om zes uur avondeten en als er tijd is nog wat tv kijken en dan naar bed.

Zo gaat dat. Elke dag opnieuw. - Elke dag.

Behalve dinsdags. Dan gaat Åke na het werk tafeltennissen. Boeiend, hè.

Klinkt mij als muziek in de oren.

Vooral dat tafeltennissen.

Meneer...

Uw moeder ligt in het ziekenhuis, hoor ik. Hoe is het met haar?

Ze is in goede handen.

We hopen er het beste van, Roos. Ze is sterk, die geeft niet zomaar op.

Een waar woord. Helemaal waar.

Excuus dat ik me zo laat gaan, maar ik... ik...

Ik zal me beheersen. Alleen...

Wel, mevrouw Löwander is hier niet weg te denken.

Dank je, Roos.

Maggan, wacht. Jou zie ik zo.

Ik ben al laat. - Ging het goed?

Ik denk het wel, ja.

Jouw naam zingt rond.

Palme wil dat jij het verkiezingsdebat op tv helpt voorbereiden.

Het debat met de premier? - Spannend, hè.

Ze willen iemand met jouw inbreng. - Hou je me nou voor de gek?

Ik bel ze dat je komt.

Eh... nee, helaas.

Britt heeft een overvolle agenda. - Maar Maggan...

Bedank Palme dat hij aan mij dacht, maar...

ik kan helaas niet.

Sorry dat ik zo laat ben. Ik liep net Arne tegen het lijf.

Wat wilde hij nu weer? Dat je op de 1 mei-viering gaat spreken?

Ze wilden assistentie voor het tv-debat. - Was het een geintje?

Hij zei van niet.

Wij zitten middenin 'n drukke campagne maar jou poot hij maar her en der neer.

Wat staat er op de agenda? - Een kantooroverleg om elf uur.

Om 12 uur lunch jij met Eva Moberg.

Als je me Maggan wilt ontfutselen dan kun je dat vergeten.

Premier Erlander. Goeiedag.

Nee nee, u stoort niet.

Ik begrijp het.

Natuurlijk. Komt voor mekaar.

U bedankt. Dag.

Je moet naar het kantoor van de premier.

Weet je het zeker? - De premier wil je spreken.

Na die lunch heb je... - Ik kan lezen. Ga maar gauw.

Meneer, Margareta Nilsson is er.

Zo kruisen onze wegen zich opnieuw.

Ik ben zeer vereerd, meneer.

Palme en Lindström komen zo. Koffie? - Graag. Dank u.

Neem plaats.

Ik had gereserveerd: Ragnarsson. - Ik weet wie u bent. Uw tafel staat klaar.

Als u mij wilt volgen.

Merci. - Graag gedaan.

Wat kom je doen?

Een hapje eten. Wat doe je anders in een restaurant?

Jij hebt mijn auto vernield. - Ja, dat zei de politie ook.

Ik was eerst wel wat teleurgesteld...

maar na dat gesprekje met de politie lijkt die kwestie uit de wereld.

Ik ben jou niks schuldig.

Dacht jij dat je mijn jongens ongestraft naar die Mirko kunt sturen?

'Jouw' jongens?

10.000 kroon en we zijn quitte. - 10.000?

Kijk eens goed. Vergeet het.

Ik stap naar de politie. - Doe dat.

Dan zullen we zien of ze jou nu wél geloven...

of dat ze vinden dat jij een oude, zieke man het leven zuur maakt.

Verdomme. - Angelo...

Wat is er aan de hand?

Het is al goed.

Dag, schat.

Fijn dat je kon komen. - Zo gauw ik kon.

Hoe is het met haar?

Je weet hoe oma is. Die geeft het niet zomaar op.

Dag, oma.

Christina hier.

Ik heb eten van de zaak mee. Eten we samen.

Hallo. - Niet te vroeg?

Nee, fijn dat je er bent. Britt is sinds gisteren niet te genieten.

Hopelijk kun jij haar opmonteren.

Hallo. - Dag. Wat kom je doen?

Ik kom dit brengen.

Ik heb al een onderbouwing op papier.

Mag ik het zien?

Kijk, zo schets je een iets completer beeld.

Hier net zo.

Wanneer heb je dit opgesteld? - Vannacht.

Dank je.

Mam. Mam, hoor je me?

Hoor je me? Je ligt in het ziekenhuis.

Je hebt een beroerte gehad.

Moment, ik laat de dokter komen.

Ze is bij. Kunt u de dokter halen?

Ik ben bij je, mam. Rustig maar, de dokter komt eraan.

Wacht u even op de gang?

Ik kom zo terug. - Mevrouw Löwander...

Hier...

Ademhalen, mevrouw. Ademhalen.

Dag, mevrouw Löwander.

Ik...

U hoeft nu niks te zeggen.

Zo... rustig maar, mevrouw Löwander.

Hoe is ze eraan toe?

Ze is links halfzijdig verlamd.

Het staat te bezien of het blijvend is of niet.

We kunnen nu alleen maar afwachten hoe het zich ontwikkelt.

Mag ik bij haar? - Zeker.

Maar rust is nu heel belangrijk.

Ik ben bij je, mam.

Blijf liggen. Je moet rusten van de dokter.

De hoofdtafel in het midden. Kleine tafels aan weerskanten.

Hebben we de tafelschikking? - Ja.

Dank je.

Rot dat je mee moest hierheen.

Ik vermaak me prima. - O ja? Echt waar?

Absoluut.

Hoe is je handschrift? - Niks mis mee.

Dan mag je tafelkaartjes helpen schrijven.

Wil je iets hebben?

Pa..pap...

Pap... pappa?

Wat?

Ik versta je niet, mam.

Pier. - Pier... pap... pier.

Papier?

Löwander. - Met mij. Ma is bij kennis.

Hoe is het met haar? - Tja, ze is verward en heel zwak.

Er is een testament. - Een testament?

Ja, ergens in haar appartement. Kijk eens of je het kunt vinden.

Doe ik. Weet de rest ervan? - Nee, nog niet.

Hou het stil tot we de inhoud kennen. - Ja.

Haast je.

Calle...

Hallo.

Ma is bij kennis. Ik ga erheen. Let jij op Christina?

Natuurlijk. Doe haar de groeten.

Ze is bij kennis maar doodmoe. Praten gaat lastig.

Mam, lieverd.

Wat fijn dat je bij bent.

Je hebt ons flink laten schrikken.

Wat is er, mam?

Ik ben hier, ma.

We zijn er allemaal.

Rustig maar. Probeer te rusten.

Ik regel het. Komt allemaal voor elkaar.

Wees gerust.

Ga maar slapen.

Wat moet jij regelen? - We moeten haar nu maar laten slapen.

Even overleggen wie er vannacht blijft. - Ik wil blijven.

Goed.

Tot ziens.

Twee garnalencocktail.

Tweemaal hazelhoen.

Ben je zo klaar? - Het is nu topdrukte.

Een quenelle, zalmforel, steak Lasse.

Kan ik niet gaan? Ik ken de weg.

Op zaterdagavond? Niks ervan. Je moeder vermoordt me.

Mooi zo.

Een zalmforel en een kabeljauwfilet.

Hoe staat 't met die aardappelen? - Vier minuten, chef.

Bodempjes drinken? - Sorry. Ik ga al.

Nee nee, ik zal niks zeggen. Wil je iets drinken?

Wacht.

Probeer dit eens. - Dank je.

Dit gaan we winnen. Erlander is vlijmscherp.

Hij was ziekjes, maar je merkt het niet.

Maggan heeft de premier geholpen het debat voor te bereiden.

Ik niet alleen, hoor. - Puik werk, zo te horen.

Proost, allemaal.

Proost. - Proost.

Wat is er?

Gaat het wel?

Wat is dit? - Ze is niet lekker.

Christina.

Wie ben jij? - Bernt. Ik hielp haar gewoon.

Weet je dat ze vijftien is? Ophoepelen.

Christina...

Gaat het?

Wat had je daar te zoeken? - Ik kwam voor de muziek.

Wat heb je gedronken? - Iets geels.

Je hoort daar niet op jouw leeftijd.

Het spijt me. Zeg alsjeblieft niks tegen mamma of Calle.

Ik ken het. We zullen zien.

Eten in de passe.

Calle, Christina is moe. Ik breng haar weg.

Ik kan over een half uur weg.

Nee, geen probleem. Jij bent nog druk en ik ging toch al.

Hier, de sleutels. Ik ben je erkentelijk. Nina ook.

Daar ben je familie voor.

Twee fruitcocktail.

Een eau de vie met spuitwater, graag.

Ik ken jou.

Dat lijkt me niet.

Ik heb Bojan gekend, van Oscarshof. - Aha.

Zo lang geleden. Weet ik niet meer.

Jij was er eerste kelner en ik kwam daar feesten.

Alstublieft.

Eerlijk gezegd...

Iemand vertelde me dat je hier werkte.

Ik was benieuwd of je wilde afspreken.

Het hoeft niks bijzonders te zijn. - Je moet nu gaan.

Sorry als ik... - Het spijt me. Alsjeblieft, ga weg.

Ik smeek je.

Hoe kon ze dat nou doen?

Toch? Wij zijn nu toch aan de beurt.

Ze wil ons niet aan de leiding.

We vernietigen dit.

Er zal vaker een testament zoekraken. - Ester...

Wat heb je te verliezen? Niemand kan bewijzen dat wij het hadden.

En is het geldig? Ze was niet helder... - Rustig, rustig. Rustig.

Rustig, we moeten nadenken.

Stel dat ma ernaar vraagt.

Dan zeg ik dat ik het ben gaan zoeken maar dat ik het niet gevonden heb.

Misschien zijn er meer van. - Dat zij dan zo.

Daar kunnen we dan niks aan doen, maar aan dit testament wel.

Dit deugt niet. Dat vind jij toch ook? - Natuurlijk deugt dit van geen kant.

Nee. En het heeft gevolgen voor de rest van ons leven.

Wij moeten onszelf die kans gunnen.

Hij trappelt zo. - Een danser.

Een danser. We gaan met hem dansen.

Of hij doet z'n vader een plezier en wordt een voetballer.

Een middenvelder.

Wil je nog kamillethee? - Ja, dan kalmeert hij misschien.

Wat was dat?

Wat is dat?

Het is niks. Blijf daar staan. - Angelo, wat staat er op dat briefje?

Niks staat erop.

Waarom breng je me naar het restaurant?

Wacht hier.

Gaan we hier slapen? - Ja, ik heb hier een kamer voor je.

Weet je zeker dat het kan? - Het is voor even en we houden het stil.

Kunnen we niet beter de politie bellen?

Ik ga dit regelen, Luisa. Goed? Maak je niet ongerust.

Hier zit je veilig. Ga rusten, je zal moe zijn.

Waarom slaap jij hier niet? - Ik moet nog iets doen.

Nee. Ik blijf niet hier in m'n eentje.

Hier ben je veilig. Ik heb nog wat te...

Ik wil niet alleengelaten worden.

Goed.

Ik blijf. - Ja, maar niet alleen voor mij.

Maar omdat het zo hoort.

Goed?

Ik blijf hier.

Hallo. - Hoe is het met haar?

Hetzelfde. Ze heeft de hele nacht geslapen.

Ga maar naar huis.

Bel me als er iets gebeurt.

Ik heb de laatste tijd twijfels over mijn plek in het leven.

Alles wat ik aanpak draait uit op een fiasco.

Ik denk dat je zin mist, dat je een zinvol bestaan zoekt.

Ja.

Je zei een keer dat je een zondig leven had geleid.

Ja, ik was diep ongelukkig, greep naar de fles, loog tegen m'n vrouw...

Ga voor onze gemeente getuigen, Gustaf, van je redding.

Dit soort verhalen over hoe de Heer in een mensenleven kan ingrijpen...

dat zijn de krachtigste.

Ik heb vroeger onvergeeflijke dingen gedaan.

De Heer vergeeft alles, Hij velt geen oordeel.

Ontvang Zijn liefde.

Het zou de gemeente ongetwijfeld heel goed doen.

We gaan vanavond, toch? - Vanavond?

De dienst is verplaatst zodat ieder kan stemmen.

Ik moet naar ma in het ziekenhuis. - Natuurlijk. Kom ik daar wel naartoe.

Zo, zien dat we Mehr met z'n graafmachines wegstemmen.

Of we steunen zijn bouwplannen en zorgen voor gelijke kansen.

Dat jullie ook in Vällingby wonen. - Ons huis was te groot geworden.

Tot vanavond in DK? - Nee, helaas.

Jammer. Ik had onze verkiezings- zege graag met jullie gevierd.

Dag. Margareta Nilsson.

De gasten komen binnen een uur. Dus opschieten, graag.

Gaat het?

Hallo.

Nog bedankt dat je Christina hebt thuisgebracht.

Fijn dat je voor me kon inspringen.

Iemand moest zich om haar bekommeren.

Ja, al was Calle er wel. Maar...

Ik mocht niks zeggen, maar ze is in de club geweest.

Heeft gedronken en buiten staan overgeven.

Calle. Ik moet je spreken.

Kan dat straks? - Nee, dat moet nu.

Al dit moet nu naar boven.

Snel dan.

Nou? - Ester zegt dat Christina dronken was.

Hoezo dronken?

Daarom heeft Ester haar dus thuisgebracht.

Waarom zei je niks? - Ik had hier m'n handen vol.

Je zou op haar letten. - Doe het dan zelf, verdomme.

Waarom staat dit hier? - Ik moest hulp van Rut.

Dit moet nu naar boven. - Kijk uit, je verpest ze.

Was jij gisteren in de club? En heb je drank gehad?

Dat was... - Geen leugens nu.

Ja. - Stel dat je pa erachter komt.

Nou?

Godsamme.

Te bedenken dat ik hier ooit werkte als...

Excuseer.

Goedenavond. - Welkom.

Wat leuk om je te zien. - Insgelijks.

Goedenavond. Welkom.

Wel... - Dank je. Wat geweldig gedaan.

Hopelijk is alles naar wens.

Meneer de premier. - Mevrouw Löwander, juffrouw Nilsson.

Geweldig dat we hier nog terecht konden. En onze tafel?

Britt en Svante zitten daar kennelijk.

Daar naartoe dan maar. - Fijne avond.

Goedenavond. - Hallo.

Nou en of. Neem plaats, Aina.

Het is hier gereserveerd.

Natuurlijk.

Excuus.

Partijgenoten, de uitslag is mij zojuist ter hand gesteld.

De rechtse campagne tegen onze bouwplannen is niet geslaagd.

De mensen willen verandering en daar gaan wij voor zorgen.

Dankzij jullie enorme inzet hebben we de verkiezingen niet alleen gewonnen...

maar zelfs een absolute meerderheid behaald.

Proost. Op een nieuw, modern Stockholm.

Op Stockholm.

De premier vond het eten en de bediening absolute topklasse.

We gooien nu de keuken dicht en gaan het vieren.

Geweldig.

Wat een geweldige uitslag, zeg. - Een collectief succes. Bedankt.

En compromissen hoeven niet meer. - Ja, we krijgen het een stuk makkelijker.

En hoe hebben de andere partijen...?

Margareta, wij waren in gesprek.

O sorry, ik wilde niet storen. Excuus.

Proost. - Proost.

Een waar genoegen dat je hier was.

En ik vond het reuze leuk om hier weer te zijn.

En een echte come-back?

Stel je voor. - Serieus. Ethel gaat met pensioen.

Ik zal erover nadenken. - Doe dat.

Ik denk dat ik eens op huis aan moet.

Ik breng je wel. - Dat hoeft niet.

Natuurlijk breng ik je thuis.

Goed dan.

Ik had argwaan moeten krijgen toen ze aanbood Christina naar huis te brengen.

Ester en Nina zijn geen vrienden.

Zeg sorry tegen Nina en schuif het verder af op Ester.

Die lijkt me totaal gestoord.

Was het maar zo simpel.

Hebben jullie problemen?

Ja. Inderdaad.

Het is voortdurend ruzie.

Het is al dat gedoe eromheen: interviews, premières, openingen.

Zij voelt zich er als een vis in 't water. En de mensen zijn dol op haar.

En ik... ik sta erbij en...

ben doodsbenauwd.

Bang dat ik iets verkeerds zeg, iets verkeerds doe.

Niet laten merken dat ik maar een arbeidersjoch ben.

Calle...

Maar jij bent...

de leukste en beste vent die er rondloopt.

Wil je iets? - Nee, hoeft niet.

Wat gebeurt er? - U moet de kamer uit. Nu.

Is er iets? - Gustaf heeft gebeld.

We moeten naar het ziekenhuis. - Excuseer.

Ethel, heb jij Calle gezien? - Nee, al een tijdje niet.

Zeg je dat ik naar het ziekenhuis ben? - Natuurlijk.

Angelo...

Angelo.

Wat is er?

Bel een ziekenwagen. - De baby komt al.

Water op het vuur, jij, en jij haalt handdoeken.

Rustig maar.

Ademhalen. Ademhalen.

Blijven ademen.

Persen. Persen.

Waar is...?