Original subtitles

Ben je hier klaar voor? - Laten we dat maar uitzoeken, ja?

Kunnen we nu vertrekken?

Waar zijn we?

Proficiat. Jullie moeten erg trots zijn. - Dat zijn we ook.

Hartelijk dank om hier te zijn, Jean. Dat betekent zoveel voor Patrick en mij.

Om eerlijk te zijn, waren Lucien en ik een beetje verrast om uitgenodigd te zijn.

Edward stond erop dat jullie beiden hier zouden zijn.

Echt?

Bedankt, Lucien.

Stop met spelletjes te spelen.

Ik weet wat je van plan bent, Edward.

Het heeft lang genoeg geduurd. - Daar ben ik volkomen mee eens.

Als je denkt dat ik het ga toelaten. - Wat zul je dan doen?

Je begaat een grote vergissing. - Edward?

Rustig, pap. Geniet van het feest.

Jij bent degene die het betaalt.

Zonen, Lucien.

Je voedt hen op en hoopt dat ze op een dag

een betere persoon zullen worden dan jij ooit was.

Je hebt alles gedaan wat je kon, Patrick. Bedankt, kerel.

Hij staat nu op eigen benen, wat er ook gebeurt.

Dat is waar ik bang voor ben.

Mijn meisje, mijn Hattie,

is mijn alles geweest, sinds maar moeder overleed,

Luider.

maar niet ��n keer heb ik naar haar moeten omkijken.

Omdat zij,

altijd zorgde voor... - Laat het vooruit gaan.

altijd voor mij zorgde.

Ik wil jullie allemaal bedanken om vandaag hier te zijn,

vooral de vader van de bruid, Milton

en iedereen die helemaal vanuit Melbourne naar hier kwam.

Het bruidspaar natuurlijk en de getuige Brian,

die het bewonderenswaardige werk deed om onze zoon vandaag in toom te houden.

Geen makkelijke taak, zoals velen van jullie wel weten.

Ik wil een toast uitbrengen op Edward, onze zoon,

een man van uiteenlopende interesses, een manusje van alles

en onze nieuwe schoondochter, Harriet.

We wensen je het allerbeste toe, schat.

Je zult het nodig hebben.

Op Edward en Harriet.

Edward en Harriet.

Zoals de meesten van jullie weten,

verliet ik onlangs Ballarat met mijn staart tussen mijn benen.

Ik heb heel wat vergissingen begaan.

Fijn om me eraan te herinneren, pap. Maar toen vond ik Harriet

en zij hielp me te laten zien wat er echt belangrijk is in het leven

en ze toonde me hoe ik een beter mens kon zijn.

Op mijn vrouw.

Edward, alsjeblieft.

Raak me niet aan.

Je doet me pijn.

Nu kunnen we vertrekken. - Geen moment te vroeg.

Voorzichtig.

Vertaling: Dweez

Jongens.

Heel enthousiast, niet?

Gewoon tafelzout,

in wat warm water en...

Spelen ze tikkertje? En dan gewoon gorgelen.

Het kleintje heeft honger, niet?

Vertel me eens mevrouw Wilkinson, hebben jij en je echtgenoot

plannen om nog meer kinderen te krijgen?

Ik hoop van niet. - Juist.

Er is onlangs medicatie beschikbaar gekomen, die je vast zal interesseren.

Je bent toch niet katholiek? - Nee, waarom?

Ik vraag het maar.

Ze is hier. - Laat haar binnen.

Mevrouw Lucas, kom maar door.

Dorothy, kom binnen.

Dit is...

Wel, het is zeker onverwacht.

Ik ben net zo blij om jou te zien als jij om mij te zien Lucien, geloof me.

Juist. Wat kan ik voor je doen?

Ik wil dat je voor mij naar Melbourne gaat. Ik wil dat je mijn kleindochter zoekt.

Catherine? Wordt ze dan vermist? - Hangt af wat je onder vermist verstaat.

Al jaren stuur ik haar iedere maand een toelage.

Reizen gaat haar goed af. De feestjes, de grote steden.

Spijtig genoeg begon ze er een beetje teveel van te genieten.

Stopte ik ermee. Ongeveer een jaar geleden.

Voor haar eigen goed.

Catherine was altijd al erg koppig. Ze moest een lesje leren.

Daarna heb ik niets meer van haar gehoord. Geen brief, geen telefoontje, niets.

En nu verwacht je dat ik je help om haar te vinden, zomaar?

Jij bent toch nog mijn neef, niet?

Ik vrees dat ik het momenteel erg druk heb, Dorothy.

Misschien vraag je beter... - Ik ben stervende, Lucien.

Baarmoederkanker. Dat vertelt mijn specialist me toch.

Dorothy.

Een vriend in Melbourne merkte dit op,

eind vorig jaar.

Niet lang nadat ik een telegram van haar kreeg waarin ze me om geld vroeg.

Catherine is de enige echte familie die ik nog over heb.

Ik zou haar heel graag willen zien, alleen maar om mijn zaken op orde te stellen.

Dorothy, dokter Spencer en je specialist

hebben toch al je opties met je besproken? - Het zijn goede dokters.

Denk er alleen over na.

Dorothy. - Dokter.

Mevrouw Beazley. - Mevrouw Lucas.

Ben je al klaar? - Ik excuseer me hiervoor.

Vooruit. Je beloofde dat je met me zou spelen. Alsjeblieft.

Lucien, dat is genoeg. Genevieve?

Genevieve?

Alsjeblieft, ik ben bij een pati�nt.

Dokter Lucien Blake.

Overgesneden keel, hoorde ik. Nog geen teken van de nieuwe politiedokter.

Wallace. Hij komt wel opdagen. Uiteindelijk.

Mijnheer Tyneman kwam misschien een half uur geleden opdagen.

Ik dacht dat hij iemand zou slaan. De politie moest hem naar buiten escorteren.

Ach zo.

Heb je met iemand anders gesproken? - De bruid en haar vader moesten

in de bruidssuite blijven, tot oom Matthew klaar is om hen te ondervragen.

Wat vast vroeger zal zijn dan later.

Juist.

Dokter.

Hoofdinspecteur. - Je nam je tijd, nietwaar?

Wat hebben we hier?

Bill. - Dok.

Overgesneden keel.

Hier zijn bloedspatten, bloed in het water.

Tijd van overlijden? - Ik ben niet zeker, nog niet.

Geen spoor van een moordwapen. - Blijf maar zoeken.

Nog iets?

Ziet er niet uit alsof het van het slachtoffer was. Niet genoeg bloed.

Wat betekent dat het van zijn moordenaar kan zijn.

Ik zal wat testen doen, nadat ik de autopsie heb afgerond.

Natuurlijk, we kennen je nog van het huwelijk, dokter.

Bedankt om haar te willen zien. Ze gaat hier erg moedig mee om.

Ze is hier, pap. - Het spijt me, schat.

Je polsslag is nog wat aan de hoge kant, moet ik zeggen.

Ik heb geprobeerd om warm te blijven,

mijn hartslag en ademhaling te controleren. - Heb je medische ervaring opgedaan?

O, God.

Nee, nu niet pap. Laat me ademen.

Milton, zeg eens, wanneer heb je Edward het laatst gezien?

Toen ik vertrok, was hij nog aan het drinken met de getuige

en een paar zakenpartners.

Harriet, vergeef me dat ik het vraag,

weet je nog om hoe laat Edward eventueel terug naar boven kwam?

Dat deed hij niet.

Pas in de ochtend

realiseerde ik me dat hij niet was komen slapen.

God, het laatste wat ik tegen hem zei,

was dat als hij zijn huwelijksnacht met Brian wilde doorbrengen,

hij misschien met hem had moeten trouwen en niet met mij.

O, pap.

Laten we je voorlopig maar terug in bed stoppen, ja?

Sta me toe. Ziezo.

Goed zo, ga maar liggen.

Milton, mag ik... - Blake?

Heb je even?

Excuseer me.

Voor de laatste keer, je mag niet betrokken worden in dit onderzoek.

Maar de lakens, Matthew. Sporen van modder, gras. Ik denk...

Als je nog eens zoiets probeert, laat ik je arresteren.

Heb je dat begrepen? - Natuurlijk.

We bespreken het wel als je thuis bent.

Doorgesneden hals- en keelslagader. In ��n beweging, zo te zien.

Schrijf dat op, wil je?

"Snijwonde aan de nek. Doodsoorzaak, intense bloeding."

Geen afweerwonden. Geen sporen op het gezicht of de borst.

Geen noemenswaardige interne afwijkingen. Niets mis met het hart of de lever.

In feite leed hij aan constante atriumfibrillatie.

Dat erfde hij vast van zijn vader. Het staat in zijn medische dossier.

Er zijn geen bijkomende sporen, aan de randen van de wonde.

Wat betekent dat het gebruikte lemmet geen gekartelde rand heeft.

Heb je de keuken daar gecontroleerd op een mogelijk moordwapen?

Dat liet ik over aan de politie.

Dan begin ik maar met het weefsel dat gevonden werd op de misdaadplaats.

Doe ik wel. Juffrouw Harvey.

Als politiedokter hou ik toezicht op het testen

van alle bewijsmateriaal dat op de misdaadplaats ontdekt werd.

Maak ik mezelf duidelijk?

Het is dokter Harvey.

Mijnheer Tyneman, mijnheer.

Patrick.

Dit gebeurt echt, nietwaar?

Heeft Matthew...

Praten ze al met iemand?

Jawel.

Mensen van het huwelijksfeest. Het meisje, haar vader.

Drie maanden kende Edward hen pas.

Drie maanden.

En hij,

vertrouwde hen beide impliciet.

Maar jij niet? - We weten niets van hen af.

"Ze komen uit Richmond."

Ik bedoel, wat doet de vader?

Waar ging het meisje naar school? Waar is de familie?

Edward kende vast hun achtergrond. - Als dat zo is, vertelde hij me niets.

Ze moeten hier iets mee te maken hebben. Dat moet.

Ik kan me zelfs niet voorstellen

hoe moeilijk dit moet zijn voor jou en Susan.

Maar geloof me, wat je nodig hebt is... - Wat ik nodig heb zijn antwoorden, Blake.

Iemand moet voor mij naar Melbourne gaan.

Wat rondspitten. Iets over hen ontdekken.

Ik kan het aan niemand anders vragen.

Wat bedoel je, het papierweefsel werd per ongeluk vernietigd?

Spijtig genoeg werd de verkeerde soort oplossing gebruikt.

Die vrouw waar ik mee opgezadeld ben, je hebt geen idee.

Ik ken dokter Harvey al geruime tijd

en als er iets is, dat ze niet is, is dat onvoorzichtig.

Bedoel je dat jij het enige stukje fysiek bewijs dat we tot nu hadden,

hebt weten te ru�neren?

Hou verdomme je kop.

Bill, dit vond ik in de handdoekenkamer van het hotel.

Je wilt hier niet blijven rondhangen om het zelf aan de baas te geven, niet?

Zijn dit alle huwelijksuitnodigingen? - Bijna allemaal.

Heb je iets van de jongens gehoord?

Christopher werd net naar het buitenland gedetacheerd en

Jack, wel...

We hebben nog drie weken te gaan.

Ja, je hebt gelijk.

Rose, ik wilde met je praten over Charlie.

Misschien komt hij naar de trouw. - Nee, de beslissing was wederzijds.

We zijn vrienden. Zo is het beter. Heb je onlangs nog van hem gehoord?

Hoe zijn opleiding tot detective gaat? - Nee, niet recent.

Hij mag de basis nog niet verlaten.

Hallo? - O, daar ben je dan.

Ik dacht dat ik de trein moest nemen.

We gaan naar Melbourne om huwelijksaankopen te doen.

Hoe opwindend. Weet je al wat voor jurk je gaat dragen?

Vaagweg. - En je moet daar werk verrichten.

Inderdaad. Patrick heeft me gevraagd wat dingen uit te zoeken.

Rose, misschien kan je ons vergezellen. Ik kan je hulp daar gebruiken.

Dat is niet precies waar ik het over had.

Ze is nog steeds je tante, Lucien.

En we zijn er dan toch.

Voor alle duidelijkheid, je kwam je kamer niet uit tot de ochtend?

Dat klopt. - Waarna je naar buiten ging,

in je pantoffels en je ochtendjas om te gaan zwemmen.

Je liep het tuinpad af, - Sorry.

je dook in het zwembad en je vond het lichaam van Edward?

Ja, bij de fontein.

Je had je pantoffels dus aan, voor en nadat je in het water ging?

Waarom vonden ze dan moddervlekken en gras aan de binnenkant van je lakens?

Misschien waren ze niet ververst.

Goed dan.

Ik ging gisterennacht Edward zoeken.

In de tuin? - Neen.

Nee, buiten aan het hotel. Op de veranda.

In de balzaal, de keuken.

In de handdoekenkamer? - Ja.

Waarom?

Wil je om de liefde Gods je mond houden? - Komaan, dat is niet nodig.

Je moet wat kalmeren, zoon.

Denk je dat je me hebt?

Ik zou me niet omdraaien, als ik jou was.

Mijnheer Underwood?

Ik ken Edward al gedurende een jaar of twee.

Vond je het niet vreemd dat hij jou koos als zijn getuige?

Misschien koos hij me voor mijn...

winnend karakter.

Of misschien wilde niemand anders het doen.

Mijn familie kent de Tynemans al meer dan dertig jaar.

En jij en Edward schoten goed op?

Harriet stelde ons aan elkaar voor, niet lang nadat ze elkaar begonnen te zien.

Hij zei dat voordat ze verder zouden gaan met hun relatie,

hij mij moest ontmoeten. - Zei Edward Tyneman dat?

Hij wilde alles op de juiste manier doen.

Waarom zit mijn dochter te wachten in een cel?

Er zijn wat onregelmatigheden in haar verhaal, mijnheer Dunne.

Ze heeft niets gedaan.

Je zei dat jij en Tyneman de laatste waren om het licht uit te doen gisteren.

We waren over zaken aan het praten. Over mijn wagenpark.

Ik wil uitbreiden en ik hoopte dat Ed overtuigd kon worden om me te steunen.

Edward kreeg geen geld meer van zijn vader.

Is dat zo?

Dus daarna...?

Stapte ik in mijn auto, ging naar de garage

en ving een uiltje op kantoor, gedurende een paar uur.

En niemand kan dat bevestigen?

Er was maar ��n bruidsmeisje.

De kansen waren niet zo groot.

Ja, ze vroegen me om te vertrekken.

Ik wilde Edward naar behoren feliciteren.

Maar zijn vriend kwam erbij, voor ik de kans had.

Peggy, volgens de gastenlijst was jij niet uitgenodigd op het feest.

Ik kwam pas onlangs terug uit het buitenland.

Ik zag er geen kwaad in om langs te gaan.

Van wat ik hoorde over je verleden met Edward,

vraag ik me af waarom je erbij wilde zijn.

Had Edward een verleden? - Dat geeft iedereen, hoofdinspecteur.

Hij behandelde mijn dochter als een prinses.

Hij was een perfecte heer.

Hij kon wreed zijn. Als hij dat wilde.

Wie denk jij dat Edward wilde vermoorden, mijnheer Underwood?

In deze stad?

Ga maar in de rij staan.

Dit is het, nietwaar?

We kunnen blijven, weet je. - Dat zorgt voor ongeluk.

Ga maar. Het komt wel goed.

Waar beginnen we? - Juist.

Dit waardeer ik, echt waar. Ik wist niet zeker met wie ik anders kon praten.

Dat snap ik, dok.

Ik zal hun dossier nakijken, zien of ze een verleden hebben.

Het is Milton en

Harriet Dunne. D-U-N-N-E.

Wanneer mogen we terugkomen?

Weet ik niet, we hebben het redelijk druk, vermits we de politie zijn.

Ja, natuurlijk.

Weet je wat?

We zien Jean vanavond voor het diner bij Burrows in Collins Street.

Waarom kom je ook niet? Kunnen we notities vergelijken.

Ik zal kijken wat ik kan doen. Juffrouw Anderson.

Danny? - Bedankt.

Voordat ik het vergeet,

hier is het adres. Geboortes, Overlijdens en Huwelijken.

Geweldig, en waar zal jij zijn?

Als je meer wilt weten van een man,

zoek je zijn stamcaf� en praat je met de vaste klanten.

In feite ga je dus drinken? - Jawel.

Voor onderzoeksredenen.

Dit zijn enkele van onze beste pakken.

Perfect voor de moeder van de bruid.

Dat is niet precies wat ik in gedachten had.

O, het was heel erg slim.

Nog eentje? - Waarom niet?

Ik vroeg me af of jij me kunt helpen.

Ik zoek een paar vrienden van me. Milton en Harriet Dunne.

Ken ik niet. - Nee? Ken je iemand die dat wel doet?

Het is prachtig.

Wat denk jij? - Het is erg mooi.

En het past perfect. - Ik denk dat we de juiste hebben gevonden.

Ja, ik sprak met die Dunne en zijn dochter, een paar keer.

Echt waar?

Ze kwamen langs met een jonge kerel uit Ballarat.

Ach zo.

Wat kun je ons over hen vertellen? Over Milton en Harriet?

Die jonge kerel betaalde voor alles.

Milton was ofwel platzak

of hij vergat zijn portefeuille telkens hij de deur uit ging.

Die oude krent.

Mag ik?

Ja. Zo lang de bruidegom het maar niet ziet.

Helpaars was een moedige keuze.

Vind je ook niet, Lucien?

Het past bij de tint violet die ik voor mijn haren in gedachten had.

Ga jij je haren... Je gaat ze niet verven. Ik ben mijlenver weg.

Niet de meest productieve namiddag, denk ik zo?

Geen van ons was in staat iets nuttig te vinden over Harriet of Milton.

En over Catherine Lucas?

Dat heb ik niet... - Je hebt zelfs niet gezocht, of wel?

Kon je niet langsgaan op het adres van de kleindochter?

Nogmaals bedankt.

Ach, verdorie.

Potverdomme.

De brieven die we bij de voordeur vonden,

de postzegels zijn van acht weken geleden of zo,

Dok?

wat overeenkomt met het stof op de meubels in de woonkamer, ja?

Ja, maar niets daarvan... - Dus, als ze vermist wordt, zeg maar...

Niets van dat alles geeft jou het recht in te breken in haar huis, dok.

Lucien, gaat het? - Ja, perfect in orde Jean, bedankt.

Danny, haar grootmoeder vroeg me om naar haar te zoeken.

Gaf ze je soms de sleutel? - Dat meisje is al maanden dood

en degene die haar doodde, liet haar daar achter alsof ze niets was.

Weet ik, dok. Ik kan het verder wel afhandelen.

Sergeant Parks?

Dokter Sattler, dit is dokter... - Wallace. Dokter Jack Wallace. Hoe gaat het?

Dokter Wallace is de politiedokter in... - Ballarat.

Ik vroeg me af of je het vreselijk erg zou vinden als ik de autopsie bijwoonde.

Helemaal niet. Ik ben blij met de hulp.

Volg me, alsjeblieft.

Prachtig. - Mevrouw Wallace, juffrouw Wallace.

Dorothy,

de patholoog in Melbourne probeert nog steeds

precies te bepalen hoe ze stierf.

Ik vrees dat dit meisje ongeveer dezelfde lengte had,

ongeveer dezelfde leeftijd

en ze heeft een oud litteken op de onderbuik.

Catherine.

Ze onderging een hernia- operatie toen ze jonger was.

Dorothy, ik...

Bedankt, dokter.

Wat wil je dat ik doe?

Als iemand vanuit Melbourne belt voor dokter Wallace,

laat het me dan eerst weten, ja?

Goed. Nu, is er iets anders

dat je me kunt vertellen? Strikt onder ons, natuurlijk.

Het bloed op de handdoek die gevonden werd, is hetzelfde type als dat van Edward Tyneman.

Juist.

Toxicologie? - Bevestigt dat hij verdoofd werd.

Een soort kalmeermiddel.

De politie sloot de balzaal van het hotel gisteren af.

Ze verzamelen flessen en glazen.

Hier. Hij is helemaal van jou.

Jack, eerlijk waar, ik... - Ik hoop dat je blij bent.

Officieel terug in dienst genomen? Hoe is dat mogelijk?

Ik heb zo mijn vermoedens.

Ga je navelstaren of ben je klaar om jezelf nuttig te maken?

Hou je Harriet nog steeds vast? - Jawel.

Geen sporen van een gevecht,

wat betekent dat Edward waarschijnlijk zijn moordenaar kende en vertrouwde.

Maar, wat als hij toen zwaar verdoofd was?

En wat met het gras en de moddervlekken in haar bed?

Ze beweert nog steeds dat ze hem ging zoeken

in het midden van de nacht en terug naar bed ging.

Ik denk dat als ze inderdaad haar weg vond naar de fontein

op een moment tijdens de nacht, blootsvoets, dan...

De bloednevel op de rand van de fontein, Matthew.

De keel op die manier oversnijden. Mijn hemel, dat is extreem gewelddadig

en eerlijk gezegd, een rommelige manier om iemand te doden.

Wat bedoel je dan? - Stel dat Harriet hem doodde.

Ze loopt terug naar het hotel, gaat de trap op,

wisselt van kleding nadat ze al het bloed heeft afgewassen,

maar spoelt de modder en het gras niet van haar voeten?

Ik was het bijna vergeten.

Dit vond ik in de fontein.

Ik zag Harriet geen juwelen dragen waar saffieren in verwerkt zaten.

Jij wel?

Dit kan God weet hoe lang in de fontein gelegen hebben, voor Edward werd vermoord.

Vreemd dat niemand het als vermist opgaf.

Ik heb het nagevraagd bij het personeel.

En dat kon je me gisteren niet vertellen?

Gisteren was ik geen politiedokter. - Ik vond het bijna fijn je terug te hebben.

Sorry, Patrick. Lucien is al vroeg vanmorgen vertrokken.

Voor ��n keer hoopte ik echt dat hij thuis zou zijn.

Ik wil dat hij iets voorschrijft. Voor Susan,

om haar te helpen slapen. - Ik kan hem op het bureau bellen.

Nee, hij neemt vast contact op, van zodra hij kan.

Tafelversiering voor de trouw? - Sorry Patrick, ik ruim het wel op.

Nee, nee.

Je verdient het om gelukkig te zijn. Je hebt lang genoeg gewacht.

Ja, maar nu iets vieren...

Ja, precies nu.

We hebben die momenten nodig, die triomfen.

De tijd is een dief, Jean.

Verspil de weinige momenten die je hebt niet.

Tot ik het anders bepaal, moeten jij en je dochter in Ballarat blijven.

Voor hoe lang? - We gaan nergens naartoe.

Dit is nu ons thuis, juist?

Juist.

Ik ben blij dat ze is vrijgesproken. - Wie is er vrijgesproken?

Je gaat haar toch niet echt laten gaan? - Komaan Patrick, dat is niet nodig.

We zijn nu familie.

Patrick. - We zijn geen familie.

Denk je dat ik niet weet wat je van plan bent?

Patrick, komaan. - Ik weet wat jij bent.

Vertel me dat je iets hebt gevonden in Melbourne.

De Dunnes zijn gekend in de stad. Niet goed, maar goed genoeg.

Het lijkt erop alsof ze van eerder bescheiden afkomst zijn.

Rose ging naar Geboortes, Overlijdens en Huwelijken.

Harriets gegevens kloppen met wat we tot nu toe weten.

En de vader?

Niets meer dan wat er vermeld staat op haar geboorteakte.

Hij was een trambestuurder, tenminste tot zij geboren werd.

Hij zou nu in de vijftig zijn.

Hij heeft dus zelf geen dossier?

Geloof het of niet, het kantoor werd overstroomd in 1934.

Ik weet het. Heel wat van de documentatie werd vernietigd.

Wel, dat is het. Dat moet hij geweten hebben.

Hij had er vast op gerekend. Dat kunnen we tegen de commissaris zeggen.

Die zal niet luisteren. - Dan dwing ik hem.

Waarom denk je dat ik hen dwong om jou terug te brengen?

Je zei dat je zou helpen. - En dat probeer ik.

Maar we hebben bewijs nodig, solide bewijsmateriaal.

En luister naar me, we zullen de moordenaar van Edward vinden. Beloofd.

Nog iets?

Vergeef me dat ik het vraag,

maar waar maakten jij en Edward ruzie over, de avond dat hij stierf?

Tot ziens, Lucien.

Hij denkt nog steeds dat Milton Dunne hier verantwoordelijk voor is.

Als iemand voordeel haalt uit de dood van Edward,

dan is het Milton en zijn dochter.

Je sprak toch met de getuige? Hoe heet hij weer, Brian?

Ik ben verbaasd dat we een ganse zin uit hem kregen,

hij had een vreselijke kater.

Hij vloerde Milton bijna, hier in de hal.

Is dat zo?

Hij schoffeerde ook een meisje aan de receptie.

Peggy Allen.

Blijkbaar was er een afspraak tussen de ouders

over haar en Edward toen ze nog kinderen waren.

Een huwelijk dat wederzijds gunstig is. En wat gebeurde er?

Dat weet ik niet, maar ze werd niet uitgenodigd op het huwelijk.

Ze is net terug uit Luzern. - Zwitserland?

Sommige mensen hebben het toch zwaar.

Peggy, hallo. De huismeester liet me binnen.

Ik ben dokter Lucien Blake. Ik werk voor de politie.

Ik weet wie je bent. - Hemeltje, dat is een mooi stuk.

Ik ben bijzonder dol op die sectie.

Weet je hoe je het als een duet voor vier handen moet spelen?

Ja. - Eens kijken of ik het me herinner.

Het begint met een majeur akkoord in C, nietwaar?

Een groot mineur akkoord in E op het einde. Het is gewoon prachtig.

Je speelt niet slecht.

Mijn moeder leerde het me, en jij? - Lessen.

Ik speelde dit stuk ooit met Edward. We waren vijftien, denk ik.

Is dat zo? Ik wist niet dat hij speelde.

Enkel voor onze

families.

Juist.

De politie vertelt me dat je net terug bent uit Zwitserland.

Jawel.

Ik heb de laatste tijd heel wat gelezen over Luzern.

Over de vooruitgang die ze daar maken met cosmetische procedures.

Je bent nog aan het herstellen van je operaties, nietwaar?

Ja had moeite met voor me door te schuiven voor die bladmuziek

omdat je borstweefsel nog aan het genezen is.

En dat kleine pleistervlekje op je wang

van de beugel die je op je neus moet dragen als je slaapt.

Hij herkende me eerst zelfs niet.

Toen hij het wel deed, noemde hij me 'Varkentje'.

Edward verzon dat toen we jonger waren.

Waarom zou iemand twee keer omkijken naar dat dikke, walgelijke Varken Allen?

En daarom heb je... - Dit allemaal laten doen.

De pijn, elke keer als het erg werd,

dacht ik aan de blik op zijn gezicht als hij me zou zien.

De dingen die ik zou zeggen waar iedereen bij was.

Je wilde dat hij zou zien wat hij gemist had met jou.

Ik wilde dat hij voor ��n keer zou zien wie het echte varken was.

Maar toen gooide hij toch buiten.

Niet voordat hij me op de wang kuste en iets tegen me zei.

"Je kunt geen zijden handtas maken van de oor van een zeug, Varkentje."

Peg, dat spijt me.

De bebloede zakdoek, die de politie bij de fontein vond,

die was van jou, niet?

Ik zat daar

en ik huilde gedurende,

ik weet zelfs niet hoe lang.

En dan, de volgende ochtend,

was het...

O hemeltje, je neus.

Gaat het?

Moet ik vragen waar je dit vandaan hebt? - Beter niet.

Volgens jou, kan dat gebruikt zijn om Edward te verdoven?

Vloeibare morfine. Dat is mogelijk.

Mijn God, je hebt een hoop om te verwerken hier.

Begin jij met het glas, ik zorg voor het porselein.

Bedoel je dat Patrick wil dat de Courier het verhaal brengt?

Beter wij dan de Herald. Hij heeft tenminste het laatste woord over wat gedrukt wordt.

Ik heb al gepraat met Harriet, met Peggy Allen en het hotelpersoneel.

De getuige is de volgende.

Brian Underwood. Oom Matthew, ik kan voor mezelf zorgen.

Brian Underwood is het soort kerel dat een vrouw slaat zonder zich te bedenken.

Als je hem absoluut wilt spreken, wacht je op mij en dan ga ik met je mee. Goed?

Goed?

Prima. Kan je me op zijn minst zeggen waar ik Milton Dunne kan vinden?

Ik zei het toch, zet maar op mijn rekening. De Tynemans regelen dit wel.

Nog zo eentje. Ik regel het wel.

Alsjeblieft. Hartelijk bedankt.

Bedankt, dokter. - Graag gedaan.

Niemand zou alleen mogen drinken, niet?

Bedankt.

Vertel eens, hoe maakt Harriet het? Rust ze uit in het hotel?

In feite heeft Harriet beslist om in te trekken bij de Tynemans.

Susan stond erop.

Blijkbaar heeft ze haar oude vader niet meer nodig.

Misschien zou het voor iedereen beter zijn als ik gewoon vertrok.

Wat ga je doen?

Edward zou me een baan bezorgen. Iets in het familiebedrijf.

Nu?

Ik zal je wat zeggen.

Er loopt een tramspoor door Ballarat. Jij was vroeger trambestuurder, niet?

Inderdaad, in Melbourne.

De school die ik bezocht in de stad toen ik een jongen was,

in feite was ik een intern.

Ik reed graag op de oude tram van Glenhuntly Road naar Elwood Beach.

Gewoon prachtig. Je weet vast over welke route ik het heb.

Ik heb ze vaak genoeg zelf gereden over de jaren, zeker.

Echt waar?

Mijn goedheid.

Trams besturen.

Dat is echt een zout-der-aarde baan, als je het niet erg vindt dat ik het zeg.

Weet je, Edward heeft me over jou verteld. Afkomstig uit een rijke familie.

Je grote huis zo maar gekregen, net als de praktijk van je vader.

Zo werkt het niet helemaal, Milton. - O ja?

Heb je soms zelf betaald voor je chique kostschool?

Doe nou maar niet alsof je iets weet over onze levens, van mij en Harriet,

want dat doe je niet. En dat zal je ook nooit doen. Begrepen?

Je hebt helemaal gelijk, Milton. Mijn excuses.

Misschien moet ik maar gaan. - Ja, misschien moet je dat doen.

Excuseer mij.

Die tramroute werd gesloten toen ik nog een jongen was.

Als Milton van mijn leeftijd is, twijfel ik eraan dat hij die heeft gereden.

Hij volgde je dus? - Iemand deed dat toch.

Je hebt niet gezien hoe hij reageerde toen ik begon over klasse en geld.

Matthew, hij was absoluut furieus. - Misschien wordt hij niet graag herinnerd

dat hij van meer bescheiden afkomst is dan andere mensen.

Misschien, wel.

Wat heb je daar?

Dit kwam vanmiddag aan van je tante Dorothy.

Ik wist niet dat jullie elkaar spraken. - Doen ze ook niet.

Ga je het nog openen?

Nee, we gaan het terugsturen.

Ben je zeker? Het kan een vroeg huwelijksgeschenk zijn.

En als het van Dorothy Lucas komt, kan het veel waard zijn.

Ik hoop van niet.

Misschien gaat dit niet over geld.

Met Milton, niet met Dorothy.

Wat als hij de echte Edward had leren kennen

en serieuze twijfels begon te krijgen over het huwelijk?

Wat als hij Harriet probeerde te beschermen?

Als zij mijn dochter was, zou ik me vreselijk zorgen maken.

Ik zou me afvragen hoe haar leven zou zijn, achter gesloten deuren.

Nogmaals bedankt, mijnheer Drury. - Hier, laat mij dat maar pakken.

Ken had me moeten komen helpen om dat zware spul te dragen.

Graag gedaan. Ga jij de wagen maar halen.

Mijnheer.

Wat heb je gedaan?

Patrick.

Patrick?

Cec, mijn goede vriend. Alles in orde?

Zo goed als verwacht kan worden, mijnheer.

Kende jij Milton Dunne? - Neen.

Juist.

Laten we een rustig plekje zoeken waar je even kunt neerzitten, ja?

En Cec, twee vingers brandy, op doktersvoorschrift.

Kom mee, mijnheer Drury. Ik help je naar binnen.

"7u30, 100 pond."

"Zal het zeggen."

"Zou dolgraag de waarheid weten."

Er zitten teveel vlekken op om er meer uit te halen.

Doodsoorzaak is waarschijnlijk de hoofdwonde.

Er zit een ingedeukte breuk achteraan op de schedel.

Komen de karakteristieken van de wonde overeen met de hoek van de baksteen?

Ja, hij is er niet op gevallen. Het werd gebruikt als moordwapen.

Ik denk dat mijnheer Dunne moeilijkheden verwachte.

Dit zat verborgen in zijn mouw. - Verdorie nog aan toe, niet?

Alice, kijk hier eens.

Vage sporen van bloed op het lemmet.

Erg scherp. Niet gekarteld.

Misschien is dit het wapen dat Edward Tyneman doodde.

Dus, we hebben een potentieel moordwapen,

en een chantagebriefje.

Samen met een verdachte die over het lichaam gebogen stond.

Patrick, ik maak me zorgen om je.

Dat hoeft niet. Er is niks mis met mij.

Wil je me iets vertellen? Wat dan ook?

Kan ik misschien iets voor je doen?

Je mag tegen Susan zeggen

dat ze Lloyd Wellman belt, onze advocaat.

Onschuldige mensen vragen gewoonlijk niet dat hun wettelijke raadgever aanwezig is

tijdens deze ondervragingen.

Patrick, wat deed je ook in dat steegje vanavond?

Ik zou hem daar ontmoeten. Om acht uur.

Ik wil benadrukken dat mijn cli�nt daar naartoe ging

enkel met de bedoeling te ontdekken wat mijnheer Dunne van plan was,

zodat hij zelf de politie kon inlichten. - Jij zei dat we bewijs nodig hadden.

Wat wilde Milton? - Wat ze altijd willen. Geld.

Honderd pond. Dat staat in het briefje, juist?

We vonden een briefje ter plaatse. Onder het lichaam van Milton.

Je hoeft niet te antwoorden, Patrick. - Dat is niet mijn briefje.

Hij droeg ook het mes waar we van denken dat het gebruikt werd om je zoon te doden.

Je verdacht hem. - Hoofdinspecteur.

En hij wilde je chanteren. - Matthew.

Dus lokte je hem in een donker steegje en sloeg hem dood met een baksteen.

Ik zou even met mijn cli�nt willen praten, alsjeblieft.

Patrick, zou je het erg vinden?

Bedankt, mijnheer Wellman.

We hebben de dochter ingelicht.

Dit vond ik in de studeerkamer van Patrick.

Dit lag in het hotel. De redevoering van Milton voor de trouw.

Kijk hier eens. Twee briefjes, dezelfde bewoordingen.

Het papier lijkt ook hetzelfde, maar dat is het niet.

Het been van de Y's is meer gebogen. - Andere druk op het papier.

Milton schreef dus het bloederige briefje dat we op de misdaadplaats vonden,

maar hij schreef het briefje voor Tyneman niet.

Goed gedaan, Bill. Topklasse.

Patricks bloeddruk was torenhoog gisterenavond.

Ik vermoed nog steeds.

Weet je dat hij op het moment zelfs zijn veters niet kan strikken?

In feite kan hij zelfs niet vooroverbuigen om mijn map op te pakken.

Hij is zwak. Extreem duizelig.

Als hij voorover boog om die baksteen op te pakken,

denk ik dat hij gewoon omver was gevallen.

Pardon mijnheer. Juffrouw Roslyn Kerr.

Er is iets waarvan ze denkt dat u met moet weten.

Vertel maar, juffrouw.

Ik was daar, gisterenavond.

De gin in het hotel was namelijk op.

Ze bestellen nooit genoeg.

Dus belde ik mijnheer Drury om een kist van hem te kopen.

Ik zag mijnheer Tyneman, toen ik naar de Colonists reed.

Hij liep op Sturt Street, vlakbij het ziekenhuis.

Roslyn, om hoe laat was dat? - Dat weet ik niet.

Kwart voor acht? - Echt waar?

Ik weet nog dat ik dacht dat het raar was dat hij daar 's avond alleen liep.

Waarom vertelde je ons dat gisteren niet, toen we je ondervroegen?

Ik zei toch dat we niet moesten komen. Je kunt hen niet vertrouwen.

Sorry, ik heb nog nooit eerder een lijk gezien.

En ik werd niet ondervraagd. Gisterenavond, bedoel ik.

Mijn fout, mijnheer.

Ik dacht dat het meisje ter plekke zou flauwvallen.

Ik voelde me zelf ook niet zo lekker, om eerlijk te zijn.

Mijnheer Drury liet iemand me naar boven brengen voor een kopje thee.

Tegen de tijd dat ik me beter voelde... - Was de politie verdwenen.

Matthew.

Het ziekenhuis is zowat anderhalve kilometer verderop?

Onwaarschijnlijk dat Patrick daar op tijd was om een moord te begaan.

We moeten uitzoeken

wie Milton zou ontmoeten in dat steegje, voor Patrick.

Hallo.

Zie je iets dat je bevalt, juffrouw? - Anderson. Rose Anderson.

Ik schrijf een column voor de Courier. Een in memoriam voor Edward Tyneman.

Wel, ik lees geen kranten.

Dit is een mooie wagen. - Ja, het is een echte schoonheid.

Ben je ge�nteresseerd?

Ze heeft een grotere voorruit. Bijgewerkt instrumentenpaneel.

Een vier cilinder motor. 36 paardenkracht.

Als jij zegt dat het goed is, dan moet het dat wel zijn.

Mijnheer Underwood...

Brian, alsjeblieft Rose. - Brian.

Ik wilde mijn medeleven betuigen voor Edward.

Het is moeilijk geweest. Hij was een topkerel.

Maar het leven gaat verder. Voor sommigen tenminste.

Je lijkt niet erg van streek.

Misschien wacht ik gewoon op de juiste schouder om op uit te huilen.

Er is een feest morgenavond. Misschien kunnen we samen gaan.

Om er zeker van te zijn dat ik in orde ben.

Ik weet het niet. Misschien ben ik bezig. - Wat dacht je dan hiervan?

Ik geef je nu meteen een topprijs voor die auto

en jij komt morgen met mij naar dat feest in je nieuwe koets.

Rond negen uur?

Misschien doe ik er nog een paar bonussen bovenop als je er bent.

Afgesproken?

Patrick?

Ik hoopte al je nog te zien voor je vertrok.

Voor je hoge bloeddruk. Ik haal snel wat water.

Ik neem ze wel in als ik thuis ben. - Dit is belangrijk.

Ik ben nog steeds je dokter, nietwaar? - Wanneer het jou uitkomt.

Waarom liep je gisteren naar de club? Waarom ging je niet met de auto?

Mijn auto ging gisteren kapot.

Is dat nu ook al een misdaad? - Ik vraag het alleen maar.

Kom mee, Patrick. We brengen je naar huis.

Mijnheer Tyneman.

Net de man die ik zocht. - Danny, wat brengt jou hier?

Tante Jean herinnerde me eraan

dat het hoog tijd was mam te bezoeken als ik verlof had.

Maar, twee vliegen in ��n klap. - Onze zaak in Melbourne.

Dokter Sattler denkt dat het nog een dag duurt

eer hij de doodsoorzaak en identiteit van het slachtoffer heeft bepaald.

Maar?

Ik heb de brieven doorgenomen die we in het huis vonden.

Catherine Lucas was heel wat mensen heel wat geld schuldig.

We hebben het over duizenden ponden, aan zeven verschillende geldschieters.

Misschien leende ze wel geld van de verkeerde persoon

en betaalde uiteindelijk de prijs. - Misschien wel, ja.

Ik vraag me af... - Kijk eens wat de kat binnenbracht.

Bill. Fijn je te zien. - Hoe gaat het?

Dok, voordat je vertrekt, dokter Harvey is aan de lijn voor je.

Tot later, Danny. - Tot ziens.

Alice, wat heb je daar?

Het bloedstaal van het mes van Milton Dunne.

AB positief. - En Edward Tyneman had O negatief.

Milton sneed dus Edwards keel niet over.

Niet hiermee.

Inderdaad.

Juist.

Waar ga je naartoe? - Naar Jean.

Alice, bedankt.

Harriet.

Wat betreft je vader,

ons oprechte medeleven. - Excuseer me.

Hallo, Susan.

Jean.

Leg het maar gewoon neer.

Laat maar, Anne-Marie neemt het wel mee.

Susan,

wij wilden ons medeleven betuigen.

Dat is erg vriendelijk van je, Lucien.

Patrick zei dat je misschien iets nodig had om je te helpen slapen.

Beter niet innemen met alcohol, ja?

Waar is Patrick?

Patrick. Hoe gaat het?

Jullie moeten iets gemist hebben. Iets belangrijk.

Patrick, komaan.

Je enige zoon verliezen Lucien, is...

Het is niet enkel een kind verliezen. Het is

het einde.

Van onze naam.

Mijn familie-erfgoed is helemaal verdwenen.

Patrick, ik zeg dit als je dokter en als je vriend.

Je moet naar huis gaan. Je moet rusten, bij Susan zijn.

Zij geeft mij er al de schuld van. Ze wil het niet begrijpen.

Misschien wel, als je haar de kans geeft.

Mijnheer Tyneman?

Kan ik u of de dokter iets brengen? Een brandy, misschien?

Ga toch weg, dom wicht.

Voel jij je nu beter?

Wat als dat zo is? - Dat soort gedrag zal je niet helpen en

het zal zeker Edward niet terugbrengen en dat is de spijtige waarheid.

Je hebt gelijk.

Ik had de dingen moeten repareren.

Ik had het beter moeten doen.

Ik had het beter moeten doen, dan mijn vader met mij heeft gedaan.

Ik dacht dat we meer tijd hadden.

Je kon helemaal niet weten wat er ging gebeuren.

Echt?

We waren niet zo verschillend als hij graag aannam.

God weet dat ik

ik genoeg fouten begaan heb, toen ik jong was.

Maar hij wilde niet luisteren.

Wilde niet luisteren naar zijn knorrige ouwe heer,

net zoals ik niet naar die van mij luisterde.

Vroeger of later,

worden we allemaal onze vader.

Moet ik gaan? - Ja, dat moet je, Lucien.

Ik heb iets voor je.

Ik verwacht ten allen tijde niets minder.

Begrepen? - Jawel, mijnheer.

Het is tijd.

Lucien? Het eten is klaar.

Wat deed je? - Ik heb een auto gekocht.

Ik wilde meer informatie uit Brian Underwood krijgen

en ik hoef jouw oude auto niet meer contant te lenen.

Hij is duidelijk iets van plan, maar ik weet niet zeker wat.

Hij nodigde me uit voor een feest morgenavond

en ik denk dat ik ga om te zien wat ik nog meer kan bovenspitten.

Welk deel van "Ga Brian Underwood niet alleen zien" was niet duidelijk?

Ik zei toch dat in orde was.

Die morfine die je wegnam van Peggy Allen.

Weten we al of die gebruikt werd om Edward te drogeren?

Goed om te zien dat sommige dingen hier nog niet veranderd zijn.

Goede vraag, we hebben ��n glas gevonden.

Er zat een vreemd, poederachtig bezinksel in.

Waarom verwacht ik nu een 'maar'? - Vloeibare morfine laat niets achter.

Maar Peggy nam nog andere pijnmedicatie. Misschien gebruikte ze daar ��n van.

Ben je bijgepraat, Danny? Ik heb je meerdere gepraat.

Je bent voor een paar weken overgeplaatst, zo lang we onderbemand zijn.

Juist. Misschien ga ik dan morgenavond ook naar dat feest.

Kijken wat de nieuwe vriend van Rose wil. - Je las mijn gedachten.

Dat was Cec van de Colonists.

Hij maakt zich zorgen om Dorothy. - Juist.

We kunnen er beter naartoe gaan. Excuseer ons.

Jean, dat pakje dat ze stuurde, heb je dat bij de hand?

Bedankt.

Die zijn prachtig. Mag ik?

Dat is een erg mooi gebaar.

Of niet? - Ik pak de autosleutels wel.

Mijnheer. Mevrouw Beazley.

Mevrouw Lucas zit daar zo. - Bedankt, Cec.

Mevrouw Lucas. Ik heb uw neef gebeld.

Cec.

Prachtige Cecil.

Hier, je kerstbonus. - Het is maart, mevrouw.

Kom nu, Cec. Ik wil dat je het aanneemt.

En nog een gin sour alsjeblieft en bedankt.

Jawel, mevrouw.

Heb je geen honger? - Ik ben hier voor het gezelschap.

Als je gezelschap zoekt Dorothy, kom ik wel bij je zitten.

Je zei het zelf, we zijn nog steeds familie.

Maar we zijn niet echt familie.

Daar zorgde je vader wel voor.

Jullie praatten bijna niet meer, nadat hij met mijn moeder trouwde. Je meed hem.

We probeerden het hem te zeggen, weet je.

Dat hij voor dat meisje koos, boven zijn hele familie.

Thomas negeerde ons. - En nadat Genevieve gestorven was?

Niet ��n van jullie kon verder kijken dan het verraad

dat hij met de vrouw trouwde waar hij van hield.

Thomas heeft het je nooit gezegd.

Natuurlijk probeerden we het bij te leggen.

Tientallen jaren probeerde ik het.

Hij was mijn broer, Lucien. Mijn favoriet.

Hij weigerde zelfs om in hetzelfde vertrek te zijn als ons.

Hij gaf ons de schuld, voor de dood van je moeder,

bijna net zoveel als hij zichzelf de schuld gaf.

Hij was helemaal alleen, Dorothy. - En nu ben ik dat ook.

Ik zal weldra dood zijn.

Nonsens, Dorothy. Er zijn... - Nee, het is waar.

Mijn Catherine is overleden.

En dit,

wat is het nut hiervan,

als je niemand hebt om het aan na te laten?

Mijn leven zal zinloos zijn geweest.

En nu, als familie terug contact zoekt, wil je hen dan echt wegduwen?

Het is te laat. - Het is nooit te laat.

Mevrouw Beazley?

Wil je me alsjeblieft naar huis brengen?

Dorothy gaat momenteel door de hel.

Het is meeste ervan is haar eigen fout. - Het komt dus meer voor in de familie?

Erg grappig.

Hoewel ik me zorgen maak, Matthew.

Jij kent me al een hele tijd, je weet hoe ik in elkaar zit. Wat als ik...

Een slechte echtgenoot word?

Eindeloze problemen veroorzaken, zodat hij iets heeft om op te lossen.

Wat als ik haar niet verdien? - Doe je ook niet.

Luister, dat maakt allemaal niets uit. Zij heeft jou gekozen.

God weet waarom, maar dat deed ze.

En jij moet enkel de beste versie zijn van Lucien Blake voor haar, elke dag weer.

Jawel.

Maar geloof me, als je de mist ingaat, als je iets doet om die vrouw pijn te doen,

geef ik je zo een harde trap, dat je wenste dat je mijn been nooit had gered.

Zou je dat voor mij doen? - Ik zou alles voor je doen.

Misschien kan je voor ��n keer aanvaarden dat alles in orde zal komen.

Zijn bezittingen.

Lucien, dit vond ik in zijn jas.

Voor zijn bloeddruk.

Ik gaf ze hem pas gisteren.

Alles in orde?

Jawel.

We hebben werk te doen.

Ik denk dat ik hem zag, toen ik naar huis reed.

Weet je nog hoe laat dat was? - Iets na tien.

Ik had hem moeten volgen. Misschien had ik iets kunnen doen.

Nee, je had niets kunnen doen, Rose.

De auto?

Was niet van Tyneman. We sporen het chassisnummer op.

Ik begrijp dat dit moeilijk voor jou is, Lucien.

Doodsoorzaak?

Alice onderzoekt het lichaam nog.

Hij had een hartziekte.

En oude bloedklonters in zijn hartkamers. - Bloedklonters?

Ja, waarschijnlijk gerelateerd met het fibrilleren van de borst.

Hartkloppingen.

Dezelfde manier als waarop zijn vader stierf? - Jawel.

Hij is dus niet gestorven omdat hij het meer in reed?

Er waren oppervlakkige wonden van het stuurwiel door de impact,

maar geen water in de longen, wat wil zeggen dat hij

al dood was, voordat hij het meer in ging.

We hebben een rapport nodig.

Nu we het daar toch over hebben, Matthew.

Het is mogelijk om hartritme- stoornissen op te wekken.

Blake. - Nee, luister naar me.

Edward, Milton en nu dit? Denk je dat het een toeval is?

Ik weet zeker dat dokter Harvey...

Dokter Harvey zal sporen vinden van een soort stimulant.

Daar ben ik bijna zeker van.

Je bedoelt dus dat iemand Patrick Tyneman ook dood wilde?

Inderdaad. - Wie?

Sorry, ik moet nu echt gaan.

Hij was altijd heel correct tegen me, mijnheer Tyneman.

Hard, maar eerlijk.

Hij was een ingewikkelde man.

En ik wil dat we niet

zo vaak ruzie hadden gemaakt als we deden.

Die arme drommel.

Dit is dus de nieuwe auto?

Het is een schoonheid. - Er scheelt van alles aan.

Hij liet me vandaag al twee keer in de steek in het verkeer.

Jij kent zeker geen goede mechanieker?

Niet echt, vrees ik.

Goed met medicijnen, niet zo goed met motoren.

Wat is dat? - Benzadrine.

Bennies.

Ben je zeker? - Vrij zeker, jawel.

Je bent nodig op het bureau, mijnheer Underwood. - Brian alsjeblieft, sergeant.

Zijn we nog niet op voornamenbasis?

Nu. - Ja, ja. Komt in orde.

Mag ik dit even uittrekken? - Je hebt dertig seconden.

Dat is de auto van Patrick Tyneman.

Ben je daar zeker van? - Ja, die herken ik overal.

Wat doet die hier?

Mijnheer Underwood. Kom uit die auto. - Neem jij de auto, we snijden hem af.

Neem jij links, ik ga naar rechts.

Vooruit.

Pak hem.

Kom die auto uit. - Naar buiten.

Mijn agenten vonden deze, verstopt in de kofferbak van je wagen, Brian.

Nooit eerder gezien. - Echt?

Ik rotzooi niet met dat spul. Die dingen kunnen je doden.

De ruzie die je uitlokte met Milton op het politiebureau,

de dag dat Edward gevonden werd... - Wat is daarmee?

Verwijde pupillen. Agressief gedrag. Onvast op je benen.

Je was aan het afkicken van bennies, niet van de fles.

En Milton wist het, nietwaar? - Je maakt een grapje.

We vonden het briefje dat hij je stuurde in je kantoor.

Wat dan nog?

Ik zou die oude bok in het caf� treffen, een paar avonden geleden.

Maar toen ik aankwam... - Zag je hem met mij praten.

En je dacht dat hij me het hele verhaal ging vertellen.

Daarom volgde je mij.

Je nam aan dat ik op weg was naar het bureau om alles te vertellen.

Je wilde dat Edward investeerde in de drughandel en hij wees je af.

Milton zag je dealden op de trouw

en begon je af te persen. Hij moest dus verdwijnen.

En dan was er Patrick. - Ik hoorde dat zijn hart het begaf.

Dat deed het inderdaad.

Maar vreemd genoeg had hij ��n van jouw enveloppen in zijn zak.

En de wagen die hij het meer van Wendouree inreed was van jouw zaak.

Waarom vertel je ons niet wat jij weet, Brian?

Je drogeerde hem toen hij zijn wagen achterliet om te repareren.

Zijn hart had die hoeveelheid stress nooit aangekund.

Blake. - En waarvoor, Brian?

Waarom?

Zodat jij pillen kan verkopen aan verveelde nietsnutten zoals jij.

Blake. - Hij confronteerde je ermee, niet?

Hij was tenslotte de laatste die het kon verraden, nietwaar?

En daarom heb je hem vermoord. - Patrick Tyneman is dood

omdat hij veel te graag een tweede portie pudding lustte.

Naar buiten. - Dat deed verdomme pijn.

Ga nu naar buiten.

Je moet kalmeren. - De arrogante zak.

Je denkt niet helder na. - Wat wil dat zeggen?

E�n slachtoffer had een overgesneden keel. Een ander een baksteen tegen het achterhoofd.

Een derde stierf aan een chemisch opgewekte hartaanval. Allemaal door dezelfde vent?

Klinkt dat logisch voor jou?

Maar zo meteen wel. Toxicologie? Bedankt, Alice.

Niets? - Geen spoor van wat dan ook

dat kunstmatig hartfalen kan hebben opgewekt.

Geen drugs. Geen stimulanten.

Kunnen we de tests opnieuw doen, Alice?

Dat deed ik al. Drie keer.

Wat was dan de oorzaak van Patricks dood?

Een embolische beroerte door hartkloppingen.

Een bloedklonter vormde zich in zijn hart, brak af en reisde naar de hersenen.

Soms gaan mensen gewoon dood.

Het spijt me, Lucien.

Dank je wel, Alice.

Ik kan het niet geloven.

Ik heb Patrick mijn hele leven gekend.

En hier is een verhaaltje voor je.

Geloof het of niet,

maar de eerste keer dat we elkaar ooit spraken,

eindigde in ruziemaken.

Het was na de begrafenis van mijn vader.

Patrick had al gezorgd voor

een lidmaatschap van de Colonists voor me.

Ik zei dat ik het niet wilde.

Dat ik niet van plan was om lang genoeg in Ballarat te blijven om het te gebruiken.

Je was nog steeds in rouw. Dat wist hij vast wel.

Maar ik ben de eerste om toe te geven,

dat je nu gemakkelijker bent om mee samen te leven, dan toen.

Dat denk ik ook.

Jean, mijn liefste,

ik haat het om dit te zeggen, maar

ik denk dat we het huwelijk moeten uitstellen.

Dat kunnen we niet doen. - Jean.

Ik heb het Patrick beloofd.

Hij zei dat we niet moesten wachten, voor niets. Dat was het laatste dat hij zei.

Maar er is sindsdien zoveel gebeurd. - Inderdaad.

Ik ben sterk geneigd om je gelijk te geven, maar

Patrick kennende, denk ik dat hij meer van streek zou zijn

als we zijn wensen niet zouden respecteren, denk je niet?

Susan.

Kijk eens naar die ogen.

Iedereen zei altijd dat hij zoveel op zijn vader leek.

Maar die ogen komen van mijn kant van de familie.

Het spijt me zo over Patrick, Susan.

Als er iets is dat Lucien en ik kunnen...

Hij stuurde je naar Melbourne, nietwaar?

Waarvoor?

Hij vroeg Lucien om navraag te doen naar de Dunnes.

Wat vragen stellen, praten met de mensen die hen kenden.

Als hij meer om Edward had gegeven, toen die nog in leven was,

was dit allemaal niet gebeurd. - Hij hield van zijn zoon.

Hij hield van jou Susan. Erg veel.

Patrick hield van heel wat vrouwen, door de jaren heen.

Edwards trouwfoto's.

Ze zijn niet erg goed, ofwel?

Onze fotograaf annuleerde op de dag zelf.

Patrick moest iemand van de krant nemen.

Hij was altijd goed in het oplossen van dit soort dingen.

Dingen regelen.

Die kerel van de Courier, zei hij waarom de fotograaf had afgezegd?

Nee.

Dus spoorde ik hem op en het bleek dat hij helemaal niet had afgezegd.

Hij kreeg die ochtend telefoon van de vader van de bruid

die zei dat zijn niet diensten niet langer vereist waren.

Waarom zou Milton de fotograaf afzeggen?

Ik denk dat het antwoord ergens hierin moet liggen.

Ik wist het.

Kijk eens, dat is precies dezelfde houding.

Ik denk dat het veel meer dan dat is.

Ik weet het niet.

Dit kan Catherine Lucas zijn. Maar het kan ook van niet.

Moeilijk hieruit af te leiden.

Bedankt voor je tijd.

Nog ��n ding, als ik mag.

Catherine Lucas, als ze op bezoek kwam, kwam ze dan alleen?

Als ik het goed heb, kwam ze samen met een oude kerel.

Ik nam aan dat het haar vader was.

Juist. Bedankt.

Voor 'Dokter Wallace'.

Bedankt, Danny.

Ze werd inderdaad vermoord.

In de buik gestoken en achtergelaten om te sterven.

Ik denk dat ik weet wie het gedaan heeft.

Dok, je laat mij beter het voortouw nemen.

Jij hebt dit gedaan.

Danny. - Jij hebt hem dit aangedaan.

Jij hebt het gedaan.

Nee, nee.

Ik weet dat je mij ook dood wilt hebben. - Heb jij dit gedaan?

Harriet. - Nee, jij hebt hem gedood.

Harriet. - Het is goed.

Zij heeft mijn zoon gedood.

Zo is het genoeg. Haal nu adem.

Mijn baby.

Ik kan niet... De baby.

We weten over de oplichterij die je in Melbourne opzette, Harriet.

Meerdere getuigen bevestigden dat jij je uitgaf voor Catherine Lucas.

Waarom zou ik dat willen doen?

"Betreffende het geld dat we aan je leenden..."

"We hebben al lang niets meer van je gehoord."

"Vraag me af wanneer je ons zal terug betalen."

"Ik gaf jou en je vader het geld in goed vertrouwen."

Al deze brieven zaten in de recente post van Catherine.

En dus?

Interessant genoeg stierf Catherines vader bijna twintig jaar geleden op Kreta.

Was dat alles wat Edward Tyneman voor jou betekende?

Nog een makkelijk doelwit? - Ik hield van mijn man en hij van mij.

Wist hij het van de baby? - Natuurlijk wel.

Edward beloofde me dat we ons nooit meer over iets zorgen moesten maken.

Ik weet niet wat Edward jou vertelde,

maar zijn vader sloot hem af van de familiebedrijven, van allemaal.

Patrick was ziek, dokter en Edward wist dat.

Hij ging een stemming forceren bij het bedrijf om zijn vader te vervangen.

Daar kon hij nooit mee wegraken.

Of wel? - Niet zonder hulp.

Wacht eens even. De advocaat, Wellman.

Dat waren ze van plan.

En de enigen die het wisten,

waren Edward, Wellman, jij natuurlijk. - En je vader.

Het ontviel hem per ongeluk dat Edward hem een baan had beloofd.

Hij... mijn vader, - was de enige die wist van je van plan was.

Je kleine oplichterij in de stad. Het plan om Patrick af te zetten.

En nadat Edward dood was, kon een verspreking zoals bij de goede dokter

alles hebben kunnen ru�neren. - Mijn vader is dood.

Ik heb niemand vermoord. - Ik geloof je niet, juffrouw Dunne.

Het is mevrouw Tyneman. - Kom mee.

Je hebt de vingerafdrukken van Harriet genomen?

Ja, en ook bloed getrokken.

Ik ben vrij zeker dat dit rapport zal bevestigen

dat ze de waarheid spreekt over haar zwangerschap en misschien ook meer.

Er is nog iets dat ik niet snap. Harriet trouwt met Edward.

Hij gaat het familiebedrijf overnemen, zodat zij en haar vader binnen zijn

en dan riskeert Milton alles door een autoverkoper te chanteren voor 100 pond?

Harriet had hem niet meer nodig.

Ik denk dat hij snel wat geld wilde verdienen zodat hij kon verdwijnen.

Waarom zijn jullie de studio aan het schoonmaken?

De studio, ja.

Mijn slaapkamer is boven, die van Lucien aan de voorkant van het huis

en ze zijn beiden nogal klein. - Heel erg klein, niet?

Wat wil zeggen dat ik... - We...

Oom Matthew denkt dus dat Harriet haar eigen vader doodde

om te voorkomen dat hij zou praten. - Tenzij hij dat niet deed.

Haar vader, bedoel ik.

Ze hebben beiden over al de rest gelogen. Hoe weten we dat ze echt verwant zijn?

Sergeant, heel goede timing.

Ik denk dat Lucien een handje kan gebruiken om meubels te verhuizen.

Bedankt, Rose.

Danny.

Heeft Harriet bekend?

Nee, maar het meisje dat je in Melbourne hebt gevonden.

Niet Catherine Lucas, of wel? - Haar naam is Elsie Denton.

Eenentwintig jaar. Haar gebitsgegevens kloppen.

Ze had een litteken op de onderbuik van een blindedarmoperatie als kind.

Ik moet Dorothy verwittigen.

Dat zal ik wel doen. - Bedankt, Jean.

Waar is de echte Catherine?

En wie in Godsnaam, is Elsie Denton?

Zij is mijn zuster.

Je zuster had een heel zeldzame bloedgroep, Harriet.

AB positief, hetzelfde als jij.

Het komt overeen met het bloed dat we op Miltons mes vonden.

Je stak je zuster neer met dit

en liet haar achter in die kelder om te sterven.

Danny. - Nee.

Nee. Haal me hier weg. - Het is in orde.

Het is goed.

Kom. Kom even bij me zitten.

Kom bij me zitten. Zo is het goed.

Goed zo. Ik ben hier.

Ik ben hier, Harriet. Harriet, kijk naar me.

Kijk me aan.

Milton was je vader niet, of wel? - Neen.

We waren een team.

Ik, Milton en Else.

Dat waren we al een tijdje.

E�n van de afspraken die we hadden, was in een opvangcentrum in Sydney.

Ik vroeg je naar je medische ervaring, niet?

Je gaf je uit als een verpleegster?

Ik kreeg al de gevoelige informatie uit de oudere pati�nten

en dan verschenen Milton en Else

en gaven zich uit als hun lang vermiste familieleden.

Dan ondertekenden ze haast alles.

Vorig jaar,

zag ik een pati�nt die ik herkende

van een oplichting die we in Sydney hadden gedaan.

Catherine Lucas?

Harriet,

toen kwam je op het idee van een nieuw plan, ja?

Je verhuisde naar Melbourne en gaf je uit als Catherine.

Toen kwam je Edward tegen, die de echte Catherine kende van Ballarat.

Ja, hoeveel kans is daarop?

Mijn Edward.

Harriet?

En Elsie?

Milton zei dat ze ervan door was met al ons spaargeld.

Smeerlap. Ze maakten constant ruzie.

Ik had het moeten weten. - Harriet, luister naar me.

Wat gebeurde er met Catherine? - Ze werd overgeplaatst.

Maar dat maakte niet uit.

De laatste keer dat ik haar zag, wist ze zelfs niet meer wie ze was.

Ze is weg.

Ben je hier voor mevrouw Tyneman? - Mevrouw Harriet Tyneman, ja.

Mevrouw Susan Tyneman heeft gevraagd om haar vrijlating te versnellen.

Het meisje wordt aangeklaagd voor diefstal,

middelen verkrijgen onder valse voorwendsel, afpersing, samenzwering.

Klaag haar dan aan. We gaan maar wat graag naar de rechtbank.

Dit gaat niet echt om Harriet, is het?

Dit gaat om Edwards ongeboren kind, als we zeker kunnen zijn van het vaderschap.

Er staan meerdere procedures gepland.

Bloedtesten en zo meer.

We contacteerden een forensische wetenschapper.

Ach zo.

Gesproken als iemand die ervaring met dat soort dingen heeft.

Dit is niet de eerste keer dat we dit doen, dokter.

Tenzij er nog iets anders is,

het meisje moet rusten, voor de begrafenissen van morgen.

Begrafenissen? - Mijn cli�nt heeft gevraagd

dat zowel haar echtgenoot als haar zoon samen begraven worden.

Vermits Patrick stierf door natuurlijke oorzaak,

is er geen wettelijke reden dat zijn lijk in het Ballarat Hospitaal blijft.

Misschien had Susan gelijk.

Misschien is feit dat Patrick zijn zoon wegjoeg, de reden dat dit is gebeurd.

Ik denk dat die arme oude Patrick waarschijnlijk ten einde raad was,

gezien alles wat de jongen gedaan had in al die jaren.

Ik weet het niet, het is zo een puinhoop.

Dat is het zeker.

Dit heb ik eerder gevonden.

Van mijn vader.

Wist je dat?

Ik wist dat hij je heel vaak schreef

en dat elke brief terug werd bezorgd aan de afzender.

Ik heb de laatste tijd heel wat aan hem gedacht.

Tegen de tijd dat ik terug was, tegen het einde aan, kon hij niet meer praten.

Hij kon niet...

Hij kon helemaal niet meer communiceren. - Dat weet ik nog.

De laatste keer dat we elkaar echt spraken,

was een paar jaar voor de oorlog.

Ik kwam naar huis,

om hem te vertellen dat ik me net verloofd had.

Hij zei dat ik het moest uitmaken. - O, Lucien.

Ja, hij zei

dat ik op het punt stond alles te verliezen en iedereen waar ik ooit van hield.

En dat ik dat buitenlandse meisje waarschijnlijk had gekozen

enkel om hem te kwetsen.

We zeiden allebei dingen,

vreselijke dingen, die we nooit meer terug kunnen nemen.

In feite zei hij tegen me,

"Lucien, als je vertrekt, doe dan geen moeite om ooit terug te komen."

Daarom bracht ik twintig jaar door

met zijn brieven ongeopend en ongelezen terug te sturen.

"Alles waar ik ooit op hoopte,

"is dat jij je best zou doen

"en

"dat je iemand vindt die van je houdt,

"ongeacht wat er verder ook gebeurt.

"Ik mis je, zoon. Ik mis je.

"Thomas Blake."

Hij stuurde je alleen weg om je te beschermen.

Dat hier weten en hier,

zijn twee erg verschillende dingen.

Ik heb hem zo lang gehaat.

En toen herinnerde ik me,

herinnerde ik me dat ik me vreemd genoeg bang voelde.

Waarvoor?

Bang dat als ik ooit zou terugkeren naar deze stad,

ik precies zou eindigen zoals hij.

En nu? Is het echt zo slecht?

Ik denk niet dat het dat is. Nu niet meer.

"Omdat de Vader leven in Zich heeft

"stond Hij de Zoon toe om ook leven in zichzelf te hebben,

"en Hij gaf Hem de kans om oordeel te vellen,

"omdat Hij de Zoon des Mensen is.

"Verwonder u hier niet over,

"want het uur zal komen

"waarop allen hun graftombe zullen verlaten als ze Zijn stem horen..."

Bedankt.

Alles goed?

Ze heeft het net pas besloten, niet?

Susan zal het kind zelf grootbrengen.

En opnieuw dezelfde fouten maken. Harriet zit opgesloten.

Het werd tijd dat het verleden haar inhaalde.

"God weet dat ik heel wat fouten heb gemaakt, toen ik een jongeman was."

Iets wat Patrick tegen me zei, op de avond dat hij overleed.

En gisteren

zei Wellman dat het niet de eerste keer was

dat hij ervoor zorgde dat er testen werden uitgevoerd.

Ik nam aan dat hij over Edward had.

Denk je dat Patrick degene was, die iemand anders zag?

Maar als dit om wraak gaat, waarom dan Edward doden?

Waarom niet meteen achter Patrick aan gaan?

Omdat het hem pijn zou doen? - Om een boodschap te sturen?

Of misschien,

heel misschien,

omdat hij je verstoten had.

Hoe lang weet je het al, Roslyn?

Dat Patrick je vader was?

Ik heb het altijd geweten.

Mijn moeder was een actrice in Melbourne.

Ze viel hem op, op een avond.

Die rijke vreemdeling die kwam opdagen met bloemen.

Hij stuurde elke maand geld, via zijn advocaat.

Maar ik was nooit een echte Tyneman.

Hij had zijn zoon.

Dat was alles waar hij om gaf.

Ik vermoed dat hij er meer om gaf dan jij beseft.

Daarom noemde hij jou naar zijn moeder.

En waarom hij je haar armband stuurde.

Hij stuurde dit naar mijn mam voor mij.

Een afscheidsgeschenk.

Zijn advocaat vertelde ons

dat als we ooit probeerden om nog eens met mijnheer Tyneman te spreken,

hij alles zou doen wat in zijn macht lag om ons te vernietigen.

Ik gok dat dat de beslissing was van mijnheer Wellman, niet van je vader.

Je zag de huwelijksaankondiging van Edward

in de krant, nietwaar?

De verloren zoon.

Die alles kreeg wat hij ooit wilde op een zilveren schaal,

enkel om het terug te gooien in het gezicht van de mensen.

Besloot je hem daarom te doden?

Ik deed het bijna niet, weet je. Ik begon te twijfelen.

Toen hoorde ik hem plannen smeden met die advocaat

over hoe ze mijn vader gingen verraden.

Hij was precies wat ik altijd had gedacht dat hij was.

Vertel me eens. Hoe kreeg je hem naar buiten?

Ik vertelde hem iets dat hij wilde horen.

Dat ik iets wist dat zijn vader zou ru�neren

en hem heel erg rijk zou maken. Tegen de tijd dat hij kwam opdagen,

had ik al in zoveel van zijn drankjes Nembutal gedaan,

dat hij nauwelijks kon staan.

En de rest,

dat was niet zo moeilijk als ik dacht dat het zou zijn.

En Milton?

Hij kende mijn moeder van een stuk waar ze beiden in zaten.

Hij moet geweten hebben dat meer dan toevallig was dat ik daar was,

dus probeerde hij me af te persen na de dood van Edward.

Oude mannen.

Die onderschatten jonge vrouwen altijd.

Milton stuurde jou het briefje dat we op zijn lichaam vonden.

Dat over elkaar om half acht zien.

Roslyn stuurde het door naar Patrick

en zei dat hij om acht uur bij de Colonists moest zijn.

Je lokte hem naar daar, zodat hij jouw waterdichte alibi was.

De redder in uur van nood.

Alles wat je ooit wilde, was de liefde van je vader.

En je wilde hem alleen horen zeggen dat het hem speet.

Hij hoorde een deel van mijn leven te zijn. - Maar dat is hij ook.

Dat is hij, Roslyn en dat zal hij altijd zijn.

De reden dat jij je flauw voelt,

het gefladder in je borst,

is een symptoom van een bepaalde aandoening.

Een aandoening die je vader had en die Edward ook had.

En dat is jouw erfenis, Roslyn.

Kom nu mee, het is voorbij.

Wel potverdorie.

Niet doen. Laat vallen.

Laat vallen.

Alles in orde?

Blake.

Ik ben in orde.

Jean zal niet blij zijn.

Niet ver meer, we zijn er bijna. Kijk uit waar je loopt.

Ik ben geen complete invalide. - Weet ik.

Ziezo.

Dat is mijn Catherine.

Hoe? - Mevrouw Beazley en Rose Anderson.

Ze belden elke instelling in New South Wales en Queensland.

We vonden haar een week geleden, net buiten Newcastle.

Ik liet haar naar hier overbrengen. Het zal haar enorm helpen

te weten dat haar familie dichtbij is.

Net als jij, tante Dorothy.

Kom, kom.

Dat is genoeg.

Lucien.

Dank je wel.

Het is tijd.

Ik heb zo lang op je gewacht.

Je ziet er prachtig uit.

Zijn we klaar?

Welkom iedereen.

We zijn vandaag bij elkaar gekomen om deze man en deze vrouw te laten trouwen.

Ik mag jullie wettelijk de verbintenis van jullie huwelijk uitvoeren,

jij, Jean Beazley en jij, Lucien Blake,

zijn in de echt verbonden in mijn aanwezigheid.

De ringen, alsjeblieft.

Heel grappig.

Ik, Lucien Redcliffe Blake,

"neem jou, Jean Mary Beazley,"

neem jou, Jean Mary Beazley,

"als mijn wettelijke echtgenote."

als mijn wettelijke echtgenote.

Ik beloof trouw vanaf deze dag,

in voor- en tegenspoed,

bij gezondheid en ziekte,

om van te houden en te koesteren, tot de dood ons scheidt.

Ik verklaar jullie man en vrouw.

Heb je even? - Hallo.

Je bent er geraakt. Wat fijn om je te zien.

We moeten bijpraten. - Zeker.

Geniet van je avond. - Bedankt.

Charlie.

Ik denk dat ik dit allemaal nu een beetje beter begrijp.

Het grote huwelijk. Al die mensen die het samen vieren.

Wat dacht je van wat verse lucht? - O God, ja.

Dames en heren, mag ik uw aandacht even opeisen?

Graag een hartelijk applaus voor hun allereerste dans samen,

dokter en mevrouw Blake.

Vier maanden later.

Mevrouw Blake.

Zullen we?

Oost west, thuis best. - Ik zet alvast water op.

Dat zou fijn zijn.

Sorry, Jean. - Potverdorie.

Ik vrees dat je nodig bent op het bureau.

Vooruit maar, je hebt werk te doen.

Welkom terug, overigens.

Ik hou van je.