All language subtitles for Kariera Nikosia Dyzmy [FHD ⁄ 2002] - Polska Komedia Akcji ⁄ Film Polski ⁄ Filmy Polskie ⁄

Spokój gra baza, wszystko będzie dobrze.

Siódma dziesięć, pas chlebowy w barze,

łukanie w głowę, wszystko będzie dobrze.

Dobre chęci,

Ładne widoki, spojrzenie w górę,
wszystko będzie

dobrze.

Paprol w oku, układ słoneczny

niedaleko pada.

Śmierć jest pewna, tylko godzina jest
niepewna, a twoja godzina wybiła o 15

.30.

W święto naszej patronki, królowej
Polski, świętej Jadwigi, którą czciłeś w

sposób godny, jest napisane, kto z was
jest bez winy, niech pierwszy rzuci

kamień. Więc czyż ten policjant, który
napisał w protokole o czterech promilach

we krwi, sam był bez winy? Nie!

Dlatego powiadam, nie sądźcie, byście
nie byli sądzeni.

I choć słusznie naucza święty Augustyn,
Czy nic nie przynosimy na ten świat. I

nic z tego świata nie możemy wynieść. To
jednak nasz szanowny zmarły wyniósł z

tego świata. Pytacie mnie co?

Odpowiem.

Nasz podziw.

A ciebie Jadwigo uczynił wdową w dniu
tego święta. W dniu święta twojej

patronki. Dlatego dziś żegna się z tobą
Jadwigo. Ze swymi bliskimi.

Bo przed nim już tylko cisza.

I spokój.

Znowu żeś nikoś pięknie mówił. Potrafisz
w człowieku kurna wzruszenie

wzbudzić. Że ty kurna nie poszłeś na
księdza.

I pismo święte znasz. Ja to mówię z
książki.

Panowie!

Ktoś pod sobie się uwieńce.

Nie widzieliście kto?

A kto miał widzieć? Jak tym razem w
prawie odgorzał oślep.

Już ziemię do grobu po łomacku wrzuca
łopatą na węch.

Co ty żrasz, żeś taki dowcipny? Ja nie
żra, a piję i dlatego długo żyję. A

ludzie teraz za dużo żrą i są coraz
ciężsi.

Ciężsi? Ciężsi.

No też mówię, no. Słaby jesteś. Cienki.

Cienka to jest kasa, panie kierowniku.

No co?

Zrzuca. Kurde, Pateczek, ja się
normalnie kiedyś żywcem pochowam.

Te, nie mraby, dawaj te pół litra z
lodówki. Jeszcze się nie zabroziłaś.

Taką wypijam. Dawaj, mówię. Nie lubię
ciepłej wódki.

No kup sobie zabrażarkę, to będziesz pił
zbrożono, prajerze.

Tak?

Człowiek zarabia tylko w dni powszednie,
a traci cały tydzień. Tak mówi pismo.

Chyba od komornika.

Żeby tak się stało, żebym nie musiał
ciepłej pić.

Już klejecie?

Kto powiedział fajrand?

No kto powiedział fajrand?

A co?

Umarł ktoś?

Klient umarł. Trzeba go wsadzić do
karawanu i przywieźć do kaplicy.

A kto poprowadzi karawan, jakby już
wszystkie w dupę pianę?

Ledwo dwunasta.

Ile wam do głowy wkładam, że dżentelmen
nie pije przed południem? Kto w dupę

pijany? Dopiero pierwszą flagę obalamy,
nie?

A który gwiniarz będzie taki odważny,
żeby zatrzymać karawanę?

Ty masz piechotą, w dół wejdzie.

Lewandowski? No właśnie pojechał. A
kiedy wróci?

Nie wróci.

Aj, kurczę. Mam podpisek.

I temu też dalej.

Twoje zdrowie, Janek.

Nikość nie pijesz? Znowu ciepła.

Życie jest zasrane, to i wódka jak
wysrana.

Przynajmniej ten, cośmy go chowali, to
se pożył jak człowiek.

A ty skąd wiesz?

Mówił ci?

Posłuchajcie, jaka kultura.

Jego ekscelencja, ambasador Don Juan
Carlos Alameda de Aquilera zaprasza na

pożegnalny bankiet w pałacu Sorellego
wstrój wieczorowy rswp.

Nic nie rozumiem. Normalnie co do mnie
mówisz. Pokaż to.

Faktycznie jest zaproszenie. Po co
wisiłeś?

Nie, podfitowałem.

Bierz fraka, dymaj na przyjęcie, Nikuś.

Ja? A co ty, gorszy jak jakiś Don Juan?
Raz zimniej wódy się lepisz, człowieku.

Weź się.

Don Juan się mówi.

Jeśli czasy są dobre, do wódka jesteś
zdrowa.

Jeśli człowiek jest mocny, niech dobrze
się chowa.

Człowiek piękny jak pięć złotych, gdy
przemawia.

A ty goń, goń, goń swego pawia.

On jest piękny jak pięć złotych, gdy
przemawia.

A ty goń, goń, goń swego pawia.

Dzień dobry, panie

prezydencie.

Dziękuję.

banki będą mogły... Uważaj pan, kurwa,
pana Macie.

Przepraszam pana.

Jestem taki za maszysty, wie pan.

Co? Panie premierze, chodźmy.

Przepraszam.

Wpuścić chamstwo na salony!

Pani uważa.

Pan pozwoli, że się z panem nawiję?

Aleś pan zasadził tego Czarkowskiego.

Należało mu się. Dawno mu się należało.
To bedlak.

Bedlak. Zupełnie.

Całkowicie się z panem zgadzam.

Po trupach do kary.

Wie pan, odkąd został wicepremierem,
dawnych przyjaciół nie poznaję.

Wicepremierem? Tak. Od prywatyzacji.

No wie pan, tam, gdzie się można
najwięcej obłowić.

Ale się go pan rugnął bezlitośnie.

Wyleczyłeś go pan z tej buty jak
najlepszy doktor.

Pan pozwoli gracz.

Dyzma Nikodem.

Oposól, kochany, że ci przedstawię
doktor Nikodem Dyzma, minister

jarzuński. Słyszałem, słyszałem, to pan
usadził Terkowskiego. Pan jest lekarzem?

Nie no, broń Boże. A, więc doktor
ekonomii, no.

Najrozsądniejszy dzisiaj zawód.

Gdybym ja miał doktorat z ekonomii, to
już dawno byłbym premierem, a nie jakimś

głupim ministrem rolnictwa.

Ale wszyscy o fanu mówią, jest on
bohaterem wieczoru.

Tak to jest. A Terkowski?

Zero podniesione do n-ty potęgi zawsze
pozostanie?

Zerem. Tak, to wiemy z matematyki,
prawda, panie kolego?

Terkowski, chuj, szkola samotny.

Dobrze powiedziane pomysły.

Terkowski, chuj.

Terkowski, chuj.

Sałatki. Szkoda.

Z czego się tak śmiejesz?

Pozwól, że ci przedstawię. Mój
przyjaciel dr Dyzma, a to kochany pani

senator Walewska.

Dyzma. Wiesz co on powiedział?

Terkowski.

Ale sałatki.

Szkoda.

Szałam bohater wieczoru.

Niechże pan do mnie zadzwoni, któregoś
dnia, najlepiej w środę po 19.20.

Musi mi pan o sobie opowiedzieć.

Uuu, spodobałeś jej się.

Tylko nie zapomnij zadzwonić. To mściwa
bestia. Trzęsie przenadką Komisją Spraw

Zagranicznych. Nie zapomnę. Tak.

Musi się przewieszyć.

Poczekaj.

Wszelkie!

Wszyscy posłuchajcie!

Ja zaraz wracam!

Dobro!

Będziesz pan żygał?

Czego? No, pawiował.

To znaczy, czy będzie pan łaska
wpuszczać pawia? Bo jeżeli tak, to ja

przytrzymam panu marynarkę, dobrze?

Cześć, chyba nie.

Ja nie zjadłem wcześniej tej sałatki.

No, bo jeżeli nie, to ja mam dla pana
propozycję.

Ja jaką?

Oto moja wizytówka.

Wie pan, ja mam firmę, ona się bardzo
dobrze rozwija.

O Roman Kiliński? Tak, po Tomek Jana w
prostej linii.

Ja bym pana wziął do mojej rady
naddorczej.

A co jemy robić?

No jak to co? No wie pan, no nic, no
doradzałby mi pan. Wie pan, mam coś do

załatwienia w jednym, w drugim
ministerstwie. No to pan już by na pewno

wiedział, co, gdzie i jak załatwić. A ja
bym wiedział.

No niechże pan nie żartuje zgodnego
Romka. No to już dopiero przed chwilą

czołował się pan z ministrem skarbu.

Wciskał się pan z prezesem głównego
urzędu CEU.

Pani senator o mało pana nie zjadła.

No a wicepremiera, no to już żeś pan tak
opierdolił jak burą sukę. No to kto

załatwi coś jak nie pan?

No to co, graba?

No.

gra w barze, wszystko będzie dobrze.

Siódma dziesiąt, czas chlebowy w barze,
pukanie w głowę,

wszystko będzie dobrze.

Dobre chęci, ładne widoki, spojrzenie w
górę,

wszystko będzie dobrze.

Paprok wokół, układ słoneczny, niedaleko
pada.

Wszystko będzie dobrze.

Kompletna korozja.

Co ty się kurna zastanawiasz?

A czy ty w ogóle masz jakieś wyjście?

I co z ciebie jest za pożytem?

Każe ci iść na bajkę, to ty sam kurna
mordę zaklewasz, a głupom nawet flaszki

piwa nie wyniesiesz?

To teraz masz ostatni szansę.

Zapieprzaj do tego biznesmena i wykryj
na parę złotych. Bo zima idzie.

A niemrawy nie ma nawet paletka.

I bucików.

I bucików.

Ale on chce, żeby mu coś załatwił. Ja.

Ja mu mogę najwyżej mowę pogrzebową
wygłosić. A mnie to leży martwym bykiem.

Kasę masz zawadzić.

Bo jak nie, to nie pokazuje się, że wy
nas pytacie.

o tym cudownym człowieku, którego
obecność

czyniła możliwym do znalezienia
twórczego naszego istnienia.

Nie rozumiem. Musi pamięć o tym
cudownym... Kurde, co za bełkot.

A pustka!

Po nim, których trzech agarni,

szachar, trzech ogarniają, tak!

Spokój dam zboczeńcu, Jedenikio!

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Dysma jest.

Jemu mówimy z panem prezesem?

Chwileczkę.

Romek? Jakiś ludy facet do ciebie.

Jakże się cieszę, jakże ja się cieszę,
że pan przyszedł. No, co pijemy?

Koniak, whisky, gin? A może wino, co?

Dżentelmen nie pije przed południem.

Co pan to wie? Nie wiedziałem.

No to może whisky, co?

Mam bardzo dobrą, osiemnastoletnią.
Proszę bardzo.

Proszę.

Oj, chyba nie smakuje.

Ciut za stara.

Mam rację. Ja też wolę młodsze.

Osiemnaście lat to jest górna granica.
Chodźmy.

Pokażę panu fabrykę.

Proszę bardzo.

No.

Boję.

Wszystko kurwa boję.

A wie pan od czego zaczynałem?

Tak. Tak? Tak się chyba się zastanawiam.
No niech pan zgadnie. Proszę pana,

czego? Skąd pan wie?

Chcesz panu o mnie opowiadać? Niech pan
w nic nie wierzy.

Co pan tutaj produkuje?

Klej. Nie, to żywność.

Co pan?

Życie panu niemiłe.

Powiedział pan, że to żywność. Mówiłem,
że żywność, ale nie mówiłem, że do

jedzenia. To jest za gęsta.

Rozumiem. Przybyło gęste? Tak, no i to
sprzedaje.

Potrzebuje pana.

Mnie? To pan to robi z ludzi?

Ale z pana z grymus.

No bo popatrz pan na mnie, no.

No popatrz pan na mnie.

No patrzę. No i kogo pan szanowny widzi,
co?

Pana szanownego widzę.

Ja panu powiem, kogo pan widzi. Hama pan
widzi, wie pan?

Hama z hamów pan widzi.

Tutaj to już pan przesadziłeś, co? Pan
się śmieje z mojego nieszczęścia. Osiem

skończyłem i to dobrze, że się udało.

Proszę pana, matka piła, wy się zbiły,
wujek się przytypili.

No to ja nie mogłem wyjść na dół. No nie
mógł pan, no to niemożliwe. Ale

wyszedłem. Cud.

Coś pan robił.

Wigilię osiemdziesiątego trzeciego, co?

Nie pamiętam.

Kartiarz jest pan w pierdalowie, pan.

A ja pod Pewexem stałem.

I w osiemdziesiątym czartem stałem. W
osiemdziesiątym piątym stałem. Wszystkie

te pieprzone lata.

Piątek, świątek, pogodza czy mróz.
Change money, good price, żeby dać

ludziom to, czego potrzebują. I wie pan
co?

Żadnych w dziedzinności, wie pan, nic,
kurwa.

Byle głupko stawiają pomniki, a mnie nie
chcą dać jednego małego papieru.

Jednego, kurwa, małego zwolnienia z
matury.

Oczywiście, że ja chciałem zapłacić. No
ja przecież, ja wiem, że nie ma nic za

darmo. Ale wie pan, że moje pieniądze to
im śmierdzą.

Bo ja nie jestem skór.

Cennego pan doktor.

Proszę pana, to na podstawowe
wydawnictwo.

Nie, ja wiem, ja wiem, że mi się to
opłaci.

No a tutaj do konsultacji, dobra?

No to co, panie doktorze?

Mogę wnieść do pana małą prośbę?

Każdą, kurde, każdą.

Tu jest wszystko coś nie tak.

Facet mi nagle daje kupę kasy, wiesz?

Są tacy ludzie, tak zwani szczęściarze i
im się takie rzeczy zdarzają. Portfel

znajdą na ulicy albo wiąże ciotka z
Ameryki.

Ja to nigdy fartu nie miałem.

Jak woziłem dżinsy do ruskich, to mnie
zamknęli we Lwowie na dwa miesiące,

rozumiesz?

Mniej jednego na milion ludzi.

A Niemcy na granicy kazali mi wypalić 20
tysięcy fajek.

Dobrze, że zemdlałem przy piątej pasce.

Jedyny spekulant na naszym osiedlu,
jakiego złapali, jakby stan wojenny, to

też byłem ja.

Robiłem wtedy w papierze toaletowym.

No mówię ci, całe życie jak krew z nosa
pod górkę.

O, w życiu nie byłeś taki przystojny.

Dzień dobry.

Nie dresie.

To jest dyzma, mówi Nikoś.

No.

Nie.

To mi jest miło.

Panie jest łaskawa jak cholera.

Od trzech dni czekam na telefon od
ciebie.

Ty niedobry. Przepraszam, nie widziałem.

Chodź, chodź, chodź.

Potem mi wszystko opowiesz.

że tak gramolisz?

Włazisz na mnie?

A na kogo mam władzić? Chwileczkę,
chwileczkę. Nie tak obce sobą.

Nie no, zdjąłem buty.

No powiedz, kto cię tak nauczył władzić
na kobiety?

A jest napisane w piśmie.

W niej idziesz w nią i napełnisz
nasieniem swoim, a kiedy z niej

zejdziesz, obmierz ciało swoje od niej
czystości.

To jest przestarzałe. Tłumaczenie
księdza wujka.

To zwykłe niedopatrzenie.

Panie kandydat, całe szczęście, że pani
się na czas była szkoda zadzwonić.

Osobiście przejrzałem wszystkie
dokumenty i według mnie przedsiębiorstwo

pana Romana Kilińskiego spełnia wszelkie
kryteria zakładu pracy chronionej i jako

takie podlega zwolnieniu z podatku VAT
oraz zwrotowi podatku nadpłaconego.

Ja tam pamiętliwy nie jestem. Dawaj pan
to pismo.

Tu jest oryginał zwolnienia podatków.

No, to pańskie.

Co pańskie?

No gabinet pański.

No wie pan, ja wiem, że bywają
ładniejsze, ale wie pan, to taka

prewizorka jest, wie pan. W przyszłym
tygodniu tutaj zainstaluje się jacuzzi,

marmurową łazienkę, wie pan, żeby mógł
pan w jakichś ludzkich warunkach

dyktować sekretarce.

Ja bym nie byli.

Pracować w tym gabinecie? Ale broń Boże,
pracować! Wie Pan, pracują to woły, a

Pan, taki geniusz ekonomii, to tylko
sobie siedzi i myśli, a jak on coś już

wymyśli, to wykonuje taki jeden ruch,
taki jak Pan wczoraj wykonał w mojej

sprawie, no i już, no to po co pracować?

Wie Pan, ja dwa lata chodziłem w tej
sprawie i nic, a Pan, ciach, dwa dni i

załatwione. No i co, napracował się Pan?

No, trochę, ale to przyjemna robota.

Wie Pan, przyjemna robota...

Przyjemna zapłata.

To co, zostanie pan u mnie prezydentem
Rady Nadzorczej?

Na początek 80 tysiączków.

Ile?

Ma pan rację.

100.

100 tysięcy?

Ja wiem, że pan jest dobry z ekonomii i
pan to już wszystko wyliczył, że z

samego zwrotu podatku dostanę ze cztery
banki 110.

No.

Do tego samochód służbowy, wie pan,
fundusz reprezentacyjny, zwrot kosztów.

No to co?

Pasuje?

Nie jestem grymaśny.

Grawa, to rozumiem. No to co, brudzia?

Kromek!

Ciepła.

Zaszka!

Kurwa, ja zaraz kogoś wytwierdolę z tej
roboty, no!

Ciepłą budkę.

Pan prezes lubi ciepłą.

Od dzisiaj nie lubię.

Moi wspólnicy, mój dział kadr, moja
strata przemysłowa, słowa bracia

sajkowscy. Nikodem, mowy pogrzebowe.

Nie mówiłem, że jest grywus? Słuchu.

Stanisław.

Mieczysław. Bliźniaki, cele jajowe.

Panowie, dzisiaj jest wielki dzień. Pan
doktor załatwił zwolnienie.

i został jednogłośnie wybrany prezesem
Rady Nadzorczej. Teraz Wołomin może mnie

połechtać w dżindzele, wiecie?

No, Nikoś, dobierz sobie kolorek.

No, śmiało.

No, nie wiem, nie wiem.

Nie ma co kaprysić. Wszystkie mają
papiery jak nowe.

Ja nie mam prawo jazdy.

Gliny zabrały?

Zaraz każę w zębach przynieść. Nie, bo
nie był im potrzebny. A, rozumiem. U

mnie też będziesz miał kierowcę.

Jasne.

Czy ktoś się przyzna, że w nim jest
dyzma?

Bo taki jest czas, ile dyzmy w nas.

Czy ktoś się przyzna?

Że w nim jest dyzma Bo taki jest czas
Ile dyzmy w nas Jak

ja miałem wyjść na ludzi Ojciec pił i
matka też Wujek pił i wszyscy pili

Każdy ret czerwony jest Tyle wielkich
pytań dziś Odpowiedzi żadnej

Mnie wystarczy tylko być Jakie to
genialne Czy ktoś się przyzna?

że w nim jest dyzma, bo taki jest czas,
ile dyzmy w nas.

Czy ktoś się przyzna, że w nim jest
dyzma, bo taki jest czas,

ile dyzmy w nas.

Czy ktoś się przyzna,

Teraz pojedziemy na cmentarz. To jakiś
pieniec trzeba by kupić. Żeby ukradli.

Co jest, Nico?

Ktoś nie tak odpierdolił, jak stróż w
Boże ciało.

Pogrzeb dopiero jutro.

Dato się pojebały, czy jak? Baranie
jeden?

Nic mi się nie pojebało.

I sam pan jest wybarany.

I to mi przyszedłeś powiedzieć?

Tak.

I może coś jeszcze?

A jak?

A co?

Ja pana dymam.

Tak?

Tak. Jesteś pan ostatnim chamem, mędą i
jełopem. Masz pan mniej mózgu od

niemrawego i w ogóle ja pana dymam cię,
chamie jeden.

Jesteś zwolniony.

Gówno. Ja się zwolnię.

Stój, Nikoś.

Stój, mówię.

Nikoś, stój.

Przecież jutro pogrzeb. Nikoś, proszę
cię. Musisz wypołosić mowę.

Nikoś, dlaczego?

Bo każdy człowiek ma prawo do szczęścia.

O!

Jaka jest pańska wiedza na temat
automobilizmu w skali od 1 do 10?

Jeden.

No dobra. To jest samochód.

Kierownica, pedały, radio.

Pojedziemy.

Przepraszam, choroba lokomocyjna. Ile?

Siedemnaście strąconych.

Ile, kto je prawo jadł?

No.

Nie no, dołupie nam.

A, bo czekaj.

Dzień dobry, czy to jest telefon
zaufania?

Mówię pani, bo ja mam taki problem.

Nie, nie chcę popełnić samobójstwa.

Aha. No to znaczy, jeszcze się nie
zdecydowałem.

No ale jak mi pani odpowie na parę
pytań, to może nie popełnię.

Nazywam się Miściuszatek i mieszkam w
Pacanowie.

Pani się głupio pyta, ja głupio
odpowiadam.

Nie, nie mam problemów alkoholowych.

Też nie.

A co to jest, co pani pyta?

Nie, to na pewno nie.

Pani, ale ja nie mam czasu na pierdoły,
powiem pani, czy nie.

No, no więc wpierw, to co to jest
amortyzacja?

Bo to mi pani poszuka kogoś, kto
skończył ekonomię, a poczekam.

Albo się powieszę.

Powieszę się, kiedy będę chciał, a nie
kiedy mi pani każe.

A ja ciebie, gruba pądro!

Halo?

Roznieczulicia normalnie.

No i?

Sprawa jest trudniejsza niż myślałeś.
Tyle to ja wiem.

Jak myślisz, wygryzą nas w rynku, czy
nie?

Przy uwzględnieniu trendów
długookresowych, przejawiających się w

dynamicznych zmianach poziomu
amortyzacji, dotyczy oczywiście netto,

który po zbilansowaniu... Jak to mnie,
jak walczerowicz, dobra? Mów to mnie

normalnie, po ludzku.

No bo jeżeli niemiecki zagęszczarz jest
dwa razy tańszy od mojego, a na dodatek

nie robią go ze śmieci.

Jaki niemiecki zagęszczarz?

Jak, nie czytałeś kwiców?

A do tego akurat nie doszedłem.

Słuchaj, jakiś twajnak, rozumiesz,
wymyślił, że zamiast kupować mój

zagerczacz, można wprowadzać niemiecki i
to dwa razy tańszy.

O,

to to zezwolenie nie było potrzebne.

To mam ci oddać?

Nie, kurwa!

Pieniądze zarobiłeś! Ale teraz, Nikusi,
musisz mi pomóc.

Słuchaj, nie może tak być. Nie może tak
być, żeby solidny polski przedsiębiorca

musiał znowu walczyć pod Grunwaldem z
jakimiś krzyżakami.

No przecież Amerykanie w nich...

40 lat forsę pompowali, a w nas ruskie
Marksa i Lenina.

To jak ja mam, kurwa, z nimi konkurować?

Tak wiele pytań, a żadnych odpowiedzi.

Powinni zrobić tak, żeby było dobrze.

Właśnie. A dobrze, Nikuś, będzie wtedy,
jak na ten niemiecki zagęszczacz jebną

takie cło, żeby nikt, kurwa, tego nie
kupował. Rozumiesz?

I wtedy ochronią to, co polskie.

Bo inaczej, Nikuś, leży Mikwiczyn.

Widzisz? I tak doszliśmy do litery K.

Ale najpierw zrobimy sobie kanapki, bo K
to jest ciężka sprawa.

No to tak.

Na początku po krakowsku, później na
kogucijka i to jest najtrudniejsze.

Po kozacku. Jeśli dobrze pójdzie, to do
wiosny przelecimy cały alfabet. Wiesz,

że mi się to jeszcze nie zdarzyło żadnym
facetem?

Za mną też ci się może nie uda.

Co ty też mówisz, koguciku?

Mam kłopoty. Do wiosny mogę stankurować.

A od czego kogucik ma swoją kurkę?

Kurka wiedziałby kłopoty.

Byłem umówiony z panem ministrem
Jaszuńskim. Pan? Ja. Pana godność.

Dyzma. Dyzma. Pan minister prosi.

Witam, witam serdecznie. Gdzie pan się
ukrywał, panie doktorze? Ładnie tak nie

odzywać się do przyjaciół.

Może koniaczek? Nie, popieram polski
monopol spirytusowy od koniaku, bo ale

mnie głowa... No, z pewnością pana
rozumiem, ale my w ministerstwie nie

możemy częstować wódeczką rozporządzenie
pana premiera.

Huch po tym nie jest realny, ale proszę,
niech pan siada i pozytywnie zastąpi

dobrej rozmowy. W cztery okny.

Jak tam sedacie? Dogadają się? Czy
rozpierducha?

No. Na dwoje babka wróżyła. Ciągle to
samo.

Skowron gryzie po kostkach.

Gryzie kundel.

Kundel. Dobrze pan to określił.

Mieszanie z dupy kopanej różowo-zieloną.
Ale zrobimy porządek. Tylko wy tam

musicie wiedzieć, że jeżeli koalicja
padnie w komisji senackiej, to ją tutaj

też szlak trafi.

Trzeba, jak to mówią, nadstawić drugi
policzek.

Ale pani senator mówi, że drugi policzek
to już nastawili. Teraz to mogą nastawić

tylko dupę. Ach, ta nasza pani senator i
jej zdrowie. Długo się znacie?

Już dość długo.

Byliśmy razem w podziemiu. Piękne czasy.

To było grubo przed panem, więc mogę
panu powiedzieć, że doszedłem z nią do

litery M.

A potem serce wysiadło.

Serce nie sługa. Ale pan ma poczucie
humoru.

Maria też śmieję się z tego całego
styropianu.

Nasza młodość, górna i chmurna.

Ale opłaciło się.

A pan, co pan wtedy robił?

Kiedy? Po osiemdziesiątym.

A, dużo podróżowałem. Do Rajchu, do
Sojuza. We Lwowie mnie przyskrzynili.

Przeemekcja. Wiem, chłopaki mówili o
jednym takim pistolecie, co Ukraińcom

powielace woził.

No, to tym chcę je mniej poznać.

Delegacja nie zająć, nie ucieknie.

Ja tu mam ważne spotkanie.

Teraz takie czasy, że trzeba znowu ruski
wiatr. Cary, czy Krzyś, możecie coś

zrobić? Jak mi nie kupią cukru, to będę
musiał dwie cukrownie zamknąć.

Swołocz. Niby popuścili, a tu chyba.

To ja nie będę przeszkadzał. O żadnym
przeszkadzaniu nie ma mowy.

Anna wspominała mi coś na temat ceł na
zagęszczacz.

żeby ratować polski przemysł spożywczy.

Ale ja wprowadzić cła nie mogę. Bo to po
pierwsze leży w gestii rządu, a po

drugie komisja europejska by nas
zajebała.

To taki ważny interes społeczny, to jest
zagęszczacz.

Zagęszczacz, bardzo ważny interes
społeczny.

Cła zaporowe nie przejdą, ale mam
pomysł.

Muszę coś wykombinować. Niech mi pan da
parę dni. Może się uporać cukrem. Mamy

za dużo cukru, A rynki zagraniczne
zapełnione.

Niech pan do nas wpadnie w następny
weekend.

Robi takie małe spotkanie dla
przyjaciół.

Wódeczka, polowanko, takie męskie
sprawy.

Zmęczony?

Nie mogę.

Nie jestem królikiem.

To chodź teraz spróbujemy na pomidorka.

Na pomidorka? A jak to będzie?

Będziemy tak sobie leżeć i stykać się
ogonkami.

O, to ciekawe, ale ja nie mam siły.

Połknij to.

Wiadro.

I co się stanie?

Stanie. Kocham się, kurwa!

Kocham! Kocham cię, Nikuś, kocham cię!

Co ci jest?

Żenić się chcesz? Słuchaj, Nikuś, z
uwagi na panującą w niektórych krajach

europejskich epidemię pryszczycy,
Ministerstwo Rolnictwa wprowadza z dniem

dzisiejszym zakaz, rozumiesz, importu
artykułów spożywczych zawierających

komponenty pochodzenia odzwierzęcego, w
tym żelatyny, konsert z mięsa wołowego

i, słuchaj, zagęszczaczy spożywczych.
Nikuś, kurwa, mać, żyjemy, chłopie,

kurwa!

Mikuś, kurwa!

No, Romek, żyjemy.

Powiedz mi, Mikuś, ty miałeś jakieś
koszty, co?

Ty musiałeś odpalić jakiś szmalet za
taki numer.

Nic za nic. Załatwił po przyjacielsku.
Po przyjacielsku? Po przyjacielsku to ci

dzisiaj nawet żona dupy nie da. Słuchaj,
nie wziął teraz, kiedyś się upomni. Ale

należy mu się, Mikuś, za taki numer.

On teraz nie ma do tego głowy. Tam mają
teraz straszny problem z cukrem. Za dużo

wyprodukowali, nie mają gdzie sprzedać.
Za dużo wrodek.

Cukier? A to debile, no co to za
problem?

Słuchaj, niech żeś wykupią cukier od
cukrowni, zmagazynują, w ciągu roku czy

dwóch koniunktura musi się zmienić, no i
wtedy sprzedadzą z dyskiem, nie?

Ale gdzie magazynować? Trzeba by
magazyny budować. A na chuj budować?

Niech kupią od cukrowni, ale pod
warunkiem, że to cukrownia będzie

magazynować cukier.

No, ale to trzeba mieć jeszcze za to
kupić, a minister Jaszuński mówi, że oni

nie mają pieniędzy, bo mają dziurę
budżetową czy coś.

No. no to niechże płacą oprocentowanymi
obligacjami, rozumiesz? To się opłaci

każdej ze stron. No bo tak, cukrownia i
tak nie ma innego wyjścia. A jak

cukrownia zbankrutuje, no to przecież
rząd poniesie koszty bankrutu, a nie?

A, jak ty mówisz, to wszystko jest takie
proste. Sami by na to wpadli.

By wpadli.

By mieli, kurwa, mózg zamiast tego
pierdolonego styropianu.

A ty się nie kusi.

Słuchaj prostego.

Widzimy nas w Łodzi.

Pan pozwoli.

Moja strona.

Chyba rywalizm.

Kolega jeszcze zestropiony.

No, nareszcie ktoś w wieku poborowym, a
sąd na twoich kolegów. Można by

pomyśleć, że to waszą rewolucję sami
pierdziela robili.

Jak byśmy zaczynali rewolucję, to ci
mnie jeszcze na śmieci... Czy

pan poluje?

Bo oni wszyscy przeciw i ten idą na
polowanie.

Ja nie, ja bym muchy nie zabił.

To dobrze, jak oni pójdą polować,
zabiorę pana ze sobą.

Chodź pan, pani Nikodemie, poznam pana z
kolegami.

Dużo się o tobie mówiło ostatnio.

Ale pozwólcie sobie przedstawić.

Oto mój przyjaciel, doktor Nikodem
Dysma.

Jak się masz, chłopie.

Witam, marszałek Gratkowski. Gratkowski,
niemiło mi. To nasz senator.

Pan minister Kropiel.

Słuchaj. O tej pańskiej awanturze z
Terkowskim.

Kurwencet tak się przejął.

Że się gdzieś zaszył i nie wychodzi.

Nawet nie zjawił się na skończowym
posiedzeniu rządu.

Nie ma o czym mówić, dawne czasy.

To co pan odjeżdża po waluchów?

Łyski?

Kto by tam perfumy pił, wolę czystą.

Ma chłopaki, to dla mnie też troszkę
czystej. Brawo, brawo. Każdy się brzydzi

tych błomy, ale wszyscy ci się
przyznają, bo to nie wypada. A kolega,

widzę, ma w dupie te konwenansy. I
bardzo dobrze.

Ja się też nabiję czyściuszki.

W dupie mam, a jak?

Może jakaś przegryzka? Każę coś
przyjeść?

Popierwoni zakuszają!

Nikodemie, no czuj się, musimy w domu.
To jest bawek.

Na kółkach.

Mówiłeś mi o swoich kłopotach z cukrem.

A ja myślałem o tym trochę.

No.

Jest wyjście.

Trzeba wykupić cukier od cukrowni pod
warunkiem, że one ten cukier

przechowają, zapłacić obligacjami, a za
rok, dwa, jak przyjdzie koniunktura, to

cukier się sprzeda.

Ciekawe. Nieopłacalne.

Trzeba by obligacje oprocentować wyżej
od stopy kredytowej.

Ale jak cukrowie zbankrutują, to i tak
koszty poniesie rząd. Ale te obligacje

będzie trzeba za dwa lata wykupić. A jak
koniunktura nie przyjdzie? Za dwa lata

rządzi będzie opozycja, a nie oni się
mafią.

Uważam pomysł pana Atyzmy za genialny.

Pozwolisz, że przedstawimy go razem
premierowi w poniedziałek?

Oczywiście.

Cygarko?

Monte Cristo Habana?

To nie nasz.

Palić nasze!

Ja tam wolę wszystko, co nasze.

Tylko kłopot w tym, że dobre nasze to są
tylko dziewczyny.

Bo jest nawet łódka, nie?

Najlepsza marka.

Nie poszło, co?

Nie wiem, co jest, ale nie nasze mi
szkodzi.

Przecież każdy Polak ma polski organik.
Tak, to jest powiedziane, dobra.

Jak mi się to podoba, to jest mocno
powiedziane, krótko powiedziane.

Panowie,

co jest, podamy do stołaku.

Proszę. Proszę.

Panowie, proszę.

Pamiętajcie, po kolacji przebieramy się
i do laku.

Nie flirtować!

Zaniś ten bigos do stajni. Ale już!

I dwie stoszynki wódki nastawić na lód.

No szybciej, szybciej, szybciej,
szybciej.

Jak to dobrze, że Panie poluje. Panie
zupełnie inni szkolący mojego męża.

Wszystkie Pani już od Pana pytały i
obiecałam, że nawet Pana przeprowadzą.

Strasznie się ekscytują. Nawet napalę
ją, bym powiedziała.

Kto wie, czy nie powinnam być zazdrosna.
To pan jest gościem moim i mojego męża.

A z drugiej strony, skąd on pana
wytrzasnął?

Wszyscy jego znają i to ta żołnierza. A
pan młody i podobno świetny ekonomista.

Mówią, że lepszy od Balcerowicza. Że
przed panem przyszła się niesamowita

kariera.

Dziękuję bardzo.

Zawsze wychodzę głodna od przejęcia.

Zanim zdążę coś jeść, pośpią teraz ze
stołu.

Komu tira na komu?

Albański i bez filtra od samego
ambasadora. Po dwódeczkę najlepsze.

Zupełnie jak nasze niegdysiejsze sporty.

Przypominają stare czasy. Ale chyba nie
chcesz powiedzieć stare, dobre czasy,

nie? Wiesz, co stara ci powiem?

Dobre czasy były wtedy, jak byliśmy w
Łodzi.

Pamiętasz te zapachy? Te kolory? Chyba
masz na myśli kolory szturmówek, co?

Piedolicie i policie. Nikt mi niech
mówi, że kolor jest lepszą...

Naszej starej oranżady.

Tej, wiecie, w tym, no... Krachy.

Przecież to był syf.

Normalna woda gazowana z fartką.

To bardziej jebało wątrobę niż 30 lat
picia wody.

Oni nas specjalnie tym poili, żebyśmy
nie doczekali emerytury.

I co, kurwa?

Pojebało cię, Gratkowski?

A ty nikodemnie, co ty o tym myślisz? Ty
zakomuny, że co?

Batura robiłeś, co?

Cośmy narozrabiali, to nikt nam nie
odbierze.

Byłem biedny, ale wszyscy byli biedni,
to mi to nie przeszkadzało. A teraz

dookoła tyle bogactwa, a ja dalej jestem
biedny. Ty też pierdolisz, Nikoś,

chociaż akurat ciebie lubię.

Wie pan co, doktorze?

W tym, co pan mówi, jest sens.

Ale ty, kurwa, kokopiel, zamknij się!

Jaki ty byłeś biedny, jak twój ojciec
miał komis w Kielcach? Grześ, jak to

można, mszełko? Ale go nic.

A kto donosił w internecie do
strażników?

A kto, Annie Walentynowicz, zajebał gumę
do rzucia?

Balonową? Zbyłeś się, graczyk!

Się kurwa licz ze słowami.

A co mi kurwa zrobisz, co?

Zastrzeźnie? A przecież nawet strzelać
nie umiecie, choć zrobiliście ministrem

służb specjalnych. A ja, pochazdu
zagranicznym i co?

Zabiliście mnie głównym dziennikiem,
tak?

Wstydzicie się, że mam kwalifikacje,
tak?

A czemu nas rządzi armią?

Nauczyciel WF-u! A czemu jest ministrem
skarbu, co?

Technik, mechanik! A kto zdrowia?

Dentysta! A ja... Trzema językami...
Rumuński perwekt! Do urzędu ceł, tak?

Oj, koledzy!

Koledzy!

Jeszcze kiedyś będę premierem!

A ty kurwa zapomniałeś, jak byłeś
ministrem komunikacji, co? Co się

pociągi powypierdalały, jak zreformowały
drogę?

Ja na trzeźwę jeszcze nigdy mzająca nie
trafiłem. A po pijaku zawsze.

Nie martw się, Grzesiu. Plotki chodzą,
że masz być ministrem kultury.

Pierdolę. Całkowity nierozwojowy
minister. Dlaczego?

Całkiem przyjemnie, jak wejdziemy do
Unii.

Ministerstwo braku kultury.

Co wyliczę, to wyliczę.

Ale zawsze wtedy powiem, że najbardziej
mi

żal.

Bo ja już dzisiaj tyle piłem.

Pan doktor, chciał pan odwiedzić nasz
klub?

Jaki klub? Jak to jaki klub?

Sportowy KS. Oczko.

Najstarsza z nas na 28 lat.

Najmłodsza z naszych mężów 49.

Różnica pokolenia wynosi 21.

Czyli oczko.

Połączą nas zainteresowania sportowe.
Kuki do woły.

Ogólna rekreacja.

Dlatego dołożyłyśmy tam klub. No ale
przydałby nam się nowy kreser.

Nie,

ja do sportu się nie nadaję. Zawsze
byłem choroszty. Ale kibicowałem. Mojej

drużynie MKS stale nie wiadomo.

Ale macie tu pana.

Nie, nie, ja uprawnień trenerskich nie
mam. Jestem stratownikiem.

Chcę poczuć hemoroidę, człowieku.

Czekam na waszy telefon.

Słucham, Dyzma.

Tak jest, zrozumiałem.

Damy.

Dasz radę, Nikasi.

Dasz radę, Polska. Na ciebie liczę.

Co się stało?

Pajzaszu?

Proszę spakować moje rzeczy.

Pamiętasz ten mój pomysł z wykupieniem
cukru od cukrowni?

Pamiętam.

Wypaliło.

A ja?

Aj, Romek!

Mniejszym powołuję do życia Państwową
Agencję Polski Cukier.

A jej prezesem mianuję doktora Nikodema
Dysme.

Gratuluję, panie prezesie. I wyrażam
nadzieję, że wraz z tą...

Nominacją przed polskim cukropnictwem
otwierają się perspektywy rozwoju i

powodzenia.

Nie postaram się zabić.

Cieszę się. Bardzo się cieszę, Nikuś.

Mam nadzieję, że będziemy ściśle
współpracowali. Wpadaj do mnie, kiedy

masz ochotę. Ja cię też cię lubię,
mówiła mi.

Jeszcze raz. No jeszcze raz.

Gratulacje, prezesie.

I kości, i kości.

Na drogę.

Serdecznie gratuluję.

No to do roboty, Dysma.

I troszczy nam postępowanie lustracyjne.

Lustracyjne? Tak, w stosunku do wyższych
urzędników państwowych. Wszyscy im przez

to przeszli. Pan nie musi się niczego
obawiać, pan ma czyste sumienie.

Prawie nieużywane.

Dzień dobry, panie prezesie. Pan
pozwoli, że się przedstawię.

Poraziński, Klement.

Będę pańskim asystentem. Pani Wanda jest
pana sekretarką.

Zapraszam do sali konferencyjnej.
Dziennikarze już czekają.

Przyszedłem tu ratować polski cukier.

Mam długo.

Jestem zdenerwowany trochę.

Chociaż często występowałem publicznie i
powiem Państwu, że od małego byłem tak

wychowany, że zawsze mi smakowało to, co
nasze polskie, że to, co nasze, dla nas

najlepsze, czy do tego mamy
przystosowany organizm, bo wszystko inne

nam szkodzi. O, najlepszy dowód, że
polska wierzba płacząca uschnie nad

Gangesem, a polski kompozytor Chopin
uschnie na suchoty, na imigracji.

Ja sam po zagranicznych koniakach
choruję, a polska wódka smakuje mi

niezmiennie.

Czego i Państwu życzę. Do widzenia.

No, nic dziwnego, że były wszystkie
stacje radiowe i wiadomości telewizyjne.

Aja, co teraz? Jedziemy zainstalować
pana prezesa do nowego domu.

Jedziemy.

Salon, gabinet.

Sypialnia. Witam Pana Prezesa w jego
nowym służbowym domu w imieniu Biura

Ochrony Rządu.

Przedstawiam. Ja Afrania Ogrodnik wraz z
Biurem Ochrony Rządu stanowiłem

najbliższych współpracowników Pana
Prezesa.

A teraz zapraszamy.

Woda, ryby, obrót.

Pokój bilardowy. Już napalone.

Panie prezesie, to tokół przejęcia.

Patryka?

Ale kije.

Co innymi wprowadzić?

Mnie nie brakuje.

Niech i wam nie zabraknie.

A ja?

Gdzie to zwalać, szefie? Poczekaj, pan,
a dużo tego jest?

To jeszcze 50 skrzynek. Otwieraj nos
piżamkę.

To chyba będzie z 500 litrów.

500 litry za dwóch?

Rok picia.

Nie góraj. Jeszcze ktoś zobaczy.

To po coś to przysypanie do domu? No nie
ma, że chcesz się zobaczyć jak

najprędzej. Ale nie w biurze, głupca
się.

Moje interesy z tobą nie mają charakteru
biurowego.

No właśnie, niestety. A teraz łączą nas
stosunki też służbowe. Widzisz, ja

myślę, że jest niezręcznie, żebyśmy się
teraz spotykali. No przynajmniej na

początku mojej pracy w agencji.

Uszalałeś? Co za bzdury opowiadasz?

Anno.

Rozumiem. Tak będzie lepiej, naprawdę.

Chwileczkę.

Czy pan prezes daje mi do zrozumienia,
że przechodzi do opozycji?

Ależ nie. Chwilowo muszę się wstrzymać
od głosowania.

W takim razie czekam na telefon.

Kuba mnie w dupę mi wjechał.

Jak jedziesz? Jak jedziesz? No to
pojechałeś.

Nie strzelać? Nie strzelać?

Nikoś! Pragnę Boga. Kopelat.

A co ty, bracie? Frykę zmieniłeś? To
służbowa.

Policja! Na pomoc! Lopat, policja! Panie
Kaziu, wszystko w porządku. Sami stoi.

Co w karetkę? Maszyny.

Maszynu pękasz.

Ja właśnie robię na stłuczkę. Nie
wiedziałem, że to ty.

Mam dwóch studentów wzrostu. Pan chyba
się nie gniewa, co?

Stop.

No to daj pyskę.

Dobrze, żeśmy na siebie wpadli.

Bo właśnie mam sprawę.

Wszystko to chcesz tu.

Ty przecież znasz facetów z policji,
nie?

Pytanie. Można by powiedzieć, że jestem
hodowcą.

Tylu ich karmię.

A takich ważnych też?

A co ciebie to dużo mówią?

Prezydent trzy razy mnie ułaskawiał.

A?

W poprzedniej epoki. SB-ków? Nie.

Zweryfikowanych? Niezweryfikowanych?

Taki, co dużo może.

Taki mi potrzebny.

Major Borewicz?

Powiedz mi.

Chciałbym, żebyście stworzyli moją
kartotekę. I żeby w niej było, że ja,

doktor Byzma, walczyłem o demokrację.

Że woziłem bibułę na Ukrainę.

Że nadawał na mnie jeden agent.

W ogóle, że dużo przecierpiałem za moją
niezłomną postawę.

I że mnie wsadziliście wy.

Albo Ruscy.

I że chcieliście mnie zwerbować, ale ja
się nie dałem. Chociaż miałem już

kryptonim. Cegarniczka.

Powtórzyć jeszcze raz?

Ja chyba...

Nie, w dzisiejszych czasach taka
teczka... Pan jest politykiem?

Powiedzmy.

Jeżeli pan liczy na jakąś poważną
karierę, to powinien pan mnie poprosić,

żebym taką teczkę spalił, gdyby
istniała.

Ja nie robię kariery za zasługi
polityczne. Jestem fachowcem. A teczka

mi potrzebna, bo moją właśnie ktoś
spalił.

Wiesz, żebyś ty nie był kumplem braci E,
bym pomyślał, że w tworkach.

Zrobiłeś tę konspirację. Przecież do
mnie ludzie przychodzą, żebym im

wyczyścił kartotekę. A nie zrobił.

To jest zamówienie ekstra.

Pieniądze też będą ekstra.

Moja córka wychodzi za mąż.

Gratuluję.

Za gołodówca złopu. I nie mają gdzie
mieszkać. Już mają. Dostanie służbowe

mieszkanie, a ode mnie na meble.

Dobra.

Ale jakby coś, to ja z tym nie miałem
nic wspólnego.

Ani ja.

Dzień dobry panie dziewczynie.

Jak dziś panu poczucie pana prezesa?
Ujdzie. Co tam?

Najważniejsza to oczywiście odpowiedź w
sprawie otwarcia naszych kont bankowych.

Dotacja państwowa zostanie przelana na
wskazane przed nas konto. Opcje bankowe

pozwoliłem sobie przedłożyć panu
prezesowi do wyboru. Opcje?

Tak jest. Są precyzyjnie określone w tym
piśmie, który pozwoliłem sobie

przedłożyć panu prezesowi do oceny.

Przedłożyć mi?

Tak jest, na biurko.

Panie Poraziński, siadam.

Szanuję pana, ale jak mam ze sobą
współpracować, to musimy ustalić pewne

zasady. Ja nie mogę tak tyrać.

Jak ja bym chciał czytać wszystko, co
pan wkładzie na biurko, to ja bym nie

zdążył się wysikać.

Czy ja panu nie ufam? No niech mi pan
powie.

No to jak ja panu ufam, to dlaczego pan
nie ufa sobie?

Oczekuję od pana, że weźmie pan na
siebie część odpowiedzialności za

agencję. Rozumie pan?

I niech się pan mnie trzyma, wszystko
będzie dobrze. Niech pan załatwi z tymi

bankami. Jeszcze coś.

Jest bezpiecznie?

Jest bardzo bezpieczny.

Herbaty?

Przejdźmy do rzeczy.

Nie, to niepotrzebne.

Trzeba podrzucić.

Nie, to jasne, ale myślałem, że pan
prezydent będzie chciał się dowiedzieć,

kim jest.

Przecież ja wiem, kim jestem.

Tardoni się muszą dowiedzieć.

A nie porobi pan tam jakichś jaj, co?

Nie, no, jest jak było umówione.

Studia w Stanach, więzienie we Lwowie,
bohater opozycji, świadkowiec też

załatwieni.

Mucha zdycha z wrażenia.

Zanim usiądzie.

I nie o to chodzi, żebym ja po angielsku
pisał poezję, tylko żeby wszyscy

myśleli, że ja dobrze mówię. Chwyta pan.

Tak? No.

I żebym ja też mniej więcej wszystko
rozumiał. Na przykład, jak mnie ktoś

wyzywa, to żebym wiedział kiedy dać mu w
mordę.

No i wicewersja.

Jak kobieta na mnie leci, to ja bym się
w porę zorientował. I żeby to było

szybko. Tak za dwa miesiące, żebym już
wszystko umiał. Tak jak było po

ogłoszeniu. No takiego, wie pan, są
granice ludzkiej percepcji.

O, znaczy, że wy nabijacie ludzi w
butelkę w tym ogłoszeniu? Nie, nie

tylko... Różni ludzie różnie przyswajają
wiedzę, w różnym tempie.

A, to nie. Ja się szybko uczę, proszę.

OK.

My name is Nizma.

My Christian name is Nikodem.

Repeat, please.

Repeat, please.

Znaczy teraz ja. Tak.

Repeat, please.

My name is... Tak.

Nizma.

To spróbujemy coś łatwiejszego.

Tylko to jest najłatwiejsze. Ja już
dostaję ślinotopy. Jakoś tak, nie wiem,

normalnie. Ale pan sam się chciał
nauczyć przecież.

Chciał, nie chciał, musiał.

Proszę dalej.

To jest długopis. Świetnie.

Marki Red.

Nie, niech mi pan dwa razy nie mówi. Ja
chwytam momentalnie.

Pan Poraziński.

Niech będzie.

Dziękuję, panie mecenasie.

Co jest, panie Poraziński?

Jakaś kompletna bzdura.

Chyba nikt nie uwierzy, że byłem
grabarzem, czy jakiś cmentarny dowcip.

Tyle to ja wiem.

Tylko kto za tym stoi?

Mało to jest z idiotów na świecie.

Ktoś pana nie lubi.

Dobrze, że redaktor zadzwonił do mnie w
ostatniej chwili i wstrzymał druk.

Szczęście, że to poszło do trybuny, bo
jak to super, to by było przejebane.

Jaki głupi pseudonim sobie wybrał.

Ładeczek.

Mógłbym cię teraz normalnie...

Bratosław!

Jakby nie ty, to bym się utopił, Nikuś!
Widzisz, widzisz, palańcie?

A donosy na mnie piszesz?

Jakie donosy?

Biografię chciałem twoją napisać.

Czego ty chcesz, Badeczek?

Ja chcę, żeby wszyscy ludzie byli równi.

Wy... Chlęty powstań ludu. Dzień dobry.

Konkretnie. Mówili o tobie w telewizji.

Widzieliśmy z Niewrałem w Super Samie.

Pogięło się?

W telewizji? A jak tam u ciebie?

Dobrze, co?

A o kolegach zapomniałeś.

No jebał ciebie z władzeczem. Ja
zapomniałem? A od czego jesteś pijany,

jołopo? Od mojej wódki jesteś pijany. Od
mojej wódki.

Wódkę faktycznie dałeś.

Ale ja mam ambicje.

Tak jak w tej chińskiej bajce.

Dasz biedakowi rybę, to zje rybę i dalej
będzie głodny. Ale dasz mu wódkę,

tę wędkę, to sam zacznie łowić ryby.

To czego ty chcesz? Wódkę czy wędkę? Ja
wędkach nie robię.

Ty jednak jesteś prostak, Nikuś. Ale
serce masz dobre.

Nie kiepską posadę masz. To załatw coś,
koledze.

Ja mam ambicje. Nie to, co nie murawy.

Ty sobie wyobrażasz, Nikuś, ile ty teraz
będziesz mógł?

Więcej niż jakiś w dupę kopany minister.

Tu nam mogą skończyć, Nikuś!

A powiedz mi, ile ci dają na tej
państwowej postawce?

Sześć. No to sierczyzna wysiliła, co?

Dają ci kieszonkowe na fajki, a zniżkę
na bilety tramwajowe masz? Chodzi

przecież o służbę i honor.

Wiesz co?

W przodu honor, w tyłu goła dupa. No
wiesz co, jakbym cię nie znał, to bym ci

uwierzył. Ale nie dam ci zginąć, masz
mnie.

No właśnie ja do ciebie w tej sprawie.

Chciałbym ci podziękować za współpracę.

Tak?

No wiesz, niech już ja rozumiem, że nie
można siedzieć na...

W dwóch stołkach, bo to niedobrze robi
na hemoroidy.

Ale pamiętaj, koperta u mnie zawsze na
ciebie czeka.

Tylko widzisz, ja to musiał uczciwie.

Oczywiście, że uczciwie. Nikt się nie
donie.

Nie, ty mnie rozumiesz. Ja nie chcę,
żebyś ty płacił mi, tylko żebyś

zatrudnił mojego kumpa.

No wiesz co, to nawet nie jest takie
głupie.

Formalnie wszystko jest na niego, oba
jesteśmy kryci.

Gdzie on jest?

Jest tu, czeka. Tak?

Zosia Kuba, jest tam ktoś?

No to dawaj go!

Kolega ze studiów?

Z tej samej ławki.

No, proszę, proszę, proszę.

Jan Władeczek jest biznesmen z zawodu.

Co za pieprzony pach, nie?

Wszyscy, co mieli łeb na karku, już się
dawno stąd wynieśli. Weźmy na przykład

taki pusiek.

Skatował swoje i od dwóch lat klepie
mużynki po dupie na antylach. Albo na

przykład jojo.

Kupił sobie rafinerię w Izraelu i mówią
do niego rebe.

Rebe jojo!

A jak ten głupek, kurwa, buduje polski
kapitalizm? Patriota, co?

Patriota, idiota. Patrzysz patriota?

No to ja to... to kocham ludową
ojczyznę.

Nie dosyć, że patriota to jeszcze starej
daty. Sprawa jest taka.

Handluję teraz butami.

Włoskie. Piękna skórka.

Ta firma, która kupuje te buty, ona w
ogóle nie jest na mnie.

Ona już jest na...

Co tu jest za problem?

Problem jest taki, że chłopi przywieźli
zakontraktowany cukier.

Zakontraktowany, czyli?

Który cukrownia zamówiła u nich rok temu
i teraz powinna wykupić się. Ale nie ma

czym płacić, bo już rok temu kupując
znalazła się na stoi bankructwa. To tego

zeszłorocznego nie sprzedała?

Był za drogi, zagraniczny jest tańszy.

To niech obniżą ceny. Nie mogą obniżyć,
bo już sprzedają taniej niż zapłacili,

dlatego bankrutują.

No to niech kupią tańszy, zagraniczny.

zamienią na droższy krajowy i sprzedadzą
krajowy zagraniczny. Nie.

Ja pierdolę.

że urzędaza to są ręce człowieka, który
ciężko pracował na chleb, tak jak wy.

Daję tę beczkę.

Ja się nazywam prezydent.

I po to się zgodziłem być prezydentem,
żeby pomagać takim ludziom jak wy.

Takim jak ja sam.

A panowie w swoich gabinetach myślą, że
pozwolimy się traktować jak bydło, a ja

im mówię nigdy!

Bo my jesteśmy solą w oku tej ziemi.

Bo jest napisane w Biblii oko za oko,
ząb za ząb i takiej sprawiedliwej

zapłaty będziemy żądać za wasz suger!

Jak było?

No, pan prezes jak zwykle był genialny.

Powiedział im to, co chcieli usłyszeć. A
jak?

Najważniejsze, panie prezesie, że
zgodzili się odroczyć termin zapłaty.

Teraz już tylko czekam na pieniądze od
was. Jakie pieniądze? Jeśli wytwórnia

papierów wartościowych zdąży wydrukować,
za trzy miesiące będziecie płacić

obligacjami. Potem ministerstwo
utworzyło nasze objęcie.

Ale dlaczego? Przecież ja już mam
załatwioną dotację.

Minister Jaszuński przyznał sześć
milionów jeszcze na wiosnę. I nawet

przysłał pierwszą transzę. Z tym, że w
całości poszła z powrotem do pana

ministra. No tak jak było umówione.

A plantatorom miałem płacić kolejnych
rat.

Jak to poszło do pana ministra?

Zwróciliście do ministerstwa?

Gdzie do ministerstwa? Jak zwykle na
konto w Luxemburgu. Znaczy to.

Za ten cukier tańszy zagraniczny.

Kochany, ja wam nie pozwalam cukier za
granicą kupować.

Bo to jest do dupy.

Bardzo precyzyjnie pan prezes to ujął.

Porozmawiamy o tym w drodze pokrotnej?
No.

Sprawa zatwiera, tak?

Musimy odjeżdżać. No nie wiem.

Na radzie w dyrekcji pan prezes Dyzma,
człowiek, któremu premier powierzył

misję ratowania polskiego cukru. Panie
prezesie, udało się panu zażegnać kąski

w Wyśmierzu? Jakimi środkami?

A takimi środkami będę bronić polski
cukier, będę bronić to, co nasze i

zwalczać zagraniczną konkurencję.

Tu słyszałem od dyrektora, że cukrownia
pieniądze z ministerstwa wpłaca na konta

zagraniczne do Luksemburgu.

Nie będzie takich machlojek, to mówię
ja, Dyzma, prezes.

Bardzo przepraszam, ale mamy spotkanie u
pana premiera.

Ja nie wiem, czy pan prezes nie postąpił
zbyt pochopnie.

Ja rozumiem, że pan prezes się
zdenerwował, bo sprawa wydaje się

bulwersująca, ale odkarżenia łapówki to
bardzo poważny zarzut.

Zaraz, zaraz, zaraz. Kto im pan tu?

Kto kogo odkarżał o łapówki?

Bo na pewno nie ja.

chodzi, żeby dać Wiedakowi rybę. Ale o
to chodzi, żeby dać jemu wędkę, a on

sobie sam tych ryb nałowi. I dlatego
musimy popierać polski cukier. Musimy

popierać wszystko, co nasze i dać
naszemu narodowi wódkę.

Wędkę!

Prezes Dyzma swoim charyzmatycznym
wystąpieniem uspokoił zburzonych

plantatorów, obiecując, że jego agencja
weźmie w obronę polskich rolników i ich

żywotne interesy. O tym, że prezes Dyzma
nie żartuje i poważnie bierze się za

uzdrowienie sytuacji w cukrownictwie,
przekonaliśmy się po krótkiej chwili,

kiedy to wypowiedzi dla naszej
telewizji, Dyzma zasugerował, że

minister rolnictwa przyjmował wpłaty od
cukrowni na swoje prywatne konto w

Luksemburgu. Tu słyszałem od dyrektora,
że cukrownia...

Pieniądze z ministerstwa wpłaca na konta
zagraniczne do Luxemburgu.

Nie będzie takich machlojek, to mówię
jadyzma, prezes.

Jezus Maria.

Także ten mój mąż to niezła szuja, muszę
ci powiedzieć. To on kazał mi się z tobą

umówić, chociaż wie, że bardzo mi się
podobasz. Ale jego interesy są dla niego

najważniejsze. Mówi, idź, wypadaj, o co
jemu chodzi, czemu on tak w tej

telewizji nam nie nadaje. Czy może chce
swoją dolę, czy może chce zniszczyć

układ rządowej koalicji. Nie wiem, o co
jemu chodzi. Dla mnie możesz na niego

mówić, co ci się rzetnie podoba. Ja go
mam kompletnie w dupie.

Nie tak miał wyglądać nasze życie.

Zanim go poznałam, to mieszkałam na
takiej malutkiej wsi na Mazurach, gdzie

autobus stawał raz dziennie. Rodzice
mieli dwa hektary i jedną krowę. Ja

chodziłam w butach od mamy, a książki
pożyczałam od koleżanek. No i pewnego

dnia on zabłądził. Przyjeżdżał limuzyną,
pomylił drogę i wszedł na podwórko, żeby

spytać. A ja akurat karmiłam gęsi. A! A
wtedy jeszcze był ministrem zdrowia, a

nie rolnictwa, tak że nie odróżniał
kaczek od gęsi. I pyta mnie, co to za

kaczki, a ja... Śmiech. A on, że ładny
uśmiech ma. I wtedy powiedział, że mogę

karmić dalej te kaczki, czyli gęsi, albo
poje No i gdybym została, prawdopodobnie

miałabym dwójkę dzieci i czekał, aż
szanowny małżonek wróci i zapomogą, o

ile wcześniej jej nie przepiję.

A tu jestem wolnym człowiekiem.

Bo ja się przyzwyczaiłam do tego, że
jestem żoną ministra, chociaż podobno to

ma swoje złe strony, bo oni przeważnie
jak mają jakąś władzę, to stają się

impotentami. A ja mam dopiero 24 lata. A
wszystkie moje koleżanki tak samo mają.

A nie tylko żonę, ale ich kochankę. To
już w ogóle aberracja. Mieć kochankę i

nie móc jej podupsyć.

Mówią, że władza odbiera moc w jajach.

Więc radzę cię, żebyś nie pchał się do
żon...

Zjedz coś, buciustynki.

Co?

Zawsze jem zimne.

Zaprosiłem pana na rozmowę tutaj, bo my
ze służb specjalnych jesteśmy

przeczuleni w kwestii podsłuchu.

A mam dobrą wiadomość.

Nasi znaleźli twoją kartotekę. Naprawdę?
No popatrz.

Zadowali ją gnoje, tak jak
przypuszczałem. Ale pojawił się jeden

taki skruszony. No wiesz, nie będę ci
tłumaczył naszej operacyjnej roboty.

Ważne jest, że jesteś czyściuteńki jak
niemowlę. Powiem więcej, masz taką

kartotekę, że aż ci bracie zazdroszczę.

Romek, kij!

I w głowę zachodzę. Jak to się stało, że
myśmy się do tej pory nie spotkali?

No wiesz, ja byłem zakonspirowany
totalnie. No właśnie, no właśnie.

Czytałeś dzisiejsze gazety? Nie.

Maciek, gazeta.

Spójrz na ranking najpopularniejszych
polityków.

Jesteś na trzecim miejscu.

Wyprzedziłeś nawet nielota.

I dlatego właśnie mamy z tobą do
pogadania.

Posłuchaj.

Musisz uzgadniać z koalicją takie akcje
jak ta twoja z Jaszuńskim.

Ja rozumiem, że sprawy mogą wymknąć się
spod kontroli.

Ale w polityce liczy się zespół, a nie
jednostka. Ten Jaszuński ci nie

odpowiada? No to możemy go poświęcić.
Ale proszę cię, pamiętaj. Premier lubi

wiedzieć pierwszy.

Od tego jest premierem.

Ale przecież jest to poważny zarzut i
prokuratura wszczęła śledztwo.

Oskarżenia są bezpodstawne. Nie mam, nie
miałem i nie będę miał żadnego konta za

granicą. A już tym bardziej w
Luksemburgu.

Kręci.

A ty myślisz, nie kręcimy jego miejsca?

Zresztą poczekajmy na wynik śledztwa,
który, jestem przekonany, potwierdzi

moją niewinność.

O,

tu pani uraziła moją dumę Polaka.

Polak nigdy nie podaje się do dymisji.

Polak trkwi na posterunku do końca.

Trzeba go będzie spuścić, niestety.

Na internowaniu.

dawała nam gorzką herbatę.

Gorzką.

Nawet gdyby tak było.

Mam takie poczucie, że po dwudziestu
latach niesłodzenia należy mi się jakaś

rekompensata.

Tentyzma.

Trudno mieć do niego zaufanie.

To jakiś polityczny rozrabiaka.

I czegoż on się tak uwziął na tego
Jaszyńskiego?

Zaszczuł człowieka. Tak bez powodu?

Ma powód, panie premierze.

Polityczny? Na szczęście osobisty.

Ma romans z jego żoną. A, to co innego.

No to nie ma spokoju.

Witamy serdecznie w kolejnym odcinku
programu pod tytułem Ring Wolny, w

którym nasi goście komentują polityczne
i społeczne wydarzenia ubiegłego

tygodnia. Dziś temat pierwszy.

Fenomen nikodemadyzmu.

Aniczu!

Przywieźłam coś do pizdia.

Panie, ja zawsze marzyłem, że jak chce
się napić zimnej wódki, to ona jest.

Ale żeby ktoś mi ją podawał, to nie
marzyłem nigdy.

A tak się pan nic rozmarzył, że i ja się
z tego sentymentu napiję. W studiu jego

polityczni przymierzeńcy i oponenci.
Wicepremier Maciej Torkowski, witam.

Dobry wieczór państwu, dobry wieczór
panu. Pan przewodniczący Sławomir

Trędowaty.

I prezes Roman Graczyk. Witam
serdecznie.

Typowa efemeryda polityczna. Gwiazda
nawet niejednego sezonu. Moim zdaniem

Dytma zniknie z permanentu tak szybko,
jak się na nim pokazał. Jest pusty jak

wydmuszka. Nie ma ani rzetelnej wiedzy,
ani zaplecza politycznego. To męda

bezszelna. Popa pradzi spierdolony.
Widzi frania? No jak ten kraj ma dojść

do normalności, jak takie zajebusy w nim
rządzą? Nie zgadzam się z panem

Terkowskim. Pan Dytma ma zaplecze
polityczne, chociażby w naszej partii.

A pan wicepremier realizuje tu bardziej
osobistą niechęć do prezesa Dyzmy niż

obiektywną ocenę. Ja osobiście
protestuję przeciwko takim wypowiedziom,

jak pana Terkowskiego była tu udzielona.

Są to wypowiedzi tendencyjne, a pan
Dyzma jest im nie w smak, tym zdrajcą

polskiej sprawy. Bo broni wszystkiego co
polskie oraz polskiego chłopa i

robotnika.

Jeśli chodzi o pana Dyzmę, to ma on
zawsze miejsce na naszej liście

wyborczej. I to nawet na drugim miejscu.

Tuż zaraz zamknę. Jeżeli rząd uważa, że
nie można podnieść tła na tańsze tworze

czy żywność, to rząd tak uważa, ale to
nie znaczy, że naprawdę nie można.

Myśmy pokrzyczą za granicą parę
miesięcy. Nic to nie szkodzi.

Ale przez ten czas polski rolnik
odetchnie, a Polacy przekonają się, że

polskie znaczy lepsze, zdrowsze,
smaczniejsze.

Nareszcie jakiś facet z jajami.

Bo już od tych bladych chujów to mi się
rzyga.

Tam udupią go.

Jak każdego poziomego od tej pory
udupili.

Nie tak, idioto. Przecież go zabijesz,
zanim go nakarmisz.

Szczuciem.

Łabędzi nigdy nie karmiłeś? Co ty
robisz, jak byłeś mały?

Studiowałem.

No jak byłeś taki całkiem mały?

No mówię, studiowałem. Chodziłem do
szkoły muzycznej, na angielski, na

basen. I działałem aktywnie w
organizacji młodych ekonomistów. Ja

cie... A w piłkę grałeś?

Tak, w wodną.

Kurde, to musiała być strasznie ciężka,
bo ja grałem w taką normalną,

nadmuchiwaną.

Może wrócimy do biura, panie prezesie?