Original subtitles

En gisteren?

Heerlijk vergeten, echt waar.

Maar heeft u nog kunnen ontdekken waar dat lawaai vandaan kwam van vannacht?

Dat zal de wind geweest zijn, vrees ik, vermoed ik.

Dat afgrijzelijke geluid van die scheepstoeter, affreus gewoon, affreus.

Ja, met een flinke westenwind kan het hier soms behoorlijk spoken.

Help!

Help me nou!

Ik begrijp er geen moer van.

Help!

Dan blijf je dan nog.

Help me nou!

Schlaapverkeer! Ik wil het spuugzak!

Op goddonde vangen schip jullie!

Wat doet je best met het hotel?

Oh, wacht, wacht.

Ik kom eruit.

Wat? Dat was toch lachen?

Je maakt je zorgen om niks, man.

Niemand kan ons iets aandoen. En zeker die manager niet. Die man kan nog niet

eens het commando over een roeiboot horen.

Nou, mij maakt hij zeker niet bang.

De parvenu.

Niemand krijgt ons hier weg. Precies. Wij zijn hier en wij blijven hier.

30% minder gasten de afgelopen maand, Wim.

Ik kan er niks anders van maken.

Ik werk aan een oplossing, mevrouw Hansen.

Ik heb dadelijk een dinertje bij de burgemeester.

En daar komt onze lichtplaats van volgend jaar zeker te sprake. Maar ja,

dat is een beetje moeilijk als mensen hier alsmaar spoken blijven zien.

Zo dadelijk blijft er geen één gast meer over.

Dus doe er wat aan.

Duidelijk?

Lop dit op.

Hallo, spreek ik met de heer De Koning?

Mooi, dan heb ik misschien een wat vreemde vraag voor u.

Bent u inderdaad een geestenjager?

U spreekt met Roppe Dam.

Wij hebben hier een probleem.

Mooi, hè?

Kitterend.

Waarom vaart die boot eigenlijk niet meer? Hij is met pensioen. Het is nu een

hotel- en congrescentrum.

Thomas, heb jij die mevrouw hier tegen?

Mam.

Mooi schip, hè?

Je had er naar volle glorie moeten zien.

Dan kon je van hier de twee stoomturbines voelen draaien.

Eerlijk. Nieuwe gasten. Dat wordt gillen.

Wow.

Super.

Wachten jullie hier mee?

Wat zit hierin?

Stenen? Nou, kijk eens.

Voor de kraaier.

Goed. Wie nu?

Oh, mag ik, hè?

Nee.

Jij bent aan de beurt.

Jaag jij dat... Wicht haar maar eens flink te stuipen op het lijf.

Ja, maar ik hou me niet van pesten.

Dat bestaat niet.

Het is hartstikke leuk.

Weet je wat het met jou is?

Je hebt geen wilskracht.

Neem een voorbeeld aan hem.

Allons-y.

Maar je bent werkelijk onmogelijk.

Vraiment impossible.

Ken die knapper ergens van?

Maar waarvan?

O, meneer de koning.

Bingo. Wat, wie is dat dan?

Lucas de koning, professioneel geestenjager.

Een geestenjager?

Ik herken hem van een foto uit de krant. Oh nee, die lag op Wim zijn bureau.

Oh jee.

Het

is

hem gewoon gelukt.

Ik haal heel diep adem en ik blies ze altijd aan.

En? En wat?

Heb je al contact gehad met de geesten?

Nee. Maar ik voel ze wel.

Onzin. Er zijn hier helemaal geen geesten. Kijk.

Maak je maar geen zorgen. Die zitten hier heus wel.

En die app werkt niet eens.

Wow.

Nice.

Nou, we spreken hier om zeven uur af. Dan gaan we met z'n allen eten in het

restaurant, goed?

Dan ga ik op een schip verkennen. Nee, jij gaat nu niet rondzurven. Je kan hier

zo verdwalen.

Mam, we zitten op een schip. Hoe ver denk je dat ik kan lopen?

Thomas, toch veel leuker als we straks met z'n allen het schip gaan verkennen,

of niet?

Ja. Nou, hier is de kaart van jullie kamer. Leg het hier neer en niet

kwijtraken, oké?

Thomas?

Tot zo, jongens.

Doei. Doei. Tot straks.

Hé, ik eerst.

Sanne!

Wauw.

Geef toe, schat. Het is hier echt heel mooi.

Ja.

Zou jij nog eens met Sanne willen praten?

Ze was gisteren weer bezig met dat Ouija-bord.

Welk bord?

Dat bord waar je geesten mee kan oproepen.

Oh, dat Ouija-bord. Ja, Ouija-bord.

Ik heb er geen probleem mee, zolang ze het maar weer netjes terugzet.

Ze heeft haar moeder. Dat is alles.

Ja, schat. Haar moeder is nu meer dan tien jaar dood.

Ze zoekt een voorbeeld.

Ik snap het, maar je moet begrijpen dat je met de doden geen contact kunt

hebben.

En wat doe ik dan?

Jij.

Jij jaagt geesten weg uit de hoofden van mensen.

Dat is helemaal iets anders.

Ik zou het gewoon fijn vinden dat jij er ook eens over begint, dat ik er niet

altijd over moet beginnen.

Komt goed.

Ik ga even kijken of ik Wim Schönberg te pakken kan krijgen.

Wim wie?

Wim Schönberg. Dat is de manager van het schip.

Hoe laat moesten we ook alweer in dat restaurant zijn?

Zeven uur.

Nee, we mogen niet van onze kamer. En jij mag ook niet aan dat Ouija-bord

zitten. Ik ga alleen maar even kijken tot hoe laat het scheepsmuseum hier open

is. Echt niet?

Echt wel. Als jij je mond dicht houdt, zeg ik ook niks. Deal?

Thomas!

Thomas! Blijf hier!

Zo, dus dat is de dochter van de geestjager.

Ze is eigenlijk helemaal niet zo eng.

Nee, jij ook niet.

Je bent nog wel een geest.

We hadden toch afgesproken met die andere?

Ja.

Ja, ja, ik kom zo.

Meneer Scheunberg?

Ah, meneer de koning.

Welkom aan boord.

Hoe bevallen de kamers?

Helemaal top. Geweldig dat mijn familie komt meekomen. Geen probleem. We zijn

niet voor niets een hotel.

En u had toch al een vakantie geboekt, toch?

Klopt, ja. We stonden op het punt om naar Texel te gaan toen u belde.

Precies. En voor uw vrouw hebben we ook de Sky Room gereserveerd.

Dan kan ze daar schilderen.

En wanneer kunt u beginnen met, u weet wel, de spoken wegjagen?

Geeft u?

Ja, misschien goed om even uit te leggen. Ik verjaag geen geesten, want

dan zouden ze gewoon weer ergens anders opduiken.

Ik ben meer een soort van begeleider van geesten.

Een soort geestenfluisteraar, bedenkt u maar.

Sorry, maar ik had u toch aan de telefoon omdat ik hier spoken aan boord

heb en u de weg zou jagen?

Klopt helemaal.

Ik zal ervoor zorgen dat u er binnenkort geen last meer van heeft. Als u mij een

plattegrond van het schip geeft, dan ga ik meteen op zoek.

Naar wat?

Naar plekken waar hoge concentraties geestactiviteit waarnembaar zijn.

Is dit gedetailleerd genoeg, denkt u?

Ja, dat gaat wel lukken. En hoelang gaat dat hele proces duren?

Ik hou het op de hoogte.

Thomas?

Is hier iemand?

Ik kan je niet verstaan.

Kan jij mij wel verstaan?

Ben jij... een G?

Cool.

Ik ben Sanne.

En jij?

Jij weet niet hoe je heet.

Hoe kan dat nou?

Een mens weet toch hoe die heet?

Geef ze niet.

Wacht, misschien kan mijn vader je helpen. Die is... Wat is er?

Ken je mijn vader?

Ja.

Verdwijn.

Verdwijn. En laat ons met rust.

Precies. En kom niet meer terug.

Ja, dat is hetzelfde.

Zijn jullie ook geesten?

Nou, wat denk je zelf?

Ik kan jullie verstaan. Jij kan toch ook praten?

Maar hoe komt het dan dat ik jullie kan zien?

Omdat wij dat willen.

En als wij dat niet willen, nou, dan zie je ons niet.

Nee.

Behalve in spiegels.

Ja, behalve in spiegels.

En spiegelende oppervlakte. Ja. En tenzij iemand er heel erg veel aan legt

voor je.

Mijn moeder kan ook geenste zien.

O,

nou, dat verklaart een hoop.

Waar is die jongen?

In die overal.

Met blond haar.

Mooie ogen.

Dat is een groot geheim.

En dat kom jij dus nooit te weten.

Zonne. Daar ben je.

Nou zit ik net uit te leggen dat je er niet bent.

Weet je wel wie zij is?

Zij is de dochter van een geestenjager.

Ja, weet ik. En zij is hier om onze geheimen te ontputselen. Wat?

Ja, zo zijn ze, die geestenjagers.

Achterbaks. Wat een onzin.

Oh? Hij wil jullie gewoon helpen. Naar het hiernaamhuis.

Het hiernaamhuis.

Het hiernaamhuis.

En wat weet jij van het hiernaamhuis?

Iedereen gaat naar het hiernaamhuis. Dat is heel normaal.

En jullie kunnen mijn vader echt vertrouwen, want hij wil jullie helpen.

Ik vertrouw helemaal niemand.

Je gaat toch ook niet in dichte mist varen zonder kompas?

U kunt de zon gebruiken.

Exact.

Dat meisje probeert ons in gevaarlijk water te rokken. Wat had je dan verwacht

van de dochter van een geestenjager?

Eén pot nat.

Maar ik wil alleen maar helpen.

Verdwijnen, sterveling.

En kom niet meer terug.

Nee, natuurlijk moet ze niet terugkomen.

Je kan toch niet duidelijk genoeg zijn?

Je kan beter meteen.

Shit.

We waren heel duidelijk, toch?

Jullie zouden op je kamer blijven.

Pap, ik wilde alleen maar kijken tot het museum open was.

Sanne. Sanne.

Eh, ja.

Lekker.

Hé, kijk. Zuurwerk.

Sanne, kom.

Weet je waar het is?

Ja, helemaal waar.

Allee, hop.

Kom op.

Net op het dek.

Leek wel alsof jij iets zag.

Wat?

Ik?

Oké, doe maar.

Kom op.

Ik ken je toch?

Ik zie heus wel wanneer je iets van mij verzwijgt.

Ik geloof het toch niet.

Ik geloof het zelf bijna niet.

Sanne, ik ken je vader. Vertel.

Oké. Ik denk dat ik een geest heb gezien.

Dat verbaast me niks.

Echt niet?

Nee. Jouw moeder kon ook geesten zien. Soms hadden ze een beetje jaloers op.

Echt? Wat cool.

Eén van de geesten is een jongen.

Ongeveer net zo oud als ik.

Maar hij weet niet meer hoe hij heet. Dat kan. Het is waarschijnlijk een

oudere geest. Die raken steeds verder van hun verleden verwijderd. En op een

bepaald moment herinneren ze zich niet eens meer dat ze ooit een mens zijn

geweest. En dan kunnen ze gevaarlijk worden.

Wow, maar... Dat ziet er nog wel uit. Oké.

Oh, het is gesloten. We zijn te laat.

Maar dan komen we morgen terug.

Hé, Thomas?

Mam, gaan we dan nu nog een ijsje eten? Een ijsje?

Je hebt juist een dessert op.

Mam, het is toch al een beetje vakantie?

Ja.

Hé, jongeman, hallo.

Alle wanden, een beetje familie? Ja. Mama, dit is Marta. Zijn we het

allemaal... Genieten jullie een beetje?

Jazeker. Thomas wilde net naar het scheepsmuseum, maar het was al gesloten.

Zeg, Thomas.

Weet jij kamer 318 te vinden?

Ja hoor. De trap op en dan naar links.

Zou iemand mij misschien daarheen kunnen brengen?

Ik ben de weg kwijt.

Weet je, anders brengen jullie Marta naar de kamer en dan zien we elkaar

morgen bij het ontbijt.

Goed?

Dit is mijn favoriete plek aan boord.

En deze deur staat altijd open.

Mag dat zomaar?

We zijn toch niet meer tot laat?

Dat is een foto van de allereerste bemanning hier aan boord.

Ik ken bijna alle namen uit mijn hoofd.

Wie is dat?

Ik ken hem ergens van.

Die jongen?

Dat is Bobby.

Hij heeft hier aan boord in de machineerkamer gewerkt.

Hé, wat doen jullie hier?

Wij, ehm...

We waren op zoek naar kamer 318.

Ja, maar toen zaten we verdwaald.

Kamer 318, dat is helemaal... Helemaal aan de andere kant.

O, maar dat zei ik al. Dit is het museum.

We zijn helemaal verdwaald, Soelie.

Vergeet dat meisje toch, jongen.

Ze ziet je niet eens staan.

Nou, dat is ook niet helemaal waar. Ze ziet hem juist wel staan.

Ik bedoel, wat moet zij met hem?

Ze is materieel.

Ze is wat?

Levend. En dat mengt zich toch niet met ons? Dat weet je toch?

En bovendien, haar vader is een geestenjager.

We moeten zo snel mogelijk van ze afzien te komen.

Anders worden we nog dolende geesten.

En dat willen we toch niet? Nee, nee, nee.

Dat is de goede naam voor onze band.

The Wandering Spirits.

Moeten zij weg of moeten wij weg?

Ik zou zeggen, zij weg. Zo is het.

We moeten ze voor eens en voor altijd van dit schip afdragen.

Nee, er moet een andere en betere manier zijn.

O ja?

En wat had jij dan gedacht?

Dat weet ik nog niet.

Dat dacht ik al.

Misschien moeten we met dat meisje praten.

Dat meisje, dat meisje. Houd toch eens op over dat meisje. Dit is ons schip.

Wij horen hier.

En vannacht zal het vreselijk gaan spoken op de Rotterdam.

Ja.

Party time.

Wow, we moeten kijken.

Wat is dat voor app?

Wow, ze komen te smart van de eigen botten zien.

Hoe kan dit?

Dat is op je vader!

Of toch niet?

Wat?

Ik weet het niet. Het is nog niet morgen.

Ik moet de vliegtuig eerst nog innemen.

Kunt u mij helpen?

Sorry meneer, maar u zult op uw buurt moeten wachten. Ik moet uw keycard eerst

nog innemen.

Meneer Schoenberg, kunt u alstublieft even helpen?

Rustig allemaal, rustig allemaal. We gaan er alles aan doen om de problemen

zo snel mogelijk op te lossen.

Goedemorgen receptie.

Meneer Schoenberg. Mevrouw Hansen vroeg.

Dag, mevrouw Hansen.

Ja, mevrouw Hansen.

Sorry, mevrouw Hansen. Nee, ik weet ook niet wat er vannacht gebeurd is.

Ja, nee, daar gaan we voor zorgen.

Zeker. En ja, ik ga ook op zoek naar nieuw keukenpersoneel.

Ja.

Dag, mevrouw Hansen.

Zijn wij te vroeg of ligt iedereen nog te slapen?

Neem je helemaal niet?

Heeft u ook kompijskoek?

Nee.

Is dat de manager niet?

Lucas?

Het halve hotel heeft net uitgecheckt. Die geesten sproken nog steeds van ons.

Hoe kan dat?

Geesten?

Nee, olifanten.

Het hele schip is vannacht op zijn kop gezet.

U gaat ervoor zorgen dat dit vandaag wordt opgelost, meneer de koning. En zo

niet, dan haal ik er iemand anders bij die het wel kan. Heeft u het begrepen?

Ik ga direct naar de slag.

Maar eerst gaat hij ontbijten, meneer.

Ja, dit ga ik even rustig eten.

Nu.

Al die spoken weg.

Of u kunt fluiten naar uw geld.

Hij heeft toch maar even aan de slag gegaan.

Wat ga jij precies doen?

Papa helpen?

Nee, Sanne, jij blijft hier.

Sanne!

Hallo,

Thomas. Dag, Elf.

Hoi. Alles goed?

Mag ik er even bij komen zitten?

Tuurlijk, ga te zitten.

Pap, wat ga je doen?

Je hebt het gehoord. Ik ga die geesten naar het Vietnamhaals verhuizen. Daar

word ik voor betaald.

Maar je gaat het toch wel goed doen?

Hoe bedoel je?

Je klinkt zo boos.

Nee, ik ben niet boos. Ik heb alleen een beetje haast. Je moet me beloven dat je

die geesten moet begeleiden. Ook al heb je haast.

Schatje, daar heb ik geen tijd voor. Ik moet ik weet niet hoeveel spoken...

Geesten. Geesten verjagen. Ik moet de haast achterzetten.

Sorry, het kan niet anders.

Pap!

Pap, je moet het beloven. Mama zou het nooit goed vinden.

Laat je moeder erbuiten.

Sorry, ik mis haar ook. Elke dag.

Je kan haar niet zomaar erbij halen. Ze heeft er niks mee te maken.

Ik doe dit op mijn eigen manier.

Het spijt me, schatje.

Ik ben niet boos. Het is alleen dat... Het zijn oude geesten. Dat maakt het

voor mij ook niet gemakkelijker.

Dan heb ik het geld ook hard nodig.

Maar jij zegt...

Dat je de tijd neemt om geesten goed te begeleiden.

Of meen je dat niet?

Zeg dat gewoon zomaar.

Tuurlijk wel.

Je hebt gelijk. Maar hoe krijgen we die geesten dan zo snel mogelijk van het

schip af?

Want als het niet lukt, dan haalt die directeur er iemand anders bij.

Ik kan met ze praten.

Als ze niet mee willen werken, dan zal ik ze toch echt door de vortex moeten

jagen.

Wat zei je?

Je kan...

Wat?

Met ze praten?

Hé, mijn communicator, die was ik kwijt.

Ja, je had hem ergens laten liggen.

Maar hij werkt echt hartstikke goed.

Hoe kan dat nou? Ik heb dat ding nog nooit aan de praten gekregen.

Ik wel.

En als je wil, kan ik jou ook met geesten laten praten.

Je kan het echt verstaan.

En zien.

Dus we kunnen gewoon vragen of ze ophouden met spoken.

En jij gelooft dat ze dat dan ook zullen doen?

Als we het heel lief vragen? Ja, die zien ons aankomen.

Nou ja, het is proberen waard.

Maar we hebben geen andere keuze.

Misschien kan jij ze vragen of ze zich in ieder geval even gedijst houden...

zodat ik tijd heb om een overgang goed voor te breiden.

Dat is een supergoed idee. Ga ik doen.

TV Gelderland 2021

Ik ben zo ongelooflijk trots op jullie.

Me compliment.

We hebben iedereen de stuip op het lijf gejaagd. En dan morgen?

De grand finale.

Ik ben nu al heel benieuwd naar de recensies.

Wat doe jij hier?

Jullie helpen? Jij?

Ons helpen?

Verdwijn, dom kind.

Verdwijn, als je leven je lief is.

Nee, ik blijf.

Voor Bobby.

Bobby?

Ja,

dat ben ik, geloof ik.

Ja, jij bent Bobby.

Hij heet Bobby.

Heeft hij een naam?

Ja, natuurlijk.

Iedereen heeft een naam.

Jullie ook.

Maar die zijn jullie vergeten. En dat kan gevaarlijk zijn.

Maar... Nee, maar wacht even.

Hoe weet je dat het Bobby heet? Het is toch zo?

Ja, nou ja, toen je die naam zei, toen... Toen kreeg ik ineens allemaal

herinneringen. Ik zag vuur.

Ik zag heel veel vuur.

Je werkt in de machinekamer.

Oh, daar is hij overal.

Stom dat we dat zelf niet hebben geraden.

Ja, maar hoe weet je... Wacht eens even.

Ik wil ook wel weten hoe ik heet. Heb ik ook een naam?

Nee, niets daarvan.

Ik ben al het langst op dit schip.

Denk ik.

Wie ben ik? Ik moet weten wie ik ben.

Mag ik ook?

Ja.

Ik wil het ook weten.

Stel! Als jullie willen dat ik jullie help, dan moeten jullie mij ook helpen.

Luister niet naar haar.

Ze probeert ons in de val te lokken.

Ja, leer mij de mensen kennen.

Ik geloof dat ze ons echt wil helpen. Ach, ik vertrouw het voor geen cent.

Wie is het voor?

Niemand. Ja, ik.

Ik wil wel eens weten waarom ik altijd de hik heb. En waarom ik het altijd zo

koud heb.

Nou, mooi.

Ik zoek uit wie jullie zijn. En jullie beloven mij dat jullie je rustig houden

vandaag. Wat?

Ja, dan kan mijn vader ze goed voorbereiden en jullie uitleggen wat ze

gaan doen.

En ik zoek ondertussen jullie naam op. Ja.

Oké. Nee, helemaal niet oké. Goedemorgen. Goedemorgen.

Ik wil dat jij deze man belt. Erik Masters?

De helft van de passagiers heeft vanochtend voortijdig uitgecheckt en er

lopen steeds meer gasten weg.

Ja, nee, dat klopt, maar we hebben het nu allemaal onder controle.

Dat heb jij niet, idioot. Was jij niet met mijn zus getrouwd, dan liet ik jou

hier nog niet eens het dek schrobben. Jij doet wat ik zeg, begrepen?

Bel hem nu.

Hij maakt korte metten met die spoken.

Geen slap gedoe, gewoon weg ermee. Van mijn schip af. Nu krengen.

Waar wil je me hebben?

Ja, daar.

Kijk Marta, het wordt dus een serie van twaalf portretten. Van gewone mensen

voor in het nieuwe kantoor van de Europese gemeenschap. En jij bent mijn

perfecte nummer twaalf.

Wat lief dat je man het allemaal zo voor je heeft geregeld.

Dat is waar, ik mag niet klagen. Al is het hier niet altijd even rustig. Maar

wat er vannacht gebeurd is?

Ja, niet alleen, maar ook.

Dit zit in over Sanne.

Ja, Sanne komt uit Lucas' eerste huwelijk.

Echt een schat van een kind.

Maar je bent niet zo close met haar als je zou willen.

Je hebt wel erg goed gekeken.

Ik kijk graag naar mensen.

Nou, ik ook.

Als schilder dan.

De zeewaart. In oeroude tijden een droom.

Nu is die droom al lang werkend en vervangen. Een comfortabele

werkelijkheid.

Een schip is een wereld op zichzelf.

Geïsoleerd door het water rondom en beschermd door stalen schipvaren.

De stemming van een schip is sparen. Maar er moet heel wat gebeuren voor zo'n

schip kan gaan varen.

Robby, hier staat het.

10 juni 1961 voor de SS Rotterdam ter hoogte van Groenland.

Om half drie sprak er brand uit aan boord.

De

kapitein

wilde niet dat de brand zich zou verspreiden, dus... Alles vrij?

Ja.

Oké. Dus liet hij de branddeuren zakken.

Ik herinner me nu hoe ik dood ging.

Moeder. Moeder, ik heb haar nooit durven schrijven. Daar heb ik zo'n spijt van.

Misschien leeft ze nog.

Zal ik haar eens proberen te googlen?

Ik kan me niet eens herinneren hoe ze eruit zag.

Maakt niks uit. Ze wil je vast heel graag ontmoeten.

Wacht, dat is je moeder.

Stel, ze leeft nog.

Toen Lucas en ik pas getrouwd waren, was San het liefst alleen.

Of samen met haar vader natuurlijk.

Maar soms merk ik dat ze het wel heel interessant vindt, al die... Ja, die

occulte dingen.

Dat begrijp ik best.

Ze wil weten wie ze is en waar ze vandaan komt.

En wie haar overleden moeder was.

Daarom kom ik zelf zo vaak hier.

Hier op dit schip?

Mijn zoon is hier aan boord om het leven gekomen.

Bobby.

Hij was van huis weggelopen toen hij veertien jaar was.

Het was een opbelling van hem.

Na de zoveelste ruzie met zijn vader.

Later hoorden we pas dat hij hier op de Rotterdam een baantje had gevonden.

In de machinekamer heeft gewerkt.

Hij was zo'n pinterventje.

Hij heeft zichzelf leren lezen.

Ik kan niet getrippelaardjes.

Ik heb overal gezocht. Ik ben hem achterna gegaan. Ik moest hem zo

terugvinden. Maar ik bleek te laat waar hij was.

Dat is verschrikkelijk.

Ik had hem mezelf maar niet vergeven.

Bobby was zo jong.

Vind je het dan niet heel moeilijk om hier te zijn?

Nee.

Nee, deze plek geeft me juist troost.

Soms heb ik het gevoel dat Bobby hier aanwezig is.

Het schilderen ging goed vandaag.

Ik heb een hele mooie opzet gemaakt van Marta.

Een boeiende vrouw. Marta weet echt alles van dit schip.

Dat is waar.

Weet je ook waarom?

Haar zoon Bobby heeft hier vroeger aan boord van dit schip gewerkt.

Wat zeg je?

Bobby is dat de zoon van Marta?

Ja.

Waarom?

Bobby is hier aan boord.

Wat bedoel je?

Hij is hier.

Schat, ik denk dat hij je vergist. Wat Sanne bedoelt.

Robert is een van de geesten.

Ik heb hem net nog ontsproken.

Hij weet niet dat zijn moeder aan boord is.

Sanne, hou er mee op.

Ja, hou er alsjeblieft een keer mee op.

Sanne.

Ja, sorry schat. Ik moest er iets van zeggen. Zoals die dingen die er niet

zijn. Nee, lieverd.

Ze heeft gelijk.

Sanne, de zorgwet.

En de koffie voor u neem ik aan.

Ja.

Dat is dus de reden waarom ik me nooit op mijn gemak heb gevoeld in de

machinekamer. Ja, ik voel me nou ook niet zo fijn.

Ja, dat komt dus door wat we daar samen hebben meegemaakt. En ik weet nu ook

jouw naam.

Echt waar?

Ja.

Jij heet Benno.

Benno. Ja, dat is mijn naam.

Benno.

Ja.

Voelt goed, hè?

Ja, ik wil nog wel veel meer weten.

Wie ik ben, waar ik vandaan kom.

Sanne zou onze namen toch ook opzoeken?

Ja.

Nog steeds aan het wachten op dat kind?

Ik dacht het wel.

Het is niet te vertrouwen.

Ze heeft het beloofd. Ach, het is een mens.

En die zijn allemaal onbetrouwbaar.

Maar ze vertelde Bobby dat hij hier in de machinekamer heeft gewerkt. Met

Benno. Dat zij ook ooit mens waren.

Ja.

Misschien hebben wij ook wel op dit schip gewerkt.

Ach, jullie laten je allemaal gek maken door dat kind.

Ik wil dat het weer rustig wordt op dit schip. En dat kan maar op één manier.

Nee.

Nee, we gaan niet spoken. Dat hebben we beloofd.

Beloofd? Beloofd?

Zij houdt zich niet aan haar afspraken. En moeten wij dat dan wel doen?

Nou, ik dacht het niet.

Sanne.

Sorry van net.

Dat ik er zo weer weg ben gelopen.

Ik weet het ook niet. Op het ene moment ben ik erg blij.

En dan weer verdrietig. En dan voel ik me net... Een mens?

Ja.

Ja, gek, hè?

Ja, als geest voel je niks. En dan... Hé, wat is er?

Niks. Je hebt gehuild. Dat zie ik onderhand wel.

Ik ben gewoon boos.

Dat ze me niet gelooft.

Wie? Els.

Dat is je moeder?

Mijn moeder is dood.

Els heeft een nieuwe vrouw gevraagd. Maar ze doet alsof ze mijn moeder is.

Ze wil je gewoon beschermen. Misschien is ze wel bang. Waarvoor?

Om jou te verliezen.

Els is op dit moment de enige moeder die je hebt.

Ja, en misschien maakt ze zich wel zorgen omdat je met geesten praat.

Mijn moeder is dood.

Ja, maar ik ook. En Benno en de anderen ook.

Maar toch spoken jullie nog rond. En jouw moeder niet. Hoe kan dat?

Bobby, jouw moeder is hier aan boord.

Misschien is dat de reden dat jij hier nog bent. Om haar te ontmoeten.

Ik kan zorgen dat je in contact komt met haar.

Nee, nee, dat... Jij krijgt...

Waar ik alles voor zou doen.

Ik had daar heel graag nog een keer gesproken.

Wat?

Misschien heb je gelijk.

Misschien moet ik het toch gewoon doen.

Maar dat moet jij ook wel doen.

Ik beloof dat je Els ook een kans geeft.

Oké.

En?

Ik kan haar nergens vinden.

Ja, ze komt wel weer terug.

Dat doet ze toch altijd?

Ja, ze wordt zich een beetje in de steek gelaten, denk ik.

Ja, ik snap het, Lucas. Maar je kan toch niet van mij verwachten dat ik ook in

spoken ga geloven?

Ik weet dat je er een beetje moeite mee hebt. Maar heb je er ooit al iets in

gezien?

Nee.

Maar dat betekent niet dat ze niet bestaan.

Ik weet dat ik echt contact met ze maak.

En dat ik ze de goede weg wijs en hun ziel rust geef.

De koning.

Je bent ontslagen.

Wat?

Op staande voet.

Ik heb hier iemand anders bij gehaald.

Erik Masters.

Kijk, dat is tenminste iemand die die spoken wel durft aan te pakken.

Morgenochtend wil ik jullie hier niet meer zien op dit schip. Begrepen?

Wat wordt inpakken? Een legwezen.

Sanne, wie zijn dat?

Erik Masters en zijn team.

Jij hebt ons vertrouwen beschaamd.

Wat ben ik blij dat u er bent.

Neem ze even weg.

Hoog tijd dat hij wordt opgetreden.

Ik wil toegang tot alle ruimtes.

Natuurlijk. Dat is welsprekend.

Waar is hier het binnenswembad?

Deze kant ook, alsjeblieft.

Oh, sorry. Men mag hier niet roken.

Men mag hier inderdaad niet roken.

Oké. Moi.

Erik.

Hé, Lucas.

Jongen. Alles goed?

Oh, sorry.

Stomme vraag. Je hebt het weer eens verprutst, hoor ik net.

Nou, het ging eigenlijk best wel goed.

Maar ja, nu ze jou erbij hebben gehaald, kan het alleen maar misgaan natuurlijk.

Jouw methodes gaan mij te ver.

Veel te ver.

Wie is dat?

Is dat je dochter?

Zo. Jij lijkt op je moeder, zeg.

Ook zo'n felle.

De koning.

Geesten horen het hierna maals. Punt uit.

Ja, maar niet op de manier zoals jij dat doet.

Oh, nog steeds een softie, hè?

Je wil die kneusjes het liefst op de thee uitnodigen. Met z'n knuffelen hun

zieltjes aaien.

Het is ongedierte.

Dat is het.

Daar tegen helpt geen pentagram van zout en een paar oude spreuken.

Jouw antieke methodes zijn achterhaald.

Ik zou hier graag in alle rust willen werken. Kan dat?

Ja, ja, ja, natuurlijk.

Iedereen moet deze ruimte nu verlaten.

Geest hebben ook gevoel. Ja, dat is me goed ook.

Dan voelen ze het tenminste als ik ze door de vortex heen jaag.

De vortex?

Ja, dat is een soort snelle, iets wat pijnlijke lift naar het hier naam haalt.

En Lucas, die kan je wel vertellen hoe het werkt.

Die heeft voorlopig toch niks te doen.

Fort, heks.

Fort met die spoken.

Dat kun je ze niet aandoen, masters.

Ik zal zorgen dat het je niet lukt. O ja?

En hoe ga je dat dan doen?

Kom maar op.

Voor twaalf uur zijn ze hier allemaal weg.

Opgeruimd, staat netjes.

Kom.

Jo, Schoenberg.

Heb je aan boord hier ergens een plek waar ik iets kan opbergen?

Ja, de kluisjes in de vestibule. Nou, dat is me een beetje klein. Ik ben op

zoek naar iets groters.

Ongeveer zo groot.

Ja... Ja, ik weet geloof ik wel iets.

Waarom?

We hebben nog een paar uur voordat die hufter, die schurk, alle geesten hier

aan boord aan flarden schudt met zijn vortex.

Hé, je tilt allemaal.

Ga even wat warms aantrekken. Dan ga ik m'n koffer halen en zien we elkaar

dadelijk weer hier.

We gaan samen de Earthmaster stoppen.

Sanne, godzijdank. We gaan nu weg van dit schip. Marta gaat met ons mee.

Zeg, waar is je vader?

Hij zou zijn koffie hier komen halen.

Is hij hier nog niet geweest?

Nee, dus.

Ik wist dat we nooit moeten komen.

Thomas, bel papa.

We hebben geen bereik, kijk.

Rustig blijven.

Anders trekken we die vreselijke spoken weer aan.

Ze zijn helemaal niet vreselijk.

En het zijn ook geen spoken, maar geesten. Er zijn heel aardige bij.

Zoals Bobby.

Dat is toch uw zoon?

Hanna, hou alsjeblieft op met die rare praatjes.

Zie je wel.

Ik wist het.

Ik wist het.

Ik voel zijn aanwezigheid iedere dag.

Marta, maak je geen zorgen.

Ik ga ervoor zorgen dat Bobby niet zo verkomt.

Thomas, kom.

Wacht eens even. Waar gaan jullie naartoe?

En Erik Mouser stoppen voor het bedrijf. Nee, daar komt niks van in. Thomas,

blijf hier.

Overal. Ze hebben hem vast verstopt omdat ze niet willen dat hij in de weg

loopt. Ze? Wie zijn ze?

De mannen van Masters natuurlijk. Wie anders?

Sander, wacht. Weet je eigenlijk wel hoe groot het schip is?

Nee, dat weet je beter dan ik.

Nou, je zint.

We hebben twee geestenjagers aan boord.

En deze is nog erger dan die andere.

Wat doet hij nou?

Dit voelt niet goed.

Waar is die vader van Sanne?

Misschien kan hij ons helpen.

Ja nou, we gaan de vader van Sanne helpen. Ja,

wat zeg je nou?

Ja, iemand moet hier toch de beslissingen nemen.

Waar zou die kunnen zijn?

Hoe moet ik dat nou weten?

Denk na.

Waar zou je hem verstoppen? Waar zou jij hem verbergen? Er zijn hier wel duizend

plekjes waar niemand komt.

Zonne.

Bobby? Waar ben je?

Bobby, mijn vader is verdwenen. Weet jij waar hij is?

Nee.

Niet bang zijn, het is maar een geest.

Thomas en ik kunnen niet in ons eentje het hele schip doorzoeken. Je moet ons

helpen.

Bobby, alleen mijn vader kan master stoppen.

Oké.

Ik ga de andere vragels ons kunnen helpen.

Maar dan moet jij wat doen aan die man bij het zwembad.

Sommige van ons worden opgefokt door die draaikook.

Neem nog wat haspels en filters mee.

Resonator 3 tot 1.

Ja.

En? Helemaal niks.

Nou, hoe kan het nou?

We raken helemaal... vorm door die draai komen.

Wat is dat?

Dit zijn de stemmen van een geef die in de vortex draaien. Echt waar?

Top. Te gek.

Dat doet je niks.

Mag ik dat ding even hebben?

Mag ik even kijken?

Ja.

Hé, stel me los!

Hé, Jochie, kom eens terug!

Hoe vind je dat ik je zusje nog meer pijn doe? Nou!

Ik breek haar arm op!

Wat is dit voor kist? Het lijkt wel... Dit is het mortuarium.

Hier werden mensen bewaard toen ze tijdens de heerreis overleden.

Volgens mij hebben wij daar ook nog in gelegen.

Bob!

Bob! Hoe is het met hem? Hij is nog in leven, maar zonder sleutel krijgen we

hem er onmogelijk uit.

Thomas, ik blijf hier. Ga jij met mama de sleutel halen bij de manager.

Oké? Zo snel het kan.

Als het zo doorgaat, zijn ze straks allemaal verdwenen.

Ik denk dat we misschien toch nog een kans maken.

Mama, doe open. Ik ben het.

Thomas, hier ben je. Mama, doe normaal. Ik ben maar tien minuten weg geweest.

Hebben jullie papa gevonden?

Ja, maar hij is wel in levensgevaar. Kom, we moeten snel zijn.

Ja, ja, ja. Ik heb masters laten komen.

Hij is nu bezig met het aanbrengen van... Hallo?

Hallo?

Goedenavond, meneer Sundberg.

Wij komen een klacht indienen.

Luister, ik kan het niet stoppen. Maar jullie kunnen wel iets anders doen.

Vecht ertegen, verzet je.

Hoe dan?

We zijn ook maar geesten.

Precies. Ooit gehoord van geestkracht?

Kijk eens naar Bobby.

Hij heeft er veel minder last van dan jullie.

Hoe komt dat?

Let maar eens op.

Bobby, je moeder heeft altijd een medaillon om met een foto van jou.

Zo heeft ze je altijd bij zich.

Want ze houdt van je.

Hoe weet je dat?

Van dat hangertje?

Ik heb het zelf gezien.

We moeten zo snel mogelijk achterkomen wie jullie zijn.

Zo kunnen jullie weerstand bieden.

Ik denk dat jullie allemaal op het schip zijn overleden. Dus er moet vast wel wat

te vinden zijn.

Jongens, moet je eens kijken wat ik gevonden heb.

De resten van een tentoonstelling. 50 jaar door Rotterdam.

in de Grand Show.

Ik was zangeres.

En ik heette Bernadette.

En ik dan?

Ik was vast en zeker de hoofdact.

Ja, dat kan niet anders dan possible.

Dat moet.

Hier. Een programma boekje van de Grand Show.

Dit ben jij.

Dorothee. Heerlijk, zie je wel. Ik wist het wel. En wat was ik? Danseres,

zangeres, actrice?

Ja, ik was vast en zeker een heel groot actrice.

Nee, jij bediende het licht en wees de mensen in stoel.

Sorry, ik sta hier.

Dat kan niet.

Menon, onmogelijk.

Ik ben een geboren actrice.

Nou en of.

Wij dachten allemaal dat jij erin was.

Maar je was gewoon oeuvreus.

Oké, snel verder zoeken. We moeten iedereen een naam geven.

Zo worden jullie sterker.

Het is een schande.

Geen zit en ook gast. En wat doet u? U laat ze verdrijven.

En mijn man is nu een uur vermist en u doet niks. Ik verzeker u.

Gaan jullie maar. Ik blijf hier. Ik loop niet meer zo snel.

Zeker?

Kom.

Bobby is hier. Ik weet het.

Aristide en ik deden de magische act.

Ik goochelde.

En ik was vuurspuwerd, doodgevroren in een reddingsboot. Ja, allemaal leuk en

aardig, maar als kok Robert een beetje beter zijn best had gedaan op de

eicelade, waren wij nooit bezweken aan de salmonella. Jij bent helemaal niet

bezweken aan de salmonella, maar aan de alcohol.

En weet je ook waarom?

Omdat ik zo depressief werd van het gore eten van jou.

Oh, is dat zo?

Ah!

Samma!

Els! Thomas!

Dat is hem.

Geesten. Nog nooit eentje gezien.

Nou, nu dus wel. Maar kom, we moeten opschieten.

Kom, snel.

Schiet op, papa is daar.

Papa?

Schat, ben je er?

Lucas, Lucas!

Ik kijk wel even.

Het gaat wel, maar hij ademt echt heel moeilijk.

De sleutel moet hier tussen zitten.

Dat moet lukken.

Het is een grote schip.

Oh, nee.

Komaan.

Barricadeer de deuren.

Zit de achterdeur nog op zon?

Oh nee.

Erik Maffer is bijna klaar met het afregelen.

Je moet iets doen.

Het is nu of nooit.

Je hebt geen enkele kans tegen Erik Malsters.

Hoezo?

Ken jij hem?

Ik heb hem ooit ontmoet op een georgia. Ik was de geest, hij het medium. Het

klikte wel tussen ons.

Ik dacht dat we vrienden waren.

Ik vertrouwde hem, maar hij hoorde me alleen maar uit.

En ik heb alles verteld over onze wereld, waar we bang voor zijn.

En die kennis heeft hij gebruikt om zijn apparatuur te ontwikkelen.

We hebben geen enkele kans.

En toch ga ik hem tegenhouden.

Hoe dan?

Ik weet nog niet hoe. Ik zie wel, maar ik voel me zo sterk.

Bobby, je wordt verscheurd door die draaikok.

Sanne heeft gelijk.

We hebben geen enkele kans.

Reëel om de toe.

Tenzij...

Tenzij wat?

Tenzij Bobby materialiseert.

Wat is dat?

Dat Bobby als geest een vaste vorm aanneemt.

Dat kan maar één keer.

En daar is veel, heel veel energie voor nodig.

Pak me niet uit.

Ik ga gewoon.

Als je als geest materialiseert, dan word je heel sterk.

En dan kun je net een tijdje volhouden in de vortex. Maar er is wel één ding

dat je moet weten.

Als je helemaal gematerialiseerd bent, dan blijf je dat niet lang. En daarna,

daarna ga je direct door naar het hiernamaals.

Het hiernamaals?

Maar dat betekent dat ik mijn moeder nooit meer zal zien.

Ach, dan maakt het ook uit.

Zij wil mij vast toch nooit meer zien.

Hoe kom je daarbij?

Ik heb er zoveel verdriet gedaan.

Ik ben zomaar weggelopen.

Dat is dus Bobby.

Maar Martha... Ik ga wel.

Oké, pap.

Wat moeten we doen?

We hebben een grote ruimte nodig.

De Grand Ballroom.

En veel zout.

Heel veel zout. Haal alle zout die je kan vinden in de keuken.

Wij gaan Marten halen.

Thomas, kom.

Oké.

We hebben jullie hulp nodig.

Ja. Ja?

Oké, Bobby.

Jij moet hier in het medekamer staan.

En nu is het jullie beurt.

Wij weten wat ons te doen staat.

Ik zei toch dat we onze eigen generator hadden moeten gebruiken?

Daar!

Oké.

Zet hem maar aan.

Oké.

Hoe kan jij?

Want mijn broek was veel slimmer dan jij. Wat?

Laat maar, er is niet zoveel wat jij moet weten.

Wat doe je?

Ik geef je op, maar dan geef ik je hier.

Nee, niet doen man.

Kijk uit.

Kijk uit man. Ik heb een mun.

Dat is

de

deur waarom Bobby is omgekomen.

Ik weet het, Martha.

Maar nu is er goed nieuws voor jou.

Je wordt verwacht in de Grand Ballroom.

Hebben jullie?

Ja, kom.

Nog eventjes nog.

Het is je tijd, Bobby.

Ik geloof dat ik moet gaan.

Maar... Na ik je heb gezien is het goed.

Ik ben er klaar voor.

Nee, jij bedankt.

Als ik je moeder overzie, dan... Dan kun je haar zeggen dat ze je geen zorgen

hoeft te maken.

En Els is voor mij hier de beste moeder die er is.

Dat ben jij, Erik.

Ken je me nog, mon ami?

Ja, vast wel.

Fijn dat je nu aan onze kant komt rondkijken.

Bienvenue.

Wat hebben jullie godsnaam met Erik

gedaan? Wij?

Niets.

Nou, je weet hoe hij is, hè? Druk, druk, druk.

Hij is helemaal in zijn werk opgegaan.

Niet zo triest.

Het is hier reuze gezellig. Ja, we hebben zo'n lol hier.

Pak een kaart, maar zeg nog niet welke. Nee, nee, nee, deze man houdt veel meer

van muziek.

Jongens, a one, a two, a one, two, three, four.

TV Gelderland 2021

TV Gelderland 2021

I want you now, not forever.

I want you now, not forever.