Original subtitles

W KOŃCU LAT 90. GANG MIAMI ROZPADA SIĘ.

"NIEŚMIERTELNY" ZACIEKLE WALCZY O MADRYCKI RYNEK NARKOTYKÓW.

TRACI WPŁYWY, ALE ZYSKUJE LEGENDĘ.

WSZYSTKIE WYDARZENIA I POSTACIE ZOSTAŁY SFABULARYZOWANE.

Za kilka minut skomentujemy słowa Miguela Induraina,

a teraz najświeższe informacje

o zwłokach znalezionych dziś rano w górach pod Madrytem.

W opinii policji zaawansowany rozkład zwłok wskazuje,

że ewentualne zabójstwo mogło mieć miejsce kilka tygodni temu.

Ofiarą jest Bruno Meyer,

Szwajcar hiszpańskiego pochodzenia, pracownik dużego banku. Śledztwo...

Mamo, co ci jest?

Dobrze się pani czuje? Przyniosę pani wody.

Przypuszczalnie gang zajmujący się handlem kokainą...

Co się dzieje?

...w madryckich dyskotekach.

- Chodź, Sheila. - Co się stało?

- Mamo? - Idziemy!

EL INMORTAL. GANGI MADRYTU.

Następna.

ROK PÓŹNIEJ

Więcej kapusiów niż gości, cholera. Chodź do drugiej sali.

Carlitos! Daj mi kamerę! Idź, potańcz trochę.

Carmen, wyjdziesz za mąż!

Nie ma mowy.

Niech żyje młoda para!

Widziałeś babcię?

Cholera jasna! Serio, wypad stąd!

Dawaj!

Niech żyje Meksyk!

- Nano! - Zaczekajcie, dziewczyny.

Nie odchodźcie stąd.

Mało ci jeszcze Meksyku?

Mszczę się.

Idź zanieś im krewetki czy coś.

Zamówienie przyjęte!

Kurczę, widać, że to rodzina Robera!

Do dna!

- Na zdrowie! - Na zdrowie!

Pepa, co robisz? Co z nim kombinujesz? Cholerka.

Jak tam, synku?

Dlaczego nie ma małej? Tak chciałam ją zobaczyć.

Tak to się porobiło z Isabel. Trzy miesiące nie widziałem córki.

- Ech, życie... - Jak ci się wnuk podoba?

Dawniej grosza bym za niego nie dała,

a teraz patrz, jaki przystojny!

Musieliśmy mu szukać żony aż w Meksyku.

Odpuśćcie mi dziś.

Nigdy. Zawsze będziemy ci działać na nerwy.

Trzymaj, to dla ciebie.

- Proszę... - Bierz.

Bawcie się, idę poszukać Maritere.

Szalona, daje mi kasę...

Bo cię kocha.

A ja nie muszę ci chyba mówić, że za ciebie oddałbym drugą nogę.

Uściskaj mnie.

Gratulacje, Rober.

Kocham cię, stary.

Ja ciebie też.

- Patrz na niego. - Próba mikrofonu!

Złaź ze sceny!

Chiquilla!

Tańczymy!

Tańczymy!

Skacz tak jak ja!

Co to jest?

Wciąż tam są?

Współczuję wam tej roboty.

Piękna pogoda, a wy tu, cholera, siedzicie jak w piekarniku.

No widzisz. Siedzimy tu.

No właśnie, to wasze pluskwy?

Mniejsza z tym.

Jesteście głodni? Skusicie się?

Już jedliśmy. Dzięki.

Nie zgrywaj teraz damy.

Z tą marną pensyjką w życiu nie jadłaś takich delikatesów.

Dobrze mówię? W porządku, zostawię to tutaj.

Jakbyś zgłodniała i...

Smacznego.

To co? Po tequilce?

Niech żyje panna młoda!

Naleję sobie, OK?

Co tam?

Rober zrobił niezłą balangę.

Zdrówko!

Jak się czujesz po odejściu Isabel?

A ty jak byś się czuł?

Cholera... słabo.

To zamów coś.

Margarita bez soli i bez lodu.

Jak tam, Jose?

Zatańczymy?

Przestań, ja nie tańczę.

Spróbuj!

No jasne, w końcu to moje wesele.

Dawaj!

No jasne. Chodź.

- Tak delikatnie. - Idziemy.

Chodź, tancerko.

Niech żyje panna młoda!

Szlag mnie trafia, że nie jestem na weselu Robera.

Daj mu to ode mnie.

- Musimy to robić porządnie. - Wiem.

Co u niego?

Jest u kresu. Kolumbijczycy podnieśli mu ceny.

Nie w smak im, że bierzesz kokę z Meksyku.

Winią go za to, że cię nie zabił.

Coś jeszcze?

Nawet do kibla łazi z obstawą, wszędzie cię widzi.

Wykończyłeś go nerwowo.

Będę go cisnął, aż pęknie.

Masz to, o co prosiłem?

Co ci jest?

Nic, Fausti na mnie czeka.

Dzięki, Blondi.

Lista najlepszych klientów Faustiego.

Blondi ma jaja.

Pogadamy z każdym, OK?

Fausti zostanie z tą swoją koką.

Kurde, Jose.

Co?

Może dać mu parę dni spokoju?

Fajnie byłoby wyjechać w podróż poślubną.

Bez patrzenia w telefon, czy cię już nie zabili.

Dońa przyjeżdża do Madrytu.

Zaczniesz rozprowadzać jej kokainę stąd aż po Berlin.

Daj znać Nano.

Chcę docisnąć tego pieprzonego Meksykanina, aż pęknie.

Nie słyszysz, co mówię?

Zapomnij o tym kretynie. I zapomnij o Madrycie.

Nie ma sensu ryzykować przez niego dystrybucji na całą Europę.

Zarobisz tyle co nigdy.

Chcę ich wszystkich, jasne?

Dzięki.

Jasne, kochanie, też się za tobą strasznie stęskniłem.

Ale niedługo przyjadę po ciebie i wrócisz do domu.

Tak, Carlitos też tu jest.

Basen czeka gotowy, zobaczysz.

Nie mogę się doczekać.

Zaczekaj chwilę, wysiądę z auta.

Poza tym kupiliśmy świetne dmuchane materace.

Więc... jak przyjedziesz...

kąpiel w domu.

Kochanie, zaczekaj, muszę się brać do pracy.

Tęsknię do ciebie i bardzo cię kocham.

Ale muszę teraz kończyć, tak?

Dobra, za chwilkę zadzwonię.

Wszyscy obecni.

Buziaki. Kocham cię, mała.

Jak Sheila?

Wzięła telefon gosposi.

Dzwoni do mnie za plecami matki.

Co z nimi?

Są zachwyceni, że tu przyjechali.

Aleście mi wybrali gównianą ścieżkę.

Piękne miejsce, prawda?

Odsłońcie twarze.

No dalej.

Dzień dobry. Jestem Jose.

O co chodzi, Jose Antonio?

Zabieraj łapy!

Spokojnie, German, jesteśmy dorośli.

Nie sądzisz?

Z wieloma z was już robiłem udane interesy.

Reszcie się przedstawię: Jose Antonio, wasz nowy dostawca.

Zamawiacie towar u Robera. On wszystko załatwi. Zrozumiano?

Patrzcie na magisterka. Rączkę podnosi jak w szkole.

- Co jest? - To ten od knajpy dla pedałów, tak?

Nie wiem, jak oni, ale ja nie mogę zmienić dostawcy.

A co? Religia ci zabrania?

Jak Fausti się dowie, spali mi lokale. A was pozabija.

Więc nie ma tematu. Spoko. Nie chcesz, to spadaj. Bez urazy.

Nie mogę, naprawdę!

- Proszę... - Idź.

Spokojnie. Wszystko dobrze.

Przez pierwsze sześć miesięcy dajemy ofertę na start.

Jak ktoś chce zostać przy Faustim... to jego życiowy wybór.

Konsekwencje przyjdą same.

Nie!

Proszę!

- Ja pierniczę! - Serio, Nano?

Jose, celowałem mu w dupę!

Jasny gwint!

Naprawdę.

W porządku, wszystko jasne?

Tak.

To załatwione. Do roboty.

Wszystko dobrze, Caballero?

Ustawcie się w kolejkę, proszę.

Chodźcie tutaj.

Carabanchel, ile chcesz paczek?

Kochanie, już jestem wolny.

Nie, to psy wujka Robera.

Jak idzie?

Wszystko zgodnie z planem.

Przekazałem Roberowi zamówienia.

Tego jest masa, Faustiego szlag trafi.

Ostre.

Zajebiście. Zaczynamy działać.

- Chciałbym ci coś powiedzieć. - Kelner!

Co ci mówiłem o Hiszpanii?

Daj to.

Tutaj jemy widelcem.

Nie mogę oka zmrużyć, Jose.

Jestem totalnie rozbity.

Nie wiem, kiedy stałem się pieprzonym mordercą.

Kiepski moment na wyrzuty sumienia.

W tym właśnie problem.

Wcale nie żałuję.

Ale nie ogarniam tej przemocy, to mi ryje banię.

Nano lubi bić po mordzie i strzelać.

Ciszej, stary!

Ja mogę robić inne rzeczy.

Nano nie zrobi tego, co ty.

Ale w porządku.

A teraz wyjmij już ten kij z dupy, tak?

SAMOBÓJSTWO

Co tam, staruszku?

Jak widzisz. Stawiam kraj na nogi.

Nie mów, że na złomie zarobisz więcej niż na koce.

A może chcesz mi coś powiedzieć?

- Nie. - Nic?

Tak nagle przestałeś u mnie kupować. Martwię się.

Musiałem aż przyjechać zobaczyć, o co, do cholery, chodzi.

Po prostu na razie mam zapas.

Potraficie to obsługiwać?

Daj spokój, Fausti. Nie wygłupiaj się.

Idziemy?

Nie. Ja zostanę na wypadek, gdyby wpadli mariachi.

Oni nie gryzą.

Za nic tam nie wejdę.

Naprawdę jesteś szurnięty.

Mów, co chcesz.

Ale jak nie wrócisz za pięć minut, biorę twoją żonkę.

Nano zostaje. Oczy dokoła głowy, tak?

Jest szef?

Kluczyki. Towar będzie rano w białym vanie

przed ośrodkiem sportu na Padre Damian.

- Świetnie. - Dobra.

Dbaj o tę nogę.

Jasne.

Rober!

Rober!

Rober!

- Fernando, co z tobą? - Nawet cię nie dotknąłem.

Jak nie? Wyluzuj trochę?

Dobra, daj mi spokój.

Fernando!

- Zaczekaj chwilę, stary. - Co?

Przerwij na moment!

Co ci jest?

Nic. Co ma być?

Jak masz problem, dzwoń do mnie.

Dobra. Coś jeszcze?

- Spokojnie, stary. - Jestem spokojny.

Koleś nie umie przegrywać.

Nie wiesz, że mam dziś wolne?

Cztery trupy w saunie. Dwóch od Faustiego,

jeden od Josego Antonia plus właściciel lokalu.

Kilku rannych, ale to postronni.

Jak to wycieknie do prasy, rzucą nas lwom na pożarcie.

Dobra, pogadam z sędzią, żeby popchnął temat podsłuchów.

I poproszę o więcej ludzi do obserwacji.

To byłby cud, gdyby nam dali.

Masz inny pomysł, Hurtado?

To się módl. Na pewno znasz "Ojcze nasz".

I jak?

Powinieneś iść do lekarza.

Nie ma z czym.

O mało cię nie zabili.

Bywały gorsze noce, nie, stary?

Przede mną nie musicie zgrywać kozaków.

Dla nich jesteś kimś więcej niż tylko szefem.

O wiele więcej.

Jesteś jak ojciec. Nie widzisz tego?

Musisz ich chronić.

Zaciśnij zęby i dogadaj się z tym palantem.

Niech on trzyma Madryt, a ty połkniesz całą Europę.

Już straciłeś brata.

Potem żonę... i córkę.

Czego jeszcze chcesz?

Idź stąd.

Dobra, spadam.

KUBA ROZPRUWACZ

Może zostaw jeden kanał?

Lubię kartkować program telewizyjny. Nie mogę kartkować?

Możesz, jesteś u siebie.

Poszukam sobie dziewczyny.

- Szukasz dziewczyny w telewizji? - Tak. A ty nie?

Nie.

Twoja strata.

Nie tęsknisz za Sebasem?

Jasne, że tęsknię.

Pewnie, że tak.

Ty też?

Ja tak.

Dobra, starczy.

I przestań skakać po kanałach, bo mnie zemdli.

Lubi przełączać, co poradzisz?

Gdzie jest twój chłopak, mamo?

Jaki chłopak?

Bo wyglądasz wystrzałowo.

Ale z ciebie głuptas!

Patrz, kochanie.

Chodź.

Correa, przestań przeciągać.

Ciągle ściemniasz. Już mnie to wkurza.

Jutro z samego rana chcę cię widzieć na budowie.

Blondi, chcesz coś na zagrychę?

Daj.

- Co? - Daj coś. Zadbaj o gościa.

Szynka wyschła na wiór.

Zdrowie.

Kto cię kocha?

Ty. A kto ma kochać?

Spokojnie, bo się zachłyśniesz.

Ilu ich jest u Faustiego?

Nie wejdziesz tam.

- Weź mi tu nie pieprz. Ilu...? - Mówię: nie, Jose.

To bunkier. Zapomnij.

Nie ty, Blondi.

Bez jaj.

Nano! Co tam, skurczybyku?

Tutaj, z Blondi.

Tak.

Wpadnij, coś wypijemy.

Siedzimy sobie na luzie.

Dlaczego nie wpadniesz?

Gówno mnie obchodzi, co mówi Isa.

Mam dość widywania córki co dwa tygodnie.

Dobra, rozumiem. Pogadam z nią, spróbuję was pogodzić, ale...

Żadnych "ale"!

Oskarż ją o porzucenie domu czy coś, ale córkę chcę widzieć co tydzień!

Jose, nie ma co się pakować w pozwy.

Sąd zawsze przyzna dziecko matce.

A wtedy będziesz zdany na jej dobrą wolę.

Nie wyjeżdżaj mi tu teraz z sądem, Correa.

Popatrz na mnie.

Najpierw spróbujemy po dobroci, tak?

A jak nie zrozumie, pogadamy z sądem,

ale ta suka nie stanie między mną a córką.

Jaki to musiał być pocisk, żeby zrobić taką dziurę!

Chyba z armaty.

Co tam, Correa?

Każdy debil rwie się do żeniaczki a potem same kłopoty.

To chyba nie o mnie.

Nano... idziemy po Faustiego. Na grubo.

Jasne. Pokaż, że masz jaja, stary.

Weź 15 najlepszych ludzi. Lekko nie będzie.

Brać kamizelki i wszystko? Posrają się w gacie.

Trzeba zapytać Paulinę i Caballera, jak idzie z Dońą.

- Gdzie, do cholery, jest Rober? - Zadzwonię do niego.

Kiedy chcesz to zrobić?

Za cztery dni?

W nocy. Złapiemy go gołego w łóżku.

Ty nie idziesz, prawda?

Roberto?

Nie zostawię go z tym samego.

Jak chce się bawić w macho, to jego problem, nie twój.

Odmów mu.

Już powiedziałem, że idę.

No pięknie!

Pau, potem polecimy do Las Vegas, OK?

Czyli już postanowiłeś.

Chyba że wolisz Nowy Jork.

Nie, Las Vegas. Zobaczymy Luisa Miguela.

Palant.

"Ojcze nasz, któryś jest w niebie"...

Kazałeś mi się modlić, tak?

Carlos, zostaw nas na chwilę samych, proszę.

Dzięki.

Nie uwierzysz, kogo przyłapaliśmy dziś z Faustim.

Jak zabiję Josego Antonia, ty i ja zawrzemy pokój.

Podzielimy się rynkiem w Madrycie.

Dlaczego myślisz, że będę chciał się dzielić?

Mogę ci otworzyć drzwi do meksykańskich karteli.

Zapomnij o Kolumbijczykach.

Rober o tym wie?

To mój jedyny warunek. Nie może się o niczym dowiedzieć.

Ja zabiję Josego Antonia, ale ty nie tkniesz mojego męża.

Dopiero co wyszłam za mąż. Nie chcę tak szybko owdowieć.

Co ci zrobił Jose Antonio?

Więcej nie ma. Było za dużo odbić.

Nie wiemy, kiedy ani gdzie to planuje.

Mamy tylko to, co słyszałeś.

Cholera.

Niech się pozabijają nawzajem. Zasłużyli.

Hurtado, nigdy tego nie powiedziałaś, tak?

To co robimy? Dzwonimy do Josego Antonia?

Całodobowa obserwacja.

Nie może zrobić kroku bez ogona.

No super! Jeszcze mu damy goryla!

Jak trzeba, to i pełną eskortę.

Cudownie.

Sheila, co mówiłam o tych kulkach?

Zawsze cię kusi to, czego nie wolno.

Rób, jak uważasz, ale ja... nie dopuściłabym go do dziecka.

Mamo, proszę, nie zaczynaj.

Przysługują mu te dni. Nic nie mogę zrobić.

Poza tym jest ojcem.

Tato!

Cześć, kochanie.

Jak się masz?

Pójdziemy coś zjeść?

Sheila! Idź z babcią po rzeczy.

Cześć, Raquel.

Ma szkołę o dziewiątej. Nie kładź jej późno spać.

Co jej dasz na kolację?

Co zechce.

Po słodkim śnią jej się koszmary.

Dzięki, że przemyślałaś sprawę.

Wiem, do czego jesteś zdolny.

- Mogło być łatwiej, Isabel. - Za późno.

Chodź, kochanie.

Pamiętajcie o makiecie.

To nie jest jedzenie.

Ciekawe, czy zawsze będziesz ją tak karmił.

To tylko jeden dzień.

Babciu, uwielbiam tę lalkę.

- Sama jej dajesz prezenty. - To nie to samo.

Sheila, zaczyna się!

Słuchaj.

Nie mów Sheili nic złego o jej matce.

Dziecko nie jest niczemu winne. Jasne?

A co na deser?

Lody!

Dobry wieczór. Proszę się przedstawić.

- Mario. - Skąd pan dzwoni?

- Z Valverde. - Mario. Podoba ci się to imię?

Wolę twoje.

Ale dla syna. Jakie by ci się podobało?

Najpierw trzeba by go zamówić.

Niekoniecznie.

Jak to?

Już zamówiony.

Co?

Tak.

Co ty gadasz?

Jestem w ciąży.

- Nie. - Tak.

Serio.

- Wkręcasz mnie. - Nie.

Przysięgam.

Będziesz tatą.

Nie podniecaj się tak.

Który miesiąc?

Nie wiem, kiedy to się stało.

Tak!

Słuchajcie...

Fernando w ostatnich miesiącach znowu zaczął brać.

Wiem, że Soria bardzo pilnował przyjaciela.

I wiem, że część z was próbowała mu pomóc.

Dziś rano znaleziono go martwego.

W mordę!

Nie wiadomo, czy przedawkował, czy działka była trefna.

A może to jeszcze coś innego.

Każdego z nas może to spotkać.

Łudzimy się, że jesteśmy silniejsi, niż jesteśmy.

Musimy sobie wbić do głowy, że póki istnieje kokaina,

będziemy kokainistami.

Jedyne, co możemy zrobić, to trzymać się od niej z daleka.

Ktoś chce coś powiedzieć?

Na razie, Soria.

Hurtado, to ja.

Co jest?

Kto jeszcze wie o tej taśmie? Mówiłaś komuś?

Podsłuch robili Cristina i Javier. Poza tym tylko my dwoje.

Można im ufać?

Całkowicie.

Więc zostawiamy to.

Ty i ja nic nie wiemy.

Kończymy obserwację Josego Antonia.

- Ale... - Już zdecydowałem. Cześć.

Sheila!

Szybko, bo się spóźnimy.

- Masz wszystko? - Tak.

Tato, makieta!

Jasny gwint!

Co się dzieje?

Pau?

Pau?

Nie zapomniałaś o czymś?

Kocham cię.

Tato!

Tato!

Dzień dobry.

Wszystko dobrze?

Uwielbiam cię takiego.

Zakochuję się na nowo.

Gdzie byłaś tak wcześnie?

Miałam ochotę na churrosy.

Ja mogłem pojechać.

Jestem w ciąży, nie chora.

Wyprowadzę go.

Tak?

Słucham? Nie żartuj.

Psiakrew! Gdzie on jest?

Co się stało?

Kiedy to było? W mordę!

- Jadę tam. - Co się dzieje?

Pod cholerną szkołą. Dobra, zaraz będę. Chodź, Pau.

Słucham.

Przy telefonie.

Tak, jestem jej matką.

Co się stało mojej córce?

Do zdarzenia doszło we wczesnych godzinach porannych.

Nieznani motocykliści otworzyli ogień do parkującego auta.

Wszystko wskazuje na porachunki.

Czemu nic nie powiedziałeś?

To nie ja.

Ofiarą strzelaniny padł ojciec uczennicy.

Według naszych źródeł może być powiązany ze światem narkobiznesu.

To może moja ciotka? Bez jaj!

Serio nie ja.

Więc kto?

Powiedz, że z tego wyjdzie. Gdzie on jest?

Są przy nim lekarze.

- Zaraz go zobaczymy. - Powiedz prawdę.

Mała jest cała i zdrowa. Lekarze są u Josego.

- Na pewno? - Tak.

Zaraz wyjdą i coś powiedzą. Musimy tu zaczekać.

Pójdę po coś do picia. Zaraz wracam.

Mamy informację, że były to porachunki dilerów narkotyków.

O tej porze do szkoły wchodziło nawet sto dzieci,

którymi musiały się zająć...

Nikomu nie możesz powiedzieć, że to ja.

Słyszysz?

Pytam, czy słyszysz.

Spokojnie, mała.

Aktualnie nie udzielam wywiadów telewizji.

Zwłaszcza Blondi nie może nic wiedzieć.

Dlaczego?

Bo trzyma z Josem Antoniem.

Nie wciskaj mi kitu, dobra?

Nie mów, że jej powiedziałeś.

Tekst Dariusz Rogalski