Original subtitles

Όπου να είναι, τελειώνει.

Αιωνία της η μνήμη.

Τάζιζε τα χρονάκια της.

Τουλάχιστον δεν υπέφερε.

Αυτό να λέγεται.

Υπάρχουν χειρότεροι τρόποι να πεθάνει.

Εμένα θα μου πείτε. Γιατί τον βασιλιά Αλέξανδρο που τον δάγκωσε μαϊμού. Ωραία,

ποια μαϊμό μας τσαμπουνάς.

Τον Οδυσσέα Ανδρούτσο τον βαθανίθανε, τον στραγγαλίθανε και ύστερα τον

πετάξανε από την Ακρόπολη.

Θα απαγγείλω ένα σονέτο για την περίσταση.

Όχι! Νομίζω πως τώρα είναι η στιγμή.

Δηλαδή ποιος θα φύγει.

Μακάρι να μείνει.

Πάω στοίχημα ότι θα μείνει.

Μέσα.

Δεν βλέπω τίποτα. Σήκωσέ με λίγο.

Κάθε φορά τα ίδια.

Εσύ ποια είσαι? Είμαι το φάντασμα της πρό-προ-προγιαγιάς σου.

Καλλιρόη Παπαρηγοπούλου.

Κυρία επί των τιμών της βασιλής της Αμαλίας. Γεια σας!

Εγώ είμαι η Θεοφανία.

Παρασκευάς Παπάζαγλου, υπαρχικός πρότης της θύματος προσκόπων Ανθούπολης.

Φτάνουνε στις τάσεις, λέει. Πεθαίνει η γυναίκα.

Είμαστε φαντάσματα, μαντάμ.

Καταδικασμένοι όλοι αιωνίως να... Πώς βρεθήκατε εσείς

Είμαστε οι δόλες, οι με περιπλανόμενες ψυχές που εγκλωβιστήκαμε εδώ μέσα

παρασυρμένες.

Πάει.

Δεν σε άντεξε η ζάβαλη. Καλό κυνήγι.

Έτσι ευχόμαστε οι πρόσκοποι.

Παιδιά τι γίνεται.

Βλέπω μόνο παπούτσια.

Κέρδισα. Τι δεν καταλαβαίνεις.

Σεβαστείτε τη στιγμή.

Τι θα πω γίνει το σπίτι.

Αυτό το σπίτι ήταν το καμάρι μου.

Τώρα ποιος ξέρει ποιοι θα κουβαληθούν εδώ μέσα.

Κλέφτες, επαναστάτες. Τούρκοι.

Γερμανοί. Ρωμαίοι.

Νεοδημοκράτες. Γορίλες. Μωρέ, πρέπει κάποιος από εμάς να πει δυο λόγια για τη

συγχωρεμένη.

Αναλαμβάνω εγώ το θλιβερό καθήκον από δυο λόγια.

Δικό μου το δωματιό της.

Τα όνομα του Θεού. Ζεστή είναι ακόμα η γυναίκα. Θα περιμένω να κρυώσει. Αλήθεια

τώρα. Δεν ήταν η πρώτη τη Χούσα.

Ήταν η τελευταία Παπαρηγοπούλου της δυναστίας των Παπαρηγόπουλων. Μακρή

ταξίδι έφυγε.

Η τελευταία Παπαρηγοπούλου.

Διαβαίνει τον Αχέροντα.

Με ποιον άραγε προορισμό. Πάμε, τάπεξε. Ουδής γνωρίζει. Μη φεύγεις χωρίς εμένα,

ηλίθιο σώμα.

Ανήμφευτη δυνάφηση η μοίρα.

Ανάδελφοι και άτεκνοι. Και τώρα... Παλί και τρισσαλί!

Ποιος θα έρθει σε αυτό το σπιτικό, σας ρωτώ.

Φτάνει!

Ε, ε, πώς σας βαίνετε, ε!

Είναι λίγο πιο μικρό απ' αυτό που μένουμε τώρα. Και πολύ πιο ακριβό.

Με πάρκινγκ τι γίνεται.

Βρίσκει θέρκολο αυτή η γειτονιά.

Κι εμείς κυψέλη με έχουμε. Και το 15 Αύγουστο είναι ερημιά.

Συγγνώμη.

Με θετικό παρακαλώ.

Ο Θέα όμως... Κύδη.

Ο Αγιευτή Κύδη.

Δεν βρίσκεις εύκολα σπίτι που να έχει θέα και ακρόπολη και σούνιο.

Γιατί δεν υπάρχει τέτοιο σπίτι.

Χάλια είναι, πάμε να φύγουμε. Το χειρότερο που έχουμε διέβερ.

Θα το σκεφτούμε.

Δίκιο έχετε.

Κι εγώ.

Ούτε με σφαίρετε να είμαι εδώ μέσα.

Παρακαλώ. Καλημέρα σας. Η κυρία Μαρίνα Αντωνέλη.

Ήδη, πείτε μου. Σας τηλεφωνώ για ένα ακίνητο που... Καταρχάς πείτε μου πόσο

είναι το νίκιο.

Όχι, δεν είναι προς ενοικίαση. Τότε γιατί με παίρνετε τηλέφωνο.

Τι μαλάκια συμμεθείτε.

Εξαιρούνται οι παρόντες.

Αυτός είναι πάλι. Θα τον βρήσω.

Ναι. Συγγνώμη, έχει γίνει παρεξήγηση. Σας καλώ από το συμβολεογραφείο Παναγιού

του Προβελέγγιου.

Θέλω να σας ενημερώσω για την εκλειμπούσα θεία σας.

Ευαρθία Παπαρηγοπούλου η οποία... Όχι, έχει γίνει κάποιο λάθος. Δεν έχω τέτοια

θεία.

Έχετε και η εκλειπούσα σας κληροδοτεί ένα ακίνητο στην κεφυσιά.

Τι μου λέτε!

Πέθανε η Θεία Ευανθία!

Παρακαλώ!

Παρακαλώ, με ακούτε!

Εγώ βλέπετε το γενεαλογικό δέντρο της μεγάλης οικογενείας των Παπαρηγόπουλων.

Εγώ πού είμαι? Εσείς είστε εκεί, σε αυτό το κλαδάκι, στη γωνία.

Α, παπα, χάρη, κοίτα. Κοίτα πού είμαι εγώ. Η μηνέζα του Χάρτη που λέγαμε στο

στρατό.

Δηλαδή, η μακαρέτη ήταν κάτι σαν να λέμε όχι η προγιαγιά μου, προθεία μου.

Δεν υπάρχει όρος για το είδος συγγενείας που είχατε.

Εν προκειμένου, το γεγονός είναι ότι δεν έχει απομείνει εν ζωή ουδής συγγενής

εξαίματος. Οπότε είστε οι μόνοι κληρονόμος.

Βρήκα τι μου θυμίζει εδώ. Είναι σαν το γραφείο του Λυγιάρχη μου.

Μου έχει ρίξει μια χλαπάτσα κοτσάιλι της κι εγώ του έβαλα σπίρτο στα αυτοί. Κι

εκείνος προσπαθώντας να το βγάλει, το έσπρωξε πιο μέσα, πήγαμε στο κομμείο,

έζησε το παιδί.

Κι ακούει μια χαρά. Έχει γίνει τσεφ.

Κάτι δραμασάω.

Είναι αρωματικά χώρου.

Πείτε μου, ήταν μεγάλη η θεία. Ήταν 102 ετών. Ακρίμα η καημένη. Δεν ήταν για να

φύγει.

Θέλω να πω, είχε ακόμα πολλά να προφέρει.

Σε ποιον τομέα.

Ένα πνεύμονα, ένα νεφρό.

Έπρεπε να δωρήσουμε τα οργανά της. Δεν της είχαν απομείνει πολλά. Εδώ.

Η αρχόντισσα Παπαρηγόπουλου.

Μου μοιάζει, ε Χάρη.

Από μύτη και πάνω κλώνος.

Συγγνώμη, είπατε αρχόντισσα. Οι γυναίκες της οικογένειας είχαν αυτόν τον τιμητικό

τίτλο. Δηλαδή, είμαι κι εγώ αρχόντισσα.

Θέλεις να μου αλήθεις. Όχι, δεν θα σου κάνω αλήθειες, θα μου κάνεις αρχοντισσό.

Και... Εδώ... Του Τάντον Άμπει, το έχω δει όλο.

Αυτό είναι το αρχοντικό που κληρονομείτε.

Θέματα. Όλο αυτό... θα έχει πολλή φασίνα.

Ζασκίδη. Προφανώς δεν θα βρεθεί εύκολα αγοραστής.

Εκτός αν κάποια λυσίδα ξενοδοχείων ενδιαφερθεί να το μετατρέψει. Συγγνώμη.

Και γιατί να το πουλήσουμε και να μην το κρατήσουμε για εμάς.

Τρομερή ιδέα.

Αντιλαμβάνεστε ότι το οίκημα χρήζει σημαντικών επισκευών. Με να πιάνουν τα

χέρια μου. Στο διαμέρισμα που νοικιάζουμε τώρα μόνος μου έφτιαξα το

καζανάκι. Θες, θες Μαρέλη. Ολομό

Και τη φούσκα και τις τσιμούχες. Είναι πολύ καλώς αυτά. Οι επισκευές που

απαιτούνται δεν είναι ακριβώς τις τσιμούχες.

Καλύτερα να παραμείνει στην οικογένεια.

Νιώθω μέσα μου ότι αυτό θα ήθελε και η θεία Ευλαμπία.

Ευανθία. Ναι.

Ναι, ναι, η γλυκιά μου. Και αυτή η τελική αν είναι να γίνει ξενοδοχείο και

να βγάζει παραδάκη, γιατί να μην το εκμεταλλευτούμε εμείς. Μπορούμε να τα

παρατήσουμε όλα και να ρηχτούμε με τα μούτρα. Τι επαγγελέστε.

Αν έργει προς το παρόν.

Εγώ βοηθάω ένα φίλο μου influencer.

Άμα θέλουμε μπορούμε να το κρατήσουμε.

Ασφαλώς. Δικό σας είναι.

Χάρη ακούς. Είναι δικό μας μαλαματένια λόγια στο μαντήλι. Ευχαριστούμε πάρα

πολύ κύριε συμβολιογράφο μας.

Κοίτα Χάρη.

Το σπιτάκι μας.

Καλώς τον εκιαθάργησε.

Εδώ κάτω.

Λεμόνι. Λεμόνι.

Λεμόνι.

Λυθιάζεις.

Έφταξες.

Πορτοκάλι. Πορτοκάλι.

Πού πας.

Εδώ κάτω βρε κουφάλογο.

Αχ.

Έχεις και ένα δίκιο.

Τα πιάτα έχω εγώ.

Τι θα φέρω εγώ τέτοια ζαλειά.

Τι θα γίνει. Τι θα γίνει. Σου πιάνω τη μάνα.

Μου πιάνεις τη μάνα σου κόβοντας τη ζωή.

Ο βασιλικός κήπος ήταν εξ ολοκλήρου δημιούργημα της βασιλής Σαμαλία.

Η ίδια με τα ευλογημένα τα χεράκια της φύτευε τα δεντρίλια και τους θάμνους.

Κι ακούσε το αδιανόητο. Τα βράδια οι αναθεματισμένοι αντιβασιλικοί πήγαιναν

κρυφά και ουρούσαν τα φυτά.

Κι αυτά μαραίνονταν.

Αχ, τα καημένα τα φυτά. Στα χρόνια μου το κάτωρο το είχαμε για γιατρικό.

Στα χρόνια σου παλουκώνατε για τα κεφάλια των εχθρών.

Ευτυχώς που η γενιά μου ασπάστηκε τον πολιτισμό.

Φού, κύριε φυλακή, το στόματί μου.

Φού.

Φού είναι το σωστό.

Θα με συμπαθάτε, είμαι αγράμματα.

Μονάχα το κρυφό σχολείο είχαμε τότε, ναι.

Μάλιστα. Πολύ ωραία μας τα είπε καλή βόλη.

Αύριο η Θεοφανία θα μας διηγηθεί την πρώτη φορά που έφαγε αυγό.

Τι μου άρεσε!

Να μας το προδώσεις! Αύριο!

Νόστιμα ήταν τα αυγά από δεινόσαυρο!

Εγώ δεν τα απρόλαβα. Η γιαγιά μου μου το έλεγε.

Και μεθαύριο θέλεις, Μπίλιο, να μας μιλήσεις για τη μάχη στον Δραγατσάν,

όπως την έδιθε.

Καταλαβαίνω. Είναι ενώ πέσει ακόμα η νύμες.

Όποτε νιώθεις έτοιμη. Να σας εκφωνήσω εγώ το λόγο που είχα βγάλει στις εκλογές

του 91 στα Ταμπούρια.

Κόλαση! Έχωσα μέσα σλόγγαν!

Συνθήματα έβαλα και δυο-τρία απεικάτικα για να τσιμπήσουν εκεί τα βιπινάκια.

Φιλεύς φλάχνε Θεέ ελέησον μας.

Το λοιπόν, αρκετά για τη σήμερα.

Θέλει κάποιος να προσθέσει κάτι.

Εγώ θέλω.

Από τότε που άλλαξα δωμάτιο, δεν με έχεις αφήσει ένα βράδυ να κλείσω μάτι.

Μουα! Ναι, σήκα λιρόι. Με τα ουρλιακτά σου.

Ωπα, σιγά να ποταμάκι με τα μίτσα. Τον έκοβα.

Μην ακούω, Φεδρά.

Τα πιο λάθος κάνεις, αγαπητέ μου.

Γνωρίζετε τι συμβαίνει κάθε βράδυ με όλοι στο ρολόι στη μανιτρή.

Αλλά νόμιζα ότι είναι κουκουβάγια. Έχεις ακούσει ποτέ κουκουβάγια. Εγώ έχω φάει

κουκουβάγια. Η υπομονή μου έχει εξαντληθεί.

Πρέπει να το σταματήσεις.

Πρόσεξε πώς μου μιλάς.

Δικό μου είναι το σπίτι και θα κάνω ό,τι μου αρέσει. Πρώτα δικό μου ήτανε. Υγείο

στο σπίτι. Ποιος έχει το οικόπεδο μετράει. Μαχ, μακάρι να σωπαίνατε όλοι.

Δεν μπορώ να εργαστούμε όλοι αυτήν την αναστάτωση. Τι να κάνεις, είναι

εργαστής. Εργάστηκες εσύ έστω και μια μέρα, είτε ζωντανό είστε πεθαμένος. Ο

Γεράσιμος είναι καλλιτέχνης και είναι μπροστά από την εποχή του. Δεν μπορεί να

είναι ακόμα, Χρυσή μου.

Ρε παιδιά, σας παρακαλώ, σιρεμήσουμε λίγο.

Σύνταγματάρχα μου, γιατί δεν ξαναγυρνάς το παλιό σου δωμάτιο. Θέλω θέα στον

κήπο. Η θέα πάει πακέτο με την τρελή πουρδιάση. Μετά από 100 χρόνια θα το

συνη

Ας σοβαρευτούμε.

Ε, μην ανακατεύεσαι.

Ε, όχι. Κατέβεσαι. Κάθε φορά τα ίδια. Παραμηνήστε. Κάποια είναι.

Ε, όχι.

Είναι απλό.

Θα αλλάξετε δωμάτια.

Εσύ θα πας πάνω και εσύ θα πας κάτω.

Αυτό μπορεί να βολεύει. Ορθώς.

Μπορεί να είναι η λύση.

Δεν είμαι απλά όμορφος.

Έχω και μυαλό.

Χουβαρντάς ο Θεός μαζί σου.

Όλα σου τα δω και.

Μάλιστα.

Έψωγα.

Καλή ρόη!

Τι συμβαίνει!

Θρασίβουλε!

Για

όνομα

του Θεού!

Κύριε!

Όταν ψήχα μπροντόδι, κάτι ζωπή μου λίγη να και περντεί, κάτι θυμπήμα δεν το είχα

καταλάβει.

Η πίτα μας μας έφερε το ίδιο τραπέζι, και κι ακριβώς κατάλαβα μαζί σου τι

παίζει, μπορώ να πω γλυκά και είχα να ρωτευτεί.

Μωρό μου, νομίζω ότι φτάσαμε.

Θεούλε μου.

Αχ, η καρδιά μου πάει να σπάθει.

Νιώθω τα vibes, χαρί.

Χαρί, αυτό το μέρος το ξέρω.

Έχω ξαναζήσει εδώ.

Το ξέρω. Το ξέρω, αυτό το μέρος. Αυτό το δρόμο, τα ξέρω.

Θεέ μου.

Αχ, θα βάλω τα κλάματα.

Δεν είναι αυτό.

Καμία θέση.

Ως εδώ και μη παρέχει.

Αυτό υπερεύει τεστ καμένας. Πάλι τα ίδια έκαμε.

Ήθελε στο δωματιό μου, φωνέξε θερασίβουλε και μετά έπεσε από το

παράθυρο. Εκείνη τη στιγμή δεν συνειδητοποιώ ότι κάνω.

Δεν μπορεί.

Κάποιος λόγος θα υπάρχει που κάνεις κάθε βράδυ τα ίδια. Καλή μου, γιατί δεν

πέφτεις από το παράθυρο πριν κοιμηθούμε.

Ουδόλως με νοχλεί η πτώση της. Το ουρλιακτό της δεν αντέχω. Ο πότας

πέφτει, αλλά στα μουγκά. Πώς να πέφτεις δάβαλη στα μουγκά.

Ί Επειδή... Δεν το έχω πει ποτέ

σε κανέναν. Δεν πειράζει, δεν πειράζει. Δεν είμαστε αδιάκριτοι. Είναι απλώς η

νύχτα που όντως... Μη μακρηγορούμε, μην ξεφωνίζεις. Δεν διτάω τίποτα λοδιστική.

Έγινα κατανοητός.

Καλά.

Το κουτί περπατάει.

Αυτοκίνητο! Αυτοκίνητο!

Με ένα λαντό!

Πού είναι τ' άλογα! Πού είναι ο μαξάς με το καμουτσίκι του!

Δικαίμουσα δυαστημόπλοιο είναι!

Αυτά είναι του διαβόλου!

Δόλιες περιπλανόμενες ψυχές!

Προφανώς έχασταν τον προσανατολισμό τους γυρεύοντας ένας θεός ξέρει τι!

Αναβύχει!

Ζάρδια να είναι αυτή!

Τέτοια ομορφιά ποτέ μου δεν ξαναδά.

Όντως, θα γινόταν ωραίο στρατιώτης.

Γιατί να υποφέρουν τα μάτια μου!

Βγάλτε μου τα μάτια! Ρω!

Αδερφάκια πρέπει να είναι! Φαίνονται πολύ αγαπημένα!

Πώς να τη λένε!

Εγώ θα τη λέω... Αγάπη μου!

Τι γλώθα ομιλούν!

Κι εγώ να προσθέσω άντε γεια!

Πάντως θυμίζει την ελληνική!

Καθρεφτίζονται. Βλέπω ότι είναι του έξω από εδώ.

Αρχόντισσα, καλωσόρισες στο φτωχικό σου.

Καλώς σε βρήκα, ταπεινέ χωριανέ.

Θέλετε να πάμε μέσα να σας κάνω ένα tour, ε.

Είσαι και πονηρόλη.

Εντάξει, παίζει να είναι και η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής μου.

Μετά το γάμο μας.

Το σούσες.

Μιλάμε, εντάξει είναι λίγο κρύπη, αλλά είναι απίστευτο.

Και σκέψου, είναι όλο δικό μας.

Τι είπε η νεαρά.

Α, είναι συγκινή σου, τι ωραία.

Δεν πρέπει να είναι ακριβώς αδέρφια. Γιατί, εγώ με την αδερφή μου... Τέτουα,

είναι η Σευγάρη.

Γιατί, γιατί, γιατί αντισώπητε θέτου έρωτα.

Πρέπει να είναι απόγονός σου.

Απόγονός μου αυτό το νυμφίδιο, ε, που δεν είναι.

Θα είχα εγώ απόγονο με...

Ακάλυπτες τις γάμπες και δερματοστοιξία. Τατουάζ το λένε. Τατουάζ. Μόνο οι

πειρατές έχουν. Και ο Κολοκοτρώνης είχε. Ένα στο χέρι και ένα στο... Και από εδώ

περνάμε στη βιβλιοθήκη.

Άντε. Εγώ νόμιζα πως είναι η κουζίνα.

Δηλαδή τώρα εμείς θα πρέπει να αρχίσουμε να διαβάζουμε.

Τι βόρβαρος. Τι απολύτιστος. Τι τους δίλεψες.

Μωρό, πόσο πλούσιοι ήτανε το σωίς. Το ξέρθηκε το συμβολιογράφο ότι εδώ μέσα

στην εποχή του Όθω

Συκοφαντίες ο Μακρυγιάννης θα τη έδιδε. Εγώ τι βρίσκω που θα έχουμε γύρω μας

καινούρια σπάτσια. Ναι, λες και να μας στάνε να στεσπούχαμε.

Τα γύψινα δεν τα βλέπω πολύ καλά. Λοιπόν, το πρώτο πράγμα που πρέπει να

φτιάξουμε... Γύψινα και σοβατευγία.

Ίντερνετ σε όλο το σπίτι. Εννοείται.

Τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι, τι,

τι, τι, τι, τι,

τι, τι, τι, τι, τι,

τι, τι, τι,

τι,

τι,

τι,

Φανταστική ιδέα. Πάμε από το αυτόμα μου. Δεν γίνεται αυτό. Το ξέρω.

Εδώ παραμυθένει ο στυλ. Χίλιες και μια νύχτα.

Εδώ πιο χαρτ κορ. 50 από χρώση του γκρι.

Εδώ πιο χήμα.

Club Tropicana, το φαληράκι.

Α, να ξέρεις τι μου θύμισες τώρα.

Οκ.

Άντε, γεια, ε!

Τι μαθητικά παιδιά φαίνονται.

Ας δώσουμε μια ευκαιρία.

Χαρούλη! Χαρούλη, κοίτα!

Τι είναι αυτό?

Ξέρω τι σου φαίνεται.

Όταν το κάνουν αυτό, δαιμονίζομαι!

Μην μου πεις ότι είναι λίμνη.

Όχι, ποτάμι είναι. Τι βόηδη.

Λίμνη είναι.

Πανίβλακα. Καλά είναι φάση το αγόρι.

Μεριάστε όλοι.

Δύο ψυχές είναι μόνο. Όλοι χωράμε εδώ.

Θα είναι ωραία παρεούλα.

Καλά μωρό μου, εδώ πέρα θα γίνει και γαμώτα ξενοδοχεία.

Αγόρια. Τι είναι η ξενοδοχεία.

Πώς θα σου το πω.

Είναι...

Να τους φάμε.

Συμφωνώ. Αν ολυγκρίνουμε τη χρήση βίας είναι αναπόφευκτο.

Πρέπει να τους βγάλουμε από τη μέση.

Αποκλείεται. Είναι ανήθικο. Ο Απόστολος Παύλος μας είχε πει ότι δεν είναι ωραίο

να σκοτώνουμε ανθρώπους. Τον άκουσα με τα αυτιά μου.

Να τους πνίξουμε στη λίμνη.

Όπως έπνιξε ο τρες κατάρατος ο Αλίπαθας τη δόλια τη φροσίνη.

Και τελείς να τους αποκεφαλίσουμε.

Να τους γδάρουμε. Να τους κρεβάσουμε απ' τα τέρα.

Να με συμπαθάτε.

Έζ

ότι δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα.

Ποτιθέσθω ότι μπορούσαμε να δώσουμε μάχη σώμα με σώμα.

Φοβούμαι ότι με τον Χάρη δεν θα τα καταφέρναμε.

Έχει κάτι πλάτες, κάτι πόδια, κάτι μούσκουλα.

Βρεθείς. Ξεχνάτε ότι αν τους σκοτώσουμε μπορεί να μείνουν εδώ.

Μαζί μας. Για πάντα.

Και πού είναι το κακό.

Είναι παντρεμένη, Γεράσιμε.

Και είναι ευτυχισμένη. Κοίτα τους.

Γιατί πάντα με απορρίπτουν.

Μήπως μία σκέψη κάνω.

Επειδή είσαι νεκρός. Συνελόν, Τίπιν, κάτι πρέπει να κάνουμε.

Να τους φάμε. Συμφωνώ.

Το λέει κυριολεκτικά.

Ψιλός έχει πολύ κοκρέας. Μα θα είναι έγκλημα και θα μας σκοτώσουν. Δεν το

αντέχω δεύτερη φορά.

Έχουμε τα βασανά μας, έχουμε και την τρελή.

Καλέ, έχω μια ιδέα.

Μπορούμε να τους τυχιώσουμε.

Καλά τα λες βασμένο. Έβγηκε η Παρασκευά. Έξω έχει ιδέα. Στο κάτω-κάτω...

Ισκατά φαντάσματα είμαστε.

Αρχόμπισσα το τσάι σας.

Σε ευχαριστώ, Μπάκλερ.

Η μαγείρισσα περιμένει εντολές για το γεύμα. Και ο σοφέρ γυαλίζει το

αυτοκίνητο για να σας κατεβάσει στο τέννις κλαμπ.

Να του πεις πως η αρχόντιστη σήμερα θα έρθει σπίτι χαλαρά.

Πώς είναι.

Γιατί ρωτάς. Δεν έχει νερό η βρύση.

Και από πού πήρες.

Τη λιμνούλα.

Το έβρασα τρεις φορές.

Στορκίζομαι. Ναι, ναι.

Να κρυώσει λίγο.

Άκου μωρό μου.

Άκου τους ήχους της φύσης.

Είναι υπέροχο.

Αυτόν τον ήχο τον άκουγα και στη φωκία ενός νεύρη.

Από μέσα είναι.

Άκου τον γλυκούλη. Έχει κάνει φωλίτσα.

Λοιπόν, με τι αρχίζουμε, ηλεκτρολογικά ή τραυματικά. Μήπως πρώτα να βγάλουμε το

γλυκούλι από το μέσα, ήρεμα ρωτάω.

Έχεις δίκιο, όπως πάντα.

Έλα περιθέρα μου.

Το λοιπόν, ας δούμε κάποιες από τις ικανότητες που κατέχουμε.

Όπως όλοι γνωρίζουμε, ο Βαγγέλης μπορεί να κάνει αυτό το τέχνασμα με τα φώτα.

Όποτε είσαι έτοιμος. Έλα Βαγγέλη, έλα.

Εκτερετικά! Βίλιο!

Όταν περνάω μέσα από τους ζωντανούς, μυρίζει καμένο! Αυτό είναι τέλειο! Αν

μας έκαιγναν κι εσένα ζωντανό, θα σου έλεγα!

Θυμάμαι, όταν ήμουν ζωντανός!

Αρχίσαμε!

Σκλωφορούσε η θύμη ότι από το κελάρι ακουγόταν να τραγουδάνε ένα κορυκάκι που

είχε πεθάνει από πανούκλα! Πολύ ωραία! Και βέβαια...

Όλοι γνωρίζουμε τις εξαιρετικές δυνάμεις του ΑΠΑΦΟΡΟΣ!

Εεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε

Για μότο.

Περιμένετε, περιμένετε.

Λίγο ακόμα θα τα καταφέρεις. Έλα δίχαια μου, μπορείς.

Μια τελεπταία.

Φανταστικό πράγμα.

Το πετυχαίνω πιο πολύ με κουταλάκια.

Άντρες και γυναίκες, τέλος πάντων, υπό τη δική μου ηγεσία και τις δικές σας

δεξιότητες, είμαι βέβαιος πως θα κατορθώσουμε να τους εκπομπήσουμε.

Μπορεί να φακιωστούν επάνω τους.

Φιλός!

Ρε Χάρη!

Δεν έχεις δει το νερό!

Καλημέρα, καινούρια μου αγάπη.

Όχι, όχι, όχι, δεν κοιτούσα. Ούτως ή άλλως δεν θέλετε τίποτα. Μην ταράζεσαι

δίκαια μου. Τι κάνει, γέλλει. Ναι, έτσι νομίζω. Γέλλει. Όλοι στη θέση σας, με το

δικό μου παράγγελμα.

Καλή τύχη σε όλους μας. Και να θυμάστε, σημασία έχει η προσπάθεια και όχι η...

Τελείωσες. Δεν θυμάμαι παρακάτω.

Είσαι έτοιμος.

Τελείωσε το ζεστό νερό, ρε Χάρη.

Εμπρόσκαινε μου.

Αέρα!

Έλα στο χώμα!

Έλα μικρούλα μου!

Έχετε για βρυσούλε, λόγι μου

άνθινα... Τι είδες, αδαϊκία!

Τι να σου πω τώρα κι εσένα!

Έχετε για βρυσούλε... Πάψε, δεν σ' ακούει!

Μπύλιο!

Κι έγιτε!

Ψήνιστος! Κανάτε μα!

Απόστολε! Είσαι η τελευταία μας ελπίδα!

Τελικά δεν είναι και τόσο εύκολο να φτυχιώσεις κάποιον.

Λογικά ο καπτήρας πρέπει να είναι εδώ.

Μέσα.

Ναι, προχώρα.

Είμαι εντάξει εγώ, η κυρία Σπουργούντη.

Κατάλαβα.

Κραγούδα κάτι, να πάρουμε λίγο θάρρος.

Κι όταν σε βλέπω η καρδιά μου χτυπά, πιο δυνατά, πιο δυνατά,

μπερδεύονται τα λογικά.

Άσε, πιο πολύ φοβάμαι τώρα.

Α,

έχει κι άλλο διαφορετικό.

Ποιοι είναι πάλι αυτοί.

Καινούργοι καυστηραντίδες. Να μπορούσα να τους ρωτήσω αν τέλειεσαι ο

Πελοποννησιακός πόλεμος. Μας έχεις πρίξει με τον Πελοποννησιακό πόλεμο. Να

μην μάθω ποιος νίκησε.

Είσαι σίγουρος ότι ξέρεις τι κάνεις.

Περίπου. Θα το κοιτάξω και στο YouTube.

Δεν τα μαθαίνεις όλα από το YouTube.

Νομίζεις. Πώς έμαθα να εξημερώνω γεράκι. Ε, ναι, αλλά εδώ... Γιατί έχεις γεράκι

για να το εξημερώσεις.

Όχι, αλλά που δεν εξη... Εσύ είχες αρχ

Τι το πήρατε αυτό!

Τι είναι!

Αυτό... κάτι που κάνει κλακ-κλακ.

Ελανδία μου, πόσο βλάκας! Ε, είναι η βαλβίδα για το βράχο πλήρωσης!

Όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι,

όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι,

όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι, όχι,

όχι, Ποια θα

κάνουνε. Πάμε.

Μακάρι να μη σβήσουνε το φως.

Να μας ξανάρθετε.

Δεν μου ακούνε.

Πού μου κρύβεσαι πουλάκι μου!

Φύγε!

Βρε βρε βρε!

Πού ήσουνε εσύ!

Αν γίνει ξενοδοχείο εδώ, θα χάσουμε την ηρεμία μας!

Θα καταφτάσουν ορδές! Από ενιαγρείους περιηγητές!

Καιρό είχαμες εδώ!

Χαθήκαμε. Όχι. Θα δοκιμάσουμε ξανά. Αν δεν πετύχεις με την πρώτη.

Συμφωνώ. Πρέπει να ετοιμάσουμε κι άλλη έφοδο.

Θα επιτεθούμε τη στιγμή που ο εχθρός θα είναι ευάλωτος.

Μπορεί να χάσαμε τη μάχη, αλλά ο πόλεμος συνεχίζεται.

Νωρίς, νωρίς άρχισε σήμερα η τρελή.

Εδώ είμαι.

Πώς!

Αναβήτη! Μπούμ!

Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα.

Μαρίνα, μ' ακούς.

Μαρίνα, μ' ακούς.

Εδώ είμαι.

Κοίταξέ με.

Μπράβο. Κράτα τα μάτια σου.

Μαρίνα. Μαρίνα.

Εδώ.

Εδώ. Μπράβο, μπράβο.

Εμένα. Κοίταξέ με.

Μαρίνα, ακούς.

Μωρό μου, μπράβο.

Εδώ. Μπράβο, αγάπη μου. Μην φοβάσαι. Εγώ είμαι εδώ.

Μαρίνα.

Μπράβο.

Μαρίνα. Μαρίνα, ακούς.

Μαρίνα.

Μαρίνα.

Μαρίνα! Μαρίνα!

Μαρίνα!

Δολοφόνε! Δεν είμαι, αφού δεν πέθανε. Αν είχε πεθάνει, τώρα θα ήταν φάντασμα

καυτή. Τι της έκανες! Πες την αλήθεια! Σε όλη μου τη ζωή έλεγα πάντοτε την

αλήθεια. Αφού ήσουν βουλευτής. Τέλος πάντων, είχα όλη την καλή διάθεση. Την

έριξες, ναι, ιού.

Καταρχάς, πρέπει να καταλάβετε.

Την έσπρωξες.

Στα χρόνια μου είχε μια άλλη έννοια αυτή η φράση. Απάντησες να ερώτησες ένα

άνθρωπο τη μοίρα σου καταραμένε. Αφού δεν με αφήνετε να ολοκληρώσω.

Τα λοιπόν, έγινε μια θυσία για το ευρύτερο καλό. Ούτως ή άλλως θέλαμε να

φύγει. Όχι, είναι απαράδεκτο.

Μόνο ένας άνανδρος θα έσπρωχνε ποτέ μια κυρία από το παράθυρο. Μόροξε.

Ηρέμησε, Καλλιρόη. Δεν μπορώ να ηρεμίζω.

Γιατί κι εγώ έτσι σκοτώθηκα.

Με έσπρωξε.

Και ξέρετε ποιος

Ο σύζυγός μου ο Θρασίβουλος αλλά δεν το αποκάλυψα ποτέ σε κανέναν.

Γιατί. Μπήκα ευφυνιδίως στην κρεβατοκάμαρα και τον συνέλαβα επ' αυτό

φόρο.

Γυμνό.

Απάνω στη γυμνή μαγείρισα.

Και πάνω από τον Θρασίβουλο ήταν ο υποκόμος.

Αρωμίως γυμνός.

Πολυρεπό ήταν.

Δεν κατάλαβα.

Πώς θα μου έκλεινε το στόμα.

Έπρεπε να μην ξεφορτωθεί.

Οπότε, με έστρωξε από το παράτυρο.

Για να μην προδώσω το ένοχο μυστικό του.

Κι όμως εγώ δεν το πρόδωσα.

Ενάμιση αιώνα το κράτησα.

Μέχρι σήμερα.

Εγώ το γνώριζα.

Ήμουν εκεί αυτό από τις Μάρτις.

Κι εγώ.

Γιατί εγώ πού ήμουν, αλλού.

Καπουλάκια μου, όλοι μάτι περνάτε, ε. Καημένη Καλλιρόη, μεγάλο τα λεγκά

κουβαλούσες όλα αυτά τα χρόνια.

Μπορεί, τώρα που το έβγαλες από μέσα σου, να γλιτώσεις από τους ιδιάλτες από

τις νύχτες.

Αλήθεια, το πιστεύει.

Όπως σε βλέπω και με βλέπεις.

Από τα ΕΛΤΕΣ!

Λιγότερα υπέφερα!

Πετάχθηκε ο ψυχολόγος του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του-του

-του

-

Άντε!

Άντε!

Καλημέρα, καλημέρα.

Καλημέρα. Επιτέλους, σήμερα είναι η μέρα απελευθέρωσης.

Ήταν μοιραίο. Δεν είχαμε καμία ελπίδα.

Και εγώ μέχρι το τελευταίο λεπτό...

Τι

έγινε?

Έχασε η ΑΕΚ μέσα στη Φιλοδέλφια.

Κάνα πιο κύριε μωρό. Είμαι τόμα.

Σε μια χαρά την πόλεψες. Δυο εβδομάδες κοιμόσουν.

Δεν ξέρω αν το κατάλαβες. Ήμουν σε κόμμα.

Ξεκουράστηκες. Αυτό έχει σημασία.

Τι έγινε.

Πονάς. Είσαι καλά.

Καλά είμαι.

Να σου πω κάτι.

Χαίρομαι που δεν πέθανες.

Ευχαριστώ ρε.

Αν και αν το δούμε επιστημονικά...

Για δευτερόλεπτα πέθανα.

Θυμάμαι όταν ρωτιόμουν μήπως ονειρεύτηκα εκείνο το σπίτι.

Θα κόψω ότι μέσα στη θολούρα μου έβλεπα κι άλλους στα παράθυρα.

Μόνο μου.

Πολύ υπερθεμένα όλα.

Σαν όνειρο.

Ο μηχανικός ήρθε.

Παύρο Λάβανε.

Τους θέρισε τους Τούρκους με τον Γιαταγάνητο για να ντερολικόνεται εσείς

στα κοντοζούβλια! Ποτέ δεν είχα την οικονομική άνευ για Σαββατοκύριακο στην

Αράχοβα με τον Κωμενάκη.

Εντάξει, δεν είχα και τον Κωμενάκη. Έχω γράψει ένα σουνέτο για τη μοναξιά. Μην

αχαρείς τα νιάτα σου!

Καψέ, ρε καραϊσκάκι!

Πήγες απάδικοβόλη!

Γι' αυτό λένε, μηδένα πρωτοτέλους μαγάριζε!

Μα πόσο κρυφό ήταν τέλος πάντων αυτό το σχολειό!

Ποτέ σου

Λίγα κολυμβογράμματα έμαθα από τη ξαδέρφη μου, τη Ζαμπέτα.

Αρπάσαμε τον... Τόνι, είχε ξαδέρφη που τη λέγανε Ζαμπέτα.

Βεβαίως και είχε. Και όταν τη φωνάζανε, ξέρεις πώς απαντούσε.

Μάλιστα, κύριε!

Μάλιστα, κύριε!

Γιατί γελάμε, ποιό είναι το ασπίδι.

Γελάτε με τη ξαδέρφη μου, αγαρινά σκυλιά!

Αγία μου βαρβάρα προστάτηδα του πυροβολικού, λύτρωσέ με!

Ξαναγύρισαν! Η Μαρίνα και ο Χάρης ξαναγύρισαν!

Αλληλούια!

Αν είναι δυνατόν, ο ποιον φράσος!

Μαρινάκι μου!

Θυμάστε που σου είπα ότι ο μηχανικός δεν ήρθε.

Τι είπε.

Έχω ένα καλό νέο και ένα κακό νέο.

Ξεκίνα από το καλό. Το κακό νέο είναι ότι το σπίτι είναι εντελώς χρέπι. Χάλια,

σε άθλια κατάσταση. Χρειάζεται τρομακτικές επιδιορθώσεις. Πατώματα,

ταβάνια, υδραυλικά, όλα. Πρέπει να πέσεις πολύ χρήμα.

Τέλεια. Το καλό νέο είναι ότι πήρα δάνειο.

Τι. Ναι. Πώς είναι αυτή καλά, είναι περπατάει.

Δεν ξέρω.

Κάθονται μέσα στην άμαξα.

Ναι. Ένα πολύ χαμάτο δάνειο. Βασικά ένα κοκτέιλ από δάνεια. Και... Έβολες σε

ποτί και το σπίτι.

Το σπίτι και το πατρικό μου σαν Γιάννενα.

Και κάτι λιώδετρα.

Και εμένα τον ήλιο.

Γιατί δεν μου το είπες.

Αφού ήρθες ακόμα, ρε μωρό. Και ήθελα όταν ξυπνήθησες να δεις το όνειρό σου να

παίρνεις σάρκα και γεωστά. Αυτό είναι το όνειρό σου. Και εγώ θα κάνω ό,τι περνάει

από το χέρι μου για να γιουν πραγματικότητα. Ήρθαν.

Και... Και ήρθαν. Πάμε, πάμε.

Τι έγινε Μουράτ? Όλα κομπλέα αφεντικό. Μπράβο.

Ελάτε αμαρκάρετε πιο μέσα.

Τι είναι όλοι αυτοί αξίριστοι.

Τα συνεργεία που θα φτιάξουν το ξενοδοχείο.

Λοιπόν, έλα, πες, τι κάνουμε.

Βασικά πάνω απ' όλα, υγεία να έχουμε. Γι' αυτό φοράμε όλοι προφυλακτικά.

Δεν θα ήθελα να το κουβεντιάσουμε αυτό τώρα.

Φοράμε όλοι τέτοια.

Για να μην μας πέσει το ταβάνι στο κεφάλι.

Βγαίνει και σε άλλα χώματα.

Δεν κάνουμε αρκεία με αυτά. Εννοείται.

Τώρα αρχίζει η δουλειά.

Άγνωσο μου ρατέ. Αλλά θα γίνει δουλίτσα. Δεν φοβάμαι.

Δεν πας να ξεκουραστείς εσύ. Βρω εγώ τα πράγματα.

Πρέπει να βάλεις τέτοιο.

Άπα, εγώ δεν...

Αυτό ήταν, λοιπόν, η τύθιμεν. C'est incroyable!

Ο οίκος της δυναστίας των Παπαρηγόπλων θα καταντήσει ένα φθηνό μεζόντο

γαντεβού! Κι εμείς!

Τι θα μου γίνουμε!

Μου μίλησε!

Μου μίλησε!

Με είδα και μου μίλησε! Τι τσαμπουνάρ! Η Μαρίνα!

Μου μίλησε!

Ζωτήμα χρισοδεύκη!

Τσοτσο! Τα χεράκια δικέ μου!

Τι! Κάτε βατσέτα!

Με δώσε αγάπη μου.

Γιατί δεν πας να ξεκουραστείς λιγάκι.

Κι έπτωμε.

Όχι, μη σκέφτεσαι τώρα. Τώρα τελείωσε. Τώρα το ποτάμι πίσω δεν γυρνάει.

Κι αν μας πάρει το ποτάμι και πνιγούμε... Αποκλείεται.

Λες. Δεν πως έπρεπε να το πλύσουμε... Όχι, όχι, όχι, όχι. Θα είναι φανταστικό.

Θα μας φύγει ο Τάκος βέβαια, αλλά στο τέλος θα τα καταφέρουμε, θα δεις.

Ποιος είσαι εσύ!

Αγαπητού μου, τι έπαθες τώρα! Εγώ είμαι ο Χάρης, ο αγοράκι σου.

Όχι, τι!

Αυτός ποιος είναι!

Ποιος!

Τι έπαθες μωρό μου, είπες ασπρίση.

Είσαι καλά.

Χαρή. Οκ, έχεις τρομοκρατηθεί. Το καταλαβαίνω.

Χαρουλή. Κι εγώ, κι εγώ. Τα έχω κάνει πάνω μου. Είναι τεράστιο project και

κανένας δεν μπορεί να μας πει ότι θα μας βγει. Αλλά έχουμε ένα στον άλλον.

Έτσι δεν είναι.

Και σε λίγο καιρό θα έχουμε κι ένα τεράστιο σπίτι.

Και θα είμαστε εγώ κι εσύ.

Στην τελική.

Τι έχουμε να αποφυγούμε.