Original subtitles

Μια φορά κι έναν καιρό, όταν κυλούσαν γάργαρα ποτάμια...

και ο αέρας στην κοιλάδα ήταν γλυκός και καθαρός...

ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΑΛΙΑΝΘΡΩΠΟΣ

Κύριε, για αυτά που θα λάβουμε...

ας είμαστε δεόντως ευγνώμονες. Αμήν.

Τίποτα καλύτερο από τηγανητό κοτόπουλο...

όταν είναι ακόμα ζεστό και τραγανό.

Όσο πιο γρήγορα ανοίξεις το χρηματοκιβώτιο...

τόσο πιο γρήγορα θα γυρίσεις σ'αυτό το νόστιμο κοτόπουλο.

Χρηματοκιβώτιο; Κάνεις λάθος, γιόκα μου.

Δεν υπάρχει χρηματοκιβώτιο σε αυτό το σπίτι.

Με συγχωρείτε, κυρία μου.

Γουέιν, καλύτερα να κάνεις ό,τι λέει.

Δουλεύει κάποιος σαν αράπης όλη του τη ζωή για να προκόψει...

και έρχεται ένα κάθαρμα και του τ'αρπάζει.

Λίγα λεφτουδάκια που έβαλα στην άκρη, μήπως τύχει τίποτα.

Έχεις αρκετά εκεί ακόμα και για πλημμύρα, κ. Λόμαξ.

Α στο διάολο! Πρέπει να 'ναι κάνα εκατομμύριο.

Κυρία Λόμαξ.

Δεν χωράνε στο σακίδιο.

Βρες κάτι μεγαλύτερο, Χομπς.

Δεν είναι το ίδιο άμα κρυώσει.

Κάνει αυτό;

Αυτό ήταν της μητέρας μου.

Πρέπει να ήταν νταρντανογυναίκα.

Μην το παίρνεις τόσο βαριά, κ. Λόμαξ...

Πλούτισες μια φορά, μπορείς και πάλι.

Δες το σαν μια πρόκληση.

Τα πήραμε όλα.

Δεν μ'αρέσει καθόλου να τρώω στο πόδι.

Τι κάνετε εδώ; Βγείτε έξω να βοηθήσετε!

Δεν θα πας να σκοτωθείς για τα λεφτά κανενός λευκού.

Ελάτε, κορίτσια, σηκωθείτε. Ζωντανέψτε λίγο.

- Για δες ποιος ήρθε! - Καλησπέρα, Γκόλντι.

Καημενούλη μου, είσαι μούσκεμα.

- Και μεθυσμένος. - Έλα μέσα, θα πουντιάσεις.

Δεν έχω δουλειά εδώ, Γκόλντι. Με μάδησαν, όπως ξέρεις.

Μάθαμε για αυτό, καλέ μου. Είναι φοβερό! Φοβερό!

Είπα μήπως θα μπορούσα να καθίσω για λίγο.

Μα και βέβαια. Ένας παλιός πελάτης σαν εσένα...

Τα βράδια τις Παρασκευές δεν είναι τα ίδια χωρίς εσένα.

Όλα αυτά τα λεφτά...

Ζω μια κόλαση.

Ακόμα και ο καημένος ο παπαγάλος μου...

Έχει λωλαθεί από εκείνο το βράδυ.

Έλα, καλέ μου, θα το ξεπεράσεις σύντομα.

’κου. Θέλεις να ανέβεις επάνω...

και να ρίξεις μια ματιά μέσα από το ματάκι;

Μα δεν κοστίζει σχεδόν όσο το...;

Δώρο του καταστήματος.

- Καλησπέρα, Γουέιν. - Καλησπέρα, Δικαστή.

’ργησες. Έχασες τα πυροτεχνήματα.

Θεέ μου...

Θεέ μου!

Αυτός είναι!

Θεέ μου, αυτός είναι!

Αυτός είναι!

Θεέ μου, αυτός είναι!

Αυτός είναι!

Αυτός είναι!

Αυτός είναι, Θεέ μου!

Η κοινωνία πρέπει να προστατεύεται από ανθρώπους σαν εσένα.

Πάρις Πίτμαν, έχοντας κριθεί ένοχος για ένοπλη ληστεία...

καταδικάζεσαι σε κάθειρξη 10 ετών στην ομοσπονδιακή φυλακή.

- Αυτή τη φορά σε έπιασα, κάθαρμα! - Αυτή τη φορά;

Τέρμα τα σούρτα φέρτα με την κόρη μου.

Της είπα τι θα έκανα, κι αυτή τη φορά θα το κάνω!

Μπαμπά, δόξα τω Θεώ που ήρθες!

Μα μόλις απόψε τη γνώρισα. Πες του!

Κολοκύθια!

Ήταν τη Μεγάλη Παρασκευή του 1873.

Κοιμόμουν στο κρεβάτι της αμαρτίας.

Όχι μόνος μου, οφείλω να παραδεχτώ.

Και ξαφνικά, μια αστραπή έσκισε τον αέρα!

Και ένα περίεργο λευκό φως πλημμύρισε το δωμάτιό μου.

Και άκουσα τη φωνή του ευλογητού Κυρίου μας.

Και είπε: "Σάιρους"...

Και είπα:

"Εγώ είμαι, Κύριε."

Και είπε: "Θέλω να κάνεις το έργο μου."

Και έπεσα στα γόνατά μου και φώναξα:

"Τι να κάνω, Κύριε;"

Και είπε:

"Από αυτή τη στιγμή, θα κηρύττεις το ευαγγέλιο της φιλανθρωπίας...

προς τους λιγότερο ευνοημένους της ζωής."

Καλοί άνθρωποι του Δευτερονομίου...

Πόσοι από εσάς εδώ σήμερα είστε ευγνώμονες...

για το ότι εσείς ή οι αγαπη- μένοι σας δεν στερείστε...

δύο ή και περισσότερες από τις αισθήσεις σας;

Ντάντλεϊ.

Ντάντλεϊ!

Όπως βλέπετε, ο κακομοίρης δεν μπορεί να ακούσει ούτε λέξη.

Πρέπει να διαβάσει τα χείλη μου.

Ντάντλεϊ, πήγαινε στο καβαλέτο.

Φίλοι μου, παρακολουθήστε αυτόν τον κακόμοιρο άντρα...

που έχει μυαλό καθυστερημένου παιδιού.

Δεν μπορεί να προφέρει ούτε την πιο απλή λέξη.

Δεν μπορεί να ακούσει ούτε το δυνατότερο ήχο.

Ο Ντάντλεϊ γεννήθηκε με μογγολοειδή ιδιωτεία.

Ένα κοινό μουλάρι είχε περισσότερους λόγους ύπαρξης στον κόσμο αυτόν.

Αλλά το χέρι της Θείας Πρόνοιας...

οδήγησε αυτό το απολωλός πρόβατο στην Ιεραποστολή "Γολγοθάς"...

όπου τα εκπληκτικά ταλέντα του άρχισαν να ανθίζουν.

Ευχαριστώ, κυρία μου.

Να είστε ευλογημένη, κυρία μου. Σας ευχαριστώ, κύριε.

Σας ευχαριστώ, κύριε. Κάθε μικρή προσφορά βοηθάει.

Σας ευχαριστώ, φίλοι μου, σας ευχαριστώ.

Η απέραντη γενναιοδωρία σας θα γίνει γνωστή...

σε όλο το δρόμο μέχρι το Ρασίν του Ουισκόνσιν.

Ως ευγνωμοσύνη για την καλοσύνη σας...

η Ιεραποστολή Γολγοθάς για τους κωφάλαλους...

θα ήθελε να σας παρουσιάσει...

την όμορφη εκδοχή του Μωυσή και της φλεγόμενης βάτου.

Και με μεγάλη μου χαρά παραδίδω αυτό το θαυμαστό έργο...

εκ μέρους σας στον Ομοσπονδιακό Αστυνόμο Τζόνσον.

Χριστέ μου!

Καίγεται ο πισινός μου!

Καίγεται ο πισινός μου!

- Κοιμάσαι μέχρι αργά. - Δουλεύω μέχρι αργά.

Γι'αυτό είμαι εδώ.

Κάν'το πιο εύκολο για σένα.

Αν μείνεις στην πόλη, θα πρέπει να σε συλλάβω.

Θα δικαστείς και θα φας έξι μήνες. Το εγγυώμαι.

Από την άλλη, θα σου δώσω δύο ώρες για να φύγεις.

Σερίφη...

Ίσως θα μπορούσαμε να το συζητήσουμε.

Τώρα έχεις μία ώρα.

Σερίφη! Με λήστεψαν!

Μόλις με λήστεψαν. Μέρα μεσημέρι.

- Ποιος το έκανε; - Ένας ληστής!

Πήγε στο σαλούν.

Φλόιντ Μουν!

Φλόιντ, μη χειροτερέψεις τη θέση σου.

Δώσε μου το όπλο σου.

Έλα, Φλόιντ. Παράδωσε το όπλο σου.

Το όπλο σου, Φλόιντ. Θέλω να μου το δώσεις.

Βέβαια, σερίφη. Ό,τι πεις.

Βγείτε έξω.

Κατεβείτε!

Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι. Ακολουθήστε με.

Καλώς ήλθατε στην ομοσπονδιακή φυλακή, κύριοι.

Υποθέτω ότι έχουμε κάτι κοινό.

Μια διακαή επιθυμία να ήμασταν αλλού.

Αλλά δεν είμαστε.

Λέγομαι Φράνσις Ε. Λεγκόφ. Είμαι ο διευθυντής.

Κανείς από σας δεν φάνηκε ικανός να ζει σύμφωνα με τους κανόνες...

...στον έξω κόσμο. Εδώ θα τα πάτε καλύτερα.

- Τι θέλεις; - Ένα φλέγμα ήταν, κύριε.

Λοιπόν, οι κανόνες: Απαγορεύεται να τραγουδάτε και να σφυρίζετε.

Όλοι όσοι μπορούν να περπατήσουν, δουλεύουν στο λατομείο.

Όλοι οι κρατούμενοι υποχρεούνται να παρίστανται στους απαγχονισμούς.

Κόι Κάβεντις.

Μάλιστα, κύριε.

Δεν έχει οριστεί ακόμα η ημερομηνία για τον απαγχονισμό σου.

Στο μεταξύ, να τηρείς τους κανόνες.

Μάλιστα, κύριε.

Ποιος είναι ο Πάρις Πίτμαν;

Πίτμαν ο νεότερος;

Ο νεότερος.

Είναι έτοιμοι, Διευθυντά.

Από εδώ, κύριοι.

Είστε όλοι εδώ; Ένας, δύο, τρεις, τέσσερις, πέντε, έξι.

Από εδώ!

Εντάξει. Ακολουθήστε με.

Όπως φαίνεται, θα συγκατοικήσετε.

Σας έχω ένα ωραίο, μεγάλο κελί. Μόνο ένας είναι μέσα.

- Ποιος είναι; - Ο Μιζούρι Κιντ.

Ο Κιντ; Ένας από τα μεγαλύτερους ληστές τρένων.

- Από τους μεγαλύτερους! - Πρέπει να υπήρχε βαρβάτη αμοιβή.

Από τις μεγαλύτερες.

Τι χαμπάρια;

Μπορείτε να με λέτε Κιντ.

Έγινε, Κιντ. Εγώ είμαι ο Πάρις.

Αυτό είναι δικό μου. Είστε καλοδεχούμενοι στα υπόλοιπα.

Φύγε από εκεί, Ντάντλεϊ. Ξέρεις ότι πρέπει να κοιμάμαι χαμηλά.

Εγώ το πρόλαβα. Πάρε το πάνω.

Ξέρεις ότι είμαι καρδιακός. Δεν κάνει να σκαρφαλώνω.

Αλογοκοπριές! Μια χαρά είναι η καρδιά σου.

Σου είπα ότι είμαι καρδιακός, βρε παλιοκαθίκι!

Χοντροκώλη γερο-νταή!

Κιντ...

- Είσαι πολύ καιρό εδώ; - Από πάντα.

Εσύ πρέπει να είσαι εκείνος ο Κινέζος.

’κουσα ότι καρύδωσε έναν άλλο Κινέζο εργάτη των σιδηροδρόμων.

Αν ήταν λευκός, θα τον είχαν κρεμάσει επί τόπου.

Εσύ, τι έκανες;

Εγώ... έφαγα τρία χρόνια.

- Εσύ, γιόκα μου; - Δύο.

Επειδή έβαλε τα κλάμματα μπροστά στο δικαστή!

Μυξόκλαιγε σαν πόρνη του δρόμου.

Ψαροκάτουρα! Αν δεν ήμουν εγώ, θα έτρωγες περισσότερα, απατεώνα.

Σίγουρα θα ξέρεις τα πάντα εδώ μέσα.

- Συγνώμη, πού είναι ο καμπινές; - Τον πατάει με το πόδι του.

Λέω, σίγουρα θα ξέρεις τα πάντα εδώ μέσα.

Δεν έχεις κάνει πολύ στη φυλακή, έτσι, γιόκα μου;

Αν θέλεις κάτι, θα πληρώσεις.

Θα πληρώσω.

Έι, Ταμπάκο!

Κάθε φύλακας εμπορεύεται και κάτι.

Αυτός είναι ο "Tαμπάκο". Πουλάει τσιγάρα και καπνό μασήματος.

Υπάρχει επίσης ο Ουίσκι και ο Γλυκάκιας.

Έχεις και κανέναν που φέρνει γυναίκες;

- Τι θες; - Ποια είναι η τρέχουσα τιμή;

- Πέντε τσιγάρα, ένα δολάριο. - Πλήρωσέ τον.

Εντάξει. Ρώτα με τώρα.

Πόσοι το έχουν σκάσει από εδώ;

Μην το πολυσκέφτεσαι, θα φυράνει το μυαλό σου.

Πόσοι;

Κανένας που να έζησε για να το διηγηθεί.

Τι ώρα αλλάζουν οι φρουροί; Και πού;

Η ώρα και το μέρος διαφέρουν πάντα.

Και ποτέ ταυτόχρονα. Δεν τους ξεφεύγει τίποτα.

Εκείνοι στην κεντρική πύλη, πάντα είναι τόσοι πάνω και κάτω;

Πίστεψέ με, αργά ή γρήγορα θα τα παρατήσεις.

Γιόκα μου, άκου να σου πω κάτι.

Θα σε βοηθήσει να βγάλεις την ποινή σου.

Πριν από 25 χρόνια περίπου...

όταν είδα ότι δεν θα έβγαινα ποτέ από αυτό το μέρος...

είπα στον εαυτό μου: "Κίντ...

Καλά θα κάνεις να βρεις κάποιο τρόπο να μη σου στρίψει."

Λοιπόν, δοκίμασα το ένα, δοκίμασα το άλλο...

Και μια μέρα ξαφνικά το βρήκα.

Έναν τρόπο για να το σκάσεις.

Όχι. Δεν υπάρχει τρόπος.

’κου... Έφτιαξα στο μυαλό μου ένα αγρόκτημα.

Όχι κάνα μεγάλο, καμιά εκατοστή στρέμματα, αλλά πολύ καλή γη.

Και τώρα, όταν τα πράγματα εδώ γίνονται ζόρικα...

απλά κλείνω τα μάτια μου...

και καλλιεργώ αυτή τη γη.

Εν πάση περιπτώσει, σκέφτηκα, γιόκα μου...

ότι αν είχες ένα αγρόκτημα, ένα κατάστημα ή κάτι τέτοιο...

θα σε βοηθούσε να περάσει ο καιρός.

Θα είχες κάτι για να σκέφτεσαι.

Ευχαριστώ, Κιντ, αλλά ήδη έχω κάτι για να σκέφτομαι.

Εμπρός, δουλειά!

Γρήγορα!

Τσάκα-τσάκα, τσάκα-τσάκα.

Σκεφτήκαμε ότι μερικές μικρές πέτρες θα ήταν χρήσιμες.

Βλέπετε, έχω αυτό το τραύμα στον ώμο από το Γκέτισμπεργκ.

Μικρό παιδί ήμουν τότε.

- Όνομα. - Κάβεντις.

- Το μικρό σου. - Κόι.

Κόι... Ίσως μπορούμε να βρούμε κάτι ευκολότερο για σένα.

Να τα πούμε κάποια στιγμή.

Σπάστε πέτρες, σπάστε πέτρες!

Θεέ μου, πώς θα αντέξω;

Γέμισα χιονίστρες. Νιώθω ότι θα με ξαναπιάσει η φυματίωση.

Αυτή που άρπαξες στο Γκέτισμπεργκ;

- Πώς μπορείς και το τρως; - Δεν είναι και τόσο χάλια.

Φυσικά, δεν συγκρίνεται με τη μαγειρική μου.

Θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να ξαναφάς κάτι τόσο καλό.

Έχεις απίστευτο θράσος!

Αν δεν είχες ακουμπήσει τον κώλο σου στη σόμπα...

Εσύ με έβαλες εδώ, κι εσύ θα με πεθάνεις!

Ψαροκάτουρα! Εσύ φταις που είμαστε εδώ.

Αν με είχες ακούσει, θα μπορούσαμε να είχαμε ένα όμορφο σπιτάκι...

θα έβρισκες μια αξιοπρεπή δουλειά και θα δούλευες όπως όλοι οι άνδρες.

Εγώ θα μαγείρευα, θα καθάριζα, θα φρόντιζα τα πάντα.

Αλλά, όχι, δεν ήταν αρκετά καλό για τον κύριο με τις λαμπρές ιδέες.

"Ένα κόλπο ακόμα. Θα πλουτίσουμε. Εύκολη κονόμα."

- Ό,τι έκανα, το έκανα για εμάς. - Ψέματα.

- Για σένα! - Ψέματα! Ένα μάτσο ψέματα.

- Η υγεία μου δεν είναι καλά. - Ναι...

Φυματίωση. Από τα πνευμόνια θα πάω, παρά από την καρδιά.

Ας πάθεις φυματίωση. Δεν με νοιάζει από τι θα πας.

- Είσαι ο Πάρις Πίτμαν; - Ναι.

- Ο νεότερος; - Ναι, εγώ είμαι.

Σταθείτε ένα λεπτό. Τι πρόβλημα υπάρχει;

Δεν μπορούμε να το συζητήσουμε;

Είστε σίγουροι ότι θέλετε εμένα;

Ας λογικευτούμε!

Φτάνει.

Ξέρω τον Γούντι Λόπμαν δεκαπέντε χρόνια.

Τον συμπαθώ ιδιαίτερα...

αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θ'αφήσω την πόλη να ρημάξει.

Χάρι, δεν είναι και σακατεμένος. Ανταπεξέρχεται στη δουλειά του.

Νομίζω ότι είναι καιρός να βρούμε ένα σερίφη...

που να αντιμετωπίζει αυτά τα αποβράσματα όπως θα έπρεπε.

- Τι εννοείς; - Παραδέξου το, Μπίλι...

Πάντα φερόταν με το γάντι σε αυτούς τους μπάσταρδους.

Κοίτα πώς την έπαθε. Ζήτησε από ένα ληστή να του παραδώσει το όπλο.

Δεν με νοιάζει το στυλ του. Κράτησε ήσυχη αυτή την πόλη.

- Έκανε τη δουλειά του καλά. - Αυτό ακριβώς προσπαθώ να πω.

Έκανε τη δουλειά του, αλλά δεν μπορεί να την κάνει πια.

Γιατρέ, ξέρεις ότι έχω δίκιο.

Μπορεί ένας σερίφης με σπασμένο πόδι να κάνει τη δουλειά του;

Νόμιζα ότι θα κουβεντιάζαμε οι δυο μας.

Δεν θα περιμένω για πάντα.

Τα πράγματα μπορεί να γίνουν πιο σκληρά, αλλά και πιο εύκολα.

Είναι στο χέρι σου.

Τράβα στο διάολο!

- Τι είπες; - Είπε, "Τράβα στο διάολο."

Πίσω στη δουλειά σας!

Αυτό θα μπορούσε να είναι η αρχή για κάτι μεγάλο.

Σαν τι;

Ίσως σύντομα να διευθύνουμε εμείς αυτό το μέρος.

Δεν πρέπει να τους αρέσει το πρόσωπό σου.

Προσπαθούν να σου το αλλάξουν.

Πρέπει να υπάρχει κάποιος λόγος, Κιντ.

Κάποιος έχει βάλει κάτι στο μυαλό του.

Πάντως ό,τι και αν είναι, κρατούν κλειστά τα χαρτιά τους.

Δεν μπόρεσα να μάθω τίποτα.

Τι θα κάνεις;

Καταρχάς, πρέπει να βρω κάποια βοήθεια.

Στοιχηματίζω ότι θα σε φτύσει.

Πάει το στοίχημα.

Λάχανο. Η μάνα μου έπρεπε να με δέρνει για να το φάω.

Υποθέτω ότι είναι θέμα γούστου. Εσένα σ' αρέσει, εγώ το μισώ.

Να, πάρε το δικό μου.

Σ' έχω παρατηρήσει, Φλόιντ.

Κανένας δεν ξέρει τι σκέφτεσαι. Έξυπνο.

Πολύ έξυπνο.

’κουσα ότι τράβηξες πιστόλι σε ένα σερίφη.

Λένε ότι του έκοψες τον τσαμπουκά.

Πολύ θαρραλέο, αν το έκανες.

Σίγουρα δεν υπάρχει κανένας σ' αυτή την αυλή με τα δικά σου κότσια.

Αν το έκανες.

Τέλος πάντων.

Ήμουν...

Ήμουν μεθυσμένος.

Αλλά ακόμα και έτσι, τράβηξα πιο γρήγορα απ' αυτόν.

Μωρέ μπράβο!

Πρέπει να είσαι ο πιο τρομερός πιστολάς εδώ γύρω.

- Απλά ένας από τους καλύτερους. - Ένα σερίφη, ε;

Θα ήταν τρελός, για να τα βάλει με σένα.

Πρέπει να ήταν μεγάλη δουλειά.

Δεν πυροβολείς ένα σερίφη αν σε πιάσει να φτύνεις στο πάτωμα.

Έχω κάνει πολλές μεγάλες δουλειές.

Μεγάλες δουλειές, μεγάλες συμμορίες. Οι καλύτεροι, έτσι δεν είναι;

Ακριβώς. Έτσι πρέπει.

Ένα σάπιο μήλο χαλάει και τα υπόλοιπα.

Εγώ δεν είχα την πολυτέλεια να είμαι επιλεκτικός.

Κατέληγα με τους μεγαλύτερους κόπανους που έχεις δει ποτέ.

- Κάποτε στο Νογκάλες... - Ε, γυαλάκια!

Στο Νογκάλες υπήρχε μια μικρή τράπεζα...

Ε, γυαλάκια!

Βαρεθήκαμε να ερχόμαστε σε σένα.

Αυτή τη φορά θα έρθεις εσύ σ' εμάς, βρωμοδειλέ.

Εντάξει, διαλυθείτε.

Απομακρυνθείτε.

- Καλά τα κατάφερες, μικρέ. - Πίτμαν!

Πίτμαν...

Ο Διευθυντής θέλει να σε δει.

Τι στο διάολο είναι αυτό;

Εδώ, Πίτμαν.

Διευθυντή.

Έχεις 500.000 δολάρια κρυμμένα κάπου...

και δεν σε ωφελούν πουθενά.

Μπαγάσα!

Ώστε αυτό είχε κάποιος στο μυαλό του.

Πίτμαν, τι είδους άνθρωπος νομίζεις ότι είμαι;

Δεν ξέρω. Δεν το έχω σκεφτεί και πολύ, να πω την αλήθεια.

Κάθε άλλο παρά ευτυχισμένος. Σε εκπλήσσει;

Τίποτα δεν με εκπλήσσει.

Βρίσκω την ατμόσφαιρα εδώ ασφυκτική, καταθλιπτική, πληκτική.

Πιστεύω ότι έτσι νιώθεις κι εσύ, αν και όχι για τους ίδιους λόγους.

Συνεχίστε, κύριε.

Διακόσιες πενήντα χιλιάδες δολάρια θα με βόλευαν πολύ.

Θα μπορούσα να πάω στο εξωτερικό, ίσως στο Μεξικό...

και να ζήσω ευτυχισμένα.

Βοήθησέ με να ξεφύγω και θα σε βοηθήσω κι εγώ.

- Δεν είναι κακή συμφωνία. - Δεν τη βρίσκω καλή.

- Είναι τα μισά λεφτά. - Θέλεις να τα κρατήσεις όλα.

Γίνομαι εγωιστής;

Οι πρώτες βδομάδες σου εδώ ήταν δύσκολες.

- Δεν σου χρησιμεύω νεκρός. - Ίσως όχι.

Αλλά η ζωή είναι γεμάτη εκπλήξεις.

Να έχεις ανοικτό μυαλό, γιατί ποτέ δεν ξέρεις.

Δεν μ' αρέσει να έχω το μυαλό μου πολύ ανοικτό.

Θα είναι ευκολότερο, όταν πειστείς ν' αλλάξεις γνώμη.

Σας λέω, κρατήθηκα για να μην ορμήσω κι εγώ.

Η αλήθεια είναι πως κάποτε σκότωσα έναν με τη "Μαριάννα" μου.

Μαριάννα ήταν το όνομα της μητέρας του.

Ιούδα!

Στην απομόνωση;

Ταμπάκο...

Δώσ'του αυτά από μένα. Του έχω υποχρέωση.

- Κιντ, ξέρεις ότι δεν επιτρέπεται. - Θα είναι τα τελευταία του!

Κιντ, τι θα κάνεις με αυτό, όταν ωριμάσει;

Θα το καπνίσω, χαζοβιόλη. Τι άλλο;

Θα το καπνίσεις;

Σάιρους, δεν μπορώ να καταλάβω.

Τι έχει ο Σκίνερ με αυτό το παιδί;

Ω, για όνομα του Θεού, Ντάντλεϊ.

Θα μπορούσες να γλιτώσεις τα βάσανα.

- Ποιος την έριξε; - Εκείνος!

Γρήγορα, ηλίθιοι!

Σταματήστε! Σταματήστε, μ'ακούτε;

Σταματήστε!

Σταμάτησέ τους! Σταμάτησέ τους, παλιοκινέζε!

Τι κάνεις; Σταμάτα! ’σε με!

Πες στον διοικητή σου ότι ήρθε ο νέος διευθυντής.

Είναι μεγαλύτερο απ' ό,τι περίμενα.

- Κύριε Λόπμαν. - Συνταγματάρχη Γουλφ.

- Δεν λυπάμαι που σας βλέπω. - Τα πράγματα φαίνονται ήσυχα τώρα.

Ο τελευταίος που άκουσα να το λέει αυτό ήταν ο στρατηγός Κάστερ.

Τι θα γίνει εκεί;

Προοριζόταν για νέα κατοικία του διευθυντή.

Τι είχε η παλιά;

Ο διευθυντής ήθελε κάτι μεγαλύτερο.

Και υποθέτω ότι το πήρε.

Ακούστε...

Μου είπαν κάτι που δεν μπορούσα να το πιστέψω.

- Ζητήσατε αυτή τη θέση; - Σωστά.

Κανένας δεν ζητά να γίνει διευθυντής σε αυτή τη φυλακή, κ. Λόπμαν.

Ακόμα και ο Δανιήλ δεν ήθελε να μπει στο λάκκο των λεόντων.

Αυτοί δεν είναι ζώα, συνταγματάρχη.

Θα μπορούσες να με ξεγελάσεις.

Είμαι ο νέος διευθυντής. Ονομάζομαι Λόπμαν.

Προξενήσατε μεγάλο σαματά την περασμένη εβδομάδα.

Και το αποτέλεσμα: Έξι νεκροί, και είστε ακόμα εδώ.

Από τώρα και στο εξής, αν κάτι σας ενοχλεί, να μου το λέτε.

Το εννοώ αυτό. Πείτε το σε μένα πρώτα.

Αυτά. Φάτε το πρωινό σας τώρα.

- Τι είναι εδώ; - Η απομόνωση, κύριε.

- Πόσο καιρό βρίσκεται εδώ; - Δέκα μέρες, κύριε.

- Πάρε τον στο γιατρό. - Δεν υπάρχει γιατρός.

Αυτός;

Έχει τον περισσότερο καιρό. Τρεις εβδομάδες.

Πρέπει να είσαι ο νέος διευθυντής!

Τι στο διάολο είναι αυτό;

Κόπιασε μέσα, κόπιασε!

Πούρο, κ. Διευθυντή; Προσφορά του παλιού Διευθυντή.

Δεν καπνίζεις. Ποτό, ίσως;

Δεν πίνεις.

- Υποθέτω ότι θέλεις την αλήθεια. - Θα βοηθούσε.

Ίσως να μην το έχεις ακούσει, αλλά έχω 500 χιλιάδες...

- ναι, 500 χιλιάδες - γνήσια δολάρια ΗΠΑ...

κρυμμένα σε μια τρύπα κάπου σε αυτή την περιοχή.

Κανείς δεν ξέρει πού, εκτός από μένα.

Ο προκάτοχός σου άρχισε να κάνει σκέψεις γι' αυτά...

όπως περιμένω ότι θα κάνεις κι εσύ...

Λοιπόν, θα σε γλιτώσω από τον κόπο και θα σου πω τι σχεδιάζαμε.

Μετά από 4 βδομάδες στην τρύπα...

αρκετές για να σκοτώσουν τον καθένα, υποτίθεται ότι θα έσπαζα.

Θα άρχιζα να φωνάζω: "Εντάξει, βγάλτε με από εδώ."

"Θα πω πού έκρυψα τα λεφτά, αλλά θα μιλήσω μόνο στον Κυβερνήτη."

Ακούγεται σαν κανένα μυθιστόρημα της μιας δεκάρας, έτσι;

Λοιπόν, να πώς θα γινόταν.

Ο Λεγκόφ θα με συνόδευε ο ίδιος στον Κυβερνήτη.

Σαν σημαντικός κακοποιός, βλέπεις.

Όμως στο δρόμο για την πρωτεύουσα, θα επισκεφτόμασταν τα λεφτά μου.

Θα τα χωρίζαμε στα ίσα...

και θα την κοπανούσαμε για το Μεξικό.

Θα ζούσαμε σαν βασιλιάδες.

Αλλά έτσι όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα...

ο Λεγκόφ έφυγε για μια πολύ μεγαλύτερη ανταμοιβή.

Το πιο τυχερό πράγμα που σου έχει συμβεί ποτέ.

Πίσω στο λατομείο, ε;

Σωστά το μάντεψες.

Διευθυντή...

Διακόσιες πενήντα χιλιάδες δολάρια.

Ευχαριστώ για όλα, συνταγματάρχη.

- Θ' ανταμωθούμε πάλι. - Το ελπίζω.

Έτσι όπως γίνεται εδώ, βλέπω τους διευθυντές μόνο μία φορά.

Κάποιος θα πρέπει να έχει κάποια ιδέα για έναν τρόπο απόδρασης.

Ξέχνα το, γιόκα μου.

Για 500.000 δολάρια, πρέπει να υπάρξει μια πρώτη φορά.

Πεντακόσιες χιλιάδες;

Και θα τα μοιραστείς με όποιον βρει έναν τρόπο.

Είσαι σαΐνι, Σάιρους. Κρατάς το στόμα σου κλειστό;

- Δεν μπορεί. - Το βρήκα! Το βρήκα, σας λέω.

- Για πες το. - Εύκολο. Μια σήραγγα.

Δέκα πόδια βάθος, πενήντα πόδια μήκος...

και θα είμαστε ελεύθεροι στην άλλη πλευρά.

Σταμάτα. Θα κάνεις τα τρία χρόνια σου και θα βγούμε σαν κύριοι.

Η καρδιά μου δεν θ' αντέξει τρία χρόνια εδώ μέσα!

Το κεφάλι σου έχει πρόβλημα, όχι η καρδιά σου!

Πάψτε. Θα ήθελες τρία χρόνια για να σκάψεις τη σήραγγα.

Και πού θα έβγαινες; Στην άλλη πλευρά του τοίχου;

Θέλω να φτάσω πολύ μακρύτερα. Σωστά, Κόι;

Πάντως, αρχίστε να ψάχνετε και μην ξεχνάτε ένα πράγμα.

Σας εμπιστεύομαι όλους σας ότι δεν θα μιλήσετε.

Σαν να ζητάς από μια αγέλη κογιότ να σιωπήσει για ένα ψόφιο άλογο.

Έχουμε ήδη περισσότερες πέτρες από όσες χρειάζονται για το νέο κτίριο.

Από τώρα, δεν θα δουλεύετε εδώ, παρά μόνο για τιμωρία.

Θα επιστρέψετε όλοι στην αυλή, όπου θα σας ανατεθούν νέες εργασίες.

Αυτός θα παραμείνει στο λατομείο.

Διευθυντή, ήδη όλοι στη φυλακή θα ξέρουν για τις 500.000 μου.

Ναι. Θα μένουν άγρυπνοι τις νύχτες.

Καθένας θα προσπαθεί να με βγάλει, για να πάρει ένα μερτικό.

Είχες την ευκαιρία σου.

Πίτμαν, έλα εδώ.

Μεταξύ της φυλακής και της κοντινότερης πόλης...

είναι 50 μίλια με σκατά και κάκτους.

Το να περιφέρεται κάποιος εκεί έξω...

Είσαι πολύ έξυπνος για κάτι τέτοιο.

Ο Πάρις Πίτμαν είναι στο κελί σου.

Και λοιπόν;

- Θέλει να αποδράσει. - Να αποδράσει;

- Το ξέρεις. Όλοι το ξέρουμε. - Το ξέρουμε;

Κάτσε κάτω, πανάθεμά σε!

Δεν λέω ότι ξέρεις τι θα κάνει.

Μάλλον δεν το ξέρει ούτε ο ίδιος ακόμα.

Όταν το αποφασίσει, θα το ξέρεις πολύ νωρίτερα από μένα.

Ναι;

Θα πληρωθείς, Μουν. Το έχεις ξανακάνει.

Έχεις προδώσει συμμορίες σε κάθε σερίφη εδώ.

Έτσι έβγαζες το ψωμί σου. Πρόδωσες και σε μένα.

- Θυμάσαι τον Σίμονς; - Αυτό ήταν διαφορετικό.

Ποτέ δεν τον χώνεψα. Ήταν ένα παλιοκάθαρμα.

- Και όλοι οι άλλοι πριν από αυτόν; - Ούτε αυτοί μ' ένοιαζαν.

Αλλά νοιάζεσαι για τον Πίτμαν. Νομίζεις ότι είναι φίλος σου;

Ναι.

Νομίζω ότι είναι.

Ένας φίλος.

Ώστε τελικά βρήκες έναν.

Εντάξει. Γύρισε στο κελί σου.

Πιο σβέλτα, παιδιά, πιο σβέλτα.

Πάρις, αυτό που ζωγραφίζεις φαίνεται καθαρά από μακριά.

Εσείς οι τρεις εκεί κάτω! Το ρίξατε στην κουβέντα;

Προσπαθούμε να πετύχουμε τη σωστή απόχρωση στον ασβέστη.

Δεν ξεφεύγει τίποτα απ' αυτά τα όρνια πάνω στον τοίχο.

Σήκωσέ το.

Σήκωσέ το, ηλίθιε Κινέζε!

Σήκωσέ το!

Τι συμβαίνει;

Ο παλιοκινέζος δεν κουνιέται.

Ποιο είναι το πρόβλημα, ’ι Πινγκ;

Έλα κάτω να το συζητήσουμε.

’ι Πινγκ, σταμάτα!

Διευθυντή, μην κουνήσεις ούτε βλέφαρο.

’ι Πινγκ, άσ'το κάτω.

’σ'το κάτω.

’σ'το κάτω, ’ι Πινγκ.

Κατέβα τώρα.

Έλα.

Κατέβα κάτω.

Γιατί δεν πας στο κελί σου, να χαλαρώσεις λίγο;

Έλα να με δεις μετά το δείπνο.

Μάλιστα, κύριε.

Πίτμαν, σήμερα το απόγευμα, γιατί το έκανες αυτό;

Απλά ήθελα να δω αν μπορούσα.

Σε καλώ για να σε ευχαριστήσω, κι εσύ πετάς εξυπνάδες.

- Α, γι' αυτό με κάλεσες εδώ; - Θα σου πω κάτι.

Αδυνατώ να το καταλάβω, αλλά αυτοί οι άνδρες σε σέβονται.

Τι σημαίνει αυτό για σένα;

Καμιά επιπλέον κούπα καφέ, μερικά τσιγάρα...

Δε σε νοιάζει τι σημαίνεις γι'αυτούς και τι μπορείς να κάνεις γι'αυτούς;

Γεια χαρά, Διευθυντή. Τα λέμε στην αυλή.

Γιατί προσπαθείς να αποδείξεις στον εαυτό σου ότι είσαι κάθαρμα;

Επειδή είμαι. Είναι το επάγγελμά μου.

- Και είμαι στην κορυφή. - Στην κορυφή μιας φυλακής.

Όχι για πολύ.

Δεν είναι τόσο εύκολο να είσαι αρχηγός, έτσι δεν είναι;

Πίτμαν.

Οι άντρες είναι βρώμικοι σαν γουρούνια.

Δεν μπορείς τουλάχιστον να τους βάλεις να κάνουν ένα μπάνιο;

- Μιζούρι Κιντ, η σειρά σου. - Όχι!

Υπάρχει και ένα όριο, γαμώτο! Κάθε άντρας έχει την περηφάνεια του!

Έλα, Κιντ, όλοι πρέπει να κάνουν ένα μπάνιο μια φορά στη ζωή τους.

Αποκλείεται! Δεν μπαίνω εκεί μέσα!

Το σαπούνι και το νερό δεν θα σε σκοτώσουν.

Είναι η ιδέα του όλου πράγματος! Είναι εξευτελιστικό!

Θα σου δώσω δέκα τσιγάρα. Δεκαπέντε.

Πάρις, είκοσι. Είκοσι σπέσιαλ!

Σταματήστε!

Είκοσι πέντε! Σπέσιαλ!

’κου. Το φοράω αυτό 35 χρόνια...

και δεν πρόκειται να μου το βγάλεις τώρα!

’σ'τον με τα ρούχα, Πάρις. Είναι ο μόνος τρόπος να πλυθούν!

Κιντ, όλοι πρέπει κάποια στιγμή.

Ω, Θεέ μου...

Είναι χειρότερο από ό,τι νόμιζα.

Κιντ, σταμάτα αμέσως.

Όχι κατούρημα μέσα στο νερό.

- Εντάξει, Γουάτκινς, καθάρισες. - Μάλιστα, κύριε.

Λοιπόν, αυτοί ήταν όλοι, Διευθυντή.

- Δεν το νομίζω. - Ένα λεπτό. Δεν εννοείς ότι...

Στεκόμενος απέναντί σου, ο αέρας μού έφερε μια...

Εντάξει... Εντάξει.

Μπαίνω.

Δεν είναι κακή ιδέα. Έτσι θα καταλαβαίνουμε πότε έρχεσαι.

Ακόμα και σε μαύρο σκοτάδι.

Για περίμενε.

Όπως προτιμάς, Διευθυντή.

Αλλά, σε παρακαλώ, μείνε μακριά μας όταν τρώμε.

Γαμώτο!

Ποιο είναι το πιο φρέσκο;

Από κανένα δεν θα άφηνα να πιει μια γελάδα.

Όλα θα πάνε μια χαρά.

Τι εννοείς;

Μπορεί να τους ξίνισε, αλλά τελικά έκαναν μπάνιο.

Σύντομα θα το κάνουν τακτικά.

Το ίδιο και με το σχολείο. Θα το συνηθίσουν μετά από λίγο.

Πάρις, δεν θα αναγνωρίζεις αυτό το μέρος σε δύο χρόνια.

Δεν θα σε ωφελήσει καθόλου.

- Έβγαλα τις σφαίρες. - Έβγαλα τις σφαίρες.

ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΜΗΝ ΚΑΠΝΙΖΕΤΕ

Φαίνεται να ξέρεις τι κάνεις. Ήσουν ζωγράφος;

Είμαστε καλλιτέχνες!

Έρχονταν από μίλια μακριά, για να αγοράσουν τους πίνακές μας.

Θα χρειαζόμασταν κι εδώ μερικούς. Λουλούδια, τοπία...

...σκηνές από τη Βίβλο, αγγέλους. - Αγγέλους; Η ειδικότητά μας.

Θα νόμιζες ότι είναι έτοιμοι να πετάξουν.

- Έλα, φαφλατά, φτιάξε έναν. - Τι;

Ας σε δω να σχεδιάζεις έναν άγγελο.

Ή έστω μια ευθεία γραμμή.

Βασικά, εγώ του δίνω απλά τις ιδέες.

Το στήθος της είναι λίγο άδειο.

Είναι άγγελος, ηλίθιε.

Και τι έγινε;

Δεν είναι και γυναίκα;

Να παρατήσεις τους αγγέλους, Ουίνερ, και να ζωγραφίζεις βυζιά!

- Δεν τις θυμάμαι έτσι. - Έτσι είναι.

Όλοι εδώ μέσα θα πλήρωναν καλά για μια τέτοια ζωγραφιά.

Χοντρό παραδάκι, για κάτι καλύτερο από αγγέλους.

Ψιτ, φίλε!

Κούκλα, ε; Τις θυμάσαι; Πώς σου φαίνεται;

Στο λατομείο. Όλη μέρα, κάθε μέρα, μέχρι να πω να σταματήσει.

Μάλιστα, κύριε.

Διευθυντή...

Ήσουν πολύ σκληρός μαζί του.

Σ' ενοχλούν πολύ αυτά τα πράγματα, ε;

Από ό,τι θυμάμαι, ούτε και με το αλκοόλ είσαι φίλος.

Τι πράγματα κάνεις;

Ο καημένος ο Μακνάτ. Λίγα τίμια λεφτά ήθελε να βγάλει.

- Βλέπεις εκείνον το φύλακα; - Ναι.

Πήγαινε να καθίσεις μαζί του.

- Τι πρέπει να κάνω; - Απλά να είσαι φιλικός.

Προσπάθησε να μπεις μέσα.

Πώς είσαι σήμερα, Ότις;

Ένα ακόμα βήμα και θα σου τινάξω τα μυαλά!

Πώς πάνε οι άγγελοι;

Τρώνε πολλή μπογιά.

Έτσι όπως τους ζωγραφίζεις, ανυπομονώ να πάω στον ουρανό.

Τι γελάς; Θα με πυροβολούσε.

Είναι θαύμα που δεν έχει σπάσει η πλάτη σου.

Το καθίκι...

Αυτός ζωγραφίζει βυζιά και εγώ ζωγραφίζω πέτρες.

Πάντως, μακάρι να τον καταφέρναμε να το σκάσει μαζί μας.

Στο διάολο ο Ντάντλεϊ Ουίνερ! Υπολόγισε και μένα.

Σάιρους, άλλο είναι το θέμα.

Αυτόν χρειαζόμαστε, όχι εσένα.

Εφόσον αρνείται, μένεις έξω κι εσύ.

- Εντάξει, παιδιά, φτάνουν. - Πάρις!

’σε να προσπαθήσω. Θα τον ψήσω.

Νομίζεις;

Μου φαίνεται ότι ο κοντούλης δεν μεταπείθεται εύκολα.

Φυσικά, αν κάποιος μπορεί να τον μεταπείσει, είσαι εσύ, αλλά...

Πάρις.

Να σου γνωρίσω τον γιατρό μας, τον Δρ Λούμις.

Γιατρέ, ο Πάρις Πίτμαν. Είναι... κάτι σαν επιστάτης εδώ.

- Πίτμαν. Καλή δουλειά. - Ευχαριστώ.

Πολύ καλή δουλειά.

Γιατροί, εστιατόρια...

Σύντομα θα πληρώνουν, για να έρθουν εδώ.

Θα γίνουν όλα μια χαρά. Ακόμη δυο βδομάδες.

Δύο βδομάδες το πολύ.

Κιντ.

Πόσο συχνά πας στον κοιτώνα των φυλάκων;

Κάθε φορά που χρειάζεται καθάρισμα. Γιατί;

Πόσα όπλα κρατούν εκεί;

Τουλάχιστον 15 τσιγάρα.

Αντ' αυτών, τι θα έλεγες για 15.000 δολάρια;

Εννοείς ότι με θέλεις μαζί σου;

Είμαι γέρος. Θα σε καθυστερούσα.

Όχι εσύ, Κιντ. Είσαι πιο έμπειρος από τον καθένα τους.

Και το ότι μπορώ να τους πάω όπλα, δεν παίζει ρόλο, έτσι;

Ίσως μπορώ να δουλέψω τους άλλους, αλλά δεν θα το δοκίμαζα σε σένα.

Μα το Θεό, δεν έχω ξαναδεί τέτοιον παραμυθατζή σαν εσένα.

Πώς μπορείς να λες τέτοιο πράγμα;

’κου, νιάνιαρο, μιλάς με τον Μιζούρι Κιντ.

Δεκαπέντε χιλιάδες δολάρια.

Ένα πραγματικό αγρόκτημα... όχι όνειρο.

Σκέψου το.

’ντε καλά. Γιατί όχι;

Έλα, σταμάτα.

- Τι να σταματήσω; - Το θέατρο.

Δεν κοροϊδεύεις κανέναν. Είναι απλά ενοχλητικό.

- Με σκοτώνουν κομμάτι-κομμάτι. - Θα ζήσεις πιο πολύ απ' όλους μας.

Έχεις πολλά κομμάτια.

Ελπίζω να το άκουσαν όλοι αυτό.

Ώστε πιστεύεις ότι παίζω θέατρο;

Δεν το νομίζω, το ξέρω.

Εντάξει.

Εντάξει, λοιπόν. Θα σου δείξω.

Δεν αντέχω αυτή τη ζωή ούτε ένα λεπτό ακόμα.

Ας φύγω καλύτερα τώρα, για να μην ενοχλώ κανέναν πια!

Σάιρους!

Σάιρους! Για όνομα του Θεού, βοηθήστε με!

Πρέπει να βγω... Πρέπει να βγω!

Εντάξει, Σάιρους, θα φύγουμε. Θα φύγουμε.

Μέσα κι εμείς.

Πολύ ωραία.

Χρειαζόμαστε 12 ράβδους δυναμίτη.

Μπορείς να τις πάρεις, Ντάντλεϊ.

- Τόσες θέλουμε για τον τοίχο. - Θα βγούμε μέσα από τον τοίχο;

Όχι. Αλλά όταν έρθει η ώρα, θα τον ανατινάξεις.

- Κι εγώ θα φέρω τα όπλα. - Ακριβώς.

- Κι εγώ; - Κόι...

Εσύ θ' ανοίξεις την κεντρική πύλη.

Θα βγούμε όπως μπήκαμε.

Και πότε θα γίνει;

Όταν σας πω.

Φαίνεται ότι θα ρίξει μεγάλη βροχή.

Καλό αυτό.

Καλό για τις καλλιέργειές μου.

- Καλημέρα, Ότις. - Καλημέρα.

Τι φτιάχνεις τώρα;

Ζωγραφιές που εμπνέουν. Για τη νέα τραπεζαρία.

Ντάντλεϊ, είσαι εντάξει από χρώματα;

Έχω ό,τι χρειάζομαι.

Ελάτε, παιδιά, όλοι μέσα.

Ώρα να μπείτε στα κελιά σας.

Πήγε κιόλας οκτώ; Πώς περνάει η μέρα!

Πίτμαν, σε έψαχνα. Ο Διευθυντής σε θέλει στην τραπεζαρία.

Στα κελιά σας, παιδιά.

Τώρα.

Μη φύγετε όλοι μαζί.

Διευθυντή.

Ήθελα να το δεις πρώτος.

Καθόλου άσχημο.

- Καλό. - Κάτι παραπάνω από καλό.

Και ένα μεγάλο μέρος των ευσήμων ανήκει σε σένα.

Έτσι υποθέτω. Και σε σένα επίσης.

Ομολογώ ότι είχα προβλήματα.

Οι μεγάλοι στην πρωτεύουσα δεν καταλαβαίνουν τι κάνω.

Ούτε καν έχουν ακούσει για αυτές τις νέες ιδέες...

την αναμόρφωση του ποινικού συστήματος και την επανένταξη.

- Ούτε κι εγώ. - Είσαι αυτό που σημαίνουν.

Πάρις, αύριο θα είναι όλοι εδώ για τα εγκαίνια της αίθουσας.

Ο Αντικυβερνήτης, ο Επίτροπος, όλοι τους.

Και θέλω να μην το ξεχάσουν.

Θα βγάλουν λόγους, όπως κάνουν πάντα.

Και στη συνέχεια θέλω μια χάρη από σένα.

Να μιλήσεις ως εκπρόσωπος των κρατουμένων.

Να δείξεις στον Αντικυβερνήτη περί τίνος πρόκειται.

Πώς είμαστε εδώ. Τι πνεύμα υπάρχει.

- Ακριβώς. - Λυπάμαι, Διευθυντή.

- Γιατί όχι; - Η απάντηση είναι όχι.

Μην πεις ότι δεν μπορείς να βγάλεις λόγο.

Μέχρι και κογιότ θα έπειθες να μην φάει κότα.

Μου ζήτησες ν'αρχίσουν να πλένονται. Το έκανα. Ήταν διασκεδαστικό.

Ήθελες να βοηθήσω να χτιστεί αυτό το μέρος. Δέχτηκα.

Κάτι για να περνάω την ώρα. Καλύτερο από τον γκασμά.

Αλλά δεν θα βγάζω λόγους, για να σε κάνω να φαίνεσαι καλός.

- Δεν είχα αυτό στο νου μου. - Δεν θα γίνω το τσιράκι σου.

- Δεν σου ζητάω κάτι τέτοιο. - Αυτό ζητάς!

Πού είναι οι πίνακες του Ουίνερ;

- Τι σχέση έχει αυτό; - Πού είναι;

Θα τους ήθελες στους τοίχους μιας τραπεζαρίας φυλακής;

Γιατί όχι;

Θα βοηθούσε στο να μη σκέφτονται το φαγητό.

Πες μου, πότε θα κρεμάσεις τον Κόι;

Πότε;

Την επόμενη εβδομάδα. Ειδοποιήθηκα χθες.

Αλλά θα το ανακοίνωνες μεθαύριο.

- Το θεώρησα καλύτερο γι' αυτόν. - Και για σένα.

Και για τα εγκαίνια της τραπεζαρίας σου.

Διευθυντή.

- Τι είναι; - Ήρθε ο Ουίνερ.

Λέει ότι θέλετε να κάνει κάποιες αλλαγές στους πίνακες.

- Πες του να περιμένει. - Μάλιστα.

Πίστεψέ με, έχω στείλει ένα σωρό αιτήσεις χάριτος.

Η απάντησή τους ήταν, "Ο νόμος είναι νόμος."

Ο νόμος; Κανένας νόμος δεν σου είπε να χτίσεις αυτό!

Ή να φέρεις γιατρό, να τους μάθεις γράμματα, να τους έχεις μπανιέρες.

Αλλά το να κρεμάσεις ένα 17χρονο παιδί που δεν ήξερε τι έκανε...

Ποιος θα το καταλάβαινε αν έθαβες μια κάσα δίχως πτώμα;

- Ποιος θα νοιαζόταν; - Έχω καθήκον να τηρώ το νόμο.

Έχω ορκιστεί να τηρώ το νόμο, κάθαρμα.

Σωστά.

Αυτό είμαι... αλλά το ίδιο είσαι κι εσύ.

Βγάλε δικούς σου λόγους.

Ν' αρχίσω, Διευθυντή;

- Κε Στρονγκ. - Γούντι.

- Είχατε καλό ταξίδι; - Απαίσιο!

Φωνάξτε το γιατρό!

- Η κοιλιά μου, γιατρέ. - Σηκώστε τον.

Πάρτε τον στο ιατρείο.

Με το μαλακό.

Εμπρός, πίσω στις γραμμές σας, να τελειώνουμε το καθάρισμα.

Κάντε πιο γρήγορα.

Δις Μπράντιτζ.

Καθίστε.

Σε λίγα λεπτά, θα τρώτε το πρώτο γεύμα στη νέα τραπεζαρία.

Κύριοι... Κρατούμενοι.

Ο Διευθυντής σας με κάλεσε σήμερα εδώ, για να δω το νέο κτίριο.

Θεώρησε σπουδαίο κατόρθωμα το ότι το χτίσατε εσείς.

Κάνατε ικανοποιητική δουλειά, θα έλεγα.

Αρκετά ικανοποιητική.

Αν κάποιοι από εσάς δουλεύατε έτσι και πριν, δεν θα ήσασταν εδώ τώρα.

Παρόλα αυτά, νομίζω ότι έχετε λόγο να είστε περήφανοι.

Εδώ που τα λέμε, υποθέτω ότι είναι η μόνη τραπεζαρία στον κόσμο...

που έχει φτιαχτεί από δολοφόνους και ληστές.

Ακόμα και βιαστές.

Μετά συγχωρήσεως, δεσποινίς.

Αυτή η περιφέρεια έχει νόμους για να ζουν οι άνθρωποι...

και αυτό είναι το πλέον σημαντικό.

Όταν δεν υπάρχουν νόμοι, υπάρχει ανομία...

και αυτό οδηγεί στο έγκλημα.

Κοτόπουλο; Έχω να δω κοτόπουλο από τότε που σπούδαζα ανατομία.

- Απόλαυσέ το, γιατρέ. - Σ' ευχαριστώ.

Κιντ, τι γίνεται εκεί πέρα;

Για τη νέα αίθουσα, ο Κυβερνήτης δίνει σε όλους πλήρη αμνηστία.

- Τι έχουμε για δείπνο; - Κοτόπουλο.

Τώρα.

Σκίστηκε το παντελόνι μου. Έρχομαι σε λίγο.

Στη φοβερή αγκάλη των περιστάσεων δεν μόρφασα ούτε ούρλιαξα.

Από τα χτυπήματα της τύχης...

το κεφάλι μου ματωμένο, αλλά αλύγιστο.

Πέρα από αυτό το μέρος της οργής και των δακρύων...

προβάλλει μόνο ο τρόμος της σκιάς.

Εντούτοις, η απειλή των χρόνων...

με βρίσκει, και θα με βρίσκει πάντα... ατρόμητο.

Δεν έχει σημασία πόσο στενή είναι η πύλη...

Πού είναι ο Ταμπάκο;

Δεν ξέρω. Πρέπει να βγήκε έξω.

Είμαι ο καπετάνιος της ψυχής μου.

Ας προσευχηθούμε τώρα.

Κύριε, για αυτά που θα λάβουμε, ας είμαστε ευγνώμονες.

Διευθυντή!

Θα ήθελα να πω δυο λόγια εκ μέρους των ανδρών.

Παρακαλώ.

Να τι εννοώ. Για τέτοιους ανθρώπους έλεγα.

Εκ μέρους των ανδρών, θα ήθελα να εκφράσω στον Αντικυβερνήτη...

και σε εσάς, Διευθυντή, στη δασκάλα...

και στους άλλους διακεκριμένους επισκέπτες...

και σε όλους τους νομοταγείς πολίτες εκεί έξω...

πόσα πολλά σημαίνει αυτό για μας εδώ μέσα.

Παρά το τι είμαστε και το τι έχουμε κάνει στην κοινωνία...

παίρνουμε κοτόπουλο με αρακά...

και πατάτες πουρέ.

Κιντ! Τι συμβαίνει;

Ξέρεις ότι δεν πρέπει να είσαι εδώ.

Από εκεί θα βγουν. Σταματήστε τους!

Τώρα!

Γκόρντον!

Γκόρντον!

Γκόρντον!

Γκόρντον!

Γκόρντον!

- Τα όπλα! Πού είναι ο Κιντ; - Πήγε να τα πάρει.

Εκατό στρέμματα πήγαν στο διάολο!

Τι θα πω στην τράπεζα;

Αυτό ήταν...

Καταστράφηκα.

- Πού είναι ο Κιντ; - Ντάντλεϊ!

Να η άμαξα. Εσύ με τον Σάιρους περιμένετε εκεί.

Μόλις ανοίξει η πύλη, θ' ανεβούμε όλοι και θα γίνουμε καπνός.

Εντάξει, Κόι, τώρα είναι η ευκαιρία σου.

’νοιξε την πύλη.

Θα σε καλύψουμε.

Νόμιζα πως θα φεύγαμε από την πύλη.

Έτσι νομίζουν.

Και ο Κόι;

Θα τον κρέμαγαν την άλλη βδομάδα. Οπότε, ποια η διαφορά;

Έτσι θα έχει μια ευκαιρία. Έλα.

Και οι άλλοι δύο;

Δεν θα ήθελες να τρέχεις μαζί με δυο αδερφές.

Έτσι δεν είναι; Έλα.

Πάρις!

Τα καταφέραμε! Είμαστε ελεύθεροι!

Φλόιντ.

- Εσύ σταματάς εδώ. - Τι;

- Σταματάς εδώ, Φλόιντ. - Όχι, θα έρθω μαζί σου.

Πρόδωσες τη συμμορία σου. Δεν μπορώ να το ρισκάρω.

Κάποια μέρα θα με κατέδιδες.

Όχι. Δεν θα το έκανα αυτό σε σένα, Πάρις.

Ρώτα τον Λόπμαν. Είμαι φίλος σου!

Πού είναι; Θα έπρεπε να έχουν έρθει.

Δεν θα έρθουν.

Τι εννοείς, "δεν θα έρθουν";

- Ο Πάρις είπε ότι... - Σάιρους, δεν θα έρθουν.

Βλέπεις αυτά τα γυαλιά;

Δεν είναι αληθινά. Απλό τζάμι.

Όλο το πράγμα ήταν μια απάτη, Σάιρους, και την πατήσαμε.

Από την αρχή μέχρι το τέλος.

Τότε τι περιμένουμε; Έχουμε την άμαξα. Η πύλη είναι ανοιχτή!

Όχι, Σάιρους.

Μα μπορούμε να βγούμε άνετα!

Ακόμα και να βγαίναμε, θα μας έπιαναν μέχρι το βράδυ.

Έχω μόνο 17 μήνες ακόμα.

Θα πιάσω μια δουλειά το συντομότερο δυνατόν...

και θα βρω ένα ωραίο μικρό σπιτάκι σε μια καλή μικρή πόλη.

Ώσπου να βγεις, θα τα έχω όλα έτοιμα και θα σε περιμένω.

Έτσι θα γίνει, Σάιρους. Αυτό θα κάνουμε.

Γαμώτο, Ντάντλεϊ! Γύρνα πίσω!

Το εννοώ, Ντάντλεϊ. Το εννοώ αυτή τη φορά!

Ποτέ στη ζωή μου δεν συνάντησα τέτοιον ιδιότροπο...

στριμμένο, ξεροκέφαλο...

Το είπα τότε στην Αλμπουκέρκη και το λέω και τώρα:

Τελειώσαμε! Χωρίζουμε!

Είσαι αναμφίβολα ο πιο πεισματάρης και ηλίθιος άνθρωπος που...

Ψαροκάτουρα!

Μαζέψαμε άλλους δέκα.

’κου τη συμβουλή μου. Κρέμασε πέντε και περιόρισε τους υπόλοιπους.

Πόσοι είναι ακόμα ελεύθεροι;

Δεν έχουμε βρει το "παλικάρι" σου, αν εννοείς αυτό.

Αυτό εννοώ. Είναι δικός μου και θα τον πιάσω.

- Το πιστεύω. - Θα τον σκοτώσω.

Είναι μεγάλη περιοχή. Πού θα ψάξεις;

Έκλεψε τα χρήματα κοντά στο Σμίθφιλντ.

Πρέπει να τα έκρυψε εκεί γύρω.

Εκεί θα είναι, και εκεί θα είμαι κι εγώ.

Μείνε εκεί που είσαι.

Προσέχετε, κύριε. Ο παπαγάλος ήταν άρρωστος.

Με συγχωρείτε και οι δυο σας.

Δύο χρόνια χήρα. Δεν καταλαβαίνω πώς μια γυναίκα σαν εσένα το αντέχει.

Πάψε, αλογοκλέφτη.

- Στοίχημα ότι δεν ήταν τόσο καλός. - Πάψε... Πάψε.

Καλώς τον! Έλα μέσα να αναπαυθείς.

- Ξέρεις κάποιον Πάρις Πίτμαν; - Δεν τον έχω ακουστά.

Τον ξέρεις. Εκείνος που έκλεψε τόσα χρήματα. Τον έπιασαν εδώ.

Α, είναι στη φυλακή, δεν είναι;

- Είσαι άνθρωπος του νόμου; - Ακριβώς.

Γιατί δεν έρχεσαι μέσα έτσι κι αλλιώς;

Πολύ σένια τα ρούχα.

Λίγο στενά, όμως.

Πρέπει να ήταν και στους ώμους λίγο λειψός, ε;

Ναι, ήταν.

Μακάρι να ήταν εδώ τώρα, αντί για εσένα.

"Τα λέμε!" Ξεσκονίζω τα ισπανικά μου.

Έχεις πάει ποτέ στο Μεξικό;

Ευχαριστώ για το άλογο.

Θέλεις κάτι;

- Kανένας άντρας εδώ; - Όχι.

- Μένεις μόνη σου; - Είμαι χήρα.

Απάντησέ μου. Είδες κανέναν άντρα εδώ γύρω πρόσφατα;

Είσαι ο πρώτος που βλέπω εδώ και τρεις εβδομάδες.

Πολύ ωραίο εκείνο το μουλάρι στη μάντρα σου...

αν λάβεις υπόψη ότι ήταν στη φυλακή.

Γαμώτο μου!