Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
10 TAON ANG NAKALIPAS - LAW SCHOOL
Ten years mula no'ng mag-law school kami.
Hindi kaming lahat.
Si Josh, bagsak sa entrance exam at nag-artista na lang siya.
Simula no'n, nag-New York na si Chris.
At sa wakas, pauwi na rin para mag-one year leave.
Grabe. Ang bilis ng panahon.
Minsan, naiisip ko, ang sarap bumalik sa mga panahong 'yon.
Mga panahong wala pa kaming iniisip.
Pero naisip ko rin na mas gusto ko ng pera.
Facts ng kaso pa lang tayo, Mr. Sandoval.
Ano na?
Uh… Sir…
Tumayo ka lang.
Class, alam kong kinakabahan kayo sa unang araw ng electives n'yo.
Pero pa'no tayo makakapag-reasoning kung hindi n'yo alam ang facts ng kaso?
Tsk.
Limayo, Francis.
- Attorney. - Pakisagot.
A, 'yong RTC judge na sangkot sa kaso ay sinuspinde
at pinagmulta siya ng ₱40,000.
Okay. Ano'ng rason ng suspension niya?
Um…
Dahil sa korupsiyon, sir.
Okay. Pero di siya tinanggal dahil doon, di ba?
Ano'ng dahilan ng ruling?
Uh, sir…
- Sorry, sir. - Pagbibigyan kita.
- Um… - 'Wag kang uupo.
Tsk, sayang.
Asuncion, Arvin. Tayo.
Sir.
Ano'ng dahilan?
A, sir…
Ayon sa Korte Suprema, kulang siya sa pangunahing requirement
ng competence at objectivity dahil sa mental health niya
- at mga kakaibang paniniwala. - Ano'ng mga 'yon?
A, na meron siyang tatlong duwendeng kaibigan.
Sina Luis, Armand, at Angel.
Okay, good!
Ngayon, dumako na tayo sa reasoning.
Dahil ba di totoo ang mga duwende kaya gano'n?
Kung naniniwala pala ako sa supernatural, sapat na ba 'yon para sa disqualification?
Hindi po, sir.
- Wala pong naging pasiya kung… - Pakilakasan!
Hindi, sir.
Walang naging pasiya kung totoo o hindi ang mga duwende.
Pero kasi komukonsulta siya sa mga kaibigan niyang duwende.
Dapat ginagabayan ng batas ang mga judge nang walang kinikilingan.
At may mga mental health specialist din na kinonsulta para sa ruling.
Good.
Pasok.
Attorney Garcia, puwede ba kitang makausap?
Sige.
Kumusta? May balita ba kay Professor Hernandez?
Wala talaga.
Hindi na rin talaga siya sumasagot.
So, ano?
Sasaluhin mo ba ang political law class niya?
Okay lang. Pero hindi ko siya specialty, ha.
Wala na bang iba?
- Sige. - Salamat.
Salamat.
Di n'yo ba 'yon nakikilala?
Excuse me po, sir.
Sir?
Sir?
Bakit?
Sorry po sa abala, sir.
- Idol ko po kayo. - Salamat.
Sabi ko po kasi, kayo po 'yong lead singer ng…
Anong banda 'yon? 'Yong…
Hindi. Hindi ako ang lead singer.
Artista ako. Josh.
Josh Zuñiga ng Balete Drive Love Story?
Favorite ko po 'yon! Oh, my god!
Salamat.
Ilang taon na nga ba 'yon?
Hindi ako sigurado, uh…
Pitong taon siguro?
Oh, my god.
Parang ang tanda ko na tuloy!
Um…
- Puwede pong magpa-picture? - Sige.
Puwede daw!
Okay lang kung group photo na lang tayo?
O, group na lang daw.
Pumasok ka.
Ano ba 'yan? Suplado naman.
Buti nga nalaos.
Delete ko na nga. Pangit!
Tara.
Okay?
Sandali lang, ha.
Sige na. Bye.
Ayos ka lang?
Malinaw naman 'yong terms natin.
Kung may kailangan ka sa 'kin legally
o kung gusto mong makipagkita sa mga bata, message mo lang si Attorney Sevilla.
May number ka naman niya.
Ay! O, sige na, ba-bye na kayo.
- Ba-bye na. - Bye.
- Bye po. - Pakabait kayo, ha?
Pakabait ka, ha?
- Okay. - Okay?
- Okay. Tara, mga anak. - Mama, pupunta tayo roon?
- Oo. - Akyat na tayo, okay?
Sige.
Tara. Dahan-dahan lang!
Okay?
Yes!
Rachel!
- Wait lang, ha. - Opo.
Ang daya nito.
Hindi mo dapat ako nilalayo sa anak natin.
Nagsimula na ang no-contact natin, Chris.
- Rachel… - Tara na!
Guys, tara na.
Uy! Sumagot din ang paborito kong partner sa firm.
Matagal na akong wala sa firm.
Side gig ko na lang 'yong corporate.
Non-profit na 'ko.
Oo nga, kaya rin ako tumawag.
Base sa huli mong post, diyan ka pa rin nagtatrabaho, di ba?
Oo, dito pa din.
May balita ka ba kay Justice Hernandez?
- Estudyante ka niya no'n, di ba? - Oo, tama.
Alam mo, di namin alam kung ano'ng nangyari.
Pero dito sa office, bigla na lang siyang hindi sumipot.
Sa school, hindi rin siya nagpapakita.
Kay Torran nga napunta lahat ng load niya, e.
Oo, 'yan nga ang problema.
May labor union siyang kinakatawan, mga 20 years na.
At nakasama ko rin sila no'ng intern pa 'ko.
Tinanong nila ako kung puwede kong saluhin.
Iniisip ko kung puwedeng ikaw na lang ang humawak sa kasong 'to?
Sa ngayon kasi…
Meron na lang akong…
237 na kaso.
Wow. So, hindi ka puwede?
- Busy ka. - Ha?
Hindi, ang ibig sabihin no'n, maluwag ako at puwede kong kuhanin 'yong kaso.
May 237 na kaso ka.
- Natutulog ka pa ba? - Ano ka ba? May kaibigan nga 'ko sa PAO.
Nag-celebrate siya kasi meron na lang siyang 500 na nakabinbin na kaso.
Ganiyan talaga, normal lang 'yan.
Hello?
- Ma! Um… - Ano, may kailangan ka?
Kurt!
Hayaan mo na ang mommy mo. Gumagawa siya ng kanta.
Halika, tulungan mo si Daddy.
Hintayin mo si Daddy, okay? Tapusin ko lang 'to.
Love, okay ka lang?
Okay lang ako.
Basta bawi ako sa 'yo bukas. Ako na'ng maghahatid sa kaniya.
At saka lulutuan kita ng tinola!
'Sus, ano ka ba? Ako na'ng bahala dito.
Magtrabaho ka na.
Sure?
Salamat.
Okay, sorry.
Sige, tuloy tayo. Tuloy tayo.
Ay, wait. Ano nga pala 'yon? Paano ulit?
Di ba nag-toothbrush ka na? Bakit nag-chewing gum ka pa?
Masarap.
Gum 'yan, ha. Malagkit 'yan.
Kapag 'yan…
Naku.
Di na kita papaliguan pag…
Naku, hindi.
Hindi!
Hindi.
Mukhang di uubra 'yan.
Bakit hindi? Puwede nating sabihin
na mahigpit na ipinagbabawal ang underage vaping.
Nasa warning labels din natin.
Walang pananagutan.
Okay na 'yan.
May mga kakampi rin tayo sa Senado.
Attorney Supsupan, lilinawin ko lang.
Gusto mong tumestigo ang kliyente natin sa ilalim ng panunumpa
na hindi natin ito binebenta sa mga bata at teens, tama ba?
Yes, tama.
Bubblegum flavor 'yong vape.
Mahilig ako sa bubblegum.
Boss, gets ko naman.
Ginagamit din ito ng matatanda.
Pero ang tanong dito ay,
sino ang target market natin kung neon blue na bubblegum ang packaging?
Palagi kang may isyu.
Gusto mong malaman 'yong totoo?
Kaya ka namin pinapapunta sa committee hearing kasi…
ang ganda ng rehistro mo sa camera.
Ni-request ng kliyente.
Pogi lang ang ambag. Walang ibang puhunan.
Salamat, pero…
Sa totoo lang, sorry.
- Hindi ako komportable sa claim. - So…
Gusto mo ng kumot para maging komportable ka?
Hindi na lang kita ipapadala ro'n kung nag-aalinlangan ka.
Attorney Supsupan, kaya ba ng workload mo?
- Kaya, sir. Pero sa tingin ko… - Good. Tapos na tayo rito.
Pakisabi na lang sa kliyente.
Maganda rin naman ang rehistro nito, e.
Medyo malaki lang.
Okay, meeting adjourned.
Wala ho akong maisasagot sa inyo.
Kasi po kahit sino rito sa opisina, walang nakakaalam kung nasa'n si Justice.
Pero kung mamarapatin ninyo, uh…
puwede kong kuhanin 'yong kaso n'yo.
Maraming salamat ho, Attorney Vicencio.
Nakakapanghinayang lang ho kasi dalawang dekada na rin ho naming
attorney si Ma'am Hernandez, e.
Katulad po ni Justice Hernandez, gagawin ko 'yong…
…makakaya ko.
- Sir. - Bok.
Bok na lang ho.
Bok.
Hindi ko ho maintindihan, Attorney,
kung papa'no ho nangyari 'to.
Kami ho 'yong manggagawa, e.
Bakit kami ho 'yong nakasuhan ng unfair labor practice?
Opo, kasi nasa Labor Code 'yan.
Pupuwede nilang sabihin na 'yong strike n'yo ilegal
kasi violation 'yon sa karapatan ng ibang manggagawa.
Pero pakiramdam ko, mabilis naman madi-dismiss ito.
A…
Sir.
Huwag ho kayong magagalit sa itatanong ko, ha?
Sige… Sige lang po.
Marami na ho ba kayong napanalong kaso?
Mas marami 'yong panalo kaysa sa talo.
Attorney, pagpasensiyahan n'yo na ho, ha.
Ito lang ho 'yong maibabayad namin, e.
Salamat, salamat.
Talong at mani.
Ah, bagong ani po 'yan.
At hindi naman sa pagmamayabang…
The best talong na puwede n'yong mabili.
- Masarap po, ulam n'yo 'yan mamayang gabi. - Oo nga.
- Hay! - Magandang araw! Tamang-tama, nandito na.
- Ingat po kayo, Attorney. - Salamat!
Nadali pa.
Judge Hernandez?
Nasa langit na ho ba ako o sa impiyerno?
Pareho.
Nasa ospital ka.
Magandang hapon.
Doc, ano ho'ng nangyari?
May maliit kang sugat sa ulo. Um…
Di na kailangang tahiin. Mukhang hinimatay ka sa pagkakita ng dugo.
Takot ho ako sa dugo, e.
- Doc, si Bok ho kumusta? - Nasa operating room pa rin.
Judge, dinalaw n'yo ho ba ako o pasyente po kayo dito?
Pareho.
Siya rin ang doktor ko. Puwede mo siyang tanungin.
Mahigit-kumulang isang taon, pero estimate lang 'yan.
- Ga'no na ho siya katagal dito? - Dalawang buwan.
Kumalma ka lang, iho.
Mauuna na 'ko. Sorry sa masamang balitang sinabi ko.
Salamat, Doc.
Doc, code blue.
Ano po?
Doc, ano…
- Ano'ng ibig… - Cardiac arrest!
Attorney, ano po'ng ibig sabihin nila?
Attorney.
Yes? Pasok.
- Magandang hapon, ma'am. - Magandang hapon.
Maupo ka lang diyan.
Sige na.
Mga anak n'yo po?
Dating pamilya.
Kape?
Dati?
Hindi na kami nagkakausap. Mag-isa na lang ako.
Ba't naman sila gano'n?
Di mo kailangang mag-drama, iho.
Hindi sila ang may gawa nito.
Ako. Ako.
Pinili ko ang trabaho, ang bokasyon ko kaysa sa pamilya ko.
Hindi ko sila ginawang priority.
Kaya hindi ko sila masisisi.
Nasasaktan ka.
At sinusubukan mong ibunton 'yan sa 'kin.
Alam ko na may pinagdadaanan ka.
Masyado lang hong maraming nangyayari kasi…
may dalawang testigo daw ho,
tapos 'yong lawyers' org at media…
kinokontak ako kung gusto kong maglabas ng statement at…
'Yong mga kamag-anak…
Okay ka lang ba?
Oo. Okay…
Okay lang ako. Bakit naman ako hindi magiging okay?
Sorry, ma'am.
Medyo matagal na hong walang nagtatanong sa 'kin niyan, e.
Makinig ka. Kung kailangan mo ng makakausap,
puwede ka namang bumisita rito.
At makakaasa ka na dadalhin ko ang mga sekreto mo hanggang hukay.
Ang dark.
Sige. Ah, ah!
'Yan!
Ma'am, sino po'ng nag-aalaga sa inyo dito?
Mga caregiver at nurse. Bakit?
Kung okay po sa inyo, puwede ko kayong punta-puntahan dito.
May mga kaibigan din po ako na siguradong nami-miss kayo.
'Yong isa po sa kanila, hindi magtatrabaho nang isang taon.
Puwede ko silang pakiusapan na dumaan at tumulong.
Basta't hindi kakalat ang balita na nandito ako.
Okay.
Okay.
Nakapag-review ka?
Binuod ko 'yong iba, pero apat lang 'yong talagang binasa ko.
- Ikaw ba? - Ay, nabasa ko lahat, girl.
- Pa'no mo na… - Magkasama na tayo kahapon, e.
- Huy, dapat pala ano sa next… - Nasaan ka ba?
E, kasi 'yong pinag-aaralan…
- Nabasa mo lahat? Buo? Buo? - Oo.
- Nabasa ko nang buo. - Mm? Ang hirap naman no'n.
'Yong prof natin nagpapanggap na estudyante, o.
- Ay, si Sir pala. - Tarantado ka.
- Si Sir pala 'yon! - Kaya kita iniiwasan nang apat na taon, e.
Walang-hiya, KJ ang…
Okay! Good evening, class.
Ako si Atty. Torran Garcia, at ako ang teacher n'yo sa political law.
Siguradong kilala n'yo naman ako, e.
Kaya simulan na natin 'to.
Uh, lahat naman kayo ga-graduate.
Pero alam ko ang hirap ng night class na puro irregulars.
Sa mga gustong sumali sa study group
at ma-grupo randomly, ilagay n'yo rito ang index cards n'yo.
'Yong mga gustong mapag-isa,
dito naman ang sa inyo.
Bilis.
Okay.
Unahin natin ang mga grupo.
"Gutierrez, Sanchez, Alba, Toralba."
Okay, kayo ang unang grupo.
Maupo na kayo.
Second group, magsitayo kayo.
"David…
Asuncion, Perez, at Zuñiga."
Tayo. Kayo ang second group, maliwanag?
"Perez, Patricio."
Um, sir…
Puwede po bang Trisha na lang po kung okay lang?
Okay, Trisha.
Sige, Perez. Ano ang subpoena?
Attorney, um…
Sige, sagutin mo.
Attorney, ang subpoena ay isang legal na kautusan
na galing sa hukuman o quasi-judicial body
upang obligahin ang isang tao na tumestigo
o magsumite ng mga dokumento, rekord, at ebidensiya.
Sa Pilipinas, may dalawang uri nito.
Ano'ng pinagkaiba nila?
Sa ilalim ng hurisdiksiyon ng Pilipinas,
may dalawang klase ng subpoena.
Subpoena ad testificandum at subpoena duces tecum.
Ang subpoena ad testificandum ay ginagamit para obligahin
ang isang tao na tumestigo.
Subpoena duces tecum ay ginagamit
para obligahin ang pagsumite ng mga libro,
rekords, bagay, o dokumento na nakasaad doon.
Puwede bang maglabas ng subpoena ang Senado
sa isang impeachment proceeding?
Opo, sir.
Kahit na hindi 'to isang trial court?
Pero isa itong quasi-judicial body,
isang impeachment court.
Bale, puwedeng maglabas ng subpoena
ang isang quasi-judicial body, tama?
Yes, Attorney.
Sige. Ano ang legal na batayan nito?
Ang revised rules, uh…
Rule 21 ng Revised Rule of Court.
At sa ilalim ng Rule 21, sino ang puwedeng maglabas ng subpoena?
Una,
mga judicial authority tulad ng Regional Trial Court,
Metropolitan Trial Court, Municipal Trial Court,
at iba pang hukuman.
Pangalawa,
mga quasi-judicial body gaya ng Commission on Elections,
Civil Service Commission, DOLE, at iba pang kinatawan.
Uno!
Pasabog.
Tagal mo, 'tol.
Tagal ba? Hindi naman. Aga mo kasi.
- Oy, wala ka namang mga… - Wala.
Boys.
- Wow! - Nag-alala ako sa 'yo.
Goods ako. Okay lang, okay lang.
Tigas ng ulo. Di nakikinig, e.
Ayan yata 'yong…
- Josh! - Josh!
Uy!
Sir.
- Ano'ng sabi mo? - Nagbabasa pa.
Nagbabasa pa.
Cheers.
Ano na?
- Nasa'n ang mga tama mo? - Tigas ng ulo nito, e.
Uy, teka, ano'ng nangyari?
Di mo ba alam pinagbabaril 'yan?
- P're, muntik kang mabaril? - Totoo 'yon, pare.
Muntik na siyang mamatay.
- Okay ka lang? - Erik?
Erik!
Lasing ka na?
Okay ako.
Ikaw, kumusta single life?
Ulol, style mo bulok.
- Okay nga ako. - Sagot muna, sagot muna.
Okay, okay.
Okay na ho. Ang kulit mo, ha. Ang kulit mo, Torran.
O siya, move on na.
Di ba ang agenda natin ngayong gabi sa hangout natin
ay para pag-usapan si Professor Hernandez?
Ganito, alam ko kung ga'no ka-importante sa journey nating lahat
si Judge Hernandez, di ba?
Ako, wala ako sa trabaho kong 'to kung hindi dahil sa kaniya.
Ako, naging teacher ako dahil sa kaniya.
Siya na'ng tinuring kong nanay no'ng nawala si Mama.
Siya ang nagsulat ng Harvard recommendation ko.
Bale, ano'ng plano, guys?
Magpapa-fundraising ba tayo?
Kung gano'n, ako na'ng bahala sa bill niya.
- Wow. - Ayan na naman siya.
Siguro ang mabibigay natin sa kaniya…
- Oras. - Oras.
Ibig mong sabihin, maglalaan tayo ng oras para mag-alaga ng matandang teacher?
Tama, tama.
Game.
- Game? - Totoo ba?
Guys, kayo naman. Naka-leave ako.
Kaya naghahanap ako ng gagawin.
Alam n'yo kung ga'no kapuno 'yong schedule ko.
Alam ko 'yan.
Patingin ng calendar.
Ang daming ginagawa.
Siguro kaya ko…
Lunes at Miyerkoles siguro.
Weekend ako. Sige, weekend.
- Biyernes bago pumasok. - 'Wag lang Huwebes.
- Kasi? - Ha?
- Oras ko 'yon para sa mga anak ko. - Okay, gets. Okay.
Guys.
Sorry, kailangan ko nang umalis.
Inom muna bago ka umalis.
Grabe naman 'to!
Aalis na 'ko.
Hoy!
- Sorry, sorry. - Lasing.
- Lasing. - Sorry, sorry.
- Sorry, ma'am. - Pasensiya.
Sige na.
Pare.
Bayaran mo 'to, ha.
Ma'am, sorry sa kasama namin.
Hindi nagbayad.
Sisingilin ka namin!
Love?
May problema ba?
Wala naman.
Nagkita kasi kami ni Erik kanina, e.
Parang…
Kahit nakakatakot 'yong nangyari sa kaniya,
para siyang lumaya.
Parang masaya siya.
Mukhang alam ko na 'yan.
Hindi ka na masaya sa law firm, 'no?
Di ba?
E di, mag-quit ka.
Magturo ka na lang kung 'yon talaga ang passion mo.
Love, malaki naman 'yong kinikita natin.
- Kinikita mo. - O!
Wait lang. Ano 'yon?
Sa'n galing 'yon?
Abogado ka, di ba?
Bakit hindi mo alam 'yong conjugal property?
Kung ano'ng sa 'kin ay sa 'yo, at kung ano'ng sa 'yo ay sa 'kin.
Love.
Hindi nakaka-sexy ang pagiging duwag.
Kung ito ang gusto mo maging at ito ang gusto mong gawin…
ituloy mo.
Okay.
Malaking desisyon 'to.
At dapat kong pag-isipan 'to kung talagang desidido na 'kong…
manatili.
Quit?
Opo, sir.
Pasensiya na po, ha.
Promise, tuturuan ko 'yong papalit…
Ay, hindi na, hindi na. Okay lang.
Sir?
Okay lang, okay lang.
So, hindi kayo galit?
Hindi! Sundin mo ang pangarap mo.
Sige na, fly high! Bahala ka!
At saka 'wag mo na ring i-train 'yong kapalit mo, ha?
Kami na'ng bahala do'n.
Parang masaya yata kayo, sir.
Oo, siyempre. Masaya ako para sa 'yo.
Sundin mo 'yong gusto mo.
Salamat, sir.
Hi, ma'am.
Uh, ako po si Torran.
Estudyante n'yo 'ko ten years ago.
Sana naaalala n'yo pa 'ko.
Hindi.
Napakarami ko nang naging estudyante.
Ano ang buong pangalan mo?
Um…
Garcia, Torran, ma'am.
Garcia.
Yes, ma'am?
Kumusta si Jazz?
Mabuting-mabuti ho ang asawa ko.
Alam mo, pinapakinggan ko ang mga kanta niya.
At ang anak mo?
Makulit na po.
Grade two.
Ay. Okay lang po ba, ma'am, kung ako na lang?
Sige.
Ma'am, kinakabahan lang po ako, e.
Di ko alam kung tama ba 'tong desisyon ko.
Kapag umabot ka sa edad ko,
mas nakakabagabag ang mga pagkakataong pinalampas mo kaysa sa mga pagkakamali mo.
Kahit papaano, kapag nabigo ka,
laging may aral o nakakatawang kuwento na mababalikan mo balang-araw.
Kapag hindi mo susubukan, manghihinayang ka lang.
Walang aral, walang kuwento.
Nag-aalala lang siguro ako kasi
ako po ang papalit sa inyo sa graduating batch.
Kasi naman…
napakahirap po ninyong pantayan.
E di, mas higitan mo 'ko.
Oh, my god!
Ate, puwede ba?
Huwag OA, okay?
Paano ako kakalma?
Si Josh Zuñiga 'yan, my love!
My soulmate.
Ano'ng "soulmate"? Hindi ka nga kilala no'n.
Hindi pa!
Pero pag nakilala niya 'ko…
Sa totoo, hindi ko rin alam pero 'wag mo nang basagin 'yong trip ko.
Si Josh 'yan, o.
Ate, sa generation kasi namin ngayon,
'yon na 'yong mga type ng mga lalaki.
Mga "mysterious girl".
Kaya kalma ka lang, please.
O…
"Mysterious girl"?
Kaya ko 'yan.
Hi, magandang gabi.
- Ito 'yong bahay ni Trish? - Oo, bahay niya 'to.
- A. Jonas pala, kapatid niya. - Josh.
- Magtatanggal ba 'ko ng sapatos? - Okay lang, okay lang, bro.
Tuloy, tuloy. 'Wag kang mahihiya.
Hi, magandang gabi.
Magandang gabi.
Kayo 'yong ate ni Trish?
Siguro.
Josh.
Oh, my god! I love you, I love you!
Hindi mo lang alam sinabi mo ang buhay ko sa serye n'yo.
Ang Bukas ay Pagsasaluhan.
Team Badong ako, Team Badong ako!
Ilang gabing ikaw 'yong unan ko!
- Oh, my god. Oh, my god. - Ate. Ate!
Ate! Ate, nakakahiya ka.
'Yan pa 'yong damit mo no'ng burol ni Mama.
Halika nga dito.
Sorry, ha.
Masaya akong makilala ka.
Minukbang mo na 'yong wig ko!
Pfft! So…
Sorry.
Pagod lang.
Grumaduate akong naka-drag kasi.
Tsk. No'ng una, ayaw pa nila.
Pero siyempre, ano'ng magagawa nila?
E di, walang magva-valedictory speech, di ba?
Ay. Power sa 'yo, ate, ha.
Oo nga pala, nabasa n'yo 'yong email ni Atty. Garcia?
Ang suggested na tanong niya, bakit mo gustong maging abogado?
Ano? G kayong sagutin?
Bet ko! O, go, ikaw muna mauna.
Actually, hindi ko naman talaga pangarap maging abogado, e.
Buong buhay ko, scholar ako.
Tapos ako 'yong unang graduate sa pamilya namin.
Pero 'yong goal ko no'n, clinical psychology.
Kaya biology 'yong undergrad ko, e.
Kaso 'yon, may ibang plano ang buhay.
Lalo na…
'yong mga quarrying company.
'Yong purok kasi namin…
bago ka makarating do'n, kalahating araw kang maglalakad.
Ilang ilog rin 'yong tatawirin mo.
Tapos, may 11 taon na…
dumating 'yong Hidalgo Group of Companies.
Nagbukas sila ng quarry.
Sunod-sunod 'yong sakuna.
Nagka-landslide, tapos 'yong dati naming malinis na tubig…
nagkaroon ng heavy metal contaminants, kaya maraming nagkasakit.
Nakalikom kami ng ebidensiya.
Mula sa mga sample sa lupa at tubig, mga taong nagkasakit, at mga testimonya.
Kaso walang abogadong malapit sa 'min.
Kaya naisip ko…
Ako na lang.
Kaya isinantabi ko ang pangarap kong maging therapist.
At ngayon, law student na 'ko.
Ayun lang naman.
Grabe!
Nakikitsismis lang, pasensiya na.
Okay lang.
Pero, wow!
Ang ganda ng kuwento mo, tapos sasabihin mo "'Yon lang naman"?
Nahiya naman ako. Ako, gusto ko lang ng pera.
Sige, pero bakit mo kailangan ng pera?
Tumalon ka agad sa conclusion? Nasa'n 'yong antecedent mo, beh?
Boring ako.
Hindi! Hindi totoo 'yon.
At saka may exercise, o.
- At sa tingin ko may kuwento ka rin. - Okay. Sige.
Accelerated ako nang dalawang taon sa high school.
Gifted child daw.
Pero hanggang "child" lang.
Akala ko kasi magaling ako, e.
Napakadali ng college.
Tapos, boom, law school.
Ordinaryo lang pala ako.
Ngayon, working student ako at breadwinner ako,
pati 'yong mom ko na nagtatrabaho sa Kuwait.
Pinapalamon din namin 'yong extended family.
Di ba, Pinoy na Pinoy lang ang dating?
Gusto ko maging magaling na abogado
para mapauwi ko na siya.
Hmm, ayos 'yan.
Pero nagtatrabaho ka? Nagtatrabaho sa…
Logistics.
A, order fulfillment.
- Astig. Okay. - Oo.
O, sir, ikaw naman.
- Huwag naman "sir". - Ano ba dapat?
- Tito? - Manong?
E, kung "daddy" kaya?
Josh. Josh na lang.
- Okay, Josh. - Excuse me.
A, sorry sa istorbo. Puwedeng magpapirma?
Okay.
- Ay… - Ate, ano ba 'yan?
Ang ganda ng hitsura ni Josh.
Sabi ko mamaya na 'yan, di ba, may ginagawa pa kami.
Ano ka ba?
Salamat.
Thank you!
Sana nilamon na lang ako ng lupa.
Oh, my god. Nakakahiya.
- Okay lang 'yon. - Okay lang.
Okay lang.
Ikaw na muna.
Ako?
Ako, bet ko lang talaga ng pera.
Kasi makikita n'yo naman, mahirap lang kami, di ba?
'Yong payaman agenda ko talaga nasa corporate governance.
Mergers at acquisitions, gano'n.
Pero kung tatanungin n'yo 'ko tungkol sa personal goals o mas malaking goal,
siyempre, 'day, gusto ko naman ako 'yong first "out"
na valedictorian sa College of Law natin, di ba?
At saka, ako naman 'yong nagtatag sa Bak-Law, di ba?
Oo!
Ipagpapatuloy ko pa rin ang pagtatrabaho at pag-oorganisa sa mga grupo
para makapagpasa tayo ng mga batas para sa gender equality.
Pero hindi ba masisira 'yang pamilyang Pilipino pag ginawa 'yon?
Bakit?
Sorry, na-offend ba kita?
Hindi.
Hindi ako na-ooffend sa mga usaping policy.
Meron kang argumento, sasagutin ko.
O kaya naman, dudurugin ko.
No'ng 1910s pa lang, may feminist movement na sa Pilipinas.
Pero 1937, do'n pa lang nakaboto ang mga babae.
Sa tingin mo,
bakit sobrang tagal nagkaro'n ng karapatan ang mga kababaihan para bumoto?
Family values.
Dapat daw manatili sa bahay ang mga babae, masisira daw ang pamilyang Pilipino.
At, Josh, kung nasunod 'yang argumento mo, kayo lang ni Arvin ang nasa law school.
Umuunlad ang lipunan.
Nagbabago ito.
Pero ang argumento mo?
Hindi nagbago.
Kaya hindi mo ako nakumbinsi.
Pero ang matalinong tao, kayang magbago ng opinyon
pag pinagkaitan ng katotohanan.
Kaya kung may argumento ka na bago sa equality rights,
at merong maayos na logic at ebidensiya, iharap mo sa 'kin.
Handa akong baguhin ang isip ko.
Ikaw ba?
Yeah! Galing mo, sis!
Mukhang di ko lang siguro nauunawaan 'yong isyu.
Kaya, sorry.
Okay. O, Josh, ikaw naman.
Hindi, simple lang naman 'yong sa 'kin.
Nag-entrance exam ako sa law school, may sampung taon na,
pero bumagsak ako.
- Kaya… - Ay.
Ay, pasensiya na. Baka gusto n'yo lang ng kape?
Okay lang.
Puwede kang makinig kung gusto mo.
Parang naaalala na nga kita, e.
Ngayong naiisip ko, parang hindi pa yata blonde 'yong buhok mo no'n.
Ikaw 'yong presidente ng, ano, Josholics United, di ba?
- Siya 'yon, siya 'yon. - Oo.
Ako nga 'yon.
Kinukuwento ko lang sa kanila
kung bakit ako umalis ng showbiz at bakit gusto kong mag-abogado.
Ano, gusto mong marinig?
Actually, oo. Gusto kong marinig.
Sige, sige. Game.
Alam n'yo naman pag sa Pilipinas, pag leading man ka tapos di ka magaling…
Kaya…
Hayun.
Tumanda ako.
Nalaos ako.
At heto na 'ko ngayon.
Isang kupas na artista na sinusubukang magsimula muli.
Gusto kong maging honest sa inyo, okay lang ba?
- Kaso baka TMI? O trauma dump na 'to… - Okay.
- Sige lang, bro. Walang problema. - Talaga?
- Oo. - Oo.
Sumablay ako.
Huling araw ng teleserye ko…
Nag-walkout ako sa set.
Ta's…
Sumakay ako ng bus papuntang Roxas Boulevard.
Pakalat-kalat ako ro'n sa Manila Bay.
Kasi sabog na sabog ako.
Tapos paggising ko, nasa rehab na 'ko.
Pabalik-balik ako do'n nang dalawang taon.
Alam mo 'yong industriya namin?
Puno ito ng magaganda, pero sugatang mga tao.
Pera. Kasikatan. Pressure. Anxiety.
Di mo alam kung kailan matatapos.
At alam n'yo kung ano'ng nalaman ko?
Suwerte ko may pera ako.
Ang dami sa mga kasama ko ang napatawan ng parusa.
Hindi naman talaga nila ginawa.
May isang lalaki, si Ernie.
Possession lang naman 'yong kaso niya, e.
Pero pinaamin siyang drug trafficking.
Ta's pinag-plea bargain siya…
Kasi akala niya iikli 'yong kulong niya.
Hindi naman talaga dapat 'yon, e.
Disinuwebe lang siya.
Anim na taon.
Naipagtanggol ko sana siya.
Kung abogado lang ako.
Kaya gusto kong maging abogado.
Sorry.
Gusto mo ng yakap?
Okay.
Okay lang.
Sorry kung nabigo kita. Sorry.
Hindi.
Sa totoo lang…
mas lalo kitang nagustuhan.
Hoy, mga pangit!
Siya si CJ, nabanggit ko na siya sa GC natin.
Gusto niyang sumama para may matutuhan.
- Okay. - Okay, welcome.
Pumirma siya ng waiver na pumapayag sa mas mahabang preliminary investigation.
Ibig sabihin, bakit siya pumirma at kusang nagpakulong
gayong hindi pa tapos ang kaso sa piskal?
Alam mong rich kid cases 'yong mga hawak nito, e, 'no?
'Yan 'yong mga typical na taktika ng mga awtoridad dito.
Papapirmahin ng waiver para hindi makalabas sa kulungan.
Siyempre, kalaunan, mapapagod na 'yong tao at matatakot.
Aamin na lang.
Okay.
Sobrang na-appreciate ko 'to, na ginagawa n'yo 'to para sa 'kin.
Kung kayo may kaso, sabihan n'yo lang ako.
Kung sakaling magtapat tayo ulit, panalo na ko, ha?
- Ulol! - Tanga, gago!
- Anong manalo-nalo? Laging talo. - Guys, wait. Teka lang.
Abogado niya si Rhodina Banal?
- Rhodina? - Oo.
- Na may H? - Sino?
Rhodina Banal.
- Nasa'n 'yong H? - Kasunod ng R.
- Rho. Rhodina. - Ano'ng meron?
Isa si Rhodina Banal sa mga pinakatusong abogado sa bansa.
- Okay. - At gagawin niya ang lahat
para manalo.
Minsan na siyang nag-talk at sabi niya sa 'min,
"Kung hindi ka nandaraya, hindi ka naglalaro."
Di ba wrestler ang nagsabi no'n?
Kung pagbabatayan 'yon, grabe.
Kanina confident pa 'ko.
- Pero ngayon, parang alanganin na. - CR lang, CR.
Oo nga.
Parang imposible, ha.
Paano niya nabayaran ang gano'ng abogado?
Ibig sabihin, may sumusuporta sa kaniya.
Dapat sundan natin ang pera, p're.
Pag nalaman natin kung sino'ng financier ng assassin na 'to,
malalaman natin kung sino'ng responsable.
Wait, patingin nga niyan.
Parang nakita ko na ito no'ng…
Attorney, okay ka lang?
Okay lang po 'yan.
Hinga lang.
Lilipas din po 'to.
Gusto n'yo po ba kuhanan po kita ng tubig?
- Sige, please. - Sige po.
Attorney Vicencio?
Napakalaking karangalan nito.
Number one fan mo 'ko.
Attorney Banal.
Panyero…
Grabe pala ang pinagdaanan mo, 'no?
Okay ka lang?
Oo. Okay lang ako.
Alam mo…
hanga ako sa lahat ng ginagawa mo para sa mga manggagawa,
magsasaka, at mahihirap.
Ako rin kasi, may pro bono work cases ako.
At maraming scholars.
Masaya ako para sa 'yo.
- Kita tayo sa loob? - Sige.
Sayang, 'no?
'Yong mga sinasabi nila sa 'yo?
Online?
Ano'ng sinasabi nila?
'Wag mo na lang pansinin.
Gusto kong malaman, Attorney.
Lawyer ka daw ng kriminal?
Latak ng lipunan?
Lawyer ng terorista?
'Yong mga kalokohan lang.
Kita tayo sa loob!
Ma'am, bakit gano'n?
Talong at mani na 'yong binabayad sa 'kin.
Tumutulong ako sa mahirap.
Muntikan pa 'kong mamatay, pero…
ang tingin ng mga tao, ako pa rin 'yong masama.
Walang pasasalamat sa trabahong ito.
Lahat ng mga ginagawa natin, walang nakakakita.
Wala talagang nagpapasalamat, Erik.
At di talaga tayo nakikita.
Hindi ko gets, ma'am.
Kilala mo ba kung sino ang abogado ni Rizal?
Hindi po.
Alam 'yon ng mga historian.
Pero tayo? Hindi.
Hindi rin natin kilala kung sino ang doktor ni Emilio Aguinaldo,
o ang accountant ni Nelson Mandela.
Parang naiintindihan ko na, ma'am.
Walang nakakaalala sa mga taong tulad natin.
Tayo na siyang naghahain ng pleadings,
nagsasagawa ng medical exams, nagtatala ng records,
nagsusulat ng research…
Hindi tayo maaalala ng kasaysayan.
Pero hindi mabubuo ang kasaysayan kung wala tayo.
Kaya hindi talaga tayo nakikita.
Ang problema, bigla kang nakikita.
Opo, ma'am, gagawin ko ang lahat para hindi ako makita ulit.
Wala nga 'kong social media nang limang taon,
kasi wala akong pakialam sa ingay na 'yon.
Pero ngayon nakikita ko 'yong mga sinasabi nila sa 'kin.
Sa mga kliyente ko.
Masakit. Masakit, ma'am.
Pero alam mo na tama ka.
Opo.
Alam mo na may saysay 'yong pinaglalaban mo?
Opo.
Kung gano'n, isa itong aral sa integridad, iho.
Ang tapang na hindi magustuhan.
Alam ng Diyos kung ilang tao ang nagalit sa akin
kasi may pinaninindigan ako.
Panindigan mo 'yan.
Hasain mo at pakinggan ang sarili mong konsiyensiya.
Kasi kung pakikinggan mo ang ingay na 'yan,
kung nakasalalay ang halaga mo sa tingin ng tao sa 'yo,
magiging alipin ka nito.
At magkakaro'n ka ng napakaraming amo.
Salamat, ma'am.
Kailangan kong marinig 'yon.
Mabagal man ang takbo ng hustisya.
Tiyak namang naaabot nito ang katotohanan.
Ito ang proseso.
Due process.
May karapatan naman ang kliyente ko.
Kahit sa tingin ninyo, siya'y nagkasala.
Ang piskal ang magdedesisyon.
Hindi ang nagmamarunong.
Sorry, fiscal. May sakit ang kliyente ko.
Ito ang kaniyang medical certificate.
Humihiling po kami ng dagdag-oras para makapaghain ng counter-affidavit.
Noted.
Sige, sali kayo?
Taya!
Olats.
Oo nga!
Kung kailan magpe-play date, ganito pa.
Pangit ng panahon.
Hay.
Okay lang naman.
Nag-eenjoy naman silang maglaro sa fountain kahit umulan.
Oo nga.
Okay lang naman, 'no, Attorney?
Okay lang.
'Yon naman pala, e.
Okay, time's up.
Attorney, teka.
Nirerespeto ko ang terms ng custody namin, pero…
- Mga bata, tara na. Oras na. Tara na! - Wow.
Maraming salamat ulit at kita tayo sa susunod na set namin.
Hoy, hoy, hoy! Atay mo!
Hoy, tama na.
Inubos?
Ubos, e.
May problema ba tayo?
Di ko alam sa'n ako nagkulang, guys.
Hi, love!
- Uy! - Yay!
- Kumusta? - Good set!
- Talaga. Salamat. - Nice set!
Salamat, guys.
Sorry, nakakaistorbo ba ako?
- Hindi. - Hindi. Saktong-sakto ka nga, e.
Pinag-uusapan lang namin 'yong…
ex-wife ko.
At 'yong pakiramdam na binigay ko ang lahat para sa kaniya.
Okay, heto na.
Ewan ko, guys.
Binigyan ko siya ng magandang bahay,
ng white picket fence,
mga sasakyan, aso, lahat na.
Kahit ano, binigay ko sa kaniya.
Ang hinihingi ko lang naman, 'yong nandiyan siya para sa pamilya ko.
- Grabe naman. Ang sama niya. - Oo. Tama ka.
May mga araw na nagpapakamatay na 'ko sa trabaho.
May mga araw nga na hindi ako makakain kasi
hindi pa siya nagluluto.
E, ano'ng magagawa ko?
Mag-take out na lang?
Grabe. Parang ang tamad-tamad naman niya.
Bakit, ano bang ginagawa niya buong araw?
Inaalagaan lang niya ang mga bata.
Sa gabi, nagluluto siya.
Pinapatulog niya sila. 'Yon lang.
Sarap ng buhay niya, 'no?
May mga libangan ba siya?
Well, minsan sinubukan niyang mag-cross-stitch.
Ang saya!
Kasi kami ni Torran, mahilig kami sa hiking, ganiyan. Road trip at beach.
Subukan n'yo 'yon minsan.
Pero maganda rin ang cross-stitch. Gusto ko 'yan. Old school.
Um…
Ano nga pa lang ginagawa niya bago kayo ikasal?
May maliit siyang negosyo.
Gano'n.
At prinomote mo siya na housewife?
Alam mo kung ako 'yong asawa mo, sobrang magpapasalamat ako.
A, naisip ko lang, may mga ibang pangarap pa ba siya sa buhay?
Gaya ng mga gusto niya pang gawin?
Ewan ko.
Di ko naman siya natanong.
E, halos isang dekada na kayong nagkasama,
pero hindi mo pa rin alam kung ano'ng gusto niya?
Alam mo, tama ka.
Mukhang sakit nga siya sa ulo.
Kasi para sa akin, ikaw 'yong ideal guy.
The best ka.
Nga pala, hon. Aalis na 'ko.
Hinihintay na 'ko ng mga kabanda ko.
Grabe!
- Sakit sa ulo! - Grabe!
- Grabe talaga! - Nice set, Jazz.
Kaawa siya, 'no?
Gusto ko talaga siya.
Napahiya niya ang dakilang si Chris Carlson!
- Uy! - Sorry, ha.
Hindi kasi ako katulad mo na habambuhay single.
At hindi ko mapapalaki ang mga anak ko sa talong at mani.
Ano'ng sabi mo?
Tama. Narinig mo 'ko.
Akala mo mas magaling ka sa lahat?
Sa taas ng moralidad na pamantayan mo at pagiging banal-banalan mo?
Teka lang, di ba ikaw lagi 'yong mas magaling sa lahat?
Ikaw 'yon, e.
Alam mo, ang mga gaya mo ang pinakamagandang argumento
para sa divorce sa bansang 'to.
- Hoy. - Gago, e.
At saka di ba, ikaw 'yong galit na galit sa tatay mo?
Na puro pera at kontrol ang iniisip?
Pero tingnan mo ang sarili mo.
Naging katulad ka na niya,
- isang gago! - 'Tangina ka!
Ikaw ba hindi, ha? Saan ka ba nakatira?
Diyan pa rin sa tirahan ng tatay mo! Do'n sa squatter na 'yon.
Ang galing, ang talino, bar topnotcher.
Pero hindi ka naman umangat sa buhay, di ba?
At least ako, alam kong mahal ako ng tatay ko.
At wala siyang tinatapakan na tao.
Okay, siguro nga nagmana ako sa tatay ko.
Gago, ang puta.
Ako, basta mabait 'yong tatay ko.
- Manahimik ka, Torran. - Manahimik ka.
At least, hindi ako gago.
Paborito n'yo po ito, ma'am.
Kain po kayo.
Ayan.
Tubig po.
Okay.
Ma'am, ano po sa tingin ninyo?
Gago ba talaga ako?
Alam mo naman na ang testimonya ng isang taong malapit nang mamatay
ay mabigat sa batas, 'no?
Sa articulo mortis, opo.
Isang exception sa hearsay rule.
Mamamatay na 'ko.
Kaya wala akong mapapala sa pagsisinungaling.
Tama po.
Kaya nang may buong katapatan at kabutihan na sinasabi ko sa 'yo,
oo, gago ka.
Aray.
Pero lahat tayo, kontrabida sa kuwento ng iba.
Hanggang sa may makaunawa sa 'tin.
Tulungan mo 'kong unawain ka.
Ma'am, alam ko sa puso ko na mabuti ang hangarin ko.
Inalagaan ko ang pamilya ko sa paraang alam ko.
Pero palaging minamasama ng tao ang mga ginagawa ko.
Ang nakikita lang nila ay…
'yong achiever…
anak-mayaman na walang kuwenta ang tatay.
Pero hindi muna nila ako pinaniwalaan.
Kaya, ma'am, parang…
ayoko nang tumulong sa mga tao.
At gusto ko na lang mapag-isa.
Ayos lang namang mamuhay nang gano'n.
Maraming matatagumpay na tao ang ganiyan.
Pero para sa akin, parang ayaw mo namang mag-isa.
Kaya ba't di ka sumubok ng ibang landas?
Mula no'ng bata ako…
sinanay akong tingnan ang buhay na isang karera, isang kompetisyon.
At ma'am, grabe. Pagod na pagod na 'ko roon.
Isang napakalaking makina ang mundong 'to
na naglalabas ng pera at pinatatakbo ng pagdurusa.
At minsan…
Gusto ko na lang mawala.
Huwag. 'Wag, 'wag.
Hindi 'yan ang paraan.
Huwag mong gawin.
Minsan lang naman, ma'am.
Pakiramdam ko kasi…
hinding-hindi ako mananalo sa buhay.
Hindi naman tungkol sa manalo o matalo ang buhay,
kundi ang maranasan mo 'to.
Susubok ako ng bago.
Paano kaya ako makakabawi kay Erik, guys?
Ako, di kita kikitain.
Sakit ng ginawa mo.
Sinira mo, pare.
Hindi. Hindi, hindi. Ano ka ba? Masyado kang nag-aalala!
Takot, e.
Gusto kong gumawa ng mabuti para sa ibang tao para maiba naman.
Hindi 'yong… Alam n'yo na, puro ako na lang.
At tama si Prof. Hernandez…
Kailangan ko ng pagbabago.
Ikaw ba 'yan?
Gusto kong ipaalala kay Erik 'yong inaalok ko na political asylum.
Hindi talaga ako seryoso roon no'n.
Pero ngayon, tingin ko, makabubuti 'yon sa kaniya.
Puwede siyang tumira sa 'kin kung gusto niya.
At kung gusto niyang pumasa ng NY Bar,
tutulungan ko siya.
Okay. Tapos? Babawasan mo pa 'yong matitinong abogado sa Pilipinas?
- Oo nga. - Ano ba? Hindi n'yo gets, e.
Buhay ni Erik ang pinag-uusapan natin.
Bale…
- Siya ang magdedesisyon. Hindi ikaw. - Oo.
Mm. Magdesisyon na kayo kung ano'ng oorderin n'yo.
On order!
Isang rib eye, isang salmon.
- Yes, Chef! - Yes, Chef!
Okay.
Table six.
Estimate, di ba? Magkano aabutin ng construction mo, 30k per square.
Architect pa lang 'yon.
- Ha? - Ang alam ko, 30.
Thirty-thousand per square.
- 'Yon ang pagkakaalam ko. - Talaga ba? Ang taas naman.
Salamat.
Arvin?
Excuse.
"Order is complete" na po ba, sir?
Oo, kompleto na.
Salamat.
Sino siya?
Arvin.
Para kang nakakita ng multo.
Sana nga multo na lang, e.
Kaya mo bang magtrabaho?
Bro, kailangan ko ng sagot.
May naghihintay na mga customer.
Opo, sir.
Table four.
Lagyan mo pa 'yan.
- Excuse me po. - Salamat.
- Bakit, Arvin? - Sir.
Hindi ko ho kayang tanggapin 'tong tip mo.
- Tatlong libo, masyado ho 'tong malaki. - E di, akin na.
Sa 'yo 'yan.
- Sir. - Kunin mo na.
Kaya nga po ako nagtatrabaho, hindi ho para kaawaan.
Waiter ho ako, sir. Hindi ako charity case.
Hay naku. Pop quiz, Mr. Asuncion.
Sino'ng nagtatakda ng halaga ng tip?
Waiter ba o customer?
- 'Yong customer, sir. - Tama.
At naramdaman namin na 'yong pagkain, 'yong ambiance,
at lalo na ang serbisyo, tatlong libo ang katumbas.
Sino ang tama?
- Kayo, sir. - Tama.
Kita-kits sa klase.
Bilis pa.
Ziggy.
Ang laki ng tinip sa 'kin ng mga kakilala ko. Inyo na 'yan.
Tip mo 'yan. Bakit mo binibigay sa 'kin?
Boss.
Kasi sabi nila dahil daw 'yon sa pagkain, ambiance, at serbisyo.
Kayo naman po 'yong dahilan kung bakit masarap 'yong pagkain.
- At kayo rin 'yong… - Oo.
Dahil nag-aral ako sa abroad.
At nagawa ko 'yon dahil nepo baby ako.
Hindi ko kailangan ang perang 'yan. Ikaw, oo.
Sir, please.
Arvin.
Kung papunta si Papa sa meeting,
tapos may nakita siyang limandaan sa kalye…
At umabot ng 15 segundo para pulutin 'yon.
Alam mo, pagdating sa opportunity cost ng oras, nalugi na siya.
Ngayon, di kita binabayaran para magreklamo sa mga kusang ibinigay sa 'yo.
Kaya kung ako sa 'yo, igalang mo ang gusto ng customer,
lunukin mo ang pride mo para hindi ka magutom,
at dalhin mo ang churros na 'to sa table two.
Okay, Chef.
Sir.
Mr. Asuncion.
Bakit?
Kung…
okay lang po sana,
'wag na pong lumabas sa iba 'yong tunay kong trabaho.
Sige. Nasaktan ka ba sa pag-tip namin sa 'yo?
Hindi, sir.
Sa totoo lang, gusto ko nga pong humingi ng sorry.
Kasi napangunahan ako ng emosyon ko.
Sino ba naman ako para hindi tanggapin 'yong pera, di ba?
Bale, nagpapasalamat ako sa tulong, sir.
Pero hindi lang po talaga ako sanay na may tumutulong o naaawa sa 'kin.
Naiintindihan ko.
Minsan kapag lugmok ka na,
parang…
pride na lang ang meron ka.
Nahihiya lang din po ako.
Sina Trisha kasi 'tsaka si CJ, nakapasa sa law firm internship.
Tapos ako, wala. Kaya napunta ako sa gano'ng trabaho.
Arvin, hindi mo dapat ikahiya 'yang trabaho mo.
Hindi ba dapat proud ka na malapit ka nang magtapos?
Mawalang-galang na po, Prof. Garcia.
Naiintindihan ko.
Sobrang gets ng utak ko.
Pero hindi ko ramdam, e.
Sa classroom, pantay-pantay kami.
Pero bago ako makapasok do'n, hindi.
Para makarating kung nasaan ako ngayon…
Doble 'yong pagod,
doble 'yong puyat, doble 'yong pagdududa ko.
'Yong ibang estudyante nakain, aral, tulog.
Ako, hindi.
'Yong ibang service workers na nagtatrabaho,
na nagko-commute nang dalawang oras kagaya ko…
'Yong hihilata na lang, tapos matutulog. Ako, hindi, sir.
Ako, magtitimpla pa lang ako ng kape ko kasi nagsisimula pa lang 'yong araw ko.
Tapos magba-bond pa 'ko.
Kaya, patawarin n'yo 'ko, sir. Patawad kung hindi ako masaya.
Oo.
Oo, proud ako sa kung sino ako.
Pero mas angat pa siguro ako kung meron lang ako.
Ramdam kita.
Ramdam ko 'yang pagod mo.
Sinabi sa 'kin ng mentor ko no'n,
"Katapangan ang humingi ng tulong."
Tama nga naman 'yon.
Salamat po.
Mr. Asuncion.
Kaya mo 'yan.
Nasa'n si Kuya Leo?
Ayos 'yong tugtugan n'yo rito, 'no?
Parang tumutulong tubig, na pang-meditation.
Wala pang budget, e.
Salamat, sir.
Pakaunti nang pakaunti 'yong dumadalaw.
Mga nagpoprotesta, nagre-report na mga media.
Nakakalungkot.
Ang mahalaga, may naniniwala pa rin.
Hangga't may lumalaban…
Hindi ako mabubura.
Sir?
Sir?
Sir?
Sir?
- Bakit? - Okay lang po kayo?
Ma'am Sheila, pagpasensiyahan n'yo na po, pero…
Nagkakaro'n lang po ng delay sa parehong panig. 'Yong…
kalaban na abogado 'tsaka sa piskal.
Medyo mahirap lang pong ipaliwanag.
May mga dala kaming mga ani.
Attorney, maganda po 'yong ani namin ngayon.
Puwede po kaming bumalik ulit para dalhin 'yong iba pa po naming ani.
- Ma'am, hindi na po kailangan ng ganito. - Baka puwede nating ipamigay.
- Hindi na po kailangan nito. - Bagong ani na naman? Teka lang.
Teng.
- Sorry po. Sorry. - Pasensiya…
Pagpasensiyahan n'yo na po siya, Attorney.
Okay, gagawin ba talaga natin 'to?
Bakit naman hindi?
Nakailang ulit na tayo.
Alam mo, lahat ng dahilan nadaanan na natin.
May sakit ang piskal. May sakit ang kliyente.
Napakaraming records.
May sakit ang counsel!
Nakailang pabalik-balik na tayo rito.
Tingnan mo nga, mas malapit pa 'yong pusa kay Erik kaysa sa amo niya.
Manahimik ka, Torran!
Toby ang pangalan niya.
Sinusunod na niya 'ko.
- Di ba? - Baliw na mahilig sa pusa.
Tara.
Magandang araw ho ulit.
- Hi, sir. - Kumusta?
Panyera, kumusta?
Ikinalulungkot kong ibalita sa inyo na pumanaw na ang kliyente ko.
Ha, ano?
Nagpuslit ng baril sa loob ng kulungan.
At nagpasiya siyang magpakamatay.
Heto ang medico-legal.
Tatlong tama ng bala, tapos nagpakamatay siya? Pa'no?
Nasa medico-legal, di ba?
Pinatay ang taong 'to.
Opinyon mo ba 'yan?
Ah, Attorney…
Josh. Hindi pa 'ko attorney.
Ah, mukha nga.
Wala nang suspek, tapos na 'to.
Kakain na muna ako, okay?
Excuse me.
Salamat, Josh. Salamat, salamat.
Wow!
Pasensiya ka na talaga, panyero.
Parang di naman.
Pero totoo 'yon.
Hindi ako ang trabaho ko, gano'n ka rin naman.
Sa tingin mo talaga, trabaho lang sa 'kin 'to?
Ang binabayad sa 'kin, talong at mani.
Sa tingin mo, niraraket ko 'to?
Sabihin mo nga.
Sino sa mga kliyente mo ang handang mamatay para sa 'yo?
Ha?
O para kay Chris?
Hala? Ba't ako nadamay?
Hindi nila kailangang mamatay para sa akin.
Ang kailangan lang nilang gawin, bayaran ako.
Pro bono man o may bayad,
gagawin ko ang lahat
para protektahan ang interes ng aking kliyente.
Hindi naman ako ang kalaban mo.
Dahil hindi ako ang gumawa nitong sistemang 'to.
Hindi ba, nanumpa tayong lahat sa iisang batas?
Maliban sa 'yo,
dahil hindi ka pa naman abogado.
Pero tayo, ha?
Pareho lang ang sinumpaan natin!
At iko-quote ko,
"Hindi ko hahayaan…
na ang mga personal kong…
paniniwala,
emosyon, o kinikilingan na makasira sa katapatan ko sa batas."
Ginagawa ko lang ang trabaho ko.
Pinagtatanggol ko lang ang kliyente ko.
Hindi ko kasalanan…
na magaling ako.
Sino ba talaga ang kliyente mo?
Kasi hindi ako naniniwalang kaya ka niyang bayaran.
Naiintindihan ko, galit ka.
Kapag kalmado ka na,
kape-kape tayo.
Pero ngayon,
mayro'n akong pupuntahang appointment.
Pasensiya na.
Sana maging maayos ka.
Buwisit na pusa!
Pagod na 'ko.
Alam ko po.
Gusto ko na lang mag…
Maglaho.
Baka 'yon nga 'yong kailangan mo.
Mawala nang sandali.
Para pag hinarap mo na ulit 'yong mundo,
mas malakas ka.
Kumbaga,
'wag kang magmadali.
Bawiin mo ang sarili mo.
Sir, hindi makasarili na alagaan mo rin ang sarili mo.
- Handa na po kayo, Justice? - Oo.
Tanggalin ko lang po 'tong robe n'yo, ha, Justice.
'Wag… 'Wag mo na 'kong tawaging Justice o Atty. Hernandez.
Matagal nang wala ang babaeng 'yon.
Ano pong itatawag ko sa inyo?
Sa palayaw ko na lang.
Parang hindi ko po yata kayang gawin 'yon, ma'am.
Nasisikmura mong linisin ang bedsores ko.
Sigurado akong kaya mo rin 'yon.
Ano po ba ang palayaw n'yo, ma'am?
Bing. Bing ang tawag sa 'kin ng dati kong pamilya.
Buweno, masaya akong makilala ka, Bing.
Ako rin naman, Atty. Zuñiga.
Ma'am, hindi pa po ako abogado.
Advance akong mag-isip.
Ma'am. Bale po may study group ako,
at mga estudyante n'yo sila dati.
Ang totoo, palagi po nila akong tinatanong tungkol sa inyo.
Kaya naisip ko po, dahil wala rin pong nagbabantay sa inyo tuwing Martes,
okay lang bang papuntahin ko sila?
Ayan. Ta's ilagay mo…
Sa loob ng limang araw, may matatanggap na reklamo.
So, parang ilagay mo na lang diyan. Ganiyan.
Excuse me?
- Ano ba 'yang suot mo? - Ma'am?
Iha, dalawang neon colors ang nagtatalo.
Tapos hindi bagay sa kulay mo.
Papa'no ka magkaka-jowa?
A…
Ikaw kasi, e.
Mayro'n ba sa inyo ang marunong mag-ahit ng buhok?
Iha, hindi mo mapapanalunan ang lahat ng laban.
Itong Mendez…
Direkta ang pinsala sa kaniya ng Hidalgo Group of Companies.
Ma'am, hindi n'yo na ho kailangang tingnan ang quarry case ko.
Umm, hayaan mo 'ko!
Mahaba ang history namin ng kompanyang ito.
Katawan ko lang ang mahina, pero…
hindi ang isip ko.
Kumusta ang hitsura n'yo, ma'am?
Alam mo?
Tingin ko, ang astig nito.
Ma'am…
May naisip po ako.
Ma'am. Ma'am, kumusta naman po?
Ang wild tingnan.
Naalala ko ang '60s.
Wow, ang wild!
Ano hong pinaggagawa n'yo no'ng '60s?
Secret!
Mga bagay na dadalhin ko hanggang sa hukay ko.
Mga bagay na hindi ako proud.
Pero masaya ko pa ring aalalahanin.
Teka, ano'ng isusuot mo sa valedictory speech mo, ha?
O! Di ba? Ang ganda!
Perfect!
Di ba?
New hair, new me!
Pumayag sila?
Ang totoo…
- O? - No'ng una, ayaw nila.
Pero idiniin ko na sa handbook, sa ilalim ng Article 32,
walang nakasulat do'n tungkol sa buhok.
Ang tanging limitasyon ay nasa pantalon, toga, at sapatos.
Nulla poena sine lege.
"Walang kaparusahan kung walang batas."
At 'yong progresibong dean?
Pumayag siya!
Ibig sabihin,
legal ang pagiging blonde ko.
At para sa ate ko 'to.
Alam mo, naalala ko talaga ang sarili ko sa 'yo no'ng bata pa 'ko.
Sayang, hindi ako makakapunta sa graduation mo.
Pero nando'n pa rin ang espiritu ko.
Justice, nakakatakot naman 'yan.
Huwag naman sana!
Maka-espiritu ka naman, Justice.
May live stream naman po kami. Doon na lang kayo manood.
'Yong graduation speech ko, gusto n'yo po bang pakinggan?
Teka, teka lang po.
"Isang daang libong taon na ang nakararaan,
natutuhan ng mga tao gumamit ng apoy.
Ipinasa nila ang karunungang 'yon sa susunod na henerasyon.
Tapos sa mga sumunod.
At sa sumunod pa.
At makalipas ang 100,000 taon,
matapos ang libo-libong henerasyon ng mga guro at estudyante,
dala pa rin natin ang karunungang ito.
Tangan pa rin natin ang apoy."
Ay.
Okay ka lang?
Ayoko munang pumasok kasi…
ayokong makita niya na naiiyak ako.
"'Yon ang tungkulin natin.
Marami sa mga pinaglalaban natin, ang pantay-pantay na lipunan,
ang katarungan para sa mga naaapi ay hindi matatapos sa isang henerasyon lamang.
May mga nagsasabi na ang Pilipinas
ay hindi pa handang maging demokrasya.
Ngunit ang demokrasya, hindi agad 'yon nakukuha ng lipunan.
Nabubuo 'to sa pamamagitan ng paggawa ng mga batas
at pagtatatag ng mga institusyon.
Isang bagay 'to na pinoprotektahan mo
- sa bawat laban sa hukuman." - Attorney, sana sulit ang pag-abala mo.
- "Sa bawat naipapasang batas." - Talaga!
"At sa bawat halalan."
Ano 'to?
Umm, sa totoo lang,
hindi ako nag-Pilipinas para magbakasyon lamang. Kaya…
naghanap ako ng bahay para sa aking mga anak.
Bahay na malapit sa eskuwelahan at sa nanay nila.
Kaya 'yan ang titulo.
Ano namang binabalak mo?
Wala naman.
Totoo.
"Bawat batas na naipapasa natin,
bawat ruling, jurisprudence.
Marami sa mga bagay na pinapangarap natin,
hindi na natin maaabutan.
Regalo 'to,
para sa mga susunod na henerasyon."
Arvin.
Trabaho na ulit.
"At ito ang dahilan kung bakit kailangan nating magturo.
At ito ang dahilan kung bakit kailangan nating matuto.
Sa pamamagitan ng pagpapasa ng kaalaman at karunungan
na naipagpapatuloy natin ang apoy ng katarungan at sulo ng kalayaan."
Iha, pagbutihin mo ang bar exam mo.
Kaya mo 'yan. Naniniwala kami sa 'yo.
- Ipaglalaban ko po. - Galingan mo!
Pananatilihin nating nagniningas ang apoy
habang hinaharap natin
ang isa sa pinakamalalaking hamon…
ng buhay natin.
Ang bar exams!
Mahal ka namin, Trisha!
Boss.
Sir.
Kailangan kong mag-leave.
At ano'ng dahilan ng leave na 'to?
May sakit ka ba?
Wala, sir.
Kailangan kong mag-review para sa bar exams.
Magla-lock in na po kami sa hotel.
Kaya…
Meron pala akong sulat galing kay…
Prof. Torran Garcia.
Nandito 'yong number niya, 'yong email niya, at saka…
Sulat?
Bakit ko kailangan ng sulat?
Ayos lang.
Makakaalis ka na.
Ito…
ang passion ko, Arvin.
Hindi sa 'yo.
At isa lang ang hiling ko sa 'yo.
Na 'wag ka na sanang bumalik dito.
Puwera na lang kung customer ka, siyempre.
Alis na.
Arvin.
Po?
Good luck.
- Okay, tara na! - Sir!
- Ay! - Nag-freethrow ka pa.
Magkasunod tayong naglalakad sa hallway.
Nandito si Chris Carlson ng New York Law!
Meron akong sorpresa para sa inyo.
May questionnaire ako rito galing sa iba't ibang schools.
Ire-review natin ang bawat isa
at sasagutan nang tama nang magkakasama.
- Game? - Game!
- Game. - Ready po.
'Tol, salamat. Pasensiya, late na.
Kung normal na anti-money laundering case ito,
bubuksan lang naman 'yong mga dollar account, e.
Hindi lang money transfer para sa attorney's fee ni Banal.
- May transfer din na 50,000 sa shooter. - Ano?
'Wag mong i-prosecute ang kasong 'to gamit ang ebidensiyang 'yan.
Maghanap ka ng ibang dokumento.
O bawian n'yo sila sa ibang paraan.
Bakit?
- Ilegal ba ang pagkakakuha nito? - Hindi ko sasagutin 'yan.
Lintik!
Hidalgo Group of Companies.
Sila rin ang kalaban ni CJ.
Sigurado ka bang di namin magagamit 'to?
Di rin naman tatanggapin 'yan.
Sabihin mo na. Pa'no mo nakuha 'to?
'Tol, hindi ganito ang kalakaran.
Pag nagtanong ka pa ulit, babawiin ko na 'yan.
- Sorry. - Sige, 'tol.
Salamat.
- May utang ako sa 'yo. - Walang anuman.
- Ingat ka. - Oo, ikaw din.
Ang kantang ito, galing sa mga kaibigan ko
at tungkol ito sa pangarap.
May mga araw sa buhay na ganito,
na nagbabago ang lahat.
Tagumpay man ito…
o kabiguan.
Kasiyahan o kalungkutan.
Alam ng mga atleta ang araw na 'to.
Pati na rin ang mga magbo-board exam,
magba-bar exam o licensure exam.
At sana manatili kayong matatag ngayon,
anuman ang maging resulta.
Ito ang "Everything Today".
Everything
Begins and ends today
- Everything… - Nakakakaba pala, sir.
- Begins and ends - Uy! Nandito ka pala!
Today
- Kumusta kayo, guys? Tagal, ha! - Artista talaga.
Heto na, heto na!
- Uy! Ikaw nga! Yes! - Ate!
- Congrats! - Top 3! Ikaw 'yan!
Top 3! Top 3 ang ate ko! Top 3! Yes!
Today
Everything will live
And die today
Pasensiya na, Arvin.
Okay ka lang?
Oo…
Arvin.
Okay ka lang?
- Prof, sorry po. - Oh, my god! Pasado ako!
- 'Asan? - Oh, my god, pasado ako!
- Congrats! Congratulations! - Congrats, congrats. Congrats!
Everything will live
And die today
- Congratulations! - Congrats, nakapasa ka!
- Nagawa mo! - Congrats!
Okay. Una sa lahat, Josh, congratulations.
Salamat. Maraming salamat.
Ibig bang sabihin, hindi mo na… Ito na 'yong priority mo ngayon?
Oo, ito na siguro 'yon. Umm…
Masyado na akong maraming sinukuan sa buhay ko.
Ito lang 'yong hindi.
Ito na rin siguro hanggang dulo.
Atty. Josh Zuñiga!
- Okay. Salamat. Congratulations! - Salamat. Salamat.
Everything lives today
Everything dies today
Everything ends today
Everything begins today
- Attorney na kayo ngayon! - Ikaw?
- Uy. - Okay lang ako.
Di 'to tungkol sa 'kin.
I-celebrate natin kayo.
- Diyos ko, ayan na sila! - Tara na!
- Surprise 'to. Surprise. - Tara na!
- O, upo na! - Okay.
- Okay. Salamat. - Salamat ulit sa pag-invite.
- Grabe naman. - Sakto, gutom na rin ako.
- Gaya ng practice natin. - Grabe, sir.
Kakain tayo. Kakain tayo.
- Tatlo! - Congratulations, Atty. Trisha Perez!
Wow! Salamat, family!
Pero, teka lang. Meron pa!
Uy, wow.
Ay, wow naman! Naghanda sila!
- Congratulations! Ang galing mo talaga! - Love you, 'Te!
- Pero bakit parang may nasa ilalim? - Ay!
Wala 'to!
- Pinaghandaan n'yo bang bumagsak ako? - Hindi. Wala 'yan. Wala lang 'yan.
- Wala 'to! Wala 'to! - Sige na! Congratulations.
- Patingin! Hoy, patingin nga! - Wala 'to!
- Teka lang! Jonas! Hoy! - Wala nga 'to!
Halika, pasok kayo dito!
- Congratulations! - Salamat po sa pag-iinvite rin po, ate.
- Congratulations sa inyo! - Salamat, ha.
- Congrats! Congrats! - Bagsak ako.
Bagsak.
Okay ka lang?
- Hi. Hi, Josh. - Hi.
Guwapo mo naman.
Ganda mo naman.
Parang tanga 'to, ano ka ba! Congrats, ha. Ang galing mo. Proud ako sa 'yo.
May parang…
O, eto. Mag-wish ka.
Parang tanga 'to!
- Tara! - Sa…
- Tara, guys! Mag-celebrate tayo! - Yes!
Hoy, beh. Hindi ka waiter dito, ha.
Pasensiya na, nakasanayan lang.
Wow.
Talagang handa kayo kung bumagsak siya, 'no?
Alam mo,
kung topnotcher man siya,
pumasa, o bumagsak, wala namang magbabago.
Magluluto pa rin ako rito.
Kasi nga kung mahal ka ng isang tao,
manalo o matalo, mahal ka pa rin nila.
Nakakapagod lang, ate.
Pakiramdam ko, binigo ko lahat ng umaasa sa 'kin.
Alam ko 'yang pinagdadaanan mo.
Kaya nga si Trisha, di ba, naging irreg.
Kasi hindi ko nabayaran 'yong tuition niya, may dalawang taon na.
Kaya alam ko 'yan. Alam ko 'yang nararamdaman mo.
Eto na lang, basta welcome ka rito sa bahay, ha?
Dito ka mag-meryenda.
Dito ka magpagpag. Dito ka mag-review.
Gusto mo lang tumambay.
Hindi ka nag-iisa.
Ate mo na rin ako, okay?
Salamat, ate.
- Okay lang 'yan. - Salamat.
- Cheers! - Cheers.
- Cheers! Cheers na! - Party-party na!
- Cheers! - Cheers!
Hindi n'yo ako sinasali sa cheers, ha!
- Ano 'yan, whiskey? Whiskey? - Juice.
Ate.
'Te!
- O? - 'Te!
Graduate ka na sa 'kin.
Puwede ka nang lumandi, ha?
Oo nga, 'no!
- Ito na 'to! - Ay!
Ito na talaga!
Handa na 'kong magmahal!
Ako rin.
- Ano? - Ha?
- May sinasabi ka? - Ano 'yan?
- Ano 'yon? - May pa-gano'n?
- Wala! - Ano raw 'yon?
- Hindi ko marinig. - Ay!
Kinabahan.
Ziggy.
Ang saklap naman nito.
Oo nga.
Sorry, 'tol.
Okay lang 'yon.
- Salamat, tinanggap mo pa rin ako kahit… - Oo.
Kailan ang susunod mong review?
Wala.
Wala pang fixed na schedule?
Hindi na kaya ng ipon ko, e.
Wala na.
Grabe.
Ziggy.
Ziggy.
Bakit?
Ziggy, puwede ba 'kong makahingi ng break? Kahit 30 minuto lang? Please?
Magbe-breakdown?
Oo.
Kulang ang 30 minuto.
Sa opening ka na bumalik.
Salamat.
Arvin, ano 'tong narinig ko?
Totoo ba?
Opo, Tito.
Paano nangyari 'yon?
Tito, hindi naman ako nagkulang, e.
Ba't ka bumagsak?
Naiintindihan ko ho 'yong pagkadismaya ninyo.
Huwag n'yo naman ho sana akong ikumpara sa iba.
Sorry, Lola. Miss na kita.
Kung puwede lang ho sana umuwi na lang ako diyan.
Ma.
Ma, pagod na 'ko, Ma.
Pagod na ho ako.
Miss na kita, Ma.
Pasensiya ka na, Ma, hindi ka pa puwedeng umuwi.
Ibaba ko na.
May trabaho pa po ako. Tatawag na lang po ulit ako sa inyo mamaya.
Okay, guys.
Tara.
- Good luck! - Good luck, Arvin!
- Kaya mo 'yan! - Good luck, Arvin!
- Salamat, ah. - Good luck, Arvin!
Asuncion.
Kaya mo 'yan. Bawi sa susunod na taon.
- Kaya mo 'yan, Arvin. - Kaya mo 'yan. Bawi next year.
Kolektahin mo lahat ng tips.
Baka palarin ka na sa pangalawang subok!
O, ito.
Galing sa 'kin.
Bakit ka nagbibigay ng tip? Hindi ka naman customer.
Sino'ng nagsabing tip 'to?
Bonus 'yan.
Napuno ang restaurant dahil sa 'yo.
Okay lang kayo, ma'am?
'Yong ulan kasi.
Nalulungkot ako.
Bakit naman?
Pinapaalala nito ang mga bagay na kinuha sa 'kin ng panahon.
No'ng bata ako,
mahilig akong maglaro sa ulan.
Tapos isang araw,
nagbago na lang ang lahat.
Sumisilong na ako kapag bumubuhos ang ulan.
Pareho po tayo, ma'am.
Hindi ba nakakatawa?
Kung paano pinalulungkot ng panahon ang lahat.
Naaalala ko 'yong playground sa 'min noon.
Tuwing hapon, dinadala ako ro'n ng magulang ko.
May slide roon.
Kahit na takot ako sa matataas, okay lang.
Kasi nando'n ang tatay ko para saluhin ako.
At ngayon, wala na ang nanay at tatay ko.
At ang playground na 'yon, parking lot na ngayon.
Lahat ng mga singer
na sinasabayan kong kumanta noon sa radyo,
hindi na sila muling aawit pa.
Di na muling makapag-aambag sa bansa
ang mga taong hinahangaan ko sa industriya.
At ang natitira na lang kapalit nila…
ay ang pakiramdam na ikaw na ang susunod.
At sa bawat patak, tinatangay tayo ng panahon.
Nakakalungkot talaga na wala man lang siyang pamilya rito.
Wala ba talaga?
Walang nag-message na pupunta sila, gano'n?
Sino po sila?
Kami ang pamilya ni Hernandez.
Dalawampung taon.
Gano'n na ho namin katagal kakilala si Atty. Hernandez.
Minsan nga ho, nagbiro 'yan, e.
Mas madalas daw niya kaming kasama, kaysa sa pamilya niya.
Ang dami na ho naming laban na naipanalo.
Siyempre…
May ilan din hong natalo.
Pinapatay ni Mayora Hidalgo ang asawa ko.
Hindi ko ho nakuha 'yong hustisya, 'yong katarungan.
Pero nagantihan ho namin siya.
Si Bing, nagsampa ng kaso sa Ombudsman.
Nakulong ho si Mayora.
Graft case.
Maliliit na tao lang ho kami.
Maliliit lang ho 'yong pangarap namin.
Pero dahil ho…
sa mga kagaya ni Bing at ni Atty. Erik Vicencio…
hindi na ho kami maliliit na tao.
Nakatayo kami sa mga balikat ninyo.
Karga-karga ho kami ng matalas na isipan
patungo sa hustisya.
Alam kong sinanay ko kayong isantabi ang mga emosyon n'yo.
Pero puwede ba, hayaan n'yo 'ko sa pagkakataong ito…
na ipahayag ang akin.
Vicencio, Erik.
Napakarami kong naging estudyante.
Ikaw ang paborito ko.
Ayoko ho ng malungkot na buhay.
Ako ba ang tinutukoy mo?
Erik.
'Wag mong masyadong gawing sentimental ang buhay ko.
Ang buhay ko…
Hindi isang trahedya ang buhay ko.
Tagumpay 'to.
Gumawa ako ng mga desisyon
ayon sa mga prinsipyo ko
at pinaninindigan ko ang mga 'yon.
Kaya hinding-hindi mo 'ko narinig na magreklamo tungkol sa pamilya ko.
Kayo ang nagrereklamo,
hindi ako.
At ang narinig n'yo lang sa bibig ko,
pasasalamat doon sa mga nanatili.
Malungkot lang ako dahil nauubusan na 'ko ng oras.
Ang dami ko pa sanang natulungan.
At kung mabubuhay man ako muli,
'yon pa rin ang gagawin ko.
Buong puso kong paglilingkuran ang mga Pilipino.
Duwag ako.
Hindi ko kayang harapin.
Maiintindihan niya 'yan.
Maiintindihan niya na hindi mo agad matanggap na wala na siya.
Maiintindihan niyang mas inuna mo 'yong mga kliyente mo sa komunidad.
Dahil 'yon din naman ang gagawin niya kapag ikaw ang nasa posisyon niya.
Sorry sa lahat.
Sorry dahil…
binigo kita.
Pakawalan mo na 'ko, Erik.
Pakawalan mo na siya.
Hindi naman kami tuluyang mawawala, e.
Napakaraming katulad namin diyan.
At Erik…
kailangan ka namin.
Kailangan ka namin, Erik.
Tama na emo-talk! Emong-inuman na!
Sige, sabi mo, e.
- Ngayon pa lang. Ano na? - Inuman na?
- 'Yong isa… - Nadapa ako, e.
Ano 'to?
Kailan tayo magkikita-kita ulit?
Pag may maintenance na tayong lahat.
- Ano ka ba, meron na 'ko. - Meron na rin ako.
Cheers. Para sa lahat!
- Para sa mga bagong pangarap! - Para sa mga dating pangarap.
- Sa pagiging mas mabuting tao araw-araw. - Para sa inyo, mga matalik kong kaibigan.
- Mga kapatid ko. Cheers. - Oh, my gosh.
Cheers!
Mahal ko kayo, guys! Love you, guys.
Kung may kailangan ka sa mga bata,
o kung gusto mong pumunta sila sa Amerika,
o kung uuwi ka rito, i-message mo lang ako.
Na-promote na kita.
Mula no-contact, ngayon, low-contact.
Picture pa tayo? 'Lika.
Ayan!
- One, two… Waa! - I love you!
I love you rin.
I love you!
I love you rin.
Dapat gets na 'to, ha?
- O, ito. Ayan din. Basta, a. - O, tama na 'yan!
Ano? Handa ka na?
Handang-handa na.
Okay, unang tanong.
May karapatan ba ang may-ari ng isang pukyutan na habulin ito sa lupa ng iba?
Durugin natin 'yong mga hayop na 'yon!
Nakakapagod 'to, ha!
Hay, naku. Sabi ko sa inyo, dapat nag-tsinelas ka. Maputik dito, e.
Tara dito pa!
Paalam, mga 'tol.
Kita-kits…
sa group chat.
- Movie night. - Movie night!
Meron. Hintayin mo sa dulo. 'Wag kang tamad.
- Nanalo po tayo! - Nanalo tayo!
Salamat, Attorney Vicencio!
Salamat!
- The best! The best! - Nanalo tayo!
Congrats, 'tol!
Nagawa niya.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.