Original subtitles

Kom op.

Kom op Jack.

Sofieke.

Schat, de politie is daar.

Ga vlug open doen.

Voordat Thomas wakker wordt.

Sofie Maria August... De Bruin, geboren te Gent op 21 december

1970.

Wettige echtgenote van Leo Verkamme.

Beroep? Ik ben klinisch laborante.

Maar het laboratorium waar ik heb gewerkt is enkele maanden geleden

gesloten. U bent dus werkloos?

Kinderen? Ja, één.

Thomas.

Verkamme.

En u woont dus hier bij u?

Ja.

Dan heb ik nog graag de pas van meneer.

Alsjeblieft. Heer Jozef Elisabeth Stalers, geboren in Antwerpen, 18

december 1965,

ongehuwd.

En u woont sinds kort samen met... Mevrouw de Bruin. Ja, dat klopt.

Bon, als u dan hier samen nog even wilt tekenen, dan zijn wij rond.

Ja, ik neem u niet kwalijk voor het vroege storen, maar u begrijpt dat we

voor een betrapping op overspel moeilijk een afspraak kunnen maken.

Bedankt voor de vlotte samenwerking.

Bedankt voor de klopje.

Graag gedaan.

We wisten toch dat hij hier vroeg of laat ging staan.

Leo wil Thomas van mij afpakken.

Nee, schatje, zo'n vaart loopt dat niet. Er moet eerst nog een sociaal onderzoek

komen.

Ondertussen... Zeg, dat wordt ook elke dag vroeger en vroeger.

Kom, Max, kom hier.

Beetjes, kom. Kom eens door het baasje.

Kom, ja.

Lief, je bent in een onklasse manier aan het leven.

Nee,

alles op. Nog een man, kom aan.

Nee, Max, kom aan. Allee, nog een man, jong. Kom aan.

Poepa!

Hoe vragen ze dat, Thomas?

Ik wil nog melk.

Thomas heeft verlof vandaag.

Hé, jongen?

Gelukszak.

Dan gaan wij maar op tweetjes plezante dingen doen, hè?

Yep.

Pas op, Mak.

Nee, af.

Thomas!

Bon, ik ga naar het school.

Poepa. Is het al zo laat? 7 uur, 32 minuten en 17 seconden.

18. Bedankt Thomas.

Precies de sprekende klok.

Dag Thomas.

Dag Thomas.

Is het lekker, jongen? Ik weet niet.

Zeg, Thomas.

Bij wie zou jij eigenlijk het liefst wonen?

Bij mama of bij papa?

Ik weet niet.

Wat is dat hier?

Heb je dat al lang? Ik weet het niet.

Thomas, laat mama eens zien.

Kom. Allee.

Straks, oké?

Oké.

Krachtige hund uit Noord-Oosten.

Precies als op hevige tormvloed.

Kom, lieveke. Die is even stil. Niet met haar.

Jawel. Ik weet niet hoeveel.

Ja, maar... Ik

wil volgende week minstens drie kandidaten die iets

over Klaus te vertellen hebben.

Hé, Cathy.

Hé, hoest u om iets te gaan drinken?

Ik heb nog leeg.

En?

Zet je het al gewoon in uw nieuw huis?

Wow, dat begint. Dat begint.

Hoe is het met Sophie?

We hebben vanmorgen het bezoek gehad van een deurwaarder. Een deurwaarder? Ja,

Sophie denkt dat haar ex het hoedrecht over haar zoon wil.

En hoe reageert Thomas daarop?

Ik weet echt niet wat die jongen allemaal denkt.

...over Frankrijk ligt en tegen woensdag onze regio aandoet. En het wordt echt

interessant op de Weerkaten, want die kern van hoge druk hier is dus heel

krachtig. En hier komt een nieuwe kern van hoge druk. En beide duwen zo'n

beetje tegen dat weer en uiteindelijk blijft alles gewoon over onze regio

geplakt. Dat is tegenwoordig bijna iedere avond.

Dan moet ik het anders doen, maar voor dat heb ik geen tijd.

Tel u voor.

Professor Stalen. Nee, dat klinkt nogal, hè?

In de Dardennen en Kempen, maar ook aan de kust en in Midden-Vlaanderen is de

kans klein op zon.

Heb jij nu weer naar het weerbericht gekeken?

Het is veel te fris voor de tijd van het jaar. Dat kan ik niet verdragen.

Ik kan dat niet verdragen.

Jij ook niet?

Als ik nu goed doorwerk, kan ik misschien volgend jaar promoveren.

Dan ben ik eigenlijk van die rotschoven af.

April geeft veel regen, de bomen nept aan goed geslapen en insecten is

allemaal dood gebevriesd. Ik kan je babbelaar nu echt geen halve minuut z'n

mond houden.

Thomas, wil je nu even zwijgen? We willen ook iets zeggen, hè?

Steekt dat lesgeven nu echt zo tegen?

Dan niet, maar weet je wat de directie nu weer heeft verzonnen? Als er ook een

koud weer is, een strenge vorst in de lucht en aan de grond komt ijs op de

water. Het water. En wat had ik gezegd?

Uit het water? Nee, over u gepraat.

Een halve minuut was toch voorbij?

Dat doet er niet toe. Je moet leren zwijgen als andere mensen praten.

Laap, dan heb ik het zitten.

Wat? Ik ben zwaar geverslaafd aan mijn eigen getater.

Nog goed dat hij het zelf weet.

Misschien moet de dokter terugkomen. Als je nu niet zwijgt en verder reedt, dan

vlieg ik naar uw kamer.

Oké.

Over welke dokter heeft hij het? Die nieuwe huisdokter is van de middag langs

geweest.

Om naar die uitgang op zijn armen te kijken.

En?

Waarschijnlijk een allergie.

Ja, zeker van altijd in de grachten zitten klauwen.

De dokter dacht van hondenhaar.

Hondenhaar?

Er zijn zelfs mensen die een hond daarvoor hebben moeten wegdoen.

Wegdoen? Allee, komaan, Sophie.

Lieveke, zover is het nog niet.

Lieveke, zover is het nog niet.

Mag ik het hier niet weg, hoort het?

Yep.

Erik, alsjeblieft. Misschien is het allemaal opgelost met een beetje zalf.

Zalf? Koud? Hoor ik u nog, jong? Hoe kon ik nu weten?

Godverdomme! Jullie gaan niet beter zien wat je doet.

Doe het nu!

Wat we wel merken is dat Thomas het wat moeilijk heeft met al die recente

veranderingen. U bedoelt de echtgering in de verhuizen?

Ja, ik weet het.

Het moet voor hem niet gemakkelijk zijn.

Nee.

En daarom vroegen wij ons af of het niet beter zou zijn als hij op internaat zou

komen.

Op internaat?

Ja, tot alles weer min of meer in de plooi gevallen is.

Want nu is dat natuurlijk voor hem één grote chaos.

Ja, juist. Daarom dat ik zoveel mogelijk bij hem probeer te zijn. Ja, maar daar

twijfel ik niet aan.

Als hij intern zou zijn, kunnen we ook beter aan zijn gedrag werken.

Ik moet daar nu toch niet over beslissen, hè? Nee, nee, natuurlijk

niet. Denk er maar rustig over na.

Maar ik... Ik ben er zeker van dat het voor Thomas een goeie oplossing zou

zijn.

En voor u misschien ook.

Mama?

Die komt direct terug.

Doe maar wat verder met uw tekening.

Mama?

Ik heb toch gezegd dat ze direct terugkomt?

Dat duidt, Thomas.

Ik ben aan het werken.

Hé, labba, blijf eens van die hond... Hier,

scheur die maar kapot.

Niet? Ook goed.

Mama!

Als je een nieuwe mond houdt, dan vliegen ze naar je bed, verstaan?

Booba.

Wat is dat?

Wat?

Wil je die muziek?

Vind je dat een mooi liedje?

Ik weet het niet.

Waarom kijk je naar mij?

Zomaar. Mag ik dat niet?

Je kijkt mij af. Ik kan daar niet tegen.

Ik denk dat hij

slaapt.

Ze zeggen dat Thomas beter op het internaat zou komen.

Ja?

En wat heb jij erop gezegd?

Ik moet daar nou even over nadenken.

Waarom?

Waarom? Zoetje, die zit daar een ganze week bij vreemden.

Schat, die mensen willen toch heel goed dat ze met iemand als Thomas moeten

omgaan? Ja, dat zal wel, maar toch... Ik weet het niet.

Die gaat het er rap genoeg gewoon zijn.

Ja.

Ja, misschien wel.

En dat ben jij.

Ik ben er ook nog, ja?

Dat merk ik wel.

Heb je dat gehoord? Dat klinkt nu precies zo raar.

Maar Thomas doet toch altijd raar.

Hoort je dat?

Wat?

Die zal toch weer niet met zijn kop tegen de muur aan het bonken zijn, hè?

Ik ga even kijken.

Ik kom direct terug.

Thomas, vangen.

Allee, Thomas.

Gooi die bal eens naar Erik.

Waarom? Om te spelen, natuurlijk.

Natuurlijk. Thomas.

Allee, jong.

Thomas. Thomas, zie je wat die kinderen daar aan het doen zijn?

Ze doen de strand kapot.

Maar nee, dat is niet waar.

Kom, gaan we ook zoiets maken?

Wacht, ik kom helpen. Kom, allee.

Thomas, dat is gewoon heel plezant, jong.

Hé.

Hier, Thomas.

Doe jij die nummer eens vol met zand.

Waarom? Om een toren te maken, hè, Thomas.

Kom maar, jong.

Moet dat?

Allé, kom, er staat nu nog een va.

Jep.

Ah, godverdomme.

Ah, ze kunnen niet zien wat ik ga doen, jong.

Ik wil het nergens zien.

Ik wil het nergens zien.

Momentje, Thomas.

Wacht, ik zal hem eens inhalen.

Allee, Thomas, loop maar.

Allee, voor mij is alles goed.

Ja, stampen.

Allee, Thomas, waarom stopt hij nu?

Jij loopt ook veel te rap.

Had je hem nu niet eens kunnen laten winnen?

Zeg. Soms denk ik dat je liever met je onbezichtheid dan met mijn zoon. Je

luistert tenminste naar mij als ik iets zeg.

Robert?

Robert?

Ik

wil

geen nieuwsgoedsel dragen.

Je gaat toch niet de hele dag met die natte schoenen blijven rondlopen?

Het is nu veel te raar.

Het zijn juist dezelfde als uw oude toemaat. Het is niet waar.

Het is de bruinnetels in plaats van witte.

Gaan wij daar iets gaan eten? Zeg, jij wilt toch niet op restaurant gaan?

Wat stelt jij dan voor?

Als we nu eens frieten zouden halen. Moe niks van.

We gaan op restaurant. Ik trakteer. Ik wil eerst kaarten sturen.

Voor wie zijn die kaartjes? Zeg ik niet.

Voor uw schooljuf?

Voor mama en papa?

Ook niet.

Voor uw papa misschien?

Voor mijn eigen zichzelf.

Kom, ik zal uw mond eens afvegen. Nee, dat doe ik zelf.

Uw zoon kan precies nogal uittekenen, meneer.

Ik moet nog een cola lola.

Ik zou graag nog een cola hebben.

Jij drinkt toch wijn?

Eet eerst uw bord spaghetti leeg en dan krijgt u nog een cola. Ik moet nu cola

lola. Hoe vragen ze dat?

Geef er maar op één en voorleer dat hij weer van zijn tak begint te maken.

Jureke, zot of wat? Ik maak toch geen takken? Die groeit aan de bomen. Domme.

Al die manieren, hè?

Cola lola.

Cola lola.

Cola lola.

Cola lola. Eerst uw bord spaghetti, heb ik gezegd.

U brengt de schrap naar cola, alsjeblieft.

Voor mij, hoor.

Man, man, dat weegt zwaar.

Hé, het is maar voor vijf dagen.

Komaan, Thomas, we vertrekken.

Ik wil niet naar internaat.

Waarom niet? Je kunt er toch veel leren?

Leren is slecht voor mijn huisarts, die zult dan veel trapper sleten zijn.

Maar nee, die worden daar juist slim van. Kom aan, het is hoog tijd.

Kom.

Wat zeg jij tegen Erik?

Ik weet het niet.

Allee, Thomas.

Zeg goeiedag.

Allee.

Allee, Thomas.

De beste, hoor.

Het is beter dat ik hier afzet, hè.

Allee, toen maar tot vrijdag, hè. Dag.

Zeg, mag ik jullie een tip geven?

Moet dat?

Nee, ik wil niet meer.

Dag, mijn jongen.

Kussen zijn veel te nat.

Het gaat hier afgevallen zijn.

Ja.

Proficiat, Elke. Ga maar terug op je plaats zitten.

Thomas, je zit daar zo alleen?

Kom, hier vooraan is nog plaats, naast Elke.

Ik wil niet naast die rare Elke zitten.

En waarom niet?

Je hebt hem veel te lelijk gezegd, daar kom ik niet tegen.

Foei, Thomas, zoiets mocht je niet zeggen.

Is toch waar?

Wat zou jij ervan vinden als iemand zoiets tegen je zou zeggen?

Ik ben gelukkig alleen mentaal gehandicapperd. Is minder erg.

En waarom denk je dat?

Omdat het zo is.

Wel, laat dan maar eens zien of jij je naam ook zo mooi kunt schrijven.

Kom.

Op het bord, Thomas.

Anders kunnen wij het niet lezen.

Andere kinderen mogen mijn naam niet kennen.

Kom, probeer het toch maar eens.

Zie je wel dat je het kunt?

Zie je wel dat ik het kunt?

Thomas Bomen.

Die nooselaars lachen mij uit.

Maar nee, dat is toch maar een grapje?

Grapjes zijn slecht voor mijn gezondheid. Mijn hersenen kunnen daar

niet tegen.

Wilt u een kopje koffie?

Nee, mevrouw Verkammen, doet u geen moeite. Het zal niet lang duren.

Hoe moet u hier al lang?

Drie maanden.

En u bent nog altijd werkloos?

Ja. Spijtig genoeg wel, ja.

En u, meneer Stalen?

Ik geef les in de humaniora, Engels en Nederlands.

Vast benoemd?

Nee, tijdelijk.

U begrijpt dat een vast inkomen heel belangrijk is in dit geval?

Ja, natuurlijk. Maar hij werkt wel aan zijn doctoraat. En volgend jaar kan hij

misschien lesgeven aan de universiteit. Hé, Erik?

Ik moet natuurlijk eerst nog promoveren.

Ja. Dan zijn we daar op dit moment weinig mee.

Klopt het dat u uw zoon onlangs op internaat heeft gestuurd?

Ja, maar dat was wel op vraag van de school zelf.

En waarom?

Omdat op die manier kan hij beter geholpen worden.

Is het niet zo dat Thomas het moeilijk had met de recente veranderingen?

Ja, hoe bedoelt u?

Verhuizen, nieuwe omgeving, nieuwe partner.

Dat is toch wat ze mij op school hebben verteld?

Ah, u bent daar geweest?

Natuurlijk. Wij hebben eigenlijk alleen maar gedaan wat wij dachten dat goed

voor hem was, mevrouw.

Ja.

Dan heb ik eigenlijk maar één vraag meer voor u. Bent u van plan om na uw

scheiding te trouwen met meneer Pales?

Ik vraag dat alleen in het belang van het kind, uiteraard.

O ja, wij hebben daar eerlijk gezegd nog niet echt over nagedacht, maar... We

zullen u zeker een uitnodiging sturen als het zover is.

Oké, dan weet ik genoeg.

Ik zal volgende week mijn verslag overmaken aan de rechtbank, samen met

dat van meneer Verkamme. En dan zullen zij contact met u opnemen.

En hoe lang kan dat duren, denkt u?

Daar beslist de rechter over.

Maar in dit geval denk ik niet dat het lang zal duren.

Bedankt voor uw tijd.

Waarom zeg jij zoiets?

Wat? Over dat trouwen.

Dat was toch maar om te lachen?

Ja, het ging wel over Thomas.

We hebben het misschien expres gedaan.

Maar wat nu?

Geef maar toe dat u goed zou uitkomen. Moest Thomas aan zijn vader worden

toegewezen.

Ik heb net met u een advocaat gebeld.

Van Dijk?

Waarom? Om een klachting te dienen. Tegen de manier waarop dat sociaal

onderzoek is geleid.

Wat zei hij?

Dat hij het gaat aanvechten.

Nog voordat de rechter een uitspraak zal doen.

Wat betekent dat dan?

Dat er waarschijnlijk een nieuw onderzoek komt.

Eerst zien en dan geloven. Volgens Van Dijk is er nog niks verloren.

Ik ga het wel maar samen.

Thomas, wil je met elkaar spelen?

Waarom niet, Thomas? Dat doe je toch graag?

Omdat mama te laat bent.

Ze zal hier wel direct gaan zijn.

Kijk, daar is ze al.

Is het voor de waarheid? Ja, kijk zelf.

Hé, Thomas.

Doei. Jij bent te laat.

Je hebt toch gezegd twee uur?

Het is al één minuut en een hele halve voorbij.

Kom hier, jij.

Vertel maar eens, Thomas, wat je deze week allemaal hebt geleerd.

Jij weet toch al?

Ja, ik wel, maar uw mama niet.

Ik vertel het niet graag.

Wij hebben leren lezen en leren schrijven.

Is dat waar, Thomas?

Ik weet niet.

En toch handig leren tellen. Echt?

1, 2, 3, 4, 5, 6, 7... Ik geloof je wel.

Het is alleen spijtig dat hij geen andere kinderen wil spelen.

Zeker niet als een fysieke handicap hebben.

Kind in de buik.

Ja, daar hebben we ook over geleerd.

Maar Thomas scheen er niet te veel van te geloven.

Honderd.

Een kaartje is er zeker toegekomen.

Dan moet je eens in de brievenboek kijken, hè. In de brievenboek kijken.

Oké.

Oké.

Welke is die?

Oké.

Hier, zie.

Wie dat weer hebben.

Hoe was het op school?

In kerst is het toegekomen.

Thomas?

Kom maar maar iets zien.

Mag die Thomas gebeten?

Maar dat kan niet.

Ah nee? En wat is dat dan?

Ja, hij zit ook heel de tijd aan dat beest zijn haar te trekken. Die hond

moet hier buiten. En daar niet uit. Naar een asiel zeker?

Ja, breng hem naar uw moeder, hè. Die zit daar toch maar alleen.

Max gaat hier niet weg.

Hoorde het?

Wat ben je aan het doen?

Printjes afkijken.

Hoe dikwijls heb ik je al gezegd dat je van die dure kunstboeken moet blijven?

Hier.

Wees liever... Doe niet graag.

De juffrouw heeft gezegd iedere dag een beetje oefenen.

Hier.

De fiets van Thijs.

Laat het horen.

Mijn witte fiets, zegt Thijs.

Hij stond daar tegen de gevel en nu is hij

weg.

Thijs gelooft zijn ogen niet.

Die Thijs is gek of wat?

Waarom? Ogen kunt toch niet spreken?

Wanneer iemand zegt dat hij zijn ogen niet gelooft, dan wil dat zeggen dat hij

niet goed weet wat dat is.

Verstaan je het?

Oké. Goed.

En vertel nu wat er met de fiets van tijd is gebeurd. Hoe kon ik nu weten?

Wat leed dan? Staat die hier onder je neus?

Nee. Ja.

En? Wat zei je moeder?

Kan Makt voorlopig daar blijven? Ja, het zal wel moeten, hè.

Hallo, met Stans.

Ja, hij is hier, ja.

Een momentje, alsjeblieft.

U bent advocaat.

Walter, ja, wanneer?

Wat?

Dat meent je niet.

Zo rap al?

Allee, Walter, dat kan toch niet?

Allee, jongen.

Ja, ja.

Oké, tot morgen, ja.

Parfait.

Die rechter heeft Thomas aan zijn vader toegewezen.

Kan dat zomaar?

Kan dat zomaar?

Natuurlijk kan dat niet.

Om de twee weken één weekend bezoekrecht.

En de helft van alle schoolvakanties. Dat is 10 jaar wat ik krijg.

Leo heeft schot geworden. Vroeger nooit naar zijn zoon hebben gekeken.

Die jongen kan niet zonder mij.

Wat vind je nu zo plezant?

Die thuis zijn fietsers terug.

Laten we zeggen dat we de veldslag verloren hebben, maar daarom nog niet de

oorlog. Ja, maar ondertussen ben ik wel het hoederecht kwijt. Oh, we kunnen nog

altijd in beroep gaan.

Wat gebeurt er dan?

Dat wordt waarschijnlijk een nieuw sociaal onderzoek.

Toch weer niet door die mevrouw Hamers? Geen idee.

Het zou natuurlijk altijd kunnen.

Wat denk je?

Ik heb niks te verliezen.

Oké. Zullen we het dan zo houden? Ik schreef nog niet aan pleiten, denk ik.

Hallo.

Je gaat toch akkoord met dat beroep, hè?

Ja, tuurlijk. Waarom niet?

Ik weet niet. Je klopt niet echt enthousiast.

Schatje, willen we het daar straks verder over hebben? Ik moet nu naar

school.

Zet ik u eerst thuis af?

Nee, ik neem wel de bus.

Nada.

Jij vergeet niet Thomas af te halen, hè? Nee, nee.

Bye.

U weet dat wij na de paasvakantie onze herstructurering zullen verder zetten.

Waardoor bepaalde afdelingen zullen worden samengevoegd.

Maar ik garandeer u dat u weinig of geen hinder zal ondervinden van deze ingreep.

Voilà.

Bedankt voor de lift.

Nog iets te drinken?

Goh, het is echt heel lief, maar ik moet Thomas afhalen van school.

Is dat nu in orde met dat hoederecht?

Nog niks definitiefs.

Ga je weg met de paasvakantie?

Nee, ik ga eens goed doorwerken aan mijn doctoraat.

Uitsloven.

En jij?

Ga je skiën?

Nee, geen geld dit jaar.

Je weet mij wonen.

Meneer Thalers?

Dag.

Is Thomas er niet?

Thomas?

Nee, die is een kwartier geleden opgehaald door zijn vader.

Door zijn vader?

Hij zei dat hij vanaf nu het toericht heeft.

Klopt dat niet?

Goed, ja, het is te zeggen.

Bedankt.

Dat kan toch zomaar niet? Wat denkt u wel?

Ja, wat gaat u nu doen? Van Dijk opbellen, natuurlijk.

Moet jij het pintje hebben?

Die klootzak pakt natuurlijk ook niet op.

Wie? Leo, wie anders.

Waar zijn de autosleutels?

Waarom? Omdat ik mijn zoon terug wil.

Wat dacht je?

Ja, wacht.

Wacht, ik zal wel rijden.

Kun je niet wat rapper?

Je mag hier maar 70.

Jongens, toch, alstublieft.

Sophie? Sophie, er is niemand thuis, dat zie je nu toch?

Leo!

Sophie?

Wat doe jij hier?

Waar is Leo?

Hij is daar straks vertrokken met de mobiloom. Oem, met zijn mobiloom?

Ja, ze zijn voor een weekje naar Frankrijk.

Is Thomas mee?

Ja, samen met die vrouw.

Welke vrouw?

Wel, die die hier al een tijdje woont.

En morgen eens ergens naartoe rijden.

We hebben nu eindelijk eens de kans om iets met ons tweeën te doen.

Toch?

Jij bent blij dat Thomas weg is.

Oké, Sophie.

Dat is toch gewoon belachelijk wat je...

Kijk eens wie hier is.

Ah, Thomas.

Hoe was de vakantie? Ik weet het niet.

Je ziet er goed uit.

Vind je dat?

Je moet even naar zijn kleren kijken.

Zo zijn haar. Ze zijn geen week gewassen.

En je pet staat op half zeven, jongen.

Dat is niet waar.

Het is nou maar vijf uur, twee minuten en vijftien seconden.

Die rare Erik lacht me weer al uit, of wat?

Maar nee.

Hij pompt al veel blad. Dat begint zo stil aan.

Oké, beter nooit dan laat.

Soms denk ik dat hij blijer is die boom terug te zien dan mij.

Die mama.

Die mama.

Wat is juist mis met mijn hersenen?

Met uw hersenen?

Dat weet eigenlijk niemand.

Er is blijkbaar iets verkeerd gegaan bij de geboorte.

Je hebt misschien iets verkeerd gegeten, of wat?

Dat denk ik niet, Thomas.

Wanneer kon ik eindelijk genezen?

Ik weet dat eigenlijk niet.

Misschien later?

Hoe lang duurt het nog later?

Twee jaar?

Drie jaar.

Ik weet dat niet.

Zelfs de dokters weten dat niet.

In Amerika wel. Daar hebben ze heel slimme dokters.

Ja.

Maar zelfs die weten dat niet.

Dus dan blijf ik altijd alsof een stomhoudend is. Dat is niet eerlijk.

Nee, dat is niet eerlijk.

Zou me beter wat helpen, in plaats van met die takkertjes te spelen.

Sorry, Erik, ik kan u niet helpen.

Waarom niet?

Omdat ik een authentist ben.

Daarom kun je toch wel bloembollen planten, zeker?

Authentisten niet. Die zijn daar veel te stom voor. Wat is dat voor flauwekul?

Alleen, komaan.

Hier. Mag ik hier eens een gat?

Ik zou liever daar doen.

Nee, Thomas, hier.

Ik luister alleen naar mijn echte papa.

Dat kan heel goed zijn, maar hier heeft uw papa niks te zeggen.

Waar is uw papa eigenlijk?

Mijn papa is al een paar jaar dood.

Wat is dat?

Dood?

Ja, dat is... Als je niet meer leeft, dan ben je

dood. Wat gebeurt dan?

Dan word je begraven zoals die bloembollen.

Toch niet in de grond?

Ja, maar dan op een kerkhof.

Ik het toch niet?

Ja, jij ook, Thomas. Maar dat gaat nog heel, heel lang duren.

Het is pas als je heel, heel oud bent.

Amai.

Je zoon van u, zeg. Ik kan hem al vragen stellen.

Over de dood en zo.

Ik heb nieuws voor die rare Erik.

Ah ja?

Alle bloemige bollen zitten in de grond.

Nou, je wordt hier nog geen echte tuinier, jij.

Maar er is ook slecht nieuws.

Oei?

Dat ik ze toch rond de boom heb gebegraven.

Zeg, Thomas, wat zou jij daarvan zeggen? Moesten wij volgende week een feestje

voor u geven.

Waarom?

Waarom? Oh, voor uw verjaardagje.

En dan houden we Bomma en Bompa en donker Ronnie en tante Christine ook

uit. Ik wil niet meer verjaren.

Waarom niet?

Dan word ik veel te rapoud en dan stopt ze mij in de grond gelijk alsof een

bloemengebouw.

Happy birthday to you.

Happy birthday to you.

Happy birthday dear Thomas.

Gelukkige verjaardag.

Mag ik u geen kus geven?

Je kent hem, hè, ma?

Maar hij was niet meer precies.

En groot dat hij geworden is, hè?

Ja, hij is een hele vent geworden.

Dat is niet waar, zeg eens zomaar wat.

Heb ik nu iets verkeerd gezegd? Thomas blijft liever klein.

Wel,

doet uw cadeau niet open?

Wanneer ga je eigenlijk dood, Bompa?

Thomas, wat is dat nu voor een vraag?

Bompa heeft toch al veel rimpel?

Dat is waar, maar als het voor u hetzelfde is, zou ik liever nog wel

wachten met mijn kaarten uit te bladeren.

Jij verjaart vandaag ook, of wat?

Trakseltje pinken van vieze pafstokken. Mama heeft niet graag.

Oei, ja, dan zal ik ze maar appuiten.

Pafstokken is slecht voor milieu.

Groot gelijk, Thomas. Ik heb hem dat al honderd keer gezegd.

Ali, doe nou eens dat pakje open.

Moet dat?

Kom, de bommet zal iets helpen.

Dat is juist wat je nodig hebt.

Ik heb toch al een?

Ja, maar die is tot op de draad versleten.

Sorry, maar pyjama is niet interessant voor mij.

En hoe zit dat nu met dat doodrecht?

Weet je er al iets meer over?

Dat is nog onzeker.

Komt ervan, hè?

Ik heb nooit verstaan waarom jij bij Leo bent weggegaan.

Tof weer, hè?

Begint jij nu ook niet, hè?

Kom, Thomas. Geef die borst. Poepen. Is hij tegenwoordig altijd zo zenuwachtig,

Sofie? Ja, wat wil je, hè? Als hij een hele week in de school zit opgesloten.

Zwijg moet toch het feest, hè? Maar die internaten, dat is niet meer zoals

vroeger, zo'n pompa. Ik zo gul zeg niet.

Ga maar smaken, hè, vriend.

Ja, dat komt ervan, hè. Kom, kom.

We kuren altijd.

Moet je daar niet zo'n spel van maken? Hij kon daar toch niet aan doen?

Je moet leren luisteren.

Zoals andere kinderen.

Hier, zie.

Neem mij een stuk maar. Ik wil geen taart meer.

Ja, wat dan?

Ik wil naar mijn papa.

waar ik vanaf moet komen, hè, paljas?

Wacht maar tot ik hiermee klaar ben.

Oké.

En kijk naar mij als ik iets zeg.

Kom, Jan.

Gedaan met Frutsel. Papier, hier.

Papier?

Wacht, ik zal u eens papier geven.

Maar durf er niet aankomen, hè?

Of je gaat maar meemaken.

Mooi hè, Thomas?

Kijk eens.

Kijk eens, zo'n mooie kleuren.

Kijk eens.

Niet aankomen, hè?

Wat heb ik je gezegd?

Schat, ben je al terug? Ik ben kapot.

Was het zo druk onderweg?

Gaat gelijk, dat feestje was één grote flop.

Wat ben je aan het doen?

Ik ben aan het lezen.

Dat is weer dat dure kunstboek. Je weet dat je daar aan moet blijven.

Ik heb dat niet. Ik heb dat niet. Kom!

Slaat hij?

Nee, nog niet.

Hij zit dan maar op zijn bed, zonder iets te zeggen.

Ik heb hem nog nooit of nooit geslagen.

Ik zou iets willen zeggen over dat boek.

Thomas heeft dat niet zelf gepakt.

Ik heb hem dat gegeven.

Gegeven?

Waarom heb je dat gedaan?

Ah, hé.

Hoe was de vakantie?

Veel te kort.

Je bent dus toch op reis geweest? Nee, waarom?

Omdat ik u eigenlijk wel eens had verwacht. Ja, sorry, maar ik heb het

heel druk gehad met mijn doctoraat en zo.

Meneer Stalens, hebt u een ogenblik voor mij?

Ik ben ontslagen.

Ah, dag liefje.

Ja.

Hoe gaat het op school?

Wel, eh... Het is te zeggen.

Wacht. Eerst iets uit de openhalen.

Wat is dat?

Ah, dat is van de rechtbank.

Er komt een nieuw sociaal onderzoek.

Wanneer?

Woensdagnamiddag. Ik heb de advocaat al opgebeld.

En wat zei die?

Ja, dat het mijn allerlaatste kans is om dat goede recht te krijgen.

Zeg, je wilt toch nog dat Thomas terug bij ons komt wonen, hè?

Ja, natuurlijk.

Natuurlijk.

En, wat was dat nu op school?

Oh, niks speciaals. Ze hebben weer met die euro's begonnen te knoeien.

Ah ja?

En? Dat is wel.

Zijn ze ook vroeg terug vandaag?

Ja, ze is al eens weggevallen.

Mevrouw Verkamme, ik heb mij laten vertellen dat autisten een omgeving

nodig hebben waarin ze zich thuis voelen.

Ja, tuurlijk. Daarom dat wij ook graag zouden hebben dat hij terug bij ons

thuis komt wonen.

U ook, meneer Straals?

Ja, natuurlijk.

U ziet er dus geen problemen in om samen te leven met een gehandicapte jongen?

Maar nee, helemaal niet.

Zijn er ondertussen al trouwplannen?

Na de echtscheiding van Sophie beginnen we te trouwen.

Ja. Uw ex-man wil ook zo snel mogelijk ertrouwen.

Ja? Daar wist ik ook niks van.

Goed, dan moeten wij het alleen nog over de financiële kant van de zaak hebben.

U bent nog altijd werkloos?

En hoe zit het met u, meneer Stales?

Ik geef les.

Zoals u weet.

Ja, en hij werkt ook nog altijd aan zijn doctoraat.

Waar geeft u momenteel les?

In het Sint Paulus College in de stad.

Ik heb iets anders gehoord.

Hoe bedoelt u?

Volgens mijn informatie zijn daar recentelijk een aantal leraren

ontslagen.

Waaronder u?

Klopt dat?

Gezien het voorgaand verzoekschrift in kort geding, gericht tot de

jeugdrechtbank en ingediend door verzoekster, al hier ter zitting

bijgestaan door meester Van Dijk, advocaat, tegen de heer Verkammen, al

hier ter zitting bijgestaan door meester Koppen, advocaat.

Ertoe strekkende dat het hoede- en bewakingsrecht over het minderjarige

kind van partijen Verkammen, Thomas, aan partij Verkammen blijft toevertrouwd,

waarbij partij De Bruin haar 14-daagse bezoekrecht behoudt ingaande zaterdag om

10 uur tot zondag 19 uur en tevens de helft van de officiers op vakantie.

Het is allemaal uw schuld. Als jij niet had gelogen over uw werk, dan was ik

Thomas nooit kwijtgeraakt.

Ik geef toe dat ik niet had moeten leven. Houd in mijn bek!

Maar denk je nu echt dat dat dé reden is waarom je het hoedrecht niet hebt

gekregen? Nee, want daar ben ik zeker van.

Maar enfin, Sophie, dat meende u toch niet?

Ik wil dat je weggaat, nu!

Het is heerlijk.

Ja? Ik ben het.

Ik belde eigenlijk alleen maar om te zeggen dat er morgen een open duurdag is

in Thomas' school.

Ja, en?

Als je een goesting zou hebben om mee te gaan, dan... Ik wou het gewoon alleen

maar even zeggen, oké?

Ja, misschien.

Ik weet niet of ik vrij zal zijn.

Oké, ik zie het dan wel.

Tot morgen misschien?

Ja, doei.

Dag Sofie. Hé.

Oh, is dat uw kindje? Ja, dat is het kind, hè.

Oh, wat een meisje.

Ze lijkt op u, hè.

En dan is het nu de beurt aan onze grote... Het is aan Thomas.

Dames en heren, uw applaus voor het nummer Ik huil van u.

ZANG EN

MUZIEK

Ik hou van u. Ik hou van u. Ik hou van u.

Ik hou van u. Ik hou van u. Ik hou van u.

Geef me een kus.

Geef me een kus.

Geef me een kus. En bloed.

Hoe vond je het?

Schoon.

Spijt me heel erg.

Je hebt een droge lijf. Ja, je hebt altijd een droge lijf.

Hoe te roze ziet er dat? Kijk, het kan niet op zeker?

Het is niet omdat je nu dokter bent, dat je daarom ook meer saucissen mag eten

dan een ander.

Ik vind dat wel seks in een dokter.

Hela en ik dan, ik ben ook dokter. Ja, gynaecoloog zeker?

Ja, muizendokter.

Kom hier, muizen.

Zeg, Heri.

Blijft u een dokterspeech? Dat vind ik ook.

Ik heb niks voorbereid. Kom aan, niks van de speech.

Op de stoel. Op de stoel.

Allee, komaan.

Beste vrienden.

Beste mannen.

Beste vrouwen.

Enorm bedankt dat jullie hier... Gered door de bel.

Allee jong, zo makkelijk komt het niet af. We vluchten terug.

Er ligt trouwens nog een beest op vuur. Ik denk het niet, Jan. Ja, daar, dat

ding op vier voeten. Dat is hier van mijn oom, jongens.

Ik ben direct terug.

Zijn jullie ook al weg?

Wat doe jij hier?

Mijn nieuwe mama kunt mij niet verdragen.

Ik kom terug bij u wonen.

Uw ex heeft mij vanmorgen gebeld.

Zijn vrouw stelt hem voor een ultimatum.

Ofwel Thomas het huis uit, ofwel zij.

Ofwel, uw ex vraagt of Thomas terug bij jullie mag komen wonen.

Ja, natuurlijk dat Thomas terug bij ons mag komen wonen.

Nee, Max. Nee, jij gaat niet mee.

Blijf maar bij het vrouwtje, Max.

Baas is direct terug.

Pas op.

Je gaat weer lopen, of wat?

Voor mijn conditie, hè. Ik kan ook heel hard lopen. Ja?

Met de papa.

Thomas, waarom loop je niet met Erik mee?

Ik heb geen goesting om hem acht kilometer mee op sleeptouw te gaan

nemen. Ik wil niet lopen aan een touw zoals die Max.

Erik bedoelt dat je hem niet gaat kunnen volgen.

Die Erik, zeg je zomaar. Een andere keer misschien ook.

Waarom maak je er geen wedstrijd van?

Schatje, een wedstrijd met Thomas.

O, je bent er nogal gerust in?

Kom, Thomas, trek je sportschoenen aan.

Oké. Klaar?

Eén, twee, drie, ja!

Thomas, wat sta je hier nog te doen?

Mijn papa zegt altijd starten in plaats van ja.

Grapperaadje. Zie je maar dat ik straks niet op je tong trap.

Ik heb gewend, of wat?

Proficiat de kampioen.

Jij niet boos?

Waarom zou ik niet boos zijn? Je was gewoon te rap voor mij.

Zie je het wel, ik kan het.

Zeg, bedankt hè.

Waarom? Dat jij me hebt laten winnen.

Wie zegt dat?

Ik heb gewend, Max.

Ik heb gewend.

Wat is dat, kampioen?

Wil jij iets drinken?

Water is goed.

Sophie, kom eens.

Je moet eens horen, van Thomas.

De sprookje van de dieren en de snoeier.

Er was eens een snoeier die staan hoog op de ladder en de naam is Thomas.

Ik snoeide duizenden takken in de boom.

Max klimt in de boom, maar Mira klimde ook in de boom. Oei, oei. Mira is een

kat met scherpe nagels en Max heeft sterke tanden.

Toen begonnen twee dieren mooi aan het spelen en werden dikke vrienden.

Toen kwam er een vleesvarken met een lange snuit en de sprookje...

En de sprookje voor die rare Erik is uit.

Dank u wel.