Original subtitles

Yeterince "ben" var mı?

Anlam?

Çok fazla resim yok mu?

Seni hâlâ görebiliyoruz.

Merak etme.

Harika!

- Gerçekten mi? - Evet.

Koreografiye başlayın!

- Süper, ha! - Harika.

Görmek ister misin?

Oynat lütfen.

Elbise muhteşem.

Renkler harika bu koleksiyonda!

Ve makyaj harika.

Sarı elbise çok kötü resimle çatışıyor.

Elbisenin rengini değiştirebilirim.

Bunu yapamayız!

Bu bir işbirliği.

Sadece değiştir resmin rengi.

Harika fikir!

Tamam aşkım.

- Harika! - Mükemmel.

ZAMANIN RENKLERİ

Geldiğiniz için hepinize teşekkür ederim.

Bu toplantıyı uzun zamandır planlamıştık

Şecere uzmanı Maryline Ménard ile birlikte

ve meslektaşım, Jocelyne Jean-Baptiste.

Bildiğiniz gibi hepiniz torunsunuz

1873 doğumlu bir kadının Adèle Meunier,

kızlık soyadı Vermillard.

Maryline'ın liderliğinde iki yıllık soruşturma

aile bağlarınızı çözersiniz.

Sözü sana veriyorum.

Teşekkür ederim.

Adèle Meunier'in 3 çocuğu vardı.

kimden geliyorsun,

üç ayrı kola ayrılmıştır.

Lütfen...

Burada görebilirsiniz tüm aile ağacınız.

Şimdi gösterelim...

Ölenler gri renkte gösterilmiştir.

Ve renkli olanlar

yaşayan tüm aile üyeleriniz,

belki burada olanlar.

Bu araştırmayı yaptık

çünkü şehir satın almak istiyor Adèle Meunier'in evi ve mülkü.

Bu yüzden sözü Bay Duquesne'e bırakıyorum.

Ekonomik Faaliyet Bölgesi Başkanı.

Özellikle...

genişletmek istiyoruz mevcut alışveriş merkezi

yaratmak muhteşem bir Avrupa merkezi.

sahip olacağız 3.000 araçlık otopark.

Ve hatta...

çevre dostu otopark,

Bulunmak mevcut konumda

ailenizin evinden.

Görünüşe göre ev

1944'ten beri kapalı.

Sadece açılabilir mirasçıların huzurunda.

Yani seçeceksin 4 temsilci

bugün evi açmak için uygun yetkililerle.

- Gitmelisin. - Hayır.

- Evet, gitmelisin. - Hayır.

Teşekkür ederim.

Teşekkür ederim.

Memnuniyetle.

bize yetki veriyor musun kapıyı açmak için mi?

Evet, devam edin.

İnanılmaz!

Bütün bu fotoğraflar!

Değil mi?

Evet.

Bu sizin tüm aile geçmişinizdir.

Bu tablo nedir?

Bilmiyorum.

Oldukça güzel.

Ve bunun ne olduğu hakkında hiçbir fikrim yok.

Çok etkileyici.

Bunu düşünmek biz tüm bu insanların torunlarıyız.

Evet.

bakıyordum...

O kadın...

Sanırım o benim büyükannem olabilir.

Ve eğer doğru anladıysam,

Bahsettiğiniz Adèle Meunier bu.

Evet, bu Adèle Meunier olabilir.

Çünkü 3 çocuğu vardı.

- Ophélie... - Büyük büyükannem!

François, ve bebek Louis olacaktı.

Büyük büyükannen mi? Yani oldukça uzaktayız.

Ophélie öyleydi büyük büyükbabam Louis'in kız kardeşi.

büyükannen miydi Cezayir'e giden kişi mi?

- Hayır, o benim annemdi. - Annen!

Annem büyük teyzesinin söyledi bir Cezayirliye aşık oldu.

Kesinlikle! 2 çocuğu vardı ilk kocasıyla

sonra Cezayir'e gittim ve babam Muhammed ile tanıştım.

Ben o birliktelikten doğdum.

Tamam aşkım.

Bu her şeyi açıklığa kavuşturuyor!

İyi misin?

Evet. Üzgünüm...

Dün 15 saatlik bir çekimdeydim. yani...

Biraz dinlenmeye ihtiyacım var.

Bak, işte 1944 takvimi.

Günler çizildi 4 Eylül'e kadar.

Kurban olmuş olabilirler Le Havre bombalamalarından.

Tüm şehir iki günde silindi.

Ve tam da bu tarihlerde...

Gaspard!

Gaspard!

Adele!

Gidiyor musun?

Evet.

Neden bugün olduğunu söylemedin?

Senin için zor olduğunu biliyordum ama...

benim için de zor.

Sana çok erken söylüyorum daha kötü olurdu.

- Bana kalmamı söylemenden korktum. - Kalmak!

Öylece gidemezsin!

Evet yapabilirim.

Paris'e gitmek istiyorum Gaspard.

Annemi bulmak için.

Paris'e gitmek tehlikeli. Tamamen yalnız.

sana yazacağım.

Yazamazsın Adèle.

Ben... çözeceğim, Birini bulacağım.

Böylece beni düşüneceksin.

Bu yolculuktan bile sağ çıkamayacak.

Burada.

Bana kızma.

Burada ailem kalmadı ve sanki...

Asla büyümeyeceğim annemi tanımadan.

Bana güveniyor musun?

Elbette sana güveniyorum.

Seb...

İyi misin?

Evet.

Gitmeliyiz. Ben orada bekleyeceğim.

Orada ol.

Küçük bir buluşmaya ne dersiniz?

"Tanışma ve selamlaşma" mı?

bilmiyorum ne yaptığımızı söylemek için

nereliyiz, ne istiyoruz.

Biz bir aileyiz ama birbirimizi tanımıyoruz bile.

Doğru.

Örneğin sen. Ne yapıyorsun Seb?

Dijital içerikler üretiyorum.

"Çadır".

"Çadır"?

İçerik".

Doğru, "çadır". Dijital içerik.

biliyoruz sadece bir tane yaratmadınız.

Peki ya sen?

ben bir mühendisim taşımacılık sektöründe.

yüksek lisansım var Gelecek, Yenilik ve Yıkım.

Şimdi yıkıcı projeler üzerinde çalışıyorum demiryolu yeniliği için.

Yıkıcı mı? Anlam?

2 yol var geleceğe bakmak için.

Mantıksal bir devam olarak şimdiki zamanın,

veya kopma kavramını entegre ederek.

Tamam aşkım.

Peki sen hangi taraftasın?

Ben iflaslara çok inanıyorum!

Teknolojik çöküşlerden bahsediyorum.

"Teknolojik" çünkü birinden yeni mi ayrıldın?

Evet.

Peki...

Hayır. Demek istediğim, bu karmaşık.

Sana sormayacağım bile.

Belli ki Fransızca öğretmenisin.

Kesinlikle. Ortaokulda.

Bugün bir öğretmen

aynı zamanda olması gerekiyor bir topluluk yöneticisi.

Hayatımı WhatsApp'ta geçiriyorum.

Velilerle, öğrencilerle, diğer öğretmenlerle. Bu bir kabus.

Hükümetin kanını kurutması lazım.

Milli Eğitim sürekli bakan değiştiriyor!

Daha da kötüleşiyor.

Şikayet edemem.

İşimi seviyorum.

Ve öğrencilerle çalışıyorum. bakanlar değil.

O yüzden benim için pek bir şey değişmiyor.

Kimse sormadığından...

Ben bir arıcıyım.

Arıcı mı?

Bu iyi. Demek istediğim, faydalılar!

"Arıcı" indirgeyicidir.

Açıkçası bal yapıyorum Arılarla ilgileniyorum.

Ama çoğunlukla FNBU'da aktivistim.

-FNBU'mu? - Fransız Ulusal Arıcılar Birliği.

Aktifiz büyük sermayeye karşı savaşta

GDO'lar, pestisitler, tüm bu saçmalıklar.

Eğer bu devam ederse, Dünya'da hiç arı kalmayacak.

Üzgünüm, kız arkadaşım Dubai'den yeni döndü.

Arılar hakkında inanılmaz olan şey...

Seb! Neredesin?

Trende.

Bu gece hepimiz kulübe gidiyoruz!

Başlangıcı kutlamak için moda haftasının sonuna doğru. Gelmek ister misin?

- Büyük zaman! - Serin!

Harika olacak! O kadar heyecanlıyım ki! Seni seviyorum...

Arılar yönelimlerini iletebilirler ve güneşten uzaklık.

Oldukça spesifik, ama görmek çok güzel.

Kanatlarını öyle çırpıyorlar.

Ve sadece kanatlarını hareket ettirerek...

Bugün her şey çok hızlı ilerliyor. Değil mi?

Siz gençler artık yaşamaya zaman ayırmayın.

Bu doğru.

"Hadi şunu yapalım, şunu yapalım."

Siz gençler için,

eskisi gibi değil.

Bir şeyler söylemeyi sevdiğimiz zaman.

Sadece zevk için hoş sohbetler yapmak.

Bilmiyorum...

"Merhaba hanımefendi, Koyunların nasıl?”

"İyiyim efendim, ya siz?"

Belki de görevleri bölüşmeliyiz. kuzenlerimizi durumdan haberdar etmek için.

Geliştiriciyi arayabilirim.

Onun şüpheli olduğunu düşünüyorum. Bize vermeyecek bir figür ve o çok saldırgan.

Katılıyorum. Ve tabloya bakacağım.

Emin miyiz? evi satmak zorunda mıyız?

Buna mecbur değiliz ama...

Bunu 30 farklı şekilde bölmek karmaşık olacaktır.

- Gitmem gerekiyor. - Yakında görüşürüz!

Hoşçakal.

Ziyaret noktası!

Uğradığımız limana ulaşıyoruz!

Merhaba.

Merhaba.

- Paris'e mi gidiyorsun? - Evet.

- Hiç oraya gittin mi? - Hayır.

Biz de öyle.

Biz Le Havre'lıyız. Ve sen?

Ben Saint-Jouin-Bruneval'liyim.

Bizden uzak değil!

Ben Lucien'im.

O Anatole.

Paris'te çalışmaya gidiyoruz.

Ne yapacaksın?

Annemi bulacağım.

Beni büyükannem büyüttü.

Ve o yeni öldü.

Ben de karar verdim Paris'te annemi aramaya.

En azından ona haber vermek için.

Anneni görmedin ne kadar sürede?

Yirmi yıl.

söylemedin mi 21 yaşında mıydın?

Evet, 21 yaşındayım.

- Anatole bir ressam. - Tablo.

Ve ben bir fotoğrafçıyım.

Sırf Lucien resim yapamadığı için.

Mümkün değil! Gerçekten çok iyi çizebilirim.

Evet, doğru!

Ressam olduğu için böyle söylüyor.

O farkında değil resim ölmekte olan bir sanattır.

- Resim ölmekte olan bir sanat mı? - Açıkça!

İşe yaramaz.

Kullanışsız!

Gerçekten düşünüyorsun resim kaybolacak mı?

Bunu herkes biliyor.

Resim yapmak çalışkanlar içindir.

Ve fotoğrafçılık tembel serseriler içindir!

Bunu söyleyemezsin.

Neden Le Havre'dan ayrılmak istiyorsun?

Artık her şey Paris'te oluyor.

Lucien'in amcası oradaki herkesi tanır.

Amcam önemli bir adamdır.

- Bize iş bulacağı kesin. - Neredeyse eminim.

Neredeyse eminim!

Bunu tartıştık.

Onu uzun zamandır görmedin.

O benim amcam.

- Ama üzerinden yıllar geçti. - Ama o benim amcam.

- Ama onu uzun zamandır görmedin. - Bu yüzden?

Beni hatırlayacaktır.

Onu tanımıyorum. Beni işe almayacak.

Bu bir bahis! İkimize de iş verecek.

- Tamam aşkım. - İçecekler sizden!

Gerçek bir fotoğrafçı! Tembel bir sarhoş.

Baloncuk!

Valentina, her zamanki gibi mükemmel.

Maïmouna, büyük ilerleme!

Teşekkür ederim.

Malone, ne söyleyeceğimi ya da ne yapacağımı bilmiyorum.

Ne?

- "Jean Valjean'ın kim olduğunu bilmiyorum" mu? - Gerçekten kim olduğunu bilmiyorum.

Bilmiyorum."

Ben de öyle dedim. Ben de değil!

Bana miktar hakkında bir fikir ver.

Kim olduğun hakkında hiçbir fikrim yok.

30 hak sahibini temsil ediyorum.

Talep etmek meşrudur bu işlem için bir basketbol sahası rakamı.

Bak, ses tonuna bakılırsa,

karar verebiliriz evi veya araziyi satmamak.

Pislik!

- Her şey yolunda mı? - Evet.

- Beni duyabiliyor musun? - Biraz.

Céline, her şey yolunda mı?

Ne pislik!

Sanki kadınlar beceriksizmiş gibi para konuşmaktan

Bu delilik!

Gergin görünüyor.

Hayır, çok hoş. Bu Céline.

O Bayan Bizness. Beyni bir Excel tablosu.

Biraz sıkışmış. Güzel ama sıkışmış.

Ya da kendini beğenmiş ama güzel.

Tüm fotoğraflara bakın!

Aşağıya doğru indiğinizde evi göreceksiniz.

- Güzel, değil mi? - Bu inanılmaz!

- Ne yapmak istediklerini biliyor musun? - Hayır.

- Süpermarket inşa etmek istiyorlar! - HAYIR?

Otoparklı. Tamamen saçmalık!

Bir başka boktan Avrupa şaheseri!

Ayrıca belediye başkanı bizim itici olduğumuzu düşünüyor. İşbirliği içindeler.

"Süper çevre dostu" özellikleriyle güneş paneli" saçmalığı.

Bizi gerçekten aptal yerine koyuyorlar!

Bilirsin Guy.

Annem çok gurur duyuyor Ailen için yaptığın şeyden.

Benim için zevkti.

O kadar çok şey öğreniyorum ki

hepimiz hakkında.

- Bakın hepsi çalışıyor. - Evet.

Hepinizi özledim!

Benim küçük güzellerim!

Beni özledin mi?

Tamamen katılıyorum! Artık Roubion'a gitmeyin.

Oraya Roundup püskürtüyorlar!

Adele...

Adele!

Uyanmak.

- Benimle gel. - Neden?

Hadi!

Montmartre'deki bir bistroda kalıyoruz. Le Rat Mort.

Bunu herkesin bildiğini söylüyorlar.

Yani eğer ihtiyacın olursa...

O haklı. Veya hatta...

Hayır, bu çok hoş. ama pek şansı yok...

Hareket etmeye devam edin. Paris'e hoş geldiniz!

Louis, bagaj!

Peki...

elveda.

Güle güle.

Peki... oraya nasıl gidileceğini biliyor musun?

Abdül!

Nasılsın?

Hiç değişmemişsin!

Bunu söyleyeceğini biliyordum.

Elbette değiştim.

Kendimi geri yükleyemiyorum Buradaki resimleri restore etme şeklimiz.

Hadi gidelim! Seni Courbet'le bulacağımı biliyordum!

Baudelaire'e olan aşkımı biliyor musun?

Orada oturalım mı?

Böylece nasılsın?

Emekli olmak üzereyim.

Çoktan?

Bunu 40 yıl içinde hesapladım, Yaklaşık 5.000 öğrencim oldu.

Ve asla bilemeyeceğim eğer bir şeyi aktarmış olsaydım.

Kesinlikle. Şunu söyleyebilirim ki bana çok şey verdin.

Sanat tarihine olan aşkım, bu yalnız sensin.

- Evet. - Elbette.

Bilmiyorum.

Her durumda, ben de öyle yaptım.

- Kızlarınız nasıl? - İyi.

İnanabiliyor musun? şu an 30'lu yaşlarındalar mı?

Ama artık onları pek göremiyorum.

Ya oğlun?

O iyi. Şu anda Lyon'da yaşıyor.

Yani yalnızım.

Neyse, bu bana zaman veriyor kitabımı yazmak için.

Kitap mı yazıyorsun?

Nasıl anlaşılacağı konusunda büyük başyapıtlar.

Zamanınızı almak için, seçici ol,

tuvalin önündeki yalnız bakış.

Neden buna ilgi duyuyorum

bunun yerine?

Zaman uçup gidiyor!

Bana bahsettiğin tabloyu göster.

Burada.

Kesinlikle Empresyonist görünüyor.

Çok fazla kopya yoktu savaştan önce.

En iyi şansımız şu olurdu orijinali Dounia'ya göstermek için,

küratör olan yakın bir arkadaşım Le Havre'deki müzede.

- Le Havre'ı mı? - Evet.

Birlikte gidebiliriz. Bunu çok isterim.

Ekledim ♥ ♥ ♥ ve bir emoji öpücüğü.

Eklemeyi çok iyi biliyorsun...

Ne var, büyükbaba?

Sözümü kesiyor muyum?

Evet. Naber?

- Öğle yemeğine burada olacak mısın? - Evet, hemen dışarı çık.

Kapıyı kapat lütfen.

♥ ♥ ♥ göndermenin hiçbir anlamı yok ayrı kaldığımızda.

Elbette öyle. Bana göre ♥ ♥ ♥ mantıklı.

Seni hiç görmüyorum.

Sonra beni ayağa kaldırıyorsun ve bana gönder ♥ ♥ ♥?

Evet. Bana göre bu önemli.

Benim için acı olmaya başlıyor.

Leslie'yle işler yolunda mı gidiyor?

O şarkıcıyı gördün mü? buraya kim geldi

geçen gün?

- Bunu neden sordun? - Sebebi yok.

Ondan hoşlanıyor gibiydin, hepsi bu.

Ne güveç!

Hiç de bile.

Evet öyle.

Onu seven sensin.

Bu doğru, inanıyorum.

Üstelik iyi bir şarkıcı.

Ne?

Hiçbir şey, sadece merak ettim...

Büyükbabanla mı yaşıyorsun?

Evet, onun evinde yaşıyorum.

Bu şok edici mi?

Hiç de bile. Sizi bir arada görmek çok komikti.

Anladım. Beni bir bakıma o büyüttü, yani...

zor zamanlar geçiriyorum onu yapayalnız bırakmak.

Bilirsin?

Anladım. Üstelik hoş görünüyor.

- İyi biri. - Değil mi?

Evet, iyi biri.

Hadi oraya inelim.

- Orada? - Evet.

Devam etmek!

Gitmek!

Tekrar.

Tekrar.

Şimdi yavaşça kollarınızı kaldırın.

Çok yavaş. Mükemmel.

Harika. Biraz daha.

Çok yavaş.

Tekrar. İşte bu.

Okta dönmeye başlayın.

Durmak.

Biraz daha.

Tekrar.

Tekrar.

Devam etmek.

Tekrar.

Mükemmel. Ve...

İlerlemeye devam edin.

Bundan emin misin?

Evet, harika olacak.

Kollarını kaldır.

İleriye doğru ilerleyin. Mükemmel.

Çok fazla "ben" yok mu?

Sadece "sen" işe yarayabilir.

Ama biraz Paris'i tatmaya çalışıyorum seninle.

Sen ve Paris'siniz diyelim.

Çok klişe değil mi? Çok "eski Paris" mi?

Paris Paris'tir. Eski ve klişe ama...

Ve sen oradayken, daha az klişe.

Her şeyi "klişe olmaktan çıkarıyorsun".

Ben "klişe değilim"... Peki biz de öyle mi yapacağız?

Ne zaman hazır olursan ol.

Eğer gece dinliyorsa

Eğer geçmiş

başka hayatların mırıltıları

Bir şey beni etkiliyor

Seni aramak için

şehrin sokaklarında

Yüzün gece göründü

Adını biliyorum, yaşını biliyorum

bekliyordum

senin için yaşlar

sanki bende varmış gibi

kendimi kaybetmek

Anlam vermek

bu aşka

- Evet? - Burası Mösyö Gosset'in ofisi mi?

Evet, lütfen içeri gelin.

Teşekkür ederim.

Odette Vermillard beni 20 yıl önce işe aldı ayda 100 frank göndermek.

Sahip olduğum tek şey senin adresin annemi bulmak için.

Parayı bana bizzat getiriyor her ayın ilk günü.

Ama sen...

Onu hiç görmedin mi?

Hayır, asla.

Peki...

Sende onun adresi bile yok mu?

Hayır, istemiyorum. Yapacağını umuyordum.

Hayır, istemiyorum.

sadece biliyorum onun çalıştığı yer.

Gerçekten mi?

Evet?

Odette Vermillard burada mı çalışıyor?

Evet.

Eşyalarını burada bırak.

Bu taraftan.

Burada bekle.

Odette'i görmek ister misin?

İçin...?

Onunla konuşmak istiyorum.

Hadi.

Hadi!

Burada bekleyebilir misin?

Evet.

Merhaba.

Merhaba.

Merhaba.

Madam Yvonne beni görmek istediğini söyledi.

Evet.

Odette nerede?

- Albay mı? - Evet.

Acele etmek. Bir müşterim var. Onu bekletemem.

Konuş, neden beni görmek istedin?

Mösyö Gosset...

seni burada bulabileceğimi söyledi.

Adèle mi?

Evet hanımefendi.

Bizi bırakabilir misin?

Bana hanımefendi deme, tamam mı?

Ben senin annenim. Bana "Anne" diyebilirsin.

Eğer istersen...

Mösyö Gosset'i görmeye gittim.

Gelebileceğimi söyleyen oydu...

senin yerine...

Ben de geldim.

Neden gelmediniz hanımefendi?

Bana "Anne" de.

Neden beni hiç görmeye gelmedin?

Benim küçük sürtüğüm nerede?

Tam da bu oldu Görmeni istemedim.

Bilmeni istemedim.

Odette, neler oluyor? Hadi!

Orada ol.

Beni bekle.

Hemen döneceğim.

Ben halledeceğim.

İşte buradasın!

Nihayet.

Özür dilerim Albay. Bugün yapamam.

- Gerçekten mi? - Üzgünüm.

Ne demek istiyorsun?

Albay'ı bekletmeyin.

- Randevum var. - Evet biliyoruz Albay.

Adele!

Eğer gece dinliyorsa

Eğer geçmiş

başka hayatların mırıltıları

Bir şey beni etkiliyor

Seni aramak için

şehrin sokaklarında

Gecenin karanlığında yüzün göründü...

Aile toplantısı başladı!

- Orada ol. - Geliyor musun?

Üzerine bas!

Hepsini özleyeceksiniz!

Tabloyu göstereceğiz Le Havre'deki müzeye.

Musée d'Orsay'daki arkadaşım Empresyonist olduğunu kabul ediyor.

kafayla konuştum bölgesel topluluğun,

belirlemek evin değeri.

Ama tuhaf bir şekilde bana söylemiyor.

içtenlikle düşünüyorum

aile evimizi satıyoruz süpermarket inşa etmek kalbimi kırıyor.

Bu Guy.

Bu bizim geleceğimiz mi? Duvardan duvara beton mu?

İstediğimiz bu mu çocuklarımızı bırakmak mı?

Otoparklar mı?

Sürekli araba kullanıyorum. Otoparklar pratiktir.

Efendim, filtre sorununuz var.

Biliyorum. Düzeltmeye çalıştım. Yapamam.

Torunumun yaptığını düşünüyorum.

"Ayarlar"a gidin.

Yaptım. "Kedi odası" diyor. Bu yüzden mi?

Hayır, burası "sohbet odası". İlişki yok.

"Filtreler ve tercihler"e gidin.

Şok edici olan park yeri değil. bu onların yöntemleri.

Kabul ediyorum.

Geri dönmeliyiz Normandiya'ya.

Tabloyu araştırmak için ve diğer her şey.

Torunum bana orada olduğunu söylüyor Orada çok sayıda aile eşyası var.

Bütün bunların envanterini çıkarmamız gerekiyor.

Eğer tablo değerliyse, başka şeyler de olabilir.

Biraz hamur yapabilirsek devam et!

dedin mi eski fotoğraflar da mı vardı?

- Gitmiş mi? - Nihayet!

Eski fotoğraflar baş belasıdır.

Ve genellikle değersizdir.

2 ya da 3 gün orada kalacağımı düşünüyorum ideal olurdu.

Ne diyorsunuz kuzenler?

Büyükbaba, 3 günlüğüne uzaklara gidiyorum... Yapamam.

İşe fazlasıyla boğulmuş durumdayım.

Bir çekimim var. bitirmek için düzenleme...

Ne demek istiyorsun? Çekimler ve Amstagram'ın önceliği daha az.

Bunu almalıyım.

Ne?

Şarkıcı mı?

Siktir git!

İyiye işaret!

- Seni rahatsız ediyor muyum? - Hiç de bile!

Bir bakar mısın?

Evet, kestiğini gördüm

ve çok güzel. Sarsıldım.

Serin!

Önemli değil. Bu sadece kaba bir kesim...

sana bir fikir vermek için.

Bu çok farklı bana gösterdiğin şeylerden.

- Tamamen ikna olmadım. - Sağ.

Sırf ekmek için pek çok konser veriyorum.

Ve şimdi öyle hissediyorum ki Başka bir yere gitmem gerekiyor sanırım.

Ve seninle çalışmak çok yardımcı oldu çünkü...

Şarkını çok seviyorum bana ilham veriyor.

Eğer sana ilham veriyorsam, bu harika.

Yani Seine nehri fazla klişe değil mi?

Hayır, hiç de değil.

Çok basit ve güzel. Burası Paris!

Serin.

Normandiya'da üç gün. Önemli değil!

Bu bizim tüm aile tarihimiz. sonuçta.

İlginç bile olabilir.

- Affedersiniz... - Bir dakika!

-Georgette! Bir at satın aldım. - HAYIR?

Nanar! Biliyor musun? Etienne bir at satın aldı.

Ne?

biliyor muydun Étienne'in atı hakkında mı?

Atı yok.

Yapmadı ama şimdi yapıyor.

Evet?

Merhaba hanımefendi. İki erkek çocuğu arıyorum

Anatole ve Lucien.

Kalacaklarını söylediler üst katta bir odada. Biliyor musun...

Normandiya'dan gelen çocuklar mı?

Dışarı çıktıklarını gördüm ama geri dönme.

Oturun. Geri dönecekler.

Teşekkür ederim hanımefendi.

Tatlım, sarhoş olduğunda zalim olabilirsin

Sırılsıklam olduğunda başın belaya girer

Bir gece tutuklanırsan kavgada

Kimse beni görmeye gelmeyecek

Saint-Lazare'de

Mektubumu bir öpücükle kapatacağım

Elveda aşkım

Sen pek de aşk dolu değilsin

Yine de sana tapıyorum

İyi Tanrı'ya hayran olduğum gibi, babam gibi

Ben küçükken...

O çok güzel ve o çok hoş

- Onu seviyoruz. - DSÖ?

- Nini peau d'chien - Nerede?

Bastille'de!

Günaydın.

Adele!

- Dün gece mi geldi? - Evet, seni soruyorum.

Neden onu yukarı göndermedin?

Zavallı çocuğu uyandırmak istemedim.

İyi misin?

Peki ne oldu?

Ne oldu?

Anneni buldun mu?

Evet.

Onunla kalmadın mı?

Hayır... beni içeri alamadı.

Yapabiliriz!

Elbette yapabiliriz.

Gerçekten mi? Sakıncası olmaz mı?

Neden dilencilere sormuyorsun eğer açlarsa.

Anlamsız.

Bu senin düşündüğün gibi değil.

Onları rahat bırakın, henüz çok erken!

Nanar gibi hiçbir şey yapmamak yerine, öğle yemeğinde bana yardım edebilirsin.

Ondan ücret almayacağım. ama sen benim işlerimi yapabilirsin.

Patatese ihtiyacım var

süt ve tereyağı.

Un da!

Nereye gidiyoruz?

Barbès'teki Titi'ye. Yakında.

Hadi bakalım.

Bu taraftan, tarlanın içinden.

- Bu kapıdan mı? - Evet.

Burada olmalı, değil mi?

Kovaları orada bırakın.

Patatesleri alacağım.

Ve sütü alabilirsin.

Şu ahırda.

Burada süt yok.

Ne yapacağız? Beklemek?

- Kendimize yardım etmemizi söyledi. - Ama nerede?

Orada.

Nerede?

Tamam.

Bu şekilde mi?

Bilmiyorum.

Affedersiniz. Rue Caulaincourt'a giden yol nedir?

Bu taraftan. Sebze tarlasından sonra solunuzda.

Bilirsiniz, Fransa'da

tek bir ilkel orman yok.

Anlam?

Bunun anlamı her şey insan tarafından dikildi.

Burada gördüğünüz her şey erkekler tarafından dikildi.

Kesinlikle.

Bu nedenle doğanın ne olduğunu tanımlamak zordur.

Bu doğru.

Bayanlar ve baylar, Kapıyı resmi olarak açabilir miyiz?

Peki tam olarak ne yapacağız?

Metodik olmalıyız.

Her birimiz bir oda seçiyoruz ve içindekilerin bir listesini yapın.

Akıllı telefonunuzdaki her şeyi listeleyin.

Bir telefonum var ama pek akıllıca değil.

Bu inanılmaz!

Bu zenginliğin utancıdır!

Burada o kadar çok şey var ki!

Bir liste yapacağım

ama biraz zaman alacak!

Onu yere bırakabilirsin.

Orada!

Şimdi bir tane daha var.

Bir çarşaf asabiliriz...

böylece kendinizi daha rahat hissedersiniz.

Bu fena değil!

Anatole, buraya gel.

- Neden? - Buraya gel.

- Kim o? - Hiçbir fikrim yok.

gerçekten inanıyor musun Resim hakkında ne söyledin?

Ne dedim?

Artık var olmayacağını fotoğrafçılık yüzünden.

Evet, öyle düşünüyorum.

İnsanlar neden resim yapmaya devam etmek istesin ki?

Anatole'a bakın. Fotoğrafın var olduğunu biliyor,

yine de görünmüyor resim yapmayı bırakmak istemek.

Bu doğru.

Nedenini anlamıyorum.

Bunlar benim eskizlerimden bazıları.

Ve çizimleri çok güzel.

Elbette öyleler.

Bekle...

Şuna bak.

Çektiğim bir fotoğraf.

Detaya bakın. Çatı kiremitleri,

sudaki yansımalar, ağaçlar...

Çok güzel.

Bugün hiçbir ressam bunu yapamazdı.

Bu çok kesin.

- Çılgın ama değil mi? - Evet, çılgın!

Yani...

insanların olduğu gerçeği hatta böyle bir şey icat ettiler.

Fotoğrafın arkasındaki konsept oldukça basittir.

Tıpkı bir elmayı soyduğunuz zaman olduğu gibi.

Elmanın yarısını bırakırsan güneşte,

kahverengiye döner.

Ama diğer yarısını bırakırsan karanlıkta beyaz kalır.

Fotoğraf aynı.

İyi bir felç geçirmişsin. Tam olarak ihtiyacım olan şey bu.

yarın sabah buluşalım

ve sana bir deneyeceğim.

O halde yarına kadar. Teşekkür ederim.

Teşekkür ederim.

Anatole...

Sana bir şey sorabilir miyim?

Evet...

Acaba...

- Sormaya cesaret edemiyorum. - Devam etmek.

Yazabilirsin değil mi?

Elbette.

Sen çok özlüyorum.

Sevgili Gaspard, Düşüncelerimdeydin...

Bir keresinde şöyle demiştin:

uzun zaman önce, bu...

Yazmayı öğrenmem gerekiyordu.

Bunun doğru olup olmadığını bilmiyorum ama...

şimdi ne kadar olduğunu anlıyorum

Bunu yapabilmeyi çok isterim.

Annemi gördüm...

Şimdi ne yapmam gerektiğinden emin değilim.

şunu düşündüm Normandiya'ya dönüyoruz.

Ama bazı şeyler varmış gibi hissediyorum

Burayı, Paris'i keşfetmem gerekiyor.

Hepsi bu mu?

Adèle.

Anladım!

Ben fırın cephesini tasarlayabilirim.

- HAYIR? - Evet!

İnanılmaz!

Tebrikler!

Modern bir fresk sipariş etti. Bir hasat alegorisi.

Tarlada çalışan insanlardan. Çok gerçekçi.

Hiç duymadığım bir teknikle.

Öğreneceksin.

Daha sonra yemeklerinizin parasını ödeyebilirsiniz.

Sanatçıları işte bu kadar seviyorum!

Tebrikler!

Senin adına sevindim.

Adele...

Evet?

Not defterimi almam lazım. Perdeyi ne zaman açabileceğimizi söyle bana.

Evet...

Uzun sürmeyecek.

Ne?

Hiç bir şey.

Neden bana öyle bakıyorsun?

Mühim değil.

Aslında bu benim işim için.

Gerçekten mi?

Bir kız çizmem lazım ama çok fazla çıplak çekim yapmadım.

Çıplaklar mı? Bu da ne?

Bir çizim dersinde,

insanlar sana çıplak poz veriyor, böylece insan vücudunu inceleyebilirsiniz.

- Bunu sen mi yapıyorsun? - Evet.

Bunu zaten yaptın mı?

Yapmalısın çizmeyi öğrenmek için.

Ama pek çoğunu yapmadım.

Peki kızlar bunu yapmayı kabul ediyor mu?

Evet, birçok kız bunu yapıyor.

Evet, doğru...

Ne?

İyisin!

Ne?

Nereye gittiğini görebiliyorum.

Nasıl yani?

Bunu yapmamı istiyorsun, değil mi?

Evet, merak ediyordum da...

belki bana poz verirsin

Önünde soyunmak için mi?

Aynı odada yaşıyoruz yani pratik olacaktır.

Evet!

Yapabilir misin?

Eğer bunu yaparsam...

bana öğretir misin okuyup yazmak mı?

Evet.

Her şey yolunda mı?

Ne yapıyorsun?

Ne yapıyorsun?

Uyanıyorum.

Bir fotoğrafçı mı?

- Orada. - Teşekkür ederim.

Peki ya diğer ikisi?

Hiçbir fikrim yok. Hemen aşağıda olacaklarını söylediler.

Ve bu...

Lancaster Instantograph'ı.

Gerçekten pratik. Her yere götürebilirsin.

Bunu nasıl kullanacağını biliyor musun?

Elbette bunu uzun yıllardır yapıyorum.

Bu harika.

Portreni çekmemi istersen bu tamamen mümkün.

- Evet! - Ah, evet!

En güzel elbiseni seç ve...

güzel bir yer.

Rose'un çok güzel elbiseleri var.

Bunu neden söyledin?

- Ne? - Hiçbir fikrim yok.

Rose'u verdiklerinde...

Hayır, Violette!

Mühim değil!

Bu neyle ilgili?

O aldığında Yıkanacak güzel bir elbise,

onu dener...

Sıcak noktalara saldırıyor!

Ben asla!

- Onları mı çaldın? - Hayır, asla!

Belki bir veya iki kez.

Hırsız olduğumu sanma!

Ben iyi bir çamaşırcıyım. Bu doğru!

Sen öylesin.

Bazen bir elbise ödünç alıyorum. Ama çok dikkatliyim.

Peki geri mi vereceksin?

Elbette ediyorum! Hatta yıkarım.

O zaman bana haber ver ne zaman yapmak istersen.

Dizinizi biraz bükün.

Ayağınızı biraz daha esnetin.

İyi. Pencereye doğru dönün.

Sağ elinizi biraz daha yukarı kaldırın.

Çeneni kaldır.

Çok güzel. Kıpırdama.

Bana öyle bakma.

Sana bakmam lazım. Seni çiziyorum.

- Evet? - HAYIR!

Ne?

- Evet? - Naber?

Sanırım altın madalyayı kazandım.

Gerçekten mi?

Altın mı çarptı?

- Bakmak! - Orada mı?

Bakmak.

Altın bu mu?

Fotoğraf ve mektuplarla dolu.

"13 Mayıs 1895 Pazartesi."

Sevgili Adèle...

İşte buradayız...

bir aydan fazla...

gittiğinden beri.

"Seni görmek istiyorum.

"Söyleyecek çok şeyim var, ama sen dönene kadar bekleyeceğim..."

"...sana her şeyi anlatmak için Gerçekten şunu söylemek isterim."

Ama sana söyleyeceğim

tamamen yalnız olduğumuzda, döndüğünüzde.

Bu anlaşılmaz!

Ne söylemeye çalışıyorsun?

Bunu yapmak isterim...

şunu söylemek isterim...

Marguerite'nin doğurduğunu.

Orada!

Artık mutlu olacak.

"Ben de şunu söylemek isterim Marguerite'nin doğurduğunu,

"ve buzağının durumu iyi."

"Ona Kitty adını verdik.

"çünkü hatırlıyorum kedileri ne kadar seviyorsun

"Umarım Paris'te iyisindir..."

ve bu...

Sen de Kitty kadar iyi durumdasın.

...Sen de Kitty kadar iyi gidiyorsun.

Zaman sensiz yavaş geçiyor.

Bu çok hoş.

Evet.

"Hepimiz dönüşünüzü sabırsızlıkla bekliyoruz."

Yakında görüşürüz Gaspard.

Gaspard.

- Yakında görüşürüz, Gaspard. - Gaspard.

Gaspard.

Gaspard.

Teşekkür ederim.

Yani iyi bir haberdi.

Evet.

Bu tuhaf o zamanlar nasıl yazıyorlardı.

O kadar uzak, o kadar mütevazi ki.

Neredeyse garip.

Daha basit.

Belki de kelime dağarcığı kısıtlıydı.

Yani Paris'te mi?

Sağ?

"Bir aydan fazla Paris'e gittiğinden beri."

Eğer ona bir ay sonra yazsaydı...

Daha fazla harf arayın.

Geri döndüğün için çok mutluyum.

korkuyordum Seni bir daha asla göremeyecektim.

pek farklı olmazdı öncesine göre mi?

Evet çok farklı olurdu.

Tam olarak değil.

Benim için öyle olurdu.

Çok farklı.

Bana kızgınsın.

Evet.

Elbette öyleyim.

Eğer bir gün çocuğum olursa Bunu asla yapamam.

Onları terk etmek ve asla...

Seni terk etmedim.

Biliyorum...

Para gönderdiğin için mi?

Evet.

Bu benim seni terk etmeme yöntemimdi. Seni düşünmekten.

Böyle düşünmenin yolu yok.

Benim hakkımda düşünmenin gerçek bir yolu değil.

Ne?

Böylesi daha iyi değil mi?

Biraz daha Parisli görünüyorsun.

Annemle anlaşamıyordum.

Ama sana karşı iyi davranmış gibi görünüyor.

Yani bu iyi.

Kim olduğuma dayanamadı.

Doğumunuzdan sonra, beni istemedi...

modellemeye devam etmek.

Seni tutmak istedi

ve kariyerimi değiştirmemi sağla, eğer seni görmek isteseydim.

Bütün modellerin serseri olduğunu düşünüyordu.

Ama mutlaka değil.

Tüm modeller olmaz ne hale geldim.

Ve bunu gerçekten sevdim -

model olmak,

sanatçılarla buluşuyor.

Bu yeterince iyi bir sebep değil.

Beni görmeyi deneyebilirdin tüm bunlara rağmen.

Bunu özlediğini biliyorum.

Beni affet.

Açıklaması zor. Ama inanın hiç de kolay olmadı.

Bunu anneme asla açıklayamazdım.

Sana iyi baktı mı?

Evet.

O nasıl?

O...

Daha yeni öldü.

Bu seni etkiliyor mu?

Elbette.

Bu neredeyse sanki bir polis soruşturması.

Kabul ediyorum.

Bu çok tuhaf bu insanların hayatlarına burnunu sokmak.

"O insanlar" diyorsunuz.

Ama bu insanlar bizim ailemiz.

şöyle hissediyorum: onlar hakkında bir şeyler keşfederken,

kendimizi keşfediyoruz.

Babam da aynen bunu söylüyor.

Artık beni durmadan arıyor.

Ne öğrendiğimizi soruyoruz aile hakkında.

Yanlış bir şey mi var?

Hayır, hayatım sadece...

Yapabileceğimiz bir şey var mı?

Öyle düşünmüyorum.

Ben gideceğim.

Sanırım...

Bugün aşkın yeniden keşfedilmesi gerekiyor.

Bir yerde okudum...

Sanırım bir trendeydim.

Evet?

"Aşk...

"hayatın yeniden keşfidir.

"Aşkı yeniden keşfetmek...

"yeniden icat etmeyi yeniden icat etmek anlamına gelir."

Bu cümleyi seviyorum.

Her durumda, benim için

kadın-erkek ilişkileri

artık aynı şekilde görülemez.

Burada olamazsınız efendim.

- Canın cehenneme bayan. - Adam!

Bu inanılmaz!

Eğer buradaysam, bir şeyler oluyor olmalı, değil mi?

İyi günler.

Ne incelik!

- Hayır, üzgünüm. - HAYIR!

- Bırak bunu ben halledeyim. - Zahmet etme.

Majesteleri!

Bekle...

- Kapatıyorum. - Hayır Guy!

El konuldu!

Telefonu kapattım. Bitti.

Anında daha iyi hissedeceksiniz.

- Haklısın. - Evet.

Bu kadar moralimi bozduğum için üzgünüm.

Burada hepimiz bir aileyiz.

Rahatla, hepimizin sorunları var.

Bu benim erkek arkadaşım...

Ben de düşündüm o benim erkek arkadaşım olurdu ama...

Her zamanki gibi beni istediğini söyledi.

Sadece... etrafta dolaşmak yeterli değil.

Hikayenin sonu.

İzin verirseniz, "Bir kapı kapanır...

"Bir diğeri açılıyor!" Tamamen!

Özellikle senin gibi biri için.

Çok fazla sorun yaşamamalısın.

Evet.

Eğer "havalı" aşk istiyorsan, İtalya'ya git.

"E" biraz daha sıkıdır.

"L"de bu döngü var.

Başarı! Bir tane aldık.

Bu sizin bedeniniz olmalı.

Ama gerçekten dikkatli olun.

Eğer patronum öğrenirse ölürüm.

Evet, söz veriyorum. Ben her zaman çok dikkatliyimdir.

Gerçekten muhteşem!

Hazır?

tanıştırayım Anatole ve Adèle.

- Amcam... - Büyülendim.

Theophraste.

Burayı beğendin mi?

Bu vahşi!

Güzel. Duvarlardaki manzaralar.

Oturun!

Bu modernliğin zirvesi Paris'te!

Herkes burada!

Çalışmalarınızı ne zaman görebiliriz?

Aslında yakında Montmartre'da tablolar var...

Sarah Bernhardt'tı.

Kim o?

Sara!

Onlara bir şey ver.

Sadece bir satır...

Paris için.

"Güneş!

"Seni görmeye geldim son kez."

Theophraste!

Hala tüm şık noktalara isabet ediyor!

Sen de öylesin!

Bu benim yeğenim Lucien.

Az önce senden bahsettim. O hevesli bir fotoğrafçı.

İyi akşamlar.

Memnun oldum. İyi seçim! Gel beni gör.

Arkadaşlarımın yeğenleri

neredeyse benim yeğenlerim!

Her yerdesin.

Ben de senin için aynısını söyleyebilirim.

Felix!

Evet. Geliyorum.

Bu Félix, bir arkadaşım.

Harika bir fotoğrafçı.

Kalabilir miyim bilmiyorum.

Sorun şu ki Paris'te hayat çok pahalı.

sahip görünüyorsun bu bakımdan sorun yok.

Bu elbise benim değil.

Ödünç aldım.

Senin kadar güzel,

kolayca bulabilirsin para kazanmanın birçok yolu.

Ne demek istiyorsun?

Pek çok insan...

seni satın almak isteyebilirim

ne kadar güzel elbiseler.

Sen doğduğunda henüz 20 yaşındaydım.

Ben hâlâ bir modeldim. Zengin bir adam bize göz kulak olacağına söz verdi.

O da bunu yaptı. ama yalnızca birkaç aylığına.

Sonra benden seni annemle bırakmamı istedi.

Birkaç yıl bana destek oldu. sonra ilgiyi kaybettim.

Çok geçmeden beni dışarı attı.

İşte o zaman seni tekrar görmeyi denedim.

Ama annem izin vermedi.

Bu yüzden bir seçim yapmak zorundaydım ve...

Evet.

Normandiya'ya geri dönmemeye karar verdim.

Yaşamak istedim. Özgür olmak.

Ve özellikle de annemi dinleme.

Peki ya babam? Babam kim?

O zamanlar iki sevgilim vardı.

Bir ressam ve bir fotoğrafçı.

Fotoğrafçı zaten ünlüydü.

Ressam değildi ama onda bir şey vardı...

bir nevi özel.

Bilmiyorum, ondan hoşlandım.

Yetenekli olduğunu hissettim.

Fotoğrafçı kimdi?

Félix Nadar.

Felix Nadar mı?

Onu tanıyor musun?

Elbette ediyorum!

Amcamla birlikte gördüğümüz kişi o.

Onu göreceğim.

O?

Onu tekrar görmeye cesaret edebileceğimden emin değilim.

Eğer o senin babansa, bilmen gerekiyor.

Bana hafif bir gülümseme ver.

O... o... o...

Bu! Orada.

Don!

Kıpırdama...

Kıpırdama...

Kıpırdama...

Bitti!

Artık hareket edebilirsin.

Kalkmasına yardım et Timothée.

- Teşekkür ederim Mösyö Nadar. - Rica ederim.

Sonuçları 2 hafta içinde alacağız.

Bekleyemiyorum!

Aile fotoğrafları artık çok farklı.

İnsanlar aynı şekilde poz vermezler.

Elbette, bugün herkes için bedava.

Sürekli fotoğraf çekiyoruz, selfie çekiyoruz...

Bir fotoğraf çekmek için beş fotoğraf çekiyoruz.

Ne okudum biliyor musun?

Her 2 dakikada bir daha fazla fotoğraf çekiyoruz 19. yüzyılın tamamından daha fazla.

Her 2 dakikada bir mi?

Artık herkes fotoğrafçı.

Herkes güzel fotoğraflar çekebilir.

Sadece kameram var bu seni iyi bir fotoğrafçı yapmaz.

bana gösterebilir misin Fotoğraflarından bazıları mı?

Sana Insta'mı gösterebilirim.

ama yansıtmıyor gerçekten sevdiğim iş.

İlginç değil...

Bu hoşuma gitti.

Evet, bunu görüyorum.

Evet, bu iyi.

sana söyleyemem Bu görüntünün nesini seviyorum, ama...

bir şeyi var.

Le Havre'de, Firmin Kaiser'de çalıştı

ve Gustave Le Gray.

Gustave'nin işini iyi biliyorum.

hiç çalıştın mı kuru kolodyum plakalarıyla mı?

Hayır çoğunlukla çalıştım ıslak kolodyum plakalarıyla...

Kusura bakmayın efendim...

Seni tanıyormuşum gibi hissediyorum.

Hiç senin fotoğrafını çektim mi?

Muhtemelen annemdi.

Seni iyi tanıdığını söyledi.

Onun adı ne?

Odette Vermillard.

Odette... Evet.

Elbette.

Onu iyi tanıyordum.

70'li yıllardaydı... Hepimiz biraz çılgındık.

Bakalım bir şey bulabilecek miyim?

O mu?

Baban mı?

Burada.

Odette...

Bunu biliyorum.

Ve sen?

Fotoğrafınızı çekebilir miyim?

Çok güzel.

Odaklanacağım...

Kıpırdama.

Orada.

Nadar tarafından fotoğraflandılar.

İnanılmaz.

Çok güzellerdi!

Biz diyorduk onun annesi olabileceğini.

Belki.

Daha genç görünüyor.

Bu fotoğraflar çok gizemli.

Hayatlarının nasıl olduğunu merak ediyorsunuz.

Gerçekten...

Hayal gücüm harekete geçiyor...

şimdiye kadar.

Buna inanabiliyor musun?

Félix Nadar için çalışabilirim!

Yani...

Onun baban olduğunu mu düşünüyorsun?

Hayır...

Bilmiyorum. Neyse, özel bir şey hissetmedim.

Hayır, o olduğunu hayal edemiyorum.

Mösyö Nadar'la tanıştım.

Gerçekten mi? Ve?

Kesinlikle seni hatırladı.

Ama bilmiyorum...

Hiçbir şey hissetmedim. Onun da yaptığını sanmıyorum.

Ya ressam?

Ressam kimdi?

André Malraux Modern Sanat Müzesi

Bu Calixte.

Merhaba!

Ben Calixte'yim. Tanıştığımıza memnun oldum.

Bu Dounia.

Louvre'da birlikte okuduk.

O oldu büyük bir Empresyonist uzmanı.

Abdülkrim, eski lise öğretmenim.

Ama sadece değil!

Kuzenlerim...

-Céline. - Tanıştığıma memnun oldum.

Adam...

Ve Seb.

Beni takip edecek misin?

Ve burada,

bir güzelimiz var Eugène Boudin koleksiyonu.

- Bir öncü. - Çok etkileyiciler.

Ondan önce, boyama sadece stüdyoda yapıldı.

Tüp icat edildikten sonra...

Hey! Abdül...

Ne?

"Sadece değil" ifadesini açıklayabilir misiniz?

Açıklanacak hiçbir şey yok.

Hadi!

Çok iyi bir öğrenciydi...

Fotoğraftan şüphelerim vardı. Ama şimdi evet!

Bu açıkça Empresyonist bir tablo.

Oldukça endişe verici.

Bir amatörün işi değil.

Ve açıkça Empresyonist dönemden kalma.

Bu aynı zamanda evde de vardı.

Ne olabileceğine dair bir fikrin var mı?

Tuval öyle görünüyor aynı döneme ait.

Ancak üslup çok daha modern.

Veya bu sadece bir taslak. Söylemesi zor.

Her iki durumda da Derinlemesine analizler yapmanızı öneririm.

X ışınları ve mikro floresans

bize çok daha somut veriler verecektir.

Burada olduğumuza göre,

Sana bir yer göstermeden duramıyorum

bu bir sanat tarihi dönüm noktasıdır.

İşte buradayız.

Buradaydı.

Southampton Rıhtımı'nda - ya da Büyük Rıhtım -

Hôtel de l'Amirauté'nin ayakta olduğunu.

Tam orada. Ve o oteldendi

Monet'nin çizdiği

ne düşünülüyor ilk Empresyonist tablo,

İzlenim, Gündoğumu.

Orada!

Bu işi görünce ve bunu anlamadan,

sanat eleştirmeni Louis Leroy

Empresyonizme adını verdi.

Kesinlikle bazı şeyler değişti!

bir şey var

tartışmak istiyordum bir süreliğine.

Yanımda biraz Ayahuasca getirdim.

HAYIR?

Anlam?

Ayahuasca'nın ne olduğunu biliyor musun?

- Elbette. - Evet.

Buna inanmayabilirsin, ama yapıyorum.

Şamanik bir bitkidir

bu sana izin verir

büyüklerle iletişim kurmak.

Eğer işe yararsa bu çılgınlık olurdu.

Teşekkürler. Çok naziksiniz ama...

Ben o şamanik şeyleri satın almıyorum.

Ayahuasca'nın işe yaradığını düşünüyorum hatta inanmayanlarda bile.

Elbette öyle.

Denemek isterim!

Gerçekten tehlikeli değil mi?

Herhangi bir mistik deneyim tehlikelidir.

Nereye gideceğimizi bilmiyoruz veya ne zaman döneceğiz?

Ama bu bir deneyim.

Bu kadar yeter! Teşekkürler.

Şu an için hiçbir şey hissetmiyorum...

Ben de bunu isterim.

Bu çok tuhaf.

Görünüşe göre bunu bir çocuk yapmış!

Veya tamamlanmamış.

Bu çok korkunç!

Daha çok öyle değil mi bakışların kavramaya hazırlıksız...

Calixte...

Bu Félix Nadar.

Berthe Morisot!

Pissarro!

Degas, Sisley,

Cézanne,

Renoir...

Claude Monet!

Calixte, fotoğraf çekiyorlar...

Artık hareket edebilirsin.

Çok güzel.

Sen Adèle misin?

Hayır, ben Odette'im.

Adèle benim kızım.

Odette mi?

Burada ne yapıyorsun?

Resimlerinizi görmeyi merak ediyordum.

Ve seni tanıştırmak istedim.

Benimle gel.

Bu tablo ne anlatıyor?

Soru bu.

Bu İzlenim, Gündoğumu.

"İzlenim"?

İlk Empresyonist tablo.

"İzlenimci"?

Akılda kalıcı ifade!

Bir şey hissediyor musun?

Tabii ki biliyorum.

Ben duvardaki çiçeklerim Sadece nisan ayında çiçek açan

Gitmek zorundasın Geriye hiçbir şey kalmaması için

Kesinlikle.

Muhteşem!

Teşekkür ederim.

Ben büyük bir hayranıyım.

Sen...?

Ben büyük bir hayranıyım.

Adresinizi sorabilir miyim?

sana göndermek isterim... bir antoloji.

Bir antoloji mi?

Evet.

Bunu hatırladın mı?

Evet.

Sakladın mı?

Elbette.

O an çok önemli görünüyordu senin için artık benim için önemli.

Onun adı ne?

Adèle.

Victor Hugo'ya vuruldum!

- Mümkün değil! - Yemin ederim Victor Hugo! Bakmak!

Evet!

Görmek?

Benimle gel.

Bana dokunma.

Resimlerini bitirmelisin onları asmadan önce!

Kim olduğunu sanıyorsun?

Sanat hakkında ne biliyorsun?

Pislik!

Calixte, sakin ol!

Kim olduğumu biliyor musun?

- Seni cahil! - Ne?

Bu Mösyö Leroy!

İyi misin?

Seb...

Seb...

İyi misin?

Seb, biziz.

İyi misin?

Evet.

İyi misin?

Bu delilikti.

- Gerçekten mi? - İşine yaradı mı?

Hiçbir şey hissetmedim.

Tabii ki yaptın! Victor Hugo'dan etkilendin.

Victor Hugo'yu mu?

Yaptın!

Bu bir değişiklik boktan aşk hayatımdan!

Her halükârda,

en azından birimizin işine yaradı.

Gerçekten tökezliyordum.

Calixte nerede?

Tek kişi ben değilim.

Calixte nasıl?

Hala ağlıyor ama durumu iyi.

O perişan halde 26 saat uyuduğunu söyledi.

Ve umutsuz Leroy'u dövmekle ilgili.

Leroy'u mu?

Tam olarak anlamadım.

Ama iyileşeceğini düşünüyorum.

Bu şey oldukça güçlüydü.

İyi misin Seb?

Evet.

Bu Odette,

Sanırım.

O Adèle'in annesi.

Gerçekten mi?

Düşündüğümüzün tam tersi.

İyi misin?

Evet.

Ben iyiyim.

Ailem ben 5 yaşındayken öldü.

Bir araba kazasında birlikte öldüler.

Bu yüzden beni büyükannem ve büyükbabam büyüttü.

Artık sadece dedem var.

Onun için gerçekten önemliydi buraya gelip bunu seninle yapacağım.

Dürüst olmak gerekirse, Gerçekten umurumda değildi.

Ama bu insanları ve seni keşfetmek...

Ailemi keşfetmiş gibiyim.

Gerçek bir aile.

Genellikle ihtiyatlı olmayı tercih ederim.

Mutlak kesinliği severim.

Bu yüzden lütfen bağışla sönmüş coşkum. Neyse...

İlk analizleri aldım.

Sanırım onaylayabilirim

senin resmin...

Claude Monet'nin eseri.

Claude Monet'i mi?

Evet.

Açıkçası, kutlamadan önce, bunun doğrulanması gerekiyor

diğer uzmanlar tarafından.

Ama eğer bu doğrulanırsa,

bu tablonun anlamı bu

paha biçilemez.

Sen söylediğinde

"paha biçilmez"...

Fiyatı ne olur sizce? Hakkında...

"Paha biçilmez" dediğimde, Tahmin etmenin zor olduğunu söylüyorum.

Az ya da çok bilmek için.

Sadece bilmek...

Elbette.

Üstelik Nadar fotoğraflarıyla bana getirdin,

birçok soruyu gündeme getiriyor.

Atanızın hayatı hakkında.

Rahatsız edici.

Analizlerimize göre; tablo 1890'lardan kalmadır.

Ancak bu tuval parçası 1870'lerden kalmadır.

Ne çiziyorsun?

Yükselen güneş.

Güneş kırmızı değil.

Artık değil ama öyleydi.

Limanı boyamıyorum, bir an...

Kısacık bir an.

Sadece birkaç dakika önce.

Bu tuhaf yansımalar nasıl da değişiyor.

Sanki dans ediyorlarmış gibi.

Sanki şarkı söylüyorlar...

Nasıl şarkı söylemek?

Bu oldukça iyi çalışıyor.

Evet, bu iyi.

Bu c-a-l-f.

Gerçekten mi?

Kim o?

Böylece nasılsın?

Bu benim annem.

- Merhaba hanımefendi. - Merhaba çocuklar.

Lucien ve Anatole.

İzin verirseniz...?

- Oraya oturabiliriz. - Tamam aşkım.

sana bir şey vermek istedim sen ayrılmadan önce.

Nedir?

Sana bahsettiğim ressam bana verdi.

Onu almanı istiyorum.

Benim için bu senin doğumunla bağlantılı.

Oğlanı beğendin bıyıklı mı?

- HAYIR? - Evet...

Ama ben...

Onun sadece bana iyi davrandığını hissediyorum çünkü güzel olduğumu düşünüyor.

Bu yüzden?

Onu suçlayamazsın. Güzel olmak bir hastalık değil.

Hayır... Bilmiyorum.

Sadece güzel olmak istemiyorum.

Ama ondan hoşlanıyor musun?

Evet ondan hoşlanıyorum ama...

Ama ne?

Doğru mu bilmiyorum...

Sizce ne yapmalıyım...

Doğru kişi olduğumdan emin değilim sana tavsiye vermek için.

Evet öylesin. Devam et!

Bana ne düşündüğünü söyle.

Hayatın sunduklarını alın!

Hata yap.

Daha sonra pişman olabilirsiniz ama...

Yaptığın şeyden pişman olmak daha iyi sahip olmadığın şeyden.

Bana sahip olduğun için pişman mısın?

Hayır.

Kesinlikle hayır.

Bundan asla pişman olmayacağım.

Objektife bakın.

Ve... hareket etme.

İşte başlıyoruz!

Kıpırdama...

Kıpırdama...

Artık hareket edebilirsiniz.

Garip hissettiriyor.

Bu muhteşem.

- Neredeyse bir fotoğraf. - Ama renkli!

Acele edin, kaçıracağız!

Hayır, başaracağız!

- Daha hızlı! - Bizi bekleyin!

Bizi bekleyin!

- Bu yüzden? - Görebilirsin!

Hepsi aydınlandı mı?

Avenue de l'Opéra'yı görebiliyor musun?

Bu delilik!

Bu güzel!

Gerçekten çok güzel!

Sadece güzel!

İnanılmaz!

Belki bir gün,

Paris'in her sokağı böyle aydınlanacak.

Elektrikle.

Rüya görüyorsun!

Hayal kurmalıyız!

Şu caddeye bak.

Peki ya bu?

Geleceğin caddesi!

Bu doğru!

Yarın orada olacağım.

Avenue de l'Opéra'da.

Gerçekten mi? Neden?

Bay Nadar bizi götürüyor bir sinematograf gösterisine.

Bu da ne?

Tam olarak anlamadım ama...

Bence hareket eden fotoğraflar gibi.

- Gerçekten mi? - Evet.

Ne için?

Bir içkiye ne dersin?

- Kesinlikle! - Evet.

Bu yüzden?

Adèle Vermillard'a yazılmış.

Ve imzalandı Anatole adında biri tarafından.

Onun sevgililerinden biri!

12 Nisan 1916.

Sevgili Adèle,

Ben de seni sık sık düşünüyorum.

mutluyum okuyabilir ve yazabilirsin,

ve derslerimin boşuna olmadığını.

Yine de öyle hissettim Ben çok kötü bir öğretmendim.

Öğretmen olduğunu bilmek beni sevinçle dolduruyor.

Az önce Verdun'a seferber oldum. Orada ne yapacağımı bilmiyorum.

Ama umarım resim yapmak için biraz zamanım olur.

Kendine dikkat et.

Yakında tekrar görüşmek ümidiyle,

Anatole.

Affedersin.

İzin verirseniz?

Bekle aile duyacak mı bize bir Monet miras kaldı!

Bu oldukça iyi bir haber.

seni uyarıyorum Onları bağış yapmaya ikna etmeye çalışacağım.

Bir Monet herkese aittir, sadece ailemiz değil.

Bu konuda iyi şanslar!

Bunu neden söylüyorsun?

Sadece parayı mı umursadıklarını mı sanıyorsun?

Öyle düşünmüyorum!

Güzel olurdu yakında tekrar bir araya gelmek üzere.

Umarım yapabiliriz.

Cuma günü boşsan,

emeklilik partime gel.

Emekli mi oluyorsun?

Nerede?

Ortaokulumda.

Harika! Gelebilirim.

Filmini çekebilirim.

- Filme almak mı? - Evet!

Çekilecek çok fazla şey olmayabilir.

Hatıra olarak.

Zevkle. O zaman cumaya kadar!

O zaman görüşürüz!

Acelen mi var?

Oldukça yoğun bir gün geçiriyorum ama...

Ne yapıyorsun?

Hiçbir şey değil!

- Hiçbir şey mi? - Hayır.

- Bir kahve içebiliriz. - Evet!

Tamam aşkım!

- Yardım edebilir miyim? - Hayır.

Orada bir kafe biliyorum.

Sizin için efendim.

Filme alınacak çok şey yok mu?

Evet...

Bunu beklemiyordum.

İşte bu bizim ailemiz.

Biraz birleştirdik

bulmacanın paylaştıklarımızdan.

Şimdi soru şu

tabloyu ne yapacağız?

Bunu tartıştık ve önerdik hükümete bağışlıyor.

Şaka mı yapıyorsun yoksa? Bağış yapmak mı?

Bir Monet'miz var ve bunu hükümete mi verelim?

Emeklilik haklarımın ne olduğunu biliyor musun?

Bu paha biçilemez...

Aile... Ne büyük zevk!

Şuna bak.

Büyükbaba, şunu söylemek istedim...

Teşekkür ederim.

Ne için?

Teşekkür ederim çünkü...

Bana iyi geldi tüm bunların bir parçası olmak.

Daha iyi bir fikrim var şu an istediğim şey.

- İyi. - Evet.

Nedenini açıklayabilir misiniz?

Her zaman ileriye baktım. Ve geriye dönüp bakmak bana iyi geldi.

Affedersiniz...

Mösyö Monet'yi arıyorum.

Ona söyleyeceğim. İçeri girebilirsin.

Devam et.

Merhaba.

Benimle konuşmak mı istedin?

Bunu sana Odette mi verdi?

Evet efendim.

Bir gün seni tekrar göreceğimden emindim.

Hayat uçup gidiyor.

Resimler yaptım.

Sonra ben...

Bu bahçeyi ben yaptım

resim yapmak.

Çok seyahat ettim.

İnsanların resmini yaptım şehirler, manzaralar.

Ama şimdi Sadece burada, evde kalmak istiyorum.

bahçemde.

Artık seyahatlerim burada.

Seyahat ettin mi?

Hayır.

Paris'e yeni gittim.

Peki bu sana ne getirdi?

Annemle tanıştım.

Ve yazmayı öğrendim. Neyse öğrenmeye başladım.

Ve bazı insanlarla tanıştım.

Bu oldukça fazla.

Bütün bunlarla ilgili bir şeyler yapmak isterim.

Ne olduğunu henüz bilmiyorum.

Ne?

istekli olur musun bir süre burada benimle kalır mısın?

Birkaç gün mü?

Evet.

Portreni boyamayı çok isterim.

Sana bir soru sorabilir miyim?

Annemi sevdin mi?

Evet.

Ama onunla kalmak istemedin mi?

Hiç aşık oldun mu?

Evet.

Ve sen hiç arzu hissetmedin bir başkası için mi?

Evet, yaptım.

Pozunuzu alın.

Neden buraya gelmemi istedin?

Geri mi döndün?

Evet.

Bu film canlandırıyor birkaç ünlü karakter.

Bazı öğeler değiştirildi veya anlatı amacıyla icat edilmiştir.