Original subtitles

Waarom kwam je terug? -Ontvoering.

Wat anders deden ze die jongen aan?

Ben je daarom terug gekomen? Omdat het je eraan laat denken?

Henry?

Geen bevriezing. Zat je ergens binnen?

Ik had een prachtige ervaring.

En ik hoorde het. -Wat?

Bedoel je dat mijn vader geloofde dat hij God kon horen?

Andere hiers. Andere nu's.

Alle mogelijke verledens. Alle mogelijke hedens.

Het schisma is het geluid van het universum dat hen probeert te verzoenen.

Zorg ervoor dat hij nooit nog het daglicht ziet.

Dat zei God tegen mij. -Je kent me.

Ik weet niets over jou.

Dat doe je wel. En ik ken jou.

Daar buiten in de bossen.

Daar ben je gestorven.

Hoor je het? -We moeten de bossen in.

Waarom heb je naar mij gevraagd?

Jongeman, wie ben jij? -Henry Deaver.

God keerde deze plek de rug toe.

Hij liet ons in de steek. Dat zeggen de mensen toch.

Of ze zeggen dat Hij ons straft voor onze zonden...

net zoals Sodom en Gomorra.

Herinneren jullie zich nog de helikopter die neerstortte?

Hoe zit het met de schoolbus?

Mensen zeggen, "Dat was mijn schuld niet."

"Het was deze plaats."

En...

ze hebben gelijk.

Toen ik een jongen was, vertelde mijn moeder me een verhaal...

over wederopstanding.

Ze was jong...

alleen...

en ervan overtuigd dat de duivel me in zijn greep had.

Misschien was dat ook zo.

Of misschien had hij mijn moeder in zijn greep.

Maar toen...

gebeurde er een mirakel.

De Heer redde ons allebei die dag.

Hij bracht me terug uit de dood, net zoals Zijn enige Zoon.

De rest van mijn leven bleef ik Hem toegewijd...

om deze grote veldslag uit te vechten...

om Zijn stem te horen.

"Laat me dwars in de deuropening staan," zei ik tegen Hem.

Maar God neemt geen verzoekjes aan.

Dus wachtte ik jaren aan een stuk...

op instructies.

En dan opeens...

op een vreselijke dag...

antwoordde God.

Continu�teit is lastig.

We merken niet dat we gebeurtenissen ordenen...

zodat ons leven logisch wordt.

Als de continu�teit onderbroken wordt, begint alles te schuiven.

Hogere hersenfuncties worden een uitdaging.

Redeneren en oordelen worden moeilijk.

Je kunt geen geld meer beheren of autorijden.

Plannen en problemen oplossen lukt niet meer.

En tenslotte volgt verwarring over tijd en ruimte.

Dat is het verhaal van de ziekte van Alzheimer.

Of liever, zo was het...

tot nu.

Dit is Puck.

Puck werd geboren met met een sterke genetische aanleg...

voor dementie bij katachtigen.

Pathologisch gezien lijkt dat heel goed op Alzheimer.

Apathie, verwarring, ruimtelijke desori�ntatie.

Dat was voor we een implantaat inbrachten in de hersenen.

Nu is Puck een mirakel.

Hij weet waar zijn voederbak staat...

wanneer de sexy gestreepte van hiernaast zich koestert op de patio.

Puck heeft eindelijk terug controle over zijn kattenleven.

Alzheimer brengt jouw verhaal in de war.

Het dooft de lichten. Wij doen ze terug aan.

Zei je dat echt gemeend?

Ja, want binnen drie jaar kunnen we winstgevend zijn.

Daarom laten mensen zoals ik nooit mensen zoals jij met geld omgaan.

Vandaag is het de twintigste, niet?

Moeten we niet... -Ja, morgen.

Morgen? In orde. Geduld is mijn sterkste kant niet.

Wacht even.

Is alles in orde?

Niet echt. Ik heb slecht nieuws.

Gaat het over ma? -Ruth maakt het prima.

Het gaat over je vader.

Ik loop het laatste stukje wel. Bedankt.

Wat zeggen we...

over hartzeer?

De Bijbel zegt...

"De dood maakt deel uit van de overwinning."

Sorry dat ik je stoor.

Ben jij... -Brigid.

Wat een gekke markt, als kerels als jij naar een krot als dat komen kijken.

Er waren gisteren pas nog twee speculanten uit Portland.

Jullie lezen de doodsberichten, h�?

Ik hoorde nochtans dat hij het bij het meer deed....

niet in het huis, als dat een verschil maakt.

Ik ben geen speculant. Je herinnert je mij wellicht niet meer.

Bridge! -Ja, ik ben buiten.

Molly.

Henry Deaver?

Alsjeblieft. -Bedankt.

Dag, Molly.

Kijk jou nu eens. -Wat?

Jij lijkt de burgemeester. -Alsjeblieft. Voorzitter van de Raad.

Dat is de echte macht. -Je was zo verlegen als kind.

Mensen veranderen. -Je zuster is nog dezelfde.

Ja, zij die geluk hebben veranderen. De ongelukkigen bedriegen hun echtgenoot...

op een middelbare schoolre�nie en eindigen op de sofa van hun zus...

gedurende een jaar.

Hoe is het met je moeder?

In Sarasota.

Weet je met wie ze samenwoont? Met Alan Pangborn.

De vroegere sheriff?

Ze hadden een soort duistere affaire in het verleden.

Hij overtuigde haar om mijn vader te verlaten.

Een paar dagen nadat we naar Boston gingen, stond Alan voor de deur.

Hij zorgt heel goed voor haar.

Ze heeft Alzheimer.

Dat spijt me, Henry. Ik wist het niet.

Ze kreeg het op jonge leeftijd.

Ze begon haar Noorse halfgoden te vergeten en de rest volgde.

Zij is natuurlijk de reden waarom ik dat vakgebied koos.

Natuurlijk. -Nog iets aan haar te danken.

Ze deed er goed aan je hier weg te halen.

Mag ik je iets vragen? -Ja.

Mijn vader was al god weet hoelang gek.

Waarom schoot hij zich nu plots voor de kop?

Sprak je ooit met hem?

Nadat hij de Kerk verliet, denk ik niet dat hij nog met iemand sprak.

Herinner jij je de zaklampen nog?

Natuurlijk wel. -Je wist altijd wanneer ik wakker was.

Zelfs als mijn licht uit was, wist je het.

Je wist heel wat dingen.

Ik was een echte moeial, altijd geweest.

Het is echt fijn je te zien.

Goedenacht.

Gaat het wel met je? - Ja hoor.

Ja, alles is prima.

Bekijk de zonnige kant, we zijn nieuwe huiseigenaars.

Houd op.

Verdorie. -Wat?

Er is net een zekering gesprongen.

Ik weet niet waar de kast hangt.

Wacht even.

Ik heb een zaklamp gevonden.

Ik hoop dat je daar niet te lang moet blijven.

Het is morgen.

Vandaag is morgen, de 21ste.

Nee, het is nog niet gekomen. -Dan ben je over tijd.

E�n dag maar. -Ja, maar...

meestal ben je op tijd. Doe een zwangerschapstest.

Zei ik niet dat het maar ��n dag is?

De eerste maand dat we proberen, ik weet het...

maar...

ik heb een voorgevoel.

Ik kan me niet voorstellen hoe het is om weer in dat huis te zijn na al die jaren.

Bel me morgenochtend? Goed?

Ik hou van je, Marren. -Ik hou van jou.

Eens kijken.

Wanneer was de laatste keer dat je met je vader hebt gepraat?

Ik weet het niet.

Toen ik zo oud was als hij.

Wat zegt hij?

Hij vertelde nog niets...

afgezien van jouw naam.

Henry Deaver.

Dat ben jij toch?

Heeft je vader je ooit aangeraakt? -Wat?

Nee. Luister, mijn vader was gestoord, maar niet op die manier.

Op welke manier dan wel?

Hij dacht dat hij de stem van God in de bossen hoorde.

Hij sleepte me er mee naartoe midden in de nacht, putje winter.

Hij liet me rondlopen, in de hoop dat ik het ook zou horen.

En hoorde je het?

Stop. Kom terug.

Het is goed. Het is in orde.

Waar wilde hij naartoe gaan?

...de bosbranden verwoestten bijna 400 hectaren.

De dronken helikopterpiloot die de dood veroorzaakte van...

..en op het stadsplein.

..de schoolbus en al die lieve kinderen stierven op het spoor.

Dit was al vanaf het begin een vloek.

Al sinds de eerste Franse kolonisten...

200 jaar geleden bevroren en omkwamen van de honger.

De enige overlevende, een jong meisje werd gedwongen...

de lichamen van haar familie te versnijden en op te eten.

Is het toen begonnen?

God keerde deze plek de rug toe.

Hij liet ons in de steek. Dat zeggen de mensen.

Of ze zeggen dat Hij ons straft.

Wat als het niet ��n stem is, maar een koor?

Op het einde was het ergste de nawinter...

die we die lente hadden. O, goede God in de hemel...

Ik bracht elke avond uren door in die verdomde bossen, biddend...

en probeerde het te horen.

Ik dacht dat als ik Hem kon horen...

hij me zou vertellen hoe ik die zware nawinter kon doen eindigen.

Maar dat deed Hij niet.

Of ik kon Hem niet horen. Ik luisterde gewoon niet goed genoeg.

Maar toen hoorde ik wel iets.

Ik hoorde iets aan de achterdeur, een gekrab, iets dat naar binnen wilde.

Omdat het zo moeilijk was, nam ik mijn Louisville slaghout uit de kast...

gooide de achterdeur open en daar stond hij.

Hij kijkt naar me. Hij kijkt naar het slaghout, bevend van angst.

Hij voelt zich in de val. Wie neemt het hem kwalijk?

Hij staat tussen een man met een slaghout en de bossen waar hij net uitkomt.

Maar hij was niet de enige die bang was.

Geloof maar dat ik naar de telefoon greep.

Ik wilde de politie bellen, de kinderbescherming, de cavalerie...

en toen zei hij, "Ik hoorde het, pa."

Het was zo luid, pa. Het was overal rondom ons...

In mijn hoofd. Het was te veel.

Jij was weg en ik ook en werd ik wakker in het bos...

en opeens was er geen sneeuw meer.

Ik liep de stad in en het zag er allemaal anders uit.

Castle Rock, maar anders.

Niet ��n persoon in de stad kende me.

Dat zei hij en dat betekende niets. Dan vertelt hij me een verhaal.

Hij zegt dat hij mijn zoon is. Henry.

Geadopteerd.

Hij vertelt me dat we samen gingen bidden in de bossen.

Dat we daar waren om te luisteren naar Hem.

En hij hoorde het. Hij zei dat hij het echt had gehoord.

Zonder gekheid deze keer.

Niets van de trucjes of bedrog van zijn moeder.

En daar, op dat moment, had hij me, want wie kon dat weten?

Wie nog meer kon weten dat die vrouw probeerde me te bedriegen?

Testte ik hem nog meer? Natuurlijk.

Ik vroeg hem hoe ik mijn eieren het liefste gebakken had.

De naam die we bedachten voor de bocht en het uitzicht en hij wist het.

Hij wist het allemaal.

En het voelde aan als een verlossing.

Alsof hij naar me was teruggekeerd. Veranderd, maar dezelfde.

Hersteld.

Ik had eindelijk mijn lieve Henry terug.

Toen besefte ik wat ik gedaan had.

Ik had gewenst, niet gebeden, maar gewenst.

Hiernaar verlangd.

Ja, dit.

En hier was het, alsof ik het via de tv besteld had.

We weten wie dat is, of niet soms?

Wie geeft je wat je wenst, wanneer je dat het meest nodig hebt...

zomaar?

Ik werd gekocht, goedkoop gekocht.

Dit was geen zoon van mij.

Met blind verlangen en wensen...

had ik de bedrieger uitgenodigd.

Vanaf toen ging het enkel nog bergaf.

Ik wist hoe hij was.

Daarom negeerde ik hem gewoon.

Wat hij zei dat de jongen hem vertelde over mijn moeder...

hoe ze me zei te liegen over het horen van God in de bossen...

zodat hij me met rust zou laten, dat is echt gebeurd.

Wat bedoel je?

Weet ik niet.

Maar Henry...

luister eens.

De dingen waar hij het over had...

de helikopter die neerstortte, het ongeluk met de schoolbus...

die zijn decennia geleden gebeurd.

Zo zijn er meer dan 1400.

Dus nam hij deze op...

Nee, maar die jongen kan niet ouder zijn dan twaalf.

Daar verbleef hij vele jaren lang...

en ik werd ouder en nog eenzamer.

Er waren momenten dat ik zwak was.

We vierden Kerstmis in die kelder, de overwinningen van de Red Sox...

ik leerde hem figuren uitsnijden uit zeep...

zoals ik het ooit mijn eigen zoon leerde.

En natuurlijk liet ik hem bijna vrij, heel vaak...

in vervoering gebracht door zijn verhaal, zijn betovering.

Ik denk dat als iemand hiernaar luistert...

misschien wel mijn Henry...

hij zal weten dat ik me uiteindelijk gewonnen gaf.

Maar luister naar me, zoon...

zo lang die duivel rondloopt in de straten van Castle Rock...

zullen tragedies zich opstapelen en zullen mensen zich tegen elkaar keren.

Bloed zal vloeien in de straten tot hij terug in een kooi zit.

Ik kan uitzoeken waar ze hem naartoe brachten.

Wat is er gaande?

Ik ken die mannen.

We denken dat hij het deed.

Zeven mensen zijn dood.

Tien worden nog vermist. -O, mijn God.

Heeft iemand de jongen gezien? -Ze namen hem mee.

Ze denken dat hij dit gedaan heeft.

De jongen in het bed naast hem zegt dat hij de aansteker vond...

en gezien had hoe hij die matras in brand stak.

Hoe oud is die jongen? Je getuige?

Jouw jongen ontkent het niet. -Laat ons met hem praten, Jim.

Henry is dokter. Die jongen is duidelijk getraumatiseerd.

Henry wil helpen, eender hoe.

Ik ben Molly.

En dit is Henry.

Ken jij jouw naam?

Henry Matthew...

Deaver.

Kun je ons zeggen hoe oud je bent?

Hier, dit helpt misschien.

Het is in orde. Sorry.

Mogen we je nog ��n vraag stellen?

Heb jij de brand in het ziekenhuis aangestoken?

Waarom?

Ik...

kon hem niet tegenhouden.

De jongen, in het bed...

naast dat van mij. Hij...

Hij was te dichtbij.

Te dicht bij wat?

O, nee.

We moeten gaan. Naar de bossen. Er is niet veel tijd meer.

Hoor je het... in een oogwenk...

..trompet zal schallen en de doden zullen...

Hoor je het nu? -..oogwenk...

Samen, samen...

Je tijd is voorbij. Ik moet hem naar boven brengen.

Hij zit al god weet hoelang in een kooi.

Je kunt hem niet in een andere gooien.

Als voorzitter van de gemeenteraad, neem ik de volle verantwoordelijkheid.

Wat is er gaande? -We nemen hem mee.

De onderzoeksrechter komt hem morgenvroeg ophalen.

De jongen mag je woning niet verlaten.

Dennis zal je huis controleren op wapens en ontvlambare dingen.

Begrijp je dat? Hij zal de hele nacht buiten staan.

De jongen probeerde al eerder weg te lopen.

We moeten hem helpen.

Waar heb je het over?

We moeten hem brengen, waar hij naartoe wil.

Naar het geluid. -Naar de bossen? Waarvoor?

Dat weet ik niet.

Verdomme.

Wacht.

Ik zie de auto. Ze zijn te voet verder...

een halve mijl ten oosten van Castle Lake. -Begrepen.

Politie. Blijf staan. -Agent, alles is in orde. Rustig.

Op je knie�n.

Blijf rustig. -Ga nu op de grond liggen.

Luister naar me.

Molly.

Luister naar me. -Molly.

Verdomme, Molly. Stop.

Verdomme, Molly. Stop.

Wat heb je gedaan?

Molly.

Ik schoot in de lucht. Het was een waarschuwingsschot.

Het is goed.

Alles komt goed. Bel een ambulance.

Het is in orde.

Help hem.

Help hem.

Molly.

Molly.

Henry.

Ik doolde dagen rond.

Ik probeerde terug te komen...

maar het lukte niet.

Toen vond Lacy me.

Hij bracht me naar Shawshank.

Hij zei dat hij de oproep had gehoord.

Hij zei dat ik de duivel was.

Je gelooft me toch, h�?

Vertaling: Dweez Revisie: pvdc - Sync: Stevo