Original subtitles

Cowboys met revolvers,

huifkarren die vlaktes oversteken

en inheemse Amerikanen met oorlogskleuren en veren.

Dit is het beeld zoals de meeste mensen het Amerikaanse Oude Westen zien.

Het Wilde Westen zoals wij het kennen, is afkomstig uit Hollywood films.

Dat is een nogal gekuisde versie van hoe het Westen werkelijk was.

Zou er nog meer aan de hand zijn geweest?

Heel veel meer.

Het laatste waar we aan moeten denken bij het Oude Westen

is een Billy the Kid die vliegende schotels achtervolgt in de woestijn.

Van cowboys, tot advokaten, tot dokters, tot huisvrouwen

aan de wastobbe, die voor de schapen zorgden,

velen zagen dingen aan de hemel die ze niet konden verklaren.

Dit is een kopie van een staaf

uit een van de lichtschepen.

Ze werden bewaakt door de Stermensen.

Buitenaardsen zijn hier al

tienduizenden jaren, misschien wel miljoenen jaren.

Waarom dan niet ook in het Amerikaanse Zuidwesten?

Miljoenen mensen in de wereld geloven dat wij

in het verleden door buitenaardse wezens bezocht werden.

Zou dat waar zijn?

Hebben buitenaardsen onze geschiedenis mede bepaald?

En hadden de cowboys en bewoners in het Amerikaanse Wilde Westen

contact met buitenaardse wezens

uit een gebied hier ver vandaan?

Ancient Aliens Seizoen 3 Aflevering 1

Buitenaardsen en het Oude Westen

Vertaald door **Heeltje**

Wie is zo gek om andermans koeien op te blazen?

Je moet me geloven.

Ik zag wit licht! Helder licht!

Dus eerst al dat licht en toen viel je in de rivier

en toen je terugkwam, waren mijn twee beste werkmensen verdwenen.

Er was geen bliksem deze avond.

In de film uit 2011 'Cowboys en Buitenaardsen'

wordt een man in de woestijn wakker

die zich niets kan herinneren

en een metalen armband om zijn pols draagt.

Deze armband kan misschien niet alleen zijn identiteit vrijgeven,

maar hiermee kan hij misschien ook de stad Absolution beschermen

tegen een dodelijke aanval

door buitenaardse ruimteschepen.

Gebaseerd op de beeldroman van Scott Mitchell Rosenberg

en geregisseerd door John Favreau,

maakt Cowboys and Aliens

tot een vakkundige compilatie van een klassieke Hollywood Western

met de futuristische effekten

van een film over een buitenaardse invasie.

Alhoewel Cowboys and Aliens voortkomt uit de fantasie van de makers,

geloven anderen dat het verhaal

op ware feiten gebaseerd is.

Aurora, Texas.

Dit provinciestadje is niet groter dan zo'n vijf vierkante kilometer.

Grafzerken op het kerkhof markeren

de laatste rustplaats van eens hardwerkende boeren.

Maar bij ��n graf ontbreekt een grafzerk.

Het kerkhof in Aurora bestaat al sinds 1861,

direkt bij het begin van de Amerikaanse burgeroorlog.

De Historische Commissie van Texas heeft een gedenkplaat laten plaatsen

waarop staat aangegeven dat dit kerkhof bekend is vanwege de legende

over een neergestort ruimteschip in 1897 waarvan de omgekomen piloot

hier werd begraven.

50 Jaar eerder, maakte het VS-leger bekend

dat er een vliegende schotel was neergestort bij Roswell, New Mexico.

Er was een melding dat een vreemd onbekend object

was neergestort op het landgoed van een lokale rechter.

Op een morgen in april 1897 zou er een luchtschip

tegen een windmolen zijn gevlogen

op het landgoed van rechter Proctor.

Het schip explodeerde

en ging in vlammen op.

Er was een explosie.

In die dagen, nog v��r de televisie en het straalvliegtuig,

trok ieder hard geluid de aandacht.

Daarbij schudde de grond hevig en

dus wist men dat er iets gebeurd was.

Een plaatselijke journalist ging naar de plek des onheils

en rapporteerde dat er veel brokstukken lagen, alsmede

de verkoolde overblijfselen van wat hij dacht dat

een buitenaardse van een andere planeet was.

De door getuigen aangeduidde buitenwereldse bezetter

kreeg een christelijke begrafenis en werd in een onbekend graf gelegd.

In 1897, dus zes jaar voordat

de gebroeders Wright hun

eerste vlucht maakten.

Daarom zie ik het neergestortte ruimteschip van Aurora

als een UFO incident, omdat het al zes jaar

voordat de mens kon vliegen plaatsvond.

Getuigen beweerden dat de resten van het ongeluk

door de politie werden verzameld en nooit teruggezien werden.

Anderen zeggen dat rechter Proctor deze begroef

op de bodem van een diepe bron.

Tientallen jaren werd het incident vergeten

totdat in 1945 een man genaamd Brawley Oates,

inmiddels eigenaar van Proctors landgoed, nadat hij

de bron had schoongemaakt, een zeer ernstige vorm

van arthritis kreeg, volgens hemzelf veroorzaakt

door vervuild water.

Hij geloofde dat het water van de bron

een stof bevatte waardoor hij deze ernstige

arthritis opliep.

Deze arthritis leidde uiteindelijk

tot zijn dood.

Dus nu vragen veel mensen zich af of de bron misschien

besmet was met radioaktieve stoffen en dat dit de reden was

waarom hij arthritis kreeg.

We ontdekten dat mensen die de bron gebruikten, ziek werden.

Dus op een gegeven moment, besloten de

nakomelingen van deze mensen de bron met cement af te sluiten.

Het incident in Roswell in 1947 zorgde voor nog meer

onenigheid over wat er in Aurora gebeurd was.

Dit keer ging het over het vreemde lichaam dat

nog altijd in een onbekend graf moest liggen.

Wij wilden het lichaam laten opgraven,

maar het kerkhofbestuur stond dat niet toe.

En ik vraag me af 'waarom niet? Wat is het probleem?'

Als historicus word ik achterdochtig

als iemand iets voor me verbergt.

Als iemand zegt dat je iets niet mag doen.

In 1973 ben ik me weer met het incident gaan bezighouden

en was in Aurora voordat de grafzerk verdween en ik

ben vermoedelijk een van de weinigen die zich nog kunnen

herinneren waar het graf zich bevond.

Het graf bevond zich hier.

Het was een klein graf.

Zoals van een kind of een heel klein persoon.

En de kleine grafsteen stond daar.

Een paar jaar geleden hebben wetenschappers

met grondradar vastgesteld dat er hier

inderdaad een klein graf is geweest.

In 1973 was Bill Case journalist vliegverkeer

bij de Dallas Times Herald.

Ik werkte voor de Star Telegram.

We zijn samen hier geweest.

Hij had een metaaldetector die drie keer uitsloeg

boven het graf.

Een paar maanden nadat de grafsteen verdwenen was,

vroeg Bill me hier weer naar toe te komen.

We onderzochten het graf nogmaals, maar dit keer vonden we niets.

Hij liet me drie kleine gaatjes zien die in het graf geboord waren.

lemand had het metaal uit het graf weggehaald.

De laatste jaren heeft verder onderzoek

van de plaats van het ongeluk enig bewijs opgeleverd,

zoals overmatige sporen van aluminium

op de bodem van de inmiddels afgesloten bron waarin

rechter Proctor de wrakstukken zou hebben gedumpt.

Zou wat er gebeurde bij deze Texaanse boerderij

in de vroege uren van 17 april 1897,

�cht het bewijs kunnen zijn

van een buitenaardse ontmoeting?

Zou dit het eerste voorval zijn geweest

in het Amerikaanse Westen?

Of was het ��n van de vele?

Adams County, Ohio.

Eind 18e eeuw gaf president George Washington

stukken land aan de toen nog onbekende kant van het Appalachen gebergte,

aan oorlogsveteranen

als betaling voor hun diensten.

Toen de kolonisten op hun land kwamen, ontdekten ze dat

het bezaaid lag met duizenden Indiaanse grafheuvels.

E�n daarvan was heel anders dan de rest.

Stel je voor dat je naar het westen trekt en je plotseling

op een gigantische grafheuvel in de vorm van een slang stuit.

Je ziet een gigantisch bouwwerk zomaar midden

in het mooie landschap.

Het Serpentgraf was een van de mysterieuze grafheuvels die de

eerste kolonisten aantroffen toen zij het gebergte waren overgetrokken.

Er liggen duizenden grafheuvels, maar het Serpentgraf moet speciaal geweest zijn.

Net als de Nazca lijnen in Peru,

is het serpentgraf een reusachtig prehistorisch bouwwerk,

vermoedelijk bedoeld om

alleen vanuit de lucht te kunnen zien.

De Serpent grafheuvel in Ohio

is enorm groot.

Als je ervoor staat lijkt het niet bijzonder.

Dit is bedoeld om vanuit de lucht te zien.

Het mysterieuze zit hem in het feit dat het op een verhoogd plateau ligt,

waardoor het niet opvalt.

Tenzij je eroverheen vliegt

en het landschap is glooiend.

Om zoiets te kunnen maken, zou je er van bovenaf op moeten

kunnen neerkijken om het goed te doen,

en dat is dus een mysterie.

Het 400 meter lange bouwwerk slingert zich over de grond en stelt

een kronkelende slang voor die een ei lijkt te eten.

Het is de grootste beeltenis-grafheuvel ter wereld en nog merkwaardiger,

in tegenstelling tot de andere Amerikaanse grafheuvels, werd het Serpentgraf

niet gebouwd voor begrafenissen.

Er werd niemand in begraven.

Het is een van die mysterieuze grafheuvels waarvan we niet weten wie het bouwden,

maar vlakbij bevonden zich grafheuvels die

al bijna 3.000 jaar oud waren.

Merkwaardig is ook dat het Serpentgraf

juist op die plek door inheemse Amerikanen gebouwd werd:

op de buitenste ring van een 10 kilometer grote meteoorkrater.

300 Miljoen jaar geleden sloeg een meteoor hier

op Aarde in met een snelheid van 90.000 kilometer per uur.

De Serpentheuvel ligt precies op de rand van de krater.

Magnetische afwijkingen en onvolkomenheden

lopen over de heuvel en de inheemse Amerikanen

konden die aanvoelen en de positieve energie uit de grond voelen komen.

Een kompas op de Serpentheuvel

blijft op bepaalde plekken alleen maar ronddraaien.

Dus blijkbaar zijn er vreemde magnetische plekken

en zelfs ook zwaartekracht afwijkingen.

Volgens de mythe zagen de inheemse Amerikanen toen ze hier aankwamen,

vogels die op trek- of postduiven leken

en met miljoenen rondcirkelden.

De duif heeft in zijn schedel een beetje hematiet

of magnetiet waarmee ze kunnen navigeren.

Maar ze wisten niet waar het noorden was.

Kun je je miljoenen vogels binnen een cirkel van 10 kilometer voorstellen?

Bovenop het veroorzaken van magnetische afwijkingen

bracht de meteoor ook een aantal niet in dit gebied voorkomende elementen mee,

waaronder het zeer zeldzame iridium.

Op de plaats van de serpent grafheuvel

vinden we niet alleen ijzer, maar ook uranium

en iridium.

Iridium kan temperaturen tot 2000 �C weerstaan.

Het is bestand tegen corrosie.

Het wordt ook toegepast in onbemande ruimtevaartuigen.

Het meeste iridium is vermoedelijk afkomstig uit de ruimte,

veel meer dan in de aardkorst wordt aangetroffen.

Iridium wordt ook voor thermische elektrische schakelingen gebruikt.

Deze ruimtesondes

hebben een radioactieve bron, omdat alleen deze

voldoende aandrijving kan leveren in de verre ruimte

waar geen zonlicht is.

IJzer, iridium en uranium zijn drie stoffen

waarvan we zeker weten

dat deze niet door inheemse Amerikanen werden gebruikt.

Dus is de vraag: voor wie dan wel?

Oude astronauten theorie-aanhangers geloven

dat buitenaardsen op deze plaats iridium delfden

voor hun ruimtevaartuig en wijzen op de vele grotten

in de krater onder de heuvel als het bewijs hiervoor.

Dit is een van die grotten.

Hij is vrij groot.

En aangezien deze locatie vele miljoenen jaren oud is,

is de kans groot dat er nog veel meer grotten zijn.

Als buitenaardse bezoekers hier inderdaad naartoe kwamen

voor iridium en andere elementen, zou dit dan de reden zijn

waarom de serpentheuvel zo gebouwd werd dat hij vanuit de lucht te zien is?

De Serpentheuvel is een baken voor het universum

volgens de Shawnee indianen.

Zij zijn ervan overtuigd dat ruimtereizigers de serpentheuvel als een baken gebruiken.

Volgens Zuni Elder Clifford Mahooty

zijn de Shawnee niet de enige inheemse Amerikanen die geloven

dat de serpentheuvel een link heeft met buitenaardsen.

Voorouders van de Stermensen vertelden de Amerikaanse indianen

waar zij vandaan kwamen

en hoe zij hun rituelen moesten uitvoeren.

De bouwers van de heuvel waren indianenstammen die

contact hadden met buitenaardsen.

Dit is de essentie van onze cultuur en op de heuvels

konden we die uitvoeren en veel leren van de wezens

die naar onze wereld kwamen.

Astronauten theorie-aanhangers noemen ook de ligging en vorm van de serpentheuvel

als een bewijs voor zijn buitenaardse oorsprong.

De Serpent was gericht op een sterrenbeeld

dat 5000 jaar geleden aan de nachthemel te zien was.

De Piramide van Cheops stond ook op ��n lijn met het sterrenbeeld Draconis.

Naast de sterren van Draconis

staan de kronkelingen van de Serpentheuvel ook op ��n lijn met

de zomer- en winterwende

en met de maancyclus van 18.6 jaar.

Zouden deze nauwkeurige opstellingen erop duiden dat

de Serpentheuvel meer was dan alleen een baken?

Sommigen geloven dat vanwege de magnetische stralingen

de locatie ook werd gebruikt om energie te verzamelen.

De magnetische onregelmatigheden trekken bliksem aan.

De Serpentheuvel ligt precies op de rand van een aardlaag

van kalksteen of dolomiet van een betere kwaliteit

dan de kalksteen waarmee de piramide van Cheops gebouwd werd

en is halfgeleidend.

Dit is een steen van de Serpentheuvel.

Hij is nogal bijzonder omdat hij van een andere soort dolomiet

gemaakt lijkt te zijn dan die normaal gebruikt werd.

Deze steen kan in het midden van het ovaal gebruikt zijn.

Op die manier voorkom je veel inslagen en worden

de meeste inslagen naar voornamelijk een plek geleid.

Kan de Serpentheuvel een grote energiebron zijn geweest?

Bevatte hij een geavanceerde buitenaardse technologie die verloren ging?

Als ik kijk naar hoe oude monumenten werden gebouwd

zoals Stonehenge, de Sfinx, de piramiden, de Maya tempels,

zijn we ondanks onze hedendaagse geavanceerde technologie,

de kennis van iets reusachtigs kwijt geraakt

van duizenden jaren geleden.

Het is een tragedie dat we niet alleen niet meer weten hoe we deze

moeten toepassen, maar deze zelfs degraderen tot folklore en mythologie.

Toen de bliksemlampen werden uitgeschakeld,

verviel het inheemse volk weer tot het duister, zo'n 5000 jaar geleden.

Maar we weten dat als de voorspellingen juist zijn, de Serpentheuvel

op een dag weer gereactiveerd zal worden.

En als dat gebeurt zal dat het begin

van het herstel van de Aarde zijn.

Was de Serpentheuvel echt een middelpunt

van buitenaardse bezoeken?

Als dat zo is, zit er dan ook waarheid in de legenden over

andere, nog zelfs grilligere, buitenaardse ontmoetingen

in het Amerikaanse Westen?

Palmyra, New York, 21 september 1823.

Boven in zijn slaapkamer in een blokhut net buiten een plattelandsdorp

kreeg de 17 jarige Joseph Smith een visioen

van iemand of iets onwerelds.

Het was al laat en donker

toen de kamer zich met een zeer helder licht vulde.

Er zweefde een figuur rond, zijn voeten raakten de grond niet.

Hij zei dat hij Moroni heette.

Na een tijdje met Joseph Smith gesproken te hebben, leek Moroni

weer op te stijgen en de kamer was weer donker.

De volgende morgen kwam Moroni terug om Joseph Smith

het geheime gouden boek te laten zien, wat we nu

het Boek van Mormon noemen.

Volgens het Boek van Mormon toonde Moroni

zichzelf aan Joseph Smith als een man die

eind vierde-, begin vijfde eeuw in Amerika leefde.

Maar Amerika was niet Moroni's thuis, hij beweerde

van verder weg te komen.

Moroni beweerde van de Plejaden sterrenhoop te komen.

Dus 9 miljoen leden van een hedendaagse kerk,

geloven dat hun kerk

van oorsprong buitenwerelds is.

Volgens Joseph Smith vertelde Moroni niet alleen van een andere planeet te komen,

maar droeg hem ook op om de Gouden platen bij de heuvel Cumorah op te graven.

Volgens deskundigen verwijst dit naar een oude inheemse Amerikaanse grafheuvel,

zoals de Serpentheuvel.

Sindsdien hebben we ontdekt dat in veel van zulke heuvels

in de inheemse Amerikaanse regio zulke platen liggen.

Deze beschreven platen werden niet alleen in Noord Amerika,

maar ook in Zuid Amerika aangetroffen.

Een entiteit beveelt Joseph Smith een object te gaan zoeken,

wat mogelijk een archeologische vondst kan zijn geweest.

Als Moroni een spiritueel of bovennatuurlijk wezen was,

waarom zou hij dan Joseph Smith hulpmiddelen hebben gegeven

om de platen te vertalen?

Volgens astronautentheorie aanhangers kan Moroni

een Sterwezen zijn geweest, een buitenaardse

met de missie om Smith en zijn volgelingen de vooruitstrevende

kennis voor het bouwen van heuvels door te geven.

In het Mormonisme gaan veel theologen ervanuit

dat God, de engelen en spirituele wezens

op verschillende planeten leven.

Volgens inheems Amerikaanse legenden verlieten de Sterwezens duizenden

jaren geleden de Aarde, ongeveer in dezelfde tijd waarin volgens

de astronautentheorie de buitenaardsen Egypte verlieten.

Maar als Joseph Smith Moroni echt in een visioen zag, was dit dan

geen spirituele ontmoeting,

maar een buitenaardse?

Zijn er nog meer van zulke buitenaardse bezoeken geweest,

die ook bijdroegen aan

een verhoogde interesse in de sterren in de 19e eeuw?

In de 19e eeuw was men zeer in astronomie ge�nteresseerd.

Men hield er rekening mee dat er leven op andere planeten kon zijn.

Dus vaak werden lichten aan de hemel toegeschreven aan

mogelijke bezoekers van een andere wereld.

Joseph Smith voelde zo'n sterke band met

inheemse Amerikanen dat hij geloofde dat zij hem

naar een nieuw heilig land konden leiden,

dat hij "het nieuwe Zion" noemde.

Smith stierf in 1844,

hij werd vermoord door een woedende menigte, en zijn opvolger,

Brigham Young, leidde de Mormonen verder naar Utah.

Toen de Mormonen in 1849 in het gebied van de Parowan Gap

aankwamen vertelde Ute stamhoofd Wakara hun dat zij

" Gods eigen huis" waren binnen getreden en toonde hun als bewijs

rotstekeningen van duizenden jaren oud.

In heel Utah vindt men rotstekeningen

van jagers die met pijl en boog op bizons jagen.

Doodgewone dagelijkse bezigheden.

Maar er zijn ook hele vreemde rotstekeningen.

En die lijken op ruimteschepen.

Ze lijken op wezens met stralenkransen.

Ze lijken op wezens met antennes op hun hoofd,

of wezens die een vreemd pak dragen.

Feitelijk lijken het rotstekeningen

van ruimtevaarders.

Great Falls, Montana. 19 oktober 1865.

Zes maanden na de moord op president Abraham Lincoln

maakt een pelsjager melding van wat wellicht

het eerste beschreven UFO-ongeluk was in het Oude Westen.

In 1865 rapporteerde de Missouri Democrat

dat een pelsjager een licht had zien zweven

aan de nachthemel.

Het zweefde over zijn kamp, viel uiteen en stortte verderop in het bos neer.

De volgende dag spoorde hij het op,

en vond een grote steen die op een berghelling was ingeslagen.

Hij was hol en opengebroken; hij beweerde dat er

open ruimtes inzaten en

dat er hi�roglyfische tekens opstonden.

Hij zag ook dat er rondom een mysterieuze vloeistof lag.

De krant echter suggereerde zelfs dat

het voertuigen van buitenaardsen

van Mercurius of Uranus waren.

Hieruit blijkt dat ongelukken met UFO's al

in de 19e eeuw werden onderzocht,

bijna 100 jaar voor Roswell.

Maar wat dit verhaal nog

intrigerender maakt voor oude astronautentheorie aanhangers,

is de locatie van de waarneming aan de bovenloop van de Missouririvier.

Dit is het thuisland van de Blackfoot Indianen, een stam

met oude legenden over Sterwezens

die de regio vanuit andere werelden bezochten.

De Blackfoot kennen legenden en mythen

die vertellen over buitenaardsen die

vanuit de lucht naar de Aarde kwamen

in luchtvoertuigen.

De manier waarop ze worden omschreven lijken deze

op de moderne vliegende schotels of UFO's.

Kan het object dat de pelsjager in Montana vond

echt een van de buitenaardse vaartuigen zijn geweest

uit de Blackfoot legenden?

En kunnen de tekens hetzelfde zijn geweest als die Joseph Smith

op de gouden platen aantrof?

Voor sommige inheemse Amerikanen, zoals stamhoofd Standing Elk

van de Yankton Dakota stam, leven er nog steeds Stermensen onder ons

en hebben deze nog steeds contact met mensen.

Veel van onze verwanten die van de sterren komen spreken

telepathisch met ons en sommigen

hebben me een staaf met symbolen erop laten zien.

Zij spraken tegen me en ik kon hen heel goed verstaan.

Dit is een replica van een van de staven

uit een van de lichtschepen.

Hierop staan de algemene wetten.

En zij worden bewaakt door de Stermensen.

Dus dit zijn universele wetten.

Hebben de eerste Amerikanen echt Stermensen ontmoet

toen zij de grens passeerden?

En hadden zij misschien nog meer vreemde ontmoetingen

toen zij verder het Westen introkken?

Tombstone, Arizona.

In 1881 woonde Wyatt Erp in deze mijnstad

bekend van het vuurgevecht bij de O.K. Corral.

Nog geen 10 jaar later zou dit de stad worden met

een van de meest bizarre UFO waarnemingen in de geschiedenis.

Volgens een artikel in het Tombstone Epitaph uit 1890

bevonden twee veeboeren zich in de woestijn van Arizona

toen zij een monsterlijke vogel met grote vleugels zagen.

Het lichaam leek op dat van een alligator

en de vleugels waren vreemd voor hen.

Er is nog een versie van het verhaal van de cowboys

toen zij al erg oud waren waarin zij zeggen op de vogel

te hebben geschoten,maar dat deze wegvloog: hij was kogelvrij.

Er waren veel meldingen over grote vogels waarop cowboys

schoten of na-jaagden over grote afstanden.

En allemaal meldden zij dat de kogels op de leerachtige huid afketsten.

Was het verhaal over de reuzenvogel maar een grap

zoals velen denken?

Of zit er een kern van waarheid in?

In het oude Westen

bestaan er verhalen over wezens

die in mijnen zouden leven.

De Spookruiter was een cowboy die door de lucht vloog,

maar er waren er ook over spooktreinen.

Waren dit gewoon verhalen voor bij het kampvuur

die ter plekke werden verzonden?

Of waren zij op waarheid gebaseerd?

Voor veel Amerikanen in het begin en midden van de 19e eeuw,

bood het uitgestrekte Westen

nieuwe kansen en uitdagingen.

Nu ze bevrijd waren van het juk van de Europese traditie en

het Joods-Christelijke fundamentalisme, konden de eerste pioniers

nu hun eigen politieke, sociale en religieuze filosofie�n

in praktijk brengen, die door anderen werden afgekeurd.

Een van die nieuwe filosofie�n was het Transcendentalisme.

Transcendentalisme was misschien wel de voornaamste filosofie

in het Amerika van de 19e eeuw.

��n van de stichters was Ralph Waldo Emerson.

Het geloof in buitenaards leven maakte

dat hij het christendom verliet.

Ook de schrijver en dichter Walt Whitman had een aandeel hierin.

Zijn beroemdste boek uit 1855 heette "The Leaves of Grass".

In dit boek wordt zo'n 200 keer naar de astronomie verwezen.

Hij geloofde sterk in buitenaardsen.

In een notendop: het transcendentalisme wees jong Amerika erop

dat alle dingen niet waarneembaar zijn en dat sommige dingen dat wel zijn,

maar niet met de vijf zintuigen.

Voor de pioniers opende dit nieuwe idee�n en nieuwe inzichten.

Ook van grote invloed op de manier waarop 19e eeuwse Amerikanen

naar de wereld keken, was de opkomst van een nieuwe soort

literatuur, science fiction.

Ik denk dat het beeld dat wij hebben uit

veel films en tvseries is, dat een cowboy

altijd een ruw en ongeletterd persoon was.

De meeste cowboys konden prima lezen en schrijven.

Er was tenslotte niet veel amusement in het Westen.

Een van de eerste Amerikaanse science fiction schrijvers was

de oorlogsveteraan Ambrose Bierce, die sterk geloofde

dat er leven bestond buiten onze wereld.

Ambrose Bierce was schrijver van een aantal zeer vreemde korte verhalen.

"The Difficulty of Crossing a Field" ging over een boer in Alabama

die op zijn land liep en ineens verdween.

Hij was gewoon weg.

En jaren later zei zijn vrouw dat zij zijn stem hoorde, af en toe,

maar hij was er niet.

Ambrose Bierce probeerde ons te laten zien dat deze man

inter-dimensionaal naar een andere plaats was gereisd.

En alhoewel hij daar nog steeds was, was hij er toch niet.

Veel deskundigen en historici denken dat Bierce,

net als andere schrijvers van fantasieverhalen, was be�nvloed

door inheemse Amerikanen en hun folklore.

Buiten het geloof in Sterwezens, geloofden zij ook dat er

inter-dimensionale doorgangen bestonden, waarmee bezoekers

konden reizen tussen tijd en ruimte.

Als je bedenkt dat mensen plotseling verdwijnen door een gat

in de ruimtetijd naar een andere dimensie en denkt aan

de relativiteitstheorie over het buigen van ruimte en tijd,

lijkt dit niet zo vreemd, omdat we inmiddels wiskundig de gaten

in de ruimte tijd kunnen beschrijven die ruimte regio's met elkaar verbinden.

Het mysterie of zulke doorgangen echt bestaan

kan door Ambrose Bierce zelf zijn opgelost

toen hij het riskeerde om de Mexicaanse woestijn in te gaan.

Begin 20e eeuw was Ambrose Bierce in Noord Mexico

in het gebied dat bekend staat om de vreemde verschijningen,

de Keymay genaamd.

Dit is ook een gebied waarvan men denkt dat zich ook

een inter-dimensionale doorgang bevindt.

Mogelijk is dat Bierce niet alleen naar Mexico reisde.

Nog een andere kleurrijke figuur, F. A. Mitchell Hedges genaamd,

reisde mogelijk met hem mee.

Mitchell Hedges was een Britse avonturier, vooral bekend

vanwege zijn ontdekking van een kristallen Maya-schedel.

De oude stad Paquime ligt op korte afstand van de Kristalgrot.

Hier worden de grootste kristallen ter wereld gevonden.

Mitchell Hedges geloofde dat zijn schedels in staat waren

met iemand te communiceren

en inter-dimensionaal een boodschap over te brengen

aan een buitenaards wezen.

Men denkt dat Hedges samen met Bierce een methode heeft ontdekt

of ontwikkeld om via de kristallen te spreken

of hun kracht in te zetten om zich te laten transporteren,

naar een inter-dimensionale ruimte, voor altijd.

Van daaruit verstuurde hij zijn laatste bekende bericht,

een brief die eindigde met de tekst

" Ikzelf vertrek morgen naar een onbekende bestemming. "

De man die over zo veel vreemde verdwijningen

had geschreven, werd nooit meer teruggezien.

Speelde Ambrose Bierce een spelletje, of had hij een

inter-dimensionale doorgang gevonden zoals beschreven in zijn verhalen?

Misschien ligt het antwoord in een mysterieus meer in Californi�,

waarvan velen denken dat hier een doorgang naar een andere wereld is.

Elizabeth Lake, Zuid Californi�.

Dit hooggelegen woestijnmeer ligt op een kruising van

tektonische platen die de San Andreas breuk vormen.

De Mexicanen die Californi� in 1700 koloniseerden

noemden het Laguna del Diablo, Meer van de Duivel.

Er werd gezegd dat het huisdier van de duivel naar de wereld kwam

via een doorgang op de bodem van het meer.

De lokale legende beweert dat er op de bodem een ingang

naar de onderwereld zou zijn, daarom noemen zij het Meer van de Duivel.

Er wordt ook gezegd dat er van midden 18e eeuw tot 1880

daar iets gebeurde dat de mensen beangstigde.

Sommige rijke landeigenaren bouwden er boerderijen en

deze veeboeren beweerden aangevallen en mishandeld te zijn

door een monsterlijk beest dat uit het water kwam

om vee te stelen en de bevolking te bedreigen.

De veeboeren die dit beest zouden hebben gezien

noemden het "de Dondervogel" en hun beschrijving ervan was bijna

identiek aan die van de reusachtige vogel die de cowboys in Tombstone zagen in 1890.

Een van de landeigenaren haalde het in zijn hoofd

om het wezen in het nauw te drijven om aan een circus te verkopen

en het verhaal gaat dat deze veeboer

een aantal schoten op dit wezen loste, maar dat

de kogels afketsten op het metaal.

De kogels ketsten af.

En na die ontmoeting vloog de vogel oostwaarts

en werd nooit meer in Californi� gezien.

Zo deze zogenoemde Dondervogel inderdaad

hetzelfde wezen zijn geweest waarop de cowboys hadden geschoten?

En waarom noemde de lokale bevolking hem het huisdier van de duivel?

Zij hadden nog geen vocabulaire zoals wij nu.

Dus als er iets gebeurde dat zij niet konden verklaren,

kreeg dit al gauw een benaming als de Duivels Toren of het Duivels Meer

of de Duivels dit of Duivels dat.

Als we de legende erbuiten laten kun je zeggen dat dit een doorgang was

naar een andere dimensie, waarvan de mensen wisten dat deze iets te maken had

met een mysterieuze entiteit op die specifieke locatie.

Als er inderdaad een doorgang ligt naar een andere dimensie of universum

op de bodem van Elizabeth Lake, is het dan misschien

ook mogelijk dat de dondervogel eigenlijk geen wezen was,

maar iets veel ongeloofwaardigers.

De dondervogel was enorm groot, maakte enorm veel lawaai,

dus misschien klonk hij wel als een straalmotor.

Hij kon vuur uitstralen.

Men sprak over een gevleugeld wezen dat donderend geluid voortbracht,

en licht uit zijn ogen spuwde en ik denk dan ook dat

we hier te maken hebben met een soort vaartuig.

De indianen in Noord-Amerika kennen de vogel natuurlijk.

Maar dit was iets anders. Een object dat kon vliegen,

groter was dan de arend en veel geluid kon maken.

Daarom noemde men het de dondervogel.

Zelfs als vliegtuigen opstijgen hier in het zuidwesten,

noemt men deze metalen vogels.

Toen het eerste vliegtuig landde, kwamen de indianen

naar buiten om het vliegtuig te aanbidden.

Het doet me denken aan een concept dat cultureel opsporen wordt genoemd,

het concept dat UFO's

zich in alle vormen kunnen voordoen,

zoals in China de vliegende draken,

en in het oude Egypte de vliegende boten.

In de Romeinse tijd sprak men over vliegende schilden.

Misschien was dit hun interpretatie of

misschien was dit wat zij daadwerkelijk zagen.

Zagen de cowboys in Tombstone, Arizona en de veeboeren bij Elizabeth Lake

een buitenaards voertuig, dat misschien al

duizenden jaren naar Noord-Amerika kwam?

De waarheid in ieder geval is dat er interessante en ongelooflijke

verhalen zijn over vliegende objecten in de 19e eeuw,

alsmede vreemde ontmoetingen en gebeurtenissen.

Het Oude Westen was niet alleen ruig, dodelijk en bloederig,

maar ook mysterieus.

Het was een tijd waarin de mensen vaak dingen tegenkwamen

die zij niet begrepen en er vele verhalen bij verzonnen.

Dit is iets wat je overal tegenkomt.

Hoeveel dingen die we nu weten, leken eerst onmogelijk?

Ik probeer ieder verhaal openhartig aan te horen,

of ik het nu wel of niet geloof.

Buitenaardsen bezetten een rustige stad in het westen

en doodsbange inwoners grijpen hun wapens

in een dappere poging zichzelf te verdedigen.

Is dit slechts fantasie uit Hollywood?

Of zijn films zoals Cowboys en Buitenaardsen echt gebaseerd

op historische gebeurtenissen?

Verhalen die alles tarten dat we kennen

of geloven over onszelf?

Betekent dit dat hoe meer we over de onmetelijkheid van het heelal

ontdekken en de mysteries van de Aarde onderzoeken,

we de geheimen van ons verleden zullen ontrafelen

en daarmee een doorgang naar onze toekomst zullen openen?

Vertaald door **Heeltje**.

Gedownload van Bierdopje.com