Original subtitles

Esvaplar, çamaşırlar, alınıp satılan hediyeler, eşyalar, her şey burada.

Hepsinin tamam olması lazım.

Ama bu, bakın.

Şunlar da takılar.

İyice baktık, düşündük.

Ama bu kargaşa ve üzüntüde bir eksiğimiz çıkabilir. Çıkarsa haber verin, telafi

ederim.

Böyle dangında olgun gelip...

Bu şekilde haber verdiğim için de kusura bakmayın kaç gündür ne yaptım ben de

bilmiyorum.

İyi de Mehmet sana bir şey diyen olmuş gibi sanki sırası mıydı bunların?

Önce bir kız bulunsaydı. Derdi neymiş bir anlasaydık.

Bu kadar aceleye ne lüzum vardı koşa koşa gelip bunları söylüyorsun bana.

Polise gittin mi?

Gel sen beni dinle.

Rıza da gelsin.

...beraber emniyete gidelim, dilekçesini, fotoğrafını verelim...

...bir an önce aramaya başlasınlar.

Sonra biz hep beraber oturur, konuşur... ...olup biteni iyice anlatarak... Nurhan

dayı.

Sağ ol.

İyi bir anlayıklı bir insansın ama bunları konuşmanın lüzumu yok artık.

Zaten karşında zor duruyorum.

Utancımdan yüzüne zor bakıyorum, Rıza'nınkine hiç bakamam.

Ediyelerinizi, takılarınızı alın.

Nişan olmamış sayın.

Bizi de bu meseleyi de unutun.

Benim artık öyle bir kurulum yok.

Eğer sağ dönerse onu kendim öldürürüm.

Ölüsü gelirse leşini köpekten atarım. Tövbe de Mehmet.

Babası bile olsa kimsenin kimse için böyle bir şey söylemeye hakkı yoktur.

Kusura bakma da insan düşmanı için bile bu söylediklerini düşünmez. Hele kendi

kızı için, anasabisi bir evladı için bunları hiç söyleme.

Bana müsaade dayı.

Mehmet.

Derdi neymiş peki? Niye kaçmış evden?

Onu söylemedi.

Ben de üstüne gidip sıkıştırmadım.

Sen görmedin adamın halini.

Benim yüzümdendir.

Niye senin yüzünden olacakmış oğlum?

Sen ne yaptın ki bize?

Top topu iki kere gördüğüm bir insana ben ne yapacağım?

İstemedi işte beni.

Babası zorlayınca da kaçıp gitti.

Başka ne olacak?

Oğlum sen kendini aşağılamaya ne kadar meraklıymışsın böyle ya. Allah Allah ya.

Dede.

Bunların hepsini biz mi aldık ya?

Evet biz aldık başka kim alacaktı?

Peki bu işler hep böyle mi oluyor?

Hangi işler?

Bu işler işte.

Nişan bozulup yüzük atıldığında alınan verilen hediyeler iade mi ediliyor?

Öyle oluyor tabii.

Başka nasıl olacaktı?

Öküz öldü ortaklık bitti hesabı.

Yani.

Bu ne ya?

Rıza.

Rıza hadi oğlum kalk, geç kalmayalım.

Tamam.

Ede sana bir şey soracağım.

Söyle.

Her gün sabahın köründe kalkıp...

Bana bu kadar güzel bir kahvaltı hazırlamaktan bıkmadın mı hala?

Vallahi ben yemekten bıktım, sen hazırlamaktan bıkmadın mı ya?

Ne oldu?

Ekmeği unuttum.

Hı? Bıkmadın mı?

Bıktım. Ben ne yapayım?

Hazırlama.

Ne yiyecektin hazırlanırsan?

Açılacak dedim ya bulurum bir şey.

Olmaz öyle.

İyi bir kahvaltının yerine ilk bir şey tutmak.

Öyle işe mi girdi?

Sonra?

Başlar başlamaz.

Ne zaman öğlen olacak diye bakar durursun.

Sonra bir baktım böyle benim arabanın yanında hayvan gibi bir Arjantin Dogo

duruyor. Arjantin Dogo ne be?

Var ya baba hani böyle iri yarı bir tane köpek cinsi. Böyle gözleri küçük renkli,

kulakları kırık.

Çıkaramadım şimdi.

Bak şu işte.

Şu bak.

Vay bu ne be? Arjantin Dogo.

Dedim bu hayvan burada ne geziyor? Ufaktan gittim yanına bu şimdi beni

gördü. Bir bana baktı. Bir arabaya baktı.

Yaptı atladı arabanın içine. Geçti böyle oyuna oturdu. Babasının arabası gibi

oturuyor böyle önde.

Gittim yanına açıktan alıyorum bir de. Korktum yani şimdi iri yarı hayvan.

Geçtim kapının arkasına. Bir iki hoşt moşt falan filan. Hiç hiç tınmıyor bile

ya. Yerinden kıpırdamıyor.

Sonra aklıma geldi benim bagajda vardı. Geçtim arkaya. Açtım bagajı. Sopayı

alırsın böyle.

Vurmadın değil mi hayvana? Yok vurur muyum baba ya. Sen ne bakıyorsun onun

öyle iri yarı olduğunu. Çocuk gibidir o cins ya.

Kıyamazsın yani ama işte.

İri yarı olunca korkuyor insan yani.

Neyse. Dürttüm böyle sopayla bir iki. Hiç gene kıpırdamıyor yerinden. Ama

şimdi rahatsız da oldu ya.

Vakti böyle arka boş. Hop diye atladı arabanın arkasına. Bir yattı. Koltuğu

göremezsin ya. Hayvan gibi ya böyle. Ne istiyormuş peki?

Valla sorduk ama söylemedim.

Ama işte herhalde kendi arabası zannetti zavallı. Nasıl yani kendi arabası?

Bizim burada böyle cins hayvan ne geçsin baba ya? O pompacı coşkunun demesine

göre iki üç gün önce bir tane araba getirip bırakmış bunu. O da benim

arabaya benziyorsa bak kendi arabası zannetti herhalde zavallı.

Bunlar çok düşkün oluyorlar ya sahiplerin. Doğrudur köpekçin söyledir.

Artık çağırdım coşkunu baktım olacak gibi değil. Dedim gel bir kardeşim şuna

bir bak gözünü seveyim. Ne oldu abi? Geldi baktı gördü tamam dedi sen merak

etme ben de. Ne yapacağız?

Kapattık bütün kapıları. Bir bu arka sağ kapı açık.

Alırsın tazdikli suyu bir sıkarsın arkaya. Bu hemen doğruldu falan böyle

bir hayvan tedirgin oldu.

Öne geçmeye çalışıyor öne sıkıyoruz. Yana geçmeye çalışıyor yana sıkıyoruz.

En sonunda açık kapıdan atladı gitti hayvan.

Böyle böyle kaç tane arabaya girmiş hepsinde de su sıkıp zor çıkarmışlar

hayvan.

Akşam akşam durduk yere başımıza gelene bak işte.

Amca sana bir şey sor. Sor yani.

Böyle olaylar niye hep seni buluyordu? Nasıl yani?

Dediğim gibi işte.

Yani tüm enteresan olayları sen yaşıyorsun.

Biz öyle ot gibi geçip gidiyoruz. Nasıl oğlum olur mu öyle ot gibi ya? Şimdi

senin de başına geliyordur muhtemelen böyle şeyler ama farkına varmıyorsundur.

Yani... Ben çocukluktan beri bak babam bilir farkındalığı yüksek bir adam oldum

yani. Hani algıları açık derler ya hep öyleydim herhalde ondan öyle oluyor

bilmiyorum ki.

Adam boşa dememiş, ihtiyacını çomağa hazırla diye. Tam şuna mesaj yazayım

dedim, pat diye aradın.

Kavuş oğlum, ne bok yiyeceksin başka?

Vallahi de.

Vallahi de.

Allah Allah, peki nereden icap etmiştik artık?

Anladım.

Anladım.

Yok lan.

Sarıdur tutup şey bırakmaz onu.

Mali şerif, telhara buluşalım mali.

Kurban oldum Allah, kurban oldum Allah.

Tez gönder kavuşalım mali. Tez gönder kavuşalım

mali.

Burası mıydı?

Daha soymadın mı sen?

Yok soyundum da geri giyindim. Neden?

Canım istemiyor.

Benim istemedin.

Yok kafam bir gidik bugün.

İçim daralıyor kendimi veremiyorum.

Ters bir şey mi oldu?

Hiçbir şey olmadı.

O zaman otur şöyle.

Çıkar şunu.

Ulan Rıza, ne oldu senin iş?

Hangi iş?

Ne demek hangi iş?

Ulan düğündü, nişandı deyip kafamızı durdun.

Ne zamandır sesin soluğunda çıkmıyor. O iş çoktan patladı oğlum.

Nasıl patladı lan?

Bayağı patladı işte. Bozduk nişanda. Yemin et.

Allah'ım.

Niye?

Tam olarak söyleyebileceğimiz sebep yok.

Uyum yok değil.

Farklı olmayacak.

Karşı konuşup medeniyete ayrılmaya karar verdik.

Allah Allah.

Ne zaman oldu peki?

Oldu epey.

Üzüldüm lan.

Öyle yapacak bir şey yok.

Senin canın sağ olsun kardeşim.

Vardır bir hayır.

Boş ver lan. Sonra teneyyümsüz olabilirdim. Bir tarafından başlayalım.

Bu saatte rahatsız ediyorum.

Önemli değil.

Bu saatten içeri gelebilir miyim?

Hasta mısın?

Yüzün kağıt gibi.

Yok iyiyim.

Aç mısın?

Değilim ama bir bardak su verirsen iyi olur.

Biraz başım dönüyor.

Buyur. Buyur.

Rıza.

Rıza hadi oğlum kalk geç kalmayalım.

Bir dakika arkadaş dedi.

Onun çeresi de önde ya böyle. Bir dakika arkadaş ben bir şey soracağım dedi.

Biz dedi Birleşmiş Milletler Teşkilatı'mız yoksa kızılaşmıyız dedi

ya. Bu iş iyice çığırından çıktı artık arkadaş dedi ya.

Dedim Suriyelilerle kalsa gerek bunun Afganı var, Üzbeyi var, Kırkızı var,

Afrikalısı bile var kardeşim dedi ya.

Geçen gün dedi inanır mısın arkadaşın biri Ankara'nın göbeğinde Sudanlılarla

Mozambiklerin kavgasına şahit olmuş dedi ya.

Bunlar bardak içip içip ondan sonra tunalının göbeğinde elliye elliye

dizilmişler bir bir tarafa bir bir tarafa. Sabaha kadar kavga, zopa, yumruk

birbirlerine girmişler dedi ya. Polis de hiçbir şey yapmamış böyle durmuş onları

seyretmiş. Neymiş dokunulmazlıkları varmış. Diplomat çocuklarıymış bunlar

diyor. Bu nasıl iş kardeşim dedi ya.

Kılıçlara bile dokanacaklar.

Mozambiklere kimse bir şey yapmayacak dedi ya.

Yahu Mozambik nereye kardeşim dedi ya. Mozambik nereye dedi ya.

Ya dedi haritada yerini göster 2 milyar vereceğiz deseler vallahi de billahi de

gösteremem. Biz nasıl gülüyoruz var ya. Ahmet abi çayı püskürttü. Ben zaten

yerlerdeyim. Mücahitler kağıdı mı adı bıraktılar gülmekten. Adam bizi 2

dakikada perişan etti gülmekten.

Çok çok acayip bir adam ya. Çok komik bir herif.

Hadi. Gidin benim bir işim çıktı.

Ne işin?

Tecrübün oğlunun sünneti varmış oraya öleceğim. Gel bırakalım oğlum çıkarsan.

Yok yürü ben hava alırım biraz. İyi sen yürü.

Çok yaşa kalma. Kalmam.

Eve gidiyorum.

Ne bunlar?

Bir şey değil.

Şekil mi yapacağım?

Yok ya. Böyle canım sıkıldı. Yatmadan biraz takılayım da.

Neye sıkıldı canım?

Görmüyor musun ortalığın halini?

Ne var oğlum ortalığında?

Dolar dokuz, euro on olmuş.

Borsa düşmüş, lastak fırlamış. Amerika İran'a nota vermiş. İran iftiharıyla

atarlanmış. İnsanın canı başka neye sıkılır bu hayatta?

Şşş yapma lan.

Sen nereye?

Nereye olacak eve?

Burası çok güzel lan.

Çok acayip hissettiriyor insana.

Allah şuradan seslenip, hoş geldin ya Rıza diyecekmiş gibi geliyor sanki.

Tövbe de lan.

Niye?

Ne bileyim.

Denir mi ki öyle?

Ne var oğlum?

Allah babamızı ziyarete gelmişiz.

Huzuruna çıkıp elini öpmüşüz gibi düşünsene.

Onun da çocuklarına bir hoş geldin demesi çok mu anılma?

Yani değil de ne bileyim.

Doğru diyorsun aslında.

Haftaya maşa gidiyoruz.

Valla mı?

Haa, valla.

Bu evlatlı kartallar olarak bir tane minibüs tutup gitmeyi düşünüyoruz.

Gelirsen sen de yazalım.

Olur. Hangi gün?

Hazır.

Valla olur.

Yarın dedemle bir konuşup haber vereyim. Tamam.

Büyükte bir pankart hazırlıyoruz.

Ne diye?

Her süreçten günlerin.

Helal.

Çok özledik lan.

Kaç zaman oldu görmeyelik arkalama.

Dramatize etmeyelim, acıtasyon yapmayalım, sağ şeridi de boşaltalım.

Öyle oğlum.

Başka kimimiz var bilir.

Senin gibi nişanlımız vardı onu mu özleyeceğiz ha?

Bizde de yok artık lan.

Baya yok işte, bozulu nişan.

Hadi canım.

Valla.

Neden? Nedeni yok olmadı işte.

Baktık olmuyor.

Karşılıklı konuşup medeniyete ayrılmaya karar verdik.

Diyeceğim de ileride iş patlayıp gerçekler göte gireceğinden hiç

demeyeyim. Oğlum doğru düzgün anlat lan şunu.

Anlatacak bir şey yok. İstemedi beni.

Nasıl istemedi?

İstemedi ise hiçbir şey demeden koyup kaçtım.

Nasıl koyup kaçtı? Sen de söylediğim her şeyi soru haline getirip geri döndürüp

durma. Oğlum yok lan. Yemin ederim anlamadım. Neyini anlamadın ya?

İstemedi beni. Kaçtı gitti diyorum.

Neyini anlamıyorsun bunun?

Olur mu öyle şey ya? Çocuk oyuncağı mı bu?

Onun gibi bir şey.

Neden kaçmış peki?

Kaçmadan önce arayıp izahat vermedi.

Ama babasının yüzünden herhalde.

Nereye gittiği belli mi?

İstanbul'a dediler. Ama kesin olarak kimse bilmiyor.

Lan çıh ya.

Dede de ne kadar seviniyordu sen evleneceksin diye.

Ben çok da ona üzüldüm zaten.

Bir şey demiyor ama çok koydu garibime.

Koyar tabii.

Peygamber gibi adam o.

Az üzülmüş.

Ya boşver.

Kaçtıysa kaçtı.

Madem senin gibi bir delikanlı hiç istemedi.

Tuttun gitsin.

Ben de öyledim zaten.

Bu ne lan?

Memleket dallasa döndü.

Dallas neydi ya?

İyi bileyim.

Ya babam böyle durumlarda öyle diyor işte.

Oradan aklımda kalmış.

Hangi durumlarda?

İşte böyle boynuz durumlarında falan.

Ne dediğinin farkında mısın sen?

Oğlum dur lan sen yanlış anladın beni. Ben hiç öyle o anlamda der miyim lan?

Sen benim kardeşimsin dur ya.

Özür dilerim lan.

Olur mu öyle şey der miyim hiç o anlamda?

Kardeşimsin sen benim.

Neyse. Öyle dedim de.

Gene de o kadar kolay değil ama.

Ne o kadar kolay değil?

Öyle kafana göre ben gidiyorum demek. Öyle olmuyor o işler.

Nasıl oluyor peki?

Orasını bilmem artık. Ama öyle olmuyor.

Ne diyorsun oğlum sen?

Bu söylediklerim aramızda tamam mı? Kimseye söyleme. Yok merak etme.

Yarın ilk iş. Belediyenin hoparlörlerinden.

Tüm şehri ilan ederim artık.

Ne dersin valla?

Bu ara herkesten her şey beklenir.

Sayın Boyabatlılar. Sayın Boyabatlılar. Böyle böyle böyle.

Haberiniz olsun.

Neşanlısınız hayır.

Komuş kaçmayın.

Komuş kaçmayın.

Değil mi lan böyle?

De.

Hakikaten anons etsek mi lan?

Zaten gündem karışık. E biraz da biz karıştıralım amınakoyim ha?

Karakter alın.

Benliklik yok nasıl olsa.

Kızım dedim yavrum şimdi ele güne halısını ziyarete gitti deriz de. Sen de

fazla uzatmadan kimse şüphelenmeden vakitlice dön dedim. Tamam anne dedi.

Ama ben babamdan korkuyorum biraz dedi. Onun siniri biraz dedi geçsin. Ben

birkaç gün daha kalayım dedi. Tamam dedim olur dedim. İki gün daha kaldı.

İki gün sonra eniştesi almış garaja götürmüş. Otobüse bindirmiş yolcu

yapmış. Sonrasında aradı. Ben kızı bindirdim meraklanmayın dedi.

Şoförün dediğine göre otobüs garajdan çıkarken...

Bana bir telefon geldi. Halamı hastaneye kaldırdılar. Benim inmem lazım demiş.

İnmiş. Ondan sonra gidiş o gidiş.

Mehmet amca peki?

Bir şey yaptı mı?

Kılını bile kıpırdatmıyor. Zaten bir şey yapacak hale mi kaldı adamın? Mahvoldu.

İnsanlıktan çıktı.

Hep utanıyor. Herkesten kaçıyor.

Ben ilk önce gidecek bir yerde kendini atacak, inmeyecek falan diye de korktum.

Yemiyor, içmiyor. Bütün gün tarlada çalışıyor. Ektiği yeri bir daha ekiyor.

Kazdığı yeri bir daha kazıyor.

Böyle... Dağ gibi adam gitti, Mecnun gibi, meczup gibi bir şey oldu çıktı.

Oğlum ne yapıyorsun orada?

Bir şey yapıyorum dede.

Niye erken kalktın?

Önce uyku tutmadık, kalktım işte.

Hadi geri içeriye kahvaltı hazırlayalım. Çeksin orada.

Tamam, geliyorum.

Dede ben biraz uyuyup öyle gelsem olur mu?

Çok ağırlık çöktü, böyle olmayacak.

Yat dinlen biraz.

Hatta işe iş gelme bugün istersen.

Biraz uyumaya çalışayım. Sonra bakarım duruma.

Tamam tamam. Kınt etme.

Peki ne yapmayı düşünüyorsun şimdi?

Burada mı?

Evet. Bilmiyorum.

Açıkçası bir şey düşünerek gelmedim.

Bu kadar büyük bir şehirde bir insan nerede aranır? Nasıl bulunur onu bile

bilmiyorum. Eğer böyle olursa biraz dolanıp geri dönerim herhalde. Vallahi

kendi istemezse bulunması zor dedi polisler.

Tabii başına bir şey gelmedi. Yani Allah göstermesinler.

Nereden alıyorsun bu arada?

Üniversitede okuyan bir arkadaşım var. Onun evinde. Var mı sıkıntın, derdin,

ihtiyacın? Yok, sağ ol.

Derdimiz bu işte.

Seninle canını sıkdım. Olur mu öyle şey ya?

İlhan bizim de kızımız, yanımız. O günden beri evde hiç kimsenin yüzü

gülmüyor. Nerededir, ne yiyordur, ne içiyordur hep aklımızda.

Unutmadan şu numarayı bir kaydedeyim.

Buydun değil mi?

Evet, o.

Soyadın neydi?

Uysal. Özal, Uysal.

Tamam. Bak dediğin gibi bir şeye ihtiyacın olursa çekinme. Tamam.

İyi akşam bize gidelim, misafirimiz ol diyeceğim ama işte buranın halini

görüyorsun. Sağ ol. Ben müsaadenizi isteyeyim artık.

Sağ ol.

Sen geç kalmadın mı?

Kaldım. Ee?

Kahvaltı yapıyorum, yapmayayım mı? Kalk lan.

Nasılsın kardeşim?

Ne var ne yok?

Nasılsın? İyiyiz diyelim, iyi olalım.

Geceye geç geldin.

Öyle oldu, gezindim ben.

Nerede?

Akırköy tarafına bakın bu sefer.

Sonra gece aşağıda sahilde takılın.

İyi yapma sen.

Var mı gelişme?

Yok.

Helaştan mı bu iş olmaz?

Olmaz mı zaten?

Canavar gibi ekran koruyucu var.

Yaşar sana bir şey soracağım.

Ne zamandır merak edip duruyorum.

Sor kardeşim buyur.

Soru sormadan ne yaşadığımızı nasıl anlıyorsun?

Nasıl?

Boşver. Ne soru lan?

Siz de bu çocukla aynı okulda, hatta aynı sınıftasınız değil mi?

Evet.

Bu arada sabah tek başına okula gideceğim.

Evet.

Ama sen ne zaman istersen o zaman gidiyorsun.

Hatta hiç gitmiyorsun bile. Doğru mu?

Doğrudur.

Nasıl oluyor peki bu?

Nasıl oluyor?

Peki.

Nasıl olduğunu anlatacağım ama kimseye söylemeyeceksin tamam mı?

Ayıp ediyorsun.

Ben okula falan gitmiyorum.

Nasıl?

Okumuyorum yani oğlum.

Kaydım bile yok üniversitede.

Oh kaç senedir burada ne yapıyorsunuz lan?

Okuyormuş gibi yapıyorum.

Neden? Nedeni mi var oğlum?

Hayatımı yaşıyorum çünkü.

Seninkiler biliyor mu oğlum?

Manyak mısın oğlum sen?

Peder duysa kalp krizi geçirir.

Ölmelenmeyene bilgisayar.

Nasıl idare ediyorsun peki?

Şüphelenmiyorlar mı?

Vallahi bazen şüpheleniyorlar. Ama biz de ona göre önlemimizi alıyoruz tabi.

Hı hı.

Kardeşime şöyle anlatayım.

Bak bu ev.

Odadaki ders kitapları, okul fotoğrafları filan. Hepsi dekor.

Çocuk bile.

Reşat mı?

He Reşat.

Bizimkiler böyle bir manzarayla karşılaşınca hiç şüphelenmiyorlar.

Akıllarına bile gelmiyor.

Reşat da mı okumuyor amına koyayım? Yok.

Lan beş saat okuyor.

Sadece üniversiteden arkadaşınmış gibi yapıyor.

Karşılığında burada bedavaya oturup yiyip içiyor. Açlık bile veriyorum lan.

Rüşvet gibi mi?

Rüşvet gibi olur mu Rıza'cığım? Benden rüşvet alacak adam.

Burs gibi diyelim.

Bir nevi kredi yani.

Kredi ve yurtlar kurumu var ya KYK.

Onun gibi.

O iyi oldu lan. Bu hesapta ben de KYK genel müdürü oluyorum.

Peki sonra ne olacak?

Bir gün nasıl olsa çıkacak ortaya. O zaman ne yapacaksın?

Ne olacağı mı var kardeşim?

Onu da o zaman düşüneceğiz. Sırası gelince yani.

Şimdilik adım adım ilerliyoruz.

Step and step yani.

Şampiyonlar giden takımın topçusu diyor ya. Maç maç düşüneceğiz diye.

Bizimki de o hesap. Maç maç düşünüyoruz işte.

Ama tabii Fenerbahçe'n kullanıyor.

Bitmiyorum bu aman akılımın akulu diye sıkıştırıp üstüme geliyor. Ben gayet

soğukkanlı bir şekilde uzadı falan diyerek hop buraya çağırıyorum.

Biliyorsun biraz zamparadır.

Uçarak geliyor.

Bu annemi vayfas etmek için arada gizli bir anlaşma gibi oldu neredeyse.

Kazan kazan hesaba.

Sonra buraya gelip bu dekoru falan görünce mecburen inanıyor.

Düşünsene oğlum. Öteki ihtimali hangi ebeveyn inanmak ister?

Çocuğunun okumayıp kendini işlettiğini düşünen anne baba mı olur?

Valla ne yaparsan yap.

Ama eninde sonunda patlayacak bence. Bu kadar hafife alma o durumu.

Ne patlayacak ya?

Sen ne yani?

Burası Türkiye oğlum.

Burada herkes inanmak istediğine inanır.

Patlasa bile anca içinde patlar. Ayrıca patlamak hata.

Onu da o zaman düşünecek.

Oğlum bu nasıl bir rahatlık lan?

Adam orada seni okutmak için çalışıp didiniyor. Sen burada gelip tozuyorsun.

Üstüne bir de içiyorsun.

Güzel iş vallahi.

Ne çalışıp didiniyor lan?

Oturduğu yerden milleti... Sanki tanımıyorum pederi.

Vallahi Yaşar ne desem bilemedim.

Ama kardeşim kararlılık ve özgüvenini kıskandığımı söylemeliyim. Helal olsun.

Helal olsun tabii.

Herkesin harcı değil oğlum bu işler. Yutuk lazım, yürek lazım.

Millet daha kendi hakkını istemeye utanır sıkılırken biz burada şeytan gibi

parmaklıyoruz. Ne diyorsun sen?

Risk alıyoruz oğlum risk.

Bu ne var ya?

Bizim Neşat.

Evet. Öyle kızdığıma gıcık olduğuma bakma.

Acayip bir herif.

Hem ortaokul hem lise birincisi.

Türkiye bilmem kaçıncısı. Çok çalışkan lan. Zehir gibi koştu. Allah senden

benden esirgediği aklı zekayı buna vermiş. Ama geri kalan her şeyi de

esirgemiş. Biz bununla tanıştığımızda bu açlıktan geberiyordu.

Orada burada sürünüp sokakta yatıyordu neredeyse. Çünkü çok fakir.

Fakirlik bile değil. Böyle yokluk, yoksulluk. Çöl gibi.

Baba ölmüş.

Ana delinin teki.

Ama ne oldu şimdi böyle?

Sayemde insan gibi yaşıyor.

Emek yiyebiliyor.

Sıcak yerde kalıyor. En önemlisi de okuluna gidiyor. Şimdi yarın bu belki

büyük adam olacak. Öyle mi?

Bakan olacak.

Başbakan olacak.

Memleket kazanacak.

Millet kazanacak.

Öyle yani.

Fırlama yaşar deyip geçme demek istiyorum yani. Biz burada büyük iş

yapıyoruz. Sevap işliyoruz.

Bak bu hayatta her şey... ...bir başka şeyin sebebi.

Her insan ötekinin bahanesi.

Şimdi tam anlatamadım ama... ...buna benzer durumlar işte.

Koyuyorum sana da. Aman bana acın oldu.

Zaten herkese koymuşsun.

Bu iyiydi lan.

Kim akıl etti bunu?

Ben.

Buyurun komiserim. Halil, bu arkadaşın işiyle neden ilgilenmediniz?

Dediği bir şey değil ki. İlginize dedik amirim. Herkese takdimdeki olaya gidince

kendisine biraz beklemesini söyledim.

Bu kadar abartmayın ya. Dış abartmak bu kadar mı zor?

Şimdi yapacağız amirim. Hadi yapın o zaman.

Kalsa olur mu?

Olur komiserim. Eyvallah.

Şu tuşla ileri gideceksin.

Geç. Mazlum olmayı mağduriyete yaratmayı pek seviyorsunuz.

Fırça attığınca rahatladın mı?

Bende bir sıkıntı yok memur bey.

Selamün aleyküm.

Afiyet olsun.

Gel gel, kaynadan seviyorum.

Hayrola, ziyafet mi var?

Mesaj attım lan, görmedin mi?

Yoo.

Evet, atmıştım.

Çabuk gel, ziyafet var.

Geç oturun.

Ellerimi yıkayıp geliyorum.

Bizimkiler mi geldi, nereden çıktı bu?

Yok lan, bizimkiler nerede yapacak böyle dolmayı?

Oha! Kim yaptı bunu?

Deden. Harbi onu diyecektim. Aynı 12 gibi olmuş.

Kim yaptı gerçekten?

Valla deden yaptı lan.

İkerden amaçlı.

Oğlum böyle böyle ne olacak peki? Nereye kadar gidecek bu?

Bilmiyorum dede.

Ne olursa olsun nereye kadar giderse gitsin bu kızı bulmadan dönmeyeceğim

ben.

Onun başka şeyi düşünmüyorsun değil mi?

Ne gibi?

Oduncu Aybaz'ın oğlundan silah almışsın diyor millet.

Yok da benim başım. Kim diyormuş bunu?

Duydum işte. Ateş olmayan yerden duman çıkmaz. Kimseden silah mı almadım ben.

Bunu uydurmasınlar.

Peki ne yapacakmışım silahı?

Ne bileyim ben?

Adam mı vuracakmışım?

Katil miyim ben?

Oğlum bunu söyleyenler senin arkadaşların.

Hepsi birden aynı şeyi söyleyince korktuk.

Kız o şekilde çekip gidince gururun bu incindi diye düşündük.

Milletin dediğine bakma sen.

Bunlar var ya adama zorla cinayet işlettirir. Salak mıyım ben?

Hayır biz de inanmadık zaten.

Ama ben gene de geleyim senden bir konuşayım. Senin ağzından duyayım

istedim. Duydun işte.

Merak etme olmaz öyle şey.

İyi peki.

Tamam hadi buldum diyelim. Ne yapacaksın bu kızla? Ne konuşacaksın?

Ona ne kötülük yaptığımı soracağım.

Ben sana ne yaptığında bir şey demeden, iki çift laf etmeden koyup kaçtın

diyeceğim. Diyeceksin de ne olacak?

Ne demek ne olacak?

Sebebini öğrenmiş olacağız.

Benim gerçeği bilmeye hakkım yok mu?

Hayat boyu bu belirsizlikle mi yaşayacaktım?

Gurursuz, haysiyetsiz bir insan mıyım ben?

Hem ben ne yaptım ki ona?

Tamam karşıma çıkmaya yüzü yok. Anladım.

Ama en azından insan bir telefon açıp... ...bir mesaj atıp, bir haber gönderip...

...ya kardeşim ben seni istemiyorum.

Seninle evlenmem. Şeytan görsün yüzünü diyemez miydi?

Dürüstçe böyle dese ben ne yapacaktım ki ona?

Bir şey mi diyecektim? Boş konuşma Allah'ını seversen. Öyle bir şey söyler

mi hiç?

Kimse kimseye böyle bir şey söylemez. Nerede yaşıyorsun sen?

Söylemezse görecek o zaman.

Neyi görecek?

O şekilde bırakıp gitmenin ne demek olduğunu.

Nasıl görecek?

Ne olacak işte?

Oğlum az önce katil miyim ben diyordun. Gene diyorum.

Ama karşıma alıp bunu sormazsan... ...ben sana ne yaptım demezsem hayat

boyu içimde kalacak.

Bundan sonra bunu açıp hiçbir şey yapamam artık.

Burada mı öğrendin bu lafları sen?

Hangi laf sana?

Öyle süslü düşlü konuşma işte. Öyle şey bilmezdin sen.

Ne var ki bunda?

Dönmeyeceksin.

Yok. İyi dönme o zaman.

Peki nasıl bulacaksın?

İki aydır sürünüyorsun buralarda. Var mı bir iz, bir haber, bir şey?

Yok.

Oğlum İstanbul dediğin 20 milyonluk şehir. Arı kovanı gibi yer. Ne altı

beledi ne üstü. Mahşer yeri oğlum. Burası gayya kuyusu.

Bu insan deryasında insan mı bulunur hiç?

Allah'a kusura bakma Reza'nın sende bir gram akıl yokmuş ya.

Ya insan iki kelime konuşmak için bu kadar sefalete katlanır. Bak şu haline.

Ne varmış halinde? Oğlum nereden biliyorsun hala burada olduğunu? Ya

başka bir yere gittiyse?

Bunun Ankara'sı var, İzmir'i, Samsun'u, Diyarbakır'ı, Hanya'sı, Konya'sı, Uludağ

'ı yakını koskoca Türkiye.

Sen elinden geleni yaptın. İçin rahat, vicdanın temiz.

Bundan sonrası artık onun bileceği iş.

Ondan önce de Allah'ın takdiri tabii.

Anası babası bile peşini bırakmışken senin bu kızın peşinden koşman böyle

sürünmen doğru mu Allah aşkına?

Her ikisini istemeyen, sevmeyen bir kızın peşinden ısrarla illaki olacaksın

diye gitmek bunun bir adım ötesi başka bir şey ya.

Hadi gel biz evimize dönelim. İş güçlü arkadaşlar falan derken zaman da

unutulur gider. Her şeyde olacağına varır.

Hadi oğlum.

Dönelim evimize.

Bak sana şimdi ilk defa bir şey anlatacağım.

Dön dönme kendi kararın ama... ...bu anlatacağımı hayatım boyunca hiç unutma.

Muhammetli baban öldükten sonra... ...aradan bir yıl falan geçti.

Biz alıştık gibi görünüyoruz. Ama yemiyoruz, içmiyoruz, eğlenmiyoruz,

gülmüyoruz falan.

Öyle yaşıyoruz. Daha doğrusu yaşamaya çalışıyoruz.

Bir gün dükkanda otururken aklıma bir şey takıldı.

Ya dedim biz kendi acımızdan başımızı kaldırıp da bu kız evde ne yapıyor, iyi

mi, kötü mü, bir sıkıntısı, bir derdi var mı diye soramadık.

Unuttuk.

Annen geldi aklıma.

En çiçek taze gelin.

Rahmet dedikten sonra anne babasının evine gitmek istemedi.

Daha cenaze kalkmadan geldi bana.

Baba dedi izin verirsen benim ömrümün sonuna kadar burada kalmak.

Oğlumu babakın evinde büyütmek istiyorum dedi.

Yeter ki beni Yusuf'un yanından ayırmayın dedi.

Her işinizi yaparım. Her hacetinizi görürüm.

Yüzünüzü yere baktırmam. Kimselere laf ettirmem dedi.

Ben de tamam kızım dedim.

Nasıl istersen.

Sonra aradan bir zaman geçti.

Sen üç yaşında falansın işte.

Yine bir gün aldım karşıma.

Önce bir hala hatırı sordum. Nasılsın kızım?

İyi misin?

Bir derdin, sıkıntın var mı dedim.

Bak sana bunu da ilk defa söylüyorum.

Baban nasıl oğlumsa, amcan nasıl oğlumsa... ...bir baba evlatlarını nasıl

seversin, ben seni şu an nasıl seviyorsam... ...o kızı da kendi öz

kızımdan, kendi evlatlarımdan daha çok sevdim. Öyle cesur, öyle delikanlı.

Tevekkül sahibi.

Yok baba dedi hiçbir derdim sıkıntım yok sayenizde dedi.

Ama dedi sonra... ...Yusuf'um olmadan yaşamak çok zor geliyor bana.

Onun olmadığı yerde nefes alamıyorum dedi.

Bir gün her şeyi... ...Rıza'mı bile geride bırakıp onun yanına gitmek

istiyorum dedi.

Ben şaşırdım.

Hiçbir şey söyleyemedim.

O zamana kadar ben o yaşıma kadar ben ne etrafımızda ne şurada burada böyle bir

sevgi, böyle bir aşk, böyle bir sadakat görmedim ki bilmiyorum.

Şurama bir ağrı çöktü.

Kalbim öyle bir heyecanda çarptı ki kendimi tutamadım. Ellerine sarıldım.

İki elini birden öptüm. Minnetle yüzüme sürdüm.

Ama işte o günden sonra da hep bu korkuyla...

Bu mübarek kadın bizi bırakır gider seni iyice öksüz koyarsa ne yaparız diye ölüm

koparak yaşadım.

Kimselere de bir şey söyleyemedim.

Söylesem ne olacak zaten şimdi bu zamanda bu kimsenin kendinden başka

kimseyi görmediği, kimseye inanmadığı, güvenmediği, herkesin gırtlağına kadar

tıkamasa kendi kendine dolu olduğu zaman da böyle bir şey nasıl anlayacak? Anlasa

ne yapacak zaten?

Evet işte.

Aradan... ...bir ay falan geçti geçmedi.

Bir akşamüstü... ...koşarak bir çocuk geldi dükkana.

Ama daha kapıdan girerken anladım ben.

Burhan amca dedi... ...asrı henge kendini asmış.

İşte sen böyle bir hamdenin kudususun oğlum.

Seni sevmeyen, seni istemeyen, sevgisini senden esirgeyen bir kadının peşinden

koşma artık.

Hele zorlayıp edip onu karın, eşin yapmaya kalkma.

Böyle bir evlilikten kimseye hayır gelmez.

Hem kusura bakma ama gitmek isteyene dur demek ahlaksızlıktır.

Rıza nasılsın?

İyiyim enişte, sen?

Buralarda mısın abi?

Buralardayım, hayırdır?

Dün gece bir fuhuş operasyonu olmuş. Bir sürü kızı gözaltına almışlar.

Bazılarına da hicranı sorup sıkıştırmışlar.

İçlerine biri de tanıdığını söylemiş. Yalnız kız haklı olduğundan doğru mu

söylüyor, yoksa uyduruyorlar mı anlayamamışlar. Bir de gelip kendiniz

konuşun dediler.

Ne oldu?

Vallahi enişte.

Şimdi bu saatte böyle demek biraz tuhaf kaçacak ama... ...ben bu kızı doğru

düzgün tanımıyorum bir de.

Kimi? Ece Hanım mı?

Evet.

Tamam biz nişanlıydık falan ama... ...belki sokakta görsem tanımam.

Zaten topu topu iki kere gördüm.

İkisinde de iki kelime bile etmedik.

Ee?

Eşi şimdi olur da bulunur. Ama kız da bana sen kim oluyorsun derse ben ne

diyeceğim? Ne cevap vereceğim buna?

İyi de oğlum sen bu kızı bulmak için aylardır buralarda sürmüyorsun.

Şimdiye kadar hiç mi düşünmedin bunu ya?

Öyle bir şey hatırlıyorum sanki. O günde elinde kitaplar falan vardı.

Ya kitap olmasa bile... ...öğrenci ağası vardı. Ya da o triplerdeydi.

Bilmiyorum yani. Tam hatırlayamıyorum.

Sen o kızın bu olduğundan emin misin?

Evet eminim.

Ya üniversite meselesini karıştırıyor olabilirim ama...

...buydu.

Sessiz... ...kendini beğenmişsin biri.

İki tane kapı çınarıştı.

Zira o dumanın... ...yüzüne geldi diye bana ters ters bakıp... ...yerini

değiştirdi.

Ya... ...bence siz benimle uğraşmayı bırakıp... ...Yılmaz... ...bulun. O

zaman her şey ortaya çıkar.

Yılmaz kim?

Bunların hepsi tanış. Doğru konuştu hanım.

Haklısınız yani... ...biraz...

Makyajlı falan olsa gerçekten benziyor ama o kız üniversitede okuyordu.

Birkaç ay evvel de okulu bırakıp memlekete döndü galiba.

Kim bu kız?

Sen boş ver kim olduğunu. Tanıyor musun tanımıyor musun onu söyle.

Tanımıyorum hiç görmedim.

Bak Yılmaz.

Peşine söyleyeyim sonra kırgınlık olmasın aramızda.

Eğer yani iş değişir bu kızı tanıdığın ortaya çıkarsa... ...öbür bacağını da

ben kırarım hayatım boyunca amuda kalkarak yürüsün ona göre.

Tamam mı anlaştık mı?

Komiserim ne gerekiyor şimdi buna?

Burada beni bağlayan bir şey yok ki.

Niye yalan söyleyeyim durduk yere ya?

Orasını Allah bilir ama ben söylemiş olayım. Bir de benim komiser olmadığımı

bildiğin halde ikide bir komiserim deyip durma bana.

Yemin ederim bilmiyordum ya.

O zaman öğrendin deme bir daha.

Tamam demem de.

Yani şurada güzel güzel konuşurken niye bu kadar sert yaptınız ben onu

anlamadım.

Herkes ne kadar sinirli bu ara.

Kardeş, biz sizle bir karşılaşmış mıydık önceden?

Hadi, hadi.

Seni ben şimdi hatırladım ya. Sen vapurda mendil vermemiş miydin bana?

Ya mevzu ne bilmiyorum ama üzgün olduğunuz belli.

Sen iyi bir arkadaşa benziyorsun. Bak benim...

Kulağım delik, çevrem geniştir.

Eğer bana bir iltifat numarası verirseniz, ben de bir bakar

soruştururum. Bir şey öğrenirsem de, sizlere haber veririm, olur mu?

İyi olur, sağ ol.

Eyvallah.

Neyiniz oluyor bu kız?

Yakınımız.

Allah yardımcınız olsun.

Dediğim gibi, bir şey öğrenirsem, mutlaka ararım, olur mu? Sağ ol.

Eyvallah.

Alo.

Yoldayım tamam.

Tamam geliyorum.

Usta farkında mısın? Denizin suyu yemiyor.

Hayır sen çok yaşa kardeşim benim.

Farkında olmaz olur mu ya? Ben de iki gündür bunu düşünüyorum.

Haro geçmiyorsunuz değil mi usta? Olur mu ya? Ne dalgası kardeş? Ben daha bu

sabah söyledim duraktakilere.

Bu deniz böyle yemyeşil, Maldivler gibi oldu. Ne yapıyorlar? Bunu boyuyorlar mı

diye?

Deprem olacak falan diye dalga geçtiler.

Sebebin neymiş peki?

Bereket. Ne bereketi? Balık mı? Yok kardeş, ne balığı ya?

Bakteri.

Nasıl ya? Ne bakteri?

Profesör bir abim var. Özel mitlerim. Ben bu kadar merak edince dayanamayıp

kendini aradım. Sağ olsun.

Fito.

Plankton. Denilen bir bakteri yüzünden oluyor.

Fito. Plankton.

Abim dersini çalışmış.

Kardeş bunu böyle söylemeyince inanmıyor gerizekalılar. Ben de ezberledim

vallahi.

Afrika çöllerinden gelen tozların etkisi de oluyormuş da.

İşte o kısmı biraz karışık kardeş.

Neticede her sene oluyormuş.

Ama böyle.

Çok sürmediğinden anlaşılmıyormuş.

Bu sene de havalar böyle güzel olunca uzun sürmüş.

Ya neticede iyi bir şey olduğunu söyledi. Deniz kendi kendini

temizliyormuş falan.

Bu da seneye balığın bereketin bol olacağı anlamına gelir ki bu da aynı bir

şey. Benim dediğimle aynı hesap işte.

E yani?

Yani sen kırban olsun ya.

Alıp doğruca yapsın sonra.

Kardeş sen olayın en mühim kısmını atlayıp direkt balığa kitlendin. Yani

ben ona karıştırıyorum.

Puanını o yüzden kırıyorum anlıyor musun?

Evet, bugün lüksağımda.

Tamam, lüksağımda. Tamam, lüksağımda.

Tamam, lüksağımda.

Gelelim buraya, ne yapayım?

Yok ama fazla uzaklaşmayın.

Aslı.

Ferit geldi.

Bir daha ki bana vurduğunda, çıkaracağım direkt kafana sıkacağım.

Bu nasıl olacak?

Görürsün nasıl olacağını. Silah ısmarladım. Gelince görürsün.

Hadi bakalım.

Oğlum sen nasıl büyüdün aslında?

Hayvan.

Sinirliyim oğlum işte. Sen de. O gibi anlarda uzaklaşacaksın ben de.

Ferit bak.

Bak fazla oluyorsun ha. Kötü olacak ha bak.

Ne olacak lan? Ne olacak?

Ne yapacaksın? Söyle bak.

Böyle devam et.

Devam et böyle. Görürsün oradan bakalım ne olacak. Devam et.

Yine böyle dayağı yiyip oturuyorsun. Başka ne olacak?

Oğlum sen ne istiyorsun lan benden?

Ne istiyorsun sen benden? Ne isteyeceğim lan ben senden?

Geçen emniyetten çağırdılar beni.

Niye tahammül ettiler?

Kızlar arıyorlar.

Kimi?

Kimi alır ikiz hemen.

Kimi arıyor?

Yakınları.

Bir tane adamla bizim yaşlarında bir çocuk.

Çelenin ürünü tanıdıklarımız bizzat ilgileniyor cehennemdir.

Sana nasıl ulaşmışlar?

Perihan'dan. Hangi Perihan? Süslüğün Perihan. Niye söylemişler peki?

Geçen günkü operasyonunda onu tanımışlar.

Diğer müdürün emriyle kızlar tek tek alıp bizimkilerin resmini gösteriyormuş.

Bu gerizekalı ile bir kere bir buluştuyduk çıyağın kafede.

Birbirine gıcık kaptıydı bunlar.

Resmi görünce direkt tanıyorum bunu demişti. Allah'tan Nurcan ile

karıştırmıştı. Üniversite öğrencisi var ya.

İş bulandı orada.

Senin haberi var mı?

Söylemedim ona.

Yalvarık da sana ne oluyor lan?

Hiç utanman yok mu?

Ne diyorsun sen be? Ben ne yaptım şimdi?

Ferit yapma şunu.

Yılmaz nereye gidiyorsun?

Ferit'le Face'den tanışmışlar.

Ortak arkadaşlardan beni de ekleyince biz de konuşmaya başladık.

Babasının yaşlı bir adamla evlendirmek istediğini, bunlar karı çıkınca da

annesiyle ikisini dövmeyi, eziyet etmeye başladığını söyledi.

Adam işkence edip eğer evlenmezsen tecavir bile ödenir.

Üzüldük tabii.

Aklımıza başka şey de gelmedi. O kadar çok oluyor ki böyle şeyler.

Sonra bir gün ben artık dayanamıyorum, evden kaçacağım diye yardım istedi

bizden. Başta pek ilgilenmedik. Daha doğrusu çekindik.

Hiç dolup olmadığını bile bilmediğimiz bir kıza güvenemedik yani.

Sonra başka bir gün ben yarın kaçıyorum dedi. İzmir'e gideceğim.

Tamam gel o zaman dedik.

Oralarda başına bir şey gelmesin. Bir tanıyalım görelim duruma göre bakarız

diye düşündük.

Ya hem tüfe geldi bu takdim ne olur.

Konuşurken biraz kıllandık ama çok üstüne gitmedik.

Boyabat'tan değil Afyon'dan geldiğini söyledi. Sonra nüfus kağıdını görüp

sorduğumda orada doldum ama Boyabat'ı hiç bilmem dedi.

Belki bir tane elinden çıkar anası babası da polise haber verir diye de

adını Gizem diye değiştirdi.

Her şeyin üstüne yemin ederim ki bu işleri gelmezse benim hiçbir suçum yok.

Bir tane bir kızın vardı onunla arkadaşı olmuşlar o girmiş aklıma.

Ferit de öğrenince hemen atlamış pezevenk.

Ben duydum da çok karışıktım. Engel olmaya çalıştım ama Ferit'ten ne

karışıklığından diye boğazıma bıçak dayadı. Çok yüz dövdü ağzımı burnumu

kırdı o gün.

Ben onun için dayak yerken o hiç sesini çıkarmayıp bir de o şerefsiz arka

çıkınca... ...çok kırıldım.

Çok ağrıma gittim.

O kuş da her gün saldırır bana.

Alay eder, tokatlar.

Ama bu kadar zoruma gitmez, bu kadar dokunmaz.

Bu sefer ikisinin bir olup... ...beni aşağılamazsa, sakatlığımla bile dala

geçmez. Öyle ağrıma gitti ki...

Ben ona abilik ettim.

Kolladım. Her sıkıntısına, derdine korktum.

Şimdi memleketime gidiyorum artık. Beni ilgilendiren bir şey yok.

Ama gene de o şerefsizlerin de mahvolmasına gönlüm razı olmadı.

Başına bir şey gelsin istemedim. Polise bildireyim dedim ama doğru mu olur onu

da bilemedim.

O yüzden seni arayıp anlatmaya karar verdim.

Evet. Ne evetı lan?

Kimsin diye soruyorum sana.

Sen kimsin? Tanıyamadım.

Tanıma zaten.

Tanısan ***mişsin demektir. Kes lan.

Arayan sensin.

Ne istiyorsan önce onu söyle rüzgar yapma.

Vay vay vay. Seni pek merak ettim yiğidim. Yakından tanımak mübarek yüzünü

görmek isterim. Müsaitsen demli bir çay ısmarlayayım sana he?

Peki. Müsaitim şu an nereye geleyim?

Alo.

Tamam. Ama önce kim olduğunu söyleyeceksin.

Yüzüne söylerim daha iyi olmaz mı?

Nereye bakıyorduk?

Karsona.

Al. Sana aldım.

Bitti mi?

Bitti mi?

Baktın mı? Çay ver.

Madem bir şey istemedim, ben sana niye bakıyordum?

Bak, öyle bakma. Öyle bakma, çıldırtma adamı.

Topal mı döndü yoksa lan?

Ha?

Gerçekten soruyorum. Bugün iki defa aradım, telefonu kapalı puştu.

Dönüp dönmediğini bilmiyorum ama beni yanına çağırıyor.

Niye?

Memleketindeki ağlara mı satacakmış?

Ona söyle tepemi attırmasın senin yerine ben gider hayatının şokunu yaşatırım

bak.

Birader bir şey mi oldu?

Kardeş kafan mı güzel? Ne bakıp duruyorsun?

Oğlum sana söylüyorum, duymuyor musun?

Hangi yüzle geldin?

Hangi yüzle geldin? Gel.

Yapma. Yetmedi. Gel.

Gel. Gel. Gel.

İçeri gir. Sakın çıkma buradan.

Mehmet bırak.

Mehmet bırak.

Mehmet bırak.

Bırak.

Bırak.

Açın.

Açın.

Ne yaptın?

Ne yapalım, kolluk geldik.

Mehmet.

Mehmet.

Mehmet.

Ne? Ne oldu bir şey mi oldu?

Ne ya sabah sabah?

Bayram günü ses olsun diye attım.

Öp kızım babanın elinden.

Bayramın mübarek olsun.

Bum!

Kızım hadi kalk.

Kalk yerimize yatalım. Kalk kızım.

Hadi. Hadi anneciğim. Kalk. Gel.

Hicra.

Kızım uyuyor musun?

Kızım sen gelmeyince ben geldim.

Hidra.

Ne yaptın buraya böyle? Kızım çiçek gibi olmuş.

Ne ara yaptın bu kadar işi?

Ben de kendi kendine oyalanıyorsun sanıyorum.

Önce öylesine başladım ama sonra dayanamadım.

Şu da olsun bunu da yapayım derken böyle oldu işte.

Vallahi çok güzel olmuş.

Eline sağlık.

Afiyet olsun.

Ya yine de al.

Rahmetli görseydi ne kadar temin etti kim bilir.

Sormaya dilim var mıydı ilk?

Nasıl öldün yine?

Aynı yaşadığı gibi.

Sessiz sedasız gitti garibim.

Ramazan'ın ilk gecesi belki oruca kalkar bize bir şey diyemez diye sahurda yemek

getirdim. Tepsi hazırlayıp şuraya koydum. Burada böyle uyuyakalmış.

Ana kalk dedim yemek getirdim. Kuruş tutacağım demiştin bir iki lokma ye

dedim.

Kalkmayınca uyuyor zannedip şöyle şurasına dokundum.

Dokununca başı önüne düştü. Eyvah dedim.

Hiç uğraştırmadı.

Kimseye yük olmadı.

Kefenini bile hazırlayıp dolaba kaldırmış.

Covid denen lanet yüzünden de o gün kalktı cenazesi.

Kimse gelemedi. Tören bile yaptırmadılar.

Baban, imam birkaç kişi kıldı namazını. İkinci namazından sonra da gidip dedenin

yanına gömüp geldik.

İnsan bu kadarcık kızım.

Şurada şöyle dururken bir bakmışsın yoksun.

Şu geçen sene tümsek dizisinde oynayan kız değil mi?

O.

Sen söylemesen tanımazdım ama. Batoks var yüzünde.

Burnunu da yaptırmış.

Ne güzel yüzü vardı bunun. Şeytan çarpmışa dönmüş.

Anne bir şey diyeceğim ama yanlış anlamayacaksın.

...ve kızım niye anlıyor?

Burayı temizleyip düzenlerken aklıma geldi.

Biraz da onu düşünerek yaptım aslında.

Nasıl olur ben de bilmiyorum ama... ...acaba sen bir babamla konuşsan...

...bir fikrini alsan.

Ne konuşacağım anlamadım.

Ben bundan sonra burada yaşasam nasıl olur?

Bu durum düzelecek gibi değil.

Biraz uzak kalırsam herkes rahat eder. Biraz soluk alırız gibi geliyor.

En çok da babam.

Çok bunaldı adamcağız.

Yani orada koskoca ev dururken ne lüzumu var kızım?

Tamam burayı böyle yapmışsın... ...gene gelip burada nefes alırsın ama...

...buraya taşınman nasıl olur bilemedim.

Ben de onun için diyorum işte anne.

Dediğin gibi koskoca ev ama sıkıştık kaldık içinde.

Sığamıyormuşuz gibi her gün iyice daralıyor sanki.

Minik senin haline bir bak. Ne nefesi kaldı ne cıvıldısı çocuğun. Senin

durumun desen ortada. Hep böyle fısır fısır endişe içinde, evham, korku içinde

bekleyip duruyoruz. Kapı gıcırdısı, ödümüz kopuyor, bir şey düşse yürek

kalkması oluyoruz.

Ses çıkmasın diye çay bile karıştıramıyoruz artık.

Ne dersin, konuşur musun babamla?

Hoş geldin.

Hoş bulduk.

Salata doldur, ben gideyim artık.

Tamam.

Ödevlerini bitirdin mi bir tanem?

Matematik yaptım, şimdi sosyal bilgileri yapıyorum.

Aferin.

Ne oldu bir tanem? Niye ağlıyorsun?

Kızım ne oldu?

Babam annem...

Sıkıntı yok matematik ben buradayım.

Sosyal bilgiler önerimi yapmadın. Olsun sabah beraber yaparız.

Yapamayız yarın ilk ders.

O zaman seninle okula gelir öğretmeninle konuşurum. İzin alırız yarın akşam

yaparsın tamam mı? Tamam.

Hadi şimdi uyu ben de anneye bakayım.

İyi misin acıyor mu hala?

İyiyim iyiyim kızım sağ ol.

Her yeri toparlayıp temizledim her şeyi yerine koydum.

Sağ ol eline sağlık.

Ben gideyim artık gelince görmesin şimdi beni.

Tamam.

Bir şey olursa çağır tamam mı?

Yok artık hırsını aldım bir şey olmaz hadi git.

Gençler bir şey mi oldu?

Gençler size diyorum duymuyor musunuz?

Duydum da.

Yok bir şey ne olacak ki?

Hadi evinize millet uyuyor sıkıntı olmasın.

Ne sıkıntısı olacakmış? Yürü lan.

Gece gecesi çıkarmayın başıma hadi.

Evet ne oldu?

Ne yapmışlar Süleyman amca?

Gençlerle bir şey konuşuyormuş.

Baba. Bir daha anneme dokunma.

Bir mesele varsa bana söyle.

Seni öldürürüm.

Bu da boğazını sıkar, öylece gömerim seni.

İstediğini yap ama bir daha vurma kadını.

İyiyim abla.

Annemler seninle bir şey konuşacaklarmış.

Ne konuşacaklarmış?

Bilmiyorum bir şey demediler.

Kim var başka?

Melek teyzeyle ödülden ablanın eltisi.

Bak kızım hiç uzatmadan eğip bükmeden direkt gireceğim konuya.

Öğretmen emeklisi bir adam var.

Emekli dediysem o kadar da yaşlı değil.

50'sinde gayet dinç. Gün görmüş. Halden dertten anlayan güzel bir adam.

Medeni biri olduğunu söylememe gerek yok herhalde. Bu kadar sene öğretmenlik

yapmış, memlekete hizmet etmiş, çocuk yetiştirmiş bir insan neticede en kötüsü

bile olsa ne olur biliriz.

Boş durmamak için bir dükkanı açmış böyle kitapçılık, kırtasiyecilik falan

yapıp oyalanıyor. Yoksa hali vakti yerinde.

Karısı bundan bir sekiz sene evvel doğumda öldü. Çocuk kurtuldu şimdi

ilkokula gidiyor. Bir tane de büyük var İzmir'de üniversite okuyor ama o kısım

bizimle alakalı değil.

Şimdi burası çok önemli.

Benim bu bütün söylediklerim bir tarafa.

Sen önce adamı bir gör. Yüz yüze bir gel, bir tanış, kendin bir konuş.

Bakalım ne hissedeceksin, ne düşüneceksin.

Gözün tutacak mı, tutmayacak mı? Canın çekecek mi, çekmeyecek mi? Bir bak.

En önemlisi de bu. Biz ne desek boş, ne söylesek yalan.

Doğru bile olsa bir yere kadar.

Bana sorarsan rahat edersin derim.

Zorlanırsan belki küçük kızla biraz zorlanırsın ama onu da hiç

zannetmiyorum. Bunca sene çok emek verdi, gül gibi yetiştirdi, terbiye etti

o yetimi.

En mühimi de bu saatten sonra öyle etliye sütliye karışacağını... ...sana

öyle otur böyle kalk diyeceğini, üstüne geleceğini, kıskançlık edeceğini falan

hiç sanma.

Bu yaşında her gece her gece seni sıkıştırıp duracak hali de olmadığına

göre... ...yani uzun lafın kısası tamam bir tanışalım görüşelim dersen haber

göndereceksin.

Sahip bir zamanda münaz... Bir yerde buluşur konuşursunuz. Sonra sen oturup

düşünüp ölçüp biçip kararını verirsin.

Bana soracak olursan düşünecek bir şey yok. Hem sen kurtulursun hem seninkiler.

Allah'ın izniyle seneye bir de çocuk yaptın mı herkes alışır gider.

Bir sonraki sene hepsi unutulur. Zaten başka ne olma ihtimali var ki şu

ibretlik dünyada.

Bir etlikle bile evlensen en fazla bir bilemedin. İki tane ondan sonra hepsi

birbirine benziyor. Hepsi kabak tadı veriyor. Bak Angelina Jolie ile ne

oldular gördün.

İyisi kötüsü, güzeli çirkini hepsi birbirine karışıp göçüp gidiyorlar işte.

Ne diyorsun anne?

Gidemeyecek misin?

Ne diyeyim kızım?

Bir şey diyecek halim mi kaldı benim?

Babamın haberi var mı?

Var değil mi?

O ne diyor?

Anne söylesene.

Sizden bir şey istemiyorum. Sadece ne düşünüyorsunuz? Buna razı mısınız? Bunu

bilmek istiyorum.

Beni ilgilendirmez. Ne istiyorsa yapsın dedi.

Bazen ne düşünüyorum biliyor musun?

Böyle evi, arabayı, dükkanı, eşyaları ne var ne yok her şeyi satıp Ege

taraflarında küçük bir köye yerleşelim diyorum.

İlla oralarda olması şart değil. Antalya falan da olur.

Ne bileyim Kastamonu, Tokat.

Kafayı kırsan Tunceli bile olur yani.

Kesinlikle huzurlu bir köy olsun da.

Geçenlerde internette bir resim gördüm.

Önce cennet tasviri falan zannettim. Sonra bir baktım.

Ovacık diye bir yer.

Tunceli'de.

Sonra Artvin var.

Hopa, Arhavi, Yusufeli.

Mezun olduktan sonra mecburiyet hizmetimi oralarda yapmıştım.

Memleketin her tarafı cennet gibi. Nasıl olsa bir yer bulunur da.

Asıl mesele bu değil.

Bu işin bahanesi.

Asıl mesele...

...alkıp gidebilmek.

Yani istersen bu işi oralarda da yaparım. Ne olacak, açarım küçük bir

dükkan.

Olmadı, başka bir iş yani. O da olmadı.

Hayvancılık, çiftçilik falan. Bu işler artık eskisi kadar zor değil. Çok daha

kolay, çok daha farklı.

Geçen Mayıs... ...Nurettin dayımın cenazesine gitmiştim ya.

Evet.

Orada, yolda...

Bir tarlada çalışan köylü gördüm. Çok dikkatimi çekti. Kenara çekildim. Böyle

biraz izledim.

Böyle kos t-shirt giymiş. Kısa pantolonlu, spor ayakkabılı bir tip.

Burada şehirde yaşayanların çoğundan daha modern, daha şekilli, genç,

yakışıklı bir çocuk.

Çekmiş arabayı kenara.

Müziği açmış.

Tek başına öyle takılıyor. Çok havalı bir şeydi. Acayip hoşuma gitti.

Böyle fantezi arabesi falan filan da değil yani.

Bildiğin Neşet Artaş dinliyordu. Bu daha çok hoşuma gitti.

Neydi?

Bilemedim kıymetini, kadrini.

Hata benim günah, benim suç veri.

Vay be.

Neyse. İlla öyle olsun diye söylemiyorum.

Çiftçilik yapmak bağlı, bahçeyle uğraşmak bağlı. Ondan şart değil. Ben

sadece örnek verdim sana.

Yoksa senin okula gidebilecek, kendini katılımcı hissedebileceğin, olaya dahil

olabileceğin başka şeyler de düşünebiliriz.

Mesela Ayşe'yi orada okula verir.

Küçük mütevazı bir devlet okulunda halk çocuklarıyla beraber okur. Yürüyerek

gider gelir servis, araba onlardan kurtulur. Başka bir tarafından kavrar

hayatı. Normal bir yanından öğrenir.

Var mı sevdiğin yani senin yapmak istediğin bir iş?

Çocukken vardı ama şimdi hatırlamıyorum.

Yok yani.

Yok, aklıma bir şey gelmiyor.

Tamam, sorun değil.

Sen de o zaman ev kadınlığına devam edersin. Evde sıkıldırsan gelip bana

yardım edersin.

Kırtasiye işi falan yaparsak yine dükkanda dururuz.

Olur mu?

Olur tabii dururum.

Anlatmıştım ya bizim kasabada bakkal vardı.

Kaç sene ben bekledim başında. Ben çekip çevirdim her şeyi.

Olmadı o zaman sana bir bakkal dükkanı açarız. Ne olacak?

Yataksız bataksız tertemiz iş. Al sat, al sat.

Deterjan gelsin, çakmak gelsin.

Hani çok seviyordun burayı?

Gene seviyorum.

Neden gitmek istiyorsun o zaman?

Bazen aklıma şey takılıyor.

Yani hep böyle.

Hep aynı yerde.

Ertesi gün ne olacağı belli bir şekilde... ...tekrar tekrar aynı şeyleri

yaşayarak mı geçecek bu ömür diye.

Bazen... Sabah kalkıyorum bir bakıyorum.

Sabah dünkü sabah. Dünkü sabah yarınki. O da ertesi yılda bir sabah.

Öğlenler de öyle. Akşamlar da öyle.

Yine gece yatmadım önce.

Bazen kafam öyle karışıyor ki deliriyorum zannediyorum.

Bak yine aynı şeyi düşünüyorum.

Ama o dün geceydi.

Bugün ayın bilmem kaçı. Bambaşka bir gün.

İki ay önce de aynıydı. İki yıl önce de. Şimdi iki ay sonra da aynı olacak. İki

yıl sonra da.

Neyse yani karışık. Moralimi bozuyor bu.

Burayla ilgisi yok yani.

Ne ilgisi olabilir ki burayla?

Asıl cennet burası be.

Güzel, sessiz, medeni.

Diyojenin memleketi ya.

Arkadaşlarım burada.

Sevdiklerim, dostlarım.

Ama asıl önemlisi... ...sen buradasın artık.

Ben sana şey söylemiş miydim? Orada da öyle olmayacak mı?

Ne olmayacak mı?

Aynı şeyler yaşanarak mı geçecek bu ömür dedin ya. Evet.

Orada da böyle olmayacak mı diyorum.

Nerede?

Gittiğimiz yerde.

Ne oldu?

Acayip hoşuma gitti ya.

Gittiğimiz yerde dedin ya az önce.

Düşünceme sahiplendim.

Ortak olup kocanı destekledim.

Sağlam bir kadın, güvenilir bir eş, iyi bir yoldaş böyle yapar.

Kendine hoşuna gitmese de istemese de... ...kocasının düşlerine sahip çıkar.

Orada da öyle olacak.

Yani... ...yeni bir ülke bulamazsın.

Basta bir deniz bulamazsın.

Nereye gitsen seninle gelir bu şehir. Sen yine aynı sokaklarda dolaşırsın.

Aynı mahallede koşarsın. Aynı evlerde kır düşer saçlarına.

Bundan kurtuluş yok.

Yok ama yine de böyle bir şeyler yapmak lazım.

Bir atrak, bir hamle yapmak. Bir atraksiyonda bulunmak lazım.

Hiçbir şey yapmadan olmuyor. İnsan kurtulamıyor.

Kendini kandırmak gibi oluyor ama... ...ne olsun yani insan... ...eğer bir

faydasını görüyorsa kendini kandırabilmeli. Hatta gerekiyorsa

kendine yalan da söyleyebilmeli. Düzeni bozabilmeli. Alışkanlıkları

parçalayabilmeli.

Mesela sabah işe gitmemeli.

Öğlen yemeğini... ...ne bileyim böyle gece yarısı yemeli. Çocukları okula

göndermemeli. Bir şey yapmalı.

Öyle diyorsun da... ...oranın da kendine göre bir düzeni olacak ama. Yani her

yerin olduğu gibi.

Aferin. Doğru, çok doğru.

Abi... ...oranın da kendine göre bir düzeni olacak.

Bravo, mutlaka olacak.

Hayvanlar bile belli bir düzen içinde yaşar. Neden? Çünkü mecburdurlar. Çok

doğru söylüyorsun.

Düzen kaçınılmazdır.

Mecburidir ve gereklidir.

Ama... ...benim anlatmak istediğim, daha doğrusu anlatmak isteyip de...

...kendime bile anlatamadığım tam olarak bu değil aslında.

O zaman sen haklısın, onu ayırıyorum, bir kenara koyuyorum.

Benim söylemek istediğim, hani böyle olduğunda, sıkıştığında, bunaldığında,

benim gibi kendimi zorlanmış hissettiğimde bir değişiklik yapmak, bir

atak, bir hamle yapmak, eyleme geçmek.

Bak doğru ifade var.

Eyleme geçmek, geçebilmek, o kötü duygulardan, yanlış durumlardan

kurtulmak için bir çaba sarf etmekten söz ediyorum yani.

Ben böyle düşünüyorum. Az önce ben yanlış anlattım kendimi. Sen orada doğru

söylüyorsun.

Yoksa... Tabii yani.

Böyle durduğun yerde... ...düzenini hiç bozmadan bir değişiklik yapmanın imkanı

olsa... ...hiç problem değil. Ben kılımı kıpırdatmam. O kadar zahmete niye

katılamayayım?

Olmuyor.

Olmuyor.

Bir şey yapmadan, bir şeyi değiştirmeden... ...asla gitmiyor bu

musibet.

Yoksa... Senin dediğin doğru.

Aynısı olmasa bile orada da bir düzen kurulacak.

Orada da öğle yemeği yenecek, akşam hazırlık yapılacak, banyo yapılacak,

çamaşır yıkanacak, çocuklar ödeve hazırlanacak, yapılacak olay yapılacak.

Doğru söylüyorsun. Ama ben de doğru söylüyorum.

Çünkü bir şey yapmadan, bir şeyleri değiştirmeden, harekete geçmeden katiyen

bu duygu gitmiyor.

İnsanın şurasında böyle taş gibi oturuyor.

Nasıl bir duygu biliyor musun?

Tuvalet ne taraftaydı?

Şurada.

Ayşe'ye de bak ne yapıyorum.

Tamam.

Az önce bizi de aradı.

Annem aramıştır.

Niyeti arayıp duruyor bu ara zırt pırt.

Evet o.

Yine aramayacak mısın?

Yarın ararım. Çekemem şimdi.

Ayşe halimden gayret memnun.

İki arkadaş bulmuş oynuyor.

İyi miyim?

Yok.

Sarhoş oldum ama çok mutluyum.

Sen beni merak etme.

Zaten niye mutlu olmayayım ki?

Sen karşımdasın. Kızım arkadaşlarıyla yiyor.

Giyiyoruz, içiyoruz.

Bir erkek daha başka ne isteyebilir ki bu hayatta?

Niye hoşlanmıyorsun anneden?

Hem zayıf hem pıstırık. Böyle insanları sevmiyorum.

Peki baban?

Ne olmuş babana?

Onu niye sevmiyorsun?

Babanı seviyorum aslında ama o beni sevmiyor.

Ben... Olur.

Ayşe uyudu mu?

Zaten uyanmadı ki çocuk.

Dişlerini fırçalamadan yatırdın o zaman.

Bugünlük böyle olsun bir şey olmaz.

Uygundan başım dönüyor.

Benim de ama iyi oldu.

Ne zamandır gitmiyorduk bir yerlere.

Akşam biraz fazla mı abarttın?

Neyi?

İçkiyi, muhabbeti.

Bir ara boş konuşuyor gibi hissettim ama kendimi durduramadım.

Yok, sohbet ettik, konuştun işte.

Böyle zamanlarda beni biraz küçümsüyor. Küçümsüyor değil de kınıyormuşsun gibi

hissediyorum.

Biraz da bu yüzden sordum.

Olur mu öyle şey? Niye kınayım?

Bilmiyorum. Sağ başta olsam hep fark ediyorum bunu.

Abartıyorsun yine.

Bazen sıkılıyorum sadece.

Sıkılma da değil. Dediklerini pek anlamıyorum.

Ama dediğin gibi bir şey yok.

İyi ben yatıyorum.

Tamam geliyorum ben de.

Dikkat edin şu ben. Tamam.

Bence sen yatmadan önce özellikle içiyorsun bu sigarayı.

Niye öyle yapayım?

Sarılmayayım diye.

Kokusundan tiksindiğimi biliyorsun.

Sarılıyorsun işte.

Dayanamıyorum ki.

Dayanamayacağım.

Dersene bana.

Bir şey soracağım.

Başka erkeklere bakıyor musun hiç?

Nereden çıktı bu?

Bir yerden çıkmadı. Aklıma geldi. Sordum. Bakıyor musun?

Sence?

Bilmiyorum. Bazen öyle geliyor.

Ne zaman mesela?

Mesela bu akşam.

Restoranda bir herif vardı.

Şu akşam baktı durdu sana.

Ee?

Sen sormaya cevap ver.

Biri bana baktı diye beni mi suçluyorsun?

Yok öyle değil.

Nasıl peki?

Madem bu kadar kafana takıldı şimdi bana soracağın o zaman o herife sorsaydın.

Gerekiyorsa da ağzına bir tane çaksaydın.

Bazen çok acımasız oluyorsun.

Neden?

Birazcık kıskançlığımı tuttu diye neler söyledim.

Öyle gidip adama bir tane çaksaydım falan denir mi hiç?

Çaksam ne olacak?

Böyle cahillikler yapınca daha mı çok sevinç alınıyor?

Ne oldu Ayşe?

Ben kötü bir şey gördüm uyamda.

Ne gördün? Kötü bir şey.

Gel bakalım o zaman.

Sen gelemez misin?

Hazır uyanmışken dişlerini fırçaladın.

Kırık kanadı da iyileşmeye yüz tutmuş.

Günleri birinde müthiş bir fırtına çıkmış.

Bütün ağaçlar yapraklarını dökmüş.

Sadece çam ağacının yaprakları yerinde kalmış.

Böbürlenen söğüt ve seçiner ağaçları çirkin bir görünüm almışlar.

Kendilerinden utanır olmuşlar.

Kanadı kırık kuş ise çam ve ardı çay sayesinde çok rahat bir kış geçirmiş.

Havaların ısınmasıyla arkadaşları gelmiş.

Arkadaşlar onu sağ salim buldukları için.

Uyudun mu?

Yok.

Sana bir şey itiraf edeceğim.

Ben bazen gizli gizli seni takip ediyorum.

Neden?

Top top konuşma.

Bir adam karısını niye takip eder?

Onu takip edeni sormak lazım.

Peki değdi mi be abi?

Deyip demediğini bilmiyorum ama... ...bir şey olmadı. Bir şey olacağını da

düşünmedim zaten.

Niye takip ediyorsun o zaman?

Senin yüzünden.

Ne hissediyorsun ne düşünüyorsun... ...aklın haline geçiyor hiçbir şey

bilmiyorum.

Köpek köyü takip ediyorum. Gözüm hep üstümde.

Ama yok.

Hiçbir şey yok. Hiçbir şey bulamıyorum. Hiçbir şey göremiyorum.

Karım da böyleydi.

Hiçbir şey göstermezdi. Hiçbir şey söylemezdi.

Üstüme gitmezdim ama çok merak ederdim.

Ne düşünüyor? Ne yaşıyor?

Bana karşı ne hissediyor?

Seviyor mu? Sevmiyor mu? Nefret mi ediyor? Diye.

Keşke insan böyle şeyler hiç merak etmese.

Hiçbiri değmez.

İşte bu yüzden takip ediyorum.

Acaba ne yapıyorsun?

Aklında başka biri mi var?

Biriyle mi buluşuyorsun? Biriyle mi görüşüyorsun? Bir şey mi yapıyorsun

diye.

Takip etmekle kalsam yine iyi.

Her fırsatta telefonuna bakıyorum, mesajlarını karıştırıyorum.

Gururumaş, utançımıyla birlikte aynı şeyi sıkıştırıyorum.

Ağzını arıyorum.

Tabii çocuk şaşırıyor. Söylediklerinden hiçbir şey anlamıyor.

Ben benim suratıma bakıyorum.

Aslında kendimi öyle kızıyor, öyle utanıyorum ki.

Asla bir daha böyle bir şey yapmayacağım diye yemin ediyorum. Tövbe ediyorum.

Kendi kelime sözler veriyorum.

Ama suçluluğun yasına birden iyi davranmaya başlıyorum.

Hediyeler alıyorum, yemeğe götürüyorum.

Bazen abartıyorum.

Fark ediyorsundur.

Fark edersin tabii.

O zaman bir şey mi oldu diye soruyorsun çaktırmadan.

Şüpheleniyorsun bazen.

Tabii, tabii. Tabii şüphelenirsin.

Cin gibisin, anasının gözüsün.

Ben de anlamazlıktan gelip... ...ne olur ki, bir şey yok diyorum.

Bu aralar... ...çok ilginç bir şey mi oldu diyorsun.

Bir şey yokmuş gibi davranıyorum.

Şöyledik de davranamıyormuş gibi yapıyorum.

Ben tutarsızlık nereden baksan ahmakça.

Ne ahmaklığı, ne tutarsızlığı.

Tutarsızlık bunun yanında ne değil.

Ölüp ödüz alçaklık, şerefsizlik, haysiyetsizlik hatta.

Rican.

Rican ne yapacağız böyle?

Neyi ne yapacağız Orhan?

Ne demek neyi ne yapacağız?

Ne yapacağız böyle diyorum anlamıyor musun?

Ne yapalım peki ne istiyoruz?

Sen dur şunu. Niye böyle?

Sen dur şunu gözlerim acıyor.

Hocam.

Hocam artık tahmin edemiyorum. Ne sana ne kendime ne de bu dola

katlanabiliyorum artık. Bu yüzden bir şey yapmamız lazım. Ben de bir an önce.

Söyle yapalım o zaman. Ne istiyorsun?

Ne mi istiyorum?

Neler istemiyorum ki? Neler istediğimi bilirsen.

Akşam anlattım ya, o taraflarda seninle küçük bir köyde mutlu olmak, huzur

içinde yaşamak. Fazla karşılık falan da beklemiyorum.

Bana aşık olmalı, benim için çıldırmalı falan. Asla, asla.

Benim tek beklentim, beni biraz sevmen. Bana bakarken gözlerin ışıldaması.

Işıldamasa bile kötü bakmaman, kınamaman.

Arada bir içinden gelerek bana güzel bir şeyler söylemen.

Sana inanman, bana güvenmen.

Bu hayatta tek istediğim bu.

Bana kalsa tabii ama kalmıyor.

Ve de böyle şeyler olunca...

Böyle devirecek gibi oluyorum.

Şimdi şurada böyle bir şey büyüyor, büyüyor, büyüyor. Gördün mü? Bir iki

yön. Sonra her söylediğine gıcık oluyorum. Her hareketim batıyor.

Mesela şu halin.

Böyle hapishane duvarı gibi olduğunda, böyle baktığında çıldırıyorum.

Hep böyle bir şey olsun, bir sorun çıksın. Flük olsun, aramızda kavga

çıksın diye. Aportta bekliyorsun.

Kendimi tutamıyorum. Kötü bir şey yapacağım diye korkuyorum. Ağzıma bir

tane çıkacağım diye.

Çak. Çak o zaman. Tutma kendini.

Bunu istiyorsun değil mi?

Biliyorum bunu istediğini. Çak o zaman diyorsun. Vur diyorsun. Kötü ol.

Alçaldıkça alçal. Utanç verici durumlara düştüyorsun. Ama Orhan yapma artık böyle

konuşmak. Kötü olmadım demiyorsun.

Bunu asla söylemiyorsun. Belki haklıdır.

Yorgundur diye durmuyorsun.

İyi tarafından bakmak, anlayışlı olmak, alttan almak hiç aklına gelmiyor.

Tamam yatalım uyuyalım. Bundan sabah konuşuruz demiyorsun.

Neden bahsediyorsunuz? Niye bunları konuşuyoruz demiyorsun.

Mal bulmuş manevi gibi hemen atlıyorsun üstüne. Yeter ki bir hata yapayım. Yeter

ki ağzımdan kötü bir şey çıksın. Eline bir koz vereyim. Bir katülük olsun. Bir

sorun çıksın.

Ben seni seviyorum. Sevmesem de sayıyorum.

Sen benim kocamsın. Sen benim büyüğümsün demek. Aklının köşesinden bile geçmiyor.

Asla söylemiyorsun bunu.

Bir köşeye çekilip... ...iş büyüsün çığırından çıksın. Kıyamet kapsın diye

dua ediyorsun.

Haydi canım servis geldi

Dikkat

et düşersin Ben

çıkıyorum Güle güle

Akşama bir şey istersen ararsın.

Tamam.

Yavrum, kızın nasılsın bir tanem?

İyi anne, sağ ol. Sen nasılsın?

İyiyim kızım, iyiyim. Nasıl olalım? Buraşıp duruyoruz işte.

Benekse ne yapıyor?

Ne yapsın benim oğlum? Okulda.

Gelsin Nurşen yengeye gideceğiz onu bekliyorum.

Sende ne var ne yok kızım? İyi misin?

İyiyim Allah'a şükür. Orhan bey nasıl?

O da iyi.

İstiklal uğraşıyor işte.

İyi kızım iyi. En iyisi çalışıp uğraşmak. Ne yapacaksın başka?

Kızım.

Efendim anne.

Yavrum çok özledik seni.

Komşular falan hep... Anne ne çalıyor? Benim bir şey yoksa ben seni daha sonra

arayayım mı?

Tamam kızım tamam.

Tamam, hadi.

Ayşe'cim ne oldu?

Bir şey olmadı.

Niye ağlıyorsun?

Ağlamıyorum.

Ayşe geldi mi?

Az önce geldi ama çok sinirli bir şey mi oldu?

Şimdi okuldan aradılar, bir arkadaşında Covid çıkmış, sınıfı on beş gün tatil

etmişler. Daha yeni açıldı, neymiş bu böyle?

Ben de anlamadım ama yapacak bir şey yok.

Sen ne yapıyorsun?

Temizlik yapıyorum, ne oldu?

Bir şey olmadı, sordum sadece.

Akşam dışarıda yiyelim mi, sonra yürüyüş yaparız? Yok canım, istemiyorum.

Koşarız o zaman.

Koşmak da istemiyorum.

Peki, o zaman görüşürüz akşam. Tamam.

Bak ne diyeceğim.

Yarın tatilinde Ayşe'yi getiririm diye anneannesine söz verdim.

Hazır böyle bir durum varken şimdi götüreyim diyorum. Ne dersin?

Olur. Sen bilirsin.

Oradan yazlığa geçelim.

Yapılacak tahminatlar, ufak tefek işler var. Onları yapalım.

Biraz da kafa dinlerken elime gelelim.

Sen de orada tek başına kalırsın. Her şeyi bir daha düşünür.

Ona göre bir karar verirsin.

Ne kararı?

Limitli karara.

Bu şekilde mi devam edeceğiz?

Ben karar verirsin derken seni bir kez zorlamıyorum.

Veya kötü bir şey olsun diye dua etmiyorum.

Benim tek istediğim... ...her şeyin herkesin gönlüne göre olması. Kimsenin

kimseye yük olmaması.

Ondan sonra sen nasıl istersen öyle yaparız. Ne dersen ona göre davranırız.

Ben hepsine razıyım. Yeter ki bu işkence bilsin.

Daha fazla yıpranmayalım.

Tamaşırlarım burada.

Sorapların da.

İkisini de sık sık değiştirmemi unutma tamam mı? Özellikle oyun onu iptal

ediğinde sakın ihmal etme.

Tamam ama biraz abartmıyor musun?

Neyi abartıyorum şu? Ben zaten sen dediklerini yapıyorum sen de biliyorsun.

Haklısın öyle yapıyorsun ama çok önemli olduğu için tekrar hatırlatayım dedim.

Peki. Ben bizi unutma tamam mı? Tamam.

Varınca haber var. Tamam hadi hoşçakal.

Güle güle.

Orhan. İyi yolculuklar.

Sağ ol.

başlıyor.

Efendim. Uyuyor muydun?

Yok balkondaydım geç duydum ne oldu?

Bir şey olmadı. İyi misin diye merak ettim.

İyiyim iyiyim merak edecek bir şey yok.

Sen ne yaptın?

Buradayım hala. Çok ısrar ettiler bir şey diyemedim.

Gece orada mı kalacaksın?

Öyle olacak.

Yazdan sabah geçerim artık.

Olsun. Ayşe nasıl?

Buradayım. Bir şey demedin.

Ne diyeyim?

Hem sesimi duymak istedim bir soru cümlesi değil ki.

Nasıl?

Boş ver şaka yapıyorum.

Pek konuşmak istemiyorsun galiba.

Dün pek uyuyamadım başım çok ağrıyor.

Neden uyuyamadın?

Bilmiyorum bazen oluyor biliyorsun.

Tamam. Bir sorun yok değil mi?

Ne gibi?

Ne bileyim tek başına korkarsın falan.

Yok merak etme.

O zaman iyi geceler.

İyi geceler.

Kusura bakma, rahatsız ediyorum.

Önemli değil.

Müsaitsen biraz yürebilir miyim?

Bir şey konuşmak istiyorum ben.

Rahat mısın öyle?

İyiyim, sağ ol.

Ne içersin, ne ikram edeceğim sana?

Su.

Çay var istersen kahve de yapabilirim.

Yok sağ ol, su yeter.

Peki.

Buyur.

Buyur.

Hicran.

Hicran.

Hicran kızım.

Kalmışım gene.

İyi olmuş işte dinlenmişsindir.

Aa bak gördün mü ateşin de düşmüş.

Sirkeli su iyi geldi.

Böyle bir iki gün daha dinlenirsen hiçbir şeyin kalmayacak inşallah.

Bak bu hapları da baban gönderdi. Bu sene böyle olanları hep bu hap

kurtarmış.

İyileşene kadar bırakmasın dedi.

Tak. Tak şunu bir iç.

Ne oldu?

Bir şey yok.

Saat kaç?

Saat ikiye geliyor. Niye sordun?

Niye sordum işte.

Hava güzel diyorum ki dışarı çıkalım da biraz yüzün gün görsün. İki gündür

tıkıldın kaldım burada.

Allah'ım burada yaparım.

Olur. Ben onu hazır edip geleyim ama beni bekle. Kalkarsın başı falan döner.

Tamam mı kızım? Tamam. Ben hazırlayıp geliyorum.

Ben kahveye çıkıyorum.

Çay demledin mi?

Orada içelim.

Bir şey lazım mı?

Yok.

Biraz da biz bakalım keyfimizden.

Ay.

Uzanabilir misin? Koyayım anne.

İyi böyle.

Sen de dinlen artık. Çok yoruldun.

Ay, yoruldum vallahi.

Çay çok güzel olmuş, enine sağlık.

Afiyet olsun.

Güzel olacak tabii, yarım saattir demleniyor.

Şunlardan da ye de algın tatlan.

Ha bu yere mi başlamış?

Bunu hiç bilmiyorum ben.

Bu tutmadı diye kaldırdılardı, tekrar koymuşlar.

Bir de şuna bakacağım.

Ne oldu?

Ya bir şey olmadı.

Böyle içlendim biraz.

Neye içlendin?

Yani işte.

Senin başına gelenler aklına geldi.

Ben de bir şey soracağım.

O çocuktan haber var mı hiç?

Hangi çocuktan?

İnsanladığımız çocuk vardı ya Rıza.

Nereden aklına geldi şimdi o çocuk?

Bugün rüyamda gördüm.

Kimi çocuğu? Evet sen uyandırdığında o rüyayı görüyordum işte.

Hayırdır inşallah?

Ayrılmadan önce Orhan Bey'in evine geldi.

Oturup bir bardak su istedi. Ben de suyu getirene kadar bir yerden uyuyakalmış.

Öyle karı bir şey de işte.

Bir şey demeyecek misin?

Ne diyeyim kızım?

Haber aldın mı hiç çocuktan diye sordum ya.

Ben Sinop'ta hastaneye yattığımda amcasıyla karısı

gelmişlerdi ziyarete.

Onlar söylediler, hapisten çıkmış çalışıyormuş.

Dedesi vurmuş ya.

Sen nereden biliyorsun?

Zahmet'ime bakmıştım. Bir kere orada gördüm.

Ağırlık çöktü. Ben yatayım artık.

Tamam.

Ben baban gelene kadar şuna bakarım.

Hicra. Şimdi... ...sen kızarsın...

...yanlış bir tarafa çekersin falan diye söylemek istemedim ama... ...sen bunları

deyince de söylemesem olmayacak.

Bugün... ...sen uyurken o orada.

Kim?

O çocuk işte Rıza.

Kasım onun tarafında bir dükkan açmış.

Yakında temelli oraya taşınacakmış.

Gitmeden de seni bir görmek, yüz yüze bir konuşmak istediğini söyledi.

Ama niye onu söylemedi.

Meraklı olmayın, kimsenin canını sıkmam dedi.

Yarım saat yeter dedi.

İstemezse de canı sağ olsun, dert etmeyin dedi.

Ben olur olmaz bir şey demedim.

Söz vermeyeyim ama belki bir sorarım dedi.

Senle çekindiğim için de işte karşılamak istemedim.

Yalnız... ...bu çocuk hep sordu seni.

Tabisten hep mektup yazdı.

Ben sen kızarsın, Orhan Bey'in kulağına gider... ...huzurunuz kaçar diye hiçbir

şey söylemek istemedim.

Babamın haberi var mı bunda?

Yok.

Baban seninle ilgili bir şey sormuyor. Hiçbir şey söylemiyor.

Ya ben sana bunu yine demeyecektim de.

Sen bunları söyleyince üstümde de kalmasın istedim.

Mektupları ne yaptın?

Hoş geldiniz.

Hoş bulduk oğlum nasılsın? İyiyim sağ olun siz nasılsınız? İyiyiz çok şükür.

Allah daha kötüsünü göstermesin.

Hoş geldin.

Hoş bulduk geçmiş olsun.

Sağ ol.

Benim çarşıda biraz işlerim var. Müsaade edersen siz konuşurken ben gidip onları

halledeyim. Sonra minibüse yetişmemiz lazım. Sıkışıp geç kalmayalım.

Tamam merak etme.

İyi hadi oturun siz.

Sen de işim bitince arayıp gelirsin.

Çok geç kalma, sana da bir şeyler bakacağız.

Tamam.

Amcana, yengene çok selam söyle oğlum, olur mu?

Söylerim. Siz de Mehmet amcaya söyleyin. Tamam, sağ ol.

Buyur.

Ne içersin?

Çay bir de sın.

Aç mısın, siyah mısın?

Yok, sağım.

Ben söyleyip geleyim. Tamam.

Başın sağ olsun. Dedeni kaybetmişsin.

Sağ ol.

Annenle babanı da küçükken kaybetmişsinler.

Evet ikisi de arka arkaya ölmüşler.

Hatırlıyor musun?

Pek değil çok küçükmüşüm.

Çoban düğmeli kahverengi bir ırka alıp aşı olmaya götürmüşlerdi.

Hayal mi enonu hatırlıyorum itek.

Ama karıştırıyorum bazen.

Neyi karıştırıyorsun?

Gerçek miydi yoksa rüyamda falan mı gördüm diye.

Resimleri var mı?

Bir şey aradın mı da bulunmadık.

Çoban düğme neydi?

Nasıl?

Ese'ye giderken çoban düğmeleri kalmışlar ya.

Hani vardır ya böyle şey gibi.

Ne gibi?

Böyle... ...büyükçe bir ağaç parçasından... ...yuvarlak şekilde

kesilmiş. Aslında tam da yuvarlak değil ama... ...ortası böyle geniş, kenarları

dar hani.

Tam anlamadım.

Böyle iplere...

Veya kordona geçirilir ya, takılır.

Boş ver, sıkma kendini. Laf olsun diye soruyoruz.

Şu adam ne yapıyor?

Ben de ona bakıyordum.

Sabahtan beri böyle.

Ya bir derdi var ya da hasta galiba.

Bu arada söylemeyi unuttum.

Geldiğin için teşekkür ederim.

Birkaç güne kadar gidiyorum. Eğer gelmeseydin bir daha hiç göremezdim

belki.

Öyleymiş. Neden gidiyorsun?

Pek bir sebebi de yok.

Sadece... Burada durmak istemiyorum artık.

Burada neden durmak istemiyorsun?

Özellikle sabahları kalkınca dedemi görmeme çok koyuyor.

Askere gidene kadar onu görmediğim tek bir gün bile olmadı hayatımda.

Dükkanı onsuz açmaya, geceleri sesini duymadan uyumaya dayanamıyorum.

Ne bileyim, yokluğuna alışamıyorum bu türlü.

Hayırlısı olur inşallah.

Bir akşam arkadaşlarla buluşmaya dışarı çıkıyordum.

Dedem kapıda durdurup elime bir fotoğraf tutuşturdu.

Şuna bir bak.

Rahmetli babanın asker arkadaşının kızı.

Düşün.

Aklına yatar beğenirsen haber ver dedi.

Ben de şaka mı yapıyorsun dedi. Bu zamanda böyle kız mı beğenilir?

Fotoğraftan eş mi seçilir dedim.

Nereden seçilir dedi o da.

Ne bileyim dedim.

İnsan bir görüşür tanışır.

Azıcık çıkar konuşur.

Medeniyet diye bir şey var dedim.

Öyle görmeyle konuşmayla insan tanınsaydı.

Kimse kimseye aldanmaz. Hiç kimse boşanmaz.

Hiçbir hukuk ortaklık bozulmazdı diye cevap verdi.

Sen gene bir düşün.

Eğer istemezsen zorla verecek değiliz dedi.

Fotoğrafı aldım.

Ama utanıp onun yanında bakamadım.

Gece kahveden dönerken yolda aklıma geldi.

Çıkarıp bir lambanın altına baktım.

Yüzünü ilk defa orada, o sokak lambasının altında gör.

İlk defa o zamancı dede diyecek.

Karnıma bir ağrı girdi.

O gece sabaha kadar uyuyamadım.

Hepsini düşündüm.

Üç gün sonra dedem gelip ne diyorsun isteyelim mi kızı diye sordu.

Hemen olur dedim.

Kız çok güzel.

Başka bir hali var.

Bununla evlenmeyi kim istemez ki?

Ama bu kızın gözleri uzaklara bakıyor.

Yakınlar görmez.

Benim gibi birini hiç görmez.

Görse de zaten istemez diyemedim.

Nasıl diyebilirdim ki?

Allah bazı kullarına başka bir yüzünü gösterirmiş.

Öyle dertledi.

Bize de bunu gösterdi.

Keşke her şey gönlümüzdeki gibi olsaydı da ona göre yaşansaydı.

Olmadı.

Bundan sonra da olmaz artık herhalde.

Ama gene de üzülüyor insan.

Bir şey olmayacağını bile bile umut besliyor.

Her şeye bütün çektiklerine ben sebep oldum.

Hayatım benim yüzümden karardı.

Gençliğim benim yüzümden mahvoldu.

Benim yüzümden kaçtın gittin evinden.

Ama elden bir şey gelmiyor.

Olan oldu artık.

Ben gene de bunları söylemek, bu şekilde düşündüğümü bilmeni istedim.

Hakkını helal etmeni istedim.

Ne oldu kızım?

Bir şey yok.

Sen git hadi ben biraz dolaşıp öğle geleceğim.

İyi, geç kalma mı?

Kalmam.

Ah!

Ah!

Allah-u Ekber Allah-u Ekber

Allah

-u Ekber İyi

bayramlar, bayramınız mübarek olsun. İyi bayramlar, sizin de bayramınız mübarek

olsun.

Ne yapıyorsun?

Kahvaltılık hazırlıyorum. Sen ne yaptın?

Ne yapayım? Kılık geldik işte.

Telefon kılıfı almıştım da dükkanda unutmuşum.

Geçerken ona uğradım.

Kumandayı gördün mü?

Orada sehpanın üstündeydi.

Kumandanın elinde bir zorun mu var ya?

Ne oldu? Söyle.

Az önce baktım yoktu orada.

Sana sorunca birden ortaya çıktı.

Olabilir hep orada duruyor ama sana görünmüyor nedense.

Daha bayramlaşmadık.

Az bir işim var bitirip geliyorum.

Yeğen dediğin böyle olur be. Bayram sabahı ilk iş amcasını arar. Bayram

mübarek olsun yeğenim. Senin amca, hepiniz iyi bayramlar. Çıktınız mı yola?

Yok daha neredeyse.

Şimdi geldim namazdan.

Telefonu yeni kılıp aldım. İlk iş takıp seni arayayım dedim.

İyi iyi yaptın.

Bak yengen çocuklar falan hep bekliyoruz ha. Öğlene burada olur musunuz? Bikin

diye olsak yine iyi. Ama akşam bulur bence.

Kayınpedere uğrayacağız daha.

Tamam ne yapalım sıramızı bekleyeceğiz artık.

Mezarlığa gitmeyin ama.

Oraya beraber gideceğiz.

Gereksizse yarın gideriz. Tamam tamam merak etme.

Güzel oldu mu taşları? İyi yapmışlar mı? Çok güzel oldu çok beğeneceksin.

Nur içinde yatsın.

Tamam. Bak gene söylüyorum ama. Eğer beğenmezsen bozdurup bir daha

yaptırırım. Hiç acımam.

Yok be oğlum yok merak etme. Fotoğrafta ne gördüysen ol.

Buranın en güzel mezarlığı oldu valla.

İyi o zaman.

E hadi o zaman tamam yaklaşınca ararsınız.

Tamam ararız merak etme.

Dikkatli gelin ha. Merak etme hadi hoşça kal.

Nerede kaldın ya?

Kahvaltıdan sonra vakit kaybetmeyelim diye hazırlanayım dedim.

Ne oldu?

Bayramın mübarek ulusu.

Dur ne yapıyorsun?

Olur mu böyle babamışım gibi?

Doğru söylüyorsun da ne bileyim.

Annem hep babamın eline para oradan aklımda kalmış.

Yok olmaz öyle.

Neredeyse aynı eti.

Gerçi şimdi ben de bilemedim ama.

Bu seferlik böyle olsun.

Bir dahaki sefere öğreniriz artık.

Hadi kahvaltıya oturalım artık. Geç kalacağız.

Tamam. Sen geç ellerimi yıkayıp geliyorum.

Vicdan.

Ben seni çok seviyorum.

Anlatamayacağım kadar çok.

Ben de seni çok seviyorum.

Ne düşünüyorsun?

Babam bu sefer affedip kabul edecek mi acaba?

Günlerdir bunu düşünüyorum. Bu kadar zaman geçti. Keşke uzatmasa artık.

Ben bu sefer uzatacağını pek zannetmiyorum.

Ama... Benim üzüntümün kendini eriyip gitmesini geçtim.

Annemle meleklerin arada kalmasına dayanamıyorum.

İnsan çocuğunu ayrıltmaya karşı bu kadar inatçı, bu kadar kindar olamayız.

Bence sen artık üzme kendini.

Affedecek göreceksin.

Ne de olsa baba.

Hem bu sefer affetmese bile gelecek sefere mecburen edecek.

Doğduğunda onun adını koyar, kucağına veriveririz. Al bakalım Mehmet Efendi.

Bu sefer de mahvetmeyeceksin diye. O zaman ne yapacak?

Yok ben istemiyorum diyecek.

Biraz zor ver onu.

Hem sen artık bence düşünme bunları.

Düşününce ne oluyor?

Sana bir faydası mı oluyor?

Konu kendiliğinden çözülüveriyor mu?

Hiçbir şey olmuyor.

Sen kendi üzüldüğünle kalıyorsun.

Hem ben artık böyle şeylere izin vermiyorum.

İki canlısın.

Biz dertten tatadan bir etkileniyorsak sen iki etkileniyorsun.

Olmaz öyle.

Artık daha dikkatli ol ben yalnız.

Azra ben niye baktım öyle?

Sana baktım, bakamazsın.

Dün gece bir hüya aldı.

Hayırdır?