Original subtitles

AWARIA

DOBRA MATKA

- Cześć, Nora. - Cześć, Atou.

Jak się czujesz?

- W porządku, a ty? - Wyśmienicie.

Dobrze spałaś?

Jak zwykle przy Bobbym.

- Dalej Bobby? - 20 lat i nadal przy nim trwam.

Dziękuję.

- Miłego dnia. - Nawzajem.

Karta?

Wszyscy włączacie alarm.

Nic przy sobie nie mam.

Jak wieczór?

Dobrze. Oglądałam powtórki "Dallas".

- Znowu ten serial? - Wciąż go lubię.

W kółko "Dallas".

Mają po sto tysięcy lat i wyglądają jak lalki Barbie.

Gdybym był tak bogaty, to byłbym jeszcze piękniejszy.

Wstydzisz się tego, jak wyglądasz?

- Daj spokój. - Zazdrosny jesteś?

Ludzie mają różne gusta.

Pamela jeszcze ujdzie, ale J.R. i reszta to porażka.

Kochasz mnie czy nie?

Tak, ale "Dallas" nie znoszę. Albo ja, albo serial.

O taką błahostkę się rzucasz?

Mam po dziurki w nosie "Dallas"!

Weźcie w końcu ślub i kłóćcie się w domu!

Nie chcę już słyszeć o "Dallas"!

Powiedz im, Nora.

Głowa mi pęka.

Przez was boli ją głowa.

- Zrób mi kawę. - Nie będzie żadnej kawy.

Niech ci ją zrobi twój wspaniały J.R.

Co się dzieje, Lila?

Brzuch mnie boli.

Co dzień rano na siebie wrzeszczą.

To już tradycja.

- Mam dosyć. - Jesteś w ciąży?

- Nie wiem. - To bardzo możliwe.

Opanujcie się, proszę, dla mojego dziecka.

Możesz nazwać swoje dziecko J.R.

- To będzie Bobby. - Jaki tam Bobby.

Widzisz?

Wszyscy lubią Bobby’ego.

Ścigamy się?

Starzejesz się, Marco.

Ręce wciąż sprawne.

Co znowu?

- Tam. - Gdzie?

- Otwórz oczy. - Daj mi spokój.

Przecież widzisz, że dokładnie odkurzam.

A narożniki?

Narożniki też.

Mistrzowska robota.

- Cieszę się. - Pyszne.

Upiekłam z sercem, tak jak dla dzieci.

Ty nie chcesz?

Niewiele jem.

Testujesz swoje wypieki na nas?

Chyba wam smakuje.

Gdyby nie ten brzuch, pożarłabym całe.

- Ale zaklepuję kawałek. - Jasne, weź do domu.

Dziękuję.

Wyborne.

Atou, zaśpiewaj tę piosenkę, co ostatnio w aucie.

Którą?

Już wiem.

W głębi jej czarnych oczu widać świat, którego nie widziała

Krocząc ścieżkami daleko od domu, nosi w sobie żar wiosennych ranków

Wspomina życie, które jest jej obce W duszy wyrwanej z południa

Było tyle śmiechu i tyle łez Jak w filmie, którego nie widziała

Wyobraża sobie ciepło białych miast

Muzykę płynącą z okien, smutki i uciechy w promieniach słońca

Wyobraża sobie śmiech dzieci rozbrzmiewający na ulicach

Ręce w geście pożegnania, oczy pełne łez pod błękitnym niebem

Usta szeroko.

W porządku?

Za dwa-trzy tygodnie zęby będą gotowe.

Bardzo się cieszę. Już 15 lat czekam.

Tak długo?

Nigdy nie było mnie stać.

Udało mi się w końcu zaoszczędzić na zabieg.

Będzie miała pani piękne zęby.

Żeby tylko nie bolały.

- Będę mogła jeść, co chcę. - Oczywiście.

Koniec udręki.

Z tą protezą będzie pani mogła wszystko jeść.

Zero bólu, piękny uśmiech.

- To przez ciąże. - Rozumiem.

Dzieci też są ważne.

Wysysają z matki wapń i witaminy.

Ciąże obciążają organizm.

Psują zęby i wszystko inne.

Nie wszystko.

- Ile brakuje? - Już sprawdzam konto.

Tysiąc euro.

- Ma pani tyle? - Tak, zapłacę dzisiaj.

Proszę uregulować należność w recepcji.

Przepiszę też płyn do ust.

Płukać trzy razy dziennie.

Dziękuję. A co u pana dzieci?

Dobrze, chwała Bogu.

- Najstarszy wkrótce się żeni. - Gratuluję.

Jak to się mówi: mazeł tow!

Dziękuję. Wyślę kartkę.

Będzie mi miło.

Cześć, kochana.

- Zdrowa? - Dzień dobry, Vivienne.

- Jak się czujesz? - W porządku.

Wyspałaś się?

Co dla mnie dziś masz?

Przyniosłam rybkę, ładne warzywa i przepiękną sałatę.

Mam też świeże pieczywo.

- Z chrupiącą skórką? - Tak.

Dziękuję.

Co bym bez ciebie zrobiła?

Poukładam rzeczy.

Dziękuję.

Dobra kawka.

- Co u małej? - Rośnie.

Przyprowadzisz ją kiedyś?

Pewnie.

- Nie mogę się doczekać. - Jak tylko będzie okazja.

- Dobra z niej dziewczyna? - Tak.

Jak babcia.

Ma dużo po babci.

Niedaleko pada jabłko.

Moje oczko w głowie.

Cóż wspanialszego od dzieci?

Pogadamy, jak odrobisz lekcje?

Dobra.

- Co robisz jutro? - Nie wiem.

Może coś zjemy?

- Czemu nie. - Fajnie.

Mało mówisz, trochę się boję.

Lecę, to moja babcia.

Zdzwonimy się.

Cześć, babciu.

Cześć, wnusiu.

Jak ci minął dzień?

Trochę męczący. Kim jest koleżanka?

Carmen, moja nowa przyszła dziewczyna.

Kolejna?

Z Jade nie było życia.

A żeby ich pogięło!

Zechciało się windę odmalowywać!

Zawsze coś z tą jebaną windą.

Wyzionę ducha na tych schodach. Winda nie działa.

Nie zapłacę czynszu, chuj im w dupę.

Faktycznie uciążliwe.

Jebać ich i całą tę ruderę.

- Miłego dnia. - Nawzajem.

Odłóż plecak w pokoju.

Jesteś sama, Maria?

Gdzie mama?

Pod prysznicem.

A ty siedzisz tu sama?

Coś do picia?

Szklankę wody.

Daj babci buzi.

Zobaczmy, co u mamy.

Wyjdź z łazienki. Kąpiesz się dziennie razy dziennie.

Już idę!

Nie ty płacisz rachunki.

Co ci, mamo?!

- Ja tu siedziałam! - Ale bałagan.

Jesteś niegrzeczny.

Chcesz pooglądać bajki?

- Brałam prysznic. - Babcia się gniewa.

Co się będziesz przejmować.

Brałam prysznic, a mała się bawiła.

Uspokój się, mamo.

Ciągle coś nie tak.

Gadasz przez telefon, a Maria siedzi sama.

O co ci chodzi? Przestań.

Jesteś nieodpowiedzialna.

Zostawiasz trzylatkę bez opieki.

Poradzi sobie. Odczep się ode mnie.

Jak jestem poza domem, to się zamartwiam, co się z nią dzieje.

Widzisz, że bawi się z Jawedem

- Wcześniej była sama. - Kąpałam się!

Nigdy nie wiadomo, co się może stać.

Miło, że robisz ze mnie wyrodną matkę.

Byłam pod prysznicem. Daj mi spokój.

- Włączysz? - Nie.

Nie chcesz?

Daj mi pooglądać.

Włącz kreskówki.

Jesteś niedobry.

Ach tak?

Nie gniewasz się?

Nie.

O czym tak rozmyślasz?

Nie mogę z tobą, Sabah.

Bez przerwy w tej łazience...

Tylko ja wszystko robię źle, a twój syn to co?

Co on ma do rzeczy? Jest na zajęciach.

Amir olewa zajęcia.

Ale jemu wszystko wolno, a mnie robisz wymówki o byle co.

Mam już dość.

Jaśnie pan zawitał!

Cześć, stara krowo!

- Nie wstyd ci tak mówić? - Jest obrzydliwy.

Jak tam, mamo?

Mnie wszystko wytykasz, a on święty.

Sorki, krowa.

Sam jesteś krowa. Po co ta czapka? Łysiejesz?

Nie był na zajęciach, tylko ściemnia.

Uspokójcie się.

- Byłem w szkole. - Czego łżesz?

- Mówię, że byłem. - Wiem od znajomej, że wcale nie.

Czemu okłamujesz matkę?

Okaż trochę szacunku.

Ty sobie pogrywasz, a to mnie później się oberwie.

Mogę wypić kawę?

Wszystko możesz, mamo.

A ty spadaj.

Wezmę kąpiel.

Ze świeczkami, truskawkami i bitą śmietaną.

I ciasteczkami!

- Kto je zrobił? - Vivienne.

- Są pyszne. - Dla mnie?

Jesteś okropny. Wynoś się.

Po co tak się unosisz?

Mamo, czemu płaczesz?

Brzydzę się nim. Nie chcę już go widzieć.

- To twój brat. - Wcale nie brat.

Dlaczego zawsze mnie krytykujesz?

- Bo jesteś niefrasobliwa. - Nie płacz, mamo.

- Ogarnij się. - A ty co tu jeszcze robisz?

Spierniczaj!

Uspokój się.

Rozmawiam z matką,

a ty jak zawsze tylko zawalasz sobą przestrzeń.

Wynocha stąd!

Nie rycz.

Już jest spokój.

Przestań mówić.

Nie mów do niego, bo nie jest już twoim bratem.

Śpisz czy udajesz?

Mówię do ciebie.

Naświniłeś w łazience.

Jestem zmęczony, chcę odpocząć.

Rozrzucasz ubrania i rozchlapujesz wodę.

Daj mi się zdrzemnąć.

Kiedyś w końcu się wyprowadzę.

Nie zamierzam tak żyć.

Zamęczę się przy was na śmierć.

Zasuwam jak niewolnica.

Już mnie bierze w krzyżu.

Ale śpij sobie spokojnie,

służba posprząta.

A co pod sutanną?

Body w panterkę i szorty ze spandeksu.

Jedziemy z muzyką!

Jak on się nazywa?

Elie Kakou.

- Naprawdę go nie znasz? - Jeden z najlepszych komików.

Ciągle go pokazują.

Nie kojarzę.

- Dużo go oglądałam. - Ile ma teraz lat?

Niestety już umarł.

Maria, nie skacz.

Hałasujesz sąsiadom.

Prosiłam cię już.

Jestem.

Jak ci minął dzień?

Prawie przywaliłam klientce.

Byłam styrana po całym dniu, zamykałam już kasę.

Podchodzi i pyta błagalnym tonem, czy może u mnie zapłacić.

Zgodziłam się, ale to był błąd.

Mieliśmy promocję na skarpety męskie: 10 par za sześć euro.

Wzięłam ci, Amir.

Wzięłam też za friko twoją farbę do włosów.

Ukradłaś?

- Sama wpadła. - Nie pochwalam.

Nie zbiednieją.

To normalka, wszyscy tak robią

Dla nich to grosze.

Aresztują cię albo wyrzucą z wilczym biletem.

Mówię ci, nie kradnij.

Daj spokój.

Nie żartuję.

Zaczynam nabijać zakupy.

Brała kilka par skarpet.

Nagle pyta, czemu sześć euro, bo widziała, że są po cztery.

Tłumaczę, że to inne skarpety, a jędza przy swoim.

Mówi, że za drogo, i zostawia cały wózek.

Musiałam wszystko osobno anulować.

Kara za dobry uczynek.

Ja bym się wkurwiła.

Kusiło, żeby dać jej w mordę.

- Dlatego przyszłaś późno? - Ogarniałam sklep.

Nie warto się takimi przejmować.

Zostaw moje ziemniaki!

Nie zabieraj mi jedzenia, ty klocu!

Spaślak!

Mówiłaś, że chcesz być smukła jak syrena.

On tylko chce ci pomóc.

Będziemy wyczytywać nazwiska.

Osoby z listy przechodzą dalej.

WIDZENIA

Usiądź.

- Jak się czujesz? - Dobrze.

Nie przemęczasz się?

Co u reszty?

W porządku.

- Zdrowi? - Tak.

- A jak Maria? - Coraz większa.

- Przylepa z niej. - Bystra dziewucha.

Zawsze pogodna.

Sabah ci pomaga?

Radzimy sobie.

Na pewno?

Będzie dobrze.

A Muriel?

Strasznie zapracowana.

Biedaczka się zaharowuje.

Co u Jaweda?

Uczy się dobrze?

Przykłada się do lekcji.

Pochwalił się nową dziewczyną.

Carmen, śliczna Cyganeczka.

Wieczny casanova.

- I gaduła. - Ma tak od małego.

Nawija bez przerwy i czasem już się wyłączam.

A jak Amir?

Jak to on: gra na konsoli,

śpi, je i bałagani.

Przyślij go tutaj, pogadamy sobie.

Zapomnij.

Powie, że jest zmęczony, ale pozdrawia i ściska.

Ja go też ściskam.

Łysieję.

- Dlaczego? - Nie wiem.

Źle sypiam.

Skażona woda lub niedobór wapnia.

Jak wyjdę, pojadę do Turcji.

- Po co? - Na przeszczep.

Robią je tylko łysym.

Dokleją tu i tam.

Mam mieć łysinę jak Zidane?

Przystojny facet.

Dzięki za pieniądze.

Nie ma sprawy.

To duże wsparcie, dziękuję.

- Kupiłeś jedzenie? - Tak.

- Odżywiaj się. - Nie głoduję.

Mogę mieć prośbę?

Pamiętasz, co kiedyś znalazłaś u mnie skitrane?

Czekoladę.

Czekoladę.

Nie mogę spać.

Muriel nie poproszę.

Zmyje mi głowę.

No i młodzi świrują na widok dziewczyn.

Do starszych kobiet jest szacunek,

bo wiadomo, że przychodzą do kogoś za kratami.

Dobrze.

Wszystko się ułoży, bądź dobrej myśli.

A gdzie ojciec małej?

Widują się.

Nie przychodzi?

Nie dostał zaproszenia na przyjęcie.

A co u ciebie?

Zaraz biorę ślub.

Najwyższy czas!

Wpadniesz?

- Nie przerywaj. - Zmyślasz.

Daj mi skończyć.

To wszystko ściema.

A ty co?

Nie wstawisz się za wujem?

- Mam wątpliwości. - Ale z ciebie bratanek.

- Opowiadaj! - Może kiedyś mi się uda.

Pewnego dnia spotkałem Mike’a Tysona.

Dajcie mi powiedzieć.

On pyta: "Ty jesteś Amir?".

- Zna cię z imienia? - No a jak?

Odpowiadam: "Ja, bo co?!".

Pyta: "Podnosisz na mnie głos?".

"Ano podnoszę".

Idziemy na siłkę, gdzie mają ring.

Pytam: "Ze mną chcesz się bić?", a on:

"Tak, bo wszystkie laski lecą tylko na ciebie".

Tutaj przyznałem mu rację.

Pierwsza runda.

Bierze zamach sierpowym, a ja robię unik.

On ze szczeną na glebie mówi, że lepszego nie widział.

A ja, że dla mnie to normalka.

Bęc go w dyńkę i leży.

Jasne.

Mamo!

Muriel, ratuj!

Zdmuchnij.

Prezenty!

Masz kawałek sukienki.

Jeszcze?

- Chyba nie. - A ja mogę?

Proszę uprzejmie.

Ktoś jeszcze chce ciasta?

Mówcie, bo nakładam.

- Stopy mnie bolą. - Ten królik waży tonę.

- Wysil się na grzeczność. - Padam z głodu.

Oby było żarcie.

- Będzie. - Ale chujostwo.

Wyszczerz się.

Nie przejdzie przez drzwi.

Cześć, Maria. To dla ciebie.

Wszystkiego najlepszego. Podoba ci się?

- Ale wielki! - Dzięki, dziewczyny.

Co tam u was?

- Podziękujesz, Maria? - Podoba ci się?

Przyczepiła się do niego.

Właśnie podajemy tort.

Nie odmówimy.

Spakować ci kawałek do domu?

Pewnie, dzięki.

Jak masz hajs, to jest wyżera i co tylko chcesz.

Widać, że lubisz żreć.

Wszystko się kręci wokół hajsu.

Ja mogę tylko pomarzyć.

U was chyba trochę mizernie.

- Ciężkie czasy. - Prawda, ostatnio kiepsko.

To widać.

- Dzięki. - Mówię tylko, jak jest.

Nie płacili. Mam dosyć.

A co robiłaś?

Etykietowanie, sprzedaż, promocje.

W kółko zapierdol.

Jestem spłukana, a do tego mam córkę.

A wy to zawsze odpicowane.

Samo nie przyszło.

Czym się zajmujecie?

Jak chcesz zarobić, to sposób się znajdzie.

Jaki sposób?

Nie wiem, na ile wam zależy.

Co to za robota?

Muszę wiedzieć, że się piszecie.

Jak jest tym hajs, to wchodzę.

Piszę się na sto procent.

Powiecie o tym cokolwiek?

- Teraz? - Pewnie.

Tak żeby ogarnąć temat.

Kojarzysz moją ciocię?

- Z widzenia. - Anissa to ją zna od lat.

Ciocia ma biznes w burżujskiej części miasta.

- Wkręciłam Anissę już dawno... - Czym się zajmuje?

Ma taką grupkę stałych klientów - kolesi na wysokich stanowiskach.

Dzwonią do cioci, żeby odreagować stres,

bo mają specyficzną fantazję.

Lubią, jak ich stłucze taka właśnie egzotyczna laska.

Czyli fetysz.

Nie rozumiem. To prostytucja?

Nie, taka zabawa.

Po prostu ich skuwasz, lejesz i tak dalej.

Niektórzy lubią przebieranki...

To nienormalne! Mamy bić ludzi?!

I jeszcze za to zapłacą!

A to niby normalne całe życie dawać sobą pomiatać jednemu fajfusowi?

To nie to samo.

Jesteś niewolnicą, którą on sobie dyma, zostawia cię, a ty zupełnie nic!

Takich facetów jest od cholery.

Dajesz mu dupy za skręta.

Nie ma od tego podatku, pieniądze masz do ręki.

Ile za to bierzesz?

Nawet 400 euro.

No i dalej pobierasz zasiłek.

Genialne! Byłoby na przyjęcie urodzinowe i to z górką.

Gdzie indziej tyle zarobisz? W jeden wieczór masz na czynsz.

I nową sukienkę sobie kupisz.

To mnóstwo kasy.

Nie lubię strzępić jęzora.

Rzucam propozycję, sama zdecyduj.

Nikt się nie dowie?

Sama do tej pory nie wiedziałaś.

Myślisz, że gadałyśmy dla picu?

Przecież nie chcą nas oszukać.

Wchodzimy w to, bo potrzebuję kasy.

Nie będę żyć w biedocie. Taką okazję przepuścisz?

Kręci nosem.

Nie o to chodzi.

Przestań, bo mnie wkurzasz.

Nie będę krzyczeć przy jej starej.

Ty też siedź cicho.

Nie wchodzisz w biznes, to do widzenia.

Nie będę się sprzedawać.

Kurwisz się za darmo.

Nie wiesz w ogóle, o czym mówisz.

Ja w to wchodzę.

Będę ich lać, że się nie pozbierają.

Miałam ochotę je skrzyczeć.

Nogi mnie bolą.

Nie spadniesz?

Trzymam kołnierz.

Identyczna jak moja była.

Cudo.

- Chrzanisz. - Będzie moja.

Ona nie istnieje.

- To czemu wygląda jak moja była? - Graj, nie gadaj

- Współczuję jej. - Przestań skakać!

Latam, nie skaczę!

"Fruwaj jak motyl, żądlij jak pszczoła"!

Muhammad Ali!

Narysuj coś babci.

Nie umiem. Narysuj księżniczkę.

- Ja nie potrafię. - Potrafisz.

Babcia umie tylko gotować.

Narysuj księżniczkę.

Tutaj będzie noga.

Nokaut!

Nie wytrzymam.

Oszaleję przez nich.

Znowu krzyczą.

Pójdę do nich, zostań.

Czy wy jesteście normalni?

- Daj spokój, mamo. - Sąsiedzi was słyszą.

Wstyd mi jest.

- Nie przeszkadzaj. - Opanuj się.

Zdejmij czapkę.

Boisz się, że śnieg spadnie w salonie?

- To moja stylówa. - Ja ci dam stylówę. Ściągaj ją.

Mamo, przestań już.

Kocham cię, mamo!

Strasznie się darłeś.

- Ty cały czas jęczysz! - Bo oszukujesz.

Niby jak w bijatyce?

- Po prostu mam skila. - Skila w oszukiwaniu.

Wyrzucimy to.

- To dużo kosztuje. - Niedużo.

Posprzątam.

- Dobrze. - Przepraszam.

Przepraszam, babciu.

Za co takiego?

Za to, że przeprosiłam.

Za koniec nędzy!

Zdrowia i szczęścia. Resztę sobie kupimy.

Zacznij od butów.

Urządzę całą nową garderobę.

Buty to najbardziej paląca sprawa.

Potem ciuchy, manikiur, fryzjer...

Ale tu ładnie.

Wypas.

- Genialna miejscówka. - Najlepsza.

Nie zabieramy tu byle kogo.

Widzicie tamto drzewo?

Jeden chciał sesję w plenerze.

Mówi, że jest pasterzem. Spoko, idziemy na górę.

- To przecież las. - Morda!

I zaczynam go łoić.

- Jak? - Po dupie!

Ale czym?

Czym go tłukłam?

Drzewem to byłby hardkor.

Trzepałam go gałęzią!

- Ze wszystkich stron. - Ja stałam na czatach.

Aż zaczął beczeć jak koza.

Ta się budzi i pyta, czy wszystko gra.

Przeorałam mu dupsko - ale spoko, nie na sucho.

Używamy wazeliny, bo daje poślizg i jest refundowana.

Płacą na miejscu?

Mieliby dostać lanie za darmo? Pewnie, że płacą.

Przed czy po?

Spokojnie. Płacą z góry.

Na co wydasz hajs?

Na córkę i potrzeby rodzinne.

- Dalej rapujesz? - Się rozumie.

Kupiłam studio nagraniowe.

Już nie bajeruj.

- Masz nowy materiał? - Mam.

To zapodawaj!

Mamy dwie nowe w gangu, zaszpanuj im.

Dawaj, co ci szkodzi?

Niech wiedzą, z kim mają do czynienia.

Mocny bit.

Serce masz silne, ale duszę kruchą Wiem, że nie zawsze było łatwo

Wymażę z twej pamięci ból, wojny, blizny i lęki

Widziałam toczące się po twojej twarzy łzy

Życie mówi mi co dzień, że przebaczenie to najsilniejsza broń

Wyważałam drzwi, gdy miałam dzięki tobie siłę

Widziałam, jak dźwigasz ciężar świata przy odkurzaniu i zmywaniu

Dzięki tobie mogłam ujrzeć słońce, odnaleźć spokój, pogrzebać wrogów

Zapracowałaś na forsę Dając z siebie wszystko dzień i noc

- Wymiata. - Zamknij się.

Dla mojej mamy.

Widziałam twoje cierpienie i błysk w oczach

W każdej modlitwie ci przysięgam że co dzień staram się być lepsza

Błąkam się całą noc Marzę o błogim życiu w dostatku

Chcę przynieść ci górę kasy W nieludzkim świecie starych ludzi

Wiesz, że serce mi pęka, yema Zawsze widzisz mnie na wylot

Chcę wyrwać cię z nędzy Zapomnieć o troskach i słabościach

Wystarczy jeden twój uśmiech, a dam wszystko, co mi zostało

Trzeba co dzień zasuwać, żeby mieć na stole chleb

Zasuwać, zasuwać, zasuwać

Trzeba co dzień zasuwać, żeby mieć na stole chleb

Zasuwać, zasuwać, zasuwać

Z uśmiechem i werwą

Zasuwać, zasuwać, zasuwać

Z uśmiechem i werwą

Zasuwać, zasuwać, zasuwać

Dziewczyny wprowadziły was w temat?

Wiemy, o co chodzi.

Jeszcze raz opowiem pokrótce, żeby nie było niejasności.

Są dwa aspekty sado-maso:

poniżenie i ból fizyczny, ale klienci na ogół chcą tylko to pierwsze.

Chodzi o ból zadawany biciem?

- Otóż to. - Sprawiasz im manto.

Biczowanie, obelgi, nawet penetracja analna, obnażanie czy pętanie.

Wszystko dobrowolnie?

Tak, na ich życzenie.

To nie gra wideo.

Nie chodzi o to, żeby robić z ludzi marmoladę.

Czyli jak da mi świeczkę, to mam wylać na niego wosk?

Pewnie, byle go nie podpalić.

A jak zajmie się ogniem?

Wszystko z rozsądkiem.

Jak ci każe podźgać go nożem, to odmawiasz.

Nóż to nie świeczka.

Wosk ze świecy też może być groźny.

Nie wsadzisz mu jej do tyłka, nawet jak zechce.

To był tylko przykład.

Same wyznaczacie granice,

przy czym na początku dziewczyny będą wam towarzyszyć

w ramach wsparcia.

Dostaniecie wolną rękę, jak stwierdzimy, że sobie radzicie.

Zrobimy teraz krótką symulację z udziałem Anissy, żebyście wiedziały,

jak się zachować.

Dajesz, Anissa.

Idź na żywioł.

Nadal w formie.

Któraś chce spróbować?

Chodź, Sabah.

Twoja kolej.

Jestem dumna, że trzymasz poziom.

Pokaż, jak się wyginasz.

To patrzcie.

Moje pytanie. Wszystko opiera się na szacunku.

Ty decydujesz, czy może cię dotknąć.

Brawa dla Sabah.

Gotowa?

Znamy takiego, co zeświruje.

Jesteś obłędna.

Dobry start.

Machasz tyłkiem zawodowo.

Pepperoni oszaleje.

Ale mi cudo wytrzasnęłyście.

To była wersja lajtowa.

Masz talent.

Zrobimy teraz sesję zdjęciową.

Założycie stroje i maski,

cykniemy zdjęcia i wrzucimy na stronę.

Na stronę?

Na portal internetowy.

Wasze zdjęcia pójdą na stronę.

Damy wam maski, nikt was nie pozna.

Całkowita dyskrecja.

Proszę wybaczyć spóźnienie.

Zapraszam.

Zakończono postępowanie przygotowawcze.

Sędzia śledczy wyda teraz postanowienie o skierowaniu sprawy do sądu I instancji.

Zostanie wyznaczony termin rozprawy, na której będziemy mogli podjąć obronę.

Potraktuję zatem sprawę pani syna priorytetowo.

Wymaga to uregulowania należności wobec kancelarii.

Płaciłam już kilka razy.

Pozostały nierozliczone faktury.

Mam tutaj pierwszą fakturę na pani nazwisko.

Zdaje się, że ma już dość dawną datę.

Tak, sprzed dwóch miesięcy.

W umowie o honorarium jest zapis,

że należy uregulować wszystkie należności przed terminem rozprawy.

Kwota do zapłaty wynosi

1075,14 euro brutto.

Ma pani przy sobie książeczkę czekową?

Nie mam.

W takim razie możemy się umówić,

że przyniesie pani czek jutro.

Mam zapłacić jutro?

Co do pozostałych dwóch...

- Są jeszcze dwie? - Tak jak mówiłam.

- Czyli trzy faktury. - Dokładnie tak.

Od pół roku ciągle płacę.

W obecnej sytuacji pani syn potrzebuje obrońcy sądowego.

Zapewniamy obronę, ale wiążą się z tym opłaty.

Bardzo wysokie opłaty.

To dużo pieniędzy, ale tak wygląda sytuacja.

Nic, tylko płacę.

To jest umowa, którą zawierałyśmy?

Ma pani swój egzemplarz.

Co raz kolejna faktura.

To już ostatnie.

Właśnie się dowiedziałem.

Bardzo mi przykro.

Nie da się nic zrobić?

Nie, syn ma problemy.

Na szczęście zdążyłam odzyskać czek.

Nie ma innej opcji?

Czekam 15 lat, wytrzymam jeszcze trochę. Sądu odwlec nie mogę

Pójdę po czek.

Jeszcze płacić?

Tak.

Nie dadzą mi kolejnej zaliczki w pracy.

U mnie zgredy w ogóle nie dają zaliczek.

Nie i już.

Jest jeszcze jedno wyjście.

Mogę sprzedać biżuterię.

Może są warte coś więcej.

Sprawdzę, co ja mam.

Jakoś sobie poradzę.

We dwie poradzimy sobie łatwiej.

Wyluzuj z tym zachwytem.

Wiem, że jestem piękny.

Gdzie idziesz?

Do jednej z moich dziewczyn.

To masz ich kilka?

Nie mogę jednej dać monopolu na moje wdzięki.

Uważaj na siebie.

- Jak to? - Zmykaj.

Posiedzimy, napijemy się i tyle.

Oby ci czegoś nie dosypali.

Co się tak martwisz?

Nikt nie da mi rady, przecież wiesz.

Mam w sobie nieskończoną moc.

Obezwładniam wszystkich moim blaskiem, bo jestem słońcem.

- Sio. - Na razie.

- Dobrze wyglądam? - Wstrętnie!

Babcia!

Skąd tutaj kolczyki?

To kolczyki babci.

Twoje?

Dasz mi?

To są moje.

- Bardzo ładne. - To prawda.

To jest pierścionek.

Są też pierścionki.

Wracają do schowka.

Tu są karaluchy.

- Już sobie poszły. - To są mrówki.

Mrówki są dobre?

Proszę cukierków za 2 euro.

Chcesz wszystkie?

- To lesbijki. - Serio?

- Mówię ci. - Jesteś pewien?

Spójrz, jak się kleją do siebie.

Chwyć mocno, nie upuść.

Co się gapisz, cymbale?

Ciebie też miło widzieć.

Aż tak się za mną stęskniłaś?

Zaszłaś tu, żeby mnie zobaczyć?

- Ta, jasne. - Ma urojenia.

Nie unoś się.

Odwal się ode mnie.

Tępa cipa. Jest z tobą gorzej niż zwykle.

Broda na żula czy innego homo sapiensa!

Czego wy ode mnie chcecie?!

Nie bądź taki pizduś!

Urodziłam dziecko, a mam ciało bogini.

Taka bogini, a to ty przed każdym klękasz!

Pół miasta już z tego ciała skorzystało!

Siedzi wałkoń pod murem i czeka, aż mu samo do rąk wpadnie!

Zjeżdżaj stąd, powietrze psujesz!

Usiądź już sobie, pewnie się zmachałeś!

Wrzód na dupie.

Trochę wariatka.

Twierdzi, że jestem ojcem małej, ale tylu przeruchała, że sama tego nie wie.

- Jest pewne podobieństwo. - Jakie podobieństwo? Nie ubliżaj mi.

- Mówię ci. - Uspokójcie się.

Robicie raban pod sklepem.

Do niej z pretensjami.

Po śmierci będzie dawać dupy w piekle.

- Zgubiłaś się, ciociu? - To dla syna.

Nie piszę pierwszy.

- Odpowiadałeś na jej relacje? - Nic z tych rzeczy.

Napisała pierwsza?

Zablokowałeś się?

Nie miałem wyboru.

Witaj ciociu. Wszystko dobrze?

Czego potrzeba? Haszu, koki, zioła?

Haszu za 30 euro.

Proszę bardzo.

Proszę.

Dałem z górką.

Dziękuję. Uważaj na siebie.

Ty też, ciociu.

Do zobaczenia, ciociu.

Ty chyba żartujesz.

- Jak to? - Straszne rzeczy.

Wdajecie się w prostytucję.

Żadna prostytucja.

- To coś dziwacznego. - Nie ma seksu.

Tylko przemoc.

Wszystko się odbywa za obopólną zgodą.

Realizujemy różne fantazje, ale do niczego intymnego nie dochodzi.

To co robicie?

Trzepiemy ich, upodlamy i bierzemy kasę.

Sado-maso to też prostytucja.

Nawet nie ma całowania.

Nie wolno im w ogóle nas dotykać.

Do tego zwracają się do nas służalczo.

Genialna sprawa. Wreszcie kobieta ma władzę nad facetem.

- Rozumiesz już? - I tak mnie to niepokoi.

Bądźcie zawsze czujne.

Chodzi tylko o hajs.

Lejesz faceta i potem go uspokajasz.

Ja daję im ukojenie moim pięknem.

Nie przyzwyczajajcie się do łatwej kasy.

To nie jest stała praca.

Liczy się, że mam pełną kontrolę.

Pewnie się spodziewasz, że spróbujemy cię w to wkręcić.

Chyba zgłupiałyście. Nic z tych rzeczy.

Parę sesji i jesteś na długo ustawiona.

- Mam dziecko. - Ja przecież też mam.

- Wykluczone. - Nie chcę żyć z zasiłku.

To jakiś rozbój. Jest nienormalna.

- Tyle to kosztuje. - Lepszy byłby obrońca z urzędu.

W życiu byś nie wyszedł.

To oby ta mnie wyciągnęła.

- Nie krzycz już. - Nie krzyczę.

- Spokojnie. - Jestem spokojny.

Mam coś dla ciebie.

Czekoladę.

Ale...

Na tym koniec.

Dzięki mamo.

Nie będę więcej prosił.

To okropne, co tam się dzieje.

Kiedy mogę ci to przekazać?

Idzie strażnik.

Teraz.

- Jesteś pewien? - Nikogo nie ma.

Odwróć się.

Mam się odwrócić. Pieluchy ci zmieniałam.

Dziękuję.

Na tym koniec.

Musisz odwyknąć, bo nie chcę mieć z tym już nic wspólnego.

Widziałam te biedne dzieci.

- To wina Francji. - Nie gadaj głupot.

W innych krajach to legalne.

Sprzedają jak w aptekach, mówię ci.

Wszystko, co złe, to wina Francji.

Chodzi mi konkretnie o to.

Dlaczego już tyle lat wstaję o piątej i idę sprzątać?

Gdzie indziej wstają o piątej, żeby podlać rośliny.

W Kanadzie, w USA, nawet w Hiszpanii.

- Skończmy już o narkotykach. - Większość leków to narkotyki.

Większość dzieci umiera przez narkotyki.

Więzienia są pełne przez narkotyki.

Koncerny farmaceutyczne napełniają kiesy dzięki opium, ale hasz to konopie.

- Przestań. - Leczy się tym raka i parkinsona.

Nie mów tak.

To nie mówię.

Wygadujesz bzdury.

Tutaj mamy złoto.

Tutaj też.

A tutaj...

Nie jestem pewien.

Sprawdzę jeszcze raz, ale wygląda na to...

Tak, to pozłacanie.

- Czyli nie złoto? - Nie.

- Jakim cudem? - Nie jest ze złota.

To pamiątka rodzinna?

Dostałam od ojca.

- Coś takiego. - Jest pan pewien?

Może był szczerze przekonany, że jest ze złota.

A to nie złoto.

- Sprawdzić ten? - Tak, te dwa.

Też pozłacany.

Tak jak ten.

- To tyle. - Zważymy.

Razem 13,40 grama...

czyli 280 euro.

Bierzemy?

To za mało.

Dorzucę kolczyki.

Są złote.

W rzeczy samej.

Łącznie 350.

Jeszcze obrączka.

Bez obrączki. Weźmiemy 350.

Puść.

Nie sprzedawaj swojej obrączki ślubnej.

Zostaw mnie.

Mogę podliczyć wartość.

Obrączki nie sprzedajemy.

Na pewno jest złota.

Za nią byłoby 50 euro.

Zachowaj ją, proszę.

To moja decyzja.

Proszę dorzucić.

Poproszę dowód osobisty.

Przy pani jest chaos, przy córce też.

Miłość oznacza tu synową - też chaos.

To wydarzenie wszystkimi wstrząsnęło.

Na szczęście jest karta Gwiazda powiązana z synem i córką.

Skupiamy się na pierwszej karcie rozkładu.

To jest Wędrowiec, który oznacza nowy początek.

Kończy się jeden cykl i zaczyna kolejny -

z optymistyczną perspektywą dzięki karcie Gwiazda.

Nadchodzi zatem odnowienie i radość.

Córka znajdzie pracę, syn wyjdzie z więzienia.

Z takimi kartami to pewnik.

Jest jednak pewna blokada, która odsuwa to w czasie: karta Świat.

Jest pewien rytuał, który może przyspieszyć bieg spraw.

- Żeby wyszedł wcześniej? - Tak, bo wyjdzie na pewno.

Proponuję taki rytuał.

Dla niektórych klientek w takich sytuacjach

działa niezawodnie.

Robię w tym celu specjalną miksturę.

- Ile kosztuje? - Pięć euro.

To niewiele, zwłaszcza jak na potencjalne korzyści.

Dostanie pani tę miksturę.

Składa się z szarej soli, oliwy i tak dalej.

Proszę stanąć na wybrzeże

i skierować się ku morzu.

Najpierw opróżnia pani flakon do połowy.

Umie pani piec chleb?

Proszę upiec bochenek chleba.

Jak wiadomo, chleb rozdajemy ubogim.

Aby rytuał się powiódł,

musi pani spotkać kogoś w potrzebie.

- Mówimy na to sadaqa. - Właśnie o to chodzi.

Chleb musi być całkowicie naturalny.

Proszę go dać pierwszej potrzebującej osobie, jaką pani napotka,

i wrócić prosto do domu.

Mam brudną rękę.

Nie szkodzi, to tylko mąka.

Mąka nie brudzi.

Ale potem trzeba sprzątać.

Kochasz babcię?

Ja ciebie też.

- To prawdziwa miłość? - Księżniczkowa.

Babcia jest księżniczką?

Ty jesteś królową.

Ja jestem księżniczką.

- Moja kochana. - Mam suknię księżniczki.

Babcia jest królową?

- Nie masz królewicza? - Nie potrzebuję.

Ja też nie.

Zuch dziewczyna.

Zuch babcia.

Chleb wypieku księżniczki.

Cześć, skarbie. Cześć, mamo.

Robisz ciasto?

Chleb dla znajomego z pracy.

Chciał spróbować.

Proszę.

- Co to jest? - Na adwokata Ellyesa.

Skąd tyle masz?

Wyszłam do kiosku po fajki i kupiłam zdrapkę.

Wydałam jeden euro i wygrałam 400.

- Wygrałaś 400 euro? - Szczęśliwy traf.

Muriel była świadkiem. Po co bym kłamała?

- Nie są nieczyste? - Nie są.

To na adwokata.

Nie życzę sobie zdobytych niemoralnie pieniędzy.

Wygrałem je w zdrapce.

To w porządku.

Udanego pieczenia.

Pa, mamo.

Mama jest dobra.

Cześć, Michou.

Jak samopoczucie?

Mógłbym się troszkę mniej kleić, ale jest nieźle.

Dbaj o siebie.

Cały czas chodzę do lekarza,

co chwilę robię prześwietlenia.

Już kilka razy otarłem się o śmierć.

Było bardzo blisko,

ale mnie nie chciała.

- Wciąż jesteś z nami. - Jestem diabłem.

- Przyniosłam ci chleba. - Dziękuję ci.

Mam też wodę.

- Połóż tutaj. - Tu stawiam wodę.

- Pyszny, świeży chleb. - Dziękuję.

Zmykam do roboty.

Zajrzę do ciebie później.

Z miłą chęcią.

To ona?

Ma inne auto.

Zatrzymują się.

Cześć, dziewczyny.

Czy takie dwie ślicznotki robią przy szosie?

- Czekamy na koleżanki. - Chcecie zabrać się z nami?

- Nie, dzięki. - Będzie fajnie, zobaczycie.

Jesteśmy już umówione na babski wieczór.

Szkoda. To wasze koleżanki?

Bawcie się dobrze.

- Wy też, chłopcy. - W samą porę.

- Ale się wystroiłyście. - Wy też ładnie wyglądacie.

- To tutaj? - Tak.

- Kto? - Mój znajomy.

- Jest w lesie? - Tak, kawałek stąd.

Ma po nas podejść. Autem nie przejedziemy.

Ładnie tu.

Są gdzieś daleko.

Na razie pogadajmy.

Co takie kwaśne miny?

Spierzemy was na kwaśne jabłko.

O co chodzi?

Wy im powiedzcie, bo mnie zaraz szlag trafi.

Co zrobiłyście Gilbertowi?

Zrobiłyśmy mu dobrze.

Gdyby tylko tyle, nie byłoby sprawy.

- Zrobiłyśmy, co chciał. - Ma zmasakrowany tyłek.

Spełniłyśmy jego zachciankę.

Kto to jest Gilbert?

Ten, z którym wyszłyście poza program.

Chciał czegoś ekstra.

Korzysta z naszych usług od pięciu lat i zawsze był zadowolony,

a teraz jest w szpitalu i leży na brzuchu,

bo przez was nawet usiąść nie może.

Po sesji zostawiłyście go w kałuży krwi?

Mówiłaś, że na życzenie klienta możemy improwizować.

Ale macie ustalić to ze mną!

Nie krzycz.

Ja nie krzyczę, mówię zupełnie spokojnie.

Najpierw obiłyśmy go tym, co nam dałaś.

Nie dawałam wam kija.

Zażyczył sobie kij w tyłek.

Najpierw odmówiłam, ale się domagał,

to mu ten kij wsadziłam.

Miał taką zachciankę i ją spełniłam.

O co wam chodzi?

Nigdy nie było problemów, a wy od razu zjebałyście.

Wyszłyśmy wam naprzeciw i tak się nam odpłacacie?

Chciałyśmy zrobić wam przyjemność.

Taką jak jemu, kij w dupę?!

To miał być dla was zysk.

Trzeba było to z nami skonsultować!

Nie raczycie zadzwonić

i uprzedzić?

Zapomniałam.

Możecie też zapomnieć o dalszej robocie.

A zysk wsadźcie sobie w dupę i dopchnijcie kijem.

Dosyć! Koniec rozmowy!

Z hajsem, butami i całą resztą

możecie się pożegnać.

Szczerze się staramy.

Ty i ta twoja kretynka macie przejebane.

Wróć do naklejania etykiet.

Pierdolcie się.

Nie możecie nas tu zostawić!

Poruchajcie się z dzikami.

Wali mnie to, wracajcie pieszo.

Obciągaj mu dalej.

Pojebało was?!

Nigdzie bez nas nie jedziecie.

Moje rzeczy są w aucie.

Wszystko mogę wyjaśnić.

Jak się obudzi, to wam powie, że sam tego chciał!

Kurwiszony!

- Niespieszno im. - To zawsze długo to trwa, ale przyjdzie.

No i jest.

- Cześć, Jawed. - Tęskniłem.

Pokaż mi się.

Masz własną koszulkę?

- Strasznie się cieszę. - Ja też.

Niech no cię zobaczę.

Kawał faceta.

Za szybko rośniesz.

Jeszcze nas wyrzucą.

Ma dzisiaj urodziny.

Dzięki.

Opowiadaj, co u ciebie.

Dostałem dobry na koniec trymestru.

Świetnie.

Cieszymy się.

- A jak z angielskim? - Trochę słabiej.

- Pomagamy mu. - Zwłaszcza babcia.

Słucham?

- To dobrze, że się uczy. - Pomagasz mu?

Ja nie znam angielskiego.

Mnie starczy francuski.

- Przynajmniej zdałem. - To się liczy.

Z Carmen nie wypaliło.

Dlaczego?

Poszliśmy na lunch i spytałem ją, czy chce.

Powiedziała, że chce poczekać.

- Na co? - Nie wiem. Nie jest gotowa.

Myślała, że od razu ślub?

Teraz masz się uczyć, a nie romansować.

Pracujesz na swoją przyszłość.

Dziewczyny zawsze się znajdą.

- Ta tutaj sama się mnie uczepiła. - Sama?

Uganiała się za mną.

Kiedyś ci opowiem.

- Czaiła się pod domem... - Nie wymyślaj.

Babcia słyszała te wyznania miłości.

Uwzięła się.

Napisałem dla ciebie wiersz.

Babcia mówi, że byłeś poetą.

- Tylko coś skrobałem. - Masz duży talent.

- Po co mu to mówisz? - Pokażę mu twoje wiersze.

- Nie pokazuj. - Dlaczego?

Nie masz praw licencyjnych.

A ty co, Beethoven czy inny Picasso?

Picasso to malarz.

Też artysta.

"Dla taty".

Dla ciebie są dziś uroczystości, ale i dla mnie to dzień radości.

Dziękuję, ile dajesz mi miłości.

Wszystkiego najlepszego, tato.

Mówię prosto z serca.

Od zawsze byłeś dla mnie drogowskazem, w sercu zawsze będziesz ze mną razem.

Cokolwiek się zdarzy, nie zapomnę nigdy tej daty.

Tym wierszem składam życzenia dla najlepszego taty.

Dziękuję.

- Podoba ci się? - Tak.

Zachowasz go?

- Na zawsze. - Zawieszę nad łóżkiem.

Ty jesteś moim drogowskazem.

Bardzo ci dziękuję.

Pograłbym z tobą w piłkę.

Jak tylko stąd wyjdę.

Brak mi cię.

Mnie ciebie też.

Dzień dobry.

Cześć, dzieci.

Znowu upadłaś?

Jak się czujesz?

Idę do pracy.

- A wrócisz? - Oczywiście.

Będzie dobrze.

Odpoczywaj.

Przyjdę jeszcze.

Na razie.

Zaczekaj.

- Cześć, babciu. - Moje małe.

Napędziłaś nam stracha.

Dzięki, że przy niej zostałaś.

Nie ma sprawy.

- Masz teraz pracę? - Nocna zmiana.

- Masz jak dojechać? - Jest autobus.

- Nic poza tym? - To nie problem.

Weź taksówkę, zapłacę.

Zawsze jeżdżę autobusem.

- Odwiozę cię. - Zostań z matką.

To weź taksówkę.

Mam swój autobus.

Dzięki raz jeszcze.

Opiekuj się matką.

Na razie.

Ale dobre.

Palce lizać.

Kucharka pierwsza klasa.

We Włoszech jecie to z chlebem?

Tak.

Na każdym włoskim stole musi być wino i chleb.

- Ja nie jem chleba. - U nas chleb i napój gazowany.

Dzisiaj wieczór włoski.

Następnym razem chciałabym spróbować twojej słynnej zupy.

Siorby?

Nigdy jej nie jadłem.

Zrobię.

Wczoraj mu o niej mówiłem.

Jest zamówienie na siorbę.

A ty umiesz ją robić?

Ja z innych stron.

U nich tylko tańczą coupé-décalé.

Też mamy dobre rzeczy, na przykład attiéké, czyli kuskus z manioki,

z mięsem lub smażonym kurczakiem.

I sosikiem pomidorowym.

Zrób, skoro tak chwalisz.

Przyniosę wam.

Nora robi ciastka, Luigi robi canistrelli...

a Marco?

Ja wam daję całe moje serce, tylko na tyle mnie stać.

Dokończę.

Śmiało, ja biorę już drugą dokładkę.

Może faktycznie ktoś tam siedzi.

Bambino w brzuszku?

W takim razie jesz za dwoje.

- Patrz, ile wpycham. - Można pogratulować?

Muszę się najpierw upewnić.

Dziecko rozciąga żołądek.

Jedzcie.

Korzystając z tego,

że jesteśmy tu zgromadzeni po wybornej włoskiej kolacji,

chcę ci przekazać z okazji urodzin syna mały prezent od całego zespołu,

wraz z życzeniami.

Wszystkiego najlepszego.

Dziękuję wam.

- Bardzo cię kochamy. - Ja was też.

Trzymam za was kciuki.

Niewiele, ale od serca.

Jesteście jak rodzina.

Kocham was.

Jesteś wśród swoich.

Wytrwałości.

Jesteś silną kobietą.

Spokojnie, Nora.

Będziemy przy tobie.

Pomodlę się za twojego syna na pielgrzymce.

- Bądź silna. - Wkrótce go odzyskasz.

Wytrwałości.

Niech Bóg ma was w opiece.

Amen.

Ciebie też.

Przepraszam. Szukam pani Allouch.

- Jest pani z rodziny? - Praktycznie tak.

Proszę usiąść.

Pani Allouch odeszła dziś rano. Miała zawał serca.

Bardzo mi przykro.

Wytrwałości.

Smutna wiadomość.

Bardzo.

Też rodzina.

Była absolutnie częścią rodziny.

Tyle dla nas zrobiła...

Życie toczy się dalej.

- To okropnie boli. - Mnie też.

Tak bardzo boli.

To przejdzie.

Jesteśmy tu tylko na chwilę.

Muszę oddać klucze jej synowi.

Jak to znosi?

Nieźle.

Podobno coś mi zostawiła.

Spadek?

Nie była zamożna.

- Tylko zgaduję. - Ale myślała o mnie.

- To miło. - Biedaczka.

Musisz być silna.

Póki stoję, nie ulegnę.

Będzie dobrze.

Tekst: Adam Nyczek