Original subtitles

สมัยโบราณกาล

เซียนรัชทายาทฉางฉิน มีความสัมพันธ์อันดีกับงูน้ำเขาเหยาซาน

งูน้ำบำเพ็ญเพียรกลายเป็นมังกรอิ้งหลง ทำให้เกิดภัยพิบัติใหญ่ที่เขาปู้โจว

รัชทายาทฉางฉินรับคำสั่ง ให้สังหารมังกรอิ้งหลง

แต่ฉางฉินทำไม่ลง

ดังนั้น จึงถูกลงโทษด้วยห้าอสนีบาตฟาดร่าง และถูกลบชื่อออกจากการเป็นเซียนตลอดกาล

เวียนว่ายเกิดใหม่กี่ภพ ก็ล้วนเป็นชะตาแห่งความโดดเดี่ยว

ไร้สายใยครอบครัว ไร้บุพเพความรัก

ระหว่างทางที่รัชทายาทฉางฉินไปเกิดใหม่ ยังคงอาลัยอาวรณ์ต่อเขาเหยาซานไม่ยอมจากไป

จึงถูกช่างฝีมือของเผ่ามังกรหลงยวน

ใช้ค่ายกลทาโลหิตพรากวิญญาณไปหลอมกระบี่

ฉางฉินไม่ยอมเป็นกระบี่

วิญญาณเซียนครึ่งหนึ่งดิ้นหลุดออกมาได้

วิญญาณเซียนอีกครึ่งหนึ่ง

ถูกช่างฝีมือมังกรหลงยวน ดึงพลังอาฆาตจากสามพิภพ

มาหลอมตีเป็นกระบี่เพลิงพิฆาต กระบี่ชั่วร้ายที่ทำลายล้าง

ฟ้าดิน

[กระบี่แห่งตำนาน: จิตวิญญาณและคมดาบ]

หนี่ว์วากลัวว่ากระบี่ชั่วร้าย จะทำให้โลกมนุษย์วุ่นวาย

จึงผนึกเพลิงพิฆาตไว้ที่หุบเขาวิญญาณอูเหมิง

และพลังมหาศาลที่ซ่อนอยู่ในเพลิงพิฆาต

- กลับทำให้หุบเขาวิญญาณอูเหมิงเกิดหายนะร้ายแรง - ท่านแม่

อวิ๋นซี

อวิ๋นซี

แม่ไม่สามารถปกป้องเจ้าได้

ทำได้เพียงใส่วิญญาณกระบี่ เข้าไปในร่างกายของเจ้า

ปกป้องเพลิงพิฆาต ปกป้องสรรพสัตว์

คือหน้าที่ของเจ้าชั่วชีวิต

ท่านแม่

ท่านแม่

อวิ๋นซี

ท่านแม่

อวิ๋นซี

ข้ามาช้าไป

นับจากนี้ไป

เจ้าก็คือไป๋หลี่ถูซู

อาจารย์

พลังชั่วร้ายในกายของถูซู เชื่อมโยงกับเพลิงพิฆาต

ชะตากรรมของเขากับเพลิงพิฆาต

เกี่ยวพันกับสรรพสัตว์ใต้หล้า

ขอรับ ศิษย์จะต้องปกป้องด้วยชีวิต

ท่านแม่

ถูซูอย่าถูกพลังชั่วร้ายกลืนกินเด็ดขาด

[เพลิงพิฆาต]

เพลิงพิฆาตจะฟื้นขึ้นแล้ว

ตั้งแต่หุบเขาวิญญาณอูเหมิงถูกฆ่าล้าง

เพลิงพิฆาตถูกผนึกไว้ที่เมืองเทียนยง มาโดยตลอด

ตอนนี้พลังชั่วร้ายปะทุขึ้นอีกครั้ง

ต้องรีบเอามันกลับมาผนึกใหม่

เจ้าในฐานะธิดาศักดิ์สิทธิ์

มีเพียงพลังวิญญาณหนี่ว์วาของเจ้า ที่จะสยบพลังชั่วร้ายได้

ฉิงเสวี่ย

เจ้าไปเถอะ

ข้า

เจ้าค่ะ ท่านยาย

โลกมนุษย์ไม่เหมือนกับที่โยวตู อันตรายมากมายทุกที่

เจ้าไปครานี้ห้ามไปหลงในความแปลกใหม่

จนทำให้เสียการใหญ่

ท่านยายวางใจเถอะ

ฉิงเสวี่ยจะทำภารกิจให้สำเร็จโดยเร็ว

แล้วรีบกลับโยวตูมาอยู่เป็นเพื่อนท่านยาย

อืม

ฉิงเสวี่ยเกิดเป็นธิดาศักดิ์สิทธิ์

มีเพียงพลังวิญญาณหนี่ว์วาของนาง ถึงจะควบคุมพลังชั่วร้ายได้

ตั้งแต่สิบปีก่อนที่เพลิงพิฆาตปรากฏสู่โลก

ข้าก็รู้ว่าทั้งหมดนี้ ล้วนเป็นชะตากรรมของฉิงเสวี่ย

เพียงแต่คิดไม่ถึงว่าวันนี้ จะมาถึงเร็วขนาดนี้

ศิษย์พี่ หากไม่ใช่เพื่อควบคุม พลังชั่วร้ายในตัวข้า

อาจารย์ก็คงไม่บาดเจ็บสาหัสจนเก็บตัวบำเพ็ญ

ท่านเจ้าสำนักจะฆ่าข้า ข้ายินดีรับโทษ

อาจารย์สละชีวิตปกป้องเจ้า แต่เจ้ากลับรนหาที่ตาย

ไว้อาจารย์ออกจากเขา จะเสียใจมากแค่ไหน

ถูซู รีบลงเขาเร็ว

พลังปีศาจ

ขอร้องท่าน ขอร้องท่านปล่อยข้าไปเถอะ

ข้าขี้โรค จิตใจอ่อนแอ

ขอร้องพวกท่านเปลี่ยนคนเถอะ ขอร้องท่านละ ๆ

ขอร้องท่านละ

บ้าที่สุด นี่เป็นคนที่สามของวันนี้แล้ว

ปีศาจพวกนี้จะดูดเลือดคนไปเท่าไรกันแน่

เซ่ากง เจ้าคิดหาวิธีหน่อยสิ

หยกสมดุลเดิมเป็นอาวุธเวท ของสำนักชิงอวี้ของพวกเจ้า

ตอนนี้คนอื่นมีสิทธิ์มาดูดวิญญาณ ของเจ้าแล้วหรือ

เศษชิ้นส่วนหยกสมดุลหายไปหลายปี

เดิมคิดว่าในที่สุดก็มีเบาะแสแล้ว

ใครจะไปคิดว่า กลับตกอยู่ในมือของค่ายฟานอวิ๋น

มีสุขก็มีทุกข์ได้จริง ๆ

ฮ่า ๆ ๆ ๆ

ขอร้องพวกท่านปล่อยข้าไปเถอะ

ผู้ใดกัน

แหม

ในที่สุดของดีก็มาสักที

จิตวิญญาณนี้สู้หนึ่งต่อร้อยเลยนะ

มาสิ

ข้ารอไม่ไหวแล้ว

แค่ครึ่งปีศาจ เพ้อฝันว่าจะบรรลุเป็นเซียน

ก็แค่ก้อนเนื้อเน่า

ปีศาจ

ปีศาจมาอีกแล้ว

เจ้าเป็นใคร

ปล่อยคนแก่และเด็กออกไป

ข้าจะสู้กับเจ้าตัวต่อตัว

ช่วยพวกข้าด้วย

ปล่อยพวกข้าออกไป

ช่วยพวกข้าด้วย

ขอร้องละ

ของของพวกเจ้า

- ขอบคุณจอมยุทธ์น้อย - ขอบคุณจอมยุทธ์น้อย

- ขอบคุณจอมยุทธ์น้อย - ขอบคุณ

จอมยุทธ์น้อยช้าก่อน

ยังไม่ได้ขอบคุณจอมยุทธ์น้อยที่ช่วยชีวิต

วาสนาในวันนี้ พรุ่งนี้ก็เลือนหายไปดั่งสายน้ำไหล

ไม่จำเป็นต้องใส่ใจ

นี่ ช้าก่อน

จอมยุทธ์น้อย ข้าน้อยฟางหลันเซิงแห่งฉินชวน

นี่สหายของข้า เซ่ากง

เชี่ยวชาญการหาหมอและยามากที่สุด

ข้าน้อยโอวหยางเซ่ากงแห่งสำนักชิงอวี้

ยังไม่ทราบชื่อเสียงเรียงนามจอมยุทธ์น้อยเลย

ไป๋หลี่ถูซู

ปราบวิญญาณอาฆาต ปลุกวิญญาณคน

ชื่อดี

จอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ เสี่ยงอันตรายเพียงลำพังโดยไม่ลังเล

ข้าน้อยนับถือ

นั่นสิ ๆ

ว่ากันว่าจอมยุทธ์ในยุทธภพ ช่วยเหลือผู้อื่นด้วยคุณธรรม

วันนี้ได้พบ สมคำร่ำลือจริง ๆ

- นี่มันช่วยชีวิตคนจาก... - หุบปาก

เจ้าหนวกหูมาก

นี่ เจ้านี่มันไร้มารยาทเสียจริง

ยังบ่นว่าข้าเสียงดังอีก

ข้าอุตส่าห์ชมเจ้า เจ้ายังไม่รักษาน้ำใจอีก

มีคนแบบเจ้าด้วยหรือ

แถมยังจะให้ข้าหุบปากอีก

ฮึ

หยกสมดุล

นี่ก็คือหยกสมดุลในตำนานหรือ

ของสิ่งนี้ได้มาจาก บนตัวของหัวหน้าค่ายฟานอวิ๋น

แท้จริงแล้วเป็นของสิ่งใดกันแน่

ไม่ปิดบังจอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่

ของสิ่งนี้เดิมทีเป็นของสำนักชิงอวี้

แต่ไม่ใช่ของประหลาดน่ากลัวอะไร

แต่เป็นอาวุธโบราณ ที่ใช้ในวิชาปลดปล่อยวิญญาณ

วิชาปลดปล่อยวิญญาณ

ถูกต้อง

เมื่อครู่ข้าจับชีพจรให้จอมยุทธ์น้อย

พบว่าเหมือนมีพลังชั่วร้ายอีกพลังหนึ่ง

กำลังปลุกพลังอยู่ในตัวเจ้า

วิชาปลดปล่อยวิญญาณ สามารถใช้ขจัดพลังชั่วร้ายนี้ได้

ที่แท้ก็มีโรคประหลาดนี่เอง

มิน่าถึงได้น่าหมั่นไส้ขนาดนี้

หากมีหยกสมดุลที่สมบูรณ์

ก็จะใช้วิชาปลดปล่อยวิญญาณ

ดึงพลังชั่วร้ายในกาย ของจอมยุทธ์น้อยออกมาได้

จอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ ถือกระบี่ท่องไปสุดขอบฟ้า

ไม่ทราบว่ายินดีที่จะตามหา ชิ้นส่วนกับพวกข้าหรือไม่

รอข้าซ่อมแซมหยกสมดุลให้กลับสู่สภาพเดิม

ก็จะช่วยจอมยุทธ์น้อย ให้หลุดพ้นจากการกัดกร่อนของพลังชั่วร้ายได้

หยกสมดุลนี้ ในเมื่อเป็นของสำนักชิงอวี้

ก็มอบให้สำนักชิงอวี้เก็บรักษาจะดีกว่า

ข้ายังมีธุระสำคัญต้องทำ

ขออภัยที่อยู่ด้วยไม่ได้

จอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่

พรุ่งนี้เช้าพวกข้าจะออกเดินทางไปฉินชวน

หากจอมยุทธ์น้อยเปลี่ยนใจ

ก็มารวมตัวกับพวกข้าที่ท่าเรือได้

ฮึ

ข้าน้อยเสียมารยาท

มาที่นี่โดยไม่ตั้งใจ

ไม่ได้มีเจตนาจะแอบดู

แอบดู

อ้อ ข้ารู้แล้ว

เจ้าก็คือโจรลามกที่ท่านยายพูดถึงสินะ

ข้าน้อย

ข้าน้อยไม่ใช่

ท่านยายเคยบอกกับข้าว่า

โลกมนุษย์มีผู้ชายมากมายที่ชอบแอบดูผู้หญิง

คิดไม่ถึงว่าข้าจะได้เจอเร็วเพียงนี้

แม่นางเข้าใจผิดแล้ว

เข้าใจผิดหรือ

แม่นาง ข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจ จะแอบดูเจ้าจริง ๆ

ตาสองข้าง หนึ่งปาก

ก็ไม่มีอะไรแตกต่างนี่นา

ดูบ่วงจี้จุดเมฆาของข้า

แม่นาง

ข้าน้อยก็บอกแล้วว่าไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเจ้า

ทำไมยังต้องใช้วิธีแบบนี้อีก

ท่านยายบอกแล้ว

โจรลามกไม่มีทางยอมรับหรอก

อืม ขอข้าคิดก่อนนะ

ว่าจะลงโทษเจ้าอย่างไรดี

กระบี่เล่มนี้ข้าขอนะ

เจ้า

แม่นาง

กระบี่เล่มนี้จะหยิบตามใจไม่ได้ รีบวางลงซะ

เอาอย่างนี้ละกัน

หากเจ้าตามข้าทัน กระบี่เล่มนี้ก็คืนให้เจ้า

นี่

อาเสียง รีบตามนางไป

ที่แท้ข้างนอกตื่นตาตื่นใจแบบนี้เองหรือ

หวานไหม

หวาน

เจ้ากินช้า ๆ หน่อย

ไป เราไปดูทางนั้นกัน

ดื่มเยอะ ๆ หน่อยนะ

คอแข็งจริง ๆ

คุณชาย ตกลงตามนี้นะ

เจ้าหมอนี่ อยากตายหรือไง

กล้ามาขวางทางข้า

ไม่กินก็ไปให้พ้น

กล้ามาพาลเกเรในถิ่นของข้า

คุณชาย ข้าดื่มเป็นเพื่อนท่านนะ

ว้าย

เจ้าเห็นกระบี่ของข้าไหม

ไม่เห็น ๆ ไม่เห็นนะ

เจ้าโจรลามกนี่ ทำไมยังไม่ตามมาอีก

ข้าน้อยไม่ได้ตั้งใจจะแอบดูเจ้าจริง ๆ

แม่นาง กระบี่เล่มนี้จะหยิบตามใจไม่ได้ รีบวางลงซะ

คุณชาย

อาเสียง ๆ

นางเอากระบี่เพลิงพิฆาตไป

วันนี้ดัน

วันนี้ดันเป็นวันจันทร์ดับ

อาเสียง เร็ว

ไป๋หลี่ถูซู เจ้าทำร้ายศิษย์ร่วมสำนักแล้วหนีลงเขา

ยังไม่รีบกลับไปรับโทษกับพวกข้าอีก

พวกเจ้าวางแผนใส่ร้ายข้า

ก็เพื่อจะเอาชีวิตข้าไม่ใช่หรือ

ข้าใจกว้าง ไม่อยากมีเรื่องกับพวกเจ้า

เจ้าก็แค่อาศัยอาจารย์จื่ออินปกป้องเจ้า

ถึงได้อวดดีเช่นนี้ไม่ใช่หรือ

ตอนนี้เจ้าทำให้อาจารย์ของตัวเอง ต้องเก็บตัวบำเพ็ญ

ดูสิใครจะพูดแทนเจ้าอีก

โจรลามก

โจรลามก

เจ้าไม่มาหาข้า

ข้าจะคืนกระบี่เล่มนี้ให้เจ้าได้อย่างไร

เจ้าเจตนาฆ่าคนทรยศสำนัก

ตอนนี้แม้แต่ศีลข้อห้ามการผิดประเวณี ก็กล้าฝ่าฝืน

เจ้าอย่ามาใส่ร้ายข้าอีก

คำพูดลอย ๆ ยังไม่ยอมให้จับแต่โดยดีอีก

นี่

การประลองยุทธ์ไม่ใช่สู้กันตัวต่อตัวหรือ

เขาก็บอกแล้วว่าเขาไม่ได้ทำ

ทำไมพวกเจ้าต้องรุมด้วยล่ะ

นี่

รีบไปซะ ข้าไม่อยากฆ่าพวกเจ้าอีก

ฝากไว้ก่อนเถอะ ท่านเจ้าสำนักไม่ปล่อยเจ้าไปแน่

ไปให้พ้น

เจ้าเก่งกาจมากเลย

คนเยอะขนาดนี้ถูกเจ้าสู้จนวิ่งหนีไปหมดเลย

เอากระบี่วางไว้บนพื้น

แล้วเจ้ารีบไปซะ

เป็นอะไร

เจ้าไม่เป็นไรใช่ไหม

เจ้าอย่าโกรธนะ ข้าไม่ได้บอกว่าจะไม่คืนเจ้าสักหน่อย

เพลิงพิฆาต

เจ้าไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว

เจ้าฟื้นแล้วหรือ

เยี่ยมไปเลย

เจ้าหลับไปทั้งวันเลยนะ

ข้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

เจ้าจำไม่ได้แล้วหรือ

เราต่อสู้กัน

เจ้ายังไล่คนอาภรณ์ม่วงพวกนั้นไปด้วย

เจ้าเก่งกาจมากจริง ๆ

เจ้าเป็นคนช่วยข้า ควบคุมพลังชั่วร้ายในกายหรือ

พลังชั่วร้าย

ข้าไม่เข้าใจ

แต่ข้ารู้สึกว่า พลังสังหารในตัวเจ้าแรงกล้ามาก

ข้าเห็นเจ้าเหมือนจะทรมานมาก

ก็เลยลองถ่ายทอดพลังปราณให้เจ้า

เป็นไง ได้ผลไหม

ต่อไปห้ามทำแบบนี้อีก

ข้าขอตัวก่อน

กระบี่เล่มนี้

คืนให้เจ้า

ขอโทษนะ ข้าคิดไม่ถึงว่าเจ้าจะโกรธเพียงนี้

ข้าไม่ดีเอง

ไม่ใช่เพราะโกรธ

เพียงแต่กระบี่เล่มนี้ไม่อาจห่างตัวได้

กลัวจะส่งผลอันตรายถึงชีวิต

แม่นางอภัยด้วย

อันตรายถึงชีวิตหรือ

คือว่า

เจ้าบอกข้า เกี่ยวกับกระบี่เล่มนี้หน่อยได้ไหม

อ้อ ข้ารู้แล้ว

นี่เป็นความลับของเจ้าใช่ไหม

งั้นเรามาแลกเปลี่ยนกันเถอะ

งั้นเอาอย่างนี้ ข้าบอกความลับของข้าให้กับเจ้า

โจรลามก

เจ้าบอกความลับของกระบี่เล่มนี้ให้ข้าดีไหม

ข้าไม่ใช่โจรลามก

อ้อ จริงสิ

พวกเขาเรียกเจ้าว่าไป๋หลี่ถูซู

ข้าชื่อเฟิงฉิงเสวี่ย เราเป็นสหายกันเถอะ

ข้าคิดว่า

เจ้าเป็นคนที่น่าสนใจที่สุด ที่ข้าเคยเจอในโลกมนุษย์

แม้แต่นกที่เลี้ยงก็ยังน่าเกรงขามเพียงนี้

พวกเขาที่เจ้าพูดถึง

คือใครกัน

จอมยุทธ์น้อยฟื้นแล้วหรือ

ที่แท้ก็เป็นจอมยุทธ์น้อยโอวหยาง

ขอบคุณมากที่ช่วยเหลือ

ข้าน้อยเช่าเรือลำนี้ไว้

เดิมกะว่าวันนี้จะไปหาหยกสมดุลที่ฉินชวน

เมื่อวานบังเอิญเจอแม่นางฉิงเสวี่ย มาขอความช่วยเหลือที่ริมแม่น้ำ

ใช่ โชคดีที่มีเซ่ากง

พวกเจ้ารู้จักกันพอดี ช่างเป็นวาสนาจริง ๆ

อ้อ

แล้วก็เจ้าตัวเล็กนี่

เหมือนจะติดตามจอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ตลอด

เมื่อครู่คิดว่าแม่นางฉิงเสวี่ยทำร้ายเจ้า

ดุร้ายกับนางมาก

เจ้าก้อนขน

ซูซู เจ้ารู้จักเจ้าก้อนขนตัวนี้ใช่ไหม

เจ้าช่วยพูดกับนางหน่อยได้ไหม

ข้าแค่อยากจะลูบนาง

ฮึ

พี่อวิ๋นซี ข้าคือเซียงหลิงไง

ไปให้พ้นเลย ๆ

ห้ามเจ้าเรียกพี่อวิ๋นซีว่าซูซู

นางหญิงชั่วช้า

เมื่อครู่แม่นางฉิงเสวี่ย ช่วยจอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ไว้

จะเป็นคนชั่วช้าได้อย่างไร

ข้าไม่ใช่พี่อวิ๋นซีของเจ้า

แม่นางจำคนผิดแล้ว

ข้าจะจากไปเดี๋ยวนี้

เซียงหลิงเป็นจิ้งจอกขาว

จมูกไวที่สุด ไม่มีทางจำผิดแน่นอน

ตอนนั้นหมู่บ้านถูกฆ่าล้าง

ทุกคนไม่อยู่แล้ว

มีเพียงพี่อวิ๋นซี

หิมะตกหนักเกินไป เซียงหลิงตามพวกท่านไม่ทัน

เจ้าว่าอะไรนะ

หมู่บ้านถูกฆ่าล้าง

พี่อวิ๋นซี ท่านจำไม่ได้แล้วหรือ

แต่ไม่เป็นไรนะ

ความทรงจำพวกนั้นไม่ต้องไปจำมันหรอก

เจ้าเห็นแล้วใช่ไหม

คนที่ฆ่าล้างหมู่บ้านเป็นใคร

ซูซู

เจ้าทรมานอีกแล้วใช่ไหม

พี่อวิ๋นซี เซียงหลิงไม่เห็นเจ้าค่ะ

นี่ นี่ท่านเป็นอะไรไป

ข้าเคยบอกแม่นางแล้ว

ไม่ต้องถ่ายทอดพลังปราณให้ข้าอีก

แม่นางก็เชิญกลับไปเถอะ

นั่นสิ ๆ

พี่อวิ๋นซีไม่ต้องการเจ้า

ข้าว่าเจ้ามีเจตนาอื่นกับพี่อวิ๋นซีนั่นแหละ

ไม่ใช่นะ

ข้าแค่ไม่อยากเห็นซูซูทรมาน

ธุระสำคัญที่จอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ พูดก่อนหน้านี้

ไม่ทราบว่าเกี่ยวข้องกับความทรงจำ ที่สูญเสียไปหรือไม่

จอมยุทธ์น้อยยังจำเรื่องหยกสมดุล ที่ข้าพูดถึงได้ไหม

หยกสมดุล รักษาโรคประหลาดของซูซูได้ไหม

จะพูดแบบนี้ก็ได้

ความเจ็บปวดและความทรงจำที่สูญเสียไป ในตัวของจอมน้อยยุทธ์

เกรงว่าจะเกี่ยวข้องกับพลังชั่วร้ายนี้

หากดึงพลังชั่วร้ายออกมาได้

บางทีอาจจะฟื้นคืนความทรงจำ ของจอมยุทธ์น้อยไป๋หลี่ได้

ดียิ่งนัก เช่นนั้นแบบนี้

พี่อวิ๋นซีก็จะจำข้าได้ใช่ไหม

นับแต่โบราณ มีการเล่าขาน เรื่องจิตวิญญาณฉินและคมดาบ

ฉินกับคมดาบราวกับมีสวรรค์ลิขิชะตา

จอมยุทธ์น้อยถนัดกระบี่ ส่วนข้าน้อยชอบบรรเลงฉิน

หากได้ร่วมเดินทาง ก็นับเป็นวาสนาช่วงหนึ่ง

ได้

พรุ่งนี้เช้า ข้าจะออกเดินทาง พร้อมจอมยุทธ์น้อยโอวหยาง

อืม

แม่นางอย่าตามมาอีกเลย

เส้ากง

เขามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร

เดิมทีเสี่ยวหลานก็เป็นคนฉินชวน

ตั้งแต่ออกจากค่ายฟานอวิ๋น

ก็ยืนกรานจะกลับมาช่วยสืบข่าวให้ข้าก่อน

เสี่ยวหลาน

พี่อวิ๋นซี ไปกัน

อ้าว เจ้าหน้าตายก็มาด้วยหรือ

หายากนะเนี่ย

ห้ามเรียกพี่อวิ๋นซีว่าเจ้าหน้าตายนะ

เลิกเรียกข้าว่าพี่อวิ๋นซีได้แล้ว

ก็ได้ เช่นนั้นข้าจะเรียกท่านว่า พี่ถูซูแล้วกัน

พี่อวิ๋นซี หรือพี่ถูซู

สำหรับเซียงหลิงไม่ต่างกันสักนิด

ขอเพียงพี่ถูซูอย่าไล่ข้าอีกก็พอ

เดี๋ยวก่อน

สตรีน่ารักปานนี้

ทำไมพวกเจ้าต้องไล่นางไปด้วย

คุยเล่นขบขันระหว่างทางสนุกจะตาย

เจ้าคนผู้นี้ เหตุใดดูทึ่มทื่อเสียจริง

เจ้าก็เป็นเพื่อนของพี่ถูซูหรือ

ทึ่มทื่อหรือ

เป็นผู้ชายนี่ยากจริง ๆ ถ้าไม่ยากก็คงไม่ใช่ผู้ชาย

รอข้าด้วย

ชู่ว

อย่าวิ่งสิ มองทางหน่อย ๆ

ทำไมนางก็มาด้วยล่ะ

เจ้าหน้าตายก็ไม่ได้ซื่อบื้อขนาดนั้นนี่นา

เกรงว่าเสี่ยวเซียงหลิงต้องเสียใจแล้ว

แม่นาง เจ้าไม่ควรตามมา

เจ้าเป็นอะไรไป

ข้าก็ไม่รู้ ข้าอาจป่วยกระมัง

ข้ารู้สึกว่าหัวใจเต้นเร็วมาก หน้าก็ร้อนผ่าว

ช่างเถอะซูซู น่าจะไม่เป็นอะไรหรอก

ซูซูอะไร

บอกแล้วไงว่าห้ามเรียกพี่ถูซูแบบนี้

เจ้าก้อนขน เรียกแบบนี้จะเป็นอะไรหรือ

ไม่เป็นไรใช่ไหม ซูซู

เจ้าอย่าคิดว่าข้าดูไม่ออกนะ

ว่าเจ้าชอบพี่ถูซู

ข้าจะบอกเจ้าให้ พี่ถูซูเป็นของข้า

เจ้าห้ามคิดไม่ซื่อกับเขาเชียว

หึ

แม่นางฉิงเสวี่ย

ในเมื่อมาแล้ว ก็ไปด้วยกันเถิด

อืม

พวกเจ้าดูทางนั้น ดูทางนั้น

ไป ไปดูกัน

เจ้าดูนี่สิ

เร็วเข้า

เจ้าทำข้าตกใจหมด

[หอฮวาหม่าน]

ที่นี่แหละ

แม่หมอที่เส้ากงพูดถึงครั้งก่อน อยู่ที่นี่แหละ

หอฮวาหม่าน

ข้าน้อยโอวหยางเส้ากง ขอเข้าพบจิ่นเหนียง

ข้าน้อยจิ่นเหนียง คารวะทุกท่าน

จิ่นเหนียง

ทำไมท่านเอาแต่มองพี่อวิ๋นซีอยู่เรื่อยเลย

ไม่ทราบว่าทุกท่านมาด้วยเหตุอันใด

เพื่อนของพวกเราถูกพลังชั่วร้าย แทรกซึมเข้าตัว

ต้องการหยกสมดุลมาคลี่คลายอย่างเร่งด่วน

จึงตั้งใจมาดูดวงหาเบาะแสเศษชิ้นส่วน

จอมยุทธ์น้อย เชิญเดินเข้ามาหนึ่งก้าว

เคราะห์ร้าย

ไม่เคยเห็นเคราะห์ร้ายเช่นนี้มาก่อน

ดับดิ้นหวนคืน ญาติมิตรน้อยนิด

คือทางตัน เป็นปรากฏการณ์วิกฤติ

ตายแล้วเกิดใหม่หรือ

เช่นนั้นต้องให้ร้ายแรงที่สุด ถึงจะกลายเป็นดีไม่ใช่หรือ

พลาดเพียงนิด แต่ผลลัพธ์ร้ายแรงมหันต์

โชคชะตาโหดร้ายพลิกฟ้าฝืนชะตาเช่นนี้

จะมีสักกี่คนที่รับไหว

ขอให้จิ่นเหนียงช่วยเหลือด้วย

อีกสามวันข้าจะเผชิญเคราะห์เป็นตาย

ถ้าพวกเจ้าปกป้องข้าให้ปลอดภัยได้

ข้าจะทำนายชะตาให้พวกเจ้า

จิ่นเหนียงแห่งฉินชวนของพวกเจ้า ทำนายไม่แม่นสักนิด

เจ้าหน้าตาย

ว่ากันว่าชาวโลกมักพูดเรื่องในฝัน

เรื่องนี้ เจ้าถือว่าฝันไปแล้วกัน

ไม่จำเป็นต้องสนใจเรื่องนี้

จะไม่สนใจได้อย่างไร

จริงสิ ท่านยายบอกว่าข้า โชคดีมาตั้งแต่เล็กจนโต

ข้าแบ่งความโชคดีบางส่วนของข้าให้ซูซูก็ได้

เหลวไหล

คำพูดแบบนี้ต่อไปอย่าพูดอีก

เจ้าหน้าตาย เจ้าจะไปไหน

ซื้อเนื้อหมู

เถ้าแก่ เอาหมูสามชั้นส่วนที่ดีที่สุด

ได้เลย

หมูสามชั้นคุณภาพดีนะ

เอ้า ของเจ้า

อาเสียง

[ฉินชวน]

ที่แท้ต้องใช้เนื้อชิ้นใหญ่ขนาดนี้

ถึงจะเลี้ยงนกได้ดีแบบนี้นี่เอง

พวกเขาไปลอยประทีปขอพรให้เจ้าแล้ว

ข้าก็ซื้อมาหนึ่งอัน

เราไปด้วยกันเถอะ

ไปได้แล้ว

[ฉินชวน]

บุปผางามบนโลกหล้านี้

ไม่เกี่ยวข้องกับข้าอีกแล้ว

ชายหญิงต่างกัน

ต่างกันหรือ

เป็นคนเหมือนกันไม่ใช่หรือ ต่างกันตรงไหน

เรามาลอยประทีปไม่ใช่หรือ

อ้อ จริงด้วย

ซูซู เจ้าไม่รู้สึกว่า ทิวทัศน์ที่นี่งามมากหรือ

ข้าบังเอิญเจอที่นี่

เรียกมันว่าหุบเขาซูซูแล้วกัน

เหลวไหล

เจ้าพูดเหลวไหลอะไร

ก็ได้ เช่นนั้นเรียกว่า

หุบเขาดอกท้อแล้วกัน

โธ่ เจ้าอย่าโมโหสิ

ข้าแค่อยากหยอกให้เจ้าอารมณ์ดี

มา อธิษฐานเถอะ

เฮ้อ ทำแบบนี้

พนมมือเข้าด้วยกัน แล้วหลับตาลง

ดูข้านะ

ที่นี่ไม่มีดอกท้อ

ทำไมถึงเรียกว่าหุบเขาดอกท้อล่ะ

เจ้าดูสิ ที่นี่เปี่ยมด้วยพลังวิญญาณ

ถ้าพวกเราปลูกดอกท้อ

ข้าเชื่อว่าอีกไม่นานก็จะได้เห็นดอกท้อแล้ว

แต่น่าเสียดาย

ทิวทัศน์ที่งดงามเช่นนี้ กลับไม่อาจนำกลับบ้านเกิด

ดวงดาวสี่ฤดู ดอกไม้บานและร่วงโรย ไม่เปลี่ยนผันตลอดกาล

ไม่ใช่สิ่งที่พบเจอได้ยาก

บ้านเกิดข้าคือแดนมืดมิดไร้สิ้นสุด

ไม่มีตะวันขึ้นพระจันทร์เลือน และไม่มีดาราเต็มฟ้า

ยิ่งไม่มีทิวทัศน์งดงามขนาดนี้

ข้าเพิ่งเคยเห็นสิ่งเหล่านี้ครั้งแรก

ข้าคิดว่า

บนโลกใบนี้

ไม่มีที่ที่งดงามกว่านี้อีกแล้ว

บางคนมาบนโลกใบนี้

บางทีก็เหมือนตกลงเหวลึก วิงวอนไม่หวนกลับเท่านั้น

ลอยประทีปเสร็จแล้ว เรากลับกันเถอะ

ซูซู เรื่องที่จิ่นเหนียงพูดวันนี้

ข้าเป็นคนอัปโชค

ตั้งแต่ข้าจำความได้

สิ่งที่อยู่เคียงข้างข้าก็มีเพียงฝันร้าย

ทุกครั้งที่ข้าฝันร้าย

ข้าจะทำร้ายคนข้างกายที่ใกล้ชิดที่สุดของข้า

พลังที่กระบี่เล่มนี้ยัดเยียดให้ข้า

ข้าอยากหลุดพ้นจากมันนับครั้งไม่ถ้วน

แต่ขอเพียงข้าห่างจากมัน ข้าก็จะตาย

นี่คือความลับของข้า

ดังนั้น

โปรดอย่าเข้าใกล้ข้า

♪ หยาดน้ำตาหลั่งริน ถามคุณชายว่าฉินของท่านเล่า ♪

♪ บรรเลงอีกคราได้หรือไม่ ♪

♪ เฝ้ารักษาในความมึนงง ไม่ทอดทิ้งไม่เลิกรา ♪

♪ เฝ้าพิทักษ์อัคคีแผดเผา ♪

ซูซู ไม่ต้องกลัว

♪ ดวงจันทร์เสมือนเบ็ด เกี่ยวความเสียใจ และฝันที่ยาวนานเอาไว้ ♪

ข้ารู้ว่าเจ้าไม่ใช่คนเย็นชาไร้ความรู้สึก

♪ เพลิงแผดเผา แบกรับแทนข้า ใจที่เมตตาตัดขาดชั่วชีวิต ♪

ไม่ต้องรีบร้อนผลักไสข้า

และไม่ต้องกลัวทำร้ายข้า

♪ เพียงถวิลหาผู้นั่งเคียงเขามังกร ควบม้าทะยานท่องยุทธภพ ♪

ไม่ว่าโชคชะตาจะเป็นเช่นไร

ข้าก็อยากอยู่เคียงข้างเจ้าเสมอ

ผ่านอุปสรรคไปพร้อมกับเจ้า

♪ บัดนี้วิญญาณคนผู้นี้ กลับหวนคืนป่าช้าร้าง ♪

♪ เคยฟังฉินบรรเลงบนเขาเหยา คุณแค้นพึงใจ ราวบุปผายามเช้าร่วงโรยยามเย็น ♪

♪ บัดนี้วิญญาณกระบี่ประทับกาย ฟ้ากว้างใหญ่ชีวิตไร้สุขสันต์เหมือนวันวาน ♪

♪ ท่านมีชีวิตเพื่อปวงประชา ข้ามีชีวิต เพื่อท่าน ผลลัพธ์ลิขิตไว้นานนม ♪

♪ จนใจที่ฟ้าราตรีคร่ำครวญโศกศัลย์ ♪

♪ ท่านกับข้า จากกันตรงนี้ ♪

มาหรือยัง

มาหรือยัง อยู่ไหนล่ะ

เจ้าหน้าตาย เจ้าว่าจะมีคนมาฆ่า จิ่นเหนียงจริง ๆ หรือ

มีคนไหว้วานก็ต้องทำอย่างซื่อสัตย์

ไม่ว่าอย่างไร พวกเราก็ต้องเฝ้าที่นี่

ฉิงเสวี่ย เจ้ากลับไปพักผ่อนก่อนเถอะ

ข้าไม่เป็นไร

ข้าอยู่กับพวกเจ้าที่นี่ก็ดีเหมือนกัน

ได้

พลังปีศาจ

ฉิงเสวี่ยระวังด้วย

ซูซู

ซูซู

ซูซู

ซูซู

ซูซู

ซูซู

ซูซู

ถูซู

ฟื้นแล้วหรือ

ฉิงเสวี่ยล่ะ

เส้ากง บอกข้ามา

นางถูกข้าทำร้ายหรือไม่

อ้อ ไม่ใช่หรอก

ช่วงกลางวันนางถ่ายทอดลมปราณให้เจ้าทั้งวัน

ใครก็ห้ามไม่ได้

เซียงหลิงดูแลอยู่ข้างกายนางตลอด หาได้ยากยิ่ง

มา กินอะไรหน่อย

เส้ากง

เจ้า

มีคนที่อยากสละชีวิตเพื่อปกป้องหรือไม่

เส้ากง

ซวิ่นฟาง

เส้ากง

เจ้านี่นะ

ผลาญพลังวิญญาณไปมากเพิ่งจะได้สติ

ไม่รู้จักพักผ่อนเสียบ้าง

เซียงหลิง ขอบใจนะ

เจ้าบาดเจ็บเพราะช่วยพี่ถูซูของข้า

เช่นนั้นข้าดูแลเจ้าก็สมควรแล้ว

ตอนนี้ เหมือนข้าจะเข้าใจแล้ว

ว่าการชอบใครสักคนรู้สึกเช่นไร

เจ้าก้อนขน เจ้าเป็นอะไรไป

ทำไมเจ้าร้องไห้ล่ะ

เพราะข้าชอบซูซูหรือ

ตอนแรกคิดว่าข้าชอบพี่ถูซูที่สุด

คืนนั้น ตอนที่พลังชั่วร้าย ของพี่ถูซูปะทุออกมา

เขาเหมือนเปลี่ยนไปเป็นคนละคน

ทุกคนตกใจจนขยับตัวไม่ได้

มีแค่เจ้าคนเดียวที่เดินเข้าไป

ตอนนั้นจู่ ๆ ข้าก็รู้สึกว่า

ที่จริงข้าไม่เข้าใจเลยว่า ความชอบที่แท้จริงเป็นเช่นไร

จิ่นเหนียง เป็นอย่างไรบ้าง

นอกเมืองฉินชวน สิบลี้ทางตะวันตกเฉียงใต้

อารามเสาเหล็ก

ซูซู

เมื่อกี้ตอนเจ้าหล้บ

ข้าซื้อมาจากตลาด

ให้เจ้า

ฉิงเสวี่ย เส้ากงบอกข้าหมดแล้ว

ข้าไม่ได้ตั้งใจจะโกหกเจ้านะ

- ข้าแค่กลัวหลังเจ้ารู้จะหลบหน้า - ฉิงเสวี่ย

ถ้าครั้งหน้าเกิดสถานการณ์แบบนี้อีก เจ้าต้องหนีนะ

ไม่มีใครรู้ว่าครั้งหน้าจะเป็นเช่นไร

ข้าฆ่าเจ้าได้ทุกเมื่อ

เจ้ารู้หรือไม่

ข้ามีลางสังหรณ์อย่างหนึ่ง

เขาได้กินลูกที่เปรี้ยวที่สุด ในบรรดาผลไม้เชื่อมแห่งรัก

เสี่ยวหลาน

ซูซู

ข้าบอกไปแล้ว ข้าจะไม่ทิ้งเจ้า

ที่บ้านเกิดของข้า ตุ๊กตาโคลนมีความหมายแฝงแสนพิเศษ

ต่อไปถ้ามีโอกาสข้าจะค่อย ๆ บอกเจ้า

มีคนมา

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ หลังได้รับข่าวของท่าน

ท่านยายก็รีบส่งพวกเรามาช่วยท่าน

ให้ฆ่าคนชิงกระบี่ ผนึกเฝินจี้อีกครั้ง

ฆ่าคนชิงกระบี่หรือ

พวกเจ้าพูดเหลวไหล ท่านยายไม่มีทางทำเช่นนี้แน่

แม่นางฉิงเสวี่ย ที่แท้เจ้า ก็เป็นคนของโยวตูจริง ๆ

ธิดาศักดิ์สิทธิ์ ในเมื่อพวกเรามาแล้ว

ท่านก็ไม่ต้องเสแสร้งแล้ว รีบฆ่าไป๋หลี่ถูซู

แล้วกลับไปรายงานที่โยวตูกับพวกเรา

ทูตโยวตูอะไรกัน ไม่ทนมือทนเท้าสักนิด

ซูซู เจ้าฟังข้านะ

ใช่ ข้าคือธิดาศักดิ์สิทธิ์ แห่งโยวตู ท่านยาย...

ไม่ต้องพูดแล้ว

เจ้าไปเถอะ

ซูซู เจ้าฟังข้าพูดให้จบก่อน

คนพวกนั้น ไม่มีทางเป็นคนที่โยวตูส่งมา

ข้าบอกให้เจ้าไป เจ้าไม่เข้าใจหรือ

ซูซู เรื่องมาถึงขั้นนี้

เจ้าคิดจริง ๆ หรือว่า ที่ข้าติดตามเจ้ามาตลอดทาง

ก็เพื่อเฝินจี้

ไม่ต้องพูดแล้ว

ถ้าหาก สุดท้ายข้าถูกพลังชั่วร้ายควบคุม

ขอให้พวกเจ้าสังหารข้าให้ได้

- เจ้าหน้าตาย - ไปเถอะ

♪ กลับตกหลุมรักกลางคัน ♪

♪ ถูกความอ่อนโยนดั่งสายน้ำคอยก่อกวน ♪

♪ อาลัยรักราวกับดอกไม้ไฟที่งดงามจับใจ ♪

♪ เพียงชั่วพริบตาก็ดับมืด ♪

♪ ปลุกวิญญาณกระบี่ทะยาน สู่ความว่างเปล่า ♪

♪ ยอมละทิ้งจิตฉิน สุดท้ายคลุ้มคลั่งต้องข่มตา ♪

♪ สิ่งที่วิงวอนมาหลายชาติ สุดท้ายต้องเสียไป ♪

♪ เสมือนบุปผาหยาดน้ำตาไม่หยดลงดิน ♪

♪ กวาดล้างภูตผีปีศาจ บอกเล่าความโดดเดี่ยวไม่จบสิ้น ♪

♪ ทางข้างหน้าที่บุกเบิก ไม่อาจย้อนกลับสู่ความว่างเปล่า ♪

ข้าบอกให้เจ้าไป เจ้าไม่เข้าใจหรือ

♪ ยามมาเคียงบ่าเคียงไหล่ ยามจากไม่รู้จักมักคุ้น ♪

ข้าเป็นอะไรไป

ทำไมหัวใจข้าเจ็บปวดขนาดนี้

♪ บุปผาผลิบานร่วงโรยดังเดิม ♪

ทำไมกัน

นายท่าน เฟิงฉิงเสวี่ยไปจากไป๋หลี่ถูซูแล้ว

เยี่ยมมาก

ในที่สุดผู้หญิงเกะกะคนนี้ก็ไสหัวไปแล้ว

เตรียมลงมือ

ไม่ใช่สิ

กลิ่นนี้ เหมือนข้าเคยได้กลิ่นที่ไหนมาก่อน

ที่หอฮวาหม่าน

ที่นี่ไม่ชอบมาพากลแน่

ทุกคนระวังตัวด้วย

หยกสมดุล

คือหยกสมดุล

เส้ากง

เยี่ยมไปเลย ในที่สุดพวกเรา ก็หาหยกสมดุลเจอแล้ว

พี่ถูซู ท่านมีทางรอดแล้ว

ข้าก็นึกว่าอารามเสาเหล็กนี้ จะน่าประหลาดใจแค่นี้

พวกเรากลับหาหยกสมดุลเจอเร็วขนาดนี้

พี่ถูซู

มีบางอย่างอยู่ใต้ดิน เซียงหลิงรู้สึกได้

ถอย

เจ้าหมาหัวโล้น

ปีศาจที่หอฮวาหม่าน เจ้าเป็นคนส่งไปใช่ไหม

ชนะข้าให้ได้ก่อนค่อยว่ากัน

ฉิงเสวี่ย

ปีศาจหมาป่า

ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าทำร้ายเพื่อนข้า

ซูซู

ซูซู เจ้าฟังข้านะ

คนพวกนั้นไม่ใช่คนที่ท่านยายส่งมา

- เรื่องนี้มีเงื่อนงำมาก ข้ากังวลจริง ๆ - ฉิงเสวี่ย

ข้าไม่เคยไม่เชื่อใจเจ้า

เพียงแต่การเดินทางครั้งนี้อันตรายมาก

เจ้าไม่ควรตามมาจริง ๆ

แต่ว่าซูซู

ในบรรดาเรื่องทุกอย่างบนโลกใบนี้

ข้าอยากให้ซูซูมาเป็นอันดับแรก

ที่โยวตูของเรา ถ้าคู่รักให้ตุ๊กตาโคลนกันและกัน

หมายถึงการขอแต่งงาน

เรื่องนี้ควรจบได้แล้ว

พี่ถูซูไม่เป็นอะไรใช่หรือไม่

พวกเจ้าเป็นใครกัน

ทุกท่าน ยินดีต้อนรับ

ในเมื่อมาแล้ว ก็อย่าเพิ่งรีบไปสิ

อย่าแตะต้องเขานะ

สหายของนายน้อย

ช่างซื่อสัตย์จริง ๆ

ถูซู

หยกสมดุลชิ้นสุดท้าย

อยู่ที่นี่

เซ่ากง ข้าเชื่อเจ้าง่าย ๆ เสียได้

ซูซู

ถูซู

ทำแบบนี้ไม่ได้หรอกนะ

ข้าหวังว่าเจ้าจะโกรธกว่านี้อีกหน่อย

อาเสียง เจ้าหนีไปไกลได้เท่าไรก็ยิ่งดี

หากข้าฆ่าไก่หลูฮวาตัวนี้

เจ้าจะโกรธมากกว่านี้อีกหรือไม่

- โอวหยางเซ่ากง - อย่านะ

เจ้านกใหญ่

- อาเสียง - อาเสียง

เจ้านกใหญ่

- อาเสียง - อาเสียง

เจ้านกใหญ่

ข้าจะฆ่าเจ้าซะ

โอวหยางเซ่ากง เหตุใดเจ้าถึงโหดเหี้ยมเช่นนี้

เดิมทีข้าคิดจะไว้ชีวิตเจ้า

แต่เจ้ากลับมารนหาที่ตาย

ที่แท้ก็เป็นเจ้า

เจ้าคือคนที่ปลอมตัวเป็นทูตโยวตูใส่ร้ายข้า

ใช่ ข้าเอง

โอวหยางเซ่ากง เจ้าต้องการอะไรกันแน่

ข้าต้องการวิญญาณกระบี่ของเจ้า

ดังนั้นหยกสมดุล ไม่สามารถขจัดพลังชั่วร้ายได้

แต่ใช้เพื่อช่วงชิงวิญญาณกระบี่

เจ้าคิดหาวิธีไล่ข้าไป

เพราะกลัวว่าข้าจะช่วยซูซู ควบคุมพลังชั่วร้าย

ฉลาดดีนี่

นี่เจ้า

ซูซู

พี่ถูซู

คืนเดือนดับ พลังชั่วร้ายจะรุนแรงที่สุด

ไป๋หลี่ถูซู ถึงเวลาที่จะคืนให้เจ้าของเดิมแล้ว

กลับสู่เจ้าของเดิมหรือ

โอวหยางเซ่ากง

เจ้าเป็นใครกันแน่

ข้า ก็คือรัชทายาทฉางฉิน

แต่น่าเสียดาย

สามจิตเจ็ดวิญญาณของข้าถูกคนแยกจากกัน

อยู่ในโลกมนุษย์มานับพันปี

ต้องทนทุกข์ทรมาน จากการที่จิตและวิญญาณแยกจากกัน

ไม่อาจเกิดใหม่ ไม่อาจกลับชาติมาเกิด

ทำได้เพียงอาศัยร่างผู้อื่น ใช้ชีวิตไปวัน ๆ

ส่วนไป๋หลี่ถูซู เดิมทีก็ไม่ควรมีอยู่

เพียงแต่โชคดี ที่ได้วิญญาณครึ่งหนึ่งของข้าไป

ยืดเยื้อลมหายใจ น่าเกลียดยิ่งนัก

หรือว่า

ข้าไม่ควรทวงคืนจากเจ้าหรือ

โอวหยางเซ่ากง

ตลอดเวลาที่ผ่านมา พวกเราเห็นเจ้าเป็นสหายจากใจจริง

แต่เจ้ากลับทำกับพวกเราเช่นนี้

โลกนี้เดิมทีก็ไร้ซึ่งความอบอุ่น

มีเพียงซวิ่นฟาง

นางเป็นเพียงคนเดียว ที่ข้ายอมสละชีวิตเพื่อปกป้อง

นางเป็นความอบอุ่นเพียงหนึ่งเดียวในชีวิตข้า

แต่น่าเสียดาย

ที่สวรรค์ไม่ยอมมอบ ความอบอุ่นนี้ให้ข้าแม้แต่น้อย

ดังนั้น

ข้าจะเอาพลังทั้งหมดของรัชทายาทฉางฉินกลับมา

ต่อให้คนทั้งใต้หล้าจะถูกฝังไปด้วย

ข้าก็จะฟื้นคืนชีพนาง

เจ้ามันบ้าไปแล้ว

ข้าไม่ได้บ้า

นางยังอยู่

เกล็ดมังกรเพลิงบอกว่านางยังอยู่

นั่นเป็นของติดตัวของจิ่นเหนียง

เจ้าฆ่าจิ่นเหนียงหรือ

เซ่ากง

เจ้าอยากได้อะไร ข้าก็ให้เจ้าได้

ซูซู

แต่ว่า...

พี่ถูซู

ทำไมเจ้าต้องฆ่าผู้บริสุทธิ์ด้วย

โชคชะตาปฏิบัติต่อข้าเช่นนี้ ข้าเองก็ถือเป็นผู้บริสุทธิ์มิใช่หรือ

ต่อให้ข้าตาย ข้าก็จะให้คนทั้งใต้หล้าถูกฝังไปด้วยกัน

โอวหยางเซ่ากง

ซูซู

ซูซู

ซูซู

อย่านะ

- ฉิงเสวี่ย - ฉิงเสวี่ย

- อย่านะ - อย่านะ

ซูซู

ฉิงเสวี่ย

ซูซู

ฉิงเสวี่ย เจ้ารีบไปเถอะ

ไม่ต้องสนใจข้า

- อย่านะ - หนีไป ยิ่งไกลเท่าไรก็ยิ่งดี

ฉิงเสวี่ย รีบปล่อยมือซะ

วิญญาณเซียนของเจ้าก็จะถูกดูดไปด้วย

ข้าไม่ปล่อยมือ ข้าไม่ปล่อย

ซูซู ข้าขอร้องละ เจ้าฟื้นขึ้นมาเถอะ

อย่าบีบให้พลังชั่วร้ายออกมาเลย

โอวหยางเซ่ากง

คนที่ฆ่าล้างหมู่บ้านตอนนั้นคือเจ้านี่เอง

ใช่ ข้าเอง

ช่างน่าเศร้านัก จิตใจแม่เจ้าดุจเหล็กกล้า

ยอมสละได้แม้แต่ลูกชายตัวเอง

ช่างทำให้ข้าได้เปิดหูเปิดตาจริง ๆ

คลุ้มคลั่งเสียเถอะ ไป๋หลี่ถูซู

ไป๋หลี่ถูซู

ฉิงเสวี่ย ข้าขอร้องละ เจ้าปล่อยมือเถอะ

ถ้ายังไม่ปล่อยมืออีก เจ้าก็จะตายเหมือนกัน

ข้าไม่ปล่อย

ซูซู

ข้าขอร้องละ เจ้ารีบฟื้นขึ้นมาเถอะ

พี่ถูซู

ฉิงเสวี่ย

ซูซู

กลับมาก็ดีแล้ว

ฉิงเสวี่ย ทำไมเจ้าถึงโง่ขนาดนี้

ไป๋หลี่ถูซู

คืนเดือนดับ เจ้าสามารถต่อต้านหยกสมดุลได้

เป็นเพราะธิดาศักดิ์สิทธิ์ แห่งโยวตูขัดขวางสินะ

ไป๋หลี่ถูซู

ข้าจะรอเจ้าอยู่ที่เผิงไหล

หากเจ้าไม่มา ข้าจะทำลายใต้หล้านี้ต่อหน้าเจ้า

- พี่ถูซู - เจ้าหน้าตาย

พี่ถูซูเขาเป็นอย่างไรบ้าง

มีคนมา

เจ้าเป็นใครน่ะ

- หยุดนะ เจ้าคือ... - ศิษย์พี่

ถูซู

ถูซู ศิษย์พี่มาช้าไป

ทำให้เจ้าต้องลำบากมากถึงเพียงนี้

อาจารย์กำชับไว้ว่า

หากเจ้าฟื้นฟูความทรงจำได้แล้ว ก็ให้ข้ามาบอกเจ้า

รัชทายาทฉางฉิน มีหนึ่งวิญญาณสองร่าง

รุ่งเรืองไปด้วยกัน ดับดิ้นไปด้วยกัน

หากคนหนึ่งตายไป

เช่นนั้นพวกเจ้าสองคนก็จะแหลกสลายไปด้วยกัน

อะไรนะ

แหลกสลายอย่างนั้นหรือ

เจ้าหน้าตาย

เดิมทีข้าก็ตัวคนเดียว ไม่มีอะไรให้ต้องกลัว

วันนี้ถูซูมีเรื่องอยากขอร้องท่าน

เรื่องอะไรหรือ

ขอให้ศิษย์พี่ ปลดผนึกพลังชั่วร้ายบนตัวถูซู

ไม่ได้เด็ดขาด

หากปลดผนึกออกเมื่อใด

ความทรงจำทั้งหมดก็จะฟื้นคืนมา

ยังไม่ต้องพูดถึงว่าเวลานั้น เจ้าจะควบคุมพลังของเฝินจี้ได้หรือไม่

ลำพังแค่กลืนพลังชั่วร้าย เจ้าก็จะอยู่ได้อีกไม่นานแล้ว

เจ้าหน้าตาย เจ้าบ้าไปแล้วหรือ

บัดนี้โอวหยางเซ่ากงคลุ้มคลั่งแล้ว

หากปล่อยให้เขาได้วิญญาณเซียนที่สมบูรณ์ไป

ใต้หล้าจะต้องวุ่นวายเป็นแน่

อีกอย่าง ตอนนี้ฉิงเสวี่ยก็อยู่ในมือของเขา

มีเพียงการปลดผนึก

ข้าถึงจะสู้กับเขาได้

เจ้าไม่เสียใจจริง ๆ หรือ

ข้าไม่เสียใจ

ถูซู

อย่าปล่อยให้จิตใจสับสนเด็ดขาด

อวิ๋นเอ๋อร์

ปกป้องเฝินจี้

ปกป้องสรรพสัตว์ในใต้หล้า

นี่คือโชคชะตาของเจ้า

ถูซู เป็นอย่างไรบ้าง

ศิษย์พี่ ท่านวางใจเถอะ

ที่ถูซูทำเช่นนี้ ไม่ใช่เพื่อต้องการความตาย

แต่เพื่อที่จะช่วยผู้คนมากขึ้น

ให้รอดพ้น

ดี

ถูซู

จำคำพูดของอาจารย์เอาไว้

ควบคุมตนเอง แยกแยะจิตใจ

ซูซู

ฉิงเสวี่ย

ไม่ต้องกลัวนะ

มีข้าอยู่ทั้งคน

ความรักนี้ช่างน่าชื่นชมและชวนซาบซึ้งจริง ๆ

ในเมื่อเป็นเช่นนี้

ยังไม่รีบส่งวิญญาณกระบี่มาอีก

ข้าจะได้ทำให้พวกเจ้าสมหวังโดยเร็ว

ระวังตัวด้วยนะ ซูซู

อย่านะซูซู

วิญญาณกระบี่ของเจ้าจะถูกดูดไปได้นะ

อย่านะ ซูซู

เจ้าหน้าตาย

ซูซู

อย่านะ

- ถูซู อย่าได้ลืมคำพูดของอาจารย์ - ควบคุมตนเอง แยกแยะจิตใจ

ควบคุมตนเอง

แยกแยะจิตใจ

เปิดเผยไม่เสียใจ

ซูซู

เป็นไปไม่ได้

เจ้าควบคุมพลังชั่วร้ายได้อย่างไรกัน

นี่ก็คือจุดที่แตกต่างของข้ากับเจ้า

เซ่ากง วางมือเสียเถอะ

ซูซู ระวัง

ซูซู

คนคนเดียวกันแท้ ๆ

แต่กลับจะฆ่ากันเอง

ข้าอยากจะเห็นนักว่า

เรื่องสุดอัศจรรย์นี้

จะจบลงได้อย่างไรกันแน่

ทำไมถึงเป็นแบบนี้ได้

เป็นดั่งที่เจ้าพูด

เจ้ากับข้าเดิมเป็นหนึ่งเดียวกัน

รุ่งเรืองไปด้วยกัน ดับดิ้นไปด้วยกัน

ชีวิตนี้ข้าถูกโชคชะตาเล่นตลก

ข้าไม่ยอม

ต่อให้ต้องสู้จนตัวตาย

ข้าก็จะทำให้เจ้ารู้สึก ถึงความเจ็บปวดที่สูญเสียคนรักไป

- ฉิงเสวี่ย - เซ่ากง

เซ่ากง

- ฉิงเสวี่ย - ฉิงเสวี่ย

ไป๋หลี่ถูซู

เจ้าเบิกตาดูให้ดี ๆ เถอะ

ฉิงเสวี่ย

ไม่นะ

ถูซู

ถูซู

ไม่นะ

ซูซู อย่านะ อย่า

ซูซู

อย่านะ

ฉิงเสวี่ย

อย่านะ ซูซู

ฉิงเสวี่ย

หุ่นดินปั้น มีแค่ตัวเดียว

มันเหงาเกินไป

ข้าเลยปั้นขึ้นมาอีกตัว

เพื่ออยู่ข้างกายเขา

ซูซู

พวกเรายังมีอีกหลายที่ที่ยังไม่ได้ไป

พวกเรายังมีอีกหลายเรื่องที่ยังไม่ได้ทำ

เจ้าอย่าตายได้หรือไม่

ข้าขอร้องเจ้าละ

อย่าตายได้หรือไม่

ฉิงเสวี่ย

อย่าตายเลยนะ

ฉิงเสวี่ย

รัชทายาทฉางฉิน

หานอวิ๋นซี

แล้วก็ไป๋หลี่ถูซู

ชีวิตนี้ของข้า

ก็ไม่รู้ว่ามีชีวิตอยู่ไปเพื่อใคร

แต่ไม่ว่าจะอยู่เพื่อใคร

ถึงแม้จะมีเรื่องที่เสียดาย

แต่ข้าไม่เสียใจ

อย่านะ ซูซู

ข้าขอร้องเจ้าละ อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียว

ข้าขอร้องละ

ฉิงเสวี่ย

ฟังข้านะ

เผิงไหลกำลังจะพังทลายแล้ว

เจ้าพาทุกคนออกไป รีบไปซะ

ข้าไม่ไป ๆ

ซูซู ข้าไม่ไป

ไป๋หลี่ถูซู

แม้เจ้ากับข้าจะมีวิญญาณเดียวกัน แต่กลับมีชะตาแตกต่าง

ปลายทางของชีวิตนี้

มีคนมากมายที่ร้องไห้เพื่อเจ้า

ส่วนข้า

อยู่ตัวคนเดียว ตั้งแต่ต้นจนจบ

เซ่ากง

เจ้ากับข้าถูกโชคชะตาทรมานมาทั้งชีวิตแล้ว

ตอนนี้ก็ดี

ในที่สุดก็หลุดพ้นได้แล้ว

ซวิ่นฟาง ข้ามาหาเจ้าแล้ว

อย่านะ ซูซู

อย่านะ

อย่า

อย่านะ

พี่ถูซู

อย่านะ

อย่า

อย่าทิ้งข้าไว้คนเดียวสิ ซูซู

ซูซู

ฉิงเสวี่ย ไปสิ รีบไปซะสิ

เร็วเข้า

เคยมีคนบอกกับข้าว่า

คนที่ไม่ยึดติดเรื่องความเป็นความตาย

ก็เป็นเพียงเพราะ

ยังไม่เคยผ่านการจากลาที่สิ้นหวังจริง ๆ

ปีแล้วปีเล่า

ข้าเดินผ่านมาหลากหลายที่

[สะพานอวี๋เฟิง]

♪ สหายเก่าเดินตามอยู่เบื้องหลัง ♪

ไม่อาจหาวิชากลับมาเกิดได้

แต่ได้ช่วยเหลือคนมากมาย ที่พบเจอกับความยากลำบาก

♪ ดวงตามองผ่านความทุกข์ จากการจากลานับร้อยปี ♪

ข้าคิดว่า ถ้าเขายังมีชีวิตอยู่

♪ เกรงว่าเขาจะทำเพื่อผู้คนด้วยคุณธรรม ปล่อยให้สุสานรกร้างอย่างงดงาม ♪

ก็คงจะมีความสุขเพราะแบบนี้เหมือนกันกระมัง

♪ วัฏจักรหมุนเวียน เฝ้าหวังรอคอย ♪

ข้ายินดีทำหน้าที่แทนดวงตาของเขา

♪ เมื่อคิดถึงแล้วก็ยากจะปล่อยมือได้อีก ♪

มองบุปผาที่บานสะพรั่ง เมฆครามที่ลอยอ้อยอิ่ง

♪ เพียงเพื่ออยู่กับเจ้าตลอดไป ♪

ข้ายินดีเป็นขาทั้งสองข้างให้แก่เขา

เดินไปจนสุดขอบฟ้า ข้ามภูเขาธารานับหมื่นลี้

♪ ต่อให้ต้องดิ่งอยู่ท่ามกลางทางกลับ ต่อให้ยามเจอกันอีกครั้งไม่อาจเข้าใจกัน ♪

ไม่ว่าอย่างไร

ก่อนที่ข้าจะเดินไปถึงจุดสิ้นสุดของชีวิตนี้

ข้าก็จะตามหาต่อไป

♪ เคยยึดมั่น บางทีก็อาจเพียงพอ ♪

เรื่อย ๆ ไม่หยุด

ต้องมีสักวัน

ข้ากับซูซูจะกลับไปที่หุบเขาดอกท้อ

♪ หนึ่งจิตหนึ่งวิญญาณเพื่อคนคนหนึ่ง ♪

จะไม่แยกจากกันอีก

สัญญากันไว้ เป็นตายร่วมเดิน

♪ ต่อให้ฟ้าดินจะพังทลาย ดับสิ้นซึ่งกายหยาบ ♪

จับมือกันไว้ อยู่จนแก่เฒ่า

♪ ไม่เสียดาย ไม่เสียใจ ♪

♪ หัวใจที่อบอุ่นที่สุด โอบกอดคมดาบที่เหน็บหนาวที่สุดเอาไว้ ♪

เซ่ากง