Original subtitles

De planeet Metalle.

Ze draait rond dezelfde zon als de aarde,

maar in een veel snellere baan

dan alle andere planeten in het zonnestelsel.

Om de duizend jaar naderde de planeet de aarde en de zon.

Ja, slechts eens in de duizend jaar.

Metalle zond telkens een bewoner naar de aarde.

Koningin Millennia.

Ze inspireerde veel legendes op aarde, zoals die over de maanprinses.

De laatste van die koninginnen is mijn moeder.

Op aarde wordt ze Yayoi Yukino genoemd.

Hier, op Metalle, wordt ze Andromeda Prometheum genoemd.

Een naam die de naam van de melkweg Andromeda combineert

met die van Prometheum, de koningin van de robots.

Prometheum.

Zo heet mijn moeder.

Ik heet Maetel.

Kom binnen, mijn vrienden. Kom toch binnen.

Grote broer.

Mama.

Maria.

Help me.

Hoogheid. -Spaar ons.

Alle overlevende mensen zijn gevangen, zoals bevolen was.

We zullen ze nu mechaniseren.

Spaar ons, hoogheid.

Spaar de kinderen.

Met een robotlichaam zul je niet sterven.

lk wil geen stomme robot worden. Mama, zie je hoe gemeen ze zijn?

Laat je je opereren? Of wil je hier sterven?

We doen het. We worden robots. -Maar, mama...

Ik kan je niet laten doodgaan.

Ik kan het niet.

Mama, ik heb zo'n honger.

Ik weet het, schat.

Mama?

Vooruit, opschieten.

Ik wil het niet.

Ik wil het niet.

Laat hen met rust.

Is er iets, majesteit?

Laat maar. Het is niet belangrijk.

Vooruit.

Proost.

We worden robots. -Maar, mama...

lk laat je niet doodgaan. -lk heb zo'n honger.

Bedankt voor onze mooie, nieuwe robotlichamen.

Mijn kinderen bedanken u ook.

We leven om u te dienen, majesteit.

Moeder?

Maetel.

Help me, alsjeblieft.

Mama. -Maetel.

Maetel.

Mama.

Sluit je bij ons aan. En word dan één met mij.

Sta je vlees af aan de binaire heiligheid.

Word burgers van de harmonieuze wereld die ik zal scheppen.

Sluit je bij ons aan. Sluit je bij ons aan.

We kunnen niks doen.

Mama.

Mama.

Doe het niet.

Kun je de robots niet bestrijden

met je elektroreactiewapen?

lk wil er m'n eigen moeder niet mee doden.

Je enige wapen weggooien is hetzelfde als zelfmoord plegen.

Het is moeilijk, maar je moet vechten, Maetel.

Gooi het niet weg.

We kunnen het mechanisatieproces niet tegenhouden, he?

Mama, jij moet beslissen.

Ofwel leef je als een machine, ofwel...

Emeraldas.

Dan wil ik sterven terwijl ik nog altijd je moeder ben.

Mama.

Ik kan blijkbaar zelfs niet voor de dood kiezen.

Ik zal niet sterven. Ik kan niet sterven.

Ik...

Geweldig.

Dit robotlichaam maakt me onsterfelijk.

Ja, ik zie het nu.

Mama.

Emoties beïnvloeden me niet meer.

Dat is het mooie van machines.

Wil je mijn perfectie delen?

Nee, we willen mens blijven. We willen geen robotlichaam.

Denk je dat ik niet zal schieten?

Ik ben nu tot alles in staat. Ik heb een stalen wil.

Pas op.

Mama.

Mama.

Je was als kind al zo lief.

Maetel, je moet Emeraldas kracht geven met je goedheid.

Emeraldas, met die kracht moet jij Maetel beschermen.

Zo zacht.

Maar de schoonheid die ik zie, doet me niks meer.

Je haar...

Je huid... Je lippen...

Samen zijn jullie tot alles in staat.

Ik ben op-en-top een machine.

Jullie kunnen niet bij me blijven.

Verlaat deze wereld.

Neem de evacuatiecapsule.

Geen sprake van.

Ik blijf bij jou.

Ik heb je gezegd dat we ooit afscheid zouden moeten nemen.

Mama.

Die tranen bewijzen dat je teder bent.

Maar dit is geen moment voor tranen.

Onze moeder is dood.

We hebben geen tijd om te treuren.

We moeten aan de toekomst denken.

Maar ik kan haar maar niet vergeten.

Haar tederheid...

Dat ding is onze moeder niet.

Ik weet het.

We moeten een plicht vervullen.

We moeten mama d'r fout ongedaan maken.

Vind je het niet erg om zulke dingen te zeggen?

Dat je je moeder zult moeten doden?

Ik wil niet tegen haar vechten.

Maar ze moet sterven. Je hebt gezien wat er gebeurd is.

Denk aan wat er met moeder gebeurd is.

En met iedereen die gemechaniseerd is.

Kom, Maetel. We moeten hier weg.

Dood alle indringers.

Dagar. -Herken je ons niet?

Hou op.

Hou op, Dagar.

Hou op.

Maetel.

Door z'n robotlichaam herkende hij ons niet.

Mama zal ook zo eindigen.

Wie heeft dit gedaan?

Je leeft nog.

Ik ben onsterfelijk.

Omdat ik nu één ben met Metalle.

Dit lichaam is maar een tijdelijk omhulsel voor m'n geest.

Vernietig het maar. Dat haalt niks uit.

Waarom heb je Dagar gemechaniseerd?

Ik wou voor mezelf bewijzen

dat ik jullie trouwste dienaar kon onderwerpen.

Alleen daarom? -Hoe durf je?

Jullie hebben het bloed van de duizendjarige koningin.

Jullie kennen de kracht.

Een robot zal zich nooit tegen z'n meester keren.

Genoeg.

De mensen hadden al lang plaats moeten maken voor ons.

We zullen een perfect harmonieuze wereld creëren.

Het is hopeloos.

Maakte haat jullie onvoorzichtig? Daarom zijn mensen inferieur.

Met een logischere analyse hadden jullie kunnen ontsnappen.

We hoeven niet te vluchten voor jou.

We vergeven je nooit.

Wacht maar.

Jullie willen niet gered worden. -Wat?

Ik zal blijven evolueren, terwijl jullie...

Hierin, snel.

Laat hen. Ze kunnen toch niet ontsnappen.

Dit was de eerste plek op Metalle die we verlaten hebben.

Hardgear z'n machines zijn niet zo ver gekomen.

Wees gerust, ik ben mezelf.

Maar ik weet niet voor hoe lang.

Elke seconde

voel ik hoe de mechanisatie zich meester maakt van mij.

Ik voel geen pijn of vreugde. Ik begin jullie zelfs te vergeten.

Ik raak al m'n emoties kwijt.

Maar probeer te begrijpen dat we alleen zo konden overleven.

Ik sterf liever als mens dan als machine te moeten leven.

Ja, ik wil mens blijven.

En vechten om te blijven leven.

Ik denk er ook zo over.

Ik ben er trots op dat ik zulke dochters heb.

Jullie zijn zo sterk geworden.

Maar wat moeten we nu doen?

Ga naar de aarde.

De aarde?

Ja. Als machines deze wereld veroveren

met Hardgear aan het hoofd, is de hele mensheid in gevaar.

Waarschuw de aardbewoners voor het dreigende gevaar.

Je hebt gelijk. Mens en machine...

Kunnen nooit samenleven.

Daarom moet je hulp halen op aarde

en deze wereld vernietigen.

Dat kan ik niet.

Mijn moeder vraagt me...

Mij te doden. Jullie zullen het allebei doen.

Maar, ik...

Maetel, Emeraldas, jullie moeten aanvaarden dat ik stervende ben.

Maar kunnen we Hardgear wel verslaan?

Waarom willen jullie niet gemechaniseerd worden?

Omdat ik...

Dan ben je tegen de kou bestand.

Je zou geen honger meer hebben en onsterfelijk zijn.

Ik wil toch mens blijven.

Ja, ik wil leven zoals ik wil, en geen machine worden.

Jullie besluit staat vast.

Ik zal vechten. Als we Hardgear laten winnen,

zal hij iedereen z'n vrijheid afpakken.

We vechten tegen hem om de toekomst op te bouwen die wij willen.

Wees gerust, zolang jullie samen vechten,

heb je niks te vrezen. Zelfs niet van Hardgear.

Juist. -lk zal ook tegen hem vechten.

Hardgear zal uiteindelijk winnen, en ik zal maar een machine zijn, maar...

Tot dat fatale moment zal ik jullie moeder blijven.

De capsule is vernietigd.

Jullie moeten met de 999 naar de aarde.

De 999?

De Galaxy Express verbindt alle werelden.

Hij doet zelfs Metalle aan.

We moeten reageren nu we onze duizendjarige baan nog volgen.

Ik heb een noodsignaal gestuurd. Hij zal hier gauw zijn.

Over twee dagen.

De 999 zal dan Metalle haar baan kruisen.

Dat zal je eerste en laatste ontsnappingskans zijn.

Alle verzet is zinloos.

Sluit je bij ons aan en word één met mij.

Wat is er? -Het is koud.

Dat kan niet. Heeft Hardgear...

Jullie kunnen niet ontsnappen.

Ik controleer alle machines op deze planeet.

Heb je je nog niet bedacht?

Met een robotlichaam zouden jullie de kou kunnen overleven.

We willen je slaaf niet worden.

Majesteit, neem Maetel mee naar het paleis.

Zoals u wenst, heer Hardgear.

Wat doe ik met Emeraldas?

Laat haar hier. Ze kan ons laten zien hoe sterk een nietig mens is.

Maar wat kan een mens doen als het min 600 graden is?

lk hoop dat je je vlees vervloekt als je sterft.

Waar is Emeraldas?

Wou je met haar sterven? Dat kon ik niet toestaan.

Ik heb je leven nodig

om de koningin verder te mechaniseren.

Wat?

Hou op, mama.

Er schuilen nog altijd sterke emoties in de koningin d'r hart.

Ik heb de oplossing.

Ik drijf ze uit door haar jou te laten doden.

Majesteit, dood Maetel.

Dan wordt u een perfecte machine.

Mama, ik stik.

Ik ben je moeder niet meer. Ik ben nu een machine.

Nee.

Je bent nog altijd m'n moeder. -Maetel.

Sorry dat ik je liet schrikken.

Maetel.

Je bent een mens, he?

Waarom heb je...

Ik jaagde op honden, maar vond een interessantere prooi.

Het was maar een grapje. Ik zou nooit een mens kwaad doen.

Je mag zelfs het nietigste leven niet doden.

Vaarwel.

Ik heb het zo koud.

Kom hier, arme stakkers.

Zijn jullie in de steek gelaten? Jullie hadden het vast koud.

De robots trokken zich niks aan van wat er met jullie gebeurde.

Vergeef me. Als ik jullie iets kon geven, zou ik het doen.

Maar ik heb helemaal niks.

Wat is er?

Een energiepak.

Hiermee kan ik naar het paleis gaan. Dank je.

Jullie overleven in de bijtende kou.

Ik geef het ook niet op. Ik blijf vechten tot de laatste snik.

Sluit je bij ons aan. Word één met mij.

Mama. Mama.

Mama. Mama.

Je kunt m'n lichaam controleren, maar niet m'n ziel.

Je verzetten is zinloos. Vroeg of laat word je een machine zoals de rest.

Het proces is niet te stoppen.

Maetel.

Tot het zover is, blijf ik een mens.

Het is welletjes geweest. Dood hen.

Hardgear.

Leef je nog, Emeraldas?

Zolang ik leef, zal ik je nooit gehoorzamen.

Zeg dat ze ons erdoor moeten laten.

Zeg het.

Laat ze gaan.

Snel, onder de grond.

Erachteraan. Grijp ze.

Waar zijn we?

In onze ondergrondse stad.

Het is een ruïne. -We wilden ontsnappen aan de kou.

Het project mislukte, dus werd de stad verlaten.

Dit moest jullie kamer worden.

Dit moet veel werk gekost hebben.

Ik zou alles voor jullie doen.

Zoals elke moeder.

Ik wou jullie zo graag als volwassenen zien.

Dat kan ik nu wel vergeten.

Er vloeit geen bloed meer in m'n aderen.

Maar mijn bloed vloeit nog altijd in jullie.

Vergeet dat alsjeblieft nooit.

Mama.

De 999 zal er zo zijn.

Ik zal Hardgear bezighouden tot hij er is.

Nee, we bestrijden hem samen.

Ja. Dan kun je samen met ons ontsnappen met de 999.

Het is tijd om afscheid te nemen.

Mama. -Maetel.

Ik ben gelukkig.

Mijn laatste tranen pleng ik voor jullie, mijn dochters.

Ik huil omdat ik m'n moeder zo zag sterven.

De mechanisatie is voltooid.

Je hebt je lang verzet om afscheid te kunnen nemen van je dochters.

Maar nu hoef je je geen zorgen meer te maken.

Voortaan hoef je alleen mijn bevelen op te volgen.

Breng me naar je dochters.

Ja, heer Hardgear.

En, hoe voelt het om beschoten te worden door je eigen moeder?

Genoeg.

Je mechanisatie is voltooid.

Je dochters hoeven niet meteen te sterven.

Eerst moet ik deze wereld perfect mechanisch maken.

We zullen de mensheid vernietigen vanuit ons hoofdkwartier Metalle.

Ik zal je geest en je krachten opslorpen.

Dan zal ik, Hardgear...

heersen over de planeet Metalle.

Geef het op. Jullie zijn niet opgewassen tegen mij.

Nu ik jullie moeder opgeslorpt heb, ben ik één geworden met Metalle.

Ik heers over deze wereld.

Breng me nu die twee meisjes.

Wat bezielt je? Breng ze me.

Wat heeft dit te betekenen?

Je bent zwakker dan ik dacht.

Je bent niet bestand tegen de verantwoordelijkheden

die ik gekregen heb.

Dat kan niet.

Ik heb haar krachten niet gekregen, maar zij de mijne.

Onderdanen, luister naar mij.

Hardgear is dood.

Mama is weer zichzelf.

Ik ben koningin Andromeda Prometheum.

Robots, sluit jullie bij mij aan.

De robots zullen heersen.

Dood de mensen.

Haat de wezens van vlees die niet met ons verwant zijn.

Roei ze uit.

Maetel.

Emeraldas.

Daar is de 999.

Klaar? Vuur.

Hoe durven ze? De 999 is neutraal bij verdrag.

Ze maken duidelijk dat ze nu geen bondgenoten nodig hebben.

Maetel.

Maetel, Emeraldas,

jullie moeten ooit terugkomen

naar je moeder die haar ziel verkocht heeft,

en me doden.

En me doden.

Het zijn rouwgewaden.

Onze moeder is dood. Dat moeten we aanvaarden.

Dit is haar nalatenschap.

Maetel, zolang je die hebt, zul je het niet vergeten, he?

Wat je van haar geërfd hebt. Haar tederheid

en haar kracht.

Ik zal het ook niet vergeten.

De dingen die ik van haar geleerd heb. Haar kracht en moed.

Ja. En de tederheid die je van haar geërfd hebt.

Emeraldas.

We zullen samen vechten en blijven leven.

Zodat we die vreselijke robotkoningin kunnen doden.

We zullen wachten, en ooit zullen we de kans krijgen.

We hebben geen keus.

Het is ons lot.

Vaarwel, mijn dochters.

Leef en wees sterk.

Emeraldas, Maetel.

Mijn dierbare dochters, vaarwel.

De planeet Metalle. Het thuis van onze moeder.

De zwarte zon Ra slingerde haar uit de melkweg.

Ze is nu onderweg naar Andromeda.

Verlaten door haar zwarte zon, is de planeet nu een elektronische hel.

Om te overleven, namen de bewoners een robotlichaam aan.

Ze werden harteloze monsters.

Onze moeder is een van hen.

Als we ooit terugkeren, zal ze op ons wachten.

De robotkoningin zal nog één keer de confrontatie met ons aangaan.

Andromeda Prometheum.

Zo begon de eindeloze reis van Emeraldas...

...en mij, Maetel.