Original subtitles

De planeet Metalle.

Een wereld waar het maar eens in de duizend jaar lente is.

Maar op een dag werd haar lange, ovale baan rond de zon verstoord.

De planeet verwijderde zich langzaam van de zon en de aarde.

Misschien was het een goddelijke straf voor onze zondes.

Metalle was haar zus, de aarde, genaderd om ze te veroveren.

En toen de zwarte zon, Ra, onze baan verstoorde,

werd Metalle in eeuwige duisternis ondergedompeld.

Onze wereld werd gehuld in ijs en sneeuw.

Iedereen is bang voor de duisternis.

Maar het is nog beangstigender

als het hart van de mens zelf duister is.

Want dan kan het licht van de hoop het nooit meer bereiken.

Ik moet vechten

om deze wereld te redden van een duistere toekomst.

Ik moet alles op alles zetten.

Het is m'n plicht om te reageren.

Ik ben de dochter van Andromeda Prometheum.

Het is mijn lot.

Lady Maetel, lady Emeraldas,

ik heb vanavond lekker gekookt voor u.

Vooruit, eet op, dames.

Dat ziet er lekker uit. Zullen we eten, Emeraldas?

Ja.

Het is heel lekker.

Excuseer me.

Ik zou prinsessen zulk vreselijk eten niet mogen serveren.

Het is jouw schuld niet.

Er is niet veel eetbaars meer op deze wereld.

We zijn al blij dat we dit hebben.

Je mag me een robotlichaam geven.

Weet je dat zeker?

We hebben geen keus als we willen overleven.

Met robotlichamen zijn we beter bestand tegen de kou.

Inderdaad. Maar er valt niks te vrezen.

Machines verwerpen is de beschaving verwerpen.

Mens en machine moeten zich verenigen.

Jij bent de beste ingenieur van Metalle,

dus vertrouw ik je.

Moeder, wacht.

Nee, mijn besluit staat vast.

Klaar.

De mechanische onderdelen zullen zich voortplanten in de koningin.

Niet bang zijn.

U zult gauw voelen dat een mechanisch lichaam geweldig is.

U zult sterk en alert zijn.

U zult tegen de ruigste klimaten bestand zijn.

Ik...

Wil je misschien ook getransformeerd worden?

Raak me niet aan.

Ik beslis wat er met mijn lichaam gebeurt.

Zou je de koningin niet gehoorzamen?

Gedraag je. -Maar, meester...

Als je je bedenkt, mag je altijd naar me toe komen.

Mijn mechanisatieproces is ongeëvenaard.

Lady Emeraldas, het wapen dat u wou, is klaar.

Kan dit een man doden wiens lichaam bedekt is met metaal?

Wat?

Hypothetisch gesproken.

Het kan elk mens doden. Je moet gewoon weten hoe dik z'n harnas is.

Zeker weten?

Ja, maar het kan wel maar beter meteen raak zijn.

Dat laserkanon schiet niet snel.

Dat regel ik later.

Ik wist dat je dat zou zeggen.

Hierop staan het schema en de programmering.

En dit is voor u, Lady Maetel.

Mag ik vragen wat u hiermee gaat doen?

Dank je.

Ach zo...

De koningin heeft eindelijk een robotlichaam.

Door de kou kun je hier steeds moeilijker overleven.

Ze zei dat ze geen keus had.

Dat kan ik gewoon niet geloven.

Mens en machine kunnen niet met elkaar versmelten.

Een robotlichaam

zou je bovenmenselijke krachten moeten geven.

Maar wat zijn de gevolgen voor het hart?

Een robotlichaam geeft je een enorme kracht en het eeuwige leven.

Dat is waar.

Het hart overleeft vast niet lang in zo'n lichaam.

Gaat het, papa? Waarom ben je altijd zo humeurig?

Ik ben tenminste geen vet varken.

Wacht 's even.

Je jat toch geen eten van die meisjes, he?

Zeg dat niet.

Waarom denkt iedereen altijd dat ik een dief ben?

Ik word dik van de stress, oké?

Heus? Daar geloof ik niks van.

Je propte je al vol als kind.

Ik wil eten, maar er is niks.

Als je m'n vader niet was, zou ik je verrot slaan.

Excuseer me, ik ga eten voor u maken.

Vandaag niet, dank je.

Ik heb niet veel honger.

Ik ook niet. -Maar...

Eten verkwisten is zonde. Eet jij het op voor ons?

Iedereen moet het mechanisatieproces ondergaan. Dat is een bevel.

Vrees niet.

Ik ben er het levende bewijs van dat het proces veilig is.

Er worden geen uitzonderingen gemaakt.

Niemand zal nog hoeven te bibberen van de kou.

Laat deze wereld bezaaid zijn met machines.

Als jullie willen overleven, moet je een robotlichaam aanvaarden.

Jullie ook. Laat je meteen opereren.

Mama, ik wil niet.

Er zal wel olie door je aders vloeien in plaats van bloed,

maar jullie zullen allebei wel nog leven.

Overleven is dus het enige wat telt?

Ja. We moeten de mensen van deze wereld beschermen

en ze een toekomst bieden.

We mogen absoluut niet sterven.

Ik wil leven als mens.

Ik ben ervan overtuigd

dat mijn hart zal veranderen als het in een robotlichaam zit.

Onze toestand wordt steeds hopelozer.

Onze kunstzon zal gauw uitdoven.

We moeten een manier vinden om te overleven.

Verwond een mens, en hij bloedt. Er ontstaat een litteken.

De pijn die hij voelt, maakt hem zowel sterker als zachter, nietwaar?

Maar een machine voelt geen pijn meer.

Of de wind. En ze geniet niet van de sterren.

Je hart wordt koud en kan helemaal niks meer voelen.

Kun je zo'n wezen nog altijd menselijk noemen?

Dit is een vergissing, hé?

Stilte. Ik heb voor ons beslist.

Ik meld me morgen aan om gemechaniseerd te worden.

Heus?

Het zou leuk zijn om niet constant honger te hebben.

Maar olie zal vast niet lekker smaken.

En, wanneer laat u zich mechaniseren?

Ik doe het niet.

Nee? Maar dan zullen er misschien nog mensen weigeren.

Mijn excuses. Ik wou niet onbeschoft zijn.

De mechanisatie van het volk loopt gesmeerd, meester.

En Maetel en Emeraldas?

Dat komt in orde, meester.

Niet bang zijn. Ik zal je niet doden.

Emeraldas...

Wat gebeurt er?

Nou, schiet je laserwapen niet snel genoeg?

Denk je dat je me kunt doden met zo'n wapen?

Emeraldas.

Maetel, wat is er gebeurd?

Het is een elektromagnetisch wapen.

Maetel, gaat het?

Het is ons lot om tegen deze robots te vechten.

Wat doe je?

Wat...

Dat is de tol van de mechanisatie.

Dat kan niet.

Zou papa z'n geest daardoor in de hanger opgesloten zijn...

Daar moet Hardgear ook achter gezeten hebben.

Mama.

Ik...

Hij zal boeten.

Mijn excuses, heer. Ons plan is mislukt.

Dat geeft niks.

Die twee meisjes vormen nu geen bedreiging voor ons.

80% van de bevolking is nu gemechaniseerd.

De bouw van de ondergrondse woonvertrekken verloopt vlot.

De koningin zal binnenkort helemaal gemechaniseerd zijn.

Als dat gebeurd is, zal ik over Metalle heersen.

Let op.

Ik heb de chip geanalyseerd

die ze gebruiken.

Sluit je bij ons aan. En word één met mij.

Sta je vlees af aan de binaire heiligheid.

Mijn mederobots, word burgers van mijn mooie harmonieuze wereld.

Sluit jullie bij ons aan. Sluit jullie bij ons aan.

Sluit jullie bij ons aan.

Dit is wat Hardgear echt wil. Hij wil iedereen mechaniseren.

Voor hem zijn mensen gebrekkige levensvormen

in vergelijking met de perfecte harmonie van machines.

Ik wou hem dwarsbomen met een virus, maar...

Het is hopeloos.

Ik ben bang dat er tegen Hardgear geen kruid gewassen is.

Wat gebeurt er met de geïmplanteerden?

Als ze machines worden,

krijgt Hardgear vast controle over hen.

Het spijt me, maar je zoon heeft al...

Ik weet het. De arme idioot.

Dit gaat niet alleen om m'n zoon. Als we niks doen, zal Metalle...

De hele planeet zal bezaaid zijn met machines.

We moeten Hardgear doden en het programma van de chip analyseren.

We moeten hem bestrijden. Ook al staan we alleen.

Slecht nieuws, heer.

We hebben de metaalvoorraad op Metalle opgebruikt.

De mechanisatie van de planeet dreigt te mislukken.

Ik weet het.

We gebruiken de grondstoffen van de aarde.

Ja, heer. Maar we zijn ver verwijderd van de aarde.

De energie voor een invasie...

Stilte.

We laten hen naar ons komen.

De aardbewoners breiden hun territorium uit.

Kolonisatieschepen vliegen af en aan.

U bent geniaal. We hoeven alleen die schepen te pakken.

Niet alleen de schepen, Brant. De bemanning ook.

Wat bent u met die mensen van plan, heer?

We gebruiken ze als mechanische onderdelen.

Structurele elementen met de wil van levende mensen.

Levende onderdelen met een wil...

We gebruiken de mensen om alles op te bouwen.

Dan zal Metalle echt een planeet van machines zijn.

Ik start de operatie meteen, meester.

Je versnelt de oplaadtijd, he?

De vraag is of het geweer het aankan.

Het werkt.

Alles is klaar. Ik ga alleen.

Maetel, blijf hier bij moeder.

Nee, ik ga met je mee.

Jij en ik zijn één.

Je kunt altijd op me rekenen.

Ik word...

een machine.

Er naderen onbekende schepen.

Alarm. Alarm.

Proost.

De heerlijke smaak van de overwinning.

Proef 's.

Met plezier.

De menselijke ziel heeft geen macht meer over ons.

Maetel.

Lady Maetel, lady Emeraldas.

Dagar.

Ik ga met u mee.

Je bent vastbesloten, he?

Ik ben oud, maar ik heb trouw gezworen aan de koningin.

Ik ga niet werkeloos toekijken.

Een tunneltank.

Hiermee hebben we geen liften meer nodig.

Daar gaan we.

Er zijn indringers binnengedrongen van boven.

Een paar vliegen die we moeten doodmeppen. Wat wilt u?

Dood Emeraldas. Ze zal ons het leven zuur maken als ze blijft leven.

En Maetel?

Ik wil haar levend. Krenk haar geen haar, begrepen?

Waarom, meester?

Ze is zo mooi. Maetel blijft leven als de laatste mens.

Ja, heer.

Maar de mooie Maetel is ook verdoemd.

Mettertijd zal haar schoonheid verdwijnen.

Ze zal zwichten, en ik zal eeuwig voortleven.

Sneller.

Wacht.

Niet schieten, jongens.

Het is mijn papa. Papa.

Papa.

Papa.

Gaat het?

Ja. Die mensen zijn je vijanden niet. Praat met ze, en je zult het merken.

Weet je het zeker?

Lady Maetel, wilt u me volgen?

Heer Hardgear wil vreedzaam met u praten.

Ik geloof je niet.

lk heb misschien een robotlichaam,

maar dat betekent niet dat ik u niet meer trouw ben.

Mogen we geloven wat je ons zegt?

Tuurlijk. Toe, lady Maetel, volg mij.

En ik?

Pas op.

Lady Emeraldas, gaat het?

Ja, het gaat, maar...

Dat ding...

Dat is mijn zoon niet meer.

Het is gewoon een verdomde machine.

Maetel.

Maetel.

Maetel.

Dood me. Toe, dood me nu. Anders...

Ik geloof nog in jou.

Ik ken niemand die zo zachtaardig is als jij.

Dat voelde ik aan het warme eten dat je altijd voor ons maakte.

Dat is niet verdwenen in dat metalen lichaam.

Ik kan het niet.

Ik moet heer Hardgear z'n bevelen gehoorzamen.

Jij bent... een mens.

Lady Maetel, dank u.

Dankzij u kan ik sterven met een menselijk hart.

Maetel.

Maetel.

Kom mee.

Dood ze.

Wat?

Hij is verdwenen.

Wat is er?

Ach zo.

We zijn omsingeld.

Wat is er, meisjes? Wat is er?

Een robotlichaam is onoverwinnelijk.

Nietige mensen zoals jullie kunnen me niet doden.

Maetel.

Onmogelijk. Geen enkel mens kan me doden.

Heer Hardgear.

We moeten ons terugtrekken.

Al dit gedoe heeft ons niks wijzer gemaakt.

We kunnen de mechanisatie niet stoppen of mama helpen.

Heer Hardgear, u bent herboren.

Ik kan niet sterven.

Zolang we reserveonderdelen hebben,

kan een robot niet vernietigd worden.

Mensen kunnen niks beginnen tegen het opkomende mechanische rijk.

Zolang hun menselijkheid ze beperkt, ben ik onoverwinnelijk.

Ooit zullen alle mensen in de kosmos voor mij knielen.

Zo mooi. Zo mooi. Heb je ooit zoveel schoonheid gezien?

Mijn handen... Mijn lichaam...

Mooi. Ze zijn zo mooi.

Dit is nog niet voorbij, Maetel. Geef het niet op.

Je hebt gelijk, Emeraldas. Tenslotte heb ik jou nog altijd.

En ik heb jou, Maetel.

En samen...

zullen we winnen.

Ik was er toen echt van overtuigd.

Wat het lot ook voor ons in petto had,

we zouden de toekomst kunnen creëren die wij wilden.

Daar was ik van overtuigd.

Einde van het eerste deel