Original subtitles

(منشیِ بداخلاق من)

سلام.

سلام.

(تکون می‌خوره)

(همین که می‌رسه، آماده‌ی خوردن مکمل‌ها میشه.)

گمونم به انرژی‌زات نیاز داری.

(می‌افته)

(شروعش خوش‌یمن نیست.)

خدای من.

(باد می‌زنه روش)

- به ما هم بده. - من...

فکر می‌کنی امروز روزِ پرکاری باشه؟

خب.

ما هیچ‌وقت برای پنج ستاره اهمیت قائل نبودیم.

دیشب تا صبح بیدار موندم اسم‌هاشون رو حفظ کنم.

- همه رو حفظ کردی؟ - آره.

ANNIE متولد ۲۰۰۲. TARZZAN هم متولد ۲۰۰۲.

BAILEY متولد ۲۰۰۴.

WOOCHAN متولد ۲۰۰۴.

YOUNGSEO متولد ۲۰۰۵.

خوب درس خوندی، نه؟

آره، درس خوندم.

(امروز My Star هستیم با ALLDAY PROJECT.)

(ALLDAY PROJECT تو سه روز صدر جدول موسیقی رو فتح کرد)

(مگا رُکی ADP، تازه‌کار سال شد)

(تنها ده روز بعد از اولین اجرا، تو برنامه‌های موسیقی اول شدند.)

(اون انرژیِ آزاد و بی‌نظیری رو دارن که تا حالا ندیدیم.)

(اونا آیکون مدِ پیشروی نسل زد هستن.)

(پنج هنرمندی که جذابیتِ تازه دارند.)

(ALLDAY PROJECT)

خوب درس خوندی، نه؟

آره درس خوندم.

حتی دستبند بستی چون با نسل زد قرار داری.

تلاش کردم.

من... خدای من.

- ویتامین. - صبر کن.

این حلقه چیه؟

(اکسسوری‌هایی که انگار با توجه به My Star انتخاب شده)

دیدم که اکثراً رپر هستن.

اونا رپ می‌خونن، آهنگ کی‌پاپ نمی‌خونن.

آهنگای پاپ انگلیسی می‌خونن.

چطور بگم؟

نمی‌خواستم ازشون بترسم.

(برنامه داره با اکسسوری‌هاش جو رو کنترل کنه.)

این...

- نه. - اومد.

(ماشین سوجین می‌رسه.)

ایست!

ماشین داره میاد. بیا اینجا.

کوانگ کیو کاملاً آماده اومده.

ویتامین...

لباس کوانگ کیو رو ببین.

- چی؟ - به نظرت لباسش چطوره؟

- خوشت میاد؟ - تو چی فکر می‌کنی؟

این شلوار رو من بهش دادم.

هی!

حافظه‌ات خوبه، نه؟

همه‌ی اون لباس‌ها رو یادت میاد؟

نه دیگه. من بهشون نگفتم.

چه تیزی.

کت من بوی بد می‌ده.

- اسپری خوشبوکننده بزن. - آره.

هنوز از لباسایی که بهم دادی استفاده می‌کنم، لذت می‌برم.

فکر کنم حدود ده سال میشه.

(قبل از ملاقات با ستاره‌ها، بو کردن لباس واجبه.)

بگردونش.

- بالاخره با ستاره‌ها قرار داریم. - درسته.

نباید بوی مجردای پیر بدهیم.

(بو می‌کنه)

خورش کیمچی خوردی؟

- تو خوردی؟ - معلومه که نه.

نو هست، ولی بازم اسپری کن.

- نو هست؟ - بوی بنزین می‌ده.

لباس رو تازه و خوشبو می‌کنه. خیلی تازه.

- خیلی کاربردی‌ست. - نه؟

پارچه رو خوب خوشبو می‌کنه.

وقتی باهاشون ملاقات می‌کنیم، باید خوشبو باشیم.

سلام.

- سلام. - سلام.

من نائومی هستم، منیجر ALLDAY PROJECT.

- نائومی؟ - بله.

فامیلت نا هست؟

- نه، اسم واقعیم نیست. - نه دیگه؟ اسمت نائومی‌ست.

- یه اسم انگلیسی‌ست. - شرکت ما تشویق می‌کنه...

برای روابطِ برابر از اسم انگلیسی استفاده کنیم.

از دیدنت خوشحالم، نائومی.

تو هم باید یه اسم برای خودت انتخاب کنی.

همه‌ی ما از اسم انگلیسی استفاده می‌کنیم،

- پس تو هم یه چیزی انتخاب کن. - باشه.

این کارت ورودیه ماست.

- باشه. - درباره‌ی چیزایی که...

باید تحویل بدم و برنامه‌ریزی،

خیلی زیاده، پس پایین برات توضیح می‌دم.

- خیلی زیاده؟ - بله.

حفظ کردن اسم پنج عضو کافی نیست؟

چیزای دیگه‌ای هست که باید بدونید، زیادن.

بخاطر همینه که خوب نخوابیدم.

- پایین توضیح می‌دم. - باید اینو دور گردنم بندازم؟

(برای تحویل گرفتن وسایل وارد ساختمان می‌شوند.)

می‌تونید برید داخل.

(معذب)

یه کم شبیه...

(خودآگاه)

بگو.

چرا نمی‌تونی حرف بزنی؟

حس میکنم کشانده‌م شدن به یه آژانس ازدواج.

(اینقدر عصبی‌ست.)

- اول از همه، - حس میکنم کشانده‌م شدم...

- به یه آژانس ازدواج. - اینا چیزاییه که نیاز داری.

- اینا همه چیزاییه که نیاز داریم؟ - بله.

(یک کیسه‌ی پر.)

این چیزاییه که باید بهت تحویل بدم.

(یه چمدون بزرگ و چندین کیف کوچیک‌تر هم هست.)

این چیزاییه که باید بهت تحویل بدم.

می‌تونید این کیف‌ها رو سر صحنه استفاده کنید.

توش چیه؟

(بار امروز یه چیز دیگه‌س.)

(چیزایی رو که تحویل می‌ده نشون می‌ده.)

این کیفی‌ست که سر صحنه می‌برید. دستمال کاغذی توشه.

نی، ماسک، دستمال مرطوب،

پاوربانک، آینه،

و...

اعضای زن ناخن‌هاشون ناخن مصنوعی می‌ذارن.

وقتی کنده بشن، باید با چسب مخصوص بچسبونیش.

(گیج شده)

چسب یدکی توش هست.

(متحیر)

اینم وسیله‌ایه که باهاش سوراخ ایجاد می‌کنی...

- روش درِ بطری. - تو هم داریش.

ما هم داریم.

خدای من.

- بله. - من دارمش.

- تو باید... - باید دوتا رو با هم ترکیب کنم.

باید دوتا کیف رو با هم ترکیب کنی.

چیزایی که اعضا موقع آرایش بهش نیاز دارن...

همه‌ش توی اینه.

بفرمایید.

پتو.

وقتی می‌رید سر صحنه، بطری آبشون رو اینجا می‌ذارید.

باید روش سوراخ کنید و نی بذارید.

باید این کار رو بکنید.

این لنزهایی‌ست که اعضا استفاده می‌کنن.

ناخن مصنوعی و جعبه‌ی قرص.

و این چراغِ سلفی‌ست.

این نی‌ها، اینم مسواک.

اگه پاوربانک نیاز داشتند.

اگه توی جعبه لنز خالی بود،

اینجا پیداش می‌کنی و پر می‌کنی.

(یه لیست بلند بالا از چیزایی که برای مراقبت از ۵ My Star نیازه.)

بیایید ضبط رو قطع کنیم، باشه؟

دیگه منصرف شده.

یکدفعه خسته شدم.

این کاریه که یه آدم از پسش برمیاد؟

فکر کردم چمدون زیادی بود.

- آقای منیجر! - میام!

(این سرنوشتی‌ست که به زودی باهاش روبرو می‌شن.)

- آقای منیجر! - این همونیه، نه؟

دستمال مرطوب رو دارم.

- فکر کنم قبلاً اینجا دیدمش. - آقای منیجر.

باید بخونیش، اگه خاکستریه یا قهوه‌ایه.

به کره‌ایه، می‌دونی.

خاکستری.

نوشته‌هاش برای من خیلی ریزه.

این قهوه از کجا اومد؟

مخصوصاً برات درست کردم.

- شماها خیلی معروفید. - خیلی معروفید.

(ازدحام جمعیت My Starها رو عصبی می‌کنه.)

(نگاه می‌کنه)

تا در رو باز نکردم، پیاده نشید.

صبر کن. میشه این رو بگیر وقتی با پولاروید...

عکس می‌گیرن؟

بیایید جلوی عکستون تک‌تک عکس بگیریم.

چرا مصاحبه با رسانه‌ها رو اینجا انجام ندیم؟

اونا مثه مامان و بابان.

مامان و بابا.

انگار یه روز رو با پنج تا بچه گذروندم،

دو تا پسر و سه تا دختر.

خوشحالم که بچه ندارم.

می‌دونی؟

یکدفعه خسته شدم.

(خاطرات پدریِ منشی‌های بداخلاق به زودی میاد.)

همین که آدم میشنوه خسته میشه، نه؟

- این برنامه‌ی امروزه. - ما هم اونجا میریم؟

بله. برنامه‌ی امروز رو با شما مرور می‌کنم.

الان ساعت ۱۱ صبحه و دارن مو و آرایششون رو انجام می‌دن.

تا ساعت ۲ بیرون می‌آن.

ساعت ۳ به محل می‌رسیم و اول عکس‌های مطبوعاتی رو داریم.

برای مصاحبه با رسانه‌ها، هر کدوم ده دقیقه وقت دارن.

اگه از ده دقیقه بیشتر شد، شما دو نفر باید قطعش کنین.

قطع کردن کارِ تخصصی‌مونه.

سوجین توی این کار خیلی خوبه.

من هر چیزی رو می‌تونم قطع کنم.

باشه. پس من می‌رم خونه.

- خوب انجامش بدید. - باشه.

- باشه. - تلاشمون رو می‌کنیم.

کجا بریم؟

(می‌رن جایی که My Starها دارن مو و آرایششون رو انجام می‌دن.)

(پریِ مراقب برای حمل بارِ سنگین تقلا می‌کنه.)

وای.

- سلام. - سلام.

- تو عضو هستی؟ - بله.

- تو WOOCHAN هستی؟ - خودمم.

- سلام. - از دیدنت خوشحالم.

سلام. کوانگ کیو. کجا رفت؟

کوانگ کیو، بیا اینجا.

- سلام. - اون WOOCHAN هست.

- WOOCHAN. سلام WOOCHAN. - سلام.

- سلام. - از دیدنت خوشحالم.

- باعث افتخاره. - باعث افتخار منه.

سلام.

سلام.

سلام.

(بغل کردن)

- خوب بودی؟ - بله.

- خوب بودی؟ - بله.

- خدای من. - سلام.

- این جالبه. - تو شگفت‌انگیزی.

(دلیل نزدیکیشون اینجاست.)

مادرش رو از دبستان می‌شناسم.

پدرش رو از دبیرستان می‌شناسم.

از وقتی به دنیا اومده، می‌شناسمش.

خیلی خوشحال شدم وقتی دیدمش...

همین که اولین اجراش رو کرد، اینقدر محبوب شد.

بهش عادت داره.

(رئیس داره میاد داخل.)

("اولین چابول-دولِ کی‌پاپ، ANNIE اولین اجراش رو انجام داد")

("مادر ANNIE، وارث شین‌سگه، با اولین اجراش موافقت کرد...")

("فقط به شرطی که در یه دانشگاه آیوی لیگ قبول بشه.")

(الان تو دانشگاه کلمبیا تحصیل می‌کنه.)

(نمره‌ی SATت چقدر بود؟)

(۱۵۳۰ بود.)

(نمره‌ی SAT بالای ۱۵۰۰ یعنی خیلی خوب عمل کرده.)

(دختر باهوشیه که تو یه دانشگاه آیوی لیگ قبول شده.)

(ANNIE از ALLDAY PROJECT)

سلام!

(بغل کردن)

- خوب بودی؟ - بله.

- خدای من. - سلام.

- این جالبه. - تو شگفت‌انگیزی.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

- سلام. - TARZZAN.

- TARZZAN. - بله.

- سلام. - سلام.

(ALLDAY PROJECT)

- سلام. - TARZZAN.

- TARZZAN. - بله.

- سلام. - سلام.

- سلام. - سلام.

(سلام کردن.)

(کوانگ کیو جلوی آدمای معروف یخ می‌زنه.)

- ANNIE. - بله.

- ANNIE. - بله.

(ناگهان شروع می‌کنه اسمایی رو که حفظ کرده از بر بخونه.)

WOOCHAN، TARZZAN.

- BAILEY، YOUNGSEO. - BAILEY، YOUNGSEO.

- بله. - سلام.

بله.

چطور صدا تون کنیم؟

- چطور خطابتون کنیم؟ - شنیدم از اسم انگلیسی استفاده می‌کنید.

- اسمتون رو بهمون بگید. - ولی WOOCHAN، YOUNGSEO.

- اونا اسم انگلیسی نیستن. - من لی یونگ سو هستم.

ولی اینجا، من YOUNGSEO هستم.

اون جو وو چانه، ولی اینجا WOOCHAN هست.

WOOCHAN.

من دو تا اسم مستعار دارم.

اسم اصلی کیم کوانگ کیو هست.

اسم مستعار...

یکی...

- به کره‌ای صحبت کن. - تام.

- تام. - کره‌ای بلدی؟

- بله. - آها.

- تام. - اونا کرین.

اولی تام هست، مثل تام کروز.

دومی رمسیس هست.

- رمسیس؟ - رمسیس؟

به نظرت کدوم بهتره؟

- اون آمریکاییه. - پسرِ خورشید.

- کدوم بهتره؟ - تام؟

- تام جذابه. - مثه تام و جری؟

- باشه. تام. - تام؟

تام خوبه.

اگه تو تام باشی، من می‌تونم جری باشم.

چه خوب.

- جری؟ - بله.

- خوبه؟ - چه خبر تام؟

چه خبر تام؟

چه خبر جری؟

(با خوشحالی لبخند می‌زنه)

راک اند رول!

باشه. جری.

- آرایشتون تموم شد؟ - نه.

- الان دارید انجام می‌دید؟ - باید همه کار رو انجام بدیم.

- فقط کرم‌پایه. - هنوز کامل تموم نشده.

- ناهار خوردید؟ - الان نوبتی باید بریم.

کجا می‌خورید؟

هرجا که باشه می‌خوریم. اونجا هم می‌تونیم.

- ما در واقع آزادیم. - گرسنم هست.

- اینجا؟ - بله.

- غذاخوری ندارید؟ - نه.

- هنوز غذاخوری نداریم. - غذاخوری ندارید؟

سلام.

خیلی شلوغه.

می‌خوای اول بخوری؟

- بله. گرسنم هست. - بله.

چی دوست داری؟ بهمون بگو.

ساب‌وی می‌خوام.

ساب‌وی؟ باشه.

من غذای کره‌ای رو ترجیح می‌دم.

- غذای کره‌ای؟ - غذای کره‌ای.

- یه غذا انتخاب کن. - باید برنج هم بخورم.

غذای کره‌ای؟

- برنج می‌خوام. - سفارش دادی؟

- هنوز چیزی سفارش ندادم. - هنوز سفارش ندادی.

تو چی BAILEY؟ چی دوست داری؟

شاید سیب‌زمینی شیرین از مغازه؟

BAILEY.

میشه ازشون بخواید برام ژله‌ی کونجاک از مغازه بیارن؟

- چی می‌خوری؟ - ژله‌ی کونجاک.

- ژله‌ی کونجاک؟ - بله.

ژله‌ی کونجاک رو شنیدی؟

- ژله‌ی کونجاک. - تو مغازه هست؟

وقتی می‌ریم مغازه،

پروتئین بار، انرژی بار،

ژله‌ی کونجاک، تخم‌مرغ آب‌پز...

صبر کن. یه کم آهسته‌تر.

- هنوز نتونست یادداشت کنه. - نفهمیدم.

- دوباره. - ژله‌ی کونجاک.

ژله‌ی کونجاک.

ژله.

- پروتئین بار. - پروتئین بار.

پروتئین بار.

پروتئین.

پروتئین بار.

پروتئین بار.

- و؟ - من سیب‌زمینی شیرین.

- سیب‌زمینی شیرین؟ - بله.

- سیب‌زمینی شیرین. - فقط سیب‌زمینی شیرین؟

- اون رو دارن؟ - سیب‌زمینی شیرین خشک؟

- هر چی باشه خوبه. - گوشتِ سیب‌زمینی شیرین.

گوشتِ سیب‌زمینی شیرین.

- و تخم‌مرغ گامدونگ. - تخم‌مرغ گامدونگ.

- چی؟ - تخم‌مرغ.

- حتماً باید گامدونگ باشه. - مگه تخم‌مرغ نیست؟

این چه نوع تخم‌مرغیه؟

- زرده‌ش خیلی نرم و مرطوبه. - مثه تخم‌مرغ آب‌پز؟

- یه نوع تخم‌مرغ آب‌پزه. - حتماً باید باشه.

ماست یونانی.

ماست یونانی رو می‌شناسم. ماست یونان.

- غلیظه. - و لینگتی، YOUNGSEO.

- لینگتی زیرو. - و نوشیدنی صفر کالری.

می‌تونستن یکی یکی سفارش بدن.

ولی همه با هم گفتن.

فهمیدم که دیگه نباید به پنج تا ستاره خدمت کنیم.

این زیاد شد. لینگتی.

چون با لهجه حرف می‌زنه، صداش دوستانه‌تره.

- کی لهجه داره؟ - تو لهجه داری.

- من لهجه دارم؟ - بله.

من کره‌ای استاندارد حرف می‌زنم.

من همیشه همینو می‌گم.

- واقعاً؟ - بله.

اهل کجایی؟

اهل اولسان هستم.

چرا زودتر نگفتی؟

(بامزه)

ولی تام قراره تنها همه‌ی اینا رو بخره؟

- من باهاش می‌رم. - باهاش برو.

بله. می‌خونمش.

ژله‌ی کونجاک، پروتئین بار، سیب‌زمینی شیرین، تخم‌مرغ گامدونگ،

ماست یونانی، لینگتی، سه تا سبز،

سینه‌ی مرغ، آلموند بریز.

- بله! - بله!

می‌تونم ازش آهنگ بسازم.

- بریم تام. - عالیه.

پس... با TARZZAN می‌ری؟

- من با TARZZAN می‌رم. - بله.

- می‌ری؟ - برمی‌گردم.

- حتماً رسید رو بگیر. - باشه.

(My Starها مضطرب هستن.)

خسته‌کننده‌ست، نه؟

همه‌تون خوب انگلیسی حرف می‌زنید؟

من اینطور میشناسمش.

او خیلی با پدر و مادرم صمیمیه.

پس از وقتی خیلی کوچیک بودم...

- میشناسمش. - به من عمو می‌گه.

درسته. عمو سوجین.

ولی امروز، اون...

- اون جریه. - اون جریه.

- امروز جریه. - خدای من.

اون خونه همیشه پاهاش رو باز می‌گذاشت.

امروز چطور صدا می‌کنی سئو یون رو، جری؟

- ANNIE. - ANNIE.

من هیچوقت نمی‌دونستم اون ANNIE هست.

- چی می‌گی؟ - نمی‌دونستم تو ANNIE هستی.

همیشه بهت می‌گفتم سئو یون. کی بهت گفتم ANNIE؟

- درسته. - نمی‌دونستم.

امروز، اون ANNIE هست.

(امروز، ANNIE و جری با هم هستن.)

می‌خواستم این داستان رو برات بگم.

وقتی تو اولسان بودم،

برای یه نقش بازیگر کودک تست دادم. فقط یه بار تو زندگیم.

واقعاً؟

و اون برای فیلم "دوست" بود.

- واقعاً؟ - برای نقش تو "دوست ۲."

- واقعاً؟ - من برای اون نقش تست دادم.

البته که قبول نشدم.

- درسته. - وقتی داشتم براش آماده می‌شدم،

فیلم اول "دوست" رو دیدم.

به همین خاطره که دیالوگ من رو می‌دونی، "پدرت چه کاره؟"

و پدر من از طرفدارای پر و پا قرص توئه.

- پس زیاد اذیتم می‌کرد. - واقعاً؟

- مایه‌ی افتخارمه. - به همین خاطره که تو رو می‌شناسم.

پس پدرت چه کاره؟

- پدرم؟ - بله.

پدرم یه گانگستر هست.

هی!

(TARZZANِ شیطون)

خدای من. شوخی‌ات زیادی بود.

واقعاً گانگستره؟

معلومه که نه.

اون مشغول خرجی دادن به منه.

حالا تو باید بهش خرج بدی.

بله. بهش گفتم کارش رو ول کنه...

اگه این آلبوم خوب بفروشه.

تو شگفت‌انگیزی.

پدرت چند سالشه؟

متولد ۱۹۷۰ هست.

آره؟

(گریه)

تقریباً هم سن سوجین.

(کوانگ کیو، متولد ۱۹۶۷، از پدر TARZZAN بزرگتره.)

چقدر از اولین اجراتون می‌گذره؟

تقریباً ۴، ۵ ماه میشه.

واقعاً؟ کمتر از یه سال؟

کمتر از یه ساله.

- اصلاً طولانی نبوده. - درسته.

به خاطر همینه که آهنگای زیادی ندارید.

- فقط دو تا آهنگ داریم. - درسته.

- داریم خودمون رو برای یه بازگشت آماده می‌کنیم. - آها.

(دنیا رو با "One More Time" زیر و رو می‌کنن.)

چرا اسمت TARZZAN هست؟

- من؟ - بله.

وقتی سال آخر دبیرستان بودم...

رشته‌ی اصلی‌ام رقص معاصر بود.

یه ویدیو از من بود که با جوراب شلواری همرنگ پوست می‌رقصیدم.

(برنده‌ی مسابقه‌ی برتر رقص کره،)

(مسابقه‌ی رقص دونگ‌آ، دو سال پیاپی)

(My Star TARZZAN، گوهر پنهانی‌ست که دنیای رقص از دستش داده.)

وقتی تو مسابقات سئول شرکت می‌کردم،

دوستانم بهم گفتن...

که مثل TARZZAN می‌رقصم.

من بامزه هم هستم،

به همین خاطر صدام کردن.

داشتم به آیدی اینستاگرامم فکر می‌کردم،

و TARZZAN به ذهنم رسید.

بعد از اون، مردم صدام کردن TARZZAN.

الان مثه اسم خودم هست.

TARZZAN عالیه.

ولی فکر کنم من بیشتر شبیه موگلی هستم.

موگلی کیه؟

یه شخصیت از "کتاب جنگل."

من "کتاب جنگل" رو ندیدم.

- یهو اینطوری شد. - مارمولک.

- تمساح؟ - تمساح.

باید صدای تمساح رو گوش کنم.

چی؟

صدای تمساح رو پیدا می‌کنم.

وقتی داشتم تمساح رو تقلید می‌کردم، کتفم در رفت.

این صدای تمساح هست.

(غرش)

(می‌خنده)

(My Starها جور دیگه‌ای بازی می‌کنن.)

(بعدی صدای فیل هست.)

(تقلید می‌کنه)

(فیل ADP)

(خوشحال)

(تقلید فیل)

خوبه که با هم بازی می‌کنن.

(خوبه که با هم بازی می‌کنن.)

BAILEY، زیرو و WOOCHAN...

داشتن دو تا تمساح رو که باهمدیگه می‌جنگن، تقلید می‌کردن.

و به همین خاطر شونش آسیب دید.

کتفم در رفت.

(نزدیک میشه)

همیشه انگلیسی حرف می‌زنید؟

نه اینطور نیست.

همه‌تون خوب انگلیسی بلدید؟

ولی نگاه کن.

ما تو تقلید صدای حیوانات خوبیم.

بیایید هر سه با هم امتحان کنیم؟

می‌خوای اون صدا رو تقلید کنی؟

- صدای فیله. - صدای فیله.

هر سه با هم امتحان کنیم.

باشه. هر سه با هم هارمونی بدیم.

- هارمونی؟ - بله.

(سه‌گروهیِ فیل‌های ALLDAY)

(چشمهاش سریع به اطراف می‌چرخه.)

همه‌تون مثه یه دسته سگ صدا می‌دید.

(داری فقط صدای سگ در میاری.)

- شما مثه توله‌سگ صدا می‌دید. - نه.

این صدای فیله وقتی ناراحته.

این صدای فیل نیست.

(شکاف نسل بین من و My Starها واقعیه.)

- قبلاً خیلی بهتر بود. - بله. اون موقع متمرکز بودیم.

(قدم می‌زنه جلو و عقب)

(می‌ایسته)

این کار رو بلده.

(آماده‌ست تا از نزدیک ازشون مراقبت کنه.)

همونجوری وایسادی انگار قبلاً این کارو کردی.

اینطور به نظر میاد؟

انگار اینجا خوب جا افتادی.

- برام نفرستادی. - چرا، فرستادم.

تو کوچیک‌ترین عضو گروهی؟

من و WOOCHAN همسنیم.

همسنی؟

(کوچیک‌ترین‌های گروه متولد ۲۰۰۵ هستن.)

من ازش جوان‌تر به نظر میام، نه؟

آره، جوان‌تر به نظر میای.

- و یکی به من گفت... - بله!

- که تو کوچیک‌ترینی. بله. - واقعاً؟

من اواخر سال به دنیا اومدم.

اون سال میمون به دنیا اومده.

ولی من سال خروس.

پس تو یه سال ازش کوچیک‌تری.

نه. ولی بازم.

می‌تونم اینا رو حفظ کنم.

(توی کیفش می‌گرده)

مکمل ویتامین می‌خوای؟

نه، حالم خوبه.

همه جور مکمل غذایی با خودم دارم.

- حالم خوبه. - کلی ازشون دارم.

ویتامین دی.

(My Star ۲۰ ساله به سلامتیش اهمیت میده.)

(منتظر ساندویچ‌هاشون هستن.)

- و چی دیگه... - در مورد لباس امروزت،

مثل ما شیکه.

- سعی کردم هم‌تراز شما لباس بپوشم. - وای.

(با ظرافت اکسسوری‌هاش رو نشون میده)

- اگه می‌خوای شیک باشی، - باشه.

باید شلوارت رو یه کم پایین‌تر بذاری. اون ظاهر رو کامل می‌کنه.

به شلوام توجه نکردم.

شلوارت رو یه کم پایین بیار.

- پایین بیارم؟ - بله.

فقط بذار شلوارت روی باسنت بشینه.

شلوام برام خیلی تنگه.

- بیشتر نمی‌تونم پایین بیارم. - نمی‌تونی.

پس این قسمت رو می‌بینی؟ این قسمت باید طوری آویزون باشه که انگار پیپ کردم.

بابام منو کتک می‌زد...

- اگه اینجوری می‌پوشیدم. - واقعاً؟

خدای من. چرا بچه‌های امروز اینجوری شلوار می‌پوشن؟

وقتی گوشی‌مون رو می‌ذاریم توی جیب،

شلوار سنگین میشه و پایین می‌ره.

- این یه دلیله. - باشه.

ولی این سبک مد شده.

- مد شده؟ - بله.

زیرپوش هم بخشی از مد هست.

- درسته. - پس...

- این... - امروز زیاد افراط نکردم.

معمولاً سه لایه شلوار می‌پوشم.

سه لایه؟ تو تابستون گرمت نمیشه؟

چرا. ولی تا وقتی شیک باشم...

تا وقتی شیک باشم...

(جمله ناتمام)

تعجب کردم.

می‌دونم که هنرمنده و همه چیز.

ولی ما داشتیم یه برنامه‌ی تلویزیونی ضبط می‌کردیم. دوسوم شلوارش افتاده بود پایین.

خب،

من می‌تونستم به اندازه‌ی پدرش پیر باشم. هیچ ادبی به من نشون نداد.

اول از همه، باید شلوارش رو بالا می‌کشید.

(بابای سخت‌گیر کوانگ)

چرا یه روز با هم نمی‌ریم ناخن‌کاری؟

نه، دلم نمی‌خواد ناخنم رو انجام بدم.

ناخن‌هاش نازکه.

بابات راجع به ناخن‌هات چیزی نگفت؟

گفت می‌خواد ناخن‌هاش رو بکنه.

دقیقاً. به ناخن‌هات نگاه کن. تو پسر هستی.

(نمونه‌ی دیگه از شکاف نسلی)

بیا. این چیه؟

هی. پدرت رو فردا بیار مدرسه.

(می‌خنده)

بابام گانگستره. مطمئنی؟

(دوباره شوخ می‌شه)

حتماً اون فیلم رو زیاد دیده.

حتماً زیاد دیدیش.

(بعد از گرفتن ساندویچ‌ها، می‌رن مغازه.)

- حتماً باید به یه مغازه بریم. - درسته.

- یه کادو برات دارم. - چیه؟

- یه گردنبنده. - باشه.

بفرما.

(My Star پر از محبت هست.)

ممنونم.

خدای من. واقعاً فکر کردم یه گردنبند بهم میده.

فکر کردم یه گردنبند جدید می‌گیرم.

هی. به این پسر نگاه کن.

از صبح اینو با خودم داشتم،

- تا بهت بدم. - واقعاً؟

این کار رو بعداً با سوجین هم بکن.

- حتماً. می‌کنم. - عالی بود.

(در حالی که تام و TARZZAN لحظه‌ای عاطفی رو به اشتراک می‌ذارن...)

YOUNGSEO کجا رفت؟

فکر کنم رفت تا تنها باشه.

واقعاً؟

(YOUNGSEO تنها توی یه گوشه خوابیده.)

(My Star این روزا بیشتر می‌خوابه.)

- دوست داره تنها باشه؟ - بله.

همه‌ی ما دوست داریم.

- شماها تنها بودن رو دوست دارید؟ - بله.

- شماها دوست دارید تنها باشید؟ - بله.

ولی نکته اینه که آرایش من زود تموم میشه...

- چون من پسر هستم. - بله.

پس همیشه حوصله‌م سر می‌ره.

باشه. فهمیدم.

(آیا سوجین به پسرها بی‌تفاوته؟)

- این برنامه‌ی ماست؟ - بله.

- می‌تونم ببینمش؟ - بفرما.

- این برنامه‌ست... - بله.

برای رویداد امروزتون.

نگاه نکردیش؟

(با دقت برنامه رو می‌خونه)

- فکر کنم اشتباه کردم. - باشه.

این یه رویداد خصوصیه.

- دیروز یه برنامه‌ی زنده داشتم. - باشه.

اشتباهاً گفتم که امروز به این رویداد می‌رم.

(می‌دونی که فردا تو رویداد شرکت می‌کنیم، نه؟)

(ما نمی‌دونستیم.)

(WOOCHAN دردسر درست کرد.)

(یک اشتباه از WOOCHAN...)

(به یه دردسر بزرگ تبدیل شد.)

پس ممکنه امروز خیلی جمعیت بیاد.

(در اون لحظه، سوجین هیچ ایده‌ای نداشت...)

(درباره‌ی اثر پروانه‌ایِ اشتباه WOOCHAN.)

پس باید مثه محافظ ازمون محافظت کنی.

نگران نباش.

من به خیلی از رویدادها رفتم. می‌دونی؟

- درسته. - پس...

- ولی همه‌ی ما آزادمنشیم. - باشه.

بعضی وقتا از نرده بالا می‌ریم.

بعضی وقتا از نرده بالا می‌ریم.

- پس... - وقتی این کار رو می‌کنیم،

باید مارو بگیری و پایین بکشی.

تو رویدادها نباید اینجوری رفتار کنید.

باشه؟

این رویداد خودتون نیست. باید به تبلیغ‌دهنده‌ها احترام بذارید...

- حرفت درسته. - حق با توئه.

هی.

(برو.)

- تموم شد؟ - نه.

نمی‌تونم یه کم دیرتر برم؟

چی؟ دیگه چه کاری مونده؟

فقط کرم‌پایه زدم.

- خوب به نظر میای. - نه؟

- خوب نیستی. - همینطور برم؟

ببخشید که رک گفتم.

- خوب به نظر میاد. - همینجا تمومش کنم. دردسر داره.

نیازی به آرایش نداری.

فکر کنم آرایشت تمومه. می‌دونی؟

باید چند لایه محصول دیگه روی صورتم بذارن.

- چند لایه؟ - من چیز زیادی ازشون نمی‌دونم.

(درک دنیای آرایش برای سوجین سخته.)

- نه؟ عصبانی‌تر میشه. - آره، راست می‌گی.

می‌دونستی جری روی صورتش جای زخم داره؟

نه.

موقعی که خونه‌ی ما بود اتفاق افتاد.

- یادته همیشه چی می‌گم؟ - بله.

بهت می‌گم روی مبل بابام بخواب...

- وقتی خونه‌ی ما خوابت میاد. - بله.

اون این کار رو کرد و از مبل افتاد پایین.

وای خدای من.

- روی مبل خوابش برد. - نمی‌دونستم...

یکی واقعاً این کار رو امتحان کنه.

واقعاً امتحان کرد. وقتی روی مبل خواب بود افتاد پایین.

به همین خاطره که روی پیشونیش جای زخم داره.

واقعاً؟

اون موقع، مامانش سفر کاری بود، پس خونه نبود.

من و پدرش مشغول نوشیدن بودیم.

بعد بهش گفتم می‌خوام روی مبل بخوابم، پس همین کار رو کردم.

وقتی صبح بیدار شدم، پدرش گفت،

"صورتت چش شده؟"

گفتم "چی؟" بعد دیدم صورتم پر از خونه.

(صورتش خونی بود.)

- اون موقع خونه بود. - بله.

گفت "صورتت خونریزی داره!"

اسم خواهرش هم سوجین هست.

- بله، سوجین. - سوجین هست.

- سوجین هم دیدش. - درسته.

جای زخم اونجاست.

- خوب معلومه. - درسته.

- کجا؟ - درست بالای ابروم.

بله، می‌بینمش.

- اون موقع خیلی کوچیک بودم. - براشون جذاب بود.

پس تو از بچگی با پدرش دوست بودی؟

وقتی دانشگاه بودم، پدرش دبیرستان بود.

- واقعاً؟ - اون موقع همدیگه رو دیدیم.

وای، خیلی وقته همدیگه رو می‌شناسید.

مادرش رو از دبستان می‌شناسم.

- واقعاً؟ - بله.

پس حتماً ANNIE رو از بدو تولد می‌شناختی.

درسته.

وقتی کوچیک بود دیدیمش.

(از بدو تولد همدیگه رو می‌شناسن.)

پدرش وقتی جوان بود خیلی نمره‌های خوبی می‌گرفت.

همیشه باسواد بوده. کلی هم علاقه‌مندی داره.

- گیتار هم می‌زنه. - بله.

من یه گیتاریست محبوب از یه گروه دارم.

پدرش همون گیتار رو بهم هدیه داد.

- واقعاً؟ کدوم؟ گیبسون؟ - بله، گیبسون بود.

می‌دونست که من اون برند گیتار رو دوست دارم.

پس یکی بهم هدیه داد.

- گیتار الکتریک؟ - بله.

با اون گیتار یاد گرفتم چطور بزنم.

بله.

حرف زدن با پدرش لذت‌بخشه.

اون خیلی باسواده.

(با ذکر نام دوست قدیمیش، لبخندی با گودی می‌زنه)

صبر کن. تیم تصویر ما...

اونها بالا هستن.

این تیم تصویر چیه؟

- مطمئن میشن خوب به نظر برسیم. - چه تیمی هست؟

آها. یه تیم کامل براش هست؟

- بله. ناخن‌هاش امروز چطورن؟ - بهشون نمی‌گید استایلیست؟

ناخن‌هات؟

- خوبن. منظورت چیه؟ - چی؟

نمی‌تونم با این ناخن‌ها برم رویداد.

- چرا؟ خوبن. - نه دیگه.

صبر کن BAILEY. ناخن‌هات رو انجام دادی؟

نه.

می‌دونم. پس باید انجام بدیم...

باید انجامش بدی؟ این ناخن‌های خودت هستن؟

- بله. ناخن مصنوعی باید بره روی ناخن‌هام. - بازم ناخن مصنوعی؟

- بله. - الان بلندن.

- طولش مهم نیست. - باشه.

خیلی لخت به نظر می‌رسن.

برهنه هستن.

- می‌خوای روشون ناخن مصنوعی بذاری؟ - بله.

(اولین بار فهمید ناخن مصنوعی چقدر مهمه.)

این پیچیده‌ست.

واقعاً باید الان ناخن مصنوعیم رو بذارم.

باشه. پس بذار انجام بدیم.

(دنبال ناخن مصنوعی‌ش می‌گرده)

(ممکنه نفهمه، ولی هر چی می‌خوان براشون فراهم می‌کنه.)

- ممنونم. - این همونه، نه؟

- بله. - باشه. کجا...

- می‌خوای بشینی؟ اونجا؟ - بله.

(My Star به هنر ناخن جدیه.)

به B وصل میشه.

(My Star به هنر ناخن جدیه.)

(همزمان،)

(BAILEY که آرایش و موش تموم شده...)

(توی سالن رقص تنها داره کشش انجام میده.)

(از سه سالگی می‌رقصه.)

(پس مفاصلش از تمرینات رقص نرم و انعطاف‌پذیرن.)

(BAILEY کوچیک‌ترین عضو بود...)

(از یه گروه رقص جهانی، The Kinjaz.)

(BAILEY)

(از سه سالگی باله، رقص مدرن و تپ رو یاد گرفته.)

(BAILEY)

(در ۱۴ سالگی طراح رقص برای ستاره‌های کی‌پاپ بوده.)

(اون یه رقصنده‌ی محترمه...)

(که رقص aespa، Taeyang و Lisa رو طراحی کرده.)

(فقط داره کشش انجام میده، ولی انگار یوگا کار می‌کنه.)

(رو زمین دراز کشیده)

- وای. نوبتی...

کشش می‌کنید؟

ساندویچ خوردی؟

نه، خیلی طول کشید، پس برداشتم برم.

- و سیب‌زمینی شیرین گرفتیم. - سیب‌زمینی شیرین؟

- بله. - وای، می‌دونی چه دوست دارم.

چی دیگه می‌خواستی...

- غیر از سیب‌زمینی شیرین؟ - سیب‌زمینی شیرین کبابی. ممنونم.

ژله؟

- داری... - باشه.

سینه مرغ؟

- سینه مرغ؟ - بله.

- ممنونم. - خدای من.

چی دیگه؟

الان خوبم.

همه‌چیزی که می‌خواستی؟

- بله. فقط این دو تا رو می‌خواستم. - باشه.

غذای تو ساده‌ست.

تو بچه‌ی خوبی هستی.

باشه.

- ممنونم. - خواهش می‌کنم.

- نوش جان. - می‌خوام اینجا کشش انجام بدم.

- بفرما. - اینجا می‌خورمش.

- اگه چیزی نیاز داری، بهم بگو. - باشه.

- ممنونم. - خواهش می‌کنم.

(اگه چیزی نیاز داشتید، به تام بگید.)

(سیب‌زمینی شیرینی رو که تام براش آورده می‌خوره.)

ده دقیقه طول کشید تا توی دستگاه سفارش بده.

- واقعاً؟ - بله.

(می‌خنده)

تام رو دوست دارم.

- تام. - بله.

می‌دونی که اون یه ستاره‌ی سینماس؟

چی؟

می‌دونی؟

- اون؟ - بله.

بله. یه چیزی دیدم.

- فکر کنم... - می‌خوای ببینیش؟

باشه.

(تامِ ستاره‌ی سینما؟)

پدرت چه کاره؟

پدرت چه کاره؟

پدرت برای اینکه تو مدرسه بری، جون می‌کنه.

ولی تو حتی تلاش نمی‌کنی درس بخونی.

می‌ترسم.

- آه، تام. - تام.

آه، تام.

(سیلی)

برو سر جات!

اگه به حرفش گوش ندیم، این کار رو با ما می‌کنه.

- آه، تام. - آه، تام.

(آنها جنبه‌ی واقعی تام رو دیدند که نمی‌تونست از دستگاه سفارش بده.)

(تامِ ترسناک در حالی که بینیش رو صاف می‌کنه، غذا تحویل میده.)

- برگشت. - برگشتم.

باید یه چیزی بخورید. اول بخورید بعد آماده بشید.

چی می‌خواستی؟

- این... - این همون چیزیه که می‌خواستم.

این یکی؟

اونجاست؟

(آستین‌هاش رو بالا می‌زنه...)

(و شروع می‌کنه به مراقبت از ۵ خواهر و برادر.)

- این همون چیزیه که می‌خواستی؟ - خودشه. ممنونم.

- وای، ممنونم. - یکی دیگه؟

- سه تا؟ - بله. ممنونم.

(دوستش دارم.)

WOOCHAN، چیزی هست که دوست داری بخوری؟

ولی...

- من غذای کره‌ای دوست دارم. - غذای کره‌ای؟

بله. الان غذای کره‌ای دوست دارم.

چه نوع غذای کره‌ای؟

چیزی مثل خورش دنجانگ.

(او عاشق خورش دنجانگ هست.)

(توی برنامه‌ی سفارش غذای کره‌ای می‌گرده.)

- کوانگ کیو. - بله.

برات خورش کیمچی سفارش بدم؟

- برات؟ - برات.

- بله. باید باهاشون بخوریم. - نه.

باید دو تا غذا سفارش بدم.

- وگرنه نمی‌تونم سفارش بدم. - واقعاً؟

پس هر دو رو سفارش بده.

(براش دوستِ بزرگترش هم ناهار سفارش میده.)

(بعد از غذا دادن به ۵ خواهر و برادر، یه کم وقت آزاد داره.)

کوانگ کیو. بشین.

یکی اضافی اینجاست.

- اینو بخور. - حالم خوبه.

- نظر من اینه. - بله.

خب، YOUNGSEO هست.

- بله. - اون کوچیک‌ترینه.

اون اینجا منحصر‌به‌فردترینه.

منظورت چیه؟

از چه نظر؟

(با دست بر می‌داره)

(با عجله غذا می‌خوره مبادا کسی بهش نیاز پیدا کنه.)

(چهارطرف رو نگاه می‌کنه)

(مادر ۵ خواهر و برادر باید مثل همیشه سریع غذا بخوره.)

(بینی‌ش رو صاف می‌کنه)

(پدر ۵ خواهر و برادر کنار مادر داره بینی‌ش رو صاف می‌کنه.)

(بینی‌ش رو صاف می‌کنه)

این داره دیوونم می‌کنه.

(صاف کردن بینی)

(خارش داره)

(بینی‌ش رو می‌گیرد)

(بینی‌ش رو صاف می‌کنه)

جعبه‌ی دارو کجاست؟

(آخرش جعبه‌ی دارو رو باز می‌کنه.)

وای، لعنتی.

بهش چه نیازی داری؟

مال خودت هست؟

بله.

(نمی‌تونه باور کنه که کوانگ کیو اینطوریه.)

(بینی‌ش رو صاف می‌کنه)

گمونم انرژی این ساختمان با من جور نیست.

همینه. یکی هست برای آبریزش و گرفتگی بینی.

(بینی‌ش رو صاف می‌کنه)

- دنبال چی می‌گردی؟ - چی؟

داری دنبال چی می‌گردی؟

گمونم انرژی این ساختمان با من جور نیست.

چرا؟ مریض شدی؟

واکنش آلرژیک دارم. بینی‌ام می‌ریزه.

حتماً توی جعبه داروی آلرژی هست.

اینجا پیداش کردم.

فکر کنم بتونم اینو بخورم.

- باشه. بفرما. - باشه.

- معذرت می‌خوام. - وای، نه. بفرما بخور.

نمی‌تونی مریض بشی.

(می‌خنده)

(ناله)

(غُر زدن)

وای، چه خجالت‌آوره.

(به عقب نگاه می‌کنه)

کار من مراقبت از این بچه‌ها بود.

اما وقتی خواستم شروع کنم، بینی‌ام شروع به ریزش کرد.

وقتی می‌خواستم بهشون کمک کنم، بینی‌ام آبریزش پیدا کرد.

رفتم دستشویی و به خودم سیلی زدم.

بینی‌ام رو گرفتم.

به خودم سیلی زدم و گفتم، "به خودت بیا!" بعد اومدم بیرون.

وقتی پا گذاشتم بیرون، دوباره بینی‌ام شروع به ریزش کرد.

(نبرد بی‌پایان با آبریزش بینی)

(با اون بیچاره چه کار کنم؟)

تام و جری.

- بله. - چیه؟

لیوان کاغذی دارید؟

- لیوان کاغذی؟ سوجین. - بله.

- چی؟ - باید بذارم...

(غذا رو تموم می‌کنه در حالی که My Star ازش کمک می‌خواد.)

می‌خوایم سینه مرغ رو تو مایکروویو بذاریم.

یه چیزی لازم داریم که بشه تو مایکروویو گذاشت.

- می‌خوایم اینو مایکروویو کنیم. - می‌تونی همونجوری بذاریش.

- چی؟ - همونجوری می‌شه گذاشت، نه؟

- معلومه. - واسه همین کار طراحی شده.

- درسته. این... - بله.

- فقط گوشه‌اش رو باز کن. - بله.

- مایکروویو کجاست؟ - مایکروویو کجاست؟

- لنزهای تماسی‌مون؟ - جعبه‌ی لنز؟

- مایکروویو. - اونجاست.

- اونجاست. - چی؟

- مایکروویو، نه لنز. - نه لنز تماسی.

(به طرز شگفت‌آوری، همدیگه رو درک می‌کنن.)

۳۰ ثانیه بذار.

کجا رو فشار بدم؟

- نه. - وای.

(با اضطراب جیغ می‌زنه)

- ۹۹ دقیقه نذار. - این درست نیست.

(آه، نه! سینه مرغم!)

بله.

دیدیش؟

(تامِ ترسناک سینه مرغ رو نجات میده.)

آقای منیجر!

بله.

آقای منیجر!

بله.

قهوه لازم دارم.

چه نوع قهوه‌ای؟

- آقای منیجر! - چی؟

تام و جری.

چرا این همه طیف خاکستری هست؟

تام و جری.

بله.

- سوجین. - بله؟

جری.

(مراقبت نزدیک و عملی)

تام و جری.

جری. تام.

تام و جری.

- غذا اومده؟ - بله، اومده.

(با ۵ ستاره که باید مراقبت کنن،)

بذار میز رو جمع کنم و غذا رو بچینم.

(حتی یه لحظه استراحت ندارن.)

- آقای منیجر. - بله.

- جعبه‌ی لنز رو لازم دارم. - باشه.

آژانس ما یه جعبه‌ی جداگانه برای لنزهای تماسی داره.

معلومه.

الان لنز قهوه‌ای دارم.

برای لباس امروزم،

- یه کت پفی خاکستری پوشیدم. - باشه.

پس لنز خاکستری می‌ذارم.

میشه لطفاً پیداش کنی؟

- این... - جعبه رو باز کن.

و الان پیداش کن.

چی رو پیدا کنم؟

- الان لنز تماسی دارم. - باشه.

همون لنزا رو می‌خوام ولی خاکستری.

همون لنزا رو می‌خوام ولی خاکستری.

(YOUNGSEO دنبال همون لنز ولی به رنگ خاکستری می‌گرده.)

چطور پیداش کنم؟

- باید الان همه رو چک کنی. - چی؟

بکششون بیرون و اینجوری چک کن.

بعد رنگ‌ها رو می‌بینی.

- وقتی مقایسه‌شون کنی... - خوب نمی‌بینمشون.

می‌تونی درستش رو پیدا کنی...

- وقتی مقایسه‌شون کنی. - چی؟

پس الان به این نگاه کن.

همونطور که می‌بینی، دایره‌ها کوچیک‌ترن.

اونایی که می‌خوای نیستن. پس ادامه بده.

بنفشن. پس ادامه بده.

الان دنبال چی می‌گردی؟

من...

(الان دنبال چی می‌گردی؟)

- الان دنبال چی می‌گردی؟ - من...

- الان، - لنز خاکستری.

- الان لنز قهوه‌ای دارم. - باشه.

- می‌خوای به خاکستری تغییرش بدی؟ - ولی...

می‌خوام همون لنز رو بذارم،

ولی به رنگ خاکستری.

همون سایز لنز رو می‌خوام.

نمی‌خوام حلقه‌های بیرونی شفاف داشته باشن.

باید دقیقاً مثل اینا باشن.

(نسخه‌ی خاکستری همون لنزها رو می‌خوام.)

باید دقیقاً مثل اینا باشن.

(عقب می‌کشه)

اینان.

(اینان.)

اینان.

(اینان.)

- اینا نیستن. نه. - نه؟

اگه خودت اینقدر خوب می‌دونی، چرا من باید پیداش کنم؟

- محکم حرف زدی. - درسته.

من بدون این لنزها نمی‌تونم زندگی کنم.

اینان؟

- درست رو پیدا کردم؟ - بله.

ممنونم.

(بالاخره لنز خاکستری My Star رو پیدا کردم.)

YOUNGSEO منحصر‌به‌فردترینه...

- چرا اینو می‌گی؟ - بین این پنج تا.

به همین خاطره فکر کردم...

باید بیشتر بهش توجه کنم.

تام و جری.

(این بار TARZZAN دنبال منیجرش می‌گرده.)

باید لنز تماسی‌م رو بذارم.

- باشه. - می‌خوای اول بذاریش؟

تو هم لنز تماسی داری؟

شنیدم فقط اعضای زن لنز تماسی دارن.

من هم لنز تماسی دارم.

- داری؟ - بله.

پس چی؟

(پس چی؟)

پس چی؟

(پس چی؟)

- باید کمکش کنی بذاره. - آها.

(تام از دارو یه کم گیج شده.)

باید کمکش کنی بذاره.

- من باید این کارو بکنم؟ - بله.

منیجرش این کارو براش می‌کنه؟

میشه جعبه رو برداری و...

من خودم هیچوقت لنز تماسی نزاشتم.

حتی نمی‌تونم قطره چشم بزنم.

نمی‌تونم قطره چشم بزنم.

(چشمهاش ۶۰ ساله قطره نخورده.)

وقتی داشتم بوکس یاد می‌گرفتم،

باید چشمام رو باز نگه می‌داشتم.

ولی نمی‌تونستم، پس بوکس رو ول کردم.

میشه بهم کمک کنی؟

- خب، امتحان می‌کنم. - باشه.

- خاکستری. بله. - نیلز گری؟

رنگی به اسم نیلز گری هست؟

بله، نیلز گری.

رنگی به اسم نیلز گری هست؟

بله، نیلز گری.

- سوجین. - بله؟

وای. جری.

نیلز گری لازم دارم.

نیلز گری؟

(نیلز گری)

(جستجوی لنز دوباره شروع میشه.)

(دستش رو دور می‌کنه)

(با شیفتگی نگاه می‌کنه)

- چی می‌گه؟ متال گری؟ - چی؟

- نیلز؟ - نیلز گری.

- نیلز گری؟ - بله.

میشه بهمون کمک کنی YOUNGSEO؟

رنگی به اسم نیلز گری هست؟

(در حالی که ناهار می‌خوره، مجبور میشه کمک کنه.)

- آها. - این همونه، نه؟

(نیلز گری رو پیدا می‌کنه.)

- نیلز گری. این یکی؟ - بله.

(با کمک YOUNGSEO سریع لنز رو پیدا می‌کنه.)

نیلز گری رو پیدا کردم.

طیف‌های مختلفی از خاکستری هست.

پس برام بذارش.

- من باید این کارو بکنم؟ - بله.

پس باید دستام رو بشورم؟

- چطور... - صبر کن.

- چرا من عصبی هستم؟ - باید از اون استفاده کنم؟

این جالب میشه.

می‌خوام اینو ببینم.

- منم همینطور. می‌خوام ببینم. - می‌خوام ببینمشون.

آها. اینجوری؟

(اول دستاش رو ضدعفونی می‌کنه.)

چطور؟ وای.

اینطوری.

- آها. دیدم. - بعدش...

پلکاش رو باز کن.

- پلکاش رو اینجوری باز کن. - آها.

به عقب خم شو.

به عقب خم شو.

(تام یه مردِ مردونه‌ست.)

(مصمم که درست انجامش بده.)

(یکدفعه تبدیل میشه به یه درام پزشکی.)

بازترش کن.

- محکم بازش کن. - محکم بازش کنم؟

(عمل کاشت نیلز گری رو انجام میده.)

بازتر کن.

(دکتر تام اولین عملش رو در ۶۰ سالگی انجام میده.)

چرا به انگشتم می‌چسبه؟

صبر کن.

(لنز نمی‌چسبه، ولی آب‌بینی به راحتی می‌چسبه.)

مثل جراحیه.

- مثل عمل لیزیک. - باشه.

سعی کن چشمات رو شل کنی.

- راحت باش. - باشه.

راحت باش.

(شکست می‌خوره.)

(دوباره شکست می‌خوره.)

(تلاش‌های ناموفق لنز رو خراب می‌کنه.)

- یکی دیگه بهم بده. - تو...

واقعاً انگار داره جراحی می‌کنه.

BAILEY، چرا اول روش یه چشم رو بهش نشون نمی‌دی؟

- بله. - باشه.

تو تو این کار خوبی؟

بله، تو این کار خوبم.

وای، BAILEY.

- بذار ببینم و یاد بگیرم. - باشه.

(BAILEYِ قابل اعتماد امتحان می‌کنه.)

- بذار این سمت رو من انجام بدم. - چی؟

(نگران می‌شه و بهشون ملحق میشه.)

- بازترش کنیم؟ - بله.

- باشه. خوبه، نه؟ - انجامش دادم.

(فقط ۳ ثانیه طول کشید.)

- پلکاش رو باز کن. - خوبی؟

- وای. پس... - وای. چشماش...

(یک دکتر نابغه از کالیفرنیا)

- پلکاش رو باز کن. - خوبی؟

(حال و هوای خاکستری قفل شد.)

جری، می‌خوای امتحان کنی؟

تو امتحان کن.

بذار امتحان کنم.

- باید بازش کنی. - باشه. فهمیدم.

(تام بیرون، جری داخل.)

- هی TARZZAN. - بله؟

بریم.

هی. باشه.

(ترسیده)

- TARZZAN. باشه. - TARZZAN.

باشه. راحت باش.

- باشه. باز کن. - باز کنم؟

- خوب بازش کن. - همینجور.

(باز کن. لنز داره میاد.)

(همه چشم‌هاشون مثل یه جراحی واقعی بهش دوخته شده.)

- انجامش دادم. - وای.

(لنز رو می‌ذاره)

- انجامش دادم. - وای.

(لنز رو می‌ذاره)

جری.

- وای. - جری.

- یه بار انجامش داد؟ - جری.

- بله. حتماً این کار رو زیاد کرده. - وای.

(الان از هر دو چشم می‌بینه.)

بریم، یوزپلنگ.

بریم، یوزپلنگ.

شاید بپوشمش. کلاه بیاورم؟

(ANNIE تلفنش زنگ می‌خوره.)

آه، بیرون هستی؟

(My Star سریع جواب تلفن رو میده.)

دارم این برنامه رو ضبط می‌کنم.

ولی با عمو سوجین هست. مثل عمو لی سوجین.

آه، صبر کن. میشه بهش سلام کنم؟

بله. امروز نقش منیجر ما رو داره.

(انگار دختری که تلفن داره سوجین رو می‌شناسه.)

- عمو. - بله.

این سوجین هست.

سوجین.

سلام.

سوجین تو نیویورک هست.

(این خواهر کوچیک ANNIE، سوجین هست.)

سوجین خیلی تغییر کرده.

گفت که تغییر کردی.

(یک لحظه‌ی غرور عموگونه)

- تیلور. - بله.

داریم ضبط می‌کنیم.

- اشکالی نداره جلوی دوربین باشی؟ - اشکالی نداره؟

- بله، اشکالی نداره. - عالیه.

(خواهر ANNIE، مون سوجین)

سئو یون، سوجین سال دیگه فارغ‌التحصیل میشه، نه؟

- آره. - سلام کن.

سلام.

(دفعه بعد می‌بینمت، عمو سوجین.)

- باشه. خداحافظ تیلور. - خداحافظ تیلور.

دوستت دارم.

(یک لحظه‌ی غرور...)

(زودگذر هست.)

چرا مدام بینی‌ات رو صاف می‌کنی؟

(وقت رو چک می‌کنه)

(اونم وقت رو چک می‌کنه)

- باید ساعت ۲ بریم؟ - بله.

(ساعت فعلی، ۱ بعدازظهر)

(بعد از چک کردن برنامه،)

(کوانگ کیو سریع شروع به دویدن می‌کنه.)

- بیا داخل. - ممنونم.

- بفرما. - ممنونم.

یه نمونه‌ی بدون شکر هم هست.

- منتظرت بودم. - منتظر من بودی؟

- می‌تونستی اول غذا بخوری. - وای، نه.

- بیا بخوریم. - ممنونم.

باشه. زیاد بخور.

(سرش رو تکون میده)

فقط منم که غذای کره‌ای دوست دارم.

بیشتر با ANNIE غذای کره‌ای می‌خورم.

بقیه ترجیح می‌دن...

- ساندویچ. - آها. واقعاً؟

من به یه غذای سیرکننده نیاز دارم.

- به سوپ نیاز دارم. می‌دونی؟ - دقیقاً.

- من و تو شبیه هم هستیم. - بله.

میشه همون منیجر ما بمونی؟

- چی؟ - میشه همون منیجر ما بمونی؟

نمی‌تونم منیجرتون بمونم.

کارش زیاده.

این گروه بزرگیه.

- هست. - بله.

راستی،

- یه ساعت دیگه باید بریم. - بله.

فقط من لباس عوض کردم.

باید توی این ساختمان یکی‌یکی پیداشون کنی.

- تو عوض کردی، نه؟ - بله.

باشه. پس...

بذار غذاش رو تموم کنه.

الان وقت غذا خوردن نداره.

جمع کنیم؟

- باید اول جمع کنه. - درسته.

چرا نمی‌ری اول لباس عوض کنی؟

- باشه. - باشه.

کی دیگه مونده؟

لباسم...

داخل هست؟

فکر کنم اینجاست.

(TARZZAN و ANNIE اینجان.)

- خانم زیرو؟ - بله؟

باشه.

(دقیق‌تر بگیم، فقط WOOCHAN نیست.)

(در اون لحظه، یه نفر به ذهنش می‌رسه.)

- WOOCHAN، غذا خوردن رو تموم کن. - تموم کن.

- WOOCHAN. - بیا بیرون.

(یخ زده)

باید بری لباس عوض کنی.

(WOOCHAN، باید بری لباس عوض کنی.)

خوبه. قاشق رو بذار زمین. به اندازه‌ی کافی خوردی.

- حالا بریم. - باشه.

می‌تونم به خوردن ادامه بدم، نه؟

- هی. - وای.

بذار یه قاشق دیگه بخورم.

- هی. صبر کن. - بیا بیرون.

- تازه شروع کردیم به خوردن. - چی؟ بیا بیرون دیگه.

بذار یه قاشق دیگه بخورم، بعد میام.

- جدی. - وای.

(کوانگ کیو قصد نداره قاشق رو بذاره زمین.)

(اشتهای کوانگ کیو این پاییز عالیه.)

نمی‌ذاره غذامون رو بخوریم.

چطور سوجین همیشه وقتی من شروع به خوردن می‌کنم میاد؟

این خیلی بی‌انصافیه. می‌دونی؟

دقیقاً وقتی دو سه قاشق خوردم،

همیشه میاد. دیوونس.

نمی‌دونم یکی بهش خبر میده یا نه.

همه‌اش می‌خوره. نمی‌تونم مراقبت از اونا رو بهش بسپارم.

همیشه داره ولع می‌زنه.

نمی‌تونم اونا رو باهاش بذارم.

(مثل یه مادر خوب جلوی ولع خوردنش رو می‌گیره.)

(ناهارِ خوشحالِ تام ادامه داره.)

(مدتی‌ست جری داره تنها مشغوله.)

باشه. WOOCHAN باید بره لباس عوض کنه.

(انگار یه مامانه که بچه‌هاش دارن می‌رن مدرسه.)

می‌دونی کدوم مال خودته؟

- این احتمالاً مال منه. - باشه.

- خودت می‌تونی عوض کنی؟ - بله.

(آره!)

کدوم گوشواره رو بذارم؟

- چی نیاز داری؟ - گوشواره نیاز دارم.

- پس... - گوشواره؟

- گوشواره لازم دارم. - باشه.

ولی اون رفته.

کی رفته؟

استایلیستم.

- گوشواره‌هات رو نگرفتیم. - به کمکت نیاز دارم.

- گوشواره‌هات رو نگرفتیم. - به کمکت نیاز دارم...

- چون موهام رو آرایش کردم. - باشه.

- میشه فقط جلو رو بگیری؟ - خانم یو می.

اون اینجا نیست.

- باشه. - ممنونم.

(بعد از کمک به او برای عوض کردن لباس، بلافاصله به YOUNGSEO کمک می‌کنه.)

گوشواره‌هات رو نداریم.

خانم یو می گفت گوشواره بهمون میده.

به نظرت چی شد؟

- خانم یو می؟ - بله. خانم یو می.

(به راه می‌افته تا خانم یو می رو که هیچوقت ندیده پیدا کنه.)

خانم یو می کیه؟

(حالش بده)

خانم یو می.

می‌دونی خانم یو می کیه؟

- چی؟ خانم یو می؟ اینجاست؟ - خانم یو می.

- نمی‌دونم کجاست. - سیب‌زمینی شیرین رو بخور.

- بشین و بخور. - اونا سیب‌زمینی‌های خودتن.

- سیب‌زمینی‌هات رو بخور. - دوباره به کمک‌ت نیاز دارم.

- چی؟ باشه. - مال منو خوردم.

باشه. بذارش.

(دنبال خانم یو می می‌گرده، به BAILEY می‌گه سیب‌زمینی بخوره،)

(به WOOCHAN کمک می‌کنه لباس عوض کنه.)

- میشه یقه‌ی پیراهن رو باز کنی؟ - حتماً.

- ممنونم. - بفرما.

(باشه. به WOOCHAN کمک کردم.)

خانم یو می.

- نه؟ - سیب‌زمینی شیرین رو بخور.

(هر دفعه که می‌بینه‌اش، می‌گه سیب‌زمینی شیرین بخور.)

- خانم یو می. - خانم یو می کجاست؟

(مثل یه آهنگ تکراریه.)

- میکروفون رو خاموش کن. - پس...

امروز من اینطور حس کردم.

حس کردم یه پدر و مادرم که با...

۲ پسر و ۳ دختر یه روز بیرون رفتند.

پنج نفر بودن. و همه متفاوت بودن.

پس...

حس کردم امروز دارم از بچه‌هام مراقبت می‌کنم.

(با محبت حرف می‌زنه.)

پس فکر کردم که بچه نداشتن انتخاب درستی بود.

(به خاطر اونا، اعتقاداتش قوی‌تر شده.)

(خانم یو می میاد.)

خانم یو می اومد.

خانم یو می، گوشواره لازم دارم.

(آرزوی کوچیک‌ترین دختر برآورده شد.)

(انگار داریم به روال عادی برمی‌گردیم.)

(بالاخره بعد از مدتها می‌شینه.)

- مردد هستم. - این بار چیه؟

- خب، - باشه.

برای چتری‌هام کلاه‌گیس می‌ذارم.

- پس چتری کامل خواهم داشت. - باشه.

- الان کمی فر دارم. - بله.

موهام رو نصفه بالا ببندم؟

- یا دم‌اسبابی؟ - دم‌اسبابی عالی میشه.

- آه، واقعاً؟ - معلومه.

ممنون که سریع جواب قطعی دادی.

خوبه.

دم‌اسبابی.

همه تقریباً آماده شدن؟

- همه آماده شدن؟ - نه.

هنوز آماده نشدن؟ چی...

چرا اینقدر طول میکشه؟

(چرا اینقدر طول میکشه؟)

شماها تو آماده شدن این همه استراحت می‌کنید؟

- همیشه اینجوریه؟ - بین‌هایت نیاز به استراحت داریم.

(واقعیت: فقط ۳ تا صندلی هست، پس باید استراحت کنن.)

این خسته‌کننده‌ست.

باید زود تموم کنید.

فقط باید موهام رو ببندم. بعد تمومه.

(فقط باید موهام رو ببندم. بعد تمومه.)

کی سه ساعت مو و آرایش می‌کنه و بین‌هایت استراحت می‌کنه؟

برای کوانگ کیو فقط سه دقیقه طول میکشه.

مویی براش نمونده.

پس فقط باید آرایش کنه.

معمولاً برای من هم ده دقیقه بیشتر طول نمیکشه.

(این استایلِ یونگ فیفتی‌ام ده دقیقه‌ای انجام شد.)

پرسیدم تموم شدن، گفتن نه.

مرتب می‌پرسیدم، و مرتب می‌گفتن نه.

برای آرایش مو سه بار استراحت کردن.

باشه. باید بریم.

- باشه. - بریم.

(کیفِ بامزه‌ی کوچیک‌ترین رو برمیداره.)

TARZZAN، چیزی نیاز داری برداری؟

- من... - این کیف کیه؟

- بذارش اونجا. - مال منه.

- اون مال کیه؟ - هیچوقت نمی‌تونم این رو دور بندازم.

این کیف بهت میاد.

(کت پفی رو بی‌سروصدا برمیداره.)

- این مال تو نیست WOOCHAN؟ - بله، مال منه.

وای. چه کیف بامزه‌ای.

- توی ماشین می‌ذارمش. - چی؟

(مثل مامانی‌ست که برای پیک‌نیک آماده میشه.)

- من حملش می‌کنم. - بله، با خودت ببر.

(پیک‌نیک ۵ خواهر و برادر بالاخره شروع میشه.)

یه نسخه‌ای بدون اون هست.

(ساعت ۳ بعدازظهر، محل رویداد در سونگسو-دونگ)

وای.

(این بیشترین جمعیتی‌ست که...)

همه‌ش بریم داخل؟

می‌تونم برم.

(تا حالا تو تاریخ برنامه دیدن.)

- سه نفر باید اونجا بشینن؟ - برم داخل؟

سرم به دوربین خورد.

(باز هم مردم سوار می‌شن.)

یکی دیگه باید عقب بشینه.

فقط دو نفر می‌تونن جلو بشینن.

وای.

(BAILEYِ با ملاحظه میره صندلی عقب.)

اگه سه نفر باید عقب بشینن،

بهتر نیست جا رو عوض کنن؟

چون می‌خوایم یه موسیقی بذاریم یا چیزی.

می‌خوای جشن بگیری؟

- نه. - ماشین رو یه کم جلو می‌بریم.

وای.

(به این خاطر دو نفر جا رو عوض می‌کنن.)

پس من و YOUNGSEO...

اینجا می‌شینیم و هیچی نمی‌گیم.

- بله. عالیه. - بله.

جلویی نشستن خسته‌کننده‌ست.

(حال و هوای جشن ALLDAY...)

(با TARZZAN و BAILEY)

(با TARZZAN و BAILEY)

میشه یه کم صدا رو ببری بالا؟

- صدا؟ - صدا؟

(برای پیک‌نیکِ شاد، صدا رو زیاد می‌کنه.)

(مامان، بیشترش کن.)

- لطفاً بیشتر. - بیشتر از این؟

بله.

(لطفاً بیشترش کن.)

(برای پیک‌نیکِ شاد، بازم صدا رو زیاد می‌کنه.)

- باس رو نمی‌شنوم. - چی؟

میشه بازم بیشترش کنی؟

باشه.

(صدا رو تا آخر زیاد می‌کنه.)

خوب نمی‌شنوم.

خوب نمی‌شنوم.

- بیشتر؟ - حداکثرش کن لطفاً.

- هی. گوشات چطوره؟ - بله؟

خیلی با اسلحه شلیک کردی؟ نمی‌تونی اینو بشنوی؟

اسلحه؟

(شوخی نظامی‌ش دقیقاً به مذاقشون خوش میاد.)

(مادر، شنوایی خودش رو فدای بچه‌هاش می‌کنه.)

(راضی)

(فضای هیپ‌هاپ طی چند دقیقه راه میفته.)

(جشن به طور رسمی شروع شده.)

در رو باز کن!

(به عقب نگاه می‌کنه)

جشن گرفته، آقا.

(پایین و بالا می‌پره)

(۵ خواهر و برادر با فضای کلوپ هیجان‌زده می‌شن.)

(بچه‌های امروزی اینطوری خوش می‌گذرونن.)

(رقص با ریتم)

ماشینمون داره می‌لرزه.

(تکان می‌خوره)

(جنبه‌ی وحشیِ زندانی‌شده‌اش بیرون میاد.)

(می‌دونستم.)

فکر کردم بچه نداشتن انتخاب درستی بود.

(می‌دونستم. فکر کردم بچه نداشتن انتخاب درستی بود.)

(DJ TARZZAN دفعه‌ی بعدی چی می‌ذاره؟)

این آهنگ منه.

می‌گم "بله"

(جری به آهنگ پاسخ میده.)

شماها خیلی از آهنگ‌های قدیمی رو بلدین.

این آهنگیه که انتخاب کردی؟

نه. یه آهنگ رپ قدیمیه.

- آها. - همه این آهنگ‌ها رو بلدن.

(حال و هوای شاد ADP آزادانه بین دوره‌ها در حرکت هست.)

(حتی متن یک آهنگ قدیمی رو هم می‌دونن...)

(که ۲۰ سال قبل از تولدشون منتشر شده.)

(با گودی گونه‌هاش به آهنگ نوستالژیک می‌رقصه.)

با همه‌ی آهنگا همخوانی می‌کردن.

اینطوریه.

وقتی کسی در موسیقی مسلط باشه،

به آهنگ‌های قدیمی‌تر برمی‌گرده.

به آهنگ‌های دهه‌ی ۶۰ و ۷۰ گوش می‌دن.

با گوش دادن به آهنگ‌های قدیمی‌تر،

نشون می‌دن که خیلی در موسیقی اطلاعات دارن.

("Purple Rain" از پرینس و د ریولوشن، ۱۹۸۴)

همه‌ی آهنگ‌های قدیمی رو بلدن.

(یکی از معروف‌ترین آهنگ‌های پرینس، سوپراستار دوران خودش)

(غرق در آهنگ)

اجراش رو خودم دیدم.

- واقعاً؟ - معلومه.

چطور بود؟

فوق‌العاده بود. به کنسرتش رفتم...

در مدیسون اسکوئر گاردن.

بهت غبطه می‌خورم.

(اشتراک علاقه)

پس حتماً اجرای مایکل جکسون رو هم دیدی.

- جدی. - خودش رو ندیدم.

ولی مدونا رو دیدم.

(بازمانده‌ی زنده‌ی دوران MTV)

جرج مایکل رو هم دیدم.

وای، جرج مایکل؟

(برای ADP، اجراکننده‌های خاطرات سوجین، افسانه هستن.)

التون جان و ... رو هم دیدم.

(در حالی که درباره‌ی روزهای قدیم گپ می‌زنن،)

نزدیک شدیم.

بله، رسیدیم.

(به سونگسو، محله‌ی شیک می‌رسن.)

چرا اینقدر جمعیت اینجاست؟

اونجا رو نگاه کن.

(متحیر)

این سونگسوئه.

(هرچه به محل رویداد نزدیک‌تر می‌شن، جمعیت بیشتر میشه.)

وای. اینجا چه خبره؟

(جنگل جمعیت کنار جنگل سئول)

لطفاً به حرکت ادامه بدید!

وای، شماها خیلی محبوبید.

- خیلی محبوبید. - جدی.

- سونگسو-دونگ دیوونه‌ست. - دیوونه‌ست.

جدی. وای.

(دوربین‌ها آماده‌ی ضبط هستن.)

گمونم این روزا واقعاً ترند شدن.

وای، این دیوونس.

(ANNIE، زودتر بیا.)

خطرناکه. لطفاً همه حرکت کنید.

(به خاطر ایمنی، نگهبان‌های زیادی گسیل شدن.)

(دیدن جمعیت زیاد، او رو عصبی می‌کنه.)

(دوباره دستورالعمل‌ها رو مرور می‌کنه.)

(۵ خواهر و برادر هم از جمعیت زیاد هوادارا عصبی به نظر می‌رسن.)

- سونگسو خیلی شلوغه. - سونگسو...

اینجا خیلی جمعیت هست.

تا در رو باز نکردم، پیاده نشید.

- باشه. - باشه.

- خیلی باحال بود. - جدی. واقعاً.

(وای، جری خیلی باحاله.)

(به رویداد تبلیغاتی می‌رسن.)

(محافظ ADP، سوجین، اول پیاده می‌شه.)

کجا پارک کنیم؟

- چطور پارک کنیم؟ - پارکینگ ولت داریم.

- ولت سریع میاد؟ - بله.

(کوانگ کیو هم با کیف ۵ خواهر و برادر پیاده می‌شه.)

سلام.

- سلام. بله، کلید اینجاست. - کلید داخل هست؟

(و ADP...)

(آماده می‌شن تا با هوادارا ملاقات کنن.)

(فقط بعد از اینکه سوجین همه چیز رو کامل چک می‌کنه،)

(رویداد پاپ‌آپ رو ادامه می‌دن.)

دیوار مطبوعاتی اونجاست.

(باورم نمیشه ADP رو از نزدیک می‌بینم.)

(نجوا)

خیلی قشنگه. وای.

(با قیافه‌ی خونسرد به سمت دیوار مطبوعاتی می‌رن.)

(ANNIE آخرین نفریه که بهشون ملحق میشه.)

(قبل از رویداد جلوی دیوار مطبوعاتی می‌ایستن.)

(خیلی از هوادارا به رویداد پاپ‌آپ اومدن...)

(به خاطر اشتباه WOOCHAN.)

(در این مکان شلوغ، به زبان‌های مختلفی صحبت می‌شه.)

(۵ خواهر و برادر مثل حرفه‌ای‌ها دارن تلاش می‌کنن.)

(والدین، تام و جری، با افتخار از دور نگاهشون می‌کنن.)

زندگیشون توی ۴-۵ ماه عوض شد.

نمیدونم چه حسی داره.

روز هفته‌ست. نمی‌دونستم اینقدر شلوغ بشه.

اون هیجانی که وقتی کارت اوج می‌گیره...

و هوادارا دورت رو می‌گیرن...

فراموش‌نشدنیه.

هیچوقت دوباره اون هیجان اولیه رو تجربه نمی‌کنی...

که اول کار داشتی.

وای. کاش کار منم مثل اونا اوج می‌گرفت.

۲۰ سال تلاش کردی، ولی هیچوقت برات اتفاق نیفتاد.

- چی؟ - نه؟

(می‌خنده)

(در میان دوربین‌های زیادی که ALLDAY PROJECT رو شکار می‌کنن،)

(چند دوربین سلیقه‌ی غیرعادی نشون می‌دن.)

(با گودی گونه‌هاش جواب می‌ده.)

- الان می‌ریم. - لطفاً عجله کنید.

(سوجین نزدیک می‌شه.)

این راه بیایید.

(سوجینِ تیزهوش اونا رو راهنمایی می‌کنه.)

الان می‌ریم.

(به لطف سوجین، بدون تاخیر به محل رویداد می‌رن.)

(برنامه‌ی بعدی مصاحبه با رسانه‌هاست.)

اینجا چه کسانی هستن؟

اهالی رسانه.

- سلام. - سلام.

(حدود ۲۰ تیم در حال انتظار هستن.)

مصاحبه با رسانه‌ها رو شروع می‌کنیم.

(مصاحبه با رسانه‌ها شروع می‌شه.)

لطفاً این طرف نگاه کنید.

لطفاً صبر کنید. چند تا عکس می‌گیریم.

لطفاً عقب تر برید.

برای فیلمبرداری به فضا نیاز داریم. معذرت می‌خوایم.

- چندتا عکس می‌گیریم. - اینجا انجامش می‌دیم؟

(اوضاع رو ارزیابی می‌کنه.)

(سریع حرکت می‌کنه.)

- ببخشید. - این...

مصاحبه با رسانه‌ها رو کجا انجام بدیم؟

مصاحبه با رسانه‌ها رو اینجا انجام بدیم؟

(جری سریع مشکل رو حل می‌کنه.)

این راه؟ اول...

- یه لحظه اینجا منتظر بمون. - ممنونم.

بفرما.

(همچنین نقش محافظشون رو هم بازی می‌کنه.)

(قابل اعتماد)

- اونا مثل مامان و بابان. - می‌دونم.

هنوز شروع نشده.

مصاحبه با رسانه‌ها چطور پیش می‌ره؟

- اهالی رسانه دارن میان. - باشه.

اون نقطه...

- کدوم نقطه؟ - پشت اون چیز اینجا.

- اینجا؟ - اینجا،

دو تا مصاحبه اینجا انجام میشه.

باشه. مصاحبه رو شروع می‌کنیم.

برای این، TARZZAN و BAILEY...

- بازی برنج و جو رو بلدین. - بله.

(چند لحظه قبل) (بله، اونا هم انجامش می‌دن.)

- "برنج، برنج، سالومون." وقتی این رو می‌گید، - بله.

بقیه اعضا یه نگاه قضاوت‌آمیز می‌اندازن.

(برنج، برنج، سالومون)

بعد... (بله.)

(منتظره...)

آیا اونا هم باید بازی کنن؟

(بله، بعد از اون...)

(برنج، برنج، سالومون...)

(تا آخر...)

چرا برای مصاحبه ازشون می‌خواین بازی کنن؟

(چک کردن جزئیات)

این برای هواداراست.

(چک کردن جزئیات)

- بعدش... - برنج، برنج، سالومون.

- نظرشون رو می‌گن. - بله.

- برنج، برنج، سالومون. - نوبتی انجام می‌دن؟

- معمولاً این کارو می‌کنم. - باشه.

- بعد YOUNGSEO دنبال می‌کنه. - دنبال می‌کنه. باشه.

(جری جزئیات رو با دقت چک می‌کنه.)

برنج.

برنج.

برنج. سالومون.

ممنونم. نفر بعدی میاد.

- خداحافظ. - خداحافظ.

ممنونم. نفر بعدی کیه؟

- سلام. - سلام.

- یه کم دور می‌شم و برمی‌گردم. - باشه.

(در حالی که My Star مصاحبه داره، برنامه‌ی بعدی رو چک می‌کنه.)

(چرا اینقدر دقیق چک می‌کنه؟)

برای مصاحبه با رسانه‌ها، هر کدوم فقط ده دقیقه وقت دارن.

اگه از ده دقیقه بیشتر شد، باید قطعش کنین.

قطع کردن کار تخصصی‌مونه،

- سوجین تو این کار خوبه. - آها.

اون مشکلی نیست.

(باید با حدود ۱۰ تیم مصاحبه کنن.)

(ده دقیقه برای هر تیم.)

- ALLDAY PROJECT! سالومون، بیا! - ALLDAY PROJECT! سالومون، بیا!

(۱۰ دقیقه)

- ممنونم. - ممنونم.

- ممنونم. - برای بعدی، برو اونجا.

- باشه. - "کاسموپولیتن"

منیجرهای امروز چطور بودن؟

- خیلی خوب بودن. - باحال نیستن؟

ریتمش الان عالیه.

- بفرما. - بیشتر داره لبخند می‌زنه.

- کجا؟ - اینجا.

- اینجا. - این راه. اینجا.

سلام.

(مصاحبه به خوبی پیش می‌ره.)

دو تا ریل فیلم می‌گیریم.

اولی اینه.

(برخلاف تیم‌های دیگه، این تیم رسانه‌ای یه ویدیوی پارودی آماده کرده.)

- وای. - نه.

- وای. - نه.

چطور انجامش بدیم؟

همینجور،

- صورتتون رو بپوشونید و حرکت کنید. - صورتتون رو بپوشونید.

صورتتون رو بپوشونید و به سمت پایین حرکت بدید.

(درخواست یه چالش رقص سخته.)

دومی اینه.

(خودش ویدیو رو چک می‌کنه.)

این رو انجام می‌دیم.

زیادیه.

فکر نمی‌کنم بتونیم انجامش بدیم.

- زیادیه. - ما ویدیو رو قبلاً دریافت کردیم.

- اولی چی بود؟ - این اولیه.

صورتشون رو نمی‌ذارن.

صورتشون رو می‌پوشونن و حرکت می‌کنن.

اونم نمی‌تونن.

نمی‌تونید ناگهان یه چالش سخت بهشون بدید.

کدومش قابل انجامه؟

هیچکدوم. نمی‌تونن هیچکدوم رو انجام بدن.

(جری قاطعانه اوضاع رو جمع می‌کنه.)

- هیچکدوم رو نمی‌تونن. - آژانس ما...

نمی‌تونن هیچکدوم رو.

هردوشون خیلی سخته.

در این صورت،

از هر عضو یه نمای نزدیک می‌گیریم...

و مصاحبه رو ادامه می‌دیم.

- باشه. - پس این رو آخر انجام می‌دیم.

- باشه. - باشه.

بیایید میکروفون رو چک کنیم.

(چرا قاطعانه رد کرد؟)

وقتی به یه رویداد می‌رم،

می‌خوام منیجرم این کارا رو بکنه.

این وظیفه‌ی منیجره که از سلبریتی محافظت کنه.

(کارش بر اساس تجربه‌ش بود.)

- بیایید تموم کنیم... - باشه.

- بعد از چند عکس دیگه. - باشه.

- جری رهبری داره. - خیلی...

- خونسرده. - مدیریت جری عالیه.

رهبری داره.

- خیلی دوست داریمش. - جدی، خیلی دوست داریمش.

خوبه.

(کارها به خوبی پیش می‌ره.)

(۱۰ دقیقه)

- ممنونم. - ممنونم.

لطفاً یه حالت باحال بگیرید.

بس کنید. نمی‌تونن این کارو بکنن. بریم.

لطفاً یه حالت باحال بگیرید.

(جری از My Star محافظت می‌کنه اگه از قوانین تخطی کنن.)

- جری. - جری.

- ترسناکه. - جری.

(از کاریزماش شگفت‌زده می‌شن.)

اون رهبره.

باحاله.

جری الان داره سخت کار می‌کنه.

- کاریزمای جری امروز فوق‌العاده‌ست. - می‌دونم.

- امروز خیلی کاریزماتیکه. - جری.

"نه."

- خیلی جدی بود. - خیلی جدی بود.

- "نه." - هیچوقت منیجری...

با این قاطعیت ندیدم.

انقدر قاطع بود.

اونقدر خوب کار کرد...

که می‌تونستیم روش حساب کنیم. قابل اعتماد بود.

- گرسنمون هست. - غذا نیاز داریم.

از اونجایی که همه گرسنه هستن، بیایید پیتزا بخوریم...

و تمرین کنیم.

(یه میان‌وعده برای رفع گرسنگی My Star)

- خدای من. - قبلاً...

گرسنه‌ایم.

پیتزاها به اندازه‌ی خودتون قشنگن.

شبیه ما نیستن.

- ممنون از غذا. - ممنون از غذا.

- ممنون از غذا. - نوش جان.

خیلی غذای دریایی داره.

(پیتزایی هست که پر از غذای دریایی هست.)

ذرت کامل و میگو داره.

واقعاً ذرت کامل هست.

(پیتزایی هم هست با ذرت کامل و میگو.)

غذای دریایی و پنیر خامه‌ای خیلی با هم می‌سازن.

(می‌خوره)

- این برند خیلی معروفه. - خیلی خوشمزه‌ست.

من اغلب پیتزاشون رو سفارش می‌دم. دیروز پیتزای سیب‌زمینی شیرین...

- سفارش دادم. - منم همینطور.

- واقعاً؟ - بله.

خوشمزه‌ست.

این اولین بار بود که با یه گروه به رویداد می‌رفتید.

- نکته‌ی رویداد همینه. - باشه.

با تنها رفتن فرق داشت، نه؟

اگه شروع کنی به خواسته‌هاشون رسیدگی کنی، تهی نداره.

باید یه جایی جلوشون رو بگیری.

- تعجب نداره که خوب کار کردی. - جلوشون رو گرفتی...

قاطعانه جلوشون رو گرفتی.

باید قاطعانه جلوشون رو بگیری.

چون قاطعانه جلوشون رو گرفتی، ما راحت بودیم.

- "نه!" - "اینجا تمومش می‌کنیم."

(حس غرور می‌کنه.)

بهتر از منیجرای خودمون ازمون محافظت کردی.

- قابل اعتماد بودی. - بله.

THEBLACKLABEL باید استخدامش کنه.

به شدت توصیه می‌کنیم به THEBLACKLABEL بپیوندی.

(My Star از مراقبت منشی‌ها خیلی راضی هست.)

هیچوقت این رو تو فیلمبرداری منشی بداخلاق من نشنیدم.

یه چیز دیگه هم بود که خوشم اومد.

وقتی همچین برنامه‌ای داری، خسته و بی‌حال میشی.

ولی نگاه به صورت تام منو خوشحال می‌کرد.

- به همه شادی می‌بخشید. - درسته.

(خجالت‌زده)

این پیتزا خوشمزه‌ست.

(پیتزا امروز به خصوص خوشمزه‌ست.)

خیلی خوب بود.

چند ساعت باید تمرین کنید؟

این بستگی به مربی بای داره.

در حالی که رهبر ندارن،

BAILEY در مورد رقص مسئول همه چیز هست.

اون رهبر رقص هست.

(رهبر رقص ADP)

- اگه بگه "یک بار دیگه..." - باید BAILEY خوشش بیاد؟

- بله. - "یک بار دیگه."

(یک طراح رقص سابق، BAILEY رهبری خواهد کرد...)

(تمرین رقص برای آهنگ جدید...)

(با ۱۸ روز مونده تا بازگشت.)

باید کشش کنید، نه؟

- بله. - بله.

باید بعد از سفر طولانی امروز، بدنتون رو کشش بدید.

منم کشش انجام بدم؟

(می‌خنده)

خدای من.

(کشش)

(My Star خیلی انعطاف‌پذیر هست.)

YOUNGSEO.

یکدفعه...

داره همینجوری می‌خوابه.

(منیجرهای پنجاه ساله نمی‌تونن چشم بردارن.)

یکدفعه، همه چشم‌ها به منه.

خیلی خجالت می‌کشم.

(۵ My Star به ۵ روش مختلف کشش انجام می‌دن.)

(سر خوردن)

(با لبخندی آروم روی صورتش،)

(به شکلی فوق‌العاده کشش انجام میده.)

یکدفعه...

(چشماش رو باور نمی‌کنه.)

ژیمناستیک کار کردی؟

- ژیمناستیک. - خدای من.

(My Star به شکلی فوق‌العاده کشش انجام میده.)

(به مفاصل جوانشون حسادت می‌کنن.)

باورکردنی نیست.

(بعد از کشش، رقص آهنگ جدید رو تمرین می‌کنن.)

(با راهنمایی BAILEY، بدون موسیقی حرکات رو چک می‌کنن.)

این راه حرکت کن.

هفت، هشت. یک بار دیگه، یک بار دیگه.

(My Stars امروز کدوم آهنگ رو تمرین می‌کنن؟)

یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، و هشت.

(پس از انتشار، آهنگ جدیدشون جدول رو در هم کوبید.)

(با ضرب‌آهنگ تند و حرکات رقص فانتزی مشخص میشه.)

حالا با موسیقی برقصیم، مربی بای؟

مربی بای راضی نیست.

- مربی بای راضی نیست. - راضی نیست.

- مربی بای. - مربی بای.

- بیا. - مربی بای، باهامون برقص.

- باهامون برقص. - لطفاً.

- لطفاً. - بیا دیگه، مربی بای.

(همه‌ی اعضای ADP جزئیات رو با موسیقی چک می‌کنن.)

- لطفاً صدا رو زیاد کن. - لطفاً صدا رو زیاد کن.

بیایید شدیدش کنیم.

(موسیقی،)

(نشان!)

(رقص با ریتم)

(صبر کن، مطمئنی که می‌تونی همراهی کنی؟)

(صبر کن، مطمئنی که می‌تونی همراهی کنی؟)

(ضرب‌آهنگ تنده و بین حرکات وقفه‌ای نیست.)

(چشماش گرد میشه.)

اشتباه کردم.

کجا اشتباه کردی؟

چینش رو اشتباه کردم.

(اجرای پرشور My Stars اونا رو مبهوت می‌کنه.)

همینجوری بهتره.

مربی بای، خسته شدم.

می‌خوای فیلمش کنیم؟

- حتماً. - بله.

- الان؟ - بله.

- الان؟ - میشه...

- چی؟ - ازمون فیلم بگیری؟

- ویدیوی مونیتورینگ. - حرکات رو بهش یاد بده.

حرکات؟

با حس حرکت کن. اینجوریه.

- باشه. - دوربین رو با ضرب‌آهنگ حرکت بده.

اینجوریه.

(قبلاً یه چالش رو فیلمبرداری کرده.)

باشه.

(یک درس برای حرکات دوربین)

(متمرکز)

(بعد از آخرین متن، "Night"،)

(دوربین رو با دستات تکون بده.)

(فقط باسنش رو تکون میده.)

(اشتباه کردم؟)

نه، این کارو بکن.

- تو، رو، رو، - مثل کاری که با یون‌هو کردی.

- وقتی "Night..." رو می‌شنوی - اینجوری؟

- بله. - بله.

- وقتی "Night..." رو می‌شنوی - "Night؟"

- "Night." تو، رو، رو. - اینجوری؟ "Night." تو، رو، رو.

- با ضرب‌آهنگ انجامش بده. - باشه.

به موسیقی گوش کن.

- از کجا شروع میشه؟ - باشه.

(با موسیقی تمرین می‌کنن.)

پنج، شش، هفت.

(متمرکز)

(رقص)

(همه‌ی بدنش رو تکون میده)

(کل بدنش هماهنگ هست.)

(حرکاتش کاملاً با چیزی که اون یاد داده فرق داره.)

بس کن.

باید یه بار بایستی.

(بایستم؟)

(یخ زدن، آزاد شدن)

(تکان دادن)

(به جای دست، باسنش رو تکون میده.)

(آموزش عملی)

بعدش به بالا حرکت بده.

در آخر، به بالا حرکت بده.

اول، اینجوری شروع کن.

بوم، بوم، بوم.

- اول، این کارو می‌کنم. - از پایین. بله.

از پایین.

(با حرکت دوربین از پایین به بالا شروع کن.)

- این سخته. - این سخته.

دقیقاً نمی‌دونیم کی دوربین رو تکون بدیم.

- گیج‌کننده‌ست. - بهت می‌گیم.

(تمرین مکرر My Stars)

(سرش رو تکون میده)

سه بار؟

سه بار دوربین رو تکون می‌دی.

- نه، دو بار. - دو بار؟

واقعاً می‌خوام خوب انجامش بدم.

با شماره حفظش کن.

یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت.

- یک، دو، سه، چهار، پنج. - یک، دو، سه، چهار، پنج.

- تکون بده. تو پنج انجامش می‌دی. - تکون بده.

پنج؟

پنج؟

من می‌شمرم.

یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت.

من می‌شمرم. تو امتحان کن.

بذار ضرب‌آهنگ بدنت رو کنترل کنه.

باشه.

- فکر کن داری با ما می‌رقصی. - الان با من برقص.

- باشه. - الان با من برقص.

از پایین میاد بالا، نه؟ کی انجامش بدم؟

- زمانش رو می‌دونی، نه؟ - بله.

- آماده... - یه کم نزدیک‌تر.

(تنظیم مکان)

آماده. ضبط.

(My Stars آماده هستن.)

برو بالا.

(نکات فیلمبرداری)

(با حرکت دوربین از پایین به بالا شروع کن.)

(در انتهای "One more time to the night" تکون بده.)

(بی‌حرکت)

(در "Night" دست‌ها رو تکون بده.)

(می‌خنده)

(دیگه نمی‌دونم.)

- الان وقتشه! - تکون بده!

(تکون بده!)

(الان وقتشه!)

(تکون بده!)

- الان وقتشه! - تکون بده!

(بی‌وقفه تکون می‌ده)

(نمی‌تونن جلوی خنده‌شون رو بگیرن.)

(تکون دادن دیوانه‌وار)

- وای. - چرا...

(افتادن)

(گریه)

چطور شماها نمی‌خندید؟

من همه‌اش می‌خندیدم.

چطور شماها اینقدر جدی هستید؟

(حرکات دوربینش کاملاً شوک‌آور بود.)

نمی‌شد نخندید.

- خیلی گیج‌کننده بود. - خیلی گیج‌کننده بود.

سعی کردم بهتر انجام بدم، ولی نشد.

- دوربین رو زیادی تکون دادی. - افراط کردم؟

خیلی خوبه.

(حرف WOOCHAN رو قطع کرد.)

الان خسته شده.

محکم تکون داد.

- زیادی تکون داد. - مثل زلزله‌ست.

(نمای زلزله)

(My Stars رو نمی‌شه تشخیص داد.)

نمی‌شه از این استفاده کرد.

نمی‌شه از این استفاده کرد.

(وای، نمی‌شه از این استفاده کرد.)

- خسته شدم. - آه، نه. مچ‌هاش درد می‌کنه.

(انرژی‌اش تموم شده.)

از اونجایی که خسته شدی، دوربین رو خیلی محکم تکون دادی.

این بار سوجین امتحان می‌کنه.

- چطور کار می‌کنه؟ - چطور کار می‌کنه؟

- نمی‌تونم فیلم بگیرم. - امتحان کن.

نمی‌دونم کی دوربین رو تکون بدم.

می‌فهمی کی تکونش بدی.

می‌تونی.

(کی دوربین رو تکون بدم؟)

(چکار کنیم؟)

این بار تو امتحان کن. گرفتی.

چرا بلند نگیم؟

- می‌تونیم بهش علامت بدیم. - "بوم! تکون بده!"

موقع رقص می‌تونیم صدا دربیاریم.

به هر حال صدا به این ویدیو اضافه میشه.

می‌تونیم بگیم، "بوم! تکون بده!"

- نمی‌تونم فیلم بگیرم. - امتحان کن.

می‌تونی.

(اولین تلاش سوجین برای فیلمبرداری)

"ONE MORE TIME." عموی ANNIE.

"ONE MORE TIME."

- "ONE MORE TIME." - بله.

"ONE MORE TIME."

او تا الان همه کار رو طبق قاعده انجام داده، پس هیجان‌زده‌ام.

(My Stars هیجان‌زده هستن.)

- اینجوری فیلم می‌گیری؟ - بله.

(آقای قاعده‌مند، جری آماده‌ست.)

- اینجوری؟ - بله.

- وقتی می‌گیم "تکون بده" تکونش بده. - باشه. وقتی می‌گن "تکون بده."

"بس کن. تکون بده."

- بریم. - "بس کن. تکون بده."

ضبط. بریم.

بریم.

(متمرکز)

(بیایید فضا رو شاد کنیم.)

(دوربین رو بالا بیار.)

(حرکت دوربین ثابت)

آماده!

(تکون بده!)

(تکون بده!)

(تکون بده!)

(نیم ضرب دیر کرد.)

(تکون بده!)

(یک ضرب دیر کرد.)

- بس کن! - برو!

(دندان‌ها رو به هم فشار میده)

(موفقیت!)

(مغرور)

(تکون بده!)

تکون بده! سه بار.

(هیچوقت با ضرب‌آهنگ انجامش نمی‌ده.)

(گوشه‌های دهنش از شدت تمرکز پایین میاد.)

باشه.

هیچوقت فکر نمی‌کردیم بلند بگیم "تکون بده."

"تکون بده" خوب بود.

تکون بده.

(خسته)

تکون بده.

(نتیجه رو چک می‌کنه)

(حرکت دوربین ثابت)

(تکون بده!)

یک کم دیر بود.

(تکون بده!)

(زمان دقیق)

(تکون بده!)

(تشویق بلند میشه.)

(گودی گونه‌هاش رضایتش رو نشون میده.)

(عالی انجامش داد!)

خوب شد. خیلی خوب شد.

- نسبت به ویدیوی آژانس، - نسبت به ویدیوی آژانس...

ویدیوی تام و جری ما رو...

رقصنده‌های بهتری نشون میده.

- واقعاً؟ - تکون بده!

- تکون دوم عالی بود. - عالی بود.

- عالی بود. - عالی بود.

- شاهکار. - باشه.

جلوی خنده‌مون رو گرفتن سخت بود.

موقع فیلمبرداری با ما رقصیدن.

- با ما رقصیدن. - سر،

شانه و پا.

حتی حرکت پا رو هم انجام دادن.

ویدیوی بهتری از THEBLACKLABEL به ما دادن.

(۵ خواهر و برادر خیلی راضی هستن.)

خیلی تند هست.

گرسنه‌ام.

پیتزا رو هضم کردی؟

- غرغر. - "غرغر؟"

این بار "غرغر" هست؟

یک، دو، سه، چهار، پنج، شش، هفت، هشت.

- تکون بده! - تکون بده!

- تکون بده! - تکون بده! این چیه؟

- تکون بده! - تکون بده!

داره گوشت کباب می‌کنه.

- تکون بده! - داره گوشت کباب می‌کنه.

(صورتش برق می‌زنه.)

باشه.

- بریم گوشت بخوریم. - باشه.

- خوب کار کردید همه. - خوب کار کردید.

بریم بچه‌ها.

(ساعت ۷:۳۰ شب، دورهمی در رستوران)

این گوشت مورد علاقه‌ته، سینه گاو.

سینه گاو.

(بعد از چالش پرشور، گوشت می‌خورن.)

(مسئول کباب کردن گوشت)

- تو کباب کردن گوشت خوبی؟ - بله، نسبتاً خوبم.

واقعاً؟

یه کم عصابم که همه گوشت رو می‌ذاری روی کباب‌پز.

- خیلی خوبه تو این کار. - واقعاً؟

واقعاً؟

برشته‌اش می‌کنم.

درسته. تو به گوشت جدی هستی.

(سر میز کناری، WOOCHAN مسئول کباب کردن گوشته.)

WOOCHAN، وقتی با خانواده گوشت می‌خوری، تو کباب می‌کنی؟

- بله. ولی پدرم... - واقعاً؟

دوست داره گوشت کباب کنه.

- پس به مزه خیلی اهمیت میده. - بله.

چیزای زیادی از پدرم یاد می‌گیرم.

- معلومه. - حتی از دماسنج استفاده می‌کنه.

پدرت به غذا خیلی جدیه.

بله.

- به گوشت جدیه. - درسته.

هر دو عضو پسر تو کباب کردن گوشت خوبن.

می‌دونم.

- بفرما بخور. حاضر هست. - حاضر هست؟

ممنون از غذا.

(می‌خوره)

(تحت تأثیر)

(خوشمزه‌ست!)

تو کباب کردن گوشت خوبی.

(بعد از عرق ریختن، شکمشون رو پر می‌کنن.)

مربی رقص ندارید؟

به BAILEY گفتید "مربی."

ما مربی رقص و طراح رقص داریم،

ولی BAILEY مسئوله.

- اون مسئوله. - توی گروه؟

- پس... - تصمیم نهایی با اوست.

- باید بین گلف... - یکی رو انتخاب کرد.

- و رقص. - واقعاً؟

- بله. - رقص رو انتخاب کرد.

- اینطوری شد که رقصنده شد. - در اون صورت...

- واقعاً؟ - بله.

- من... - تو آمریکا؟

از پنج سالگی گلف بازی می‌کردم.

(از یک نابغه‌ی پنج ساله گلف)

به رقص تغییر مسیر دادم.

این قابل تحسینه.

- وقتی کوچیک بودم، - بله؟

اینقدر برنامه‌های متنوع دیدم. پس خیلی جذابه...

- که اینجام. - واقعاً؟

چی دیدی؟

فقط دیدم...

برنامه‌اش رو دیدی، "سه وعده غذا در روز؟"

"سه وعده غذا در روز"، "آشپزخانه‌ی جینی"،

- "پدربزرگ‌ها روی گل‌ها"، - پدربزرگ‌ها.

و "خواهران روی گل‌ها."

پدربزرگ شده.

شماها تو برنامه‌های متنوع شرکت می‌کنید، نه؟

واقعاً دوست دارم تو یه برنامه‌ی بامزه شرکت کنم.

ولی نمی‌تونم مردم رو بخندونم.

- اشکالی نداره. این... - نمی‌دونم چکار کنم.

لازم نیست انقدر کارکشته باشی.

فکر می‌کنم جذابیت تازه بهتره.

کی از اول خوب بوده؟

با این حال.

اشکالی نداره. آهسته پیش برو.

بابات خیلی نگرانته.

حال و هوات خیلی شبیه پدرشه.

- من؟ - مثل اون حرف می‌زنی.

(به طرز عجیبی آشنا به نظر میاد.)

نمی‌دونستی که من واقعاً اولین اجرام رو انجام می‌دم، نه؟

خب، روزهای کارآموزیت رو دیدم.

بازم شوکه‌کننده بود، نه؟

با اینکه می‌دونستم...

مادرت خیلی مخالف بود.

پس نمی‌دونستم که واقعاً اولین اجرات رو انجام می‌دی.

اولین اجرا مهمه،

ولی یکباره موفق شدن سخت‌تره.

این بهترینه.

(بهش افتخار می‌کنه.)

(در همین حال، My Star TARZZAN روی غذا خوردن متمرکز هست.)

(نودل می‌خوره)

(با رضایت هوم هوم می‌کنه)

(می‌خنده)

(My Star TARZZAN به غذا خوردن جدیه.)

TARZZAN با اشتها غذا می‌خوره.

خیلی خوب غذا می‌خوره.

(خجالت‌زده)

حتماً برای یه تبلیغ غذایی انتخاب میشی.

- چی؟ - یه تبلیغ غذایی.

تا حالا هشت تا تبلیغ کرده.

- تا حالا کردی؟ - هشت تا تبلیغ کرده.

هشت تا تبلیغ کرده؟

بیا با هم کار کنیم.

- ما تبلیغ غذایی نکردیم. - چی؟

ما تبلیغ غذایی نکردیم.

من و تو باید یه تبلیغ غذایی بکنیم؟

- یه برند مرغ سوخاری چطوره؟ - خیلی دوست دارم.

ولی تبلیغات مرغ سوخاری رو...

بزرگ‌ترین بازیگرا انجام می‌دن.

(خفه می‌شه)

(منظورم این نبود.)

نمی‌تونی تبلیغ سوچو کنی.

هیچوقت تبلیغ مشروب نکردم.

چیزای زیادی هست که هیچوقت نکردی.

چرا اینو گفتی؟

تبلیغ کلاه‌گیس کردی؟

کردم دیگه، باشه؟

ای بابا.

(مغرور)

فکر می‌کنی مادرت دوستش داشته باشه یا نه؟

- فکر می‌کنم عاشقش بشه. - نه؟

- تو چی فکر می‌کنی؟ - فکر می‌کنم عاشقش بشه.

- فکر می‌کنم عاشقش بشه. - کاملاً.

چرا؟

مادر ANNIE آدمای بامزه و خوش‌مشرب رو دوست داره.

چون من زیادی جدی هستم، من رو دوست نداره.

(کوانگ کیو می‌خواد جدی باشه.)

ممکنه پدرت ازش خوشش نیاد.

- درسته. - بله.

بابا...

آدم خیلی جدی‌ای هست.

پدرش تو یه گروه موسیقی بود.

- واقعاً؟ - هیچوقت پدرش رو ندیدم...

که کتاب بخونه.

(هیچوقت پدر ANNIE رو ندیدم که کتاب بخونه.)

او عاشق موسیقیه.

وقتی جوان‌تر بودیم با هم می‌خوردیم،

فقط رپ می‌زد.

- رپ می‌زد؟ - پس...

وقتی اعضای خانواده و دوستان پدر و مادرم...

می‌خورن،

- همیشه یه دستگاه کارائوکه هست. - دستگاه کارائوکه.

- من و بابا به صورت دو نفره رپ می‌خونیم. - درسته.

پدرش به انگلیسی رپ می‌خونه.

پدرش چون خیلی باهوش بود، نمره‌های خوبی می‌گرفت.

دیوانه‌وار به انگلیسی رپ می‌زد.

متن‌ها رو...

به انگلیسی می‌گفت.

(جدی رپ می‌زنه)

نمی‌تونم تصور کنم.

- نشنیدی؟ - هیچوقت به کارائوکه‌ی...

خونه‌مون نیومدی؟

- نه. رپ پدرش رو نشنیدم. - دفعه بعد دعوتت می‌کنم.

- نشنیدی؟ - TARZZAN و YOUNGSEO شنیدن.

اونها به کارائوکه اومدن.

دیدمش. خیلی شوکه‌کننده بود.

وقتی می‌ری خونه‌شون، دستگاه کارائوکه رو درمیارن.

- ندیدمش. - WOOCHAN تجربه‌ش نکرده.

اجرای دونفره‌ی ANNIE و پدرش رو دیدم.

YOUNGSEO اولین اجرای ما رو دیده.

(حتی اعضا هم از خوش‌مشربی خانواده‌ی ANNIE خبر دارن.)

YOUNGSEO اولین اجرای ما رو دیده.

فکر می‌کنم ANNIE استعداد موسیقی‌اش رو...

از پدرش گرفته.

- از پدرش گرفته. - بله.

وقتی داستان مامان و بابا رو می‌شنوم...

درباره‌ی خوش‌گذرونی‌های دیوانه‌وارشون...

توی دوران دانشگاه،

همیشه عمو سوجین توش هست.

همیشه.

اون تخصصش خوش‌گذرونی بود.

اگه فیلمبرداری نبود، از پدرت می‌خواستم پول بده.

اگه فیلمبرداری نبود، این کار رو می‌کردم.

پدرت چه کاره؟

- تو یه شرکت کار می‌کنه. - تو یه شرکت کار می‌کنه؟

پس نباید ازش بخوای پول بده.

پدرم تو یه شرکت کار می‌کنه.

- مدیرعامل... - می‌خوای پول بدی؟

- چی؟ - می‌خوای پول بدی؟

(سرش رو تکون میده)

(ادامه دارد)

احساس عجیبی دارم...

چون گوشم برا اولین بار بعد از مدتها خالیه.

باید به موسیقی گوش کنم.

- سکوت عجیبه، نه؟ - واقعاً؟

آهنگام رو بذارم؟

لطفاً بخونشون.

ایده‌ی خوبیه.

یک، دو، یک، دو، سه، چهار.

(باز کن)

(کنجد)

(My Star روی میز طبل می‌زنه.)

(با شور و شوق می‌خونه)

(دهانش رو می‌پوشونه)

(دلت رو کاملاً باز کن)

(دوستت دارم)

(با شور و شوق استعدادش رو به هدر میده.)

(خنده‌ی آروم)

(خیلی خجالت می‌کشم.)

ممنونم.

(اجرای زنده‌ی بداهه‌اش ADP رو راضی کرد.)

با اینکه اونا جوان بودن...

و خیلی از من کوچیک‌تر بودن،

با من احساس ناراحتی نمی‌کردن.

مثل یه دوست صمیمی باهاش برخورد می‌کردن.

واقعاً بابتش ممنونم.

من نمی‌تونستم این کار رو بکنم.

با ذهن باز، با من...

مثل یه دوست رفتار کردن.

می‌تونستم بفهمم که اونا واقعاً جوان هستن.

اونا شاد و بامزه هستن.

اونا برای ساختن یه گروه جهانی تلاش می‌کنن.

من همیشه فکر می‌کنم موضوع اینه که کی منحصر‌به‌فردتره.

اونا جذابیت‌های منحصر‌به‌فردی دارن.

فوق‌العاده هستن.

فکر می‌کنم بهترین بخشش...

موقعی بود که تام ریل‌هاشون رو فیلمبرداری کرد.

خیلی سخت بود...

که جلوی خنده‌مون رو بگیریم.

موقع فیلمبرداری ریل‌ها با ما می‌رقصید.

یه نکته‌ی دیگه واکنش جری بود...

وقتی تو رویداد سالومون درخواست اضافی داشتیم.

"نه!"

- خیلی جدی بود. - خیلی جدی بود.

(کاریزماتیک)

هیچکس اینقدر جدی نبوده.

انقدر قاطع بود.

اون...

اونقدر قابل اعتماد و مطمئن بود.

فوق‌العاده بود.

فکر می‌کنم بهتره برای مشکلات کاری...

به جری مراجعه کنیم.

ما فقط با تام خوش می‌گذرونیم.

فکر می‌کنم بقیه‌ی سلبریتی‌ها هم باید همین کار رو بکنن.

- دارن راجع به ما حرف می‌زنن؟ - نمی‌دونم.

دارن راجع به ما حرف می‌زنن؟

(هی، اینجا واقعاً جای خوبیه.)

چیزی نیاز داری؟

(شخصیت MBTI My Star FFFF هست.)

(آقا کوچولو)

(My Star که کاملاً احساساته، لی می سوک)

(کوانگ کیو، به آسمون نگاه کن!)

(آه)

(باز شروع کرد.)

(چون عینک آفتابی نداریم، نمی‌تونیم نگاه کنیم.)

(چشماش رو محکم می‌بنده)

(شاید احساسات، سخت‌تر از شور و اشتیاق باشه.)

(چند تا برگ بیار.)

(برگ‌ها می‌آن.)

(احساساتی‌ترین زنی که منشی‌ها تا حالا دیدن)

(بیایید یه چیزی مثل برگر بخریم!)

(My Star می‌خواد تو پارک پیک‌نیک کنه.)

(اینجا می‌تونیم غذا بخوریم؟)

(این چه احساساته؟)

(بیایید از آفتاب پاییزی لذت ببریم و غذا بخوریم.)

(سخت‌تره، احساسات یا شور و اشتیاق؟)

(کنار اومدن با احساسات از مراقبت جسمی سخت‌تره.)

(می سوک بهم می‌زنه.)

(به من بد گفتي، نه؟)

(به من بد گفتي، نه؟)

(اومدن تا احساساتمو آروم کنن، ولی...)

(بیایید عوضشون کنیم!)

(نمی‌تونم منیجرای جدید بگیرم؟)

(اگه عصبانی بشی، من باید به کدوم ریتم برقصم؟)

(باید برقصم؟)

(این کمترین کاریه که می‌تونی بکنی.)

(یک روز سخت با My Star احساساتی)

(منشی بداخلاق من)

(منشی بداخلاق من)