Original subtitles

Naar beneden, iedereen! Ze komen terug!

Front-end, neem de front-end.

Ik heb pijn slecht, Chuck. Ik ga misschien dood.

Je bent gekwetst, maar je komt wel goed. Je gaat niet dood.

Waar is het dichtstbijzijnde ziekenhuis?

- Diverse steden, meneer. - Hoe ver is dat?

50 kilometers, sir.

Stel dat je daar beneden en hulp halen hier.

Aye Aye mijnheer. Kent u de weg, Mac?

Ik ga met u, meneer.

Laten we opduwen.

Elke Jappen hier in de buurt?

Alleen die daar, meneer.

Dit was de Filippijnen in het voorjaar van 1942

en dit de laatste van motortorpedoboot eskader 3,

waarin algemene MacArthur en zijn personeel had genomen door de Japanse lijnen

in hun historische ontsnapping uit corregidor een maand eerder.

Voor de komende drie dagen verborg we

in een eenzaam, verlaten vuurtoren,

likken onze wonden, als het ware,

weten niet wat te doen of waar te gaan.

Heb je iets op die nog geworden?

Ik doe mijn best, meneer.

Niet dat ik denk dat het veel uitmaakt ene of de andere kant op,

Ik zou graag willen weten wat er gaande is in deze oorlog.

Oké, meneer.

Ik zal het proberen.

Sorry meneer.

Wat weet jij?

Het is mijn favoriete dance tune, ook!

Ah, ik zei.

We onderbreken dit programma

om u een speciale uitzending te brengen.

Dit is de stem van de vrijheid

uit Verenigde Staten hoofdkwartier in corregidor.

Bataan is gedaald.

Met hoofden bloederige maar ongebogen,

de Philippine- Amerikaanse troepen

Op deze oorlog verwoeste en bloed bevlekte schiereiland

hebben overgegeven aan de overmacht van de vijand.

Geblokkeerd door zee,

afgesneden van alle bronnen van hulp

in de Filippijnen en in Amerika,

deze strijders hebben gedragen

alles wat het menselijk uithoudingsvermogen kon verdragen.

Maar de beslissing moest komen.

Mannen vechten onder de vlag van een onwrikbaar geloof

zijn gemaakt van iets meer dan vlees,

maar ze zijn niet gemaakt van ondoordringbaar staal.

Het vruchtvlees moet leveren eindelijk.

Endurance smelt weg, dus Bataan is gedaald.

Maar de geest dat maakte het staan ​​een baken voor alle

de Liberty-liefhebbende volkeren van de wereld kan niet falen.

Nou, dat is het dan.

Je Fellows nog steeds die passes

generaal MacArthur gaf ons?

Ja.

Aye Aye mijnheer.

Oke. Van nu af aan, je bent op uw eigen.

Als je kunt krijgen om Del Monte vliegveld op Mindanao,

ze oughta goed voor een prioriteit één lift naar Australië te zijn.

Mindanao ... Maar dat is 200 mijl!

Onze enige kans is op te splitsen.

Reis alleen of in paren.

Anders zullen we te opvallend zijn.

Chuck, hoe zit je leidt af.

De rest van ons zal volgen

bij half uur.

Aye Aye mijnheer.

Jim.

Ik hoop dat je weer te zien, meneer.

- Mike. - Doe het rustig aan, Joe.

- Fred. - Succes.

- Skipper. - Succes.

Mr. Palmer!

Ik denk dat ik ook mee te gaan, meneer.

Okee.

- Tot ziens, schipper. - Tot ziens, Mitchell.

- Tot ziens, Mike. - Kijk die arm, Joe.

Oké, Jim.

Oké als ik kom, samen met u, meneer?

Waarom niet.

Er was een veel wandelen voor ons na dat.

Langs landelijke wegen,

tot jungles in equatoriale warmte,

soms taille-diep in water,

en alles over ons mensen, altijd mensen,

bewegen, op zoek om te ontsnappen.

Later sprak men van de jap overstroming,

maar er was geen overstroming van Jappen, dan niet.

We waren de zondvloed.

De Jappen waren net de rotsen in de muren

steken rond die wij, de zondvloed, stroomde.

Gedurende twee weken en twee dagen waren we op de verhuizing,

pauzeren kort af en toe

om onze pijnlijke voeten te baden en te rusten onze vermoeide lichamen,

altijd met mensen refugeeing uit hun huizen.

Tot op het laatst kwamen we in de richting van een stad

waar alle drijfhout van de vloed leek te zijn vastgelopen.

Het was de stad van tacloban, aan de noord-oostelijke kust

van het eiland Leyte.

Ik zei dat je niet om jam van de plaats!

Ga nu verder! Ga verder weg hier.

Terughouden. Man, er is geen benzine.

Ik zei dat je om verder te gaan snel.

Je bent jammen op de plaats.

Blijven bewegen. Elke plek is beter dan dit.

Ik zei je, je kunt niet naar binnen.

Hallo, sergeant, die is in opdracht hier?

Oh.

Kolonel Benson, meneer. Hij is binnen.

Heel goed, dank je.

Ik ga proberen om de kolonel te zien.

Je circuleren en zien wat de score is.

Rechtsaf.

We moeten de Amerikaanse kolonel te zien.

Het is het belangrijkste.

De kolonel kan niet zien nu iedereen gelijk.

Het is voor mijn neef. Ze is erg ziek.

Ze is thuis, als ze niet gaan

naar het ziekenhuis in een keer, kan ze sterven.

Het spijt me, dan moet je je beurt wachten.

Kijk, dit document, als de kolonel alleen dit document zal ondertekenen.

Luister, dame, orders zijn orders.

U mensen, een stapje terug. Sta daar terug!

Je begrijpt het niet. Mijn neef gaat om een ​​baby te hebben!

Ze is erg ziek! Er is geen arts overal!

Ze moet naar het ziekenhuis. Het is een keizersnede baby.

Ja, dame, ik volledig begrijpen, maar het is onmogelijk,

we kunnen niet de problemen van iedereen op te lossen.

Ik moet de kolonel te zien. Hij moet dit document ondertekenen!

Take it easy, juffrouw, ik heb mijn orders gekregen.

Je moet je beurt wachten.

Wat wil je?

Oh, Ensign Palmer, kapitein, torpedo squadron 3.

Squadron 3, eh? Wanneer ben je blazen?

Juist nu, van Sebu.

Ik zou graag de kolonel te zien voor een moment.

Het is een militaire aangelegenheid.

MacArthur of nee, de kolonel zal waarschijnlijk

kauwen mijn staart af voor deze, maar goed, ga naar boven.

- Dank je. - Hé, wat dacht je van me?

Oké, sta hier terug,

een stapje terug! Niet duwen.

Hij kan niet zorgen voor jullie allemaal.

Doe het rustig aan.

Kolonel Benson?

Ja?

Ensign Palmer, meneer, torpedo squadron 3.

Waar kom je vandaan?

Ik liep gewoon van Sebu, kolonel.

Op je handen en knieën?

Praktisch.

Nou ja, wat is uw rundvlees?

Seaman Mitchell en ik wil graag naar de luchthaven van Del Monte te krijgen op Mindanao, meneer.

Waarvoor?

De Jappen nam dat strook 10 dagen geleden.

Save je jongens een lange reis.

U kunt hier blijven en overgave.

Overgave?

Ik heb opdracht gekregen om al onze krachten overgeven

op dit eiland om 20:00 uur vanavond.

Maakt dat ons inbegrepen?

Het doet, als je hier bent.

In de tussentijd zijn we een klein feestje hier vanavond.

Waarom ga je jongens niet vasthouden rond en help ons een beetje drinken prikkeldraad.

Nou, het klinkt fascinerend, kolonel, maar ik persoonlijk

hebben genoeg van prikkeldraad.

Hebt u een beter idee?

Nou, ik dacht dat als ik een boot kon krijgen

Ik zou nog een kans op Australië te hebben.

Welk soort?

Motor.

Er zijn geen.

Nou ja, misschien een zeilboot.

Een zeilboot? Naar Australië?

Weet je hoe ver het is naar Australië?

1.200 mijl, zou ik zeggen.

Het is dichter bij 1.300.

Trouwens, boten kosten geld. Hoeveel heb je?

$ 40 in de Amerikaanse en ongeveer 10 pesos.

Palmer, gebruikte ik om te denken de marine had enkele hersenen,

maar ik ben zeker begint te twijfelen.

Echter...

In het belang van inter-service Harmony,

misschien kunnen we een tikje staan.

Zeg, uh, 2.000 pesos.

Kolonel, dat is erg gul.

Het mag geen naam hebben.

Het is slechts geld.

Natuurlijk, als de Jappen weten te komen over deze,

ze zullen waarschijnlijk aanklagen mij, maar veel geluk voor u, Palmer.

- Licht het anker. - Dank u, kolonel.

By the way, ga dan naar het einde van de gang en zie luitenant Gibbs.

Zeg hem dat ik gezegd heb een probleem slip voor een aantal nieuwe kleren te geven.

We kunnen de marine niet te hebben lopen rond op zoek als dat.

De admiraal misschien niet like it!

Ja meneer.

Uh, kolonel, ik weet dat je overspoeld bent,

maar ik toevallig overhear iets dat buiten

dat ik denk dat is nogal dringend.

Alles is urgent.

- Nou, meneer, dit gaat over een ... - Een meisje?

Nou, ja, of liever haar neef.

Ze gaat een baby, het is een keizersnede te hebben.

Nou, dat is alles wat we nu nodig, een keizersnede.

Maar als je haar kon zien voor slechts een minuut,

ze wil alleen dat u een papieren te ondertekenen.

Goed kijken, eh?

Nou, oke, Palmer, stuur haar op.

Een mooi gezicht kan helpen neem mijn gedachten af ​​vanavond.

Dank u meneer.

Veel succes, kolonel.

Good luck, Palmer.

Gezagvoerder!

Hij zal?

Oh, dame!

Oh, dame?

U kunt zich nu gaan.

Hey, Chuck. Chuck! Hier!

Dank u, kapitein.

Eerste deur naar rechts, boven aan de trap.

Deze jongens zijn afkomstig uit het grondpersoneel op Del Monte vliegveld.

Ze vlogen net binnen. Vertel hem wat is er, bud.

Nee, je hoeft niet. Ik heb het alleen van de kolonel.

Elk van je medemensen wil naar Australië?

- Australië? - Ja tuurlijk. - Jij zei het.

Oké, we vertrekken vanavond,

als iemand wil verzenden op.

- Het verlaten van hoe? - Door zeilboot.

Zeilboot? Zeg, ben je gek geworden?

Wat weten we over zeilboten? We zijn in de lucht corps!

We zijn leger jongens.

Oké, ik heb 2.000 pesos

om een ​​boot te kopen en stock is.

Anders is het een jap concentratiekamp.

Wat zeg je, Jim?

Ja, maar een zeilboot ...

U wilt terug te gaan naar dat benzinestation in pocatello, vind je niet?

- Zeker, maar ... - Nou, dan is dit je kans.

Kom op, jongens, make-up je geest.

Nou, wat hebben we te verliezen?

Ik zou liever verdrinken dan sterven van de honger in een jap boog pen.

- Oke laten we gaan. - Past bij me.

Ik doe mee.

Oké, hier is 1.000 pesos.

Het is voor benodigdheden.

Ik geef je een lijst van wat we nodig hebben.

Maak elke nikkel tellen.

Ik zal zorgen voor de boot.

We zien elkaar op de steiger om 18:00 scherp.

Oké, verhuizen.

Kokosnoten, bananen, mango's,

gedroogde vis, kerosine, melk.

Melk? Hé, wacht eens even, wat is dit?

375 pesos voor 25 pint blikjes melk?

Je zei dat melk krijgen, we hebben het.

Ja, maar dat is ongeveer $ 10 per blikje.

Er is een oorlog op.

Chuck!

Kijk wat ik heb gevonden.

Is hij niet schattig?

Ja, en mollige, ook. Hij zal goed roosteren.

Wat?

Je bedoelt dat je Wilmer zou eten?

Om de laatste oink. Stow hem aan boord.

En zwepen hem down up naar voren.

U Fellows beter opschieten met de rest van dit vistuig hier.

Mr. Palmer. Mr. Palmer!

Ik wil je bedanken voor wat je voor ons deed vanmorgen.

Oh, het was niets.

Mijn neef zou gestorven zijn als jij er niet was geweest.

Nu heeft ze een zoon.

Een jongen! Oh dat is geweldig.

- Geef haar mijn complimenten. - Dank je.

Ga je echt naar Australië op een barco?

Dat is de bedoeling.

Het is de verkeerde tijd van het jaar.

De zuidwestelijke moesson blazen.

Nou, het is dat of de Jappen.

Hebt u een Barco gezeild?

Nee heb jij?

Vele keren.

Nou, waarom ga je niet met ons mee? Kan je koken?

Ja, ik kan koken. Maar iemand heeft om hier te blijven en vechten.

Met wat? Pop guns?

Trouwens, wat kon een knappe meid als -

er zijn vele plaatsen die men kan verbergen in de heuvels.

Verbergen? Wie wil verbergen?

Mijn land is zinkende, en ieders weglopen.

Kijk, dame, het kost de Amerikaanse overheid

$ 2.650 aan een zeeman uit te maken van mij.

Nu, misschien in Australië Ik kan het type van de strijd Ik was opgeleid te vinden.

Ik denk dat het verkeerd is. De oorlog is hier.

Als je echt wilt om te vechten, hier is waar je ons het meest kan helpen.

Je weet wel, voor iemand die niet een Filippijnse,

je bent zeker om jezelf alle uitgewerkt.

Ik ben Frans, maar dit is mijn huis.

Dit zijn mijn mensen. Ik zal niet weglopen.

Ik zal hier blijven en vechten zo lang als ik kan.

Oké, dat is uw voorrecht.

Het spijt me als ik je heb beledigd.

Ik had het recht niet tot je spreken zoals ik deed.

Okee.

Vaarwel.

Vaarwel.

Hey, Chuck.

Het gaat om 18:00 uur. Hoe zit het duwen uit?

Okee. Vaarwel.

Zoals ze zeggen in de Filippijnen, god lopen met je mee.

Dank je.

Je bent zeker dat je niet met ons mee?

Nee.

Vaarwel.

Hé, jongens, geef ons een hand met deze planken.

Hijs de plaat.

Wat hij bedoelt, het blad?

Ik heb nog nooit gehoord van een vel.

Haal het lood uit, hijsen het zeil, het zeil!

Oké, je lubbers land, zal ik je laten zien hoe.

Hier, ozzy, neem een ​​lijn.

Trek eraan.

Nu, let op het daar. Laat het niet vervuilen.

Man de stempels.

Kom op, deze dingen steken uit het water.

Als je het mij vraagt, daar gaat de enige slimme jongen in deze boot.

Get over, krijg over. Zet hem, zult u, draai het!

Draai het!

Nou, de jonge dame had gelijk.

We duurde ongeveer 72 uur.

Ik heb een vrij goede stormen gezien in Kansas, maar broeder, hebben we het gehad.

Het heet een Chubasco. Ze komen allemaal van een plotselinge.

Oh, ze doen!

Nou ja, in ieder geval zijn we allemaal hier.

- Ja meneer. - Aye aye, schipper.

Wat geeft nu?

Het lijkt alsof we zullen moeten zwemmen voor.

Hoe ver zijn we?

Ongeveer acht mijl, ik oordeel.

Acht mijl? Dat is verder dan ik kan lopen!

Ik ben niet van plan om iemand van jullie jongens vragen

om het te proberen als je niet wilt.

De kans bestaat dat een jap boot langs komen en je redden.

Laten we gaan.

Goed, kamer voor mij.

Ik niet, ik kan niet zwemmen een likken.

- Ik ook niet. - Ik niet, broer, niet acht mijl.

Oke. Als een van ons maken, zullen we een boot sturen voor u.

De marine vertelt ons dat als je eenmaal begint,

niet stoppen om te rusten.

Anders kunt u uw spieren zullen stelletje omhoog aan jou.

Kom binnen, jongens, het water is prima.

Doe het rustig aan.

Iedere man die zijn adem praten of schreeuwen verspilt

geeft zichzelf gewoon dat er veel minder kans om te leven.

Ja meneer.

Doe het rustig aan.

Hoe laat denk je dat het is?

Over de middag.

Oh, Jim!

Ja?

Ik kan bodem raken.

Ja?

Ja! Ja.

Chuck.

Ik kan geen stap te nemen.

Je moet.

Ik kan mijn benen niet bewegen.

We zullen het proberen. Dat tij zal komen in

in een paar minuten en dan zullen we moeten verder lopen dan ooit.

Ik kan het niet. Als ik begin,

Ik zal gewoon naar beneden vallen en verdrinken.

Nou, dan zwemmen.

Ik kan ook niet zwemmen.

Ik kan mijn spieren krimp.

Ik kan me niet bewegen op alle.

We zullen het proberen. Je kunt het. Je moet.

Het heeft geen zin, Chuck.

Het heeft geen zin, ik ben klaar.

Hier. Ik zal je helpen.

Dat is grappig. Ik kan me niet bewegen, ook niet.

B-maar we kunnen hier niet staan ​​en verdrinken.

He kijk!

Kijken! Een boot!

Hier!

Hi! Hi!

Hier!

- Filippino's! - Help hem eerst.

Waar zijn we?

Dit is een vissersdorp aan Leyte, meneer.

Leyte? Dat is waar we vandaan begonnen.

Beter niet te praten, meneer.

Je hebt alle tien van ons?

Negen zijn hier, maar, meneer.

Onze mannen zijn nog steeds op zoek.

Wie ben je?

Ik ben Miguel, meneer.

Ik geef les in de school.

De Jappen ...

Maak je geen zorgen, meneer.

De Jappen zijn ver weg, acht kilometer.

Ze waren hier.

Ze zochten onze huizen.

Daarna maakten ze een toespraak en ging weg.

Maar ... zeker uw mensen weten

dat de Jappen je doden als je Amerikanen verbergen.

Mijn mensen kennen.

Hij was ver weg in het water toen ik hem gevonden.

In deze kamer.

Je hebt een dokter in het dorp?

De dokter is erg ver weg, meneer, drie dagen.

Liggen, meneer.

Gelieve, neerleggen.

Hij was een van onze mannen.

Ik heb hem niet erg lang, maar hij was een goede man.

Hij vroeg niet hier uit te komen.

Misschien stierf hij niet vechten kogels,

maar in ieder geval dat hij omgekomen bij hun poging om zichzelf te houden

in de oorlog, in plaats van overgave.

Dat is alles wat ik weet over hem,

maar misschien zal het een troost voor al degenen die van hem houden zijn.

Okay, Miguel, kunt u dan nu nemen.

Onze vader, die in de hemel zijt, Uw Naam worde geheiligd.

Uw koninkrijk kome,

Uw wil geschiede op aarde zoals in de hemel.

Geef ons vandaag ons dagelijks brood

en vergeef ons onze schuld,

gelijk ook wij vergeven onzen schuldenaren.

Breng ons niet in verleiding.

En verlos ons van het kwade.

Gaan! De japanners!

Snel!

Wacht! Wacht!

De Japanners kunnen dit beschouwen als een rebellie.

Ik zal het lichaam over te nemen voor hen en uit te leggen.

De Amerikaanse is begraven, en u zult niet vertellen.

Komen.

Welkom.

Welkom bij ons dorp.

De Amerikanen, ze zijn hier?

- Ze zijn gegaan, meneer. - Waar?

Back daar, meneer, naar de bergen, sir.

Wij zijn gekomen om u te redden van hen.

Meneer, u ons vleien.

Je bent te goed voor ons alleen, sir.

- Banzai! - Banzai! Banzai!

Nu zult u ons helpen de Amerikanen?

Meneer, kan je ze niet vinden. Ze zijn verdwenen in het niets.

Er is geen ze te vinden.

U en de kinderen zullen sterven als je de Amerikanen te verbergen.

Meneer, we ze niet verbergen.

Ze kwamen met geweren; We hebben geen wapens.

Ze bleven met geweren.

We hadden geen wapens om ze te laten gaan.

Nu kom je met geweren en ze zijn weggelopen.

Waar zijn ze heen gegaan?

Wie weet waar de Amerikaan gaat?

U.

Heeft hij de waarheid spreekt?

Het is zoals hij zegt.

De Amerikanen waren hier, maar bleef slechts een uur, meneer.

Elke Filipino die een Amerikaan te beschermen zal worden doodgeschoten.

De Filippijnen zijn nu onderdeel van het Japanse keizerrijk.

- Banzai! - Banzai! Banzai!

Waar ga je heen, Juan?

Ik was nergens heen.

Ik kwam naar beneden om te kijken naar mijn boot.

Je ging naar de Japanse over de Amerikanen te vertellen.

Ik zweer ... Ik zweer het, ik niet was!

Je weet dat ik zou niet liegen. Ik zweer het.

Ga zitten, alstublieft. We hebben u iets gebracht.

Het is een kip.

Eet het op.

Eet alles.

Allemaal?

Allemaal.

Eet het op.

Ik kan het niet.

Je bent een vijfde columnist en een slechte man.

We gaan je vermoorden.

Nee! Het is niet waar! Je kunt me niet doden.

Nee nee! Nee, niet schieten!

Ik zal niet de Japanse vertellen, ik zweer het.

Alle door de zomer en herfst van 1942

we waren constant op de vlucht,

nooit wetend van een uur tot de volgende, waar we zouden eindigen.

Steeds meer Japanners hadden in de Filippijnen komen,

en hun patrouilles waren nooit stil.

"Bamboo Amerikanen" de Filippino ons geroepen,

als we begonnen om meer en meer kijken

als een stel vogelverschrikkers en cut-keel.

Vooralsnog is het idee van terug te vechten,

van het doden van Jappen, eerlijk gezegd, had zelfs niet bij ons opgekomen.

We waren te druk gewoon op nahoudt.

Maar er was het monteren van onrust onder ons.

We begonnen te ontrafeld en op losse eindjes worden.

Ik figuur, als er geen slip-up geweest,

de overheid is me bijna $ 800 in achterstallig loon.

$ 796,46, om precies te zijn.

Je moet leven om het te besteden!

Ik streef ernaar om.

Ik heb niet leuren gas terug naar huis die jaren allemaal

om dat te laten jerk neef van mij over te nemen.

Ik heb veel uitgezocht rechts op de beste hoek in Pocatello.

Yakkety yukkety-yuk!

We zullen bukken rond deze bossen voor de rest van ons leven.

Is dat niet zo, Palmer?

Niet ik. Ik ben een stad jongen mezelf.

Dit landelijke leven begint om me naar beneden te krijgen.

Ik ben voor het naar het noorden weer.

Terug naar waar we vandaan begonnen?

Het is mogelijk. Een beetje dichter rond de oren, man.

Hey, ik had nooit gedacht van deze.

Stel dat de overheid cijfers die ik ben dood

en geeft dat alles terug te betalen aan die eikel neef van mij?

Ze kunnen het niet doen. Ik zal aanklagen 'em!

Ik zal! Ik zal aanklagen 'em!

Jap patrouille! Jap patrouille!

Aah!

Aah!

Kijk voor Mitch.

Haskey, Osborne, houd me gedekt.

Dat was het eerste moment van echte voldoening we hadden

in zeven en een halve maand.

We hadden onze eerste Jappen gedood.

Soms waarschijnlijk dacht dat je dat de mensen

terug in Amerika was je vergeten.

Maar heb je het mis.

MacArthur will be back een dezer dagen,

en hij zal rijden de Jappen duidelijk uit van deze eilanden,

weer terug waar ze horen!

Wat is dit allemaal?

Ondertussen zijn we Amerikanen die hier al zijn,

we hebben besloten dat