Original subtitles

[

[ G

[ GM

[ GMT

[ GMTe

[ GMTea

[ GMTeam

[ GMTeam-

[ GMTeam-m

[ GMTeam-mo

[ GMTeam-mov

[ GMTeam-movi

[ GMTeam-movie

[ GMTeam-movies

[ GMTeam-movies ]

SUBrip ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ [GMTeam]

Βασισμένη στο βιβλίο της Αγκαθα Κρίστι, ''Τραγικό Ιντερμέτζο''.

-Τι έγινε; -Θα μας κάνει καλό καιρό.

Ελιάν, τι κάνεις;

Είδα έναν τρομερό εφιάλτη. Η καρδιά μου πάει να σπάσει.

-Γιατί με ξύπνησες; -Ο Ανρί κοιμάται.

'Ανοιγα τον φούρνο... Δεν έχω κουράγιο να το πω.

Κάτι έχω για να βλέπω τέτοια όνειρα.

'Η φταίνε οι Κολιέ που έρχονται σήμερα.

Με αγχώνουν.

Η Κλαιρ, όχι ο Πιερ. Να είσαι ευγενική μαζί της.

Θα είμαι, αλλά πάψε, σε παρακαλώ.

-Τι ώρα είναι; -Θα σου φέρω καφέ.

Θέλω να κοιμηθώ, όχι καφέ! Πέθανα με τις εκπτώσεις.

Εφτά το πρωί!

Σπίνοι! 'Ελα να δεις!

Κοιμάμαι!

Μαρμελάδα!

Ορίστε, καρδιά μου. Μη βάλεις πολύ βούτυρο.

Τι νέα;

Θα πέσει πάνω μας βόμβα!

-Σήμερα έρχονται οι Κολιέ; -'Ετσι φαίνεται.

-Δεν μπόρεσες να κοιμηθείς; -Μην το κάνεις χειρότερο.

-Με τα παιδιά τους; -Μόνοι.

Αγαπώ τα παιδιά, αλλά εδώ είναι επικίνδυνα.

-Μην υπερβάλεις. -Αν ξεφύγει καμιά σφαίρα...

-Θυμάσαι τι σου είπα; -Για την Κλαιρ;

Ποιος άλλος θα έρθει; Η Εστέρ, υποθέτω.

-Γιατί λες ότι υποθέτεις; -'Ετσι τι λέω.

Στο μεγάλο βάζο είναι με μούρα;

-Μη βάλεις τις φωνές. -Αν αλλάζεις γνώμη, τηλεφώνησε!

'Εφυγα χθες βράδυ, για να έρθω...

-Κι είχες ατύχημα; -Δεν είναι αυτό.

'Ημουν κουρασμένος. Σήμερα ξύπνησα στην άκρη του δρόμου.

Κουρασμένος! Σίγουρα δεν έγινε κάτι;

Βλέπεις κάτι; Αίμα, μυαλά, τρίχες...

-Με προκαλείς; -Φίλησέ με.

-Η Εστέρ είναι εδώ; -Μόνο η Μαρτ κι η Κλοέ.

-Θα έρθει, ε; -Καλύτερα να παρκάρεις πίσω.

Τα λέμε τη Δευτέρα.

Πρέπει να σου μιλήσω. Δεν έκλεισα μάτι όλη νύχτα.

-Δεν έχω καθόλου ενέργεια. -Θα ξεκουραστείς στους Παζές.

-Με τη βλαμμένη την Ελιάν! -Θα είμαι κι εγώ.

-Δε θα κάνουμε τίποτα. -Γιατί; Είναι μεγάλο σπίτι.

'Οχι, αν είμαι με την Κλαιρ.

Δε θα κάνουμε τίποτα.

Θα κοιμάσαι κι εγώ θα πηγαίνω για κολύμπι.

'Εχω δουλειά. Γιατί τηλεφώνησες;

Δεν ξέρω...

Πιερ, τι έχεις; Τι θέλεις;

-Θέλω να πάω στο σπίτι μου. -Δεν είσαι στο σπίτι σου τώρα;

-Τι είπα; -Θέλω να πάω σπίτι μου.

-Δεν το είπα. -Το είπες.

Με πήρε ο ύπνος.

'Ασε την Κλαιρ να οδηγήσει. Θα πάθεις τίποτα καμιά μέρα.

Μην τρως πολύ ψωμί. Θα σου κοπεί η όρεξη.

-Γιατί δεν τρώμε το αρνάκι; -Περιμένουμε τον πατέρα σας.

-Μία ώρα περιμένουμε! Τι κάνει; -Δουλεύει.

Μου σπάει να νεύρα!

Μη μιλάς άσχημα. Και μη διαβάζεις στο τραπέζι.

Μπαμπά, ο Ζαν με είπε σκύλα!

Μην καρφώνετε ο ένας τον άλλον!

45 λεπτά με τη μαλακισμένη!

Ο μπαμπάς είπε ''μαλακισμένη''!

Πάψτε!

-Θα πάω στο νοσοκομείο. -Δε θα φας μαζί μας;

Θα πάρω ένα σάντουιτς εκεί. Τι ώρα θα έρθει η αδελφή σου;

-Στις δύο, της είπα. -Θα γυρίσω στις τρεις.

-Γιατρέ, θα ήθελα... -Αργότερα, Λουίζ.

Ζενεβιέβ, τι συμβαίνει; Δεν παίρνεις τα φάρμακα;

Ξέρω... 'Εχεις σημειώσει μεγάλη πρόοδο...

...και τώρα φοβάσαι.

Τι φοβάσαι, Ζενεβιέβ;

'Οτι θα ξαναβρείς τη μνήμη σου;

'Οτι θ'αναγνωρίσεις την κόρη σου, όταν σ'επισκεφθεί;

Θα με διώξετε.

Σου είπα ότι μπορείς να μείνεις όσο επιθυμείς.

Δε μ'εμπιστεύεσαι;

Πρέπει να με υπακούσεις.

-Είναι σημαντικό; -Είναι απαραίτητο.

Τι κάνεις;

'Ημουν σίγουρη πως θα σ'έβρισκα εδώ.

Ο άντρας δε μεγαλώνει ποτέ, δεν κυοφορεί και παίζει με όπλα.

-Εσύ το έγραψες; -Σκανδιναβική παροιμία.

Πρόσεχε, είναι γεμάτο.

Φιλί;

-Ποιος σου το έκανε αυτό; -Η γάτα μου.

-Και τα μαλλιά σου; -Τα μακραίνω. Χάλια;

-'Οχι, πιο ωραία μακριά. -Ευχαριστώ.

Το αφεντικό μου λέει ότι φαίνομαι άλουστη.

-Πότε θα αλλάξεις δουλειά; -'Αντε χέσου, μαλάκα!

Συγνώμη.

Βρες μου δουλειά ή πλήρωνέ μου το νοίκι.

Και θ'ασχολούμαι μ'ενδιαφέροντα πράγματα. Ζωγραφική, γλυπτική..

Εσύ τα πας καλά με τη δουλειά σου;

-Τσακώνεστε; -Καθόλου.

'Ηρθε η Εστέρ.

Τι κάνεις, Μαρτ;

Πρόσεχε, είναι γεμάτο.

Θα κλειδώσω το δωμάτιο.

-Θέλεις να φύγω; -Δεν το είπα για σένα.

-'Ηρθαν οι Κολιέ; -Δε σε ήθελα γι'αυτό.

-Κι οι φίλοι μας απ'τη Ρώμη; -Θα είναι εδώ βραδινό, ελπίζω.

Σε ξαναρωτώ για τελευταία φορά. Να μην το πούμε στον Πιερ;

Λατρεύω τις εκπλήξεις! Μη μου το χαλάς!

Θα χαρεί πολύ.

Τον ξέρεις καλύτερα από μένα.

Πήγαινε να μιλήσεις στη Μαρτ. Είναι στο δωμάτιό της.

Νομίζω πως δεν είναι καλά.

Δεν έπρεπε να την καλέσουμε με την Εστέρ και τον Φιλίπ.

Μα γιατί;

-Δε χρειαζόταν να μ'υποδεχθείς. -Συγνώμη, δεν κοιμήθηκα καλά.

-Πώς πάει το βιβλίο σου; -Κόλλησα. Δε γράφω ούτε λέξη.

Βαρέθηκα να με ρωτούν πώς πάει, αν προχωράει...

'Ολοι με έχουν χεσμένο και καλά κάνουν.

Μήπως είσαι πικραμένος;

Αντιγράψατε την ιδέα μας!

Σορμπέ φρούτα του πάθους. Πάρτε κάτι άλλο.

Σου πάνε τα ροζ! Τι κάνεις;

Κι εσύ, Πιερ; Φαίνεσαι μια χαρά.

Τι κάνεις, Φιλίπ; Πού βρίσκεσαι;

Κάνε ό,τι θες, αλλά ο τύπος θα είναι η καταστροφή σου.

Σ'αγαπώ πολύ, αλλά παράτα με.

Καημένη Κλαιρ! Την κοροιδεύετε μπροστά στα μούτρα της! 'Αθλιο!

Τι είναι άθλιο; Ποιος είναι ο αθλιότερος;

Πες μου κάτι. Αν δεν υπήρχε ο Πιερ Κολιέ...

Δε φαντάζομαι τον κόσμο χωρίς τον Πιερ Κολιέ.

Καλό.

Τι τάξη πάει το αγοράκι σου;

Η κορούλα μου... Τελειώνει φέτος το σχολείο.

Βάλε τα στην κατάψυξη. Μας έπνιξαν στα παγωτά.

Δεν έχει ροδίσει. Μήπως είναι σε χαμηλή θερμοκρασία;

Πολύ καλά.

Τι θέλει να κάνει στη ζωή της η κόρη σου;

-Ανθρωπιστική βοήθεια. -Τι παράξενο!

Πολύ ωραίο, όμως. Πολύ θαρραλέο.

-Τι κάνεις, Κλαιρ; -Ο Πιερ πήγε για μπάνιο.

-Γιατί δεν πήγες; -Εγώ δεν κολυμπάω.

Είναι εντάξει αυτό για απόΨε;

-Θα μείνεις όλη μέρα εδώ μέσα; -Δεν ξέρω.

'Ηρθαμε να διασκεδάσουμε.

-'Ασε τη να μείνει, αν θέλει. -Κρίμα με τέτοιο καιρό.

Φιλίπ, μιας και είσαι εδώ, ας φανείς χρήσιμος.

Μπορείς να κουμπώσεις το φόρεμά μου;

'Οχι εδώ, σου είπα.

Θα τα παρατήσω.

Το χειρότερο είναι ότι σ'αγαπώ όλο και περισσότερο.

Κι εγώ σ'αγαπώ.

Βάλε μου ένα ποτό.

Τι σήμαινε, ''Θέλω να πάω σπίτι μου'';

-Πότε; -Σήμερα το πρωί, στο τηλέφωνο.

Με μια γυναίκα ένιωθες σαν στο σπίτι σου, είχες πει.

-Εγώ; -'Ετσι μου είχες πει.

Στη Βιλφράνς και μετά στο ξενοδοχείο στο Παρίσι.

-Δύο μήνες ευτυχία. -Σου είπα κάτι τέτοιο;

Πώς κατάφερες να ξεφύγεις απ'την αγκαλιά της...

...και πως οι άλλες γυναίκες ήταν τελείως άνοστες.

Σου τα είπα αυτά;

Και σε έσωσε η δουλειά σου.

'Ησουν χάλια, αλλά είχες τα κότσια να το ξεπεράσεις.

Παντρεύτηκες...

Και μετά γνώρισες εμένα ευτυχώς... Κι αυτό το είπες.

Ευτυχώς...

-Εκκωφαντικός θόρυβος. -Αυτό να λέγεται.

-Τι κάνεις; -Είναι άδειο! Πλάκα έκανα!

Μην το ξανακάνεις αυτό!

Θα πάω μέσα.

Μείνε. Δεν ήταν τίποτα.

-Κλοέ, είσαι τρελή! -Σκάσε, μεθύστακα!

'Ηταν άδειο, αλλά και πάλι μην το κάνετε ποτέ.

-'Ηρθαμε να κάνουμε μάθημα. -Εξαιρετική ιδέα.

Ανατόλ, γυναικείο όπλο. Μόνο δυο-τρεις προφυλάξεις.

Πρώτον, τα γυαλιά.

Ακουστικά...

Τέλεια. 'Ετσι μοιάζεις κι εσύ με κολεόπτερο.

Θέλω να γυρίσω σπίτι.

Μπλε θάλασσα + μιμόζες = Βιλφράνς = Λέα.

Δεν πήγες με τους άλλους;

Τα γενόσημα αντικαταθλιπτικά είναι λιγότερο αποτελεσματικά;

-Ποιος σου το είπε; -Ο φαρμακοποιός μου.

-'Εχεις κατάθλιΨη; -Θέλω να φύγω.

Στο σπίτι θα είναι χειρότερα. Το έχεις νιώσει ποτέ;

Διπλό αδιέξοδο.

'Οταν παγιδεύεσαι ανάμεσα σε δύο καταστάσεις.

Οι Αμερικανοί το λένε ''διπλό δεσμό''.

Είσαι ακριβός ψυχαναλυτής;

Ανάλυσέ το με τον Φιλίπ.

Εγώ σου μιλάω για την Εστέρ;

Είναι τρελό. Συνεχίζουν.

Τα χέρια μου μυρίζουν πυρίτιδα.

Να μυρίσω;

Μυρίζουν σαπούνι.

-Η μυρωδιά έχει ποτίσει. -Θα φύγει.

Κλαιρ, πρέπει να σου πω κάτι.

Ευχαριστώ για την κρέμα.

Το δέρμα μου είναι ξηρό μετά το μπάνιο.

-Με έβαλες δίπλα στην Κλαιρ; -Ναι, γιατί;

Κανένα πρόβλημα.

Το τραπέζι έχει δέκα σερβίτσια.

'Εχουν αργήσει, αλλά η πάπια δεν μπορεί να περιμένει.

Ποιος άργησε;

Φιλίπ, μετά το δείπνο έχουμε δουλειά.

Πάνω στην ώρα!

Ελπίζω να μην περιμένατε.

-Νόμιζα πως ήρθες με φίλο. -Ο σοφέρ μου έχει φάει.

Ανεβάζει τις βαλίτσες.

-Θα σου αρέσει ο ξενώνας. -Το σπίτι σας είναι υπέροχο.

Γνωρίζεις τον Πιερ, νομίζω.

Καλησπέρα, Πιερ... Δε θα με χαιρετήσεις;

Καλησπέρα, Λέα.

Η Κλαιρ, η γυναίκα μου. Από εδώ η Λέα. Σου έχω μιλήσει.

Ο Φιλίπ, η Μαρτ, η ανιψιά μας η Κλοέ, που είναι φοιτήτρια...

Είμαστε όλοι συγγενείς μεταξύ μας.

Εκτός από μένα.

Κανείς δε με σύστησε. Είμαι η Εστέρ Μπασμάν... Φίλη.

Καλλιτέχνις. Η Εστέρ έφτιαξε την προτομή του Ανρί.

Είναι στη Γερουσία.

-Εγώ σας ξέρω. -Αλήθεια;

Σας είδα πριν ένα μήνα σε μια ιταλική χαζοταινία.

Αλλά εσείς ήσαστε καλή.

Δίκιο έχει. Η ταινία ήταν κακή.

Πες ότι δε σου άρεσε η ταινία. Στενοχωριέμαι όταν μιλάς έτσι.

'Οουεν, φέρε ένα σερβίτσιο. Ανρί, το κρασί.

-Το φέρνω εγώ, αν θέλεις. -Θα το φέρω εγώ.

Γνωριστήκαμε στην πρεσβεία στη Ρώμη.

'Εψαχνε σπίτι στο Παρίσι και της είπαμε για το δυαράκι.

Το πήρα χωρίς να το σκεφτώ.

Ο Ανρί λέει ότι οι μεγάλες αποφάσεις δε θέλουν σκέΨη.

'Ηθελε πολλή δουλειά. Δεν έχω πάει ακόμα. Με φοβίζει.

'Εχω πεθάνει απ'τη βαρεμάρα!

Σε ποιο ξενοδοχείο πήγατε; Σ το Μουρανό ή το Μονταλαμπέρ;

-Στο Ζορζ Σαντ. -Στο Ζορζ Σενκ;

-Είναι στο 8ο διαμέρισμα; -'Οχι, στο 16ο.

Σε ένα αδιέξοδο. Πολύ όμορφο και ήσυχο.

-Και μου είναι βολικό. -Λατρεύω αυτό το ξενοδοχείο.

-Το ξέρετε; -Πολύ καλά. Πήγαινα με κάποιον.

Λίγο ψωμί, παρακαλώ.

Τι ωραία που είμαι στη Γαλλία! Η πάπια είναι υπέροχη.

Είσαι καλά; Σου έδωσα τη Χάμιλτον.

Πάμε. 'Εχουμε δρόμο.

-Μήπως να πάμε με το αμάξι; -Μου κάνει καλό το περπάτημα.

Πολύ ωραία η Ιταλίδα. Απίστευτο τι βγάζει η Ιταλία!

Είσαι κουρασμένη, αγάπη μου;

Θέλεις να πιεις μια λουιζα; Είναι απ'τον κήπο.

Πού πας;

-Μα τι έχεις; -Δεν ξέρω. 'Εχω νευρικότητα.

-'Ηταν ένα υπέροχο δείπνο. -Δε λέω γι'αυτό.

Είμαι πτώμα, Ελιάν. Πάω για ύπνο.

-Πού είναι η Εστέρ κι η Κλαιρ; -Για ύπνο.

Στην πισίνα.

Μπορείς να δεις.

Δε νιώθεις άσχημα που με ξαναείδες;

Εγώ θα στενοχωριόμουν.

'Ισως δε νιώθεις τίποτα.

Νιώθεις...

-'Ολα εντάξει, Μισέλ; -Το κρεβάτι είναι έτοιμο.

Σ'ευχαριστώ. 'Ερχομαι.

Ο Μισέλ, ο οδηγός μου.

Κάνει πολλά για μένα. Είναι αξιολάτρευτος.

Δεν ξέρω γιατί το είπα αυτό. Νομίζεις πως μιλάω πολύ;

-Δεν μπορώ να μείνω. -Τι παράξενο φως.

-Αδυνάτισες πολύ. Σου πάει. -Δεν μπορώ να μείνω.

Πήγαινε...

...αν θέλεις.

Κρύα χέρια...

Καλησπέρα.

-Απαγορεύεται το κάπνισμα μέσα. -Κατάλαβα.

Θέλεις ένα; Πού πας τέτοια ώρα;

-Στο δωμάτιό μου. -Ξέρεις πού είναι;

Καληνύχτα.

-Δεν είδα κανέναν. Είναι αργά; -Περασμένες έντεκα.

-Καφέ; -Ευχαριστώ... Πού είναι;

Ο Ανρί κι ο Φιλίπ δε γύρισαν. Η Κλοέ κοιμάται.

Η Κλαιρ ξύπνησε στις 10. Η Ελιάν την έστειλε για μανιτάρια

Επειδή έβρεξε το πρωί. Περίεργη ιδέα.

Η Ελιάν έχει πολλές περίεργες ιδέες.

Κι η Εστέρ;

Κόπηκα.

Πήγε στο χωριό για κυριακάτικες εφημερίδες.

-Μπορώ να σε βοηθήσω; -Δε χρειάζεται.

Μια στιγμή, παρακαλώ.

Παίρνω το αυτοκίνητο κι έρχομαι.

Τι κάνεις;

Το ίδιο, παρακαλώ.

Είχες καμιά ιστορία; Με τη γυναίκα σου, εννοώ.

Μήπως με τους άλλους;

Πάλι καλά. Φοβήθηκα.

'Ηταν τρέλα αυτό που κάναμε.

Αλλά ήταν ωραίο, ε;

-Το εννοείς; -Βέβαια.

Είναι τρομερό! Φοβάμαι τι σκέφτεσαι.

Χθες που σε είδα, συνειδητοποίησα κάτι.

'Ημουν δυστυχισμένη χωρίς εσένα.

'Ολα αυτά τα χρόνια...

Και χθες το βράδυ ήταν...

'Εφυγες σαν τον κλέφτη!

'Εχω κλείσει τραπέζι.

Δε θα φάω μαζί σου.

-Γιατί; -Δεν μπορώ.

-Και δε θέλω. -Σε απογοήτευσα.

'Οχι, ήταν πολύ ωραία. Το είχαμε ονειρευτεί.

Εγώ το είχα ονειρευτεί, χωρίς να τολμήσω να το πω.

Το όνειρο έγινε πραγματικότητα.

Είμαι δέκα χρόνια μεγαλύτερος...

...και με πολλές ευθύνες, οικογένεια, γυναίκα, παιδιά...

'Ηξερα ότι θα το πεις αυτό. Είδα τη γυναίκα σου.

-Την αγαπάς; -Πάρα πολύ.

Κρίμα, Πιερ. Με κοροιδεύεις.

Σου λέω την αλήθεια, Λέα.

Και η άλλη; Με σκοτώνει με το βλέμμα της.

Την πηγαίνεις στο Ζορζ Σαντ. 'Εχει γλυκιά φωνούλα.

Γλυκανάλατη και πουτανίσια φωνή.

Δεν άλλαξες σε δέκα χρόνια.

Είσαι ακόμα υποκριτής και κάθαρμα!

'Αστατος, ψεύτης...

Δειλός, χωρίς αρχίδια...

Αξιολύπητος!

Δε χρειάζεται να φάμε μαζί. Τα είπαμε όλα.

Μια νύχτα και με πετάς; Μπορείς να μου το κάνεις αυτό;

Μισέλ, έλα γρήγορα!

Τι έγινε;

Τίποτα.

-Τι κάνεις; -Γλίστρησε.

Ελάτε μαζί μου, παρακαλώ.

Κι εσείς, κυρία μου.

-Ανρί, ο Επιθεωρητής Γκρανζ. -Υπαστυνόμος.

-Εμείς γνωριζόμαστε. -Ο κ. Τομά, ιατροδικαστής.

Σας παρακαλώ να μην αναφέρετε το όνομά μου στον Τύπο.

Θα κάνουμε ό,τι είναι δυνατό.

-Πού έχετε την Κλαιρ; -Την προφυλακίσαμε.

-Ομολόγησε; -Δεν μπορεί να μιλήσει.

-Και τα παιδιά; -Ειδοποίησα την 'Ελσα.

Βρήκαμε αυτό στην τσέπη του. Σας λέει κάτι;

Απολύτως τίποτα.

Ο Πιερ ήταν ψυχίατρος. Σημείωνε τα όνειρά του.

Κι αυτό;

Αυτό είναι ένας Λεοπόλδος.

Smith & Wensοn. 38άρι. Με ξύλινη λαβή.

Μοιάζει με τον Λεοπόλδο που έχω στη συλλογή μου.

Δίνω ονόματα στα όπλα μου.

-Γιατί το ρίξατε στο νερό; -Δεν το έριξα.

Το πήρα στα χέρια μου, έτρεμα και μου γλίστρησε.

-Ποιος σας είπε να το πάρετε; -Τι θα κάνατε στη θέση μου;

-'Ενα θύμα ήταν αρκετό. -'Εχετε άδεια για όλα τα όπλα;

'Αδειες, πιστοποιητικά...

Φυσικά. Είμαι γερουσιαστής. Είκοσι χρόνια κάνω συλλογή.

-'Ηξερα πως θα γίνει ατύχημα. -'Οχι ατύχημα, κυρία. Φόνος.

-Φόνος; -Τι νόμιζες πως ήταν;

Δεν ξέρω! Ατύχημα, αυτοκτονία, παιχνίδι...

-'Οχι φόνος... Καημένη Κλαιρ! -Καημένος Πιερ, θέλεις να πεις.

Καημένη Κλαιρ...Γιατί το έκανε; Για εκείνον ζούσε.

Από ζήλια.

Αυτό είναι γελοίο! Την απατούσε εδώ και δέκα χρόνια με όλες.

Ναι, με όλες.

Είναι παράλογο. 'Οπως έλεγα στον Υ παστυνόμο...

...όταν είδα τους τρεις, την Κλαιρ, την Εστέρ, τον Πιερ...

...νόμιζα πως το είχαν σκηνοθετήσει.

Για να πιστέψω ότι συνέβη αυτό που πραγματικά συνέβη.

Συνέβη, όμως;

Πάμε. Θέλω να δω τη συλλογή σας.

-Μπερτράν, εντάξει; -Κλείσαμε το χώρο.

Δεν μπορείτε να μείνετε εδώ. Θα κάνουμε έρευνα.

Δεν μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την πισίνα;

Σκόπευες να κάνεις μπάνιο;

Σέρβιρες την κυρία Μαντοβάνι και τον φίλο της, τον σοφέρ;

Η κυρία Μαντοβάνι έφυγε, κυρία.

-Πώς έφυγε; Πότε; -'Εφυγε με τον φίλο της.

-Μάζεψαν τα πράγματα. -Χωρίς ένα αντίο. Απίστευτο!

-Το ξέρω. Λάθος που την κάλεσα. -Το πιστεύεις αυτό;

Μέχρι τώρα, περνούσα υπέροχα τα Σαββατοκύριακά μου.

Τουλάχιστον χωρίς νεκρό!

Ο 'Οουεν είναι διαμάντι. Σάντουιτς πάπιας! Ευφυές!

Δε θα σερβίραμε κυνήγι...

Θα το βουλώσεις, γαμώτο;

Είπα κάτι;

-Εσύ είσαι; -Δε με πήρε ο ύπνος. ΔιΨούσα.

-Είσαι καλά; -'Ετσι κι έτσι.

-Βγήκες έξω; -'Εκανα μια βόλτα.

-Σ'ενοχλώ; -Δεν έχω όρεξη να μιλάω.

-Συγνώμη. -Δεν πειράζει.

Δεν πρόλαβα να σου το πω...

Συμπαθούσα πολύ τον Πιερ.

Πάω για ύπνο. Θα μείνεις;

Θα τσιμπήσω κάτι.

-Ν'αφήσω το φως; -Σε παρακαλώ.

Πιστεύεις ότι η Κλαιρ είναι ένοχη;

Τίποτα δεν πιστεύω.

-'Εχεις κάτι για πονοκέφαλο; -Πάω να φέρω χάπια.

Πού ήσαστε; Τι κάνατε;

'Ημουν...

Είχα πάει να μαζέΨω μανιτάρια για το δείπνο...

...στο δασάκι πίσω απ'την πισίνα.

Μαζεύατε μανιτάρια, λοιπόν. Τι ώρα ήταν;

-Πότε; -'Οταν ακούσατε πυροβολισμό.

Δεν ξέρω. Γύρω στις δώδεκα.

Τρομάξατε;

Ξαφνιαστήκατε; Πώς αντιδράσατε;

Πήγα να δω...

Και είδατε... Τι είδατε;

Τον Πιερ...

Αίμα... Και μετά το όπλο...

-Μάζεψα το όπλο. -Και μετά;

Δεν ξέρω.

Κάθισα... Είχα ζαλιστεί.

Και μετά είδα την Εστέρ και την Ελιάν να με κοιτούν.

Δεν καταλαβαίνω.

-Ο άντρας σας μέσα στα αίματα. -Δεν είπα κάτι τέτοιο.

Αιμορραγεί... Γιατί πιάσατε το όπλο αντί να τον βοηθήσετε;

-Δεν ξέρω. -Πάψτε!

ΠάΨτε να λέτε, ''δεν ξέρω''! Μου ''τρυπάει'' το κεφάλι.

Προσπαθήστε να θυμηθείτε.

-Πάω να σας φέρω ένα χάπι. -Ευχαριστώ.

Αυτό το περίστροφο, αυτό το 38άρι...

Δεν ξέρετε γιατί το μαζέψατε. Δεν πυροβολήσατε, λέτε.

Πυροβόλησα.

Την προηγούμενη μέρα.

Κι εγώ πρέπει να σας πιστέψω;

Λέω ό,τι ξέρω.

Λιζέτ, χαμήλωσέ το!

Ο φόνος του Πιερ Κολιέ...

...έχει προκαλέσει συζήτηση και πολλά ερωτήματα.

Η αστυνομία έχει δώσει ελάχιστα στοιχεία.

Η Λέα Μαντοβάνι είναι η καλεσμένη μας.

Γυρίσατε στη Γαλλία, μετά από πολλά χρόνια στην Ιταλία.

'Ηρθα για λίγες μέρες.

Γνωρίζατε τον Πιερ Κολιέ. Πώς αντιδράσατε σ'αυτό το δράμα;

Δεν είναι μυστικό. Είχα σχέση με τον Πιερ παλιά.

Το έμαθα, όπως όλοι, απ'τις ειδήσεις.

'Ηταν τρομερό σοκ.

Με τρόμαξες!

-Και ξανασμίξατε πρόσφατα. -Δεν ξανασμίξαμε.

Συναντηθήκαμε σε φιλικό σπίτι, την παραμονή του φόνου.

-Καθαρή σύμπτωση, για μένα. -Το ίδιο πιστεύει η αστυνομία;

-Δεν πιστεύει κάτι άλλο. -Σας έχουν ανακρίνει;

'Οχι ακόμα... Δεν είμαι η προτεραιότητά τους.

Σου ερχόμαστε, γλυκιά μου.

Η έρευνά τους επικεντρώνεται στη χήρα του θύματος;

Ουδέν σχόλιον.

Σε αντίθεση με τους άλλους.

Αρκετά.

Είναι απλό. Αν η Βαλλιστική πει ότι είναι 9 χιλιοστών.

Είναι... Και κοντόκανο.

-Κι αυτό, 38άρι. Καμιά εξήγηση; -Αν έχετε ένα, το αγοράζω.

-Καμιά υπόθεση; Καμιά ιδέα; -'Ηταν παγίδα.

-Για τη σύζυγο; -Για εμάς.

'Ηθελαν να πιστέψουμε το αυτονόητο.

Και ήταν προμελετημένο.

-Ανρί, έμαθες κάτι; -Δε μου λένε τίποτα.

Μα έρχονται εδώ κάθε μέρα και δεν κρατούν σημειώσεις.

-Δεν χρειάζεται. -Δε θα τηλεφωνήσεις σε κανέναν;

Γιατί είσαι Γερουσιαστής; Πες μου να ξέρω.

Με κουράζεις.

-Τι είπες; -Με κουράζεις.

Πόσα όπλα έχετε εκτός απ'τις καραμπίνες;

Γύρω στα είκοσι.

Κύριε Γερουσιαστά, με κάθε σεβασμό...

...''γύρω στα είκοσι'', δεν είναι απάντηση.

Υπαστυνόμε Γκρανζ, δεύτερη φορά που κάνετε έρευνα σε 3 μέρες.

Παραμένω ευγενικός. Πράξετε το ίδιο.

Θέλω μια ακριβή απάντηση.

Δεν έχω συνηθίσει σε φόνους και σε έρευνες της αστυνομίας.

Δίνω όποια απάντηση μπορώ. Πείτε μου τι στο διάολο θέλετε.

Γυρεύουμε ένα αυτόματο Cοlt 9 χιλιοστών.

'Εχετε ένα. Είναι στη λίστα. Τι όνομα τού έχετε δώσει;

-Κανένα. Δε δίνω όνομα σε όλα. -Δεν το βρίσκουμε. Πού είναι;

-Τι το κάνατε; -Τίποτα.

Γιατί γυρεύετε ένα 9άρι, αν ο Πιερ δολοφονήθηκε με 38άρι;

Μια σφαίρα 9 χιλιοστών...

-Λοιπόν; -Τίποτα.

-Η Κλαιρ; -Γύρισε στο σπίτι της απόΨε.

Μπορείς να έρθεις;

-Η Κλαιρ αφέθηκε ελεύθερη. -Πάλι καλά. Καημένη Κλαιρ.

Αυτό ήθελες να μου πεις;

Γιατί δε μου τηλεφώνησες; Θα ερχόμουν να σε πάρω.

-Δεν το σκέφτηκα. -Πώς δεν το σκέφτηκες;

-Τα παιδιά κοιμούνται; -Θέλεις να τα ξυπνήσω;

Μισέλ, ακόμα ένα.

Καλησπέρα... Φιλίπ Λεζέ.

'Ισως δε με θυμάστε. 'Ημουν στους Παζές.

Σας θυμάμαι πολύ καλά.

Χάρη σε σας, πέταξα άκαρπη δουλειά μηνών στα σκουπίδια.

Με εμπνέετε απίστευτα.

Σας έφερα το τελευταίο βιβλίο μου. Είναι και το πρώτο μου.

'Εχω γράψει και αφιέρωση.

Φίλε μου, κι εγώ θέλω ένα μοχίτο.

Και μετά πήγαινε το αυτοκίνητο στο μαγαζί.

-Τέτοια ώρα; -Σου το ζητώ εδώ και δυο μέρες.

Είναι σημαντικό.

Σας υπακούει πάντα;

Δεν έχω να προσθέσω κάτι σε όσα είπα στην τηλεόραση.

-Δεν ήταν αυτή η πρόθεσή μου. -Τι θέλετε;

Να μιλήσουμε.

-Δε συμπαθούσα τον Πιερ Κολιέ. -Δικό σας πρόβλημα.

'Ολοι έλεγαν πως ήταν ιδιοφυία.

Ζηλεύετε;

Σίγουρα.

'Ημουν πολύ ερωτευμένος με μια γυναίκα που...

Είχαν σχέση... Με την Εστέρ. Την είδατε στο δείπνο.

Είπατε πως ήσαστε ερωτευμένος. Δεν είστε πια;

'Οχι, κατά περίεργο τρόπο.

'Οταν πέθανε, μου έφυγε.

Μ'εκείνον ήσαστε ερωτευμένος.

Μα τι σαχλαμάρες λέτε!

Συγνώμη.

Με συγχωρείτε...

Α γαπούσα πολύ τον Πιερ.

'Οχι απλώς πολύ. Αγαπιόμασταν.

Και μετά χωρίσαμε.

-'Εχασα τα κλειδιά μου. -Πού ήσουν;

Τι χάλια είναι αυτά!

Κοιμήσου στον καναπέ.

-Σας μίλησε, πριν πεθάνει; -'Οχι.

-Είστε σίγουρη; -Απολύτως.

'Ισως ήθελε να μου πει κάτι, αλλά δεν πρόλαβε γιατί πέθανε.

Θα μας πείτε για τη σχέση σας;

-Τη σχέση μας; -Πείτε το όπως θέλετε.

Ποιος είπε πως είχα σχέση με τον Πιερ; Η Κλαιρ;

Μήπως η Ελιάν; Σας είπε ότι κι εκείνη είχε σχέση μαζί του;

-Είχε γίνει χαμός τότε. -Τον αγαπούσατε;

Ναι, τον αγαπούσα. Αλλά δεν ήμουν η μόνη.

'Ολες οι γυναίκες τον ήθελαν. Είχε πολλές σχέσεις, όπως λέτε.

Δεν είχατε πρόβλημα μ'αυτό;

Με μένα ήταν διαφορετικά.

Μου μιλούσε ατελείωτες ώρες για τη δουλειά του.

Με είχε ανάγκη. Ακόμα και σωματικά.

Με φλέρταρε πολλά χρόνια. Δεν τον ήθελα.

Κανείς δε σας ανάγκαζε.

-Τον αγαπούσα, σας είπα. -Κι εκείνος;

'Ημουν η αγαπημένη του ερωμένη.

Νομίζω πως μόνο μια γυναίκα αγάπησε στη ζωή του.

Το όνομά της;

Ζενεβιέβ Ερμπάν.

Ηλικία; 82 ετών. Για εκείνη βρήκε το μόριο.

Μου είχε πει πως κατάφερε να επαναφέρει τη μνήμη της.

Κι εκείνη θυμήθηκε τόσα πολλά, που έπαθε πανικό.

Υπόθεση Κολιέ: Η σύζυγος αποφυλακίστηκε

-Τα κλειδιά και το κινητό. -Ευχαριστώ.

Είπα πολλές βλακείες χθες βράδυ;

Τύψεις;

-Δε μ'αρέσουν όσοι έχουν τύΨεις -Ούτε εμένα.

-Φαίνεσαι εκνευρισμένος. -Αναρωτιόμουν...

-Τι έγινε με το λογαριασμό; -Τον πλήρωσες εσύ.

-Δεν το θυμάσαι; -Και βέβαια.

-Τι κάνεις; -Το πουλόβερ με τσιμπάει.

'Εχεις λιγότερη πλάκα το πρωί.

-Ωραίο ήταν το δείπνο, ε; -Βεβαίως.

Περίεργο... Δε θυμάμαι καθόλου τι φάγαμε.

Μοιραστήκαμε ένα λαυράκι.

Και μετά το λαυράκι;

-Μετά το λαυράκι. Επιδόρπιο; -Αν θέλεις.

Και για επιδόρπιο;

Δεν πήραμε επιδόρπιο.

Φιλίπ, ήρθες στο δωμάτιό μου.

Δε θυμάσαι τίποτα απολύτως;

Νομίζεις ότι γδύνομαι μπροστά στον καθένα;

Πηδηχτήκαμε. Κάναμε έρωτα σαν τρελοί.

Τελείωσες στα στήθη μου.

'Ηταν διασκεδαστικό.

Συγκινητικό... Γλυκό...

Αν έβλεπες τα μούτρα σου!

Είσαι σαν τον Μπομπ τον Σφουγγαράκη!

Αυτό δε μου έχει ξανασυμβεί!

Μα τι ξέχασες πάλι;

Δε μ'αρέσουν. Να δοκιμάσω τα άλλα, παρακαλώ;

Τι έγινε, Φιλίπ; Μ'ενοχλείς, είμαι στη δουλειά.

Με συγχωρείτε.

Τι έγινε πάλι;

Το λένε ''κρίση άγχους''.

Πλάγιασα με τη Λέα Μαντοβάνι.

-Τι πράγμα; -Πλάγιασα με τη Λέα Μαντοβάνι.

Γι'αυτό είσαι εδώ; Κάθε φορά που...

Δε θυμάμαι τίποτα.

Πώς το ξέρεις τότε;

Πήγα στο ξενοδοχείο της σήμερα και μου το είπε.

Είχες πιει;

Είχα πιει.

Καλά έκανες και ήρθες. Θα το κόΨεις για λίγο.

-Αυτό είναι όλο; -Περίπου.

Πλάγιασες με τον μεγάλο έρωτα του Πιερ.

'Ηρθες για θεραπεία στην κλινική του.

Ποιο είναι το επόμενο στάδιο; Θα παντρευτείς την Κλαιρ;

-Πες μου κάτι γλυκό. -Μακάρι να μπορούσα.

Πως ο Πιερ ήταν νεκρός, όταν ήρθα στην πισίνα.

Δεν μπορώ. Δεν ήταν.

Θα μπορούσα να είχα έρθει πριν την Κλαιρ;

Θα μπορούσες.

'Ισως τον σκότωσες εσύ.

Τόσο γλυκά πράγματα μου λες;

Αυτό δε σκέφτεσαι;

Η καημένη η κυρία Ερμπάν!

Θα πρέπει να της το πούμε.

Είστε η κυρία Ερμπάν; Είμαι η σύζυγος του κ. Κολιέ.

Πότε θα έρθει να με δει; 'Εχουν περάσει μέρες...

'Εφυγε απροειδοποίητα για ένα συνέδριο.

Μου ζήτησε να έρθω να σας το πω.

Σας ευχαριστώ.

-Σίγουρα είναι μέσα; -Βέβαια. Δεν έχουμε το κλειδί.

-Σε ποιο δωμάτιο; -Δωμάτιο 17, πρώτος όροφος.

Το ασανσέρ είναι δεξιά.

Περίμενέ με.

ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΕΙΤΕ

Μπορείτε να ανοίξετε την πόρτα, παρακαλώ;

Στη Λέα Μαντοβάνι, με όλο το θαυμασμό μου

Να πάρει!

Μπερτράν, ειδοποίησε το τμήμα του 16ου.

Και βρες τον Φιλίπ Λεζέ, τον συγγραφέα.

Δε χρειάζεται να ανεβείς. Κατεβαίνω.

Εσύ είσαι.

-Σου έφερα αυτό. -Διψάω.

Καλά έκανες κι ήρθες εδώ. Να το κόΨεις.

-Το ίδιο είπε κι η Εστέρ. -Δίκιο έχει.

Δε φάγατε τίποτα.

Θέλεις να σου φέρω τα σύνεργα για να γράφεις;

Μόλις ήρθες και φεύγεις;

Πάω στο Νταμπιέρ και δε θέλω να οδηγώ νύχτα.

Τι πας να κάνεις στο Νταμπιέρ;

Η Ελιάν φοβάται και θέλει παρέα.

-Δε θέλω να μείνω εδώ. -Προτιμάς το σπίτι του φόνου;

-Προτιμώ οτιδήποτε άλλο. -Θα έρθω μαζί σου.

Πρέπει να θεραπευτείς. Και δεν μπορείς να φύγεις έτσι.

Γιατί δεν μπορώ;

-Τι θα κάνεις στο Νταμπιέρ; -Εκεί βρίσκεται η αλήθεια.

Ποια αλήθεια; Δεν καταλαβαίνω. Δεν πας καλά.

Η αλήθεια που κανείς δε θέλει να δει. Και είμαι μια χαρά.

Πού έχεις παρκάρει;

'Εφερα και τον Φιλίπ.

-Ακόμα δεν ξυρίστηκες. -Ούτε κι εσύ.

Θα βάλω τις ειδήσεις.

-Δεν μπορώ να δω ειδήσεις; -Δεν αντέχω την ΤV το βράδυ.

-Από πότε; -Από πάντα.

Είστε γελοίοι.

Δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα εδώ.

Πάμε μια βόλτα έξω; Θέλω να σου μιλήσω.

-Γιατί έξω; -Θα σου πω.

Πάω να φέρω το μπουφάν μου.

Τι ήθελες να μου πεις;

-Πάω να κοιμηθώ. -Στάσου.

'Εχετε μυστικά;

Θέλω να ρωτήσω κάτι τη Μαρτ που δε σε αφορά.

Καληνύχτα.

-Ελιάν, είμαι πτώμα. -'Εμαθες για τη Λέα Μαντοβάνι;

'Οχι, τι έγινε;

Τη μαχαίρωσαν στο δωμάτιό της. Της έκοψαν το λαιμό.

Το είπαν σε έκτακτο δελτίο. Δεν ήθελα να το μάθει η Κλοέ.

-'Εχει γίνει πολύ ευαίσθητη. -Θα το μάθει κάποια στιγμή.

Και κάτι άλλο, Μαρτ.

'Οταν το έμαθα, πήρα την Εστέρ. Είναι συγκλονισμένη.

Ο Φιλίπ τής είπε πως κοιμήθηκε με τη Λέα χθες το βράδυ...

...και πήγε να την ξαναδεί σήμερα το πρωί.

'Ασε με να μιλήσω.

'Επαθε κρίση άγχους και πήγε στην κλινική.

Νομίζαμε πως ήταν εκεί. Ξαφνιαστήκαμε που τον είδαμε.

-Σίγουρα δε θυμάσαι; -Δείξε μου.

Πρέπει να ήμουν εδώ.

-Κι εγώ πού ήμουν; -Μπροστά.

Κοντά; Μακριά; Με έβλεπες;

'Οχι, δε σε έβλεπα.

Θα μπορούσα να είμαι εδώ, όταν άκουσες τον πυροβολισμό.

Ο Πιερ δολοφονήθηκε με αυτόματο 9άρι, όχι με καραμπίνα.

Σαν αυτό.

Είναι το Αλίξ.

'Οπλο 7,65 χιλιοστών.

Το 9άρι δε βρέθηκε. Ούτε κι ο κάλυκας.

-'Εχεις όπλο στην τσέπη; -Πάντα.

Πάμε.

-Ξέρεις τι πιστεύω; -Θέλω να κοιμηθώ.

-'Ισως εσύ ήσουν μπροστά. -Αρκετά, Φιλίπ.

Είχες λόγο να μισείς τον Πιερ.

Ο Φιλίπ πρέπει να φύγει αύριο το πρωί.

Βρες μια δικαιολογία. Κλείδωσε την πόρτα σου απόΨε.

Πάω για ύπνο.

Πάω στον άντρα μου.

Καληνύχτα.

Μαρτ, μην ξεχάσεις το βιβλίο σου.

Πάω κι εγώ.

-Για ύπνο; -Νυστάζω πολύ.

Εσύ δε θα κοιμηθείς;

Δεν μπορείς να γυρίσεις προς την πλευρά μου;

-Εγώ σου λέω τα πάντα. -Αυτό δεν μπορώ να το αρνηθώ.

Γιατί δε μου τα λες κι εσύ; Τι έχεις;

-Είμαι βλάκας. -Αλήθεια; Γιατί;

Επειδή σ'αγαπώ.

Σου τα είπα... Χάρηκες τώρα;

-Πρέπει να σου πω ευχαριστώ; -Μην υποχρεώνεσαι.

Μ'αγαπάει ένας ηλίθιος άντρας. Πολύ ευχάριστο.

-Δε με νοιάζει τι πιστεύεις. -Είσαι πράγματι ηλίθιος.

Βλέπεις το μαξιλάρι; Θα σε πνίξω μ'αυτό.

-Θα μπορούσα να το είχα κάνει. -Και γιατί δεν το έκανες;

Ανταλλάσσουμε προσβολές, με δύο φόνους στη συνείδηση.

Ο δολοφόνος είναι στο σπίτι και μπορεί να έρθει η αστυνομία.

-Πάψε τις μαλακίες. -Βρίζεις κιόλας!

Τίποτα δε βαραίνει τη συνείδησή μας.

Ούτε τη συνείδηση του Φιλίπ, ελπίζω. Τέρμα η συζήτηση.

Κλείνω το φως.

Φιλίπ, απάντησέ μου. Μου έχεις θυμώσει;

Γιατί δε με άφησες;

Δε με νοιάζει... Κάνε μου ό,τι έκανες και στη Λέα.

-Ξέρεις για τη Λέα; -Είναι αλήθεια;

-Το έκανες; Είναι τρομερό. -Δεν είμαι περήφανος γι'αυτό.

Μόνο αυτό έχεις να πεις;

-Μαρτ, υπάρχουν και χειρότερα. -Τι χειρότερο υπάρχει;

Πολλοί άντρες το ονειρεύονταν.

Να τη σκοτώσουν;

Μαρτ, δεν είσαι καλά;

Πέθανε. Φιλίπ. Τη δολοφόνησαν.

Τη μαχαίρωσαν στο δωμάτιό της, είπαν στις ειδήσεις.

Τα κλειδιά του αυτοκινήτου! Γρήγορα! Θέλω το αυτοκίνητο!

Γιατί το αυτοκίνητό μου;

Σ'αγαπώ. Φέρε μου τα κλειδιά. Γρήγορα!

Βγήκες;

-'Ασε με να περάσω. -Είσαι μούσκεμα.

-'Επεσα στην πισίνα. -Στην κλινική;

Πήγαινε να παραδοθείς. Εγώ δε θα σε καταδώσω.

Φύγε, Φιλίπ.

Θα καλέσω την αστυνομία.

Στάσου!

Με πονάς!

Καταλαβαίνω. Αγαπούσες τον Πιερ, ένιωθες προδομένη.

-Μα τι λες; Δεν καταλαβαίνω. -Για τη Λέα μιλάω! 'Ηταν φόνος!

Θα με κατηγορήσουν. Δεν μπορώ να το πάρω όλο πάνω μου.

-Πήγαινε να θεραπευτείς. -Το αρνείσαι;

Πήγαινε στην αστυνομία, αν θες. Αλλά φύγε. Είμαι κουρασμένη.

Δεν το έκανε ο σοφέρ.

'Ηταν έγκλημα πάθους. Δεν ήταν μόνο σοφέρ της.

Δεν ήξερε πού ήταν τα όπλα. Αν όχι εσύ, τότε ποιος;

Τελευταίος όροφος.

Πρέπει να φύγεις.

Εκτός κι αν θέλεις να δεις την αστυνομία.

'Οχι από εδώ. Υπάρχει έξοδος πάνω.

Γρήγορα! 'Ερχονται! Γρήγορα!

Ο Πιερ το είχε παραγγείλει για σένα.

-Θα το βάλω σε μια σακούλα. -Είναι απαλό σαν δέρμα.

Τι αναπαριστά;

Εσένα. Δεν το βλέπεις;

Εσένα.

Εμένα; Είναι πολύ λείο.

Δε σου αρέσει;

Γιατί θέλεις να το πάρω τώρα; Δεν μπορεί να περιμένει;

Συγνώμη, το τσάι.

Θέλεις;

-Θέλεις τσάι; -Δε μου απάντησες.

Είναι η τελευταία φορά που βλεπόμαστε, Κλαιρ.

Δεν αντέχω αυτό που έκανες. Είναι τρέλα.

Είναι τρομερό. Και η ηθοποιός...

Δεν μπορώ να σε καλύπτω πια.

Μ'ακούς;

Κλαιρ, μ'ακούς;

Δεν υπάρχει Κλαιρ...

Μόνο η καημένη η Κλαιρ...

Αυτό δεν είμαι για σένα; Η καημένη η Κλαιρ...

-'Εχεις περάσει πολλά. -Αυτό ξαναπές το.

Χρόνια μέσα στο ψέμα...

...μέσα στη βρομιά, στη ντροπή...

Και το αποκορύφωμα, η ηθοποιός, όπως είπες.

Σ'αγαπούσε, όμως. Αυτό το ξέρω.

'Εχωνε το πουλί του σε κάθε τρύπα και σκεφτόταν μόνο εμένα.

-Γιατί με κάλυΨες; -Δε θα τη γλίτωνες.

Δε σε ρωτάω αυτό.

Αυτό ήθελε. Μου το ζήτησε.

Φυσικά...

Πάω να κάνω μερικά Ψώνια.

-Να πάρω το αγαλματίδιο; -'Οπως θες.

Το γλεντούσατε στο πήδημα και φτιάξατε αυτή τη μπούρδα!

Εδώ μέσα ήταν.

Κλαιρ, άφησέ το!

-'Εχει περίεργη έκφραση. -Σαν να λέει πως μας ξεγέλασε.

-Το αρνάκι είναι έτοιμο. -Κλείσε το φούρνο. Δεν τελείωσα

-Βρήκες τίτλο; -'Οχι, αλλά δεν είναι πρόβλημα.

Γιατί το έκανε;

Για δέκα χρόνια, υπέμεινε τα πάντα, δεν ήθελε να ξέρει.

'Οταν πλάγιασε με τη Λέα μπροστά στα μάτια μας...

...το ποτήρι ξεχείλισε.

Πήρε κρυφά δύο όπλα και περίμενε την κατάλληλη στιγμή.

-Γιατί δύο όπλα; -Είναι ολοφάνερο.

-Τους ξεγέλασε όλους. -'Ηταν απάτη, αντιπερισπασμός.

Την είδαμε ένοχη, με το όπλο στα χέρια.

Αλλά αυτό το όπλο απέδειξε την αθωότητά της.

Το άλλοθί της ήταν πως όλοι τη θεωρούσαμε χαζή.

Ανίκανη να σκεφτεί κάτι τόσο έξυπνο.

Μη με κάνεις να καταντήσω έτσι.

Δεν πας να δεις το φούρνο;

SUBrip ΣΥΓΧΡΟΝΙΣΜΟΣ [GMTeam]