Original subtitles

Wauw.

Nou, je had gelijk. Het is verbazingwekkend.

Lag al die rommel daar al toen je klein was?

Nee. Alleen het bos.

Ah, is dat dan zo gebruikelijk op het Finse platteland?

Gooi je al je afval gewoon in het bos?

Nee.

Nou ja, misschien een beetje.

- Aah! - Oh, ja!

Ik moet... ik moet je erdoorheen helpen.

Ja. Oeh!

Aah! Ohh!

Huh.

Oké.

Dit is, eh...

Ja.

- Ja? - Ja.

Dit wordt wel wat meer werk.

En nog wat reparatiewerk.

Even opknappen. Leg daar maar wat tapijt neer.

Zorg dat je na het werk ruim de tijd hebt.

Ik... wil je iets laten zien.

Dit was vroeger de slaapkamer van mij en Taru

toen we de zomers hier bij oma doorbrachten.

Er was zo’n... prachtig groen behang.

Het is er nog steeds!

O, wauw.

Hmm.

Nou...

We wilden wel graag de natuur in de buurt hebben.

Dit is... - We zullen het weggooien.

Kijk eens.

Vroeger stond hier een fauteuil

om verhaaltjes voor het slapengaan voor te lezen.

En dan staat hier een poppenhuis.

Dit mooie oude schommelpaard hier.

En dan kunnen we het wiegje voor de baby hier neerzetten.

Er is zeker genoeg ruimte.

Voor alle drie de kinderen.

Voor alle drie de kinderen.

En...

Hoe zit het met Londen?

Rot op, Londen.

Hmm.

- Ja! - Ja!

Wauw!

Wauw!

Saga?

Jezus.

Saga!

O, mijn god!

Luister eens.

Als je roept, zal het bos je antwoorden.

Wat?

Dat is een gezegde in Finland.

Vroeger sloop ik hier stiekem naartoe.

Waarom?

Oma heeft me verboden om mee te gaan.

Het bos eist zijn tol.

Oeh. Echt waar?

Maak van mij een moeder.

Er moet nog heel wat worden bijgewerkt.

Gaat het goed met haar?

Wat is dit?

Is dat goed zo?

W-Wat is er aan de hand? Wat is er aan de hand?

Wat is er mis mee?

Wat is er aan de hand?

Wat is er mis mee?

Ssst.

Ik maakte me zo’n zorgen.

Deze zijn voor jou.

Gaat het goed met hem?

Ja. Ja. Hij is, eh...

Jullie zijn allebei in orde.

Ik wil hem zien.

Oké.

Ja. Wacht even.

Breng hem hierheen. Ik wil hem vasthouden.

Hij zal niet breken.

O ja, dat weet ik wel.

Ik kan het je laten zien.

Je kunt hem zo vasthouden.

En dan in mama's armen.

Schuif eens op. - Ja.

Papa is in deze fase als een soort steunnetwerk.

Ja...

Mama’s knuffel brengt rust.

Ik heb nog nooit zo’n harige baby gezien.

Is dit...

Je hebt een gezonde zoontje.

Je had een mooie

moeilijke bevalling, dus je kunt therapie volgen als...

Nee, alles is in orde. Het gaat helemaal prima met me.

Wat is dat?

Niets. Alles gaat goed.

- Oké. - Oké.

Haal de bloemen maar. - Oh.

Ja.

Ach. Neem er nog eentje.

Wacht even, schat. Ik kan... ik kan je helpen.

Nee, nee. Het gaat wel.

Hier begint het allemaal.

Wij.

Daar gaan we dan.

Dit is je nieuwe thuis.

Kijk eens hoe papa het allemaal voor jou heeft opgeknapt.

- Jon. Hij heeft honger. - Boven.

Daar beneden is de keuken.

O, kijk eens eens.

Groot raam.

En dit is een heel bijzondere kamer...

...speciaal voor jou gemaakt door mama.

Met heel veel liefs.

- Ja? - Ja.

Ssst.

Mama's kleine schatje, je krijgt zo wat te eten.

Schatje.

Ja.

Zo.

Au!

O. Doet het pijn?

Nee. Nee, nee.

Gaat het wel?

Ja.

Onthoud wat de verloskundige zei.

Oogcontact is van cruciaal belang.

Ja.

Misschien zit de bekleding niet helemaal goed.

Ik zet dit even online.

Ik... ik weet hoe ik dit moet doen.

Raakt de tepel het gehemelte?

Gewoon...

Hou op!

Het is... Sorry.

Liefje van mama, hallo!

Pas op! Hij zou kunnen vallen!

Het doet pijn als ik het aanraak.

Ik ben je papa. We gaan je toch geen pijn doen, hè?

Dat is het dan.

Zo, dat is beter.

Het lijkt wel een piepklein staartje dat tevoorschijn komt.

Dat is schattig.

Beter?

Goedenavond, welterusten,

Versierd met rozen,

Nu we het over anjers hebben,

Kruip onder de dekens

Morgen vroeg, als God het toestaat,

Je zult weer ontwaken

Morgen vroeg--

Wat... Wat als je stopt met zingen?

Ik doe mijn best.

Ik weet het. Ik... ik probeer alleen maar te helpen.

Ja, maar hij wil niet slapen.

Nee, hij wil gewoon niet alleen slapen, toch?

Dat is nu toch beter, nietwaar?

Hij tilt zijn hoofd op.

Hoe doet hij dat toch?

O, je bent echt een klein wondertje, Christian, hè?

Ziet hij er volgens jou uit als een christen?

Saga.

Trek hem nu maar gewoon die feestkleding aan!

Wat leuk dat je bent gekomen.

Saga?

Wat leuk dat je bent gekomen.

- Moeder. - Verrassing!

- We zijn gekomen om je te helpen. - Hoi!

We konden niet wachten om de kleine prins te zien!

- En wat een mooie jurk! - Dank je wel.

Je ziet er echt moe uit.

Het gaat goed met me.

Je knoop zit los.

Het is goed.

Het is nog niet helemaal af, omdat de baby te vroeg is geboren,

Er was geen tijd.

Maar als het allemaal klaar is, zal het uitzicht prachtig zijn.

Was het nodig om dit allemaal te doen terwijl je zo uitgeput was?

Hé, het is echt prachtig.

- Wauw! - Kijk eens, Anna!

Wat een droomkamer heeft tante gemaakt!

Is het niet prima? - Ja!

- Is dit behang niet... - Net zoals toen we nog kinderen waren.

Het is prachtig.

Wanneer ga je weer aan het werk?

Eh...

Ik neem vijf jaar vrij.

- Wat? - Ja.

We krijgen nog twee baby's.

Kinderen zijn maar zo kort klein.

Als je al die mooie momenten mist,

die krijg je niet meer terug.

Ja, maar...

Ja, hij is niet echt blij op dit moment.

Ik heb een mouw. Zullen we het eens proberen?

Oh ja.

- Zijn kleren doen hem pijn. - Wat een schatje!

Kom nu hierheen. Je bent al een grote jongen!

Laten we je aan je oma geven.

Pas op, hij is nogal zwaar.

- Wie hebben we hier nou weer... - Dat lukt me wel...

Ik heb jullie twee ook niet vermoord.

Het klinkt alsof hij honger heeft. Heeft hij al gegeten?

Ja, hij heeft al gegeten.

Waarom wilde je in vredesnaam

om naar deze wildernis te verhuizen?

Ik had het mis.

O. We wilden gewoon... We wilden gewoon dat hij zou opgroeien in de natuur.

Ik weet dat Saga altijd al meer van bomen hield dan van mensen.

Wat bedoel je daarmee?

Wat was dat?

Nee. Saga was als kind een beetje asociaal.

Je zei altijd

je vrienden lachten je uit omdat je zo raar was.

Laat los!

Oeh!

Moeder! Help!

Ik bel een ambulance.

Haal mijn dokterstas.

Gaat het goed met je?

Ik weet niet hoe het zo hard kon trekken.

- Ik hield hem niet verkeerd vast. - Dat bedoelde ik niet.

Ik vraag me al een tijdje af of er iets mis mee is.

Ik vind niet dat baby's zo zouden moeten zijn.

Zo was je ook toen je nog een baby was.

- Blijf je hier overnachten? - Een nachtvlucht naar Boston.

De colleges beginnen.

Was je niet met pensioen?

Ik ben nu eenmaal geen oma die broodjes bakt

al hun tijd besteden aan hun kleinkinderen.

Dus dat heb je dus niet van oma.

Je hebt een behoorlijk geromantiseerd beeld van hoe mensen zouden moeten zijn.

Hoi! Wat leuk dat je bent gekomen!

- Gefeliciteerd! - Dank je wel!

- Gaat het goed met je? - Ja, alles gaat goed.

Gefeliciteerd!

Het wordt een beetje onduidelijk, maar...

Daar is hij!

Hij is nu wel een beetje een huilebalk, maar...

- Sterke longen, in ieder geval! - Inderdaad.

Luid genoeg. Gefeliciteerd!

Mam. Laten we gaan.

Ja.

Ik zal hem hier even wat kalmeren. Maar wat fijn dat je bent gekomen.

Tot zo!

Waarom zag het er zo raar uit?

Ssst!

Nee, ik ben, eh, directeur duurzaamheid.

Zorg dat ik een kaartje voor een eerdere voorstelling krijg.

Nee. Nee, nee, nee. Voor vanavond.

Ja, ja. Vanavond.

- Baby's zijn meestal schattig. - Ja.

Ze heeft de jurk zelf uitgekozen.

Ssst, ssst, ssst, ssst.

Ssst, ssst, ssst, ssst, ssst.

Ik kan het wel aan met Christian.

Hij wil in het donker blijven.

Nou...

Hij is eigenlijk de reden waarom ze hier allemaal zijn.

Oeh.

Ja.

Beste vrienden. Hartelijk dank aan jullie allemaal voor jullie komst.

De meesten van jullie zijn echt heel aardig geweest.

Anderen zijn een beetje Fins.

Op een positieve manier.

Helaas is mijn vader, vanwege ziekte,

hij kan er niet bij zijn en zegen ons kind.

Maar hij zal er heel blij mee zijn om te horen

dat onze baby... heet...

Kuura.

Wat?

Hij heet Kuura.

Ik voelde me gewoon een beetje misselijk. Maar wat fijn dat je bent gekomen!

Tot ziens!

Maar goed, allereerst: zorg goed voor jezelf.

Dat is het allerbelangrijkste.

Dat moet je weten.

Tot ziens!

Je bent boos op me.

Ik vind Kuura een... mooie naam.

Maar we moeten dit samen doen, oké?

We moeten onszelf blijven...

of anders slaat dit allemaal nergens op.

Dan voel ik me rot als je zomaar iets besluit

en dan gewoon over me heen rijden.

Ik doe alles verkeerd, altijd.

Dat is niet wat ik bedoel.

Waarom corrigeer je alles wat ik doe?

Ik krijg niets voor elkaar.

Jullie hebben ons een prachtige baby geschonken.

Ik probeer gewoon... te helpen.

Geef me dan geen instructies meer...

...die me vertellen wat ik wel en niet moet doen.

Je zou me gewoon... af en toe eens een complimentje kunnen geven.

En het spijt me van die naam.

Hé.

Waarom wil je me niet meer kussen?

Wat? Ja, dat doe ik. Altijd.

Maar dat doe je niet.

Oké.

Dit is allemaal nieuw en vreemd voor ons allebei.

Maar jij bent de beste mama ter wereld.

Er is iets mis mee.

"Hij." Je bedoelt "hem".

Hij is gewoon een beetje gevoelig voor zonlicht.

Het komt wel goed met hem.

Saga!

Hé!

Ssst!

Wat ben je aan het doen?

Hé, je moet hem niet zo van streek maken!

Sst! Sst, sst, sst, sst!

Nu slaapt het.

Het slaapt ’s nachts helemaal niet.

Hoi!

- Kijk eens. - Ja.

Je kunt je al een stuk beter bewegen.

Wat hebben de artsen gezegd?

Ze zeiden dat ik helemaal genezen ben.

Wat leuk!

Toch?

Ik ben nog steeds lelijk als de nacht.

Hé, onzin! Waarom zeg je dat nou?

Alles is nu toch echt in orde, toch?

Ja.

Wie is er nu wakker?

Wil je even naar tante glimlachen?

- Het lacht nooit. - Goed zo!

Het is een beetje vreemd.

Hé, schat!

Kijk, hij lacht. Ja!

- Goed. - Dat is gewoon een grimas.

Dat is het niet! Kijk maar eens! Goed zo!

Ik ben aan het zoeken.

Wat was dat?

Hé, Anna!

Bah. Wat vreselijk.

Ja, ik probeer gewoon... Ik maak hier gewoon een stapeltje.

Oké.

Heb ik je ooit verteld wat oma zei?

helemaal aan het einde?

Ze belde me op en bleef maar doorgaan over al die onzin,

waarbij ze zeiden dat het „hen“ op afstand hield of zoiets.

Houdt het de buren buiten?

Wat typisch Fins.

Nee. Koud ijzer. "Koud ijzer verbrandt ze."

Ze leefde in haar eigen wereld. Arm kind.

Doe dat niet.

Heb je nog steeds pijn?

Slaapt het?

Noem hem alsjeblieft ‘hem’.

We hoeven helemaal niets te doen.

Ik dacht gewoon dat het aardig zou zijn.

Of gemeen.

Je bent mooi.

Ik hou van je.

Kijk! Het zit!

Nee. Kom op. Baby’s kunnen op die leeftijd nog niet zitten.

Oh ja.

Hou op!

Sorry. Ik...

Je hebt rust nodig. Ga dus maar slapen.

Laat hem maar. Ik vind het niet erg.

Ik regel het wel.

Ssst, ssst.

MAM

Hé, hallo!

Eindelijk heb je gereageerd.

Saga!

Oh, hallo.

Ik was vergeten dat het daar nacht is.

Slaapt Kuura nog niet?

Nou ja.

Je was net als hij een nachtbraker toen je klein was.

Had je iets te zeggen?

Had ik dat?

Ja, je hebt geprobeerd te bellen.

Saga!

Eh...

Heeft oma ooit iets gezegd over dit bos?

Het bos?

Ze zei altijd dat er iets gevaarlijks in zit.

Dat is een van haar verhalen.

Ze dacht dat er een paar... wat dan ook waren.

Saga?

Heb je überhaupt kunnen slapen?

Laat Jon Kuura maar eens naar bed brengen, voor de verandering.

Je moet wat gaan slapen.

Ja, alles is in orde.

Saga!

Saga? Saga?

Wat heb je gedaan?

Er was...

Wat?

De vloer. Die was verrot en...

Hoe is die boom weer aangegroeid?

Kuura. Zo noemde hij het.

Oké.

Ik denk dat dat iets is waar we het over kunnen hebben

over de kindergezondheidsdienst.

Ik wil gewoon weten wat dit is.

Precies. We gaan wat hulp zoeken.

Ga maar. Het komt wel goed met mij.

Wat zwaai je toch wild met je armen!

Je bent zo’n lange en zware jongen.

Je zoontje is helemaal gezond.

Sorry. Eh, zoals ik al eerder zei, mijn Fins...

Het spijt me.

Zou je dit niet eens moeten bekijken?

Je kunt hem nu zijn kleren aantrekken.

Ik kan hem aankleden.

Nee. Hij is nu stil.

Raak hem niet aan.

Het gaat gillen zodra je het probeert aan te kleden.

Hij vertoont mogelijk enige zintuiglijke overgevoeligheid.

En misschien een beetje...

Ja. Elke baby is anders.

Hij is buitengewoon goed ontwikkeld

en echt groot voor zijn leeftijd!

Goede, sterke spieren.

Net als een aap.

Ja, toen hij geboren werd, zat hij helemaal onder het haar.

Dat is heel normaal.

Maar, eh...

Hij heeft mijn bloed gedronken.

Misschien heeft hij wel zo’n honger,

Hij zuigt alles op wat hij maar in zijn mond kan krijgen.

Nou, je kunt wel zien wanneer hij honger heeft

als je goed naar zijn gezicht kijkt.

Je hebt die kleine... vast wel eens gezien...

zuigende lipbewegingen.

En dan kun je beginnen met voeren.

Juist. Oké. Ja.

Heb je onder druk gestaan?

Nee. Het gaat wel.

Maar daar gaat het niet om. Het probleem is deze baby.

Of wat je voor hem voelt.

Al deze moeilijke emoties zijn volkomen normaal.

Maar het is nu eenmaal zo dat de baby zich beter voelt als jij je beter voelt.

Ik zou een doorverwijzing voor je kunnen regelen, Saga.

En je kunt een afspraak maken om dingen te bespreken.

Bedankt.

En gaat het goed met de vader?

Ja. Eh, nou ja, ik bedoel...

Soms, in het begin met een kleine baby

kan verrassend moeilijk zijn, vooral voor de moeder.

Nee, dat begrijp ik wel.

Voor veel moeders,

dit nieuwe wezen kan heel vreemd aanvoelen.

Dat ging best goed, denk ik.

Ik ga hem niet meer borstvoeding geven.

- Bedoel je... Wacht even. - Nooit meer.

Als je moeite hebt om een band met Kuura op te bouwen...

Hij zuigt me helemaal leeg.

Daarom is borstvoeding zo belangrijk voor jou!

Je luistert niet eens!

Schat, dat ben ik inderdaad.

Dat ben ik, oké? Ik probeer alleen maar om...

- Ik wil... - Om te...

- Ik begrijp het. - ...dat je moet stoppen!

Je bent helemaal uitgeput. Ik snap het wel.

Je probleem is...

Dat kind!

Nee.

Jouw probleem is je relatie met ons kind.

Wat je voelt, is...

Vertel me niet hoe ik me voel!

Natuurlijk zijn ze te vroeg.

Wie?

Mijn ouders. We hebben het hierover gehad.

Wanneer?

Hé! Hallo.

Wat leuk om je te zien!

O, is dit de baby?

O ja, hij slaapt gewoon...

- Oh. - Zoon.

Papa.

Ooh. Hallo...

Ooh! Rustig aan, schat!

Laten we eens wat licht aandoen, zullen we?

Hij is een beetje gevoelig voor licht.

Het is juist het kind dat van jou zou moeten leren, weet je.

Laat mensen gewoon hun eigen kinderen opvoeden.

O!

Wat leuk om je te zien, Saga.

Welkom.

Het spijt me heel erg van deze puinhoop.

De baby is te vroeg geboren, en we hebben nog geen tijd gevonden om...

Ach, laat maar zitten.

Christian, zullen we ze dan, eh...

- Oh, ja, natuurlijk. - Voor de housewarming.

Ooh.

Ta-da!

- Wauw. - Wauw.

Ik heb hem zelf gemaakt.

Ja.

Bedankt.

Oké. Nou, eh, zullen we het kind dan eindelijk zegenen?

Dan ga ik hem wel halen.

Ja, graag.

Ik heb gelezen dat volgens de plaatselijke verhalen hier

dat als je een kind niet zegent, de trollen het zullen meenemen.

- Oeh. - Geloven mensen dat nog steeds?

- Nee. Niet meer. - Daarom zijn er sommige gezinnen

hebben nog steeds trolbloed door hun aderen stromen.

O, daar is het schatje.

Gelukkig voor jou zijn die oude trollen bang voor wijwater.

Dus we kunnen je nog steeds redden.

Heilig dit water door de kracht van de Heilige Geest...

zodat zij gereinigd mogen worden en opnieuw geboren mogen worden.

Maar wat is er nu eigenlijk met die naam gebeurd?

O, wij...

Je vader heeft het behoorlijk zwaar opgevangen.

Niet dat hij er ook maar iets over zal zeggen, hoor.

Almachtige God, Hemelse Vader,

Wij vragen U dit kind te zegenen in de naam van Jezus Christus.

In de naam van de Vader...

en van de Zoon...

en van de Heilige Geest.

- Amen. - Amen.

Amen.

Ooh.

Ja. Dat is beter.

Is dat...?

Ja, ja. De zaadjes die je me gegeven hebt.

- Ooh! - Ze doen het echt heel goed.

Je hebt wat pompoenen staan en wat courgettes.

Ja. En hier wat rode biet.

En boerenkool. - En is de grond van goede kwaliteit?

Ja. Het heeft wat moeite gekost, maar het is...

Nou, het ziet er in ieder geval allemaal prachtig uit.

Hoe is dit hier terechtgekomen?

Gaat het wel, lieverd?

Ja. Dit is gewoon... zo gegroeid.

Dat slaat nergens op.

Zo is de natuur nu eenmaal, Jon. Je kunt er niets tegen doen.

Voor mij was het bijna meditatief,

al het huishoudelijk werk doen samen met de kleine Jon.

Hij was zo’n vrolijke baby. - O, mama!

Nou, je was... mijn kleine zonnestraaltje.

Kuura lacht eigenlijk nooit.

Nou ja, natuurlijk, elke baby is anders,

maar we voeden ze op met onze liefde.

Het is echt het grootste geluk ter wereld

moeder zijn.

Vind je niet?

Het was niet eens warm!

Wat heb je gedaan?

Wat heb je in vredesnaam gedaan?

Er is geen brand.

Het stond niet eens in de buurt van de open haard.

Kun je nou eens, voor één keer, even nadenken over wat je doet?!

Het is gewoon... koud.

Het is koud ijzer.

Ik weet wat je bent.

Drink.

Hé, schat!

Wij.

Alle drie.

Oh.

Hoe valt de formule in de smaak?

O...

Weet je, hij slurpt eigenlijk zoveel op als hij maar kan krijgen.

- Wauw. - Ja.

Geweldig.

Misschien kan ik hem nu ook te eten geven.

Het is dus niet alleen jouw verantwoordelijkheid.

Ja.

Ik denk dat ik hem maar beter te eten kan geven. Voorlopig tenminste.

Oké.

Hoe ging het op het werk?

Ja. Goed. Alleen...

...zo Fins.

Wat?

Wanneer heb ik je voor het laatst iets gevraagd in de trant van...

"Heb je een fijne dag gehad?"

Dit is vreselijk.

Hmm. Wauw.

Het eerste jaar is het zwaarst.

Ja.

De echtscheidingscijfers zijn torenhoog.

Daar heb je toch niet over nagedacht, of wel?

- Wat? Een scheiding? - Ja.

Nee. Natuurlijk niet.

Ik vertel je alles. Jij vertelt mij ook alles, toch?

Ja.

Weet je nog hoe we zeiden

zouden we nu aan een nieuwe beginnen?

Kun je je voorstellen dat je nu zwanger zou zijn?

Ja.

Ik maak maar een grapje.

Ja.

Het komt wel...

als het zover is.

Ja. Ja.

Trouwens, wanneer heb je je afspraak?

- Afspraak? - Ja. Die doorverwijzing.

Dat gedoe met die gezondheidskliniek voor kinderen.

Je hebt het niet geboekt.

Ik voel me zo rot als je tegen iedereen zegt dat ik problemen heb.

Ja, we hebben inderdaad problemen.

Ik wil niet dat je voor mij spreekt.

Dat was juist de bedoeling,

dat je voor jezelf zou kunnen spreken.

Ik zeg het je nu alvast.

Je zou me tenminste een beetje kunnen vertrouwen en me wat ruimte geven.

Dat is precies wat ik heb geprobeerd te doen!

Corrigeer me niet! Houd je er niet mee bezig!

Ruimte. Oké.

Jon.

Jon! Jon!

Hah!

MAM

Hoi! Waar ben je?

- Het is Kuura. - Wat?

Wat is dat voor geluid? - Dat is Kuura!

Wie heeft hij nog meer al in elkaar geslagen?

Hé, is alles in orde?

- Dat vraag je nooit. - Nou, nu vraag ik het dan.

Ja.

Of misschien ben ik gewoon...

Soms denk ik

Ik ga dat kind vermoorden als het mij niet eerst te pakken krijgt.

Weet je, ik dacht precies hetzelfde toen je nog klein was.

Echt waar?

Ja, die ene keer was ik je geschreeuw zo zat

dat ik je voor een winkel heb achtergelaten en weg ben gereden.

Nou, ik ben teruggereden en heb je meegenomen.

Maar toen had ik het gevoel dat je me helemaal leegzoog.

Je was gewoon een vreselijk kind.

Ze zeggen altijd dat de prachtige momenten

de moeilijke momenten meer dan goedmaken.

Maar daar zou ik niet zo zeker van zijn.

Ga weg! Ga weg!

Saga, wat is er aan de hand?

Saga!

Saga!

Waar ben je geweest?

Waar ben je geweest?

Waar zijn Kuura's kleren?! Hij zal doodvriezen!

Stap in.

Zoek je dit?

Zeg me alsjeblieft dat je een verklaring hebt.

- Het drinkt geen melk. - Ik ook niet!

W-Wat ga je nou doen, bloed in mijn thee doen of zo?!

Nee. Je geeft geen druppel bloed meer aan onze zoon.

Meer is er niet voor nodig.

- Saga, alsjeblieft. - Geef het me maar.

- Laat los! - Geef het aan mij!

Saga!

Ik weet niet meer wie je bent.

Als ik het geen bloed geef, zal het het uit mij zuigen.

Dat wordt mijn dood.

Ik weet niet of ik meer bang ben voor jou of voor Kuura.

Wat wil je dan doen?

Kies een dag.

Ga naar de stad.

Ga maar… Ga maar eens bij wat vrienden langs.

Zorg goed voor jezelf.

Terwijl ik voor Kuura zorg.

Ik wil dat je ziet...

Je hoeft jezelf niet te vernietigen... of ons.

Ik wil dat je weer gelukkig bent.

Zodat we samen gelukkig kunnen zijn.

Ik ook.

Hoe gaat het met je?

Hoe gaat het op het werk?

Ik heb je gemist.

Hé, daar is mama!

Ze heeft lekker genoten van het gezellige gezinsleven terwijl wij ons uit de naad hebben gewerkt!

We willen foto's zien!

Ik heb eigenlijk niet zo heel veel goede.

Dat herinner ik me nog zo goed, geen tijd om foto’s te maken.

Het enige wat we hebben, zijn een paar vreselijk wazige foto’s.

- Ik neem het vegetarische menu. - Het is echt heel erg lekker.

En, hoe gaat het op het werk?

Nee, geen gepraat over werk!

Je leven is veel belangrijker!

Laat ons ten minste één foto zien, dit is geen officieel evenement.

Ik herinner me nog zo goed dat dat de mooiste tijd van mijn leven was.

Ja!

We hadden het net over hoe aardig je altijd was.

- Dank je wel. - Maar toen drong het ineens tot me door.

Niemand van ons kent je echt, weet je wel?

Misschien komt het door de rol van de baas.

Ik heb eigenlijk heel vaak niet gewerkt.

Hé, dat ken ik wel. Het plichtsgevoel klopt aan de deur.

Die invaller van je heeft het eigenlijk best goed gedaan.

Ben je allergisch?

- Heb je de garnalen genomen? - Nee, het vegetarische menu.

- Gek? - Ik moet gaan.

Hé!

Hé.

Hé. Oké. Ja. Goed.

Wat is er gebeurd?

Gaat het wel? Zeg eens wat.

...maar goed, ik probeer gewoon Saga een hart onder de riem te steken.

Ze heeft het nog steeds behoorlijk zwaar.

En jij dan? Ik bedoel, diep van binnen.

Ik was net...

Ik keek er zo naar uit om een gezin te vormen.

Oeh.

Vader zijn.

Je doet het geweldig.

Ik ben altijd weg.

Ik weet niet wat hier aan de hand is.

Ik denk dat Saga gewoon doodop is.

Ik denk dat het iets meer is dan dat.

Leuk.

Sap voor mevrouw.

Bedankt...

Eh...

Anna, ga maar spelen met je nichtje Kuura.

Nee!

Het is niet veilig.

Houd verdomme je kop!

Ik ga even, eh...

wat sneeuw scheppen.

Moeder.

Het is wel goed.

Hoi.

Het is gewoon vreselijk,

We hebben die dozen nog steeds niet uitgepakt.

Ik hoopte zo op een lief en aardig meisje zoals Anna.

Maar in plaats daarvan...

Ik heb dat monster te pakken gekregen.

Uit onderzoek blijkt dat als je geen empathie toont voor je kind

gedurende de eerste drie jaar zal hij het misschien nooit leren.

Ik heb dat ding echt alles gegeven.

Oké.

Het kost maar steeds meer en meer.

Binnenkort zal er niets meer van mij over zijn.

Maar ik kan niet zonder.

En ik zie daar het nut niet van in.

En waar is het geluk dan?

Het loopt niet altijd zoals gepland.

Ik wilde gewoon dat onze kinderen hetzelfde zouden hebben als wij.

Je leeft echt in een helemaal eigen werkelijkheid.

Denk je dat ik het echt leuk vond om als kind met je te spelen?

Alles moest

op jouw voorwaarden, en hoe slecht je je ook hebt gedragen

jij was degene die begrepen wilde worden.

En het is nog steeds hetzelfde.

Mama belde me om te vragen hoe het met jou en Kuura gaat.

Maar niets over mij of Anna.

Want we doen het vast heel goed.

Je bent nog steeds bezig met

je maakt je zo druk om je problemen en emoties

dat er geen plaats is voor de rest van ons.

En nu ben je zelfs zo ver gegaan dat je je eigen kind verstikt!

Er is niets mis met Kuura!

Jij bent degene die je gezinsleven ondraaglijk maakt!

Niemand anders!

Anna!

Hé! Hé!

Schat, het geeft niet! Laat maar zien.

Eens kijken!

Saga, laat het gewoon zitten!

Het komt wel goed, we brengen je naar een ziekenhuis.

Taru?

Jij bent het monster!

Ahhh!

Ah!

Wah, wah, wah.

Ah, ah.

Ah!

Wah, wah.

Joepie!

Dat viel best mee, toch?

Kijk hem eens, helemaal opgedirkt.

Nu kunnen we lekker een ouderwets gezellig familiediner houden.

Kom maar eens binnen.

Laat me even je been daar doorheen halen.

Heb je al met Taru gesproken?

Het gaat beter met Anna.

Als je daar tenminste interesse in hebt.

Maar haar vinger blijft een stompje.

Wat wil je van me?

Kuura, laten we je wat tafelmanieren bijbrengen.

Oké?

Ah, Kuura.

Zeg "alsjeblieft".

Daar komt het vliegtuig.

Vanaf nu...

We gaan dit kind goed opvoeden.

Daarom stel ik een paar grenzen.

Menselijke grenzen.

Oké.

Daar komt het vliegtuig.

Het is net zo goed mijn schuld als die van jou.

Oeh.

Oké.

Oké.

Daar komt...

het vliegtuig.

Jeeeeee.

Het metaal doet hem pijn!

Oh, wil je nou eens met die verdomde fantasieën ophouden?!

Sorry, Kuura.

Mama en papa hebben gewoon een klein meningsverschil.

Het komt allemaal wel goed.

Daar komt het vliegtuig.

Dit kind...

kan niet worden verhoogd.

Zeg dat niet.

Je kunt er niets aan doen.

Je hebt het mis. Ik zal je het tegendeel bewijzen.

Laat het maar opeten.

"Hij"!

Ik ga hier niet zomaar blijven staan

en toekijken hoe je hem in een monster verandert.

Laat het met rust!

Het slaapt.

Ik zou mijn excuses moeten aanbieden.

Oké.

Ik denk dat...

...voor allerlei dingen.

Bedankt.

Waarvoor?

Omdat je me hebt laten zien wie je werkelijk bent.

Het is gewoon… het was te zwaar.

Kuura is... - Je hebt gelijk.

Maar Kuura niet.

Jij.

Wat?

Ik heb altijd al een groot gezin gewild.

En toen ontmoetten we elkaar.

En ik kon onze hele toekomst voor me zien.

Ik ook.

Maar je hebt het geweldig gedaan.

En nu is het alsof ik helemaal niets meer voel.

Het is alsof een onvoorstelbaar zwaar gewicht me naar beneden drukt.

Alleen maar omdat je je schuldig voelt omdat je zo vaak weg bent.

Je had nooit moeder mogen worden.

Je hebt een hekel aan ons kind.

Je hebt hem volledig uit balans gebracht.

Ik denk niet dat je weet hoe je moet liefhebben.

Ik denk niet dat je van iemand kunt houden.

Ik hoef hier niet naar te luisteren.

Je luistert nooit naar iemand.

Je bent zo ontzettend, verblindend egoïstisch.

Taru had gelijk.

Jij bent het monster.

En ik neem Kuura van je af.

Wat?

Hij heeft nog steeds de kans om een volkomen normale jongen te worden.

Hij heeft gewoon professionele hulp nodig.

Jij ook.

Je neemt hem niet mee.

Ik red ons kind.

Ik heb al met mijn ouders gesproken.

Het is klaar.

- Laat het los. - En ik krijg de volledige voogdij.

Laat los!

Je doet hem pijn!

Je doet hem pijn!

Je doet hem pijn!