Original subtitles

DE GEEST VAN DE BIJENKORF

"Er was eens..."

"Ergens op de Castiliaanse vlakte, rond 1940..."

De film komt eraan! De film komt eraan!

Jullie gaan vallen.

Hoe gaat het met je?

Wat doe je? Ga weg!

Kijk naar die filmblikken!

Laat me erdoor.

- Waar gaat de film over? - De film?

Hij is geweldig.

Is het een horrorfilm?

Is dat alles?

Is het een cowboyfilm?

Het is een prachtige film.

Zijn er indianen in?

Het is geweldig! Het beste dat ik ooit in deze stad heb laten zien.

Je kunt het je niet eens voorstellen.

Alles wat ik kan zeggen is: Olé!

Vanavond, in het gemeentehuis,

om 5:00 uur

zal er een speciale voorstelling zijn

van Frankenstein.

Ticketprijzen zullen zijn

één peseta voor volwassenen

en twee reales voor kinderen.

Hoe gaat het, Tomasa?

Ik hoop dat het deze keer goed is.

Het is geweldig.

Maak nu geen vuur.

Pas op met die vuurpot.

De producenten van de film willen deze niet presenteren

zonder een inleidend woord van waarschuwing.

Dit is het verhaal van Dr.Frankenstein,

een man van wetenschap

die een levend wezen wilden creëren,

zonder te erkennen dat dat iets is dat alleen God kan doen.

Het is een van de vreemdste verhalen die ooit zijn verteld.

Het gaat over de grote mysteries van de schepping:

Leven en dood.

Bereid jullie voor.

Misschien ben je geschokt,

of zelfs verschrikt.

Er zijn maar weinig films die wereldwijd een grotere impact hebben gehad.

Maar ik zou je adviseren

om het niet te serieus te nemen.

Hoewel niets de gelukkige momenten die we samen hebben doorgebracht terug kan brengen,

bid ik dat God mij de vreugde schenkt u weer te zien.

Dat is mijn voortdurend gebed geweest

sinds we uit elkaar gingen tijdens de oorlog,

en het is mijn gebed nog steeds hier op deze afgelegen plek

waar Fernando en de meisjes en ik proberen te overleven.

Er zijn maar weinig muren over van het huis dat je ooit kende.

Ik vraag me vaak af wat er is geworden van alles wat we daar hadden.

Ik zeg dat niet uit nostalgie.

Het is moeilijk om nostalgisch te zijn

na wat we de afgelopen jaren hebben meegemaakt.

Maar soms, als ik om me heen kijk

en zoveel verlies zie ,

zoveel vernietiging en zoveel verdriet,

zegt iets me dat ons vermogen om het leven echt te voelen

misschien samen met al de rest verdwenen is.

Ik weet niet eens of deze brief u zal bereiken.

Het nieuws dat we van buitenaf krijgen

is zo karig en verwarrend.

Schrijf spoedig

om me te laten weten dat je nog leeft.

Met al mijn liefde, Teresa.

Ga zitten.

Ga zitten.

Zie je dat? Hij begrijpt het!

Moet je zien!

Teresa.

Milagros.

Heb je mijn vrouw gezien?

Ik denk dat ze een tijdje geleden is uitgegaan.

- Waar zijn de meisjes? - Naar de film.

Is er iets te eten in huis?

Ik weet zeker dat het er is.

Maar je moet regelmatig eten

en uit je wolk komen.

Ga zitten, dokter.

Probeer geduldig te zijn.

Verwachtte u onmiddellijke resultaten?

Je moet je wezen goed in de gaten houden.

Luister naar mij. Het kan gevaarlijk zijn.

Gevaarlijk? Je verrast me.

Heb je nooit een kans willen wagen?

Wat als we nooit buiten de grenzen van het bekende zouden gaan?

Heb je nooit verder willen kijken dan de wolken en sterren?

Of om te weten waardoor bomen groeien

en wat schaduwen in licht verandert ?

Maar als je zo praat, noemen ze je een gek.

Maar als ik maar één van deze vragen zou kunnen beantwoorden -

wat de eeuwigheid is, bijvoorbeeld -

zou het me niet kunnen schelen als ze me gek noemden.

Je bent jong, versuft door je succes.

Word wakker en zie de realiteit.

Een demon wiens hersenen -

Je de tijd moet geven om zich te ontwikkelen.

Het is een perfect brein, dokter.

Ik kan je dit nu vertellen: het kwam uit je laboratorium.

De hersenen zijn gestolen uit mijn laboratorium

en hoorden toe aan een crimineel!

- Zal het lang duren, papa? - Nee, ik zal alleen de muur repareren.

Waarom blijf je niet en speel je niet met mij?

Ik heb dingen te doen, kind.

Speel met je katje.

- Tot ziens, papa. - Tot ziens.

En wees braaf.

Wie ben je?

Ik ben María.

Wil je met me spelen?

Wil je een van mijn bloemen?

Deze is voor jou en deze voor mij.

Het is als een boot.

Zie je hoe ze drijven?

Maak je klaar, María.

Ik zal het dak controleren

en dan gaan we naar het dorp.

Isabel.

Waarom heeft hij haar vermoord?

Waarom heeft hij haar vermoord?

Stilte!

Ik zal het je later vertellen.

Het is Frankenstein!

Door het teken van het heilige kruis

bevrijd ons van onze vijanden,

Heer onze God.

In de naam van de Vader, de Zoon en de Heilige Geest. Amen.

Waar heb je de lucifers verstopt?

In de lade.

Wat?

Vertel me wat je me ging vertellen.

- Over wat? - De film.

Niet nu. Morgen.

Nu. Je hebt het beloofd.

Waarom heeft hij het meisje vermoord

en waarom hebben ze hem daarna vermoord?

Je weet het niet. Je bent een leugenaar.

Ze hebben hem niet vermoord, en hij heeft het meisje niet vermoord.

Hoe weet je dat?

Hoe weet je dat ze niet stierven?

Alles in de films is nep.

Het is allemaal een truc.

Bovendien heb ik hem levend gezien.

Waar?

Op een plaats die ik ken in de buurt van het dorp.

Mensen kunnen hem niet zien.

Hij komt alleen 's nachts naar buiten.

Is hij een spook?

Nee, hij is een geest.

Zoals de geest waar Dona Lucía het over heeft?

Ja, maar geesten hebben geen lichaam.

Daarom kun je ze niet doden.

Maar hij had er een in de film.

Hij had armen en voeten.

Hij had alles.

Het is een vermomming die ze aantrekken als ze naar buiten gaan.

Als hij alleen 's nachts naar buiten komt, hoe kun je dan met hem praten?

Ik zei toch dat hij een geest was.

Als je zijn vriend bent,

kan je met hem praten wanneer je maar wil.

Sluit gewoon je ogen

en roep hem.

'Ik ben het, Ana.'

'Ik ben het, Ana.'

"Iemand aan wie ik onlangs mijn glazen bijenkorf heb laten zien,

met zijn beweging als het belangrijkste tandwiel van een klok-

Iemand die de constante beweging van de honingraat zag,

de mysterieuze, gekke drukte

van de werksterbijen over de nesten,

de krioelende bruggen en trappen van was,

de indringende spiralen van de koningin,

het eindeloos gevarieerde en repetitieve werk van de zwerm,

het meedogenloze maar vruchteloze zwoegen,

het koortsige komen en gaan,

de oproep om te slapen, altijd genegeerd,

het werk van de volgende dag ondermijnend,

de laatste rust van de dood

ver van een plaats die noch ziekte, noch graven tolereert -

Iemand die deze dingen heeft waargenomen,

nadat de eerste verbazing voorbij was,

keek snel weg

met een uitdrukking van onbeschrijfelijk verdriet en afgrijzen. "

Twee en twee is vier

Vier en twee is zes

Zes en twee is acht Plus acht is 16

Plus acht is 24 Plus acht is 32

Heilige zielen, we knielen voor u.

Okee. Leg je spullen weg.

Rustig!

Rustig!

Anders wordt don José boos.

Goedemorgen, don José.

Arme Don José!

Wie heeft hem zo achtergelaten?

Dat heb jij gedaan, meester!

Kijk eens, Paulita.

Wat mist don José?

- Zijn hart. - Goed. Plaats het erop.

Mari Carmen,

waar is het hart voor?

Om te ademen.

Jullie, slimmeriken die zo hard lachen,

waarmee ademen we?

De longen.

Laat ze aan ons zien.

Zet zijn longen erop.

Zet ze op hem.

Heel goed.

Waar is de maag voor?

Om eten in te doen.

Leg ze erop.

Heel goed. Ga zitten.

Let nu op.

Don José kan lopen. Hij kan ademen.

Hij kan eten.

Maar...

er is nog steeds iets heel, heel belangrijk

dat ontbreekt.

Zijn botten.

Zijn oren.

Ana.

Jij bent erg stil.

Wat mist don José nog?

Zijn ogen.

Rustig, Isabel.

Geef antwoord als ik het je vraag.

- Zijn ogen. - Heel goed.

Kom en geef ze hem.

Nu kan don José zien.

Zie je het huis met de put?

- Woont hij daar? - Ja.

Wil je daar heengaan?

Okee.

Isabel!

Mama heeft vanmiddag naar je gevraagd.

Ze wilde weten waar je was.

Ik zei dat je nog op school zat.

Ben je naar de put geweest?

Ja.

Heb je hem gezien?

Omdat hij je niet kent.

Papa komt eraan!

Papa komt eraan!

Papa, hier is er een.

- Papa, hier is er nog een. - Ik kom.

Het is slecht.

Hoeveel wil je inzetten?

Raak het niet aan.

- Het is goed, is het niet? - Laten we zien.

Ja meneer, dat is een goede paddenstoel.

Zie je?

Wie weet hoe hij heet?

- Een brittlegill. - Een vliegenzwam.

Nee, vliegenzwammen zijn giftig.

Kijk goed.

Trom... - Trompet!

Heel goed.

Je kunt het zien aan de bruine kleur

en deze golvende randen.

Papa, heb je ooit een giftige paddenstoel geplukt?

- Nee. Weet je waarom? - Waarom?

Omdat ik altijd doe wat mijn grootvader me vertelde.

Als je niet zeker weet of een paddenstoel goed is, pluk hem dan niet.

Want als het slecht is en je eet het,

is het je laatste paddenstoel, en ook het laatste van alles.

Begrijpen jullie ? - Ik begrijp het.

Grootvader was niet zo gek op het eten ervan.

Wat hij leuk vond, was ze zoeken,

zelfs als het een hele dag wandelen betekende.

Hij werd nooit moe.

Zie je die berg?

Wat hij "de champignontuin" noemde, is daarboven.

Weet je waarom? - Waarom?

Omdat daar de beste paddenstoel groeit - de cantharel.

- Waarom gaan we er niet heen? - Het is te ver.

We zouden het nooit redden met jullie twee zwakkelingen.

We gaan een andere dag.

Maar eerst moet je beloven

het nooit aan je moeder te vertellen.

Kijk wat we hier hebben.

Een echte duivel.

Het ruikt zo lekker.

Zeker, de kleintjes houden je voor de gek,

maar de oudere zijn een ander verhaal.

Kijk heel goed.

Kijk naar de kleur van de dop

en de zwarte kieuwen.

Vergeet nooit, meisjes: dit is de ergste van allemaal.

De meest giftige.

Wie dit eet, heeft geen enkele kans ter wereld.

Fernando.

Tot ziens.

- Goedemorgen, Don Fernando. - Goedemorgen.

We beginnen laat.

- Je sloeg me! - Deed ik niet!

Dat is genoeg! Doe niet zo luidruchtig.

- Domoor! - Varken!

Goede heer!

Wat is dit allemaal voor herrie?

- Zij is ermee begonnen. - Dat is genoeg!

Ze liegt.

Kom op. Het is tijd om je te wassen voor school.

Eerst maak je de borstel nat.

Oke.

Dan wrijf je het helemaal over je gezicht.

Dan wordt het zeepachtig.

Nu wrijf je het over je gezicht.

Oke.

Scheer ik nu de haartjes eraf?

Ja, en dan doe je er wat eau de cologne aan.

Mama, weet je wat een geest is?

Jij weet het niet en ik wel.

Een geest is een geest.

Zijn ze goed of slecht?

Met goede kleine meisjes zijn ze erg goed,

maar met slechte meisjes zijn ze erg slecht.

Maar je bent altijd een braaf meisje, nietwaar?

Geef me een kus.

Het komt!

"Nu noch boosaardigheid, noch haat,

zelfs niet de angst voor verandering.

Ik voel alleen dorst

een dorst naar ik weet niet wat.

Rivieren van het leven, waar ben je gebleven?

Lucht, ik heb lucht nodig.

Wat zie je in de duisternis dat je in stilte doet beven?

Ik staar alleen maar als een blinde man

recht naar de zon gericht.

Ik zal vallen waar de gevallenen nooit opstaan. "

"Aan mijn...

Lieve...

misantroop. "

Kom hier.

Wat is er mis met jou?

Kom op sta op. Stop met spelen.

Hij is er niet meer. Hij is verdwenen.

Isabel, vertel me wat er is gebeurd.

Milagros!

- Voorzichtig, u zult brandwonden oplopen. - Isabel!

Voorzichtig, Raquel.

Wat doe je hier, kind?

Kom laten we gaan.

Laten we naar huis gaan. Je vader is terug.

Laten we gaan.

Kom laten we gaan.

Waar was je?

Waar was je?

Hier.

Hallo.

Kom binnen.

Mag ik, meneer? - Kom binnen.

- Hij is hier. - Ik kom er zo aan.

Ana, kom hier!

Kom terug!

Ana, wat is er met je gebeurd?

Miguel, hoe gaat het met haar? - Goed. Nog steeds een beetje zwak.

Ze slaapt nauwelijks. Ze wil niet eten of praten.

Licht stoort haar.

Ze kijkt onze kant op, maar herkent ons niet.

Het is alsof we niet bestaan.

Ana is nog een heel klein kind.

Ze is onder invloed van een krachtige ervaring.

Maar ze komt er wel overheen.

Echt, Miguel?

Beetje bij beetje zal ze het beginnen vergeten.

Het belangrijkste is dat uw dochter nog leeft.

Ze is in leven.

Ze is in slaap gevallen.

Don Miguel, ze slaapt.

Geef haar dit medicijn. De dosis staat hier.

Ja meneer. Ik ga direct naar de apotheek.

Ze zou moeten eten. Iets dat gemakkelijk te verteren is.

Soep zonder al te veel vet,

een gekookt ei.

En jij hebt ook rust nodig, Teresa,

net zoveel als zij.

Als er iets gebeurt, stuur Milagros dan voor mij. Ik kom meteen.

Ja, Miguel.

Iemand aan wie ik onlangs mijn glazen bijenkorf heb laten zien,

met zijn beweging als het belangrijkste tandwiel van een klok-

Iemand die de constante beweging van de honingraat zag,

de mysterieuze, gekke drukte

van de werksterbijen over de nesten,

de krioelende bruggen en trappen van was,

de binnenvallende spiralen...

Als je zijn vriend bent,

kan je met hem praten wanneer je maar wilt.

Sluit gewoon je ogen

en bel hem.

'Ik ben het, Ana.'

'Ik ben het, Ana.'