Original subtitles

EIGHT HOURS DON'T MAKE A DAY

BİR AİLE DİZİSİ

JOCHEN VE MARION

Çeviri: Dikistutmaz X: iapetos Letterboxd: moandor

Güzelim elbisem!

Güzelim şampanyam! Böyle mi yapılır, Klara Teyze?

Çok yazık. Tek söyleyebileceğim bu.

- Benim zamanımda... - Uzun zaman önce olmalı, Klara.

Anlayamadım?

Zaman hızla akıp gidiyor, yetişmek için acele etmeliyiz, bir, iki, üç!

Hadi ama, bu bir curcuna mı yoksa bugün benim doğum günüm mü?

Üzgünüm.

- Elim kaydı. - Kapa çeneni, Harald.

Ufak bir tokattan kimseye zarar gelmez.

Sen de kapa çeneni, Klara.

Bırak ağlasın. İyi gelir.

Ee, Jochen? Ben de bir yudum alabilir miyim?

Yoksa tokat atarak mı hak etmem gerekiyor?

Sadece gülüyordu. Çocuk dediğin gülebilmeli.

- Ama yetişkinlere değil. - Başka neye gülebilir ki?

- Şerefine büyükanne. Geleceğine. - Teşekkür ederim.

- O senin olduğu kadar benim de çocuğum. - Tartışmayalım.

Nasıl istersen.

Ağlama artık. Hadi.

Seni çok seviyorum Manfred Amca. Babamdan da çok seviyorum.

Sakın böyle bir şey söyleme. Anladın mı?

Çünkü bu babanı üzer, tamam mı?

Bir plak koy, büyükanne. Klara dans etmek istiyor.

Evet! En azından içimizden biri hâlâ hayatta!

Jochen, doğum günümde bana hediye ettiğin plak nerede? Onu koy.

♪ Bugün gülücük ve neşe dolu bir gün! ♪

Neşenin ne olduğunu bilmesen bile, Klara.

Bu elbiseyi daha dün temizlemeciden aldım.

8 mark 40 fenik tuttu.

İnanabiliyor musunuz?

Şimdi yeniden kirlendi.

N'oldu?

Minik kızımın en güzel elbisesi mi kirlenmiş?

Vah vah!

Ama anne, bunu Jochen yaptı.

Sen her daim dağınık bir domuzcuktun.

Püh! Öğk!

Pekâlâ, ceza olarak...

...karısı tarafından terk edilen bu canavarla dans edeceksin.

Ve Jochen, sen de bu gece odadaki en güzel kızı alacaksın.

Buraya gel. Buraya gel ufaklık ve büyükannenle dans et.

- İki hafta içinde arabam hazır olacak. - Gerçekten mi?

- Elbette. Ve ilk sürüşü sen yapacaksın. - Seni çok seviyorum, Manfred Amca.

Pekâlâ. Bir konuşma yapacağım.

Biliyorsun, konuşmalar sadece ölenler için yapılır.

Peruğumu takıp geliyorum hemen.

Sadece güzel bir şeyler söylemek istiyor büyükanne.

Güzel bir şeyler duymayı herkes ister.

Sevgili büyükannemize...

...60. yaş günü vesilesiyle söylemek istediğim şey...

- Söylemek istediğim şu... - O...

O...

Unuttum.

Çok güzel bir konuşmaydı.

Söylemek istediğin pek çok şey olduğunu görebiliyorum.

Çok teşekkürler, gerçekten.

Çok çok teşekkür ederim!

Buna içilir!

Evet, demek istediğini anladım. Mutfaktan bir şişe getireyim.

Yo, yo, mutfağın yerini biliyorum.

- Eee? Ufaklık nasıl? - Eee? Ufaklık nasıl?

İkisi de iyi.

- İkisi de iyi. - Büyükannem demek istediğini anladı, Wolf.

Sence... Tanrım!

Nasıl bu kadar acınası bir hâle düşebildim?

- Dediğim gibi, ne demek istediğini anladı. - Yav he, he.

Af buyurun da o peruğu nereden bulmuş?

Wolf ve ben doğum gününde ona hediye etmiştik.

Bilemiyorum.

Bence büyükannemin peruğu da çok güzel.

İşte bu.

Hiçbirinizin zevk sahibi olmadığı çok açık.

Büyükanne, içmeyi bırak.

Klara Teyze o perukla zaten yeterince sarhoş göründüğünü söylüyor.

Jochen!

Adın Jochen mi?

- Hayır, neden? - Çünkü büyükannem “Jochen” diye seslendi.

- “Jochen” diye seslendin, değil mi? - Evet, öyle seslenmiş olmalıyım.

Gördün mü? “Jochen” diye seslenmiş, “Manfred” diye değil.

- O yüzden, müsaadenle... - Çok özür dilerim.

- N'oldu büyükanne? - Şampanyamız bitmiş.

- Şehre gidip iki şişe alır mısın? - Tabii, Harald arabasını ödünç verirse.

Hey, acil olarak arabanı alabilir miyim?

Şampanyamız bitti ve babamın arabası serviste.

Olmaz.

- Arabam konusunda hassasımdır. - Ne?

Doğum günü için şampanya alması adına ona arabanı ödünç vermeyecek misin?

- Monika, lütfen, nedenini biliyorsun. - Ne kadar kabasın!

Harald ne yaptığını bilir, Monika.

Harald aklı başında biridir.

Her şeye burnunu sokup durma, Klara Teyze.

Evet, Jochen'imizin şoförlüğü çok iyidir.

Herkes iyi araba kullanabilir, baba. Ama herkesin sürüş tarzı farklıdır.

Bak, sen, Käthe ve Jochen kendi arabanızı kullanyorsunuz.

Bir de ben!

Evet, bir de büyükannem.

Evet.

Ne diyordum ben?

Arabayı, sadece ihtiyacı olan kullanmalıdır.

Aynen. Şimdi de kafamı karıştırıyorsun!

Harald tamamen haklı, kimsenin kullanmasına izin vermemekte tamamen haklı.

Bir şey olsa, tamir masrafını kim ödeyecek?

Kimse. Kimse tamir masraflarını ödemez.

- Jochen nerede? - Şampanyayı almaya gitti.

- Anahtarı sen mi verdin? - Evet.

Doğru. Gerçekten de vermiş.

Görünüşe göre dünyayı kadınlar yönetiyor.

- Hop! - Pardon?

“Hop” dedim. O şeyi parçalıyorsun.

Evet, “hop” dediğini duydum.

- Ama “pardon” dedin? Affedersin de. - Niye “pardon” diyeyim ki?

Çünkü “hop” dedim. Hop, çaktın mı?

- Evet, “hop” dedin. Niye? - Çünkü o şeyi parçalıyordun.

Hayır, parçalamıyorum. Sadece 2 mark ödediğim şeyi istiyorum, turşuyu.

Hamile de olsan bir şeyleri kırıp dökmemelisin.

- Hamile mi dedin? Doğru mu duydum? - Evet, “hamile” dedim.

- Demek öyle dedin! - Dedim, ee n'olmuş?

Hamile değilse, kim akşam 9.30'da turşu otomatına histerik bir şekilde vurur?

Hamile değilim, histerik değilim, hâttâ evli bile değilim.

- Değil misin? - Değilim.

Öyle bir planım da yok. Ayrıca bu seni hiç ilgilendirmez!

Hamileymişim! Tipik erkek işte, anca konuşup duruyor...

Eğer onlardan biri değilsen, büyükannemin doğum gününe gelebilirsin.

- Büyükannenin mi? - Evet, onun doğum günü.

Oha lan, gerçekten ciddisin.

Gerçekten ciddi misin?

Olur.

- Geliyorum. - Güzel.

O zaman turşular neden çıkmıyor bir bakalım.

Sadece mantıklı ve aklı başında bir erkek olmak gerekiyor.

Bunun parasını kim ödeyecek?

Tüm bunları kim sipariş etti?

Kimin harcayacak bu kadar parası var?

Kimin bu kadar parası...

Bu...

Gabi, değil mi?

Evet, tabii ki!

Geldiğine çok sevindim, Gabi!

Turşuları da unutmamışsın. Çok sağ ol.

Lafı bile olmaz. Doğum günün kutlu olsun.

Sağ ol, Gabi.

Lütfen otur.

Annem.

Babam.

Klara Teyzem.

Ve büyükannem. Onu zaten tanıyorsun.

Ve kardeşim Monika.

Ve onun kızı Silvia.

Ve bu da kayınbiraderim, Harald.

Bu da Manfred.

En yakın arkadaşım.

Merhaba.

- Şampanya nerede, Jochen? - Şampanya...

Ha, şampanya!

- Üzgünüm, elimden kayıp düştü. - Kayıp düştü mü?

- Evet. - Kayıp düştü.

Yere düştü ve paramparça oldu.

Affedersiniz.

Turşunun çok tuhaf bir doğum günü hediyesi olduğunu düşünmüyor musun?

Çok tuhaf mı?

Bilmem ki...

- Klara! - Anne?

Gabi'den doğum günüm için turşu almasını istemiştim.

Benim isteğimdi.

Bir saniye iznini rica edeceğim.

Harald'ın arabasını alsam olur mu?

- Gabi'ye kendi arabam olduğunu söyledim. - Sorarım.

Arabayı bu gecelik Jochen'a ödünç verebilir misin?

Gabi'ye kendinin olduğunu söylemiş.

- Yüz verdik bir de astarını mı istiyor? - Yapma böyle!

- Dans edelim mi, Gabi? - Olur.

Jochen, arabayı tüm gece için mi istiyorsun?

Hayır.

Sadece Gabi'yi eve götürmek istiyorum.

Tamam, o zaman evin önüne park et anahtarı da posta kutusuna koy.

- Sağ ol. - Lafı bile olmaz.

N'oldu? Bunca zamandır ne fısıldaşıyorsunuz?

Yok bir şey büyükanne. Harald'a, Gabi'yi eve götürmek için...

...arabasını kullanıp kullanamayacağımı sordum.

Anladım!

Kıza, araba benim mi dedin?

Çok aptalsın. Onunlayken bunu yapmana gerek yoktu.

Böyle kaba bir topluluğun arasında bir dakika daha kalamam.

Manfred, en yakın taksi durağına kadar bana eşlik et.

- Tabii. - Klara, hemen gidiyor musun?

Maalesef gitmek zorundayım, Käthe. Gitmek zorundayım.

Hoşça kalın.

Pekâlâ çocuklar, şimdi likör ve bira içeceğiz.

Şampanya zaten sadece Klara Teyze içindi.

Gabi!

Jochen seni eve bırakmak için arabamı ödünç istedi.

Jochen'i doğru anladıysam, şehrin dışında yaşıyorsun?

Seni bırakmasından mutluluk duyarım, Gabi.

- Çok mutlu olurum. - Güzel. Çok güzel.

Teşekkürler.

Şey...

Ben...

- Sana yalan söyledim, değil mi? - Evet, öyle diyebilirim.

Hiç hoş bir davranış değildi.

- Olur böyle şeyler... - Hayır, yumuşatmaya çalışma.

Dürüst olmak gerekirse, herkes biraz yalancıdır.

Doğru, ama seninleyken...

...yalan söylememe gerek yoktu.

- Öyle mi? - Kim bilir, belki de.

Hayır. Seninleyken yalan söylememe gerek yoktu.

Ben de melek sayılmam.

Öylesin.

Benim için öylesin.

- Gerçek adın ne peki? - Marion.

Ma-ri-on.

- Fena değilmiş. - Fena değil miymiş?

Marion en güzel kız ismidir.

“Fena değil.” dedim.

- Zaten sana inanmamıştım. - Neye inanmamıştın?

- Arabanın senin olduğuna. - Niye inanmadın?

Çünkü sana hiç uymuyor.

Senin için fazla gösterişli, anlıyor musun?

Sana uygun olan arabanın...

...tatlı...

...efendi...

...ve arkadaş canlısı olması gerekir.

- Dinle, benim bir sevgilim var. - Önemli değil, benim de bir...

- Neyim var dedin? Bir... - Sevgilim.

Tabii ki, şimdi onunla ilişkimi bitirmek zorundayım, ama...

Ama ne?

Yarın mı? Ona yarın mı söyleyeceksin?

- Biliyor musun... - Neyi?

İyi biri.

- Daha sonra onunla tanışabilirsin. - Asla tanışmam.

Onunla asla tanışmak istemiyorum. Aptalın teki olduğuna eminim.

Hayır, Jochen, gerçekten çok iyi biri.

Yarın.

Peki.

- Nasıl uygun görürsen öyle yap. - Sağ ol.

Bak ne diyeceğim!

- Senden hoşlandım. - Ben de senden hoşlandım.

Saat 8'de Mario'nun yerinde.

- Yarın görüşürüz. - Tamam.

Sıkıntın mı var?

- Sıkıntın mı var? - Yok.

- Karnın mı ağrıyor? - Hayır, Franz. Ne olduğu gün gibi ortada.

- Tamamen farklı bir şey. - Öyle mi? Yeni bir kız mı buldu?

- Evet, dökül bakalım. - Sarışın mı esmer mi?

- Hadi, çıkar ağzındaki baklayı. - Hâlâ çakamadın mı?

Seni seviyorum, bu yüzden seni sikiyorum Hem ayakta hem de yatakta

Cennete gittiğimizde de Uçarken sikişeceğiz

- Sikiş de sikiş, keyifli ha? - Kes lan, serseri!

- Onu rahat bırakın! - İyi be, tamam.

Anlatsana. Ölü gibi yatar mı yoksa hareketli mi?

Derin su yavaş akar, derler.

Kıza çaktın mı?

- Şu bakışı gördün mü? - Mal mıyım görmez miyim?

- Yandı. - Hem de ne yandı.

- Fena yandı. - Er ya da geç herkesin başına gelir.

Ne kadar geç olursa o kadar iyi.

Bir noktadan sonra kaçamazsın. Durum bu.

- O zaman sıkışıp kalırsın. - Şuna bak, gidici.

- Evet, öyle. Buraya kadar. - Belki mutlu olur.

- Sadece ilk başta mutlu olursun. - Sonra para, değerinin yarısını yitirir.

Ama herkes bunu kendi başına öğrenmek zorunda.

Cumartesi günü hâlâ aklı başındaydı.

Aşk ilk görüşte başlar.

- Sen de oldun, değil mi Rolf? - Beni rahat bırak.

Baksana, bu da nereden çıktı?

Bitirdim. O sadece milyonlarımla ilgileniyordu.

Yuh be! O bir kadın değil!

- Bir makine. Zamanımız yok. - Sakin ol, neredeyse bitti.

Yani kadınlarla daha çok vakit geçiriyorsun, öyle mi?

Tüm gün ve tüm gece.

Yavaş yavaş.

Sabırla.

Tıpkı senin de burada olman gerektiği gibi.

- Bir insan gibi tepki veriyor. - O insan değil. Ben insanım!

Elbette, ama her zaman en yüksek hızda kullanırsan...

...tıpkı senin başına geleceği gibi o da bozulur.

- Devam edebilirsin. - Sipariş beklemez.

- Sağ ol, Teyze. - Hoşça kal, Amca.

- Küçük hanımla her şey yolunda gitti mi? - Niye ki?

- Yoksa ciddi mi? - Ya, yürü git başımdan!

- Bu arada duyduğuma göre çok yavaşmışsınız. - Neymişiz?

- Çok mu yavaşmışız? - Gel de sen yap o zaman bu soktuğumu?

Çok yavaş olduğunuzu söylemedim. Çok yavaş olduğunuzu duyduğumu söyledim.

Aha Ustabaşı geliyor.

Günaydın, beyler.

Hafta sonunuz iyi geçti mi?

- Dedikodular duyduk. - Yavaş olduğumuz söyleniyormuş.

Geride kaldınız. Profiller takılmalı. İlk iki alet gelecek cumaya yetiştirilmeli.

- Asla yetiştiremeyiz. - 17 haftanız var. Hepsi bu.

Sen de biliyorsun ki sipariş için çok kısıtlı bir zaman verildi.

Farkındayım. Ama performans primi alıyorsunuz.

Doğru.

Altı ay için 1.400 mark.

- Belimizi kırmak için epey kötü bir ücret. - O işi geçeceksin, Jochen.

O primi alabilmeniz için dilim damağım kuruyana kadar dil döktüm.

Sonra da üretim planlamasını konuştum. Bunun başka bir yolu yok.

Üretimin başlaması için 4 cihazın zamanında yetiştirilmesi gerekiyor.

Diğer ekipler de sizinle aynı baskıyı yaşıyor.

- Hepsi bu. - Yavaş olduğumuz nereden çıktı peki?

Çalışma saatlerinize baktım. Çok fazlaydı. Olay bundan ibaret.

Ama harekete geçerseniz, üstesinden gelirsiniz.

Yavaşmış!

ÇİMLERE BASMAYINIZ!

Beni dinleyin çocuklar!

Beni dinleyin! Biliyorsunuz...

Hadi, buraya gelin.

Size söylüyorum, bu çimlerde oynamak yasak.

Oradaki tabelayı görmediniz mi?

- Rezalete bak! - Eğer sizi bir daha burada görürsem...

Bu inanılmaz.

- Tek kelimeyle inanılmaz. - Bu çimlerde oynamak yasak.

- Ve eğer sizi bir daha burada görürsem... - Bunu gördünüz mü?

Şimdi de çocukların top oynamasını yasaklıyor.

Aptal moruk!

- Müdahale etmek istemiyor musunuz? - Hayır, istemiyorum.

Yani bir park bekçisinin istediğini yapabileceğini düşünüyorsunuz, öyle mi?

- Evet, öyle. - Pekâlâ şimdi, defolun gidin buradan!

- Bir daha sizi burada görmeyeyim. - Gelsenize.

Size daha önce de söyledim, çimlerin üzerinde yürümek yasak!

- Tabelalar orada. Onları görmediniz mi? - Merhaba, bayım.

- Evet? - Buraya gelin, lütfen.

- Demek henüz bilgilendirilmediniz? - Ne hakkında? Ne istiyorsunuz ki?

- Siz de çimlerden uzak duracaksınız! - Evet, evet, ben de öyle düşünmüştüm.

İşte.

Buyurun. Şehir Parkları ve Rekreasyonu.

Top oynamaya uygun tüm yeşil alanların...

...artık kullanıma açık olduğunu hâlâ bilmediğinize inanmamı mı bekliyorsunuz?

Olimpiyat sonrası antrenmanları için.

Bu çim top oyunları için uygun. Yoksa değil mi?

- Eee, cevap? - Top oyunları için uygun mu?

Top oyunları için uygun... Evet, tabii ki öyle.

Buna ne diyorsunuz, memur bey?

- Karşımızda, bildirimi almayan biri var. - Evet, evet.

En azından o, almadığını iddia ediyor.

O hâlde, artık biliyorsunuz, değil mi?

- Adınız neydi? - Gargler.

- Evet, Bay Gragler. - Gargler!

Gördüğünüz gibi memur bey, teftişe değdi.

Ve ayrıca biraz daha... biraz daha...

- Daha fazla spor yapmalısınız, Bay Gragler. - Evet, hanımefendi.

- Gargler! - Evet.

- Teşekkür ederim. Gidebilirsiniz. - Teşekkürler.

Çok teşekkürler.

Uygun...

Top oyunları için uygun... Neden olmasın?

- Eee? - Eee'si, inanılmazsınız.

- Ne tür bir kimlik kartıydı o? - Emekli kimliğim.

- Elinizdeki ne tür bir kitap? - Önemli bir şey değil.

Bakabilir miyim?

Lady Chatterley'in Sevgilisi

Ve siz buna önemsiz mi diyorsunuz?

Çok güzel.

Karınız bir bilse!

- Ben dulum. - Bu çok güzel. Bunu duyduğuma sevindim.

- Özür dilerim. - İzninizle.

Hemen gidiyor musunuz? Çok yazık. Daha başlamadık bile.

Bakın ne diyeceğim, şimdi bana bir kahve ısmarlayacaksınız.

Ve daha sert bir şey. Kahvemin yanında içki içmeyi çok severim de.

ÇİMLERE BASMAYINIZ!

- Onunla daha dün tanıştın, Marion. - Çok eminim, Irmgard. Çok eminim.

Doğru kişi o. O, başka kimse değil.

- Ne iş yapıyor? - Ne demek “Ne iş yapıyor?”

- Ne yapıyor? - Ne mi yapıyor? Ne mi yapıyor?

İşi ne? Tanrı aşkına!

Ne olarak çalıştığını mı bilmek istiyorsun?

Evet, ne olarak çalıştığını bilmek istiyorum.

İşi...

İşi... Bilmiyorum.

Anlıyorum, birini seviyorsun ama ne iş yaptığını bile bilmiyorsun.

- Bu eğlenceli olabilir. - Olacağı kesin.

- Peter konusunda ne yapacaksın? - Evet, Peter var bir de.

- Evet, Peter var bir de. - Ona söyleyeceğim.

Gidip ona öylece söyleyemezsin.

“Ona söyle” - Marion!

Alıştıra alıştıra söyle.

Çok nazik olmalısın.

- Ona biraz umut vermelisin... - Yapma, Irmgard.

Direkt söyleyeceğim.

Böyle kalleşliklerden hoşlanmıyorum.

Kalleşlik mi! Çok kötüsün!

Kalleşlik etmeyi sevmem. Erkekler söz konusu olduğunda bile.

Bak, Peter'ın yakında sabit bir maaşı olacak.

Peter'ın düzgün, beyaz yaka bir işi var.

Peter, içip içip seni dövmez.

- Peter... - Peter, Peter; Jochen de Jochen.

Jochen! Sırf ismi bile yeter.

- Affedersiniz bayan, müsait misiniz? - Evet. Size nasıl yardımcı olabilirim?

Evet, sorunum şu...

Eşimin 25 yıldır yapmamı yasakladığı şey.

Tavuk yetiştirmemi yasakladı.

“Tavuklar aptaldır” dedi.

Ama tavuklar zekidir, hem de çok. Aptal olan oydu.

Ama artık Tanrı onu yanına aldı.

- Nihayet. Evvelsi gün. - Gerçekten mi?

Evet, 10.40'ta.

- İzninizi rica edeceğim. - Tabii.

Alo?

Evet?

Senmişsin, Peter.

- Evet. - Şimdi de tavuk yetiştirmek istiyorum.

Bir sürü tavuk yetiştirmek istiyorum.

- Evet, bu konuyu birazdan konuşacağız. - Desteğiniz için teşekkür ederim.

Bunun için tavuklara, bir horoza ve kümese ihtiyacım olacak.

- Bu gece buluşalım. - Peki, teşekkür ederim.

Ancak eşimle olan ilişkim henüz yeni noktalandı...

...ve şu anda yeni bir ilişki için acele etmek istemiyorum.

- Ama baharda belki? - Olur tabii.

Şu anda tavuklara, bir horoza ve kümese ihtiyacım var.

Sadece kümes için oduna ihtiyacım var, onu da kendim kurabilirim.

Kretzschmer iyi bir adam.

Ne? Herif sikik bir ustabaşı.

Belirlenen saatlere riayet ettiğimizden emin olmak Kretzschmer'in görevi.

Dediğim gibi. Sikik bir ustabaşı.

“Çok yavaşsınız”! Güldürme beni.

Çalışma saatlerimizi Kretzschmer belirlemiyor, Rüdiger.

Onun işi, o saatlere riayet ettiğimizden emin olmak.

- Bence de Kretzschmer iyi biri. - Ne yapacağız peki?

Ciğerlerimiz patlayana kadar köle gibi çalışacak mıyız?

Onların lanet aletlerinden bana ne?

4 tane yapamıyorsak, o zaman 2 taneyle idare etmeye çalışsınlar!

Bir ustabaşı hedefine ulaşabilsin diye kendimi öldürecek değilim.

Yeterince açık mı?

Birdenbire ondan gerçekten hoşlandığımı, ona vurulduğumu fark ettim.

Bu kadar üzgün bakma.

Lütfen.

Seni hâlâ önemsiyorum.

Bazen böyle şeyler olabiliyor.

Hayır.

Yapma bunu.

Böyle bir durumda ne söylenebilir ki?

- Arkadaş kalacak mıyız, kalmayacak mıyız? - Evet, arkadaş kalalım.

İki insan birbirinden hoşlandıysa, bunun bir nedeni vardır.

Gelsene.

- Şerefe. - Şerefe.

Konyak sevmiyorum.

- N'apıyorsun orada? - Çizim yapıyorum.

Çizip duruyorsun.

- Çizdiğin şey ne? - Bir alet.

Burada zaten bir sürü alet var.

- Daha da fazlasını mı üretmek istiyorsun? - Hayır. Tam tersi.

İkinci cihaza bir bükme mekanizması yerleştirebilirsem...

Hadi be dostum! Cihazlarla ilgili bir şey duymak istemiyorum.

Günde sekiz saat onlarla uğraşıyorum. Bu fazlasıyla yetiyor.

İyi. Kimse seni zorlamıyor.

Kimse seni zorlamıyor.

Sağ ol.

- Sikeyim! - Aynen.

Marion şu anda eski sevgilisiyle birlikte.

- Hangi Marion? - Benim Marion'um.

Yeni bir kız mı buldun? Dünkü kızın adı Gabi'ydi.

- Hayır, adı Marion'du, mal. - Mal mı?

- Adı Gabi'ydi, sersem! - Marion'du, mankafa!

- Gabi'ydi, dallama! - Marion'du, dangalak.

- Gabi'ydi, gerzek! - Marion'du, ezik!

- Gabi! - Marion.

- Gabi. - Marion.

- Nasıl geçti? - Ney?

Şey, işte...

- Şey işte.. - Peter'la olan konuşmam mı?

Çok sakin geçti.

Peter çok anlayışlı ve nazik biri.

Zaten o doğru kişi değildi.

Değil.

Şükür ki.

- Ne alırsınız? - Bir fincan kahve, lütfen.

- Sadece demliğimiz var. - Tamam, bir demlik o zaman.

- Sıkıntın mı var? - İşle ilgili.

- Önemli bir şey değil. - Ne iş yapıyorsun ki?

- Şey, ben... - Dur ben tahmin edeyim, tamam mı?

- Olur mu? - Olur.

- Faydalı bir iş mi yapıyorsun? - Evet.

- Sağlam bir malzemeyle mi çalışıyorsun? - Evet.

Çalışmalarının ürününü kullanır mıydım?

- Hayır. - Kullanmaz mıydım?

- Faydalı ama ben kullanmam mı? - Hayır.

- Malzeme üzerinde yalnız mı çalışıyorsun? - Hayır.

- Yani birkaç kişiyle. Bir ekip misiniz? - Evet.

Ürettiğin şeyi görebilseydim, onunla ne yapabileceğimi bilir miydim?

- Hayır. - O da tutmadı.

- O zaman soyut bir şey. - Soyut mu? Hayır.

Yani işlendiğinde faydalı bir ürün olan...

...ama benim faydalı bir şey olarak tanımlayamayacağım...

...katı bir malzeme üzerinde...

- ...birkaç kişiyle birlikte çalışıyorsun. - Evet.

- Bir fabrikada mı çalışıyorsun? - Evet.

- O zaman belki de çelikle çalışıyorsundur? - Evet, malzemelerin arasında o da var.

Peki birileri, ürettiğin şeyi kullanabilir mi?

- Evet, kullanabilir. - Ama ben ne olduğunu anlayamam, öyle mi?

- Hayır. - Pekâlâ, pes ediyorum.

Tanımadığım bir şeyi nasıl tahmin edebilirim?

- Eee, neymiş bakalım? - Aletler.

Aletler mi? Çok kabasın.

Neden aletleri tanımayayım ki? Hiç çekiç görmediğimi mi sanıyorsun?

Hayır, öyle sanmıyorum. Ama biz çekiç ya da levye üretmiyoruz.

Makinelere takılan aletler yapıyoruz, anlıyor musun?

Hayır.

Gerçekten, yaptığımız aletleri tanıyamazsın.

- Sen ne iş yapıyorsun? - Şimdi de tahmin etme sırası sende.

Hayır, söyle gitsin.

- Yerel gazetede çalışıyorum, seri ilanlar. - Seri ilanlarda mı?

Buyurun.

- Çok yoğun olmalı. - O kadar da kötü değil.

Örneğin bugün yaşlı bir adam geldi, 65 yaşlarında.

Karısının dün öldüğünü söyledi.

Daha dün.

Karısı öldüğü için çok mutluydu.

Sonunda istediğini yapabileceğini söyledi.

Tahmin et bakalım ne istiyormuş?

- Belki de... - Asla tahmin edemezsin.

Tavuk yetiştirmek istiyor.

Tavuk. 200 tavuk ve büyük bir kümes arıyor.

- Bir çiftlik yani! - Evet.

Öldüğü için çok mutluydu.

Her gün tavuklarına yaşlı karısından bir parça atacak.

Evet.

Yaşlı karısını tavuklara yem yapacak.

Vay be...

- Bir sorun mu var? - Yo, iyiyim.

Sadece benim tanıyamayacağım bir şey yapmanın tuhaf olduğunu düşünüyorum.

Öyle mi? Yani...

Bu normal, yani...

Birçok insan...

...gerçekten umursamadığı bir şey yapar.

Yani...

- Bunu yaparak para kazanıyorlar. - Bu doğru, ama...

Hiçbir şey olmayan bir şeyi yapmak midemi bulandırır.

- O bir şey, yani... - Tabii.

Tabii ki bir şey.

Ama...

Ama eminim ki gerçekten yapmak istediğin bir şeyi hayal ediyorsundur.

Tabii ki.

Bir şey ya da başka bir şey.

- Kesinlikle. - Ben de öyleyim.

Gerçekte benle hiçbir ilgisi olmayan kişilerin ilanlarını not ediyorum.

Yani, tam olarak değil.

Çok hayal kurarım. Bir sürü şey hayal ediyorum.

Ama gerçekten yapmaktan hoşlandığın bir şeyi yaparak para kazanmanın bir yolu olmalı.

Demek istediğim, sadece hayal etmek zorunda kalmayacağın bir şey faydalı olabilir.

- Anlıyor musun? - Elbette, anladım.

Ama...

Bu işler böyle.

Elbette, böyle.

Demek istediğim, bizimle uzaktan yakından ilgisi olmayan...

...sadece başkalarını ilgilendiren bu tip işler için...

...çok az para kazanıyoruz.

- Yapılması gerektiğini anlıyorum ama. - Dediklerin kulağa oldukça solcu geliyor.

Bunları nereden öğrendin?

- Ara sıra düşünüyorum. Bu kötü bir şey mi? - Hayır. Değil.

Ama sürekli düşünüp durmak olmaz.

- Değil mi? - Aynen.

- Manfred! - Efendim?

Buraya gel.

Baksana şuna.

- Eee? - Eee, ne?

Şuna bir baksana.

Bu bir bükme aleti, bunu anlıyorum.

Sadece bir bükme aleti değil, geliştirilmiş bir bükme aleti.

Nasıl geliştirilmiş?

Şuna bir bak. Çizimde ne görüyorsun?

- Bir körük ve birkaç kilitleme cıvatası. - Aynen.

Gördüğün tek şey bu mu?

- Diğer tarafta da aynı parçalar var. - Doğru.

Ve biraz daha uzun incelersen bu bükme cihazının...

...daha önce 4 cihazın yaptığı tüm işlemleri...

...tek bir makinenin tek bir çalışma adımında gerçekleştirdiğini göreceksin.

- Değiştirdim, görüyorsun. - Değiştirdin mi?

Değiştirdin mi?

Ve şimdi 4 tane yapmak yerine sadece 1 tane yapman gerektiğini mi düşünüyorsun?

Ama...

Eğer haklıysan...

- Evet. - Doğru.

Geliştirme olarak zaten gönderdim.

Yapılacaksa da hemen yapılmalı.

Diğerleri hayrete düşecek.

Okuyorum. “27 yaşındaki genç kadın, bayan arkadaş arıyor.”

- Doğru mu? - Yanıtları buradan alırım.

Elbette, isterseniz size gönderebiliriz de.

Hayır teşekkürler, katiyen olmaz. Memnuniyetle alırım.

- Monika! - Evet?

- Neden kaçıyorsun? - Üzgünüm, burada çalıştığını bilmiyordum.

- Beraber birer kahve içelim mi? - Olur.

- Irmgard? - Evet?

- Hızlıca bir kahve içip geleceğim. - Tamam.

Oldukça heyecanlı biri, değil mi?

Vermek istediğin ilanı göster.

Hadi.

“27 yaşındaki genç kadın, bayan arkadaş arıyor.”

Bunda yanlış bir şey yok.

Harald bunu öğrenirse, hayatım cehenneme döner.

- Neden? O kadar korkunç biri mi ki? - Bazen. Her zaman değil.

Jochen için arabanın anahtarını aldığım zaman... Olayı biliyorsun, değil mi?

Sonrasında tüm hıncını Sylvia'dan çıkardı.

O akşam onu çok kötü dövdü.

Biliyor musun, bazen kendimi perişan hissediyorum.

Onu dövdü mü?

“Annemi senden daha çok seviyorum.” “Çok kötüsün.” Dedi ona.

Çok gaddar olabiliyor.

Elbette, biraz içmişti. Elbette, hoşgörü seviyesi düşüktü.

Ama bir çocuk kendini müdafaa edemez.

- Bunu unutamazsın. - Hayır.

Hayır, bunu unutamazsın.

Yani, onu seviyorum. Ara sıra.

Eminim buna.

Ama çoğunlukla evimde otururken onun geri döneceği andan korkuyorum.

Hakiki korku.

Bana vurmasına gerek yok. Başka yollardan da beni incitiyor.

Bazen tamamen normal olduğunu düşünüyorum.

Büyük ihtimalle sadece onu anlamıyorum.

Her nedense biraz farklı biri.

Dinle...

Gerçekten çok üzgünüm, inan bana.

Sadece, seni gerçekten neyin üzdüğünü...

...tam olarak anlamıyorum.

Bundan sonra daha sık görüşelim.

Sen de ister misin?

Beni...

Beni ne kadar mutlu ettiğini anlatamam, Marion.

Şu an...

Şu an gerçekten ağlayabilirim.

- Güzel sözler, ha? - Tekrar söyleyebilirsin.

- Sağ ol. Dinle... - Evet?

Küçük bir parti vereceğim.

Karınla birlikte katılır mısınız? Primi ıslatmak istiyorum...

- Elbette, Jochen. Gelmeyi çok isterim. - Tamam.

- Eee? - 1,560 mark.

Çok iyi.

- Daha fazlası da olabilir. - Mızıkçı!

- Bana yeter. - Bekleyip görelim.

Bence en iyisi içkiye harcamamız.

Bana tekrar açıkla lütfen. Anlamıyorum.

Saatleri nasıl etkiliyor?

Saatler böyle olmasaydı, bu fikir hiç aklına gelmezdi, değil mi?

Evet. Öyle.

Defalarca açıkladım.

Parça hesabı iş yapmıyoruz.

Parça hesabı iş yapmıyoruz, değil mi?

Parça hesabı iş yapmıyoruz; ama yine de...

Ama yine de sonuç almak zorundayız.

- Sonuç almak zorundayız, değil mi? - Sonuç almak zorundayız, evet.

Ve, parça hesabı iş yapmasak bile sonuç alabilmemiz adına...

...bir işi tamamlamak için ne kadar zaman harcamamız gerektiğini hesaplayanlar var.

- Öyle değil mi? - Öyle.

Hesaplama bazen iyi, bazen de kötü olabiliyor.

Bu sefer kötüydü. Mal gibi kölelik yapmak zorunda kalacaktık.

Mal gibi.

- Ama performans primi alıyoruz, değil mi? - Evet, performans primi alıyoruz.

Pekâlâ, gerçekleri saklamamalıyız.

Ama Jochen bu fikri ortaya attığı için şu anda durumumuz iyi.

Ve aynı para için o kadar çok çalışmamıza gerek kalmadı.

Aynı para için mi?

Yoksa öyle değil mi?

Şunu tekrar söylemekten başka yapabileceğim bir şey yok: Bekleyip görelim.

Benim de şunu yekrar söylemekten başka yapabileceğim bir şey yok: Mızıkçı.

Mızıkçı! Mızıkçı!

Ben mızıkçı değilim, Peter; daha yaşlıyım.

Bu doğru. Anlamak için muhtemelen çok yaşlısın.

Onlar, bizim gibi insanlar için işleri her daim daha sonra halleder.

Her zaman. Bu konuda emin olabilirsin.

Ne demek bu? Bize ne demek istediğini açıkla.

- Bekleyip görelim dedim ya. - Bekleyip görelim! Bekleyip görelim!

Ukalaca laflar, hepsi bu.

Üretim için, araçların yetişmesi neredeyse imkansız bir tarihe kadar...

...teslim edilmesi gerekiyor.

Biz de bunu başarırsak, prim alacağız.

Doğal olarak.

Jochen de ciğerlerimiz patlayana kadar köle gibi çalışmak zorunda kalmadan...

...bunu başarmamızı mümkün kıldı.

- Yaptığı tek şey hepimize yardım etmekti. - Bilmiyorum. Franz haklı.

Onlar, bizim gibi insanlar için işleri her daim daha sonra halleder.

- Bu işler böyledir. - Bırakalım öyle yapmaya devam etsinler.

Birer içki daha!

Benden.

Dans edeceğim.

Bırakalım öyle yapmaya devam etsinler.

- Baksana, bu gerçekten olabilir mi? - Bekleyip görelim.

- Olabilir. - Olabilir! Bizim de bazı haklarımız olmalı.

- Haklarımız mı? Kaç yaşındasın sen? - 28.

O yaşta böyle düşünmek hâlâ mümkün olabilir.

- Fritz! - Çenemi kapalı tutacağım, Maria.

Off be, şimdi harbiden de kafayı yediğimi düşünmeye başladım.

- Sence bu olacak mı? - Hayır.

- Yani... - Hiçbir şey olmayacak.

- Dans edelim mi? - Erkeklerle dans etmem.

- Yunanistan'da hiç fark etmiyor. - Yunanistan'da değiliz.

Burası Yunanistan'dan çok farklı.

Seni seviyorum.

Günaydın.

Hadi be.

- İçeride kim var? - Ben.

- “Ben” - “ben” kim? - Jochen.

- Özür dilerim. - Ne için?

- Yolunun üzerinde durduğum için. - Önemli değil. Sorun yok.

- Günaydın. - Günaydın.

- Günaydın. - Aynen.

- Hepinize günaydın. - Ooo!

Şu haline bak!

- Niye ki? - Şey, kravat mravat falan.

Sen söylemiştin.

Bak bu çok kabaydı!

Käthe?

- Käthe! - N'oldu?

- Käthe, buraya gel hemen! - Sandviç yapıyorum. Yine n'oldu?

Käthe, dinle, 10 dakikadır tuvalet için bekliyorum.

Hiç beklemeyen kocan önüme geçip içeri girdi.

- O zaman bu konuyu onunla konuş. - Her zaman onun tarafındasın.

- Bir şey yapmak zorunda değilim. - Evet, zorundasın.

Sessiz ol!

- Kıs şu şeyi! - Seni duyamıyorum.

Müziğin sesini kısmanı söyledim.

- Öyle dedin demek. - Evet, öyle dedim.

Kim var içeride? Büyükanne, sen misin?

Bırak da içeri gireyim, büyükanne. Yüzümde tıraş kremi var.

- Olmaz. - Olur, cildime zarar verecek.

Hemen aç şu kapıyı, büyükanne.

Kapıyı kırarım, ciddiyim!

Görüyor musun?

Oğlunun kulak zarı patlatacak kadar yüksek sesle açtığı müziğin...

...sesini kısmak için koştuğumda...

...annen içeri girdi ve beni içeri almıyor.

- Yüzüm tıraş kremiyle dolu olmasına rağmen. - Bu konuyu onunla konuş.

Her zaman annenin tarafındasın. İyi, ne hâlin varsa gör.

- Emrine âmâde. - Eksik olma!

Ayrıca, taşınma zamanımın geldiğini de size söylemeliyim.

Gerçekten de tam zamanı.

Günaydın.

Büyükanne!

Jochen!

Gol!

Gol!

Marion'un kazanacağına dair bahse var mısın?

Gol!

- Tekrar oynayalım mı? - Hayır. Bu kadar yeter.

- Gel. - Tüh.

Hoşça kalın, görüşürüz.

- Bir sorun mu var? - Hayır.

- N'oldu ki? - Garip davranıyorsun.

- Hiç konuşmuyorsun. - Niye ki?

Durmadan konuşmak zorunda mıyım?

Hayır, tabii ki değilsin.

Gelsene.

Neyin var söyle.

- O küçük çocuk senin oğlun muydu? - Hangi küçük çocuk?

Oradaki küçük çocuktan bahsediyorum.

- Ha, o küçük çocuğu diyorsun. - Evet, onu diyorum.

Senin oğlun muydu?

- Öyleyse n'olcak? - Ne demek “öyleyse n'olcak?”

Benim oğlumsa n'olcak?

- Bilmiyorum. O zaman... - O zaman, ne?

- Bilmiyorum. - Beni bir kenara mı atacaksın?

Bir kenara atacakmışım! Harika bir üslubun var gerçekten!

Atar mısın?

Hayır.

Pekâlâ, o benim kardeşim.

- Gerçekten mi? - Gerçekten.

- Emin misin? - Eminim.

- Neden bana ondan hiç bahsetmedin? - Çünkü seni seviyorum.

Ben de seni seviyorum, Marion.

Ama...

Bu bir sebep değil.

Manni'ye hem şimdi hem de daha sonra bakmak zorundayım.

Ondan ben sorumluyum.

Ve aramızdaki ilişkinin ciddi bir şeye dönüşeceğini umduğum için...

...kaçıp gitmenden korktum. Yani, bu sorumluluk yüzünden.

- Annen iyileşmeyecek mi? - Belki iyileşir, belki iyileşmez.

- Bak ne diyeceğim? - Dinliyorum?

Bu çok mu kötü?

- Ne? - Bir erkek kardeşimin olması.

Onu tanıyana kadar bir şey diyemem.

Kim bilebilir ki?

Manni!

Bu, Jochen.

Onu, önceki sevgilinden daha çok sevdim.

Gel de şatomu gör.

- Eee? - Çok güzelmiş.

Tam olarak bitmedi. Hendek eksik.

Ve birkaç şey daha.

Bu gece birlikte uyuyalım mı?

Bir noktada bunu yapmak zorundayız.

Şükür ki, değil mi?

Nihayet uyudu galiba.

- Zamanı gelmişti. - Manni'nin uykusu hafiftir.

Tuvalete gitmeliyim.

- Ben... Gideyim... - Hayır. Gitme.

- Uyuyamıyorum, Marion. Gelsene. - Hadi ama ya!

- Yanında olmak istiyorum. - Olmaz, belki başka zaman.

- Peki, iyi geceler. - İyi geceler!

Tamam, artık bizi rahatsız etmeyecek.

- Hadi. - Seni seviyorum.

Manni!

- Hoşça kal, belki başka zaman. - Sesini yükseltme!

- Dikkat et, gerzek. - Neye dikkat edeyim?

Vay anasını! Bir sıkıntı mı var?

- Ne gibi? - Ayakta uyuyorsun.

- Kusura bakma. - Çok mu sikiştiniz?

- Hayır. - Çok az mı sikiştiniz?

Yani, vermedi mi?

Karı ona vermemiş!

- Götverenler. - Ha, anlaşıldı şimdi.

Beyefendi aşık olmuş.

Düzeltiyorum.

Bizimki sikmemiş.

- Sevdiği için. - İğrenç söylentiler, çok iğrenç.

- Neymiş onlar? - Çıkar ağzındaki baklayı.

Evet, istedikleri...

Herkes buraya gelsin.

Toplanın!

Pekâlâ.

- Meslektaşlarım. - Olamaz!

- “Meslektaşlarım” demesinden hayır çıkmaz. - İyi bir sebebi var.

Anlat hadi, neler oluyor?

Pekâlâ, her halükârda söylemek zorundayım.

Peki, performans primi şu andan itibaren kaldırılmıştır.

Ama neden? Neden?

Jochen'in gerçekleştirdiği iyileştirme...

...herhangi bir özel çaba sarf etmeden işi zamanında bitirmeyi mümkün kıldı, hepsi bu.

İptal edemezler. Ona göre kendimi ayarladım! Bunu bize yapamazlar!

- Yakasını bırak ve bağırmayı kes! - İstediğim kadar bağırırım.

- Söz verilen şeyi geri alamazlar! - Alabilirler. Alabileceklerini biliyorsun.

- Sizi uyarmıştım, Rüdiger. - Uyarmış mıydın? Palavra!

- Hepsi palavra! - Dinle, ben...

Bu senin hatan! İlla şekil yapacaktın amına koyayım!

Neden üstüne vazife olmayan şeylere burnunu sokuyorsun?

Orospu çocuğu! Orospu çocuğu!

Kendimi o paraya göre ayarlamıştım!

Salaklık etmişim!

Gerçekten, harika bir icat.

Bütün şirkete faydası oldu. Yakında ustabaşı olacağından eminim.

Onu gerçekten seviyor musun, Marion?

Yani, açık konuşmak gerekirse, o sadece bir işçi.

- Değil mi? - Eee, n'olmuş işçiyse?

Sen ondan daha mı iyisin? Eğer daha iyiysen, söyle.

Daha iyiysem söyleyeyim mi? En azından ben işte ellerimi kirletmiyorum.

Ellerini kirleten milyonlarca kişi alt-insan mı?

Aşağılayıcı tek bir söz söylemedim, Marion.

Tabii ki alt-insan değiller.

Ama onlar farklı türden insanlar. Farklı şekilde yaşıyorlar.

Ellerini kirletiyorlar, değil mi?

İnanılmaz, çok aptalsın.

Sen işini başkaları için yapmıyor musun? Kendi işini mi yapıyorsun?

Ben mi?

Elbette kendi işimi yapıyorum. Başka kimin işini yapabilirim ki?

- Umutsuz vakasın. - Evet, umutsuz vakayım.

Ben bunun için fazla normalim.

- Amacım... - Maça gidecek misin, Jürgen?

- Hayır. - Kiminle oynuyorlar?

- VfL Bochum. - Kulağa sıkıcı geliyor.

- Kızgın olmanızı anlıyorum... - Motor yüzünden mi, Franz?

Hayır, sadece karbüratörden. Önemli bir şey değil.

Motordan olsaydı, yarağı yemiştim!

- Şükür ki ondan. Yine şansın yaver gitti. - Evet, öyle de diyebilirsin.

- Yeni bir motor ne kadara mâl olur? - Bilmem. 1,200 civarı.

Çok para.

Böyle bir sorunu konuşmanın bir yolu olmalı, değil mi?

Marion daha gelmedi.

- Girebilir miyim? - Bilmem ki... İyi, gir.

- Kızgın mısın? - Hayır.

- Niye ki? - Çünkü kızgın görünüyorsun.

- Sorunlarım var. - Kötü bir şey mi?

Evet, oldukça kötü.

- Anlat bakalım. - Gerçekten mi?

Peki.

Pekâlâ, fabrikamızda bir şey yapmak için her zaman 7 kişi bir ekip halinde çalışır.

Ne yapıyorsunuz?

Makinelere bir görevi yerine getirebilmeleri için takılan parçaları. Anladın mı?

- Evet. - İyi.

Ve oyalanmayalım, yavaş çalışmayalım, mola vermeyelim...

...sigara falan içmeyelim diye...

...birileri belli bir parçayı ne kadar bir sürede yapmamız gerektiğini hesaplıyor.

Bazen 1 hafta, bazen 3 gün, bazen de 3 ay oluyor bu süre.

Ancak son iş için bize çok kısa bir süre verdiler.

Ama başarırsak 1.400 mark prim alacağımızı söylediler.

- Ama yine de başaramayacaktık. - Bu kötü bir şey mi?

Kötü, yani...

Kesinlikle iyi bir şey değil, bu çok bariz. Şimdi dikkatle dinle.

Her şeye rağmen işi zamanında bitirebilmek için...

...kolları sıvadım ve aklıma bir fikir geldi.

- Bir fikir mi? - Evet, bir değişiklik yaptım.

Böylece iş daha kolay ve hızlı yapılabilir hâle geldi.

- Harika. Herkes çok mutlu olmuş olmalı. - Tabii ki. Başta öyleydiler.

Ama şimdi...

Bugün ustabaşı geldi...

...ve iş artık bu kadar hızlı ve kolay yapıldığı için...

...bundan böyle prim alamayacağımızı söyledi.

- 1.400 mark'ı mı? - Aynen.

Tam olarak 1.400 mark.

- Ve bunun suçlusu benim. - Bu çok adice.

Sen iyi bir şey icat ediyorsun ve onlar da bunun yüzünden bir şeyi elinizden alıyorlar.

Günümüzde bazı haklar var. Tümüyle korumasız değilsiniz.

O zaman nerede bunlar? Nerede böyle haklar ya da koruma görüyorsun?

- Bir işçi konseyiniz var. - Anlatmaya devam et.

- O sizin tarafınızda, değil mi? - Bir noktaya kadar.

Mümkün olduğu kadar.

Oraya gidip onlara durumu anlatırsınız.

Belirli bir işi belirli bir zamana kadar yapmanız için...

...size belirli bir prim sözü vermişlerdi.

Verilen zamana kadar işi hallettiniz; ama primimize çöktüler.

Bu düpedüz...

Buna ne denir biliyor musun? Tek kelimeyle ahlaksızlık!

Oraya git ve bu yaptıklarının ahlaksızlık olduğunu söyle.

Ahlaksızlık epey ağır bir kelime, sence de öyle değil mi?

- Ama yaptıklarını karşılıyor. - Haklısın.

İşçi konseyine gidiyorum, konsey durumu inceliyor...

...ve yönetimin haklı olduğu sonucuna varıyor.

Böyle olacağı bariz, yani...

Şayet böyle bir şey yaparlarsa, kanunen haklı sayılırlar.

O zaman ne yapacağım?

- Evet, o zaman ne yapacaksın? - Evet?

- O zaman yapacağım? - O zaman da...

- Kanunları kendi lehine kullan. - N'apayım?

Kanunları kendi lehine kullanmak diye bir terim duymadın mı?

- Duydum, ama... - Greve gitmeniz gerekecek.

- O da işe yaramazsa... - Kimseyi bizim için greve zorlamayacağım.

Bu söz konusu bile olamaz.

- Neden birlikte hareket etmiyorsunuz? - Ne demek bu?

Önemli durumlarda birlikte hareket ediyoruz tabii ki.

Herkes için, sadece birkaç sıradan adam için değil.

Yapacak bir şey yok.

O zaman o birkaç sıradan adamın bir çözüm bulması gerekecek.

Pes ediyorsunuz...

Bence pes etmek yapabileceğiniz en kötü şey.

- N'oldu? Bir şey çıktı mı? - Evet.

İşçi konseyi, mevcut durumda yönetimin haklı olduğunu söylüyor.

- Olamaz. - Evet.

- Bu haliyle mi? Bu ne demek peki? - Onların daha fazla kozu var demek.

- Her zaman işçiler mağdur olur. - Yapma ya! Ekibin akıl küpü.

Kapa çeneni. Didişmemiz sadece onlara yarar.

Onlara yaramayacak bir şey var mı ki?

Birlikte hareket edersek bir şansımız olur.

Birlikte hareket edelim. Var ya, zeka fışkırıyor sizden de he.

- Sessiz ol ve dinle. - Öyle olsun o zaman.

Yönetimden ne istiyoruz? Primlerimizi ödemelerini.

Hep birlikte dua etmeyi deneyelim mi?

Devam ediyorum...

Biz onlardan bir şey istiyoruz, ama onlar da bizden bir şey istiyor.

Hem de acilen. Cihazları istiyorlar.

- Yani...? - Yanisi...

Bu konuda elimizde koz var.

Vay be.

Anladım galiba.

- Var mısın? - Varım. Evet.

- Evet, deneyebileceğimiz birkaç şey var. - Sizler varsanız ben de varım.

Çoğunlukla, her işi yaparım.

- Ya sen? - Ben mi?

- Madem soruyorsun, benim için sorun yok. - Tamamdır.

Çoğunluk bunu istediğine göre işe koyulayım.

Hepiniz çıldırdınız mı? Bunu yapamazsınız!

Başka hiçbir şey seni ikna etmediyse, belki bu etmiştir!

Hepiniz kafayı yemişsiniz!

Patron!

- Patron! - Evet?

Hurdaya çıkardım.

- Hurdaya çıkardın demek? - Evet. Hurdaya çıkardım.

- Bu bize oldukça pahalıya patlıyor. - Evet, bir alet hurdaya çıkarsa, sıkıntı.

Evet, bir aletin hurdaya çıkması, bize oldukça pahalıya patlıyor.

- Bir mazeretin olmalı. - Evet, şey...

Makinenin üzerine eğilip matkabı yerleştirirken...

...arkamda garip bir ses duydum.

Arkamı döndüm, çünkü ne olacağı hiç belli olmaz.

Geri döndüğümdeyse, matkap hurdaya çıkmıştı.

- Teşekkür ederim. - Wohlgemuth çok güvenilir biridir.

- Hem de çok. - Hiçbir şeyi hurdaya çıkarmaz.

- Asla. - Bu onun ilk büyük hatası.

- Evet, ilk. - Papağan gibi dediklerini tekrarlamayı kes!

Bana bağırdın.

- Olamaz! - Of ya! Evet, sana bağırdım.

Özür dilerim. Epey gerginim.

- Epey. - Seni...

- Evet? - Gidebilirsin.

Evlenmek zorunda değiliz. Zaten bugünlerde bu çok demode.

- Öyle mi? - Çok demode.

Artık insanlar “özgür birliktelik” yaşıyor.

Kulağa çok romantik geliyor, değil mi? “Özgür birliktelik.”

- Gerçekten çok romantik. - 365 marklık emekli maaşımı da ezeriz.

Bu da kulağa romantik geliyor, değil mi? Hadi, şuraya oturalım.

Bayan? Bayan!

- Evet? Her zamankinden mi? - Evet, lütfen.

Pekâlâ.

Öncelikle, bir daire bulmamız gerekecek, değil mi?

O çok zor, şey...

Bizim için zor değil, Gregor, canım! Bizim için değil.

Biliyorsun, Jochen'in kız arkadaşı seri ilanlar alınan bir ofiste çalışıyor.

- Neye yarayacak ki? - Neye mi yarayacak? Söyleyeyim.

Bazen olduğundan çok daha aptalmışsın gibi davranıyorsun, canım.

- Ama sen de öyle yapıyorsun. - Ben de yapıyorum.

Çok gürültü yaptık. Şimdi dinle.

Uygun bir ilanın verilmesi hâlinde bizi hemen bilgilendirebilir.

Gazeteye bile çıkmadan önce.

- Eee? Şimdi anladın mı? - Evet, anladım. Elbette.

- Tamamdır. - Afiyet olsun.

- Peki ya kahve? - Geliyor.

Önce “Her zamankinden mi?” diyor, sonra siparişin yarısını unutuyor. Neyse!

Sağlığına.

Yaşamına devam etmene ve anlamını öğrenmene.

Şeytan kulağına kurşun.

- Çok iyiymiş. - İyi hissettiriyor, değil mi?

Çok güzel, o zaman daire işini hâllettik.

Şu anda eksik olan şey, bir görev.

- Hay aksi! - Evet, kahve yüzünden.

Ama bu kadar hızlı içmemelisin. Kahven kaçmıyor.

- Şimdi iç bakalım. - Evet, teşekkür ederim.

- Soğutmak için schnapps mı koysam? - Hayır, kahve yüzünden.

- Görev diyordun. - Evet, görev.

Şu anda bir göreve ihtiyacımız var, değil mi?

- Özgür bir birliktelik tek başına yetmez. - Tabii ki. Evet.

- Yavaş iç! - Tamam, sen de yavaş iç.

Biraz daha bekleyeceğim.

- İyi mi? - Evet, şimdi daha iyi. Biraz sütle daha...

Şimdiden hafif çakırkeyif olduk.

Hayır, ben süt sevmem.

Bugün hurdaya çıkan ikinci parça.

Ara sıra olur. Özellikle de gergin olunca.

- Gerginsin demek? - Evet.

Gerginim. Biraz endişeliyim, anlıyor musun?

- Ne demek istiyorsun? - Ne?

Ne? Ne? Ne? İşinin başına dön! Tekrar konuşacağız.

- N'oldu? Neden hâlâ buradasın? - Bağırdın.

Kusura bakma ama insanlara bağırmamalısın.

Bağırmamalı ve çalışanların aletleri hurdaya çıkarmasına izin mi vermeliyim?

Bağırırsan haksız duruma düşersin.

Aleti hurdaya kim çıkardı? Sen mi ben mi? Yuh ya!

Bağırmak beni hiçbir şekilde haksız duruma düşürmez.

- Ben bağırmam. - Onun yerine aletleri hurdaya çıkarırsın!

Öyle olsun o zaman. Lütfen işinizin başına döner misiniz, Bay Graf?

İsteğiniz buysa, memnuniyetle.

Görüşürüz.

Umarım çok yakında olmaz. Otur, Kretzschmer.

Buyurun?

Bu kazara olmadı.

Aynı ekipten bir günde 2 parça hurdaya çıktı.

- Olasılık dahilinde bir şey. - Bunu engellemek için ne yapılabilir?

- O adamları tanıyorsun. - Belki de psikolojiktir.

Hakları olan bir şeyin ellerinden alındığını düşünüyorlar.

Kazıklandığını hisseden hiç kimse iyi bir iş çıkaramaz.

Bunun şantaj olduğunu biliyorsun.

Planlı, kurnazca tasarlanmış bir şantaj.

Her alet hurdaya çıkabilir, yapacak bir şey yok.

Hayır var, Kretzschmer.

Yapacak bir şey var.

Bunun sorumlusu sen olacaksın. Doğru duydun, sen.

Daha fazla aletin hurdaya çıkmaması senin sorumluluğunda olacak, anladın mı?

Aksi hâlde neler yapabileceğimi görürsün.

Teşekkürler.

Sağ olun, Bay Gross.

Göreceğiz bakalım. Bayan Müller, not alın.

- Parçalar kazara hurdaya çıkmadı. - Bunu kanıtlayabilir misin?

- Prim için savaşmak mı istiyorsunuz? - Zaten savaşmak için yeterince sebep vardı.

Evet, bence de.

- Bunun hesabını sana soracaklar. - Muhtemelen.

- Bunu zaten düşünmüştüm, ama... - Beni mi kastediyorsun?

Beni kafana takma sen.

Belki de haklısındır.

Suçu her zaman birilerinin üzerine yıkarlar.

- Arada kalmış gibisin. - Evet, arada kaldım.

Bak, eğer seni hesaba katarsak, o zaman...

- ...hakkımızı asla alamayız. - Muhtemelen.

Seni sevdiğimizi biliyorsun, yani.

- Sana güvendiğimizi biliyorsun değil mi? - Tabii ki.

Diğerleri de buna bel bağlıyor.

- “Ustabaşına kazık atmazlar” diyorlar. - Muhtemelen öyle düşünüyorlardır.

Yani seni hesaba katarsak, o zaman keriz biz oluruz.

- Ve kimse keriz durumuna düşmek istemez. - Hayır, haklısın. Esasında haklısın.

Ama sadece başkasının zarar görmesi pahasına haklı olabiliyorsun.

- Bu işler böyledir. - Evet.

Beni dinleyin!

- Kretzschmer öldü! - Öldü mü? Kretzschmer mi?

Az önce telefon geldi. Kalp krizinden, anında ölmüş.

Ben kaçtım.

- İnanamıyorum. - Ölmüş mü? Ustabaşı ölmüş mü?

Sen ve hurdan, son darbeyi vurdunuz.

- Birileri her zaman bedelini öder. - Muhtemelen zaten hastaydı.

- Hastalanmak kolaydır. - Bunlarla kendinizi avutmaya devam edin.

Kapa çeneni! Kapa çeneni!

Daha dün...

- Daha dün onunla uzun uzadıya konuşmuştum. - Eee?

Böyle devam etmemizi söyledi.

Bizi anlamıştı.

- İyi bir kalbi vardı. - Hasta ama iyi bir kalbi vardı.

Belki de bütün iyi kalpler hastadır.

Artık gerçekten yapmak zorundayız.

Mecburuz buna.

Ustabaşımız için!

Pekâlâ.

Demek bu sefer bir parçayı sen hurdaya çıkardın?

Evet.

Bu sefer bendim.

- Ve bundan dolayı üzgün de değilsin? - Hayır. Çok üzgünüm.

- Bütün parçayı baştan yapmalıyız. - Doğru.

Evet.

Çok zaman alır. Ve kim bir şeyi iki kez yapmak ister ki?

Bu da bizi en az bir hafta geriye götürür. Son teslim tarihimizi biliyorsun.

Evet, bir son teslim tarihiniz olduğunu biliyoruz.

- Bu sizin son teslim tarihiniz. - Evet.

Ve bu benim geliştirmem sayesindeydi.

Yöneticiler geliştirmemden hâlâ memnunlar, değil mi?

- Değiller mi? - Evet, geliştirmenden hâlâ memnunlar.

Sevindim. Gerçekten.

- Dinle bak, ben... - Evet?

- Dinliyorum. - Evet, dinliyorsun. Biliyorum.

Fabrika yönetiminin performans primini iptal etme kararını...

...geri alabileceğini tahmin ediyorum.

Hadi ya?

- Ne kadar güzel. - Evet, sanırım yaparlar.

Çok güzel.

Bunu iş arkadaşlarıma ileteceğim. Çok mutlu olacaklar.

- Evet, bunu onlara ilet. - Ama bunu yazılı olarak talep edeceğiz.

- Çünkü bu görüşme... - Tabii ki.

Tabii ki bana güvenmiyorsunuz.

- Niye güvenesiniz ki? - Aynen öyle.

Niye güveneyim?

Dereyi görmeden paçayı sıvamamak lazım.

Doğru, dereyi görmeden paça sıvanmaz.

Kutlayacak bir zaferimiz var.

Bir de tutacağımız kaybettiğimiz bir arkadaşımızın yası.

Nasıl yapacağız?

- Kafayı bularak. - Öyleyse hemen işe koyuluyorum.

Doğru yolda ilerliyorum!

Ustabaşımız neden öldü?

Mutlu bir evliliği vardı.

Dünyanın en mutlu evliliği bile sonsuz yaşamı garanti edemez.

Hayır. Hayır, edemez.

- Karısı gerçekten iyi biri. - Sen de öylesin.

O da iyi biri. Değil mi?

Evet. O da iyi biri.

Ama buna rağmen, günün birinde öleceğim.

- Ama sen ustabaşımız olacaksın Franz. - Kalsın!

- Şansını böyle zorlama. - Doğru söylüyor, ustabaşı olacaksın.

Sen, başkası değil. Bizim istediğimiz de bu.

Aynen öyle. Bizim istediğimiz de bu.

Ve istediğimizi isteriz.

Hem de şimdi, tüm bu olanlardan...

- ...hurda olaylarından sonra. - Hurda mı?

“Hurda” lafını duyup duruyorum.

Olay, hurda olayı değildi.

- Savaştı. - Savaştı.

Savaş daha da kötüdür.

Ama senin ustabaşı olmanı istiyoruz.

Biz önemsiz miyiz?

Sence önemsiz miyiz?

Hayır, Jochen. Herkes önemlidir.

- Çoğu insan bunun farkında değil. - Aynen.

Çoğu insan bunun farkında değil.

Ustabaşımızın zaten hasta olduğunu söyledim.

O adam fabrikada çok fazla huzursuzluk çıkarıyordu.

Ben de diyorum ki, siz katilsiniz.

- Suikastçisiniz. - Tamam, biz suikastçiyiz.

Ama sen de götverenin tekisin.

Doğru. Götverenin tekiyim.

- Götveren değilim ben, lafını geri al. - Lafımı geri alıyorum. Lütfen beni affet.

Kalbi çok zayıftı. Hepsi bu.

Böyle bir hayatı yaşamak için zayıf bir kalbe sahip olmaya bile gerek yok.

Dinle, Mitzi, sen çok iyi bir adamsın.

Ama böyle ortalığı dağıttığında sinirlerimi bozuyorsun.

- Şölen organizasyonunda iyi değil miyim? - Aynen, değilsin.

Ne kadar güzel olduğunu hissedemiyorsun!

Yo, yo, kalsın, evimin altını üstüne getireceksen.

İşte, bak. Nasıl yaptığımı göstereyim mi?

Üç kez katladım, sonra sağdan ve soldan üçer kez kestim.

Püskülleri de aşağıda bıraktım, sonra açıp bakıyorsun.

Şiirden hiç anlamıyor.

Şiiri çok severim ama ertesi sabah toparlamak zorunda kalacaksam değil.

Ama Kristina ve ben yarın geri gelip her şeyi temizleyeceğiz.

Neredeyse zamanı geldi.

- Neyin zamanı anne? - Neyin zamanıymış.

Bunca zamandır neden bahsediyordum?

Kendi evime yerleşme vaktim geldi.

Biliyorum. Bizi şaşırtacaksın.

Emin olabilirsiniz.

- Sizi şaşırtacağım. - Sessiz ol, büyükanne. İzlemek istiyorum.

Käthe?

Senin için şimdiden üzülmeye başladım.

Bu herifle yalnız kalmak zorunda olduğun için.

O iyi bir adam.

Eh, Käthe...

Her hâlükârda, sana asla tepeden bakmadım. Öyle değil mi?

- Bunu asla yapmadım. - Çok naziksin anne. Sağ ol.

- Bunu takdir etmene sevindim. - İyi.

En azından bunu takdir etmeyi biliyorsun.

İyi geceler, millet.

Geceniz güzel olsun.

- Sarhoşsun. Wolf, Jochen sarhoş. - Eee, n'olmuş?

Merhaba, miniğim.

- İyi geceler, baba, anne. - İyi geceler.

Bir sıkıntı mı var?

- Her zamankinden fazla değil. - Büyükannen yeniden taşınacakmış.

Taşın, büyükanne.

Taşın.

Kendi evine taşın. Senin için en iyisi bu.

Gördünüz mü? En azından biri beni anlıyor. Tam burada. Size örnek olsun.

Ustabaşımız öldü.

İhtiyar Kretzschmer.

- Öylece ölüverdi. - İhtiyar Kretzschmer mı?

- Nasıl öldü? - Direkt. Kalpten.

Öylece.

Evet, işte. Hepimizi bekleyen son.

- Daha fazla içme. - Bırak içsin!

Bırak sarhoş olsun.

Kendini sarhoş et.

Çok faydası olur.

İnan bana.

Wolf, lütfen!

Gördün mü? İnsanlar bu yüzden ölüyor.

Yapmak istediklerini yapamamaktan.

Ama ben sizi bağlarıma işçi olarak gönderiyorum.

Gidin ve size emrettiğim şeyi yapın.

Daha sonra ücretinizi alacaksınız.

Tarsuslu Pavlos...

...Efesli Timoteos'a yazdığı Birinci Mektup'ta...

...işçinin, aldığı ücrete layık olduğunu bildirdi.

Tanrı'nın bizi layık gördüğü makamda...

...işimizi en iyi şekilde yapmanın...

...görevimiz olduğunu düşünürsek...

...çok sevdiğimiz bu zat bizim için parlak bir örnekti.

Dürüst, çalışkan...

...âdil ve vicdanlı biri olarak...

...sıradan bir işçiden sorumlu bir ustabaşına kadar...

...yükselmeyi başardı.

Üstleri için bir memnuniyet kaynağı...

...astları içinse muhteşem bir rol modeldi.

Bu nedenle şimdi Tanrı'ya dua etmek istiyoruz.

Tanrım, ona sonsuz esenlik ver...

...ve ebedî ışığın onun üzerinde parlamasını sağla.

Senin huzurunda dinlensin.

Amin.

Tanrı'nın lütfu ruhunuza işlesin.

Baba, Oğul ve Kutsal Ruh adına.

Rab, ebediyen kalbinize neşe getirsin ve size huzur versin.

Topraktan geldiniz ve geri toprağa döneceksiniz.

Rab sayesinde sonsuz yaşama kavuşacaksınız.

Rabbimiz İsa Mesih'in istavroz mührüyle işaretlenin.

O, bu işaret altında sizi kurtardı. Amin.

- Daire mi? - Evet, acilen bir daireye ihtiyacım var.

- Evden ayrılıyorum. - Niye ayrılıyorsun?

- Bir sevgilim var. - Ne? Senin... Sevigilin mi var?

- Bana yardım edebilir misin? - Tamam, bir şey duyarsam söylerim.

Sağ ol.

- İçecek bir şey ister misin? - Hayır.

- Bira? - Hayır, sağ ol.

Büyükannen bir daire bakıyor ve ona yardım etmemi istiyor.

Gerçekten bakıyor mu?

Bu iyi bir şey.

- Onun için en iyisi bu. - Sevgilisi varmış.

- Neyi varmış? Sevgilisi mi? - Öyle söyledi.

Doğrudur, tam da ondan beklenecek hareket.

- Harika biri. - Evet, öyle.

- Harika birisin. - Ne açıdan?

Yani, yatakta.

Benden önce çok kadınla birlikte oldun mu?

O kadar da kötü değil. Çok fazla değil.

Ya sen kaç kişiyle birlikte oldun?

İki.

- Seni seviyorum. - Ben seni daha çok seviyorum.

Ne kadar çok?

Bu kadar çok!

Ben de seni...

...buradan kuzey kutbuna kadar seviyorum.

Çeviri: Dikistutmaz X: iapetos Letterboxd: moandor

JOCHEN VE MARION

EIGHT HOURS DON'T MAKE A DAY

WDR'DAN BİR AİLE DİZİSİ