Original subtitles

Piotr!

Piotr!

Piotr!

Łatwiej byłoby, gdyby miał imię, nie?

Pamiętasz, chciałam go Freud nazwać.

Wiedziałeś, że... bez sensu, bo twoja mama pomyśle, że to jakiś dziwny żart.

Piotr!

Ty chciałeś kasztan, nie?

W sumie mogliśmy dać mu kasztan.

Przynajmniej miałby jakieś imię.

Słuchaj, nazwiesz go jak chcesz, jak go znajdziemy.

Piet!

Dobra, chodźmy do tego warzywniaka, może tam wrócił, co?

Piet!

Piet!

Którego się?

Pani powiedziała, że zadzwoni, jak ktoś go zobaczy.

Ale uciekł cztery godziny temu, więc nie może być daleko.

No nie ma go.

Tam wszystko nie ma.

Aż uruchomiliśmy JJ'a, Patryka, ale pani Bielek też szuka.

No dam ci znać, Gosia, dam ci znać. Jak czegokolwiek się dowiem, to od razu ci

dam znać.

Obrączki?

Ogarnę.

Przepraszam cię.

Powinnam być teraz z tobą. Nie wiem.

Nie wiem. Kurna.

Karma wraca.

Dobra, dam znać. Pa.

To jest moja wina.

To jest moja wina, słyszysz?

Piet!

Przepraszam bardzo, nie widział pan może te kubka?

Nie, niestety nie.

Tosiek? Tosiek?

Halo?

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Dzień dobry.

Znalazłem go przy ławce. Nie chciał się od niej ruszyć.

Nie wiem na sto procent, czy to ten, ale mój syn tam z nim został. Dziękuję

bardzo. Panie Jacku. Dziękujemy, panie Jacku. To on?

Tak. Pies. Tak, to on, to on.

Zobaczcie.

Dziękuję bardzo, panie Jacku.

No proszę.

Dzięki, nagroda.

A, tak.

Nie no, dajcie spokój. Nie no, jak? Nie no, naprawdę. Na pewno? Tak, tak,

wszystkiego dobrego.

Dzięki bardzo.

Przepraszam cię.

Przepraszam cię.

Dobra, idziemy.

Poczekaj.

Musimy go nazwać.

Ale to teraz?

Tak, teraz. Bo jak go nie nazwiemy, to się temat rozmyje i będzie nie nazwany.

Nie no, to się tak nie da od razu.

Chcemy Jacek go nazwać?

Jacek. Pasuje. Jacek.

Ale to był żart. Nie, Jacek. Od dzisiaj nazywasz się Jacek.

No dobra, no to Jacek.

Tak.

Okej. Dobra.

Autokar na wesele już podjechał.

Justyna, Patryk i reszta też.

Mamy jechać samochodem Gosi. Masz puczki, tak?

Mam, mam, mam.

Mama Gosi ma kwiaty, a Ola pojechała po rączki.

Kurde, to jest całkiem dziwne, że on był akurat na tej ławce.

Mógł pójść do jednego domu, do drugiego, a wybrał akurat tę ławkę, na której mu

się piesza. Posłuchaj, nie za bardzo mnie to obchodzi teraz.

A poza tym pod ławką zostawiłem chipsy.

W których nie dojadłem, więc po prostu podszedł do nich, bo jest żarłokiem i

tyle. Cała magia.

Musimy iść, chodź.

Chcesz o tym pogadać?

O Marku Lipsko, roli?

O tym całym styfie?

Chyba nie ma o czym rozmawiać, nie? Po prostu zróbmy dzisiaj to, co trzeba.

Okej?

Tyle.

Hej. Boże.

Piesu, ja już myślałem, że nie żyjesz.

Kocham cię.

Kocham cię.

Piesu. Piesu mój. On się nazywa teraz Jacek.

Jacek. Elegancko, no.

W porządku wszystko?

Zdecydujmy wszystko.

Wanda. O, hej.

Wyglądasz tragicznie.

No, wiem.

Kupiłam prezent. Wiesz, kto to jest?

No to słuchaj, bo padłem na taki pomysł, że żeby im dać coś takiego

najbardziej... Świadkowie! A, już.

Jezu, dzieciaki, spóźniony bandar. Tosiek, Tosiek! Tak, leć, leć. Za

trzydzieści minut ślub przecież!

Chodźcie szybko!

Ale żeby się tak spóźnić na ślub przyjaciółki bandusia!

Ja wiem, że Tosiek roztarwniony, ale jemu wolno. On artysta. Ale ty zawsze

taka odpowiedzialna byłaś przecież. Ale już tu jesteście, to już wszystko

kurdzie jak zgubi. No Tosiek, Wanda, zawsze razem. Tak.

Facetów tu nie ma, faceci nie wychodzą tu. Panna młoda chciała. Nie, spokojnie,

Terenia. Mi to, ti to. Jak chcesz to chodź, Tosieczku. Kasia, ty wyglądasz

totalnie pięknie.

Jak to panna młoda, nie?

Jak to ja.

Tosiek, zaśpiewasz mi coś dzisiaj?

Nie chciałabyś tego.

No dobra, to może do sfery. Spokojnie, ona pięciu braci, jeden bardziej

odpowiedzialny od drugiego.

Typowi Szwedzi. Jeden ma order od króla Szwecji. Czy idzie, żeby w ogóle ktoś

taki jak król Szwecji?

Słuchaj, gdzie możemy się tak szybko jakoś ogarnąć?

U mnie Justyna.

Będę.

Chyba chcę pogadać.

Trochę się boję.

Ale przecież Gosia się nie boi. Gosia tańczy z niebezpieczeństwem. O, Gosia

tańczy.

Słuchaj, ogarnę się, przebiorę i będę cała dla ciebie, okej? I rozwalimy ten

ślub. Wiadomo.

Rozwalimy go.

Ruchy, ruchy, ruchy. Już tak.

Ślub, ślub.

Przecież. Wyglądasz pięknie.

Będzie dobrze.

No. W prawo, przed salą wal...

Jacek.

Wstań stąd. Przecież oni coś tu będą... Tę tegesić, a ty tutaj, w tym swoim

śmierdzielku.

Ładnie Justyna wygląda, nie?

Serio?

No, chciałam po prostu powiedzieć, że ładnie wyglądam, więcej.

Ach, no tak.

Nie zdążyłem się przejrzeć.

Pomyślałam, że możemy pogadać. Możesz mnie naciskać, proszę?

Ja nie naciskam, po prostu pomyślałam, że zdrowiej byłoby pogadać o tym i tyle,

no. Co ty sobie myślisz?

Co?

Co tobie...

Kurwa myślisz, że... że... że tak załagodzić wszystko?

Nie czułaś mi życia... Nie czułaś mi życia, psa, i nie czułaś mi kariery.

I co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co,

i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co, i co,

i co,

Ale przecież ty też do mnie pisałaś, no. Kto się do mnie ślinił? Kto się do mnie

ślinił? I kto mówił, wróćmy do siebie?

Pytam cię, kto do mnie mówił, wróćmy do siebie? Jak ci się okazało, że

dziewczyna, z którą jesteś, jest jak kurwa nie taka?

Ale przecież... Przepraszam, ale przecież nie jestem Markiem Lipko.

No może szkoda, że nie jesteś Markiem Lipko, bo akurat Marek Lipko zrobił to,

co mu sugerowałam i dostał to, co chciał, a ty jakoś nie miałeś jaj do

tego. To po chuj mnie pocałowałaś?

Bo mi zależało, po prostu mi zależało, rozumiesz?

I przecież... Przecież mnie kurwa teraz karał?

Będziesz mnie karał za to?

Przecież ja nie chciałam, no.

Przecież mi zależało, no.

Robiłam raz coś złego i przecież nie chciałam.

Przecież nie chciałam, żebyś stracił tę rolę.

No, czas wiesz.

Przepraszam, że jestem późno.

Zatrzymaj się.

Mamo, nie przeżywaj. Oddychaj.

Jest świadkowa.

Jesteś piękna.

Jest po prostu uratowany już ślub.

Uratowany.

Świetnie. Gosia, już jestem cała dla ciebie.

Nic ci nie grozi. Jest dobrze. Wszystko spokojnie.

Po prostu na spokojnie, Gosia.

Nawet...

Chuje wam świadkować i nie zepsuję tego dnia.

Pamiętaj, że jesteś światłem, które oświetla wszystkich ziemian na świecie.

Co ty porzulisz?

Co ty robisz?

Wanda, chodź tu!

Już jestem.

Ja wolałam, jak cię nie było.

Poczekaj, chciałaś mi coś powiedzieć.

Że się boisz.

Kasia, nie histeryzuj, błagam cię. Będzie dobrze.

Jest okej, naprawdę.

Nie. Zajebicho.

Będzie picho.

Robimy imbę.

Gosia bierze ślubę.

Gosia bierze ślubę.

Dobra, dziewczyno.

Mamo, ty też jesteś dziewczyną. Płacz.

Czekajcie, co się mówi w takich sytuacjach?

Elubina tuczki. Nie rób mi tego. Elubina tuczki!

Już, idziemy.

Mamo.

Moja przyszła szona.

Wows. Wows.

I to sześć.

Wybrałeś najpiękniejszą polską połowę.

To ja też napisałam sobie na karteczce rzeczyk gosiowy, żeby nie zapomnieć.

Okej.

Love.

Okej. Sprawa jest taka, że pewnie większość z Was zastanawia się, dlaczego

ktoś taki jak ja bierze ślub w takim miejscu i w ogóle dlaczego przyjęłam

oświadczyny, no bo wiadomo, leżymy z patriarchatem.

Nie tylko jakaś szalona dziewczyna do joga.

Jesteśmy wielu rzeczami.

Ten, ty jesteś wikinginem, ale też słodkim dzieckiem,

zwierzętą i zimą. I jestem wdzięczna.

Naprawdę jestem wdzięczna. Ale oczywiście jestem też super uroczysta.

No i jestem czasem strasznym dybanem, ale jestem też księżniczką i nie chcę

już się tego wstydzić. Więc tak, Gosia bierze śluba, otwieramy związek i... If

we'll break up, then we'll tap.

Ludzie ciągle to robią i jakoś żyją.

Może chujowo, ale żyją.

Przepraszam, mamo, za przekleństwa.

Kocham cię.

So yeah.

I just wanted to say that I love you and like...

Nic nie zostało niczym.

I to musi być wystarczająco dla Ciebie.

Mój mąż...

No, jak gościa chce. Będzie pierdolnięcie.

Musiłem tak samochodem ustalić tę akustykę, bo się pało strasznie.

No, tak.

Tak, żeby gościa była zadowolona. Chyba stary. Będzie.

Dzięki.

Jak tam się mamu uderzyło? Mąż przyznał rodzić świadka?

Już. Rodziłem już jak obudziłem własne imprezy, także wiem, co i jak.

To sekret.

No.

Zajmij się mną.

No, pewnie.

To się stało?

Nie no.

Interesuj się mną po prostu.

Chodzi mi się napić.

Zajebiście wyglądasz. Dzięki, ty też. Ten kolor mega.

No to co?

Pijemy? Nie, przecież to... statkowanie może.

Wiadek pije, więc feminity nakazuje, żeby mu dorównać. No.

Nie wiem, może... Potem. Może potem.

A mógłbyś stowarzyszyć ślub?

Nie, no błagam.

Nie, nie.

No a co wy tak spięci jesteście, co?

Jeżeli nie potraficie z tego żartować, to ktoś mógłby pomyśleć, że coś tam

między wami jeszcze jest?

Nie.

Justyna, możemy na chwilkę pokonać?

Musisz coś powiedzieć.

Nie musisz.

A? Wiem, jak wyglądają ludzie, którzy przed chwilą się ruchali.

No... Właśnie. Jak powiedziałam, że ty

kocham, to była prawda.

To się chyba nie uda.

Jestem młoda, piękna, poradzę sobie.

A ty jesteś, jak to mówią, chujowym aktorem, który

dobija czterdziestki?

Nie, mam dwadzieścia dziewięć.

Mam nadzieję, że ci się uda.

Dobra.

Idę szukać miłości.

Nie, ale poczekaj. Czy może zamówię taksówkę jakąś? Nie, spoko.

Zapraszam teraz Państwa na pierwszy tans.

Spokojnie.

Zaraz to załatwimy.

Tylko bez paniki. Teraz tylko generator.

Zaraz to naprawię. Spoko.

Nie, no spoko.

Będziemy się ładować miłością, nie?

Tak.

To się ogarniemy to zaraz, tak? Tak, tak, tak.

Ogarniemy to jakoś. O! Ja wiem!

Słuchajcie!

Kto ma samochód, to na zewnątrz odpalamy światła i oświetlimy ten zamek.

Tak jest!

Chodź, chodź, chodź. Pogadamy z samym menedżerką. Chodź.

No przecież nic się nie stało. Ta zabawa bez prądu jak za dawnych lat.

Słucham? Czy nawet jeszcze nie było pierwszego tańca? Co pani w ogóle mówi?

No, agregat dojedzie za jakieś dwie, trzy godziny.

Musieliśmy pożyczyć takiemu pałacykowi pod Kaliszem.

Wie pani, to nigdy nic takiego się nie stało.

Nie wiem, to chyba przez te basy.

Duchy się przestraszyły i wyłączyły prąd.

Co to ma w ogóle być, no?

Jakie dwie, trzy godziny? Ma być szybciej ten agregat, rozumie pani? Ma

być szybciej ten agregat. Czy pani jest poważna?

Miał być idealnie, miał być strzał, a po prostu jest gruz.

Ma śpiewać, ma grać, ma świecić.

Albo pozwiemy panią.

No dobrze.

Postaram się coś załatwić. No tak, tak. Pozwolię. No tak.

Co to w ogóle jest? Co to za babcko jest? Nie wiem. Myślę, że to są duchy.

Tak, myślę, że to są duchy.

Spoko, ogarnę to.

Tak, jak to ogarniesz.

Nie, wiem, ale o karne, tak zwykle.

No właśnie.

Wanda, i tosiek naprzeciw kłopotom.

Ale ja

naprawdę chcę... Halo, kochani, słuchajcie, bo...

Halo? Halo?

Chciałybyśmy coś powiedzieć.

To jest banda?

Tak. I my chcieliśmy powiedzieć, że to, że jest ciemno, to nie znaczy, że ma

smutno. Więc po prostu bawcie się, no, have fun. Tak.

Agregat będzie dopiero za godzinę.

Ale do tego czasu rozświetlimy to miejsce with our hearts. Tak.

Zapraszamy Was teraz na pierwszy taniec. Pierwszy taniec!

Gosia Sven, chodźcie.

Jako, że niestety piosenka nie poleci z wiadomych względów, ale to może nawet i

lepiej. No nie, ja nie, niestety, ale Wanda

też nie.

Ale jest z nami dzisiaj bardzo obiecujący raper młodego pokolenia.

MC Olo!

Chodź, chodź!

Jeszcze cię!

Chodź do nas!

Panie, słuchajcie, to będzie utwór z mojej pierwszej i ostatniej jak dotąd

płyty. Część z was ją zna, drapto.

Patryk, chodź, pomożesz, proszę.

Dedykuję to mojemu syto i Frankowi i wam, kochani, jesteście zajebiści!

Pamiętasz?

Możemy grać?

Tak!

Tak, tak! Nie, jeden palce, jeden palce.

Tutaj, olo!

To pułapka?

Czy to nie pułapka? W życiu cię męci i kusi jak zgrabka. Czasem wygrywasz

szczęście i dostajesz po łapkach. Trafisz, nie trafisz, zatopiony jak

stawka. Pułapka?

Czy to nie pułapka? W życiu cię nęci i kusi jak zrapka. Czasem wygrywasz,

częściej dostajesz po łapkach.

trafisz, nie trafisz, zatopiony jak sarka. Liczę do tylu, do ilu da się

doliczyć, bo na złotówka w kieszeni chyba ją słyszę. Do kiosku ruchu ja

robię swoje zagęsta, jest tego tyle, że aż przebieram w ofertach. Na sercach

leżą tam jak bilety w kosmos, nie mówię tego, boję się pomyśleć głośno. Bez

trosk o łapę wyciągam w okawie, czy się załapię, czy się nie załapię, trafię w

łapkach. Czy to nie pułapka? Życie cię nęksi i kusi jak zdrapka. Czasem

wygrywasz szczęście i dostajesz po łapkach.

Trabisz, nie trafisz, zatopiony jak statka.

Jak statka?

Jak statka?

Jak statka?

Trabisz, nie trafisz, zatopiony jak statka.

Jak statka?

Jak statka?

Jak statka? Trabisz, nie trafisz, zatopiony jak statka.

Zobaczcie.

A, tak, jej.

No, pijesz się?

Nie, dzięki.

Kurwa, JJ.

Zawsze trzeba używać takich wielkich słów.

No, ale kocham cię za takie wielkie słowa.

Oj, Patryś, no...

Nie musisz mi teraz tego powiedzieć.

Ja cię lubię.

Kur... naprawdę cię lubię.

A ja cię coraz mniej.

Dobra. Wiem, że Cię zawiodłam.

No poważnie.

No.

No dobra, no poważnie.

Zawiodłaś mnie.

Wiesz, zawsze myślałam, że jesteś jak jakaś super bohaterka.

Zawsze wszystko wiesz.

Że zawsze wszystko ogarniasz.

A teraz widzę, że ty nic nie ogarniasz.

Przez to zawalasz.

Robisz jakieś absurdalne rzeczy.

Ale to jest okej. Naprawdę. Możesz nie ogarniać.

Przepraszam cię.

Strasznie cię kocham. Tylko po prostu... Odkąd zaręczyłam się ze Svenem, a ty

rozstałaś się z Tosiem...

to oddaliłyśmy się od ciebie i... lepiej nie będzie, bo wyjeżdżasz.

Wiesz, że cię kocham, idiotko?

No raczej.

Wiadomo.

Tylko to serio jest... koniec jakiegoś etapu naszej przyjaźni i to jest...

Strasznie dziwne.

Hej.

Hej.

Nie ma cena, ale mówię.

Wiem, że nie zaprosiłaś mnie na swój ślub.

Dzień taki ważny dla ciebie i... I na pewno patrzysz na mnie podczas tego

wesela i myślisz, kto to kurde jest.

I wiem, że przeszkadzam i przepraszam za to. Dlatego chciałam osobiście wręczyć

ci prezent.

Dzięki. Pomógł. Nie.

Serio?

Mnie się właśnie zepsuł odkurzacz. Ja nie mam czym sprzątać.

Dziewczyno! I nigdy nie jesteś niemile widziana.

To najlepsza impreza, na jakiej byłam.

Zepsułeś się odkurzacz.

No co ty, śmiga.

Gdzie JJ?

Do domu pojechał.

Czemu?

Powiedział, że mnie kocha.

No i chyba oczekiwał, że ja mu powiem to samo.

Czyli wszyscy się rozstają na tym weselu. I kto jeszcze?

A ja staram.

Zatańczymy?

No jasne.

Co?

Kocham cię, stary.

Kurwa, no człowiek się otworzy na moment, a ty od razu z niego bekę

ciśniesz. Ja nigdy sobie nie żartowałem w takiej chwili.

To co?

Znowu wolni. Tak jest.

Muzyka. Jezu.

Tak stara baba robię. Stara baba.

Kurczę, czy ten wyjazd mnie nie będzie na baby shower?

Chyba, bo kiedy jest?

No, kiedy tam sobie nadejdzie, decydujemy.

A, bo ty nic nie wiesz.

Rozstaliśmy się dwa miesiące temu.

Ale...

To dziecko mi przywieźli. To dziecko. Ma fajną matkę, ma ojca.

To ja.

Wiecie, że zresztą rozstanie?

To zbierało się od lat.

Zresztą my się na siebie rzucujemy, współrzucamy.

Po prostu nie wiem, czy to jest dobra energia na wychowanie dziecka.

Plus to wystarczy jest tak, że jak dwoje ludzi z ekipy się rozstanie, no to to

jest, no, pełen napędowy dla innych.

Jak mi dzieci chcieli rady, jak się dobrze rozstać, to nie do mnie.

Co? Co?

Co?

Dzięki.

Dzięki.

Kurde, Tosia.

Co się stało? Dorośliśmy.

No, ale chyba nie wszystko.

Serio? Jak patrzę w te twoje smutne oczy, to widzę starego dziada, który

wszędzie był, wszystko widział i nic mu się nie podobało.

Serio.

Sam, you speak Polish now.

Well, I understand everything.

Really? I'm a Pole.

Really? Yeah, besides.

We love each other. It doesn't matter what language you speak.

O mój Boże, o mój Boże, o mój Boże, jak dziwne, o mój Boże, jesteś dronem, daj

mi przyspieszenie.

Przyspieszenie?

Ja!

Eloina, po co?

Elo!

Eloina!

Nie, to koniec.

To już jedziesz chyba.

No, jadę. Biorę psa, biorę domy i jadę.

Domi, za 10 minut autobus.

Kto kocha naprawdę, będzie kochać zawsze.

Gniew zamieni w kochanie, a zdradę w niepamięć.

Nie oceniaj.

Nie.

Ani dobrze, ani źle.

Po prostu.

Jak dziecko unieś mnie wysoko

Jak dziecko

mnie do łóżka kładź

Rano wjedz we mną

śniadanie Rano wjedz we mną

śniadanie Po prostu bądź. Po prostu bądź.

Mówiliśmy, że spotykamy się w sprawie psa i zamykamy temat.

Poza tym nie masz prawa jazdy. Nie,

umawiamy się, spotykamy się za godzinę i... I

właśnie.

Znalazłem sprzątające. To od Wandy.

No, po co? Po co?

To co?

To co?

Przecież tam jest taki super prezent z napisem kocham cię, no.

Albo jakieś akcesorium, o którym marzyłem od lat, ale nie miałem siły

kupić, a ona jakimś cudem wiedziała. Albo jakiś inny wyraz miłości, no.

Brzmi jak Wandzia.

No bo super prezent.

Mhm.

W ogóle bo...

A może to wąglik? A może to wąglik? A może to wąglik?

Otwieraj, stary.

Co ty robisz?

Łyżka. Dobra, dobra, już. Otwieram, patrz. Wow, ale super.

Wow.

Taniej lubi za dużo wody.

I odżywka. Nawet na jakiś czas, okej?

I tak umrze.

Nie mów tak.

Ten lubi dużo światła, więc podstaw przy okni i nie ruszaj.

Ten też umrze.

Domi.

Dasz radę.

Jesteś zajebista. Wiesz?

No wiem.

Tylko o ciebie się martwię.

Chcesz coś do picia?

Dzięki.

Trzymaj. No to było miło.

Kiedy masz samolot?

O 6 rano.

Ale nie musisz mnie odwozić.

A, jeszcze jedno.

Odpakowałem prezent, który mi dałaś na trzynastą rocznicę.

Co? Dopiero?

Tak. Kupiłaś mi tamą koszulę.

No, tak się sparowalnałam w rozmiarze.

Znajdę paragon, to może sobie wymienisz. Nie, nie o to chodzi.

Po prostu... Czy ty mi chciałaś coś z tym powiedzieć?

Co? No bo nigdy mi nie kupiłaś tak chujowego psa. Nie, no po prostu się

pomyliłam.

Czyli to nie była żadna metafora?

Wiesz, jakiś znak?

Symbol, sygnał dla mnie?

Nie, po prostu nie byłam perfekcyjna.

Nie jestem idealna.

Chodź, oczekuj.

Chodź, oczekuj.

Nowe życie.

Chodź.

Cześć.

Cześć.

Nigdy nie znajdę kogoś, kto mnie tak pokocha.

Nie przestań, nie mów tak.

Chyba bym nawet nie chciała.

Za mocno.

Za dużo odpowiedzialności.

...to drag me...

Cześć.

Śpisz?

No tak.

Jak w czwarte rano.

Naprawdę jesteś w domu?

Tak. Czyli nie... Nie jedziesz mnie zatrzymać na lotnisko?

Nie. Nie przewiezesz mi pierścionka?

Nie będzie tam orkiestry dętej?

Nie. Nie wynająłeś mieszkania obok mojego?

Chcę być obserwować przy telekop. Tylko patrzę.

Nie no.

Śpię. Ślina na poduszkę.

Słuchaj, bo ja przyjeżdżam na pół roku do Polski.

Nie poszedłbyś ze mną na randkę?

No to zobaczymy.

No to pa.

KONIEC!