Original subtitles

Dochodzisz?

Dochodzisz? Podam jeszcze kilka minut.

A ty?

Nie pośpieszam, pytam tylko.

Możemy zmienić?

Jasne.

Chodź tu wyżej.

No to weź te poduszki.

To co?

Jeszcze kąta widział sto razy. Dobra, no do latania.

Przestań, wytrzymuję cię, tobie.

Niech pana ich nie dojdę.

Dziękuje.

Co ty robisz?

Tego teraz nie zrobimy, bo będziemy nieszczęśliwi do końca życia.

O, ale... Ale Wanda... Poczekaj, nie utrudnij tego, dobra?

Zresztą sam to pierwszy zaproponowałaś. Ale przecież był listopad, było zimno,

ciemno, smutno, padał deszcz. Od listopada gadaliśmy o tym sto razy.

Nawet przedwczoraj, więc... Po prostu... Rozumiałam, że masz rację.

Akurat dziś?

Co dla ciebie?

Mamy szansę.

Trzynastą rocznicę.

Ja też cię kupiłem, tylko że jestem w tyczku.

Ale wczoraj było nam tak dobrze, nie?

Było nam dobrze.

Nic się nie zmienia, rozumiesz? Nie rozwijamy się, nie widzisz tego?

No przecież będziemy się napisać.

Zgodziłeś? A co, nie chciałeś go?

Nie no, chciałem.

Tak. A jak się nazywa nasz piec?

Pies? To dla mnie nie.

Nasz pies?

Na najmniej pies.

To nie jest okej chyba, co?

Nie wiem, Reksio, Dingo, Pluto, to są imiona dla psa.

Jak się będzie nazywał? Kto wiesz? Jakieś jedna. Ale przecież ja nie umiem

tak teraz od razu. No przecież to musi być moment na to. No, ty nigdy nie

umiesz teraz od razu. Po prostu nigdy nie potrafisz podejść żadnej decyzji.

Słuchaj. Ale nie możemy się trochę tu poczekać. Jak mówię, po 13 latach nie

wiedzą, czy ze sobą być się nie, to może raczej nie powinni, co?

A który czas jakiś?

Podemczniku wyczytałaś, czy sama pomyślałaś, pani psycholog?

Wiesz co, nie będę tak z tobą gadać.

O, wiesz, to mój ulubiony ton.

Pani Diana mówi, jak jest.

No tak, bo dla ciebie szybko ma być.

Super śmiechnie, zajebiście i mega. Kiedyś się to podobało. Tak, bo nie mam

już szesnastu lat, wiesz? No wiem, teraz masz sześćdziesiąt. Nie, mam

sześćdziesiąt i chciałabym być z facetem, a nie z chłopcem, rozumiesz?

Okej.

Dobra, to zrywamy.

No i brawo.

Nie, właśnie nie!

Nie będziemy się rozstawać, dlatego że będzie tak jak ty. Zawsze jest tak jak

ty. Zawsze ty mówisz, że co mam robić. Czyli się nie rozstawać. bo ja to

pierwsze zaproponowałam, tak? Tak!

No super. Jesteś jak twoja matka.

Ty skończ moją matkę!

Nie! Przestań, poczekaj, ale przecież czy jesteśmy idealną parą? Wiadomo, że

nie, ale czy jesteśmy po prostu najlepszą falą w tym momencie?

No kto ma takie twarze w tym wieku, no?

Chcesz być ze mną na kolejne 13 lat?

Nie no, nie rób tego. Nie kurwa, po prostu nie podejmij żadnej decyzji.

Niczego nie kończysz.

Cieszę się, że mam zawsze być tą złą.

Dobra, to będę.

Rzucaj się z tobą.

To koniec.

Ale... Resztę rzeczy zabiorę do końca tygodnia.

Ale koniec w sensie, że się nie znamy?

Znamy się, ale nie jesteśmy razem.

A to psa to już tak... Zostalimy.

No, zostalimy.

A może... Może nie mówmy jeszcze o tym wszystkim, co?

Ja bym się chciał jakoś z tym, nie wiem, uswoić.

Nie wiem, to jest jednak publiczne miejsce.

Będziemy teraz patrzeć na to miejsce z rozwaświatem w blizaniu twarzy?

Każdy ma prawo okazywać uczucie.

Cześć, mordzia. Cześć.

Co ci podać? Dwa jajka i tete.

Nie sprzedawałem.

Ty, co jest?

Nic.

Przecież wizę. Dawaj, co jest?

Nic. Przedem na pyszne śniadanko. Tak?

Bo bezrobotnych aktorów stać na jednej namiście, nie?

Co jest?

Wciąż jest.

Nie.

To co?

Zdradziłeś ją?

Nie. Przejechaliście kogoś wczoraj i teraz słuchacie kogoś z wieloletnim

doświadczeniem w testowaniu morderstwa.

Tak.

Czyli się rozstajecie.

Nie.

Jak Marcin ode mnie odchodził, to ukradł mi wystaw zajebistych japońskich noży. I

by dzisiaj nie wiem, dlaczego to zrobił. Może ich potrzebował, może to był jakiś

dziwaczny symbol naszej umierającej relacji. Nie wiem. W każdym razie

lubiłem te noże i one były dla mnie ważne. Naprawdę były dla mnie ważne.

I... Dobra.

Chodzi o to.

Rozstanie boli.

Jak kurwa świetlista boli rozstanie. Nie zrobisz nic, żeby było łatwiej. Ale my

się nie rozstaliśmy.

My po prostu zrobiliśmy serwę.

Krótką.

Trochę bolesną, ale przerwę.

Po prostu muszę się bardziej powtarzać teraz. Nie, nie tyle.

Nie rozstaliśmy się.

Nie mów nikomu.

A, Patryk, jeszcze jedno.

Moglibyście mnie nie ścinać z tych białek? Kurwa, posiek.

A okrutki? Przepraszam bardzo. Zaraz cię stąd wymalę.

Witaj piękna.

Dzień dobry.

Na żywo jeszcze piękniejsza.

Dzień dobry. Na początku chciałabym powiedzieć, że do mojego CV

nie wpisałam wielu ważnych praktyk, które odbyłam w organizacjach

międzynarodowych. Tu ci przerwę.

Nie mamy czasu na poddelności.

Na twoje miejsce jest naprawdę bardzo dużo kandydatek.

Jasne, oczywiście, rozumiem. Chodziło mi o to, że postanowiłam jakoś to rozwiązać

i rączkami Domi, Domi Sleight, zrobiłam bardzo wnikliwy research

każdej z kandydatek. Mój fokus i Sosiale.

A ty jako dyplomowany psycholog, a przepraszam, psycholożka feminatywy,

tak?

Doskonale wiesz, jaki pracownik jest najbardziej wydajny.

Taki, który jest...

w dobrym i zdrowym związku. No tak, ale myślę, że to... A

co to jest?

Czyli twój partner.

Zresearchowałam każdą z par i wasza spodobała mi się najbardziej.

Więc jeżeli panią przyjmiemy, to

życzyłabym sobie, żeby...

Pielęgnowała Pani związki naszych pracowników dokładnie tak samo, jak

pielęgnuje Pani własne.

Rozumiemy się?

Mhm.

Dostałaś tę pracę.

Co?

Witamy w Prypole.

Zobaczymy w piekle.

Kurde. Zobaczenia w piekle, kurde synu.

W piekle.

Hej, młoda.

Nie zawaliśmy przypadkiem?

Po prostu miałam tragiczny dzień.

No to mogę przyjechać po ciebie.

Nie, no masz casting teraz.

Co ty?

Tak go nie wygram.

Jestem za chudy i mam mordę jak koń.

I pewnie jak zwykle powiedzą, nie no naprawdę.

Fenomenalny, ale...

Tęskni za tą twoją dziwną mordą.

Andra.

No.

Nie, poczekaj, dobra.

Dobra, to jest głupie. Nie powinnam ci dzwonić. Sorry,

nie, dobra.

Poczekaj. Przepraszam cię, przepraszam. Na razie, pa.

Zapraszamy. Dzień dobry, nazywam się Antoni Świętojański. Głośniej, dobrze?

Mam 184 centymetry wzrostu i reprezentuje mnie agencja...

Dobrze, to kiedy będzie pan gotowy, może pan zacząć mówić tekst.

Do zobaczenia w piekle, skurwysynu.

No dobrze, to co, spróbujemy jeszcze raz, dobrze?

Do zobaczenia w piekle,

skurwysynu.

Okej.

To była interesująca propozycja.

To co?

Dziękujemy. Dzięki.

Dziękuję.

Nie ma żadnej jedynki?

Ani dwójki?

Okej, rozumiem. Dobra.

Okej, tylko łóżko w ośmioosobowym.

To, wie pani, to... Nie,

to jednak nie. Jednak dziękuję.

Tak, dziękuję bardzo. Do widzenia.

Może jeszcze dziś?

Pewnie.

Dzięki.

No i jak twój dzień?

Dostałam to. Tak?

No.

A jak twój cutting?

Spoko, dostałem to. Tak?

Nie.

Cześć, Magdzia.

Pracujesz dziś?

Mhm.

A może ja bym ci... pomógł jakoś z tą przeprowadzką,

mieszkaniem albo coś?

No, dzięki, to życzę.

Jeszcze zobaczymy. Na krzyk.

Trzymaj. Zrobię sobie swoją.

Ale zrobiłam dla ciebie.

No przecież, przecież umiem sobie zrobić kawę.

Wiem, ale... Jest to coś jak naprawdę?

No, jesteśmy rozstani, więc musimy się nauczyć robić rzeczy osobno. Szczególnie

kawę. Absolutnie robię lepszą.

Jezu,

pij tę kawę.

Nie. Dobra, pij tę kawę.

Jak dasz mi buzi.

Domora, weź to.

Idę do pracy.

I nie wrócę tu dzisiaj, nawet jakbym miała spać w dupie.

I zabieram psa.

Ale... Hej.

Nie powiedziała ci jednej rzeczy.

No, dwa tygodnie temu jeden z pracowników...

Wypadł z balkonu.

Nie wiadomo, czy to samobójstwo, czy zasłabł. To główny powód zatrudnienia

Ciebie, żeby z nami o tym porozmawiać.

O!

Tak pomyślałam, że Ci się przyda, zanim zaczniesz.

Jasne, dzięki.

Wie Pani, to była straszna rzecz.

Tak skończyć życie od tak?

A miał żonę i dwójkę dzieci.

To sprawia, że człowiek zastanawia się nad własną egzystencją, wie pani?

Czy to wszystko, ta praca tutaj... Czy to ma sens, wie pani?

Skoczył to skoczył. Ja to powinienem skoczyć. Ja dopiero mam problemy. Żona

mnie okradła, zabroniła się gdzieś mi wydawać, zostawiła mi kredyt i ślepego

psa. Na chuj mi ślepy pies?

No.

Rozumiesz? Ja powinienem wkoczyć, Wanda.

Możemy po imieniu?

No... Ja powinienem wkoczyć. Ja. Widziałeś jego auto? Jakim autem

jeździł?

Już nie jeździ?

Przepraszam.

Będzie okej, jak nie będę nic mówić?

Tak, tak.

Milczenie to nam pomaga.

Bo Szakowa to mi kazała przyjść dla frekwencji.

Dobra, teraz do klatku dołączamy to, jak się dzisiaj czujemy.

Głodny. Ale bez myślenia, żeby było szczerze. Wkurzony na małe.

Chce grać na chąpie.

To nie jest uczucie.

A dobra, jest.

Głodny. Ja to miałem. Ale można się czuć tak samo.

Snudzona.

Dobrze. Smutny.

Czemu? A, tam.

Czemu?

Nie no, smutny, bo mam problemy z dziewczyną. Z Wandą?

Nie!

Nie rozstajemy się!

Nie rozstajemy się! Nie rozstajemy się!

Cicho! Nie rozstaliśmy się! Nie rozstaliśmy się!

Kochanstwo.

To są dorosłe sprawy.

Seks. Co?

Nie.

Seks mamy dobry.

Kochasz ją?

No tak.

Tak.

Chodzi o to, że... Chodzi o to,

że... To się nie może tak skończyć.

Zawalczę o nią.

No.

Bo to jest jedyne, co mam na ziemi.

Do klaskania.

Czy przerwa?

Przerwa!

Czuję jego ciężar.

Następny.

Nie, to w ogóle nie ma sensu. Przecież ja tak nie śpię.

Czy jeśli mogę rozebrać?

Nie. Kasia, i tak brawo, że dorastaś.

Nowe łóżko.

No, dziękuję.

Moje do masażu było wystarczające przez te kilka lat, ale...

Poznałam mężczyznę.

O, fajnie.

Jezu, no nie rób ze mnie tej złej.

Po prostu co tydzień poznajesz jakiegoś mężczyznę i za to cię kochamy.

Ale ten, ten jest inny.

Jest ze Szwecji, to jest właśnie swem.

Kochaliśmy się i dopiero po jakichś 30 minutach, dopiero tak naprawdę

spojrzeliśmy sobie w oczy i ja zobaczyłam, że on mnie rozumie,

naprawdę.

Że naprawdę we mnie wszedł.

Ja nie wiem, Wanda. To jest jakieś dziwne. Ja tak nigdy nie miałam.

Nikt mi się nie chce innym seksem grać. W twoim przypadku to jest niepokojące.

No wiem.

Tylko to mnie przeraża. No ale mu napisałam, żeby przyjechał na weekend.

Odpisał, że może.

I uznałam, że muszę mieć prawdziwe dorosłe łoże.

Dobra, a co u was?

No, wszystko gra.

To?

Bo w pewnym dniu mówiłaś, że to się wkurza i najchętniej to byś go zdzieliła

łomem. Dobra, wiesz, że czas to przesadzam.

Okej.

Nie obrażaj się.

Wiesz, nawet nie umiem obrazić, jak Inka to załatwia oddechem.

Ty? Mhm.

Cześć, Tysiek, słuchaj, kurde, no przejrzałam cały internet i nic nie ma.

Nie, słuchaj, może w jakimś mieszkaniu do wynajęcia?

Nie, ale pomogę ci.

Coś znajdę, jeśli chcesz.

No.

Dobra, dzięki.

Chodźcie, chodźcie.

Tu jest łazienka, kuchnia, no i tu mamy taki pokój.

No, albo jakby pani chciała, to ewentualnie ten, ale to jest mój, tu mam

stangę. No, ale może ta stanga się tam... No, nie wiem.

A bo jakby w sensie, że pan tu mieszka, tak?

Też. Nie, ja dużo jeżdżę, to mnie prawie w ogóle w domu nie ma.

A to mieszkanie jest dog-friendly?

Pytałeś, czy jest dog-friendly?

Dogadamy się.

Na pewno.

No to jest jedno mieszkanie w twoim przedziale cenowym.

Wiesz, jest kryzys.

Niech się pan nie decyduje, bo to dzisiaj dzwoni jeden za drugim. Tak?

Może ty jeszcze po prostu będziesz mieszkać u nas trochę, no? Co ty się

będziesz tak śpiewać? Ja się chcę ogarnąć. No ale to znajdę ci jakieś

lepsze mieszkanie u tego krepa, no. Błagam cię, no.

Przepraszam.

Spoko luz.

Dzięki.

Do widzenia.

Dzięki za oglądanie!

Proszę pana.

A, już idę.

No właśnie, no właśnie.

Chciałbym, że gdy przejdziemy przez nasz pokój, to żeby pan wyszedł z tym

pierścionkiem. Wiadomo, może pan być straszny, jęczeć i tak dalej, ale żeby

pan mi go po prostu przekazał.

Jasne. A zgodzi się?

Na pewno.

Wiem, że już pytałem, ale przypomnij mi, dlaczego nie zamówiłaś tego z

wniesieniem na górę?

Kocham cię, Patty.

Dziękuję bardzo, serce moje złote, ale to w żaden sposób nie odpowiada na moje

pytanie, wiesz?

A powiedz mi, a ten twój szwed dzisiaj będzie?

Szwed jest w szwedzkim lesie w Szwecji i jest leśnikiem.

A jak on jest leśnikiem, ty robisz grzyby, to będziecie szczęśliwi.

Napisał mi, że się nie pisze na relacje w takiej formie. Co?

Jezu, to jest jakiś wiek chyba.

Nie, dobra, jest okej, naprawdę.

Naprawdę.

Najwyraźniej nie jest mi wpisany związek taki jak twój Dośka.

Dobra, ale jestem szczęśliwa na maksa. Mam was i całą energię wszechświata.

No i super, pięknie. To zbieraj tę energię i dawaj, idźcie dalej.

Trzymaj się, trzymaj się.

Trzymaj się, trzymaj się. Trzymaj się, trzymaj się.

Mam, mam, mam.

Spróbuj teraz, kochanie.

Nie, nie działa.

A teraz?

I to nie wszystko, Maju.

Ząbiaku, masz mi coś do przekazania? Tak.

Ząb nie ma.

Ząb nie ma.

Jezus, już sobie poradzę.

Może pan robić zdjęcia?

Maju?

Maju, czy ty zechciałabyś zostać?

Mamy zdjęcia? No jasne, mnóstwo.

Podoba ci się?

Troszkę.

Ty?

A Tośka czemu nie ma?

Bo ma robotę w Beskidrumie. Ale napisał mi, że już jedzie.

Okej.

Powiedział ci?

Oczywiście, że mi powiedział.

Kto jeszcze wie?

Kto, kto?

Wszyscy. Wszyscy. Powiedziałem wszystkim, sorry. Mnie się takich rzeczy

nie powierza i doskonale o tym wiesz.

Gosia? Gosia.

Mówiąc słowami Gosi, ta impreza jest na pogodzenie was.

No, trochę tak.

Nie zanarwuj się.

Gosia, ja się nie zanarwuję i my się nie pogodziliśmy, tylko się rozstaliśmy.

Już. A może to jest po prostu kryzys, a jak wiadomo, kryzysy są najciekawsze.

No, no, no, nie, sorry. Ja...

Ja od razu mówiłem, żeby wam się nie wpierdzielać w relacje. No właśnie.

Bo to jest totalnie wasza sprawa. Ale nie ukryłam, że byłoby mega chujowo,

gdybyście się rozstali.

No.

Kurwa, Wanda, przecież wy to... Wy.

Pamiętasz, jak mnie ojciec wypieprzył znowu, bo powiedziałem mu, że jestem

gejem? To wyście mnie przygarnęli.

Wy.

Dla mnie jesteście jak rodzina i sorry, ale nie chciałbym między wami wybierać.

Call me crazy, nie?

No, propos.

Tursiek się dobije.

Zejdę.

No nie.

Zabrałeś lękowego psa na imprezę gości?

Przecież on lubi ludzi.

A poza tym, podobno stresowe sytuacje są dobre dla rozwoju.

Zrobił kupę?

Nie.

Dobra, idę do ciebie.

Nie wiem, co się...

Sam chciałeś, żeby na razie nikomu nie mówić o rozstaniu, a teraz sam

rozpowiadasz. Po prostu nie kłam o co ci chodzi.

Wanda.

Ja nie chciałem tego robić w takich okropnych warunkach architektonicznych.

Ale też nie chciałem, żeby to było, wiesz, w Paryżu tak tandetnie.

Nie. Co?

Nie oświadczaj mi się teraz.

Skąd ty wiesz?

Skąd wiem, że pierścionek jest w ramie?

Wiem to od trzech lat.

Jezu, błagam, nie, Czosiek.

Kocham cię.

Błagam cię, nie, nie, nie.

Nie chciałeś mi się oświadczać.

Nie ma problemu, ale po prostu nie rób tego w takiej sytuacji, no.

O, hej, to Ciekiwanda.

Zajebiście, że jesteście, bo tam pewnie domofon nie działa.

Pewnie nie.

Hej.

To tutaj idziemy?

Jakie smutkie piese, ojejku, jakie smutkie piese.

Halo.

Jaki słodziej.

Jak się bawię?

Domów od niedziela, wejdę.

Wanda!

Cześć.

To świetnie. Wyjdziesz ze mną? Chodź.

Naprawdę jesteś aktorem?

Co?

A z czego cię mogę znać?

Widziałeś literę MC?

No, raczej.

No to widać na mojej plecy przez 3 sekundy.

Okej. Aby na przykład byłem jednym z tych, co podpalają spodołę w weselu.

A pamiętasz tę reklamę Leku na schronie?

Ta z nadmuchanym tutaj?

No.

Moja ulubiona.

No to prawie wygrałem kartki.

Zapraszam.

Po prostu myślałam, że macie tylko kryzys. Kurwa, wszyscy mają kryzys. To

nie myślałaś.

A może nie mówicie wszystkiego?

Nie mówisz mi wszystkiego? Nie, uzalaj się nad sobą.

Przepraszam.

Czemu mi nie mówisz?

Po prostu nie chcieliśmy nikomu mówić, bo wiedzieliśmy, że jak powiemy, to

właśnie tak będzie.

Idealna para, idealna para, Wanda i Tosiek, idealna para.

Błagam, zostańcie ze sobą do końca świata jeden dzień dłużej. No kurwa,

kurwa. Hej!

Stara!

Swem? Co on tu robi?

Nie wiem.

Mówię, że sam uzerwał.

Czy to nie tu łapka? Życie się nęci, kusi

jak w krapkach. Na spetach leżą tam, jak biedny kokos.

Nie mówię tego, bo jeszcze pomyślę głośno. Bez trosko łapę, wyciągam po

papier. Czy się załapię, czy się nie znał?

Cześć Sven!

Cześć Sven!

Cześć

Sven!

No i co?

Nie mogłam spać północy najpierw przez chabot, a potem w beki.

Co jest?

Mogę cię pocałować.

Możesz.

To nie było pytanie.

Przepraszam.

Ej, no co ty!

Anda...

Ok,

wszyscy, chciałbym powiedzieć coś.

Nazywam się Sven Johansson.

Znałem twojego przyjaciela Gosia już 3 tygodnie.

Nie jest długo, ale to wystarczy.

Wszyscy ją wiedzą.

Gosia, napisałem ci...

Ale kosmosa kryje, nie?

Dobra, będę... Będę spadał.

Mogę iść z tobą?

Chcę zabrać walizkę.

Prowadzam się tu.

Będziecie mieszkać we trójkę?

Tak, na początek.

Ja będę na górze.

Obierz się.

Zimno.

Nawet prezent na rocznicę, co powiedziałam, że kupiłem.

Nie kupię.

Czekałem na ostatni moment.

Dobrze, że się ze mną rozstajesz.

Rozstajemy.

I wiesz, że na tej imprezie, jak

miałem pocałować tę domową typiarę na złość Tobie,

to zorientowałem się, że

byłbym w stanie.

A ja nie wiem.

Nie wiem, czy sobie poradzę sama.

Bez ciebie.

Poradzimy sobie.

Strasznie mnie... wkurwiało, że...

że tak mnie ciśniesz, żebym się zmienił.

Że... Że mam zwolnić, że... że mam walczyć o rolę.

A ja muszę być teraz swoją Wandą.

Muszę... sam siebie cisnąć.

Przepraszam cię.

Że tak mocno to zrobiłam.

To... to nie.

Po prostu ktoś to musiał zrobić.

Ale kurwa... Trzynaście lat wyrzucamy do śmieci.

Super, nie?

Ja to wyrobię.

To koniec, Wanda.

Koniec?

To koniec.