Original subtitles

POPRZEDNIO

MASON ADKINS AGENT SPECJALNY

Znasz detektywa Danny’ego Kelly’ego?

Pracowaliśmy razem w wydziale zabójstw.

To funkcjonariusz, z którym ujawniłaś prywatny związek?

Nie, to był ktoś inny.

Spotykałam się z detektywem. Przez niego trafiłam do szpitala.

Kiedy powiedziałam o tym porucznikowi, wszyscy się ode mnie odwrócili.

Kurwa, wróciłaś. Marshall mówi: „siemka”.

Pierdol się, Mickey.

Nazwisko denata to Caleb Easton.

To nie przedawkowanie…

Adrian Murado to przedawkowanie, trafił do nas przed moim odejściem.

- To było to samo. - To ta dziewczyna?

Tak. Z kilku kamer monitoringu sąsiadów.

Zawsze zakrywa twarz.

Ktoś z nią rozmawiał?

Miała tatuaż. Mały czerwony kwiatek.

Myślisz, że to dziewczyna? Jest seryjną morderczynią?

Nie przetrwasz okresu próbnego.

Masz jakiś dokument?

STAN NOWY JORK NAZWISKO: ALLEN – IMIĘ: JINNY

- Mam kartę SNAP. - Jesteś bezpieczna.

Masz laptopa?

- Mogę go pożyczyć? - Tak.

Kim jest Oliver Charles?

Ashcroft & Charles mają bazę na Manhattanie.

Na moim komputerze szukasz jakiegoś faceta.

Bogaty prawnik, którego próbujesz dorwać.

Jesteś zazdrosna.

Zrobiłam ci zdjęcie.

Musisz coś dla mnie załatwić.

Panikuję. Nie powinnam była oddawać ci tych prochów.

- Tato! - Nie żyje.

Poznałam twojego ojca, kiedy byłam w twoim wieku. Skrzywdził mnie, Miro.

To zły człowiek.

Mogę zdradzić ci sekret?

Te nożyczki ich przerażają.

Możesz mi je dać?

Jeszcze nie jesteś gotowa.

Daj znać, kiedy będziesz.

Mogę cię tym okryć? Rozgrzejesz się.

To było świetne.

Niesamowite.

Dziękuję za nie.

Mój plecak.

- Co z nim? - Zabrała mój plecak.

Jak wyglądał?

Jest czerwony, z przypinkami.

- Chcę go odzyskać. - Odzyskamy go.

- Mira! - Nie możemy pani wpuścić.

- Mamo? - Jest tam…

Chodźmy do mamy.

- Proszę zaczekać. - Dobrze.

Puśćcie mnie.

Patrz przed siebie.

Proszę pani!

Mamo?

Już jestem.

Chodź.

Wracajmy do domu.

Marshall.

Cześć.

Tutaj.

POLICJA

Musimy ustalić…

Alice?

Jestem Frank Choi, C-H-O-I. W C-20 z Norą.

- Wysłała mnie, żebym z tobą pracował. - Nie mogę się doczekać.

Duża sprawa dla raczkującej agentki.

Miałaś szczęście.

Alice.

Możemy porozmawiać?

Agencie Choi, to detektyw Connelly. Prowadzi sprawę zabójstwa.

Już się znacie?

Przez dziesięć lat spotykała się z detektywem.

DEPARTAMENT SPRAWIEDLIWOŚCI

W liceum.

A potem znów się zeszli na jakimś szalonym, kazirodczym gównie.

Mamy trzy ciała i zbiega. Jest agentką od pięciu minut.

Nie będę nikogo uczył.

Nie możesz jej przydzielić.

Nie jest gotowa.

Nie kwestionuję twojego przywództwa.

Wielkie dzięki.

Naprawdę to doceniam.

Rewelacyjny krawat, Frank.

Piękny, głęboki kolor.

Popełniasz błąd.

- Alice? - Chwileczkę.

Choi mówi, że dobrze znasz głównego detektywa.

Musisz mi powiedzieć, że sobie poradzisz.

Poradzę sobie.

Weź się w garść i wracaj.

Nie pozwól, żeby Frank przejął twoją sprawę.

OBSESJA

To dla mnie nowość.

Współpraca policji z federalnymi.

Wspólna Inicjatywa czy chuj wie?

Ty już to robiłeś?

Nie.

Dobrze będzie znów razem pracować.

- Jasne. - Świetnie.

Tak.

BIURO TERENOWE NEWARK

- Cześć. - Hej.

Jak się masz?

Dobrze.

Mam wszystko, o co prosiłaś.

Dłużej tak nie mogę.

Możesz zrobić z tymi zdjęciami, co chcesz.

Bo…

Mam dość. Rzucam tę pracę.

Myślisz, że jesteś dobrą osobą?

Nie.

Nie po tym.

Nie.

Chcesz się ze mną naćpać?

Chodź.

Co innego masz do roboty?

Czekaj.

Usiądźcie.

To wspólna inicjatywa z nowojorską policją.

Alice Black i Frank Choi przejmą dowodzenie.

Detektyw Daniel Kelly prowadzi sprawę zabójstwa Caleba Eastona,

a detektyw Marshall Connelly sprawę Olivera Charlesa.

Alice, powiedz nam, co udało się dotąd ustalić.

Wiemy o trzech ofiarach.

Adrian Murado, Caleb Easton, Oliver Charles.

Podejrzane przypadki przedawkowania i ten sam sposób działania.

Ofiary są powiązane?

Tak.

Caleb Easton to nasz kontakt.

Caleb Easton i Oliver Charles studiowali razem prawo i byli przyjaciółmi.

Związek między Calebem Eastonem i Adrianem Murado

widać na nagraniu monitoringu z 2012 roku.

Adrian Murado siłą wyciąga dziewczynę ze sklepu.

Przez okno widać czarnego Mercedesa.

Auto jest zarejestrowane na Caleba Eastona.

To biała kobieta przed trzydziestką, brak znaków szczególnych

poza tatuażem z makiem na miednicy.

Mamy jej zdjęcia, jak wychodziła

z domów Caleba Eastona i Olivera Charlesa.

W przypadku Caleba Eastona mieszkała tam tygodniami

i była opisana jako jego dziewczyna.

Nie ma zdjęć jej twarzy?

Jak to możliwe?

Nosi maseczkę.

Zniszczyła system ochrony Olivera Charlesa.

To zamierzone.

Wie, co robi.

Całkiem możliwe, że w dzieciństwie padła ofiarą handlu ludźmi.

Trenowano ją od 12. roku życia,

by wtopiła się w otoczenie.

Tego uczą przemytnicy.

W takim razie czego chce? Forsy?

Jak dokładnie sprawdziłaś jej finanse?

Wierzę, że kierowała nią głębsza motywacja.

To atrakcyjna młoda kobieta związana z prostytucją.

Nie sądzisz, że podrywa bogaczy i zabiera im kasę?

Nie.

Nie było żadnych bankowych przelewów.

Murado był podejrzany o przemyt nieletnich dziewczyn.

Myślę, że te zabójstwa to jakaś zemsta.

- Sądzę, że to misja samobójcza. - Nic na to nie wskazuje.

Dlaczego nie zabiła córki Charlesa?

Skoro tak dobrze się ukrywała, dlaczego zostawiła żywego świadka?

Nie chciała zabić dziecka.

Albo wie, że ludzie rzadko wierzą przerażonym nastolatkom.

Gdyby ktoś ją przemycił, dobrze by o tym wiedziała.

Musimy porozmawiać z córką. Rozmawialiście z nią na miejscu?

Była w szoku.

Sprawczyni zmusiła ją do obcięcia włosów.

Mogła zrobić to sama.

Była tam z ciałem ojca. Może była przerażona lub wściekła.

To nie pomoże nam jej znaleźć.

Jak ją znajdziemy?

Gdzie jest zabójczyni?

Musimy przejrzeć nagrania monitoringu.

Podejrzana poznała Olivera Charlesa na imprezie w kancelarii.

Pracowała jako kelnerka w firmie cateringowej.

Sprawdziliśmy akta zatrudnienia i porozmawiamy z jej menedżerem.

Świetnie.

Pogadajmy z każdym, kto pracował tamtej nocy, i ustalmy nazwisko.

- Dzięki, że mnie zastąpiłaś. - Jak się czuje twoja mama?

Długo u niej siedzisz.

Pewnie będę musiała ją znowu odwiedzić.

- Dobrze reaguje na chemię. - Vanessa.

Znalazłam twoje rzeczy w pokoju matki.

Masz gdzie mieszkać?

W szafie były torby.

Nie wiem, o czym mówisz.

Jasne.

Dobrej nocy.

Do zobaczenia rano.

Oto i ona.

Ty mała dziwko.

Cześć.

Siemka.

Nie wiedziałem, że masz mamę.

Bez obrazy. Nie wyglądasz na kogoś, kto ma mamę.

Stworzyła cię sztuczna inteligencja.

By być kobietą moich marzeń.

Niedługo znów muszę ją odwiedzić.

Bzdura. Wiem, kiedy kłamiesz.

Podcierasz mi tyłek od trzech lat.

Może kiedyś pozwolisz mi podcierać twój.

Kiedy chcesz.

Dasz sobie radę, jeśli odejdę.

Naprawdę.

Gdzie byłaś?

Obwiniam za to mamę.

Zatrudniła cię.

I zmarła zaraz po tym.

Ale teraz utknąłem z tobą.

Wiesz, co jest najgorsze?

Nie jesteś pielęgniarką.

Chcesz płacić za prawdziwą pielęgniarkę?

Jebać to.

Tęskniłem za tobą.

Obiecałaś, że coś dostanę, kiedy wrócisz.

Co masz na myśli?

Pomóc ci?

Nie.

Jesteś taka piękna.

To mój prezent dla ciebie.

Chcesz coś jeszcze?

W końcu płacisz.

Ale jesteś bezcenna.

Cześć.

Co się dzieje?

Jinny Allen.

- Z firmy cateringowej? - Tak.

Jinny Allen, pasuje wiek i wzrost,

w nocy zgłosiła się do przytułku dla bezdomnych.

Choi zakłada fajną kurtkę.

Macie sklep z pamiątkami, gdzie mogę taką kupić?

Chwila, skoczę po wodę gazowaną.

Ktoś jeszcze coś chce?

Danny, idziesz?

Nie mogę wyważać drzwi.

Mam pieprzoną rwę kulszową.

Zameldowała się w schronisku?

Prawdziwe nazwisko?

Tak. Zameldowała się w miejscu publicznym, używając prawdziwego nazwiska.

Wygląda na to, że ją mamy. Możemy iść do domu?

Dobra. Idziemy.

- Otworzysz? - Tak.

Zatrzymaj.

Musimy porozmawiać z córką.

Poproś mamę, żeby się na to zgodziła. Jesteś w tym dobry.

W czym jestem dobry?

Rozkochujesz w sobie przerażone kobiety.

Serio?

Pamiętasz, jak stłukłam twój niebieski kubek do kawy?

Bałam się, że będziesz zły. Pamiętasz, co mi powiedziałeś?

„Cholera, stłukłaś mi kubek”.

To było magiczne.

Dobra. Napiszę do ciebie.

No dalej.

Jałowe Gaziki

Powiedz mi coś o sobie.

Dlaczego zawsze mówię tylko ja?

Bo nigdy się nie zamykasz.

No tak.

Odczuwasz przeszywający ból?

Tak, siostro.

Odczuwam silny przeszywający ból.

Dobrze.

Nigdy nie czuję, gdy to robisz.

Dobranoc, słodka Vanesso.

Żółte diamenty

w świetle Stoimy obok siebie

To ciastko jest takie duże.

Tak, jest wielkie.

Płać bitcoinem.

Jasne…

Powiedz, kim mam dla ciebie być. Nie pokazuję twarzy, ale mam wiele masek.

Panna Maska

- Afirmacje: - Leczenie Traumy Uzdrawianie

Musisz nad tym pracować.

To nie stanie się z dnia na dzień.

Będą dni, kiedy nie będziesz wiedziała, czy dasz radę.

Ale chcę ci powiedzieć…

Że sobie poradzisz.

Dam radę.

Powtarzaj ćwiczenia, afirmacje…

Mów razem ze mną.

- Mogę stworzyć życie, którego pragnę. - Mogę stworzyć życie, którego pragnę.

Wróciłam :)

Pozwalam sobie zaakceptować to, gdzie jestem w tej chwili.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Moja obecność przyniesie dziś komuś radość.

Przetrwałam każdy dzień aż do dziś.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Jestem bezpieczna…

- W teraźniejszości. - W teraźniejszości.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Jestem bezpieczna.

Jestem bezpieczna,

w teraźniejszości.

Wiadomości

Hej! Jestem tu teraz. Zaróbmy kasę

ile masz lat zgadnij :)

masz spódniczki mini? kilka :)

Gdzie jesteś?

Wróciłam do niego. Jestem zakochana

- Nie poszczęściło wam się? - To nie ona.

Nie ta Jinny Allen.

Była w areszcie za zakłócanie porządku,

POLICJA

kiedy podejrzana była z Oliverem Charlesem.

- I nas obrzygała. - Tak.

Tak?

Dobrze. Dziękuję.

- Masz coś z kont bankowych? - Nie.

Ale tydzień temu jakaś kobieta

mieszkała w schronisku dla ofiar przemocy domowej.

Zarejestrowana na nazwisko Jinny Allen.

Dlaczego nic nie wiedzieliśmy?

Siostra Caleba Eastona powiedziała,

że podejrzana była w przemocowym związku.

Dzwoniłam do schroniska. Te miejsca są anonimowe.

Ale mam kontakty w wydziale zabójstw i dzwoniłam…

Świetnie. Chodźmy.

Idziemy.

Jeszcze kilka minut.

Już jej tu nie ma. Mówiłam to przez telefon.

Nie tak się umawialiśmy.

Nie nazywaj mnie „panią”.

Sarah? Powiem ci, co się stanie.

Musimy przesłuchać wszystkich, którzy z nią rozmawiali.

- Te kobiety są przerażone. - Wiem.

Ale będę tylko ja i oni, dobrze?

Dobrze.

Od kogo możemy zacząć?

Od Maddie.

Spałaś obok Jinny.

Chodź. Chcesz być pierwsza?

Prawie z nią nie rozmawiałam.

Nie wiem, co powiedzieć.

Zadadzą ci kilka pytań, dobrze?

Możesz…

Pójdę po wodę.

Nie szkodzi.

Przepraszam.

Cześć.

Choi kazał mi sprawdzić, co z tobą.

Lubi cię bardziej niż mnie.

Wybacz, po prostu…

Pracownica, Becky Lydgate, mogła mieć romans z Jinny.

Nie było jej w pracy od kilku dni. Chyba coś mamy.

Wszystko gra?

Czy ja ci to kiedyś zrobiłem?

Co?

Uderzyłeś mnie w twarz?

Tak, Marshall.

Uderzyłeś mnie w twarz.

Nie pamiętasz?

Nie wiem.

Czuję, jakbym pamiętał…

Same fragmenty.

Dużo piłem, a potem…

Zniknęłaś, więc…

Przepraszam.

Wybacz, że cię zraniłem.

Naprawdę mi przykro.

- Muszę iść. - Zaczekaj. Alice.

Przenoszą mamę ze szpitala do domu.

Bo nie wiedzą, jak długo…

To zabrzmi…

Sam nie wiem. Możesz ją odwiedzić?

Proszę.

Przez te wszystkie lata byłaś dla niej jak córka.

Nigdy nie przestała tak o tobie myśleć.

Proszę.

Kocham cię.

Nadal cię kocham.

Nie chcę o tym rozmawiać.

Becky Lydgate. Zlokalizowaliśmy jej telefon.

Chodźcie.

Cześć.

Jest tu dziś Wielki Pan?

Zgubiłam telefon…

Siedem.

- Dzwonię do niego. - Świetnie.

PIERWSZE PIĘTRO

Proszę, otwórz.

Catherine.

Eleno, możemy pogadać?

O czym?

To koleżanka mojej siostry, musicie być bardzo mili.

Cześć.

Pomóż mi dojść do drzew.

Chodź, mamy nuggetsy.

Musisz jeść białko

Cześć.

Widziałam twoją wiadomość na OnlyFans.

Tak. Zdobędę kasę.

Czemu odeszłaś od tej rodziny?

Mówiłam ci, są chujowi.

Za pięć minut mamy kamerkę.

- Zrobię jedno i drugie. - Nie.

Zamienię tę farmę w imperium.

- Podoba ci się mój strój? - Elena, nie.

Chodź.

- Przestań. - Nie rób tego.

Miałaś tu nie wracać. Rozmawialiśmy o tym. Chodź.

Przestań. Chodź ze mną.

Oszalałaś.

Wiem, wiem.

Wyjedziemy, a ty zostaniesz ze mną.

Nie.

Już próbowałyśmy.

Nie miałaś gdzie mieszkać, byłaś smutna i dziwna.

Wiem.

Ale czuję się lepiej.

Dobra. Jeśli ze mną nie pójdziesz, weźmiesz ten plecak?

Jest w nim szczoteczka do zębów, pasta,

mydło, prezerwatywy, bluza i…

Schowałam pieniądze w gumce.

Musisz jeść i ciepło się ubierać.

Nic mi nie jest.

Pójdę do pracy, zaoszczędzę i znajdę mieszkanie.

Teraz jest inaczej. Dzielę się z nim po połowie.

A ty kim jesteś? Opiekunką?

Będę nią, jak tylko nie będę spłukana.

Cześć.

Nie chciała tego dla ciebie.

Kto?

Isabel?

Nie chciała, żebyś robiła to, co my.

Ale gdzie ona jest?

Mówiłaś, że ją znajdziesz.

Mówiłaś, że znajdziesz moją siostrę, pamiętasz?

Kłamiesz.

Udajesz, że wciąż żyje. Wiesz, że umarła.

Nie jestem dzieckiem.

- Cześć. - Cześć!

- Kto tam jest? - Pod łóżko, już.

Co tu się, kurwa, dzieje?

- Nie. - Czemu mówią, że była tu dziewczyna?

- Wyluzuj, to nic takiego. - Czyj to plecak?

- Mój. - Okłamujesz mnie?

Nie uciekaj ode mnie, suko.

Jest mój. Przepraszam.

Co my tu mamy?

Catherine.

- Zostaw! - Przepraszam, jest mój.

- Posprzątaj, suko! - Jest pod łóżkiem.

Co jest, kurwa?

Wracaj tu, suko!

Za kogo ty się masz?

Przepraszam.

MIEJSCE ZBRODNI

STAN NOWY JORK

To tutaj.

Sposób działania jest inny.

Jest wiele śladów po igłach. Jakby nie była pewna, czy chce to zrobić.

Od razu do rzeczy? Nawet się nie przywitasz?

Dlaczego miałaby zostawić córkę żywą i zabić tę kobietę?

Chcę porozmawiać z córką. O tym, o czym rozmawiały,

- o czym myślała. - Mira z nami porozmawia.

Dlatego po ciebie przyszedłem.

Ile mam czasu?

Nie wiem.

Mówiłam, że jesteś w tym dobry.

- Zajebisty. - Kto by pomyślał?

Nigdy tu nie wchodzisz.

To twoje rzeczy?

Fajnie.

O co chodzi?

Po co ci zdjęcia tych kolesi?

- Oni… - Na ile

ich oszukujesz?

Na dużo.

Zajebiście.

Może wezmę dzienną zmianę?

Niech Yuti idzie do domu, odpocząć.

Jak sobie życzysz.

Piękne włosy.

Dziękuję.

Co sobie przypomni?

Prawie nic.

Jej pamięć będzie w kawałkach.

Trauma sprawi, że połowa tego, co się stało, zniknie.

To zniekształcenie pamięci i nie będzie miało sensu.

Nie proś jej o wyjaśnienia.

Jej rodzina się rozpada,

więc musisz się nią stać. Bądź jej mamą.

Jesteś mamą, prawda?

Powiedz, że jesteś pieprzoną matką.

Mogę robić notatki?

Jak się czujesz?

Dobrze. Całkiem nieźle.

Większości nawet nie pamiętam.

Więc…

Jaka jest ostatnia rzecz, jaką pamiętasz?

Nic, naprawdę.

Nie pamiętam jej twarzy.

Ani niczego.

Powiedziała mi, że jest chory.

Kto?

Nie pamiętam.

Twój tata?

Nie wiem.

Cokolwiek o niej pamiętasz?

Nie.

Już dobrze, kochanie.

Nie pamięta.

Spróbuj pomyśleć.

Pamiętasz coś o niej?

To nie musi być jej twarz.

Jej dłonie.

Jej zapach.

Dźwięk jej głosu.

Cokolwiek?

Nie.

Tylko że nie czuła opuszków palców,

bo

uczesałyśmy się jak bliźniaczki,

dotknęła rozgrzanej lokówki i nic nie poczuła.

Dlaczego nie czuła opuszków?

Mówiła, że zraniła się, gdy była w moim wieku.

Aparat był w moim plecaku. Zniknął?

- Nie nosiłam go. Jesteś zła? - Nie.

Dawaj.

Wróć do jej twarzy.

Opowiadała ci o swoim dzieciństwie.

Co powiedziała?

Mój tata…

Uprawiał z nią seks, gdy była w moim wieku.

Zapłacił jej.

Jestem tu.

Dasz się przekonać?

Porozmawiałabyś z rysownikiem?

Nie, nic nie pamiętam. Nie pamiętam jej twarzy.

Gówno prawda. Jak może nie pamiętać twarzy?

Myślę, że pamiętasz.

Jestem przy tobie.

- Nie zabiła mnie. - Nie.

- Dlaczego? - Wiem.

Dlaczego cię nie zabiła?

Nie wiem.

Dlaczego cię nie zabiła?

Nie wiem!

Jak myślisz, dlaczego cię nie zabiła?

To musi się skończyć.

Nie jestem twoją mamą.

Nie będę cię traktowała jak dziecko.

Widziałam, jak trzymasz nożyczki.

Jesteś na tyle silna, by to zrobić.

Chciała, żebym ci to dała.

Kazała przekazać to policji.

Cześć.

Jestem przy tobie.

Dobrze się spisałaś.

Jestem z ciebie dumna.

Dość.

Już dobrze.

Czas posprzątać pokój twojej mamy?

Nie może go już używać.

Nie wróci.

Ale ja tu jestem.

Przydałoby mi się mieszkanie.

Tak, to ma sens.

Użyję twojego samochodu.

Dobrze.

Super.

Nie martw się.

Nikomu nie powiem.

O czym?

Dobrze wiesz.

Czyli to Caleb Easton.

Oliver Charles.

A to jest Jay Easton.

Ale kto to jest?

Kim jest nastolatka siedząca na kolanach Jaya Eastona?

Przepuściłam tę twarz przez system opieki społecznej

i mamy trafienie.

Isabel Luna.

Rozpoznanie twarzy nie jest pewne,

bo na zdjęciu ma mniej niż trzy lata,

ale myślę, że to ona.

Isabel trafiła do systemu w 1998 roku.

Umieszczono ją w rodzinie zastępczej.

Wszystkie jej akta urywają się po piętnastym roku życia, w 2012.

Jest ktoś jeszcze.

Ta dziewczyna.

To ona. To jej szukamy.

Tego nie wiemy.

Ma na sobie tę samą sukienkę,

którą miała na nagraniu w sklepie.

To mogło być tej samej nocy.

- To odwrócenie uwagi. - Co?

Robimy to, czego chce.

Pytamy o Jaya Eastona, zamiast ją ścigać.

Dla ciebie to nieistotne?

Że robiła to z nimi, gdy była dzieckiem?

Nie mówiłem, że to nieistotne.

- Dobrze. - Słyszałeś?

Powinniśmy skupić się na Jayu Eastonie.

Powinniśmy pytać, dlaczego jest na zdjęciu,

na którym zabawia się z nieletnimi.

To był długi dzień.

Idźcie do domu, odpocznijcie.

Brawo.

Byłaś świetna.

Zapomniałem, jaka jesteś dobra.

Proszę.

Cześć.

Wejdź.

Ucieszy się na twój widok.

Mamo.

Nie śpisz?

Masz gościa.

Przyszłaś.

Dziękuję.

Dziękuję.

Jestem przy tobie.

Jestem.

Cześć.

Cześć. Witaj.

Poproszę sałatkę.

Ta sałatka jest pyszna.

Marta, wróciłaś.

Przepraszam, biegałem, nie umiem pisać.

Chcę cię zobaczyć.

Chcę cię w końcu poznać. Zabiorę cię na lekkie przekąski.

Boże, przepraszam, powiedziałem „lekkie przekąski”.

Marta, oddzwoń.

Jesteśmy sobie pisani?

Cześć.

Jestem Marta Dreznick.

Uwielbiam sałatkę.

Jaka byłam?

Kiedy?

Kiedy mnie poznałaś, gdy byłam dzieckiem.

Nie byłaś dzieckiem.

Nigdy nie byłaś dzieckiem.

Nawet gdy byłaś mała.

Wydawałaś się taka stara.

Jakbyś za dużo widziała.

Byłaś oziębła.

Jak robot.

Żadnych uczuć.

Bywasz taka, wiesz?

Nauczyłam cię odczuwać emocje.

Troszczyć się o innych tak, jak ja o ciebie.

Musisz odpocząć, wrócę później.

Mama cię zostawiła.

Pozwalałam ci przychodzić codziennie.

Karmiłam cię kolacją

i pomagałam ci z pracą domową.

Wiem.

Ale niczego się nie nauczyłaś.

Nadal jesteś

zimna.

A teraz zniszczysz karierę mojego syna.

I nic cię to nie obchodzi.

Myślisz, że awansuje,

jeśli będą krążyć plotki, że cię skrzywdził?

Jesteś dla niego ciężarem.

Musisz to naprawić.

- Musisz powiedzieć prawdę. - Co?

Powiesz, że za dużo pił i wasze rozstanie było nieprzyjemne.

Taka jest prawda.

Znam cię. Wiem, kim naprawdę jesteś. Słyszysz?

- Odwołaj to! - Mamo!

- To się nie stało! - Mamo, przestań!

- Dość! - Nie było tak!

- Alice! - To się nie stało.

- Alice. - Nie zgłosiłam tego,

nawet gdy musiałam opuścić pracę i iść do szpitala.

Chciałem ci to wytłumaczyć. Proszę.

Przepraszam, Alice.

Wybacz. Jej emocje są w rozsypce.

Chce wiedzieć, że nic mi nie będzie

i chce, żebyś wiedziała, że się zmieniłem.

- Jestem inny. - Co zmieniłeś?

Masz nowy płaszcz? Nowe spodnie, nową fryzurę?

Na chwilę przestań żartować.

Wiem, że to nie…

Przestałem pić. Jestem trzeźwy.

Każdego dnia próbuję zrozumieć, dlaczego tak to spieprzyłem.

Co mam zrobić?

Jak mam to naprawić?

Jest jakiś sposób, żebyś mogła…

Co?

Wybaczyć ci?

Tak.

Tęsknię za dotykaniem twojego karku.

Tak.

Lubiłam wsadzać tam twarz.

Całą moją twarz.

Chciałem cię zapytać, czy możemy…

Inaczej porozmawiać o tym,

co się stało?

Bo plotki niczemu nie służą.

Prawda?

Możesz zadzwonić do mojego porucznika

i powiedzieć, że nic ci nie jest i mogę awansować?

Wtedy będziemy tylko my.

Będziemy mogli pogadać i wszystko sobie wyjaśnić.

Powiedz mi, jak to naprawić.

Muszę wracać.

Nie zadzwonię do twojego porucznika.

Co zaszło między tobą i Dannym?

Dlaczego się nie pieprzyliście?

Wiesz, co bolało?

Patrzenie, jak cierpisz ze mną, gdy byłaś zakochana w innym.

- Codziennie byłem dobry. - Wracaj do domu.

Boże.

Wracaj do domu.

Dobrze.

Będą dni, kiedy nie będziesz wiedzieć, czy sobie poradzisz.

Ale chcę ci powiedzieć,

- że dasz radę. - Dam radę.

Powtarzaj te ćwiczenia i afirmacje.

Powtarzaj ze mną.

Mogę stworzyć życie, jakie chcę.

Pozwalam sobie zaakceptować to, gdzie jestem w tej chwili.

Masz rację, twoja siostra nie żyje. Została zabita.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Dowiem się, kto to zrobił.

Moja obecność przyniesie komuś radość.

Przetrwałam każdy dzień aż do dziś.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Jestem bezpieczna i w teraźniejszości.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Zasługuję na miłość i współczucie, zwłaszcza od siebie.

Moje potrzeby, uczucia i emocje są ważne.

Jestem wystarczająca taka, jaka jestem.

Nie muszę być idealna, by mnie kochano.

Mogę robić to, co chcę.

Moje serce to najsilniejsza broń.

Przeżyłam wszystkie dotychczasowe dni.

Mogę stworzyć życie, którego pragnę.

Pozwalam sobie zaakceptować to, gdzie jestem w tej chwili.

Jestem bezpieczna, w teraźniejszości.

Moja obecność przyniesie dziś komuś radość.

Wyobraź sobie swoją przyszłość i podążaj w jej kierunku.

Subskrybujcie.

Subskrybujcie i komentujcie.

Napisy: Marta Miazga