Original subtitles

Pardon?

Siz onları nerede kullanacaksınız?

Bahçeme dikeceğim.

Yalnız onları yan yana dikmeyin.

Çünkü lavantayla gardenya almışsınız da

onların pH dengeleri ve nem ihtiyaçları birbirinden farklı.

Anlamadım.

Şimdi lavanta kurak toprak sever hem de alkalisi yüksek olsun ister.

Ama gardenya tam tersi.

Nemsizliğe, susuzluğa dayanamaz.

Toprağı asidik olsun ister.

Bilmiyordum.

Teşekkür ederim.

Bu arada ben aldıklarımı tamamladım. Bunları paketlerseniz sevinirim.

Anlamadım. Bana mı dediniz?

Evet ya biraz acelem var da

hızlı olursa çok mutlu olurum.

Ben mi paketleyeceğim bitkilerinizi beyefendi?

Pardon. Siz beni tanımıyorsunuz tabii.

Ben buranın devamlı müşterisiyim.

Oylum abla, yani buranın sahibi aldıklarımı hep özenle paketlerdi.

Süper. Söyleyin paketlesin.

Pardon. Çok affedersiniz.

Tabii ben sizden ekstra bir iş istedim bununla ilgili.

Özür dilerim.

Siz bunu alın, yalnız gerçekten acelem var.

Beyefendi ne yapıyorsunuz ya?

Ne demek benim elime para sıkıştırıp da

bitkilerimi paketleyin demek filan? Alın şunu.

Yani hanımefendi biraz sakin olur musunuz?

Bunda abartılacak bir şey yok.

Yani ben alt tarafı hizmetinizin karşılığı olarak

ekstra bir ücret verdim size.

- Bunda gurur yapacak bir şey yok ki. - Nasıl yok ya?

- Bunda gurur yapacak bir şey yok ki. - Nasıl yok ya?

Ne biçim hareketler bunlar? Elime para sıkıştırmak falan.

Siz kim olduğunuzu zannediyorsunuz?

Ya sabır. Hanımefendi, siz beni zorla yanlış anlamaya çalışıyorsunuz.

Öyle bir şey yapmadım ben.

Ben sadece emeğinizin karşılığını verdim.

Ben sadece emeğinizin karşılığını verdim.

"Siz kimsiniz?" ne demek ya?

Ne demek görmüyor musunuz? Ben müşteriyim.

Bir de "Müşteriyim." diyor delireceğim ya. Ben miyim yanlış anlayan?

Alttan alayım, alttan alayım diyorum ama yeter.

Ay çattık ya. Gerçekten çattık.

Selamlar.

Aslı, Soner en sevdiğim iki müşterim de buradaymış.

Ne güzel.

Bir dakika, bir dakika siz tanışıyor musunuz yoksa?

Affedersiniz.

Affedersiniz. Ben yanlış anladım galiba, çok özür dilerim.

Sormadan etmeden hareket edersen normal, hata etmen.

Aslıcığım, Sonerciğim

belli ki aranızda bir yanlış anlaşılma olmuş.

Ne olduğunu tam çözemedim ama bu kadar yükselmesek mi?

Oylum abla, bu beyefendi beni çalışan zannetti.

Ondan sonra da elime para sıkıştırıp bitkilerini paketlememi emretti.

Abart bir de. Tamam, çalışan zannettim ama emretmedim.

Ayrıca sen niye bana müşteriyim demiyorsun?

Ben nereden bileceğim senin ne olduğunu?

Gelmişsin bana "alikaliktir, asidiktir"

bir şeyler anlatıyorsun bitki hakkında?

Acaba ben ziraat mühendisi olduğum için

sana yardımcı olmaya çalışıyor olabilir miyim?

Ama bende kabahat tabii. Yardımcı olmaya çalışanda kabahat.

- Katip Bey nasılsınız? - İki günün var sadece.

Eğer iki gün sonra istediğimi alamazsam o serayı yıkarım.

Biliyorum ama her şeyi halletmek üzereyim.

İnanın o yüzden arayamadım sizi.

Yani sadece biraz daha zamana ihtiyacım var.

Bana böyle bir hafta daha verebilirseniz…

Eğer canının sağlığını düşünüyorsan öyle olmalı.

Siz hiç merak etmeyin, Katip Bey.

İki gün sonra geldiğinizde her şey hazır olacak.

Çocuklar. Çocuklar ocağınıza düştüm.

Annem çok hastalanmış. Hastaneye, yanına gitmek zorundayım.

Sizden başka da

serayı güvenip emanet edebileceğim kimse yok.

Benim için bugün serayı idare edebilir misiniz?

Yani Oylum ablacığım, ben ne anlarım sera idare etmekten?

Yani al benden de o kadar.

Şimdi sana yardım edeceğiz diye gireriz ama daha çok işleri berbat etmeyelim.

Oylum abla, sen

bugün kapatsan mı acaba?

İnanın başka çarem yok. Kapatamam.

Çünkü akşam teslim edilmesi gereken fideler var.

Anlatabiliyor muyum? Yani, bakın, bakın.

Şurada bütün bilgiler var. Tamam mı? Al bunu Aslıcığım.

Sonerciğim, şu…

Şu da seranın anahtarı, tamam mı?

Ben sizin idare edebileceğinize eminim.

Tamam mı?

Hadi. Hadi çocuklar.

Tamam, deneyeceğiz artık yani.

Sağ olun çocuklar.

Acil bir durum olursa da alo dersiniz, tamam?

Hadi görüşürüz. Kolay gelsin.

Anlıyorsun ha sen bu işten.

Gayet iyisin.

Ziraat falan biliyorsun ya.

Çok havalı.

Ben hiç anlamıyorum.

Hiç.

Baksana zaten aldığım bitkilere bak. O yüzden

ayak altında ben bağ olurum.

O yüzden diyorum ki

sen yaparsın.

Kolay gelsin.

Soner!

Soner bekle!

Soner bekle!

Bak, kal diye yalvaracaksan hiç zahmet etme, tamam mı?

İçeride bitkilerini unutmuşsun. Onları söylemeye geldim.

Oylum ablaya da ücretini ödersin.

Gerçi pek sorumluluk alabilen, öyle sözünü tutabilen birine benzemiyorsun ama

belki iyi bir müşteri olmayı denersin diye diyorum.

Ben verdiğim sözü her zaman tutarım.

İyi, getir şuradan iki tane.

Liste nerede?

Patron, sen kahve mi içiyorsun ya? Bölmeyeyim ben keyfini.

Evet, son partiyi yükledik.

Müşteri memnuniyetinden tam puan aldık.

Hak ettik ama ya.

Bu arada yetiştiremeyeceğiz diye korktum ama iyi iş başardık.

İsteyince iyi bir ekip olabiliyoruz. Sanırım.

Hadi kalk. Gece bekçisi gelir.

Artık bize müsaade.

Çocuklar çok mahcubum ama sizden bir iki gün daha yardım isteyeceğim.

Annemin durumu çok ağır ve başka kimsem yok.

Üzgünüm.

Ama hayatta kalmak için mecburum.

Anlıyorum Ertan Bey.

Ama siz buranın bekçisisiniz ya hani.

Hayır, olur mu öyle şey?

Hayır, buldum tabii ki anahtarı.

Ertan Bey başkası da bulabilirdi ya anahtarı.

Allah Allah. Size de iyi günler Ertan Bey, size de.

Adam yaşıyor mu?

Senin de var ya

tersine denk gelmemek lazım diyeceğim ama

biz hiç düzüne denk gelemiyoruz ki.

Sen daha hiçbir şey görmedin.

Bana da bir kahve yaparsın artık ha?

Sonra da işe koyulalım.

Burası bize böyle patron gibi oturalım diye emanet edilmedi.

Ya bir sakin olur musun ya?

Bak müşteri bile yok. Sen neyin çalışmasından bahsediyorsun?

Bakkal mı be burası?

Müşteri mi bekleyeceğiz? Burası yaşayan bir yer.

Her an bakıma ihtiyacı var.

Hayır, yapmayacaksan hiç ayağıma dolanma.

Senin zaten yapıp yapamayacağın da belli değil.

- Ben kendi başımın çaresine bakarım. - Ben sana yapmayacağım mı dedim? Ha?

Ayrıca ben sana dün kendimi ispatladım ve neler yapabileceğimi gördün.

Nasıl yetenekliyim.

Ne iş olabilir ki?

Ha ne iş olabilir şu anda?

Bugün yapılacaklar listesi.

Lilyum çiçeklerini kontrol etmek…

- Hepsi mi? - Hepsi.

Bak sonra da nem kalibrasyonunu kontrol etmemiz gerekiyor.

Tabii bugün haftalık sulama günü.

Sularken yapraklara da bakmamız lazım.

Bak teslim edilecek düğün çiçekleri var.

Onların da fotoğrafları herhâlde bilgisayarda olmalı…

Bir dakika. Sakin mi gitsek acaba? Bak önce bir iş listesi yapalım.

En acili hangisiyse onu yapalım. Beceremiyorum zaten.

İşte tam olarak onu yapıyoruz zaten. En acili bu.

Demek ki Oylum abla bunları tamamlayamamış.

Bizim bitirmemiz iyi oldu.

- Hazır. - Koy onu da.

Benim yaptığımı sen bir tam şey yapsana. Ben onu bir… Galiba havada kaldı o.

Beceriklisin ha.

Tam zamanında.

Müşteri de birazdan gelir.

Geldi hatta.

Hadi sen teraryumu götür ona doğru.

- Ben de bir elimi yıkayayım geleyim. - Tamam. Sunum çok önemli. Evet.

Bu yerdeki benim siparişim olamaz, değil mi?

Bu yerdeki

galiba sizin siparişiniz olabilir. Ama bir kaza oldu galiba.

Kaza mı, sizin dikkatsizliğiniz mi beyefendi?

Kaza beyefendi.

Saatlerdir emek verdiğimiz işi bu hâle getirmek istemeyiz, değil mi?

Ama her işin bir telafisi olur tabii.

Telafisi olacakmış gibi durmuyor, benim…

Olur, olur. Telafisi olur. Hatta çok daha güzeli olur.

Bu arada Aslı ben.

Tuncay ben de.

Yani elbette daha iyisini yaparsınız ama

benim zamanım yok.

Ama zaman yaratabiliriz bence.

Çünkü biz çok daha iyisini yapacağımıza eminiz.

Tamam, madem öyle diyorsunuz sizin için zaman yaratabilirim.

Peki, hemen yapabilecek misiniz bu kadar kısa sürede?

Daha iyisini yaparız hatta, değil mi?

Siz bize eğer tarif ederseniz

biz de çok güzel bir teraryumu hayata geçiririz.

Tabii ki tarif ederim

ama siz de bana bir kahve ikram edersiniz.

Tabii tabii. Hatta ben size ofiste bir kahve ikram edeyim.

O sırada siz de bana tarif edersiniz.

Ne?

- Ne bu? - Ne?

Ne ne? Anlamıyor musun? Adam sana buz gibi yürüyor işte.

- Saçmalama. - Aslı.

"Saçmalama" mı? Adamı görmüyor musun ya?

Kahve içelim mi, şunu yapalım mı? Hayırdır ya.

Tabii sen normal insan iletişiminden, nezaketten falan anlamadığın için

senin bunlardan haberin olmadığı için normal sana garip gelmesi.

E tamam git.

Yöre dizisi seviyorsan git. Tamam.

Ben bir şey demiyorum. Ne hâlin varsa gör. Karışmıyorum.

- Burada bekliyorum. Yürü. - Gidiyorum.

Git. Ben buradayım.

Bakalım bensiz ne yapacaksın?

Git.

Kahve için teşekkür ederim.

Size zahmet oldu ama

o güzel ellerinizden bir kahve içmeden yapamazdım.

Rica ederim. Anlatabilirsiniz istediğiniz teraryumu.

Siz, Oylum Hanım'ın kızı olmalısınız.

Bu güzelliğinizi ondan almış olmalısınız.

Hayır, değilim.

İsterseniz ben size teraryum için kullanılan örneklerden göstereyim.

Oradan seçin.

Yok, gerek yok.

Sizin o zarif ellerinizden kötü bir şey çıkması mümkün değil.

Sen müşteri olmasaydın ben sana yapacağımı bilirdim de…

Sevgilim.

Sevgilim, gel. Gel buraya.

- Kim? - Sevgilim.

Anlamadım?

Çok iyi yaptın da geldin.

Beyefendi de tam ne istediğini anlatıyordu.

Ha öyle mi? O zaman

beyefendi biraz bekleyebilir diye düşünüyorum.

Çünkü benim seninle dışarıda konuşmam gereken

- önemli bir mevzu var. - Tabii sevgilim.

O zaman bir çıkalım mı seninle?

Biz hemen geliyoruz. Sevgilim bir şey diyecek herhâlde.

Allah Allah.

Ne oldu Aslı Hanım?

Adamın nezaketi fazla mı geldi?

Yoksa sen normal insan iletişimini beceremedin mi?

Ya of, tamam! Buldun ya fırsatını, hemen kullan.

Ben ona haddini bildirmesini bilirdim de.

Şimdi Oylum abla müşteri kaybetmesin diye.

Ya tamam Soner, tamam. Haklısın.

Ya daha ne diyeyim?

Hadi gel iki… Hadi gel iki dakika yanımda dur.

Ya zaten söyleyeceğini söyler, gider sonra.

Kusura bakma.

Sen biraz evvel içeride benim için "sevgilim" dedin.

Ve ben prensip gereği yalan söylemeyi doğru bulmuyorum.

Gerçekten mi ya?

Gerçekten bana yardım etmeyecek misin şu an?

Bence sen bu işi kendin halledebilirsin.

Gerçekten bunu yaptığına inanamıyorum.

İstersen müşteriyi daha fazla bekletme.

İyi, ben kendim hallederim.

Kıymetimi anla diye şaka yaptım.

Tabii ki o adamla seni baş başa bırakmayacağım.

Sevgilim.

Ver bakayım şu eli. Ver.

Kusura bakmayın, biraz beklettik de sevgilimle konuşacaklarımız vardı.

Anlatabilirsiniz nasıl bir şey istediğinizi.

Ya aynısını yapmaya çalışın, yeter.

Zaten yeteri kadar geç kaldık.

Siz hiç merak etmeyin çünkü sevgilim

bu ellerle inanılmaz şaheserler yaratır.

- Abartma istersen aşkım. - Abartmak mı?

Ne mana?

Olur mu öyle şey hiç ya? İnanılmaz şeyler yapıyor, bir görseniz.

Ya ne yapıyorsanız yapın. Yarın almaya gelirim.

Sağ ol.

Seni yeterince eğlendirdiysem artık yapacak işlerimiz var.

Hatta sayende yenileri de eklendi.

Öper sandım, öpmedi.

Ya tamam.

O kadar da kızma bence.

Yani bak adam gitti.

Başımıza bir bela almadık.

Her şey kontrol altında.

Ben de birazcık eğlenmiş olabilirim.

E sen de bunu biraz mazur gör ha.

Uzamasın tamam. Hadi işine bak.

Bak. Tam da şu an telefon çaldı.

İşime bakayım.

Alo? Buyurun.

Oylum Hanım'ın serası.

Evet.

Tamam.

Size de.

Ne oldu? Kim?

Şu teraryum siparişi.

İptal olmuş.

Tamam canım, yani…

Bir şekilde karşılarız. Yapacak bir şey yok.

Karşılarız.

Yalnız bu iptal olan teraryum

toplu alımı onaylamak için numuneymiş.

Yani toplam sipariş 300 adetmiş.

Ve biz bunu karşılayamayız.

Kadına yardım edelim derken başına açtığımız işlere bak.

Oylum ablayı arıyorum.

Gerek yok ya.

Hemen aramaya, söylemeye gerek yok bence yani.

Zaten gelince söyleriz.

İyi bile olmuş olabilir.

Yani belki o kırılmasaydı başımıza daha büyük şeyler gelebilirdi.

- Yani iyi tarafından bakmakta fayda var. - Ben asker kızıyım Soner.

Böyle yetiştirilmedim. Üstüne düşen görevi yaparsın.

Eğer başarısız olursan da sorumluluğunu alırsın.

Ben arıyorum.

Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor. Lütfen…

Kapalı.

Ben de sabah aradım, kapalıydı.

- İnşallah kötü bir şey yoktur. - Ay umarım.

Neyse ben durumu açıklayacak bir mesaj atayım.

E o zaman biz şu an hangi işe koyulsak acaba?

Vallahi yapacağımız iş pek hoşuna gitmeyecek.

Nasıl?

Evet.

- Evet. - Ne?

Bunlar ne diye sormaya çekiniyorum şu anda.

Koyun gübresi, solucan gübresi,

Soner. Koyun, solucan.

Bunlara da ihtiyacın olacak.

Peki.

Koku için düşündüğün bir şey var mı?

Dua edebilirsin istersen.

Hadi prenses. Kova bulmamız lazım.

- Çap çap. - Kovayı nereden bulacağım ben ya?

Bu oda ne, biliyor musun?

Hayır.

- Hiç bakmadım. - Kova vardır…

Kilitli.

Allah Allah. Serada kilitli odanın işi ne ya?

Anahtarı burada olabilir ha.

Ben oturup bir şuna bakayım.

Burada yok.

Burada.

Anahtarı bulunabilecek bir yerde olduktan sonra kilitli olmasının anlamı ne?

Bakalım. Gerçekten içeride kova olabilir.

Merhaba. Kimse yok mu?

Bizim bir randevumuz vardı ama.

"Randevumuz vardı." dediğine göre

bu organizatör, yanındaki de düğünü yapılacak olan gelin.

- Kim ki o? - Organizatör Oğuz Bey.

Bu Oylum ablanın en iyi müşterilerinden biriymiş.

Yanındaki de sosyeteden.

Randevunun yanında bir sürü yıldız vardı. Bu demek ki önemli.

Tamam. Mesaj alındı.

- Merhabalar. - Aman efendim.

- Hoş geldiniz. - Merhaba. Hoş bulduk.

Aslı ben, Oğuz Bey galiba. Arkadaşım Soner.

- Memnun oldum. Merhaba. - Ben de.

Siz de hoş geldiniz Mina Hanım.

- Peki. - Bizim bir randevumuz vardı.

Biraz erken geldik. Umarım ama sorun olmaz.

Yok canım. Müsaitiz. Dükkân sizin.

Ben daha çok bekletilecek miyim Oğuz?

Yoksa benim değerli vaktimi tüketmeye kararlı mısınız?

Oylum Hanım bahsetmiştir ama ben yine de bir özetlemek istiyorum.

Düğün organizasyonumuz 750 kişilik ve bunun için bir otel kapattık.

Davet için hazırlanacak her masanın

aynı şıklıkta olması bizim için çok önemli.

Tabii diğer süslemeler için de geçerli bu.

- Anlıyorum elbette. - Ne anlıyorsunuz acaba?

Yani benim düğünüme davetli olan insanlar son derece önemli ve özel insanlar.

Yani sizlerin böyle normal hayatınızda pek karşılaşabileceğiniz insanlar değil.

Her şeyin bu düşünülerek hazırlanması gerekiyor.

Mina Hanım siz hiç merak etmeyin.

Biz burayla uzun zamandır birlikte çalışıyoruz.

Hiçbir müşterimizi mutsuz etmediler.

Bakın bunlar masalara konulacak olan çiçekler.

Bunlar karşılama aranjmanı. Bunlar da uygun yerlerde kullanılacaklar.

Hiçbirini beğenmedim.

Ben bunların hiçbirini istemiyorum.

Nasıl yani Mina Hanım?

Şöyle yani Oğuz Beyciğim,

bunların hepsinin yeniden düzenlenmesini istiyorum, tamam?

Yani bu renkler falan, bunlar falan kesinlikle olmaz.

Derhâl, derhâl bana yeni örnekler getirin.

Tamam? Görmek istiyorum. Gerekirse bütün konsepti değiştirebilirim.

Mina Hanım düğününüze yalnızca dört gün var.

- Yanlış hatırlamıyorsam, değil mi? - Evet ve bu benim değil,

sizin probleminiz.

Hayır, ben…

Bunların teslimat sürecini geçtim el işçiliği bile zaten…

Ben mazeret falan artık kabul etmiyorum bu saatten sonra, tamam?

Oğuz Bey, siz bir şey söyler misiniz lütfen?

Çünkü siz organizatörsünüz mutlaka hâkimsinizdir süreçlere.

Yani yetişmeyeceğini söyler misiniz hanımefendiye?

Sizi anlıyorum Aslı Hanım ama

Mina Hanım da haklı olarak güzel bir düğün yapmak istiyor.

Benim buradaki en büyük sorumluluğum kendisine.

O yüzden seçim sizin.

Ya her şeyi baştan düzenler ve düğüne yetiştirirsiniz…

Ya da?

Ya da her şeyi iptal ederim. Çalışmamız pek mümkün değil.

Bu yaptığınız Oylum Hanım'a büyük haksızlık. Farkındasınızdır umarım.

Kendisi burada olsaydı ona da söylerdim aslında.

Acemilerle çalışınca böyle oluyor demek ki.

O zaman bunun için bir sözleşmeye bakalım ha, ne dersiniz?

Orada teknik şartname falan vardır. Cayma bedeli falan.

Çok iyi fikir.

- Ben gideyim bulayım sözleşmeyi. - Aslı Hanım.

Hiç zahmet etmeyin çünkü Oylum Hanım'la o kadar uzun zamandır çalışıyoruz ki

bu tarz formalitelere gerek olmuyor.

Tamam, yeter. Yeter. Çünkü olmuyor. Belli ki olmuyor.

Değil mi? Olmuyor, gördük hepimiz.

Benim size ayıracak bir dakikam daha yok artık, tamam mı?

Benim istediklerimi yapamayacak kadar beceriksizseniz bunu itiraf edin.

Biz de değerli vaktimizi burada sizinle harcamayalım.

Değil mi tatlı kız?

Artık işe yarar insanlarla görüşebilir miyiz Oğuz?

Yeter be!

Bu ne terbiyesizlik?

Hem beceriksizsiniz hem de müşteriyi mi azarlıyorsunuz?

Tamam. Tamam.

- Böyle… Böyle çözemeyiz ama. - Ne çözmesi?

Ne çözmesi? Zaten biz hakaretten başka bir şey işitmedik ki burada.

Mina Hanım, sizi anlıyorum.

Ama onlara da sürpriz oldu. Normal aslında.

Oğuz Beyciğim, ben böyle bir şeyi asla kabul edemem.

Çünkü ben müşteriyim.

Bana muhtaçlar.

"Bana muhtaçlar" diyor bir de ya. Vallahi delireceğim he.

Bakın, sizi çok iyi anlıyorum.

Düğün öncesi böyle gerginlikler, aksilikler olabilir.

Çünkü hayatınızı tanımadığınız bir hayatla birleştiriyorsunuz.

Çok radikal bir karar.

Ama isterseniz sakin olalım.

Elimizdekilerden bir şey seçelim. Bunlar da güzel çünkü.

Öyle değil mi?

Soner Beyciğim bakın, siz beni anlıyorsunuz.

Ben bunu sizin gözlerinizde bile görebiliyorum.

Ama sırf sevgilinizi memnun etmek için

- onun tarafını tutuyorsunuz. - Ne sevgilisi be?

Ne sevgilisi? Ben bu adamla sevgili değilim.

Ayrıca senin zevksizliğin zaten bunu bana yakıştırmandan belli.

Ben müsaadenizle ofise gideceğim.

Bensiz de çözebilirsiniz galiba.

Ben ofisteyim.

Bir şey söyleyeceğim.

Siz sevgilinize bile böyle davranıyorsanız

bence biz hâlimize şükretmeliyiz, değil mi?

- Artık gidebilir miyiz Oğuz? - Tabii.

Siz Oylum Hanım'la konuşun.

- Kararı kendi versin. - Aynen. Aynen öyle yaparım.

Sonunda gittiler.

Ya ben onlara kızıp senin kalbini kırdım galiba.

Ya saçma konuştum, farkındayım.

Ama ne bileyim, benim de böyle sinirlenince işte

dilimin kemiği yok yani.

Bak biz ne yapalım, biliyor musun?

Oylum abla dönene kadar sadece yapılması gereken işleri yapalım.

Ve zorunda kalmadıkça da konuşmayalım.

Tamam?

Özrümün hiç değeri yok mu? Konuşmayacak mısın benimle?

En azından bunu kabul et.

Ne bu? Ha? Şimdi soğan mı getirdin?

Çok merak ediyorum, yani soğanla bana nasıl laf sokacaksın?

- Buyur, başla. - Soğan değil bu.

Yani soğan ama lale soğanı.

Anlamı için getirdim.

Neymiş anlamı?

Lale soğanı, yeni başlangıçları,

yeniden doğmayı, barışı ve umudu simgeler.

Dikim zamanı da tam şu an.

Yani eğer yeniden başlamaya ve barışmaya hazırsan…

Hadi dikelim.

Bunu…

Bunu evimin bahçesine koyacağım.

Şimdi tek bir adım kaldı.

- Bahçeye koymak? - Suyu dökmek.

Tamam.

Aradığınız kişiye şu anda ulaşılamıyor.

Lütfen daha sonra tekrar deneyiniz.

The person you…

Ya ben bu kadını iyice merak ettim. Başına bir şey gelmiş olmasın.

- Sen evini biliyor musun? - Yok canım, nereden bileyim?

Ben işte buraya gide gele arkadaş oldum yani, o kadar.

Ama bu işte bir iş var yani, hayra alamet değil.

Ay Allah korusun, öyle şeyler söyleme sakın.

Haber verecektir ya illaki.

Acıkmadın mı sen?

Acıktım aslında.

Söyleyene kadar farkında bile değildim, acıkmışım.

Süper çünkü ben de çok açım, biliyor musun?

- Nereye gidiyoruz? - İşte buraya.

Sen…

Sen bunları ne zaman hazırladın ya?

O da bizim sırrımız.

Bak, bunu şey gibi düşün.

Şehrin ortasında bir piknik gibi düşün, baş başa.

Sadece bize ait yemyeşil bir alan.

Ve böylece ben de organik tarımın benim boyumu aştığını fark ettim.

Sen de mühendisliği bırakıp çiçekçi açtın.

Ya aslında hayalim böyle bir yer.

Ama ilk adım çiçekçilik diyelim.

Hep İstanbul'da mı yaşadın?

Benim babam asker dedim ya.

Benim çok şehir gezdiğim bir çocukluğum oldu.

İzmir'de doğdum ama erken çocukluğumu Bursa'da geçirdim.

Bursa'da yaşadın.

Ben de Bursa'da yaşadım. Yani üniversiteyi kazanmadan önce.

Orayı hep özlemle hatırlıyorum.

İlkokulu Nilüfer'de okumuştum.

Ben de Nilüfer'de okudum.

- Gerçekten mi? - Evet, sen…

Hangi okulda okudun? Küçük yer, biliyorumdur belki.

Mustafa Kemal İlköğretim Okulu.

Ben de Mustafa Kemal'de okudum.

Ya sen ciddi misin?

Dünya küçük dedikleri bu olsa gerek.

Bir dakika.

2007 yılında

Pamuk Prenses'teki prensesi sen mi oynadın?

Evet ama ya sen bunu nasıl hatırlıyorsun?

Bil bakalım o gösterideki Uykucu Şirin'i kim oynuyordu?

Ya sen ciddi misin?

Demek sen 4-C'den Aslı Günever'sin ha?

Şubemi bile nasıl hatırlıyorsun?

Ben o zamanlara, sana ait çok şey biliyorum.

Sır saklayabilir misin?

Sen benim ilk aşkımdın.

Sen farklı sınıftaydın ama değil mi?

Evet ama

senin hakkında bilmem gereken her şeyi biliyordum.

Çünkü istihbaratım çok sağlamdı.

Arkadaşlarım vardı sınıfında. Ali, hani o şişman olan. Ömer…

Hatırlıyorum Ali'yi. Ömer'i de hatırlıyorum.

İşte onlar bana 23 Nisan'da senin

Pamuk Prenses olacağını söyleyince ben de koşarak öğretmene gittim.

Tabii ki prens olmalıydım.

Öğretmenle konuştum ve sonra…

Sonra?

Sonra hayaller prens, hayatlar Uykucu Cüce oldu.

Artık ne kadar yetenekliysem

oyunun dörtte üçünü uyuyarak geçiren bir rol verdiler bana.

Ama gerçekten iyi oldu, biliyor musun? Çünkü

yattığım yerden tek gözümü açıp seni izleyebiliyorum.

Bir dakika.

O prova aralarında sürekli bana sakız veren çocuk sen miydin?

Ta kendisi. O bendim.

Çünkü o zamanlar kız tavlamak için başka hamlem yoktu.

Şimdi çok hamlelerim var diyorsun.

Hayır, hayır. Yani şey…

Artık öyle hamlelere ihtiyacım yok demek istemiştim ben.

Aslı

herkes ilk aşkını bulacak kadar şanslı değil.

Bu evrenin bize oynadığı küçük bir oyun galiba ha?

Bu da evrenin başka bir işareti herhâlde.

Nasıl yani?

Yani galiba bize "Sele kapılmayın, eve gidin" diyor.

Senin evin çok uzakta değil mi buraya?

- Vallahi gidemezsin bak. - Yok, yani öyle bir niyetim yok.

Burada ofiste bir yer bulup, kıvrılıp yatacağım.

Olur mu öyle şey?

Benim ev çok yakın.

Yani bu yağmurda bile bir şekilde ulaşırız bence.

Hem ilkokul albümleri de var evde.

Nasıl bu kadar ıslandık anlamadım ya.

Sen gök delindi deyince ben şaka yapıyorsun sanmıştım.

Gerçekten delindi.

- Ben bir havlu falan getireyim. - Tamam. Salon nerede?

- Hemen şöyle dön. - Tamam. Ayakkabıyla girmeyeyim.

Al bakalım.

- Teşekkür ederim. - Rica ederim.

Sen… Sen ne yapıyorsun?

Ne yapıyorum?

Öyle mi olur? Ver bana onu.

Süsün bozulmasın diye ucundan ucundan. Olmaz öyle.

- Ne alakası var? - Ver.

Sadece saçımız değil ki ya. Baksana, nasıl ıslandık.

Ama bende sana uygun bir şey olduğunu sanmıyorum.

Umarım yoktur. Yani crop giymek istemem.

- Kurutma makinen var mı? - Var.

Ben, şey… Kurutma makinesine atayım bunları.

Bir de toparlanayım, üstümü falan giyineyim, geleyim.

Mutfak…

Ben bir kahve yapacağım kendime, istiyor musun? İçimiz ısınır.

Olur.

Kahveyi nerede bulacağız?

- Bulamadın mı? - Maalesef.

Gerçi yaklaşmışsın ama.

O bitmiş, diğeri burada.

Bana bırak, ben hallederim.

Sen boşalt istersen.

Alayım.

Bardak, fincan, oradaymış.

Ben alayım o fincanları yapayım kahveyi.

- Emin misin, ben yaparım? - Yok, ben yaparım.

- Sen iyi misin? Biraz kötü görünüyorsun. - Niye? Kötü mü görünüyorum?

Yani nasıl desem…

Heyecanlı mı desem, telaşlı mı desem?

Hiçbir şey demesen mi acaba?

Hadi sen içeri git, ben yapayım kahveyi, sonra getireyim.

Emin misin?

- Hiç olmadığım kadar. - İçerideyim.

Tamam.

Salak mısın kızım sen ya? Ne diye gardını düşürüyorsun?

Ama bunları ödeteceğim sana, Soner. Ödeteceğim.

- Kahvelerimiz. - Teşekkür ederim.

Üşütme.

Üşüteceksin.

Anladım.

Kadın çiçek seviyor.

Benim de en anlamadığım konu.

Evet.

- O muhteşem an geldi ha? - Evet.

Bak bu albümden var ya en son anneannemin evinde vardı.

Yani en sonda gördüğümün arasında lavanta da vardı.

Bir şey söyleyeceğim sen nostalji kadın mısın yoksa?

Dijital ortama geçiremeyecek kadar tembelim diyelim.

Anladım.

- Hadi bakalım. - Evet, bakalım

ortak tanıdıklarımız kimler?

- Benim çocuğum diyor. - Şey bu, Burak.

Oha, nasıl hatırladın?

Bu çocuk hiç konuşmazdı ki bu acayip içinde kapanıktı.

Kimseyle konuşmayan bir tipti.

Aynen öyle. Şimdi bütün Türkiye'yi gezip seminer veriyor, konuşma yapıyor.

Şaka yapıyorsun.

Yani iki milyon takipçisi var.

Yani tam bir fikir gurusu. Her yeri geziyor, konuşuyor.

Ne anlatıyor, merak ettim.

Sessizliğin gücünü anlatıyor.

Yani insanlar konuşmadan da iletişim kurabilirlermiş ama

videolardan bir yirmi dakika sürüyor.

İroniyi seviyor yani.

Bu şey değil mi? İlkokuldaki oyunun fotoğrafı mı bu?

Hayatımda bir kere Pamuk Prenses oldum zaten.

Bazı şeyler hiç değişmiyor.

O zaman da çok güzeldin şimdi de.

Bakalım başka kimler var.

Ay bunun burada olduğunu bilmiyordum. Çok utandım şu an.

Ya nesi var, gayet güzel.

Ya kaşlarım olduğunu ve

kaşların alınabilen şeyler olduğunu bilmediğim zamanlar.

Yani tam ergenlik faciası.

İçin çok rahat olsun çünkü sen bir de beni gör.

Yani benim şu hâllerim tam bir facia.

Ha bakalım burada beni bulabilecek misin?

Zor değil.

Herkes seyirciye bakıyor.

Ben de sana.

Gerçekten ilk aşkın benim herhâlde.

Aslı, sen benim ilk aşkımsın.

Son da olabilirsin.

Sence bir ihtimalimiz var mı?

Ben…

Ben şimdi bu gülüşten ne anlamalıyım?

İnan ben de bu gülüşün ne anlama geldiğini hiç bilmiyorum.

- Baban mı geldi? - Bakayım.

Efendim Halime teyze? Buyur, ne vardı?

Boğazımdan geçmedi yavrum.

Misafirin var galiba, eve girerken gördüm. Kim geldi?

Misafirin var galiba, eve girerken gördüm. Kim geldi?

- Yakışıklı da bir çocuk. - Çok eski bir arkadaşım.

Boyu bosu yerinde, gözleri güzel bir de…

Evli mi? Tanışsaydım onunla da.

O kadar detayı nasıl gördün karanlıkta diyeceğim ama senden kaçmaz.

Gitti o, evde de değil.

Sonra gelirse haber veririm, tanışırsınız. Olur mu?

Erken uyuyacağım ben de. Hadi iyi geceler.

Halime teyze magazinden sorumlu sanırım.

Halime teyzeye magazinci demek onu küçümsemek olur.

Kendisi her şeyden ve herkesten haberdar.

Ve çok tuhaf bir şekilde evinde hep aşure var.

Neyse ki aşureyi çok güzel yapıyor. Ben bir kaşık getireyim de yiyelim.

Bırak şimdi kaşığı.

Ben hâlâ sorumun cevabını alamadım.

Bir ihtimalimiz var mı?

Belki, yani…

Ama bu kadar hızlı değil.

- Ya daha yeni tanıştık. - Evet canım. 20 yıllık geçmişimiz var.

İlkokuldaki çocuklar değiliz artık.

Sen benim ne demek istediğimi anladın.

Anladım. Biliyorum ama

Aslı bak, ben çok sabırlı bir adam değilim.

Yani market sırasında gerçekten sıkılan adamlardanım.

- Ama? - Ama…

Senin tempona ayak uydurabilirim.

Belki dedin.

Güzel ihtimallere arkanı dönmedin.

O yüzden

şimdi

hemen

bir kaşık al

ve şu aşureleri yerken Halime teyzeyi puanlayabiliriz.

Getiriyorum.

Alışamadım yani. İstanbul'a ilk geldiğim zamanlar alışamadım.

Kalabalık, kaos.

Hani yalnız olduğunu hissedersin ya kalabalıkta.

İşte ben de tam oradaydım. İzmir gibi değil.

İzmir, tabii orası da büyükşehir ama İstanbul başka bir yer.

Kalabalık ama yalnızsın.

Böyle kalabalıklarda yürüyorsun.

Sanki senin dışında herkes aynı istikamette yürüyor gibi.

Çok değişik. Eminönü'ne gittim mesela. Ben Eminönü'nde kayboldum ya.

Navigasyon bile kafayı yiyor yani nereden gideceğini söyleyemiyor.

O kadar insanın içerisinde kaybolup yalnızlaştığın bir an düşün

ama İstanbul çok güzel bir yer.

Çok romantik bir şehir.

Bir şehir düşün, arasından deniz geçiyor.

Sen o denize bakarak…

Ama en romantik yerinde uyuyamazsın ki.

Hanımefendi, beni bu kadar iyi dinlediğin için teşekkür ederim.

Dayanamadın tabii, bayıldın.

Genç kızlar bana bayılır.

Alo?

Evet.

Nasıl yani?

Ama bize hiç haber vermediler.

Hayda. Tamam, tamam.

Tamam, tamam. Ben geliyorum hemen.

Geliyorum şimdi.

Oylum abla…

Oylum abla aç şu telefonu ya!

Soner!

- Soner! - Vallahi gelmedik daha.

Bir şey söyleyeceğim.

Bak zaten ev soğuk, kombiyi mi ödemedin?

Vermişsin bana sofra bezini.

Ben bunla nasıl örtüneyim gözünü seveyim ya? Dondum ya.

Tamam, özür dilerim ama kalkman lazım.

Çok önemli bir şey söyleyeceğim…

Bak, bu kanepe o kadar rahatsız ki Sen bunun adını "Misafir kaçıran" koy. Şu an gerçekten en az önemli olan şey hayatımızda bu koltuk.

- Tamam. - Seraya denetçi gelmiş. Müfettiş yani.

Seraya müfettiş niye gelmiş? Biz daha neyi müfettişleyeceğini…

Neyi denetleyeceğini müfettişleyeceğimiz…

Neyi müfettiş, neyi denetleyeceğini bilmiyoruz ki müfettişleyelim, gidelim.

Ben de bilmiyorum.

Şu kadın vallahi çok sert duruyor. Çok sert duruyor, gülümse.

Merhabalar.

Merhaba.

Gece bekçiniz işini pek sevmiyor anladığım kadarıyla.

Mesaim bitti diyerek anahtarı elime tutuşturdu.

Özür dileriz. Ben ve Soner arkadaşım sizinle ilgileneceğiz.

Peki. O zaman derhâl üretim izinlerinizi, atık yönetim planlarınızı, ruhsatlarınızı

ve iş güvenliği belgelerinizi istiyorum.

Yalnız öncelikle yasal bir muhataba ihtiyacım var.

Ofis ne taraftaydı?

Şu tarafta. Şöyle buyurun efendim lütfen.

- Şöyle buyurun. - Biz sizinle ilgileneceğiz.

Çok affedersiniz. Kafama atsaydın. Ben hemen yardımcı oluyorum size.

Atık yönetim planı, bu… Biz de ona çok önem veriyoruz.

- Evet. - Atık planları, evet.

- Efendim şöyle buyurun. - Buyurun, buyurun.

- Ne planı diyor? - Bu kadınla çok işimiz var.

Çok işimiz var. Şurada efendim. Şuradan. Atık yönetim planı ne?

Şöyle alalım sizi.

Evraklarınız tam olabilir

ama hâlâ karşımda yasal bir muhatap yok.

Raporuma bunu yazmak zorundayım.

Seranın mühürlenmesi dahil birkaç ihtimal var.

Sonuç bir hafta içinde elinize geçer diye düşünüyorum.

Ama hanımefendi dedik ya hani Oylum Hanım'ın annesi…

Bakın, mazeret belirtebilirdi.

O zaman ben de daha esnek davranırdım.

Ama kendisine telefonla bile ulaşamıyoruz.

Ulaştım. Ulaştım. Oylum Hanım telefonda, sizi istiyor.

Öyle mi? Alayım ben onu.

Alo?

Evet.

Dinliyorum.

Evet, bir arkadaşıma Oylum abla taklidi yapmasını söyledim.

- Umarım pot kırmaz. - Sen ne yaptın ya?

- Ya daha kötü olursa? - Anlarsa daha kötü olacak.

- Seranın kapanmaması gerekiyordu. - Daha iyi bir fikrin var mı?

Tamam.

Tamam, Oylum Hanım. Evet, anlıyorum.

Ama en kısa sürede

kuruma gelip kendi adınıza imza atmanız gerekiyor.

Evet, görüşmek üzere.

Anlayışınız için çok teşekkür ederiz.

Amacımız bağcıyı dövmek değil, üzüm yemek.

O zaman şimdi sulama sistemlerinizi görmeye gidebiliriz.

Ardından da kimyasallarınızı görmek istiyorum.

- Kimyasal mı? - Evet.

Biz hiç kullanmadık.

Ama yerini biliyorsunuzdur herhâlde, öyle değil mi?

Bakın, size yeterince esnek davrandım.

Şu saatten sonra daha fazla eksik istemiyorum, lütfen.

Şöyle yapalım, arkada kilitli bir oda var ya, ben oraya bakayım.

Kimyasallar orada olabilir.

Evet, ben size sulama sistemlerimizi göstereyim.

- Soner de o sırada kontrol etsin. - Evet. Evet.

Tamam, ben bakıyorum.

- Böyle mi gidiyoruz? - Soldan devam edebiliriz.

Oha.

Hemen sağdaki oda.

Burada

şey, kovalar falan var.

Kimyasallar yok. Sanırım başka yerde.

Seranın arkasında başka odalar da vardı. Oraya da bakalım isterseniz.

Bir an önce bulsak iyi olacak.

Evet. Arka tarafta, ben yardımcı olayım. Buradan gidiyoruz, buyurun. Buyurun.

Evet.

Oylum Hanım'ı kuruma imzaya bekliyorum.

Çok teşekkür ederiz her şey için.

- Teşekkürler, sağ olun. - Hoşça kalın.

Senin neyin var?

Gel kendi gözlerinle gör.

Bu kadar paranın ne işi var ya burada?

Sera işinde bu kadar para var mı?

Bu paralar seracılıktan kazanılmış olsaydı bankada olurdu.

Bunlar yasal yolla kazanılmış olamaz.

Gel buraya.

Yürü gidiyoruz. Biz burada olmamalıyız, tamam mı?

Olup biteni de Oylum abla geldiğinde sorarsın. Tabii dönerse.

Bak burada olmamızın mantıklı bir sebebi bile yok.

- Polisi aramamız lazım, saçmalama. - Ne diyeceğiz polise ha?

"Affedersiniz biz buraya çiçek sulamaya geldik.

Kapının arkasında bir para seli var ama ne olduğunu bilmiyoruz." mu diyeceğiz?

Bak bunun mantıklı hiçbir açıklaması yok.

Olup bitenleri anlatırız. Polis, Oylum ablayı bulur.

Ondan sonra bizden ricacı olduğunu, bizim sadece yardım etmek istediğimizi söyleriz.

- Ya ben arıyorum polisi. - Yapma.

Ya bak ben bu olanları aileme anlatamam.

Annemin sağlığı iyi değil.

Eğer karakolluk olduğumu öğrenirse annemin kalbi dayanmaz.

Anlıyorum ama yani böyle bırakıp gitmek de bana doğru gelmiyor.

Hem biz niye kötü düşünüyoruz ki?

Belki de bu paraların burada olmasının bir sebebi var.

Sen yazılımcı değil misin ya?

Hadi bilgisayardan bakalım, belki bir şey bulacağız.

Bak, yüklü faturalar kesilmiş.

Paraların da elden aldığı belirtilmiş.

Kopyala yapıştır suç örgütü.

- Ne demek yani bu? - Şu demek ki…

Burada gördüğün bütün paralar kara para demek canım.

Bak ne oluyor, ne bitiyor hiç bilmiyorum.

İşin içinde kim var hiçbir şey bilmiyorum

ama belli ki içerideki paraları yıkayamamış.

Ve kaçmış. Bizi de buraya yem olarak bırakmış.

Emin misin Soner ya?

Bunun başka bir açıklaması var mı?

Bak odadaki paralar kara para.

Yıkama talimatı eksik.

Ve Oylum abla da bizi bunun için seçmiş galiba.

- Biz bu işin burasındayız yani. - Aynen bu işin tam ortasındayız.

Ya Oylum ablanın böyle bir şey yaptığına inanamıyorum.

Ne düşündü acaba? Delireceğim ya.

- Böyle bir şey… - Sakin ol, lütfen sakin ol.

Tamam mı? Sakin ol, tamam?

Yani bize iki gün idare edin diye bıraktığı yer resmen suç muhalli Soner.

Nasıl sakin olayım?

Bak.

Biraz sert anlattım sana ve panikledin, özür dilerim.

Ama sen haklıydın.

Polise gitmemiz gerekiyor.

Bildiğimiz her şeyi anlatmamız gerekiyor.

Anlatmamız biraz zor olacak ama

en nihayet suçlu olduğumuz anlaşılacak, tamam mı?

- Sakin ol, hadi. - Hadi.

Kusura bakmayın, bugün hizmet veremeyeceğiz.

- Kapatıyoruz. - Aynen.

Ben müşteri değilim.

Katip Yıldırım.

Şu kilitli tuttuğunuz odadaki paraların sahibi.

Siz ikiniz buna tanık oldunuz.

Ve ben sonradan kaynak yapanları hiç sevmem.

- Gir içeri, gir! - Dokunma ona, dokunma!

Tamam, tamam, tamam.

Bakın bizim sizinle, bu paralarla hiçbir ilişkimiz yok.

Siz niye anlamıyorsunuz?

Anlıyorum.

Anlıyorum da senin kafan çalışmıyor.

Bak, bu paraları Oylum'la benden başka kimse görmemeliydi.

Ama siz gördünüz.

Ama biz kimseye bir şey söylemeyiz.

Biz hiçbir şey görmedik. Ne olur, bakın bizi…

Kes tatavayı lan!

Şimdi uslu uslu oturun.

Size ne yapacağımı sonra düşüneceğim.

Biz neyin içine düştük ya böyle.

Tamam. Lütfen ağlama, tamam mı? Ağlamayı kes, lütfen.

Ya nasıl ağlamayayım? Adamı gördün.

Niyeti iyi değil, bize bir şey yapacak.

Aslı! Aslı lütfen, tamam mı? Bak.

Lütfen ağlama.

Sen ağlayınca benim elim kolum bağlanıyor, lütfen.

- Lütfen güçlü ol. - Tamam. Tamam.

Bizi kurtarmanın bir yolunu bulacağım.

Bana biraz izin ver, tamam mı? Bana biraz izin ver, tamam mı?

Tamam, tamam, tamam.

İyi olmadı Kasım, iyi olmadı. Paraların ortada kalması hiç iyi olmadı.

Benim de hesap verdiğim insanlar var.

Abi biz bu Oylum denen kadını her yerde arıyoruz.

- Merak etme sen. - Bulsan ne olacak?

Karı fena patlattı bizi.

Biz bu içeridekileri ne yapalım abi?

Hava kararıncaya kadar bekle.

- Sonra da bitir işlerini. - Tamam abi.

Çok paramız var

ama hiç huzurumuz yok.

- Bak, euro dolardan daha kalınmış. - Bakayım.

Çıkın dışarı.

Nereye gidiyoruz?

Tahtalıköy'e, imamın kayığıyla.

Başka sorunuz yoksa yürüyün hadi.

Seranın dışında onlarca adamımız var.

Ona göre davranın.

- Tamam, tamam. - Yürü.

Yolun sonuna geldiniz gençler.

Ama korkmayın, yakında yanınıza

Oylum denen o kadını da göndereceğim. En kısa zamanda.

Bizim gerçekten kötü bir niyetimiz yok.

Biz sadece iyi niyetimizin kurbanı olduk.

Biz sadece iyi niyetimizin kurbanı olduk.

Yanlış zamanda yanlış yerdesiniz. Bundan daha büyük suç olur mu?

Surat asmayın ya. Kötü bir şey yok. El ele ölüme gidiyorsunuz işte.

Katip Bey,

görgü tanığı olduğumuz için bizi öldüreceksiniz.

Peki.

Ya suç ortağı olursak?

O zaman işler değişir ha?

Ne demek istiyorsun?

Paranı biz aklayacağız.

Peki, nasıl yapacaksın bunu sihirbaz?

Oylum ablanın yaptığı gibi.

Bak, bak, bak, bak.

Ulan Oylum Hanım'ın ne yaptığını biliyordunuz madem.

Niye masumuz diye beni kandırıyorsunuz?

Yanlış anladın.

Biz içerideki paraları görünce

biraz bilgisayarı karıştırdık ve yöntemi az çok anladık gibi.

Bakın biz, sizin paranızı tertemiz yapalım.

Siz de bizi özgürlüğümüze kavuşturun.

Can havliyle yalan söylüyorsanız var ya yakarım sizi ha.

Hayır, yapabiliriz.

Son kuruşunu aklayana kadar bu seradan çıkmayacaksınız.

Tamam mı?

Kasım ensenizde olacak.

Bak en ufak bir hatanızda yemin ederim affetmem.

Gömerim sizi.

Ne yapıyorsanız yapın

ama çabuk yapın.

Çünkü zaman paradan daha kıymetli bir hâle geldi.

Tamamdır. Görüşmek üzere.

Tamam, süper. Tamam.

Paranın hatırı sayılır miktarını hallettik gibi.

750 kişilik mükemmel bir sosyete düğünü.

Faturayı istediğimiz gibi şişirebiliriz ha?

Aferin.

Beklediğimden daha iyi oynuyorsunuz ha.

Aferin.

Bir haftaya kalmaz paranın hepsini temizleriz.

İyi. Hadi gidin o zaman.

Hadi.

Ulan işe bak ya.

Oylum'dan daha iyi oyuncu bulduk.

Kim bilir,

belki devamı da gelir.

Oğuz teklifimizi kabul etmeyecek diye aklım çıktı.

Vallahi Katip de nasıl böyle inandı, aklım almıyor.

Onun tek derdi para.

Belli ki çarkın basit bir dişlisi.

Böyle adamların ağa babası olur.

Böyle onların yularını tutanlar olur.

Ne yapacağız şimdi?

Şu tarafta bir kapı var.

Kimsenin kullanmadığı kapı. Oradan çıkabiliriz.

Ama dışarıda onlarca adamımız var dedi. Doğru olabilir mi acaba?

Bizi dışarıda neyin beklediğini bilmiyoruz.

Temkinli olmalıyız.

Önce şuradan bir çıkalım ama

Kasım'ı bir şekilde oyalamamız lazım.

Benim aklıma bir şey geliyor ama.

Ne? Nasıl bir şey?

- Bekle. - Hayır, bak. Bir dakika.

Kimseyle muhatap olmanı istemiyorum. Kimse…

Şey, yardım lazım da bize.

Ne yardımı?

Ya şimdi iki kişi, 750 kişilik düğünün çiçeklerini hazırlamaya çalışıyoruz.

Eğer sen taşırsan biz de paketleriz. Çok kolaylaşır.

Siz de önce taşıyın, sonra paketleyin o zaman.

Bu benim işim değil.

Peki. O zaman ben Katip Bey'e söyleyeyim.

Kasım diyeyim, bize yardım etmek istemiyor.

Sizin paraları da biz maalesef yetiştiremeyeceğiz diyeyim o zaman.

Ben konuşurum kendisiyle. Bize adam lazım. İşi yetiştirmemiz lazım.

Bak sinirlenirse ben uğraşamam o adamla.

Tamam.

Ne istiyorsunuz, onu söyleyin?

Şöyle, depoda arkada çiçekler var.

Sen onları taşırsan biz de burada paketleriz.

Tamamdır.

Öyle olsun bakalım. Hadi siz işinizin başına.

Tamam.

Kilitli.

Boşuna uğraştık.

Hayır, boşuna uğraşmadık.

O anahtarı bulacağım.

Oylum abla buralara koydu anahtarı.

Ne var? Al, bak.

Bu kapıyı açacağım.

Çekil.

Soner her an Kasım gelebilir.

Açacağım bu kapıyı, bana güven.

Ama gelip de görürse çok daha kötü olacak.

Bana güven dedim.

- Hadi, hadi. Yürü. - Neredesiniz lan?

Aslı.

Ben burada kalıyorum. Sen gidiyorsun.

- Ben Kasım'ı oyalayacağım. Hadi. - Hayır, hayır. Seni bırakamam.

Aslı, lütfen bak. Git, saklan, güvenli bir yerde ol.

- Hayır. - Seni tekrar görmek çok güzel.

Her şey için teşekkür ederim. İyi ki varsın.

Hayır, gidemem.

- Geri gelme. Geri gelme. - Gidemem. Gidemem.

- Gidemem. - Geri gelme.

- Kız nerede? - Burada.

Kız nerede? Kız nerede?

Ben çiçek aldım.

Kız nerede?

Kız nerede?

Aslı nerede lan? Nereye sakladın onu?

- Bilmiyorum. - Ne demek "Bilmiyorum." lan?

Bana doğruyu söyle.

Ya ben odadan bir şey almak için çıktım.

Döndüğünde kız yoktu.

Adamın da oradaydı. Geldiğinde kızı bulamadı. Sor.

Ulan siz benimle dalga mı geçiyorsunuz lan?

Ne zaman baksam el ele tutuşuyorsunuz.

O kız seni bırakmaz.

- Bana doğruyu söyle. - Hayır, yanlış anlıyorsunuz. Yani,

biz sevgili falan değiliz. Yeni tanıştık.

Bu seradan kuş bile uçamaz.

Adamlarım birazdan onu bulup getirecek.

Canlı mı getirir, ceset olarak mı getirir, bilemem.

Ama bunu sen de göremeyeceksin.

Aslı.

- Ne yapıyorsunuz? - Aslı.

Ne yapıyorsunuz?

Sen neredesin lan?

Tuvalete gitmiştim.

Kaçtığımı mı düşündünüz yoksa?

Soner gittiğinden emindi.

Ne çeviriyorsunuz lan siz?

Beyefendi Allah aşkına, bizim bir şey çevirecek hâlimiz mi var?

Ya zaten suçsuz günahsız yere bizi buraya tıktınız.

Ben insani ihtiyacımı görmeye gittim.

Bir döndüm Soner'in kafasına silah dayamışsınız.

Ama rica ediyorum artık bir son verin buna.

Biz sadece hayatta kalmaya çalışıyoruz.

Kasım, tuvalete bakmak aklına gelmedi mi oğlum?

Beyefendi, artık müsaade ederseniz bizim

aklamamız gereken milyonlar var da.

Hadi.

Ah Kasım, ah.

Bu işler bitsin, seninle de hesaplaşacağız.

Çık dışarı. Çık!

- Niye geldin? - Sen olsan gelmez miydin?

- Aynı şey mi? - Aynı şey tabii.

Ayrıca sana vermem gereken bir cevap olduğunu hatırladım.

Neymiş o?

Hani "Son aşkın mıyım?" diye sormuştun ya.

Ne cevap vereceğimi buldum.

Ama buradan kurtulunca söyleyeceğim.

Ah Aslı, ah Aslı! Niye geldin? Niye geldin ya? Niye geldin?

- Niye? - Soner.

Kasım bir saniye bile olsun yalnız bırakmıyor.

Bir şeyden şüphelenmesini istemiyor da o yüzden.

Oğuz'la konuşamıyoruz, yardım isteyemiyoruz.

Çiçeklerin arasına not mu koysak acaba?

Sonuçta daha taşınmayan kasalar var. Belki biri görür.

Evet, çok da olaylı. Bizim

daha net bir şey bulmamız lazım.

Direkt Oğuz'un eline verebileceğimiz bir şey olmalı.

İrsaliye. İrsaliyeye yazalım.

Ya sonuçta bir kopyasını da ona vereceğiz.

Deneyeceğiz.

Oğuz Bey!

İrsaliyeniz hazır.

İş birliğimiz kesinlikle devam edecek.

Umursamadı bile. E para ödemeyecek ya!

Kahretsin ya!

İçindeki notu okursa bittik. Şu anda bittik.

Hâlâ Oğuz'dan haber yok ya.

İrsaliye defteri saatli bomba gibi hâlâ ofiste duruyor.

Evet de açıp bakmak akıllarına gelmeyecek.

O riski alamayız.

Madem onlar ofisten çıkmıyor, o zaman biz gireriz.

Nasıl yani?

Birimiz Katip'i oyalarken diğerimiz defteri alacak.

Tek şansımız bu.

İşiniz yok mu sizin?

Biz de tam olarak onu konuşmaya gelmiştik.

Bir iş konuşabilir miyiz?

İyi, anlat bakalım.

Şimdi biz bu çapta eğer birkaç iş daha yaparsak

bu parayı çok güzel temizleriz.

Bana ne, bu sizin sorununuz. Ben ne yapabilirim ki?

Şimdi Oğuz Bey'in çok büyük müşterileri var ya,

ona düşük bütçe vererek daha çok iş alabiliriz ondan.

Olabilir.

Konuşmaları benim yanımda yaptığınız sürece.

Biz zaten asla aksini düşünmedik, hiç merak etmeyin.

O zaman biz gidelim artık Soner ha?

Gördüğümü fark etmediniz mi?

Bana kazık atacağınızı mı sandınız lan siz?

Bana kazık atanların hepsi mezarda şimdi.

Kendi elinizle yazdınız alın yazınızı.

Yeter. Yettiniz lan siz.

- Polis birazdan burada olacak. - Göreceğiz.

Göreceğiz, göreceğiz. Kasım.

Paraları buradan çıkar.

Şile'deki çiftlik evine taşısınlar.

Polis bizden hiçbir iz bulamayacak.

Bunları da odalarına kapa.

İşinizi bitireceksiniz, tamam mı?

İşinizi bitirdikten sonra da biz gelip

- sizin işinizi bitireceğiz. - Yürü, düşün önüme.

- Hayır, hayır, hayır. - Yürü. Yürü.

- Kızı bırakın. - Ya bırakın. Bıraksana!

- Yürü, yürü! - İstediğiniz her şeyi yaptık.

- Bırak! Ya bırak diyorum! - Yürü!

Kızı bırak.

Hayır, hayır, hayır!

Hayır Soner!

Soner. Soner. Ya bırakın, nolur.

- Kasım, kız bende. Bitir işini. - Soner! Ya!

Vedalaşma zamanı geldi.

Sen burada köklendin, coştun, hayat buldun.

Ama ben artık gitmek zorundayım. Burada kalamam.

Vedalaşma faslı başladı galiba ha?

O gün polis mermiyi sıktığında,

o merminin sana isabet ettiğini zannettiğimde,

yani seni kaybettiğimi sandığımda o kadar korktum ki Soner.

O an…

O an hissettiğim acının tarifi yok.

Ben seni hiçbir zaman kaybetmek istemiyorum.

O yüzden nerede olduğumuzun hiçbir önemi yok.

Buna bir an bile pişman olmayacaksın.

Ve merak ettiğim o kadar çok şey var ki.

Mesela, ilk sabah kahvemiz.

İlk kavgamız, ilk barışmamız,

yağmurda ilk cam kenarında oturmamız.

Nakliyeciler işini bitirmek üzere.

Biz de kalksak iyi olur ha?

Bu arada

sardunya,

o da bizimle geliyor.