Original subtitles

Is daar iemand?

Wie is daar?

Hallo?

1998. Zes jaar na een vernietigende nucleaire oorlog.

De aarde werd herschapen tot een donkere en dorre planeet.

Kleine groepjes overlevenden leiden een miserabel bestaan in stadsru�nes.

Deserterende bendes dwalen door de barre woestenij.

Ze schuilen voor gemuteerde nomaden en dodelijke zure regen.

Schiet op.

Wat denk je? Ziet er eng uit.

Het lijkt verlaten.

Vijf minuten uitrusten. - Waarom stoppen we nou?

We moesten nog sneller gaan.

Wat scheelt er? - Ik heb bursitis.

Iets zoals een tenniselleboog. - Weer gezeur?

Het is gevoelig. Gevoelig voor regen.

Ik zie geen regen.

Daar.

Verrek.

We moeten schuilen. Daar is een deur.

Ok�, wees voorzichtig.

Wat denk je? - Geen idee.

Misschien is het al bezet. - Stil, ze kunnen hier nog zijn.

Misschien zijn ze vriendelijk. - Zoveel geluk hebben we niet.

Iemand thuis? Het licht brandt nog.

Muizen. - Ratten. Ik ruik ze.

We verkennen de boel. Blanca en Butch die kant.

Kate en ik deze kant.

Maximum 40 stappen, dan terugkeren.

Zullen we dit nou wel doen? - Dat gaan we uitzoeken. Kom op.

Maximum 40 stappen.

En ik dan? - Kom mee.

Vind jij dit niet vreemd?

Ze zijn overhaast vertrokken. Zoals wij.

Kom, naar de volgende.

Kom nou.

Schiet op.

Wat denk je? - Gekweekt voor voedsel.

Door ze zelf te kweken hadden ze een oneindige voorraad.

Ik denk het niet.

Waarom niet? - Wat anders?

Weet ik niet zeker.

Naar de volgende kamer.

Het bevalt me hier best.

Wees voorzichtig.

Hopelijk werkt dit nog.

Wacht. Het kan besmet zijn. - Schei toch uit.

Als dit vergif is, wil ik meer.

Niets verspillen, hoor.

Nu nog wat te eten vinden.

Laat Jesse maar eerst gaan. Schiet eens wat op.

Ik heb de keuken gevonden. - Geweldig.

Rustig, hij doet je niks.

We moeten hier de oorlog uitzitten. Voor een jaartje of tien.

Laat die sukkels boven maar ontploffen.

We zitten hier gebeiteld. - Lijkt me een slim plan.

Wat denk jij? - We wachten het af.

Bevalt deze plek je niet? - Precies.

Mij ook niet.

Jullie willen weer die regen in?

We moeten ook andere opties bekijken.

We kijken hier alleen maar eens rond.

Deze soldaat opteert voor een warme douche.

En die mag heel lang duren. - Ik ga de wacht houden.

Wat doe je? - De wacht houden.

De meeste ongelukken gebeuren in de badkamer. Ik houd de wacht.

Vergeet het maar.

Niet? - Nee.

Jij komt m'n rug inzepen.

Kun je dat niet aan?

Ik kan alles aan. - Kom op dan, soldaat.

Dat schiet lekker op.

Iets gevonden? - Niet veel.

Wat is dit nou voor gebouw? - Alles is gecodeerd.

Er is het lab, en dit.

Wat is dat? - Aminozuren.

De bouwstenen van het leven.

Diegene die een mens niet kan aanmaken.

Weet je hier veel van? - Ik was chemicus in het leger.

Ik moest met gifgas werken. - Hoorde jij daarbij?

Ik heb er heus niet om gevraagd.

We kregen de kans niet om het gas te gebruiken. Ik ben 'm gesmeerd.

Dat deden we allemaal.

Wat is onze locatie? - 600 km van L.A.

Iets dichterbij vond ik niet.

Ik kan een uplink proberen. - Nee, we zijn toch deserteurs?

Wat deden ze met die menizuren? - Aminozuren.

Wat deden ze ermee? Artificieel maken?

Dat werd reeds gedaan. Dit is iets nieuws.

En belangrijk, aan deze plek te zien.

Enorm versterkt en vast bewoond. - Hoezo?

Ik dacht dat iemand me in de gaten hield.

Hou die spookverhalen maar voor je.

Rustig, deze plek is dood. En van ons.

Het wordt ondraaglijk.

De communicatie met L.A. werd om een of andere reden verbroken.

Er worden zomaar beslissingen genomen.

Het lijkt wel een zaak voor ingenieurs geworden.

Hoeveel mensen zijn er nodig voor er eentje ontploft?

Ik sloeg een dag over.

Bennet keek tussen de boeken. Hij weet iets.

Hij leest al lang geen boeken meer. Wat als Bennet het spul zelf drinkt?

Misschien besprenkelt hij het voedsel.

Ik vertrouw die wezel helemaal niet. Hij maakt me zo nerveus.

Door dit te schrijven en aan de buitenwereld te denken,

blijf ik bij m'n zinnen.

Dat is geen rat.

Lang geleden. Niemand vermoedt iets.

Ik heb m'n sporen uitgewist. Het bloed was lastig schoon te maken.

Het ruikt hier lekker.

Heerlijk. - Poeder uit blik.

Je hebt er toch wat van gemaakt. - Dank je.

Ik ga de anderen halen.

Tijd om op te staan.

Ben je wakker? - Ja, sir.

Jesse, opstaan. Het ontbijt is klaar.

Jesse?

Morgen. - Het ontbijt is klaar.

Nog steeds je schouder? - Het gaat al wat beter.

Het regent dus nog steeds. Dat zuur is enorm sterk.

Dus? - De oorlog gaat verder.

Het is nog lang niet voorbij.

Voor ons wel. Kom op, ontbijten.

Ik had nooit gedacht om nog eens koffie te zien.

Ik stel voor dat we eerst de boel verkennen.

Alles grondig doorzoeken.

Ik wil een plattegrond opstellen. - Dat staat misschien in de computer.

Jesse aan de computer en wij gaan op pad.

Ik wil ook een inventaris van onze voorraad. Dat kan even duren.

Dat zal ook geprogrammeerd zijn. - Mooi.

Misschien hebben ze ook films.

Of een squashzaal, een jacuzzi en een kleine discotheek.

Rustig aan. We hebben misschien niet alle comfort...

In de samenleving bestaat geen comfort meer.

Dat bedoel ik. Deze plek is zo slecht nog niet.

Goed dat we er nu zijn. - Het is gebouwd voor een lang verblijf.

Waarom zijn ze dan vertrokken? - Misschien zat hun werk erop.

Er worden wel meer projecten geschrapt.

Zou het van de overheid zijn? - Misschien ook niet.

Als het militair is, zijn we de klos. - Het leger verliest nooit wat.

Soldaten hebben we hier genoeg. - Kate moet aanblijven als kok.

Vergeet het.

Dooreten, Jesse. We hebben je verstand nodig.

We vergeten iets. - Wat dan?

Die schedel bij de computer. - Jesse, wat scheelt er?

Jesse?

Levert dat ding wat op? - Jesse wist wel een manier.

Er zat iets in dat voedsel. - Wij hebben er ook van gegeten.

Dan sterven we allemaal. - Nee, er was iets mis met hem.

Zijn metabolisme is gemuteerd. - Wegwezen hier.

We moeten hier meteen weg. - Recht die zure regen in.

We wachten onze dood af? - Nee, we gaan het afmaken.

Zoek het dan. - Maar wat is dit voor plek?

Een schuilkelder. - Ik denk het niet.

Wat dan wel?

Een quarantainecel. Gemaakt om iets te isoleren.

Gebouwd om de buitenwereld te beschermen.

Mooi. Waren ze bang dat er een bacterie zou ontsnappen?

Terwijl de hele wereld naar de kloten gaat?

Wat een gelul.

Jesse had het over bouwstenen. - Zoiets, ja.

Wat ze hier deden was vernieuwend en belangrijk.

Wat? - Je verklaart me gek.

Als ze experimenteerden met interne genetica,

dan is dat heel wat.

Dan zou het menselijk lichaam zelf aminozuren kunnen aanmaken.

Onafhankelijk van voedsel.

Wat is Jesse dan overkomen? - De mutatie was voltooid.

Hij hoefde geen voedsel. - Overdosis.

Net een handgranaat gevuld met raketbrandstof.

Ik ga meteen op dieet. - Geen slecht idee.

Zijn wij ook besmet?

Als het via de lucht gaat. Maar we ademen dezelfde lucht in.

Hij was een klein ventje. - Er moet iets met 'm gebeurd zijn.

Iets daarbinnen.

Ik ga een kijkje nemen. - Hou hem tegen.

Ik moet gaan. - Nee.

Dat is logisch. - Niet in je eentje.

Een peloton heeft geen zin, ik moet alleen gaan.

Ik moet het doen, Jake. - Ik heb de ervaring.

Ik heb ervaring zat. - Met vechten?

Hij heeft training gehad, zoals ik. - Prima, ga maar.

Ok�, wens me succes. - Doe het niet, Jake.

Gebruik jij de computer maar, ik heb genoeg aan dit hier.

Voorzichtig. - Reken maar.

Zie je iets? - Stil nou.

Hij gaat de bocht door.

Wat een plek.

Hoor je iets? Ik hou het niet uit.

Verdomme, ik ga hem achterna. - Nee, Butch.

Hij had al terug moeten zijn. - Hij is niet lang weg.

Het lijkt alleen maar zo. - Ik had moeten meegaan.

Dit is zo fout. We hebben geen idee.

We hebben wapens nodig. Vuurkracht.

Er liggen geweren in de opslag. Ga niet alleen.

Toe nou, Jake.

Gaat het? - Verschrikkelijk.

Het doet je niks. Het is dood.

Nee, het was een beest. - Wat was het dan?

Een rat? - Nee, het was enorm.

Ik ga kijken.

Jake.

Alles ok�? - Ja, laat me even.

Viel het je aan? - Niet echt.

Het wil ons niet doden. - Wat dan wel?

Neem ook een staal van Jesse's lichaam.

Mijn hemel.

Dat ging snel. - Ik bleef niet hangen.

Er is een kamer met lege kooien. Daar heb ik haren uit nodig.

Wat ik zag, was geen rat. Wat heb je ontdekt?

Ik heb Jesse nog niet getest.

Enorm veel prote�nen. Haast onmogelijk.

Jesse was kerngezond. Ik wil die kooien controleren.

Dat was geen gemuteerd proefdier.

Jij zag het ook? - Helaas wel.

Het was menselijk, of dat is het ooit geweest.

Het wil ons niet doden. Toen het aanviel...

Uitkijken.

De generator. Ik ga wel. - Butch, blijf hier.

Het zit hier binnen. Hou die deur in de gaten.

Als het licht weer aan gaat, kijk dan goed uit.

Hier werd mee geknoeid.

Butch.

Haal het van me af.

Ik wil de prote�nen controleren. - Het zal er toch te veel van hebben.

En je arm? Net goed, vanaf nu blijven we allemaal samen.

We hadden het haast te pakken. - We hebben verband nodig.

We gaan naar de leefruimte, daar is water.

Eten ook, maar wie heeft er honger? - De generator moet bewaakt worden.

Dan gaan we er allemaal aan. Schiet op, jongens.

Dat slot zal het niet tegenhouden.

En wat nu? - We blijven hier.

Dat blijft niet duren. We zullen voedsel nodig hebben.

Is dat zo? - Misschien niet.

We moeten hier wegwezen.

Misschien regent het niet meer. - Luister.

Wat hoor je?

We nemen een soort paraplu mee.

We lokken dat ding die regen in. - Daar is het te slim voor.

Dan moeten we doorgaan.

We zijn 600 km van L.A. verwijderd. - Er is vast wat dichterbij.

Volgens Jesse niet.

Als Jesse zo slim was, waarom is hij dan dood?

En hulp oproepen?

Jessie sprak over een uplink. - Verstuur een noodsignaal.

Wil je dat wel doen? Dan komt de overheid eropaf.

Nou en? Ik zit liever gevangen, dan dat ik m'n kop kwijtspeel.

We zijn deserteurs. Ze kunnen ons executeren.

En onze kop kwijtspelen. - Ze hebben nu personeel nodig.

Het kost ons toch de kop. - Dit is van ons. Wij vonden het.

We doden alles wat ons wil verjagen.

Een strooptocht? - Reken maar.

Kunnen we dat wel aan, Jake?

Verdomde apen. - Dat zijn wij.

We proberen een oproep via de computer.

Met wat geluk krijgen we hulp van gewone burgers.

Kom op, Butch.

Waarheen? - Die oproep.

Ik ga. Jij kent niks van computers. - Ik heb wel een opleiding gehad.

Dat ding is slim en wil ons tegenhouden.

Butch en ik zijn het snelst. Vooruit, Butch.

Laat maar zien.

Ik ken die codes niet.

Hij had al terug moeten zijn.

Dat lijkt alleen maar zo, zei je toch? - Hoelang wachten we nog?

We moesten hier blijven. Dat doen we ook.

We laten hem in de steek.

Voor zo'n vent ben je nooit goed genoeg.

Ik weet dat je smoor op 'm bent. - Misschien wel.

En jij en Butch dan? - Dit is geen pyjamafeestje.

Het doodgaan vind ik niet erg.

Ik ben niet gevlucht omdat ik bang was om te sterven.

Het was vanwege de ratten? - Er waren er ook zoveel.

Je went er gewoon niet aan.

Waar blijven ze?

Waar is hij gebleven?

Het doet pijn, Jake. - Waar is Butch?

Blanca, toe nou. - Waar is hij?

Het kreeg 'm te pakken. Pak een deken.

Haal rustig adem.

Dit duurt maar even.

Heb je hulp gevonden? - Ik moet het afmaken.

Het is sterk en slim, maar het moet dood.

Ik moet het afmaken.

Butch?

Gaat het? - Prima.

Hallo, Jake. - Je moet hier vandaan.

Zullen we zijn prote�nen testen?

Het is voorbij.

We konden niets doen. Het is nu voorbij.

Terug naar de kamer.

Kate?

Alles ok�, Kate? Wakker worden.

Sterf.

Word wakker, Jake.

Word alsjeblieft wakker.

Blanca.

Dit moet lukken.

Vertaling: Wess Lee