Original subtitles

::::::::: تيـــم ترجـــمه آيــــرِن تقديـــــم ميــــکند :::::::: ::::@AirenTeam::::

@hernehunter :مترجم

::::::::: آيــــ(پیوند قلب ها)ــــرِن :::::::: ::::@AirenTeam::::

‫فراتر از لاس زدن ساده،

‫حالا، جوونایی رو بهتون نشون می‌دیم

‫که دنبال ازدواج هستن

‫"پیوند قلب‌ها" برگشته

‫(همدرد بزرگ، چوی شی‌وون)

‫(ورود به "پیوند قلب‌ها" کامل شد)

‫هفته پیش، آمار جور شدن زوج‌ها...

‫-فوق‌العاده بود ‫-آره

‫با اینکه جور شدن یه زوج هم آسون نیست،

‫-سه تا زوج جور شدن ‫-وای خدا

‫دفاع جانانه جی‌مین جواب داد

‫چان هیونگ و هانول، ‫و چانگ هوان و جی‌وون،

‫در کل سه تا زوج داشتیم

‫اگه همین‌طوری پیش بره، ‫برای اولین بار تو یه برنامه دوستیابی،

‫ممکنه آخرش همه با هم جور بشن

‫شاید مجبور شیم اسم برنامه رو...

‫از "پیوند قلب‌ها" به "تصمیم قلب‌ها" تغییر بدیم

‫آمار موفقیت جور شدن بالا بود،

‫و درصد پیش‌بینی مجری‌ها هم...

‫صد در صد بود

‫گل کاشتیم

‫-باید با هم بریم سفر ‫-توسکانی

‫-باید برید توسکانی ‫-آره، توسکانی

‫باید بریم اونجا

‫جایزه اقامت دو شبه ‫تو خونه پیوند توی ایتالیا...

‫به حدس‌های ما بستگی داره

‫بعد سه قسمت دیگه قلقش دستم اومد

‫دیگه قشنگ همه چیو می‌بینم

‫حساب نکردیم، ولی فقط جونگ‌شین...

‫حدسش در مورد ووجِه اشتباه بود

‫فکر کنم ووجِه...

‫(وقتی همه حدس زدن ‫ووجِه، جه‌یون رو انتخاب می‌کنه،)

‫(جونگ‌شین تنها کسی بود که اصرار داشت ‫ووجِه، جی‌وون رو انتخاب می‌کنه.)

‫(مطمئن)

‫(برای یه لحظه، رویای ‫بردن جایزه اقامت به تنهایی رو داشت.)

‫یعنی، ووجِه...

‫یه کم بی‌ثباته

‫(داره تقصیر رو میندازه گردن ووجِه؟)

‫نه، اینطور نیست

‫ووجِه یه کم قاطی کرده

‫(چی داره میگه؟)

‫ولی، آدمی مثل ووجِه...

‫به مرور زمان سبکش جا میفته

‫همچنین، قرار هر زوج...

‫خیلی تأثیرگذار بود

‫من تمام مدت طرفدار ووجِه بودم،

‫ولی وقتی رفتار جی‌مین رو تو قرار دیدم،

‫یهو دلم براش سوخت

‫آخه چطور می‌تونه اینجوری ‫به یکی زل بزنه؟

‫خیلی از پسرای جوون...

‫-باید ازش یاد بگیرن ‫-باید یاد بگیرن

‫واسه اونایی که منتظر می‌مونن،

‫-نه شانسی در می‌زنه... ‫-نه کسی میاد

‫این جمله قصار امروزِ یون جونگ شین بود؟

‫آره، باید همینقدر فعال باشن

‫چشم‌های عاشقانه‌ای هم داره

‫به هر حال، ‫اینکه زودتر بگی به یکی علاقه داری...

‫قطعاً لازمه

‫-این دل یه زن رو می‌لرزونه ‫-هفته پیش،

‫-شغل‌هاشون فاش شد ‫-آره

‫-شغل‌هاشون غافلگیرم کرد ‫-آره

‫لحظه‌ای که فهمیدیم ‫جه‌یون وکیله،

‫و چان‌هیونگ جوان‌ترین...

‫دکتر شده، آره

‫فوق‌العاده‌ست

‫یه کارمند شرکت بزرگ ‫و یه خلبان

‫پیدا کردن آدمایی ‫با این مشخصات چشمگیر سخته

‫-قیافه هاشونم که خوبه ‫-دقیقاً

‫باورنکردنیه

‫یه مشت شخصیت شکست‌ناپذیرن

‫"شخصیت‌های شکست‌ناپذیر" ‫دقیقاً کلمه مناسبیه

‫ولی، در حال حاضر، اونا...

‫نمی‌تونن شغلشون رو به کسی بگن

‫-فقط ما می‌دونیم چیکاره‌ان ‫-آره

‫حتماً براشون سخته که ساکت بمونن

‫"من وکیلم."

‫(سخته که آدم نگه.)

‫مشخصاً،

‫بعد از اینکه فهمیدیم چیکاره‌ان،

‫یه جور هاله‌ای دورشون می‌بینیم

‫شغلشون دید ما رو عوض می‌کنه

‫در واقع، شغل یه نفر...

‫خیلی چیزا رو در مورد اون آدم میگه

‫-درسته ‫-مهمه

‫بعد از فهمیدن شغلشون، ‫حدس من عوض شد

‫پیش‌بینیم تغییر کرد

‫-خیلی زیاد ‫-"جه‌یون حتماً خیلی دقیقه."

‫-"حتماً منطقیه. " ‫-"باید عقلانی باشه."

‫یهو معلوم میشه وکیله،

‫و من میگم: ‫"می‌دونستم آدم محتاطیه."

‫(گیج)

‫حس می‌کنم آدمای دور و برم...

‫دارن بیشتر غرقِ ‫"پیوند قلب‌ها" میشن

‫آدمایی هستن که بهم پیله می‌کنن...

‫-که نتیجه رو لو بدم ‫-آره

‫-ما واقعاً هیچی نمی‌دونیم ‫-درسته

‫ببخشید. حتی اگه بخوایم هم بگیم، ‫هیچی نمی‌دونیم

‫من یه فیلم دارم که به زودی اکران میشه،

‫واسه همین وقتی جایی تبلیغش می‌کنم، ‫مردم ازم می‌پرسن

‫ولی منم نمی‌تونم چیزی بگم

‫امیدوارم "لابی" با ‫۱۰ میلیون مخاطب جفت بشه

‫(این تنها چیزیه که می‌تونه بگه.)

‫-جفت شدن ‫-جفت شدن

‫وضعیت برای بیننده‌ها و ما یکیه

‫هیچ‌وقت اوضاع اونجوری که پیش‌بینی کردیم پیش نرفته...

‫-آخرش ‫-آره

‫غافلگیری‌های بزرگ ادامه داره،

‫پس لطفاً این برنامه رو...

‫تا قسمت آخر تماشا کنید

‫امروز هم مثل همیشه، کاملاً آماده باشید ‫تا حسابی غرق برنامه بشید

‫هفته پیش، قرارهای تک به تک داشتن

‫بعد از اینکه قرارها عصر تموم شد،

‫توی یه رستوران میشلن جمع شدن

‫-چه خوب ‫-دیگه هیچ‌کدوم آشپزی نمی‌کنن

‫بریم ویدیو رو ببینیم

‫باحاله، مگه نه؟

‫هی می‌گیم، "مگه نه؟ "

‫-اینجا خیلی قشنگه ‫-واقعاً

‫-فوق‌العاده‌ست ‫-بریم تو؟

‫چه بامزه. این یکی هم بامزه‌ست

‫انتخاب سخته

‫دارن کادو می‌خرن

‫(دارن حسابی فکر می‌کنن که کدوم خاطره ‫رو با کادو هدیه بدن.)

‫(با دقت)

‫صبر کن ببینم. این اینجاست

‫چیکار کنم؟

‫(از دیدن جی‌مین گیج شده)

‫فکر کنم باید از همدیگه مخفی نگهش دارن

‫(هنوز متوجه اون نشده.)

‫(یواشکی نزدیک میشه)

‫-صبر کن. چرا داری دنبالم میای؟ ‫-کادو رو گرفتی؟

‫دنبالت نمی‌کردم

‫-بی‌خیال ‫-چرا دنبالم میای؟

‫بامزه‌ان

‫ووجِه تنها داره کادو می‌خره؟

‫(همین‌طور که با دقت کادوها رو انتخاب می‌کنن،)

‫(خورشید در فلورانس غروب می‌کنه.)

‫خیلی قشنگه

‫رستوران کجاست؟

‫اونه؟

‫-عجب در بزرگیه ‫-آره واقعاً

‫بسته‌ست؟

‫واقعاً بزرگه

‫(تو این مکان شیک و رمانتیک،)

‫(شام خواهند خورد.)

‫-اینجا خیلی لوکسه ‫-درسته

‫اینجا خیلی قشنگه

‫هنوز کسی نرسیده

‫کسی اینجا نیست

‫به خاطر اون درخته نمی‌تونستم ببینم

‫این اتاق فوق‌العاده‌ست

‫خیلی قشنگه

‫هشت تا صندلی هست

‫(هشت صندلی در اتاق وجود دارد.)

‫تیزه ‫هانول متوجه شد هشت تا صندلی هست

‫یعنی یه شرکت‌کننده جدید خانم؟ به این زودی؟

‫فکر کنم یه تازه‌وارد بیاد

‫فکر کنم ممکنه یه صندلی اضافه باشه

‫(یعنی برای یه تازه‌وارده؟)

‫خوشحالی؟

‫حواسش به اون تازه‌وارده هست

‫داری با نیشخند نگام می‌کنی، پس...

‫جداً

‫اومد

‫-می‌دونستم ‫-واقعاً اینجاست

‫-می‌دونستم ‫-ووجِه ست؟

‫درست حدس زدم نفر بعدی کی میاد تو

‫-ما حدس زدیم کی داره میاد ‫-منو؟

‫-حدس زدید منم؟ ‫-آره

‫-بهم میان ‫-خیلی بهم میان

‫-خوش گذشت؟ ‫-خوش گذشت؟

‫روز پرباری بود

‫اینجا خیلی خوبه

‫واقعاً خوبه

‫تو یه همچین روزی،

‫فکر کنم باید یه کم شراب بخوریم

‫واقعاً باید بخوریم

‫باید بنوشیم

‫راحت با هم حرف می‌زنن

‫-بالاخره اومدن ‫-سلام

‫دیر کردید

‫-دیر کردیم؟ ‫-آره

‫خیلی وقته منتظرتونیم

‫خیلی گشنمه

‫من اینجا می‌شینم

‫اینجا هشت تا صندلی هست

‫یه صندلی اضافه داریم

‫حواسش به اون هست

‫(حواسش هست)

‫جاهای زیادی رو دیدید؟

‫(با شام،)

‫می‌تونم اینو بردارم؟

‫(شراب خواهند خورد.)

‫داشتید در مورد چی حرف می‌زدید؟

‫-من؟ ‫-چه ناجور!

‫کلی سوال از خودم پرسیدم

‫سوال؟

‫چه سوالایی پرسیدی؟

‫منو یاد قدیما انداخت

‫خوب بود. پرمعنا بود

‫راستی، ما کتاب اضافه‌ای نگرفتیم

‫-شاید خودش بیارتش ‫-ولی نکته خنده‌دارش اینه...

‫که خانما چهار تا کتاب گرفتن...

‫-که ما نوشته بودیم ‫-آره

‫امروز باید قیافه مردا رو ببینیم

‫باید ببینیم

‫(کی صندلی خالی رو می‌گیره؟)

‫(درحالی‌که کنجکاوی همه بیشتر میشه)

‫(صدای تق‌تق پاشنه)

‫کیه؟

‫(یه نفر با لباس مشکی ‫به سمت رستوران میره.)

‫وقتی هانول داشت میومد تو، ‫کاریزماتیک نبود؟

‫-بود؟ ‫-مصمم به نظر می‌رسید...

‫انگار می‌خواد اینجا رو زیر و رو کنه

‫با صدای تق‌تق وارد شد

‫آره ‫یادمه صدای تق‌تق رو شنیدم

‫خیلی جاه‌طلب به نظر می‌رسید

‫-سلام ‫-سلام

‫سلام

‫سلام

‫-از دیدنتون خوشبختم ‫-از دیدنتون خوشبختم

‫(هر ۸ صندلی پر شد.)

‫خوشگله

‫وای خدای من

‫اینم خوشگله

‫(چشم‌ها می‌لرزد)

‫(سر تکان دادن)

‫-قیافه‌اش خیلی شرقیه ‫-کلاً متفاوته

‫سلام

‫-سلام ‫-خوشبختم

‫پنج تا مرد نبودن

‫چانگ‌هوان هم داره نگاش می‌کنه

‫(با ورود یه تازه‌وارد،)

‫(برای مدتی سکوت می‌کنن.)

‫جی‌مین

‫-خوشگله ‫-خوشگله

‫براش سفارش بدیم؟

‫-غذا خوردید؟ ‫-نه

‫سفارش دادید؟

‫نه، هنوز نه

‫-پس باید بیشتر سفارش بدیم ‫-باید غذا بخورید، درسته؟

‫-بله ‫-پس...

‫(جلب توجه)

‫اسمتون چیه؟

‫-چه‌اون ‫-چه‌اون؟

‫-بله ‫-چه‌اون

‫چه‌اون

‫-من جی‌مین هستم ‫-سلام

‫به نوبت خودمونو معرفی کنیم؟

‫(شروع به معرفی خودشون می‌کنن.)

‫-من چانگ‌هوان هستم ‫-چه‌اون

‫من ووجِه هستم

‫من چان‌هیونگ هستم

‫من هانول هستم

‫من جی‌وون هستم

‫من جه‌یون هستم

‫-خوشبختم ‫-خوشبختم

‫(علاقه‌مند)

‫-یه حال‌وهوای خاصی داره ‫-می‌دونم

‫-خوشگله ‫-آره

‫شبیه دخترای باحال شهریه،

‫ولی حس می‌کنم آدم خیلی گرمیه

‫-یه حس و حال شرقی داره ‫-آره

‫از بین همه، چهره‌اش از همه شرقی‌تره

‫خیلی آرومه،

‫و به نظر من، شبیه جون کانگه...

‫-وقتی جوون بود ‫-آره، جون کانگ

‫(نگاه دزدکی)

‫گارسون پشت سرتونه ‫تا سفارشتون رو بگیره

‫بفرمایید. ممنون

‫این منوی ماست، ‫و می‌تونید هرچی دوست دارید سفارش بدید

‫-باشه، ممنون ‫-باشه؟

‫-زود برمی‌گردم پیشتون ‫-باشه

‫می‌تونم فقط یه کم...

‫-می‌تونم یه کم وقت داشته باشم؟ ‫-بله

‫ببخشید

‫اول براش یه کم شراب آماده کنید

‫چشم

‫رفت که بیاره

‫(چانگ‌هوان حواسش بود ‫که برای چه‌اون شراب بگیره.)

‫این لیست شراب ماست

‫داشتید قیافه هامونو بررسی می‌کردید؟

‫بله

‫هانول داره چان‌هیونگ رو نگاه می‌کنه

‫(تظاهر به بی‌گناهی)

‫وای خدای من

‫(غذاهایی که سفارش دادن...)

‫(یکی یکی سرو میشن.)

‫-اونم خوب به نظر میاد ‫-ممنون

‫بله؟

‫-می‌تونم سفارش بدم؟ ‫-حتماً

‫-هی زل زده بهش ‫-می‌تونم یه...

‫سالاد بوراتا و گوجه گیلاسی بگیرم؟ "

‫-با گوجه گیلاسی؟ ‫-بله

‫یکی از اون، و...

‫-یکی هم ماهی سی‌بس ‫-سی‌بس؟

‫بله. برای شراب،

‫یه...

‫فقط یه لیوان

‫اون چی بود؟

‫-ممنون ‫-ممنون

‫انگلیسیشم خوبه

‫تلفظش نشون میده که ‫اونور اقیانوس آرام بوده

‫-کنجکاوم بدونم کتابا رو خوندید ‫-بله، کتابا رو خوندم

‫-۴ تا کتاب رو خوندید؟ ‫-بله، ۴ تا کتاب رو خوندم

‫-شما هم یکی نوشتید؟ ‫-بله

‫ولی، متأسفانه،

‫ما سه تا کتاب گرفتیم

‫-واسه همین باعث شد ما... ‫-قابل درکه

‫-فکر کنیم یکی قرار نیست بیاد ‫-می‌فهمم

‫(چان‌هیونگ پشت سر هم ‫ازش سوال پرسید.)

‫ممکنه بعضی وقتا اینجا حس معذبی داشته باشید

‫-می‌فهمم ‫-ما هنوزم داریم

‫اوضاع اینجوری بوده

‫خودمو وفق میدم

‫همه‌مون یه کم خجالتی هستیم

‫می‌تونید وقت بذارید

‫خیلی باوقار به نظر میاد

‫از روی ظاهرش حدس بزنیم؟

‫-منظورت شغلشه؟ ‫-آره

‫حس کردم، ‫با اینکه فقط یه کم دیدمش،

‫-که یه شغل تخصصی داره ‫-منم همین‌طور

‫پس، اگه بخوام حدس بزنم،

‫-شبیه وکیل‌ها هستید ‫-نه، اون نه

‫-شدیداً این حس رو دارم ‫-"اون باید من باشم."

‫-بیشتر... ‫-اونم وکیله

‫واقعاً همچین حسی میدی

‫-من اینطور حس می‌کنم ‫-من حس می‌کنم...

‫شبیه دیپلمات‌هاست

‫-تو اون حوزه‌ست ‫-فکر کنم دیپلماتی

‫دیپلمات

‫فکر کنم یه متخصص هستی

‫خیلی آروم حرف می‌زنید

‫ممکنه

‫فکر کنم یه متخصص هستی

‫مترجم؟

‫-مترجم ‫-مترجم

‫-بهش میاد ‫-نمیاد؟

‫-اونم بهش میاد ‫-آره

‫مترجم؟

‫همون لحظه که دیدمش منو یاد سازمان ملل انداخت

‫-سازمان ملل ‫-سازمان ملل؟

‫حدس می‌زنم اهل نیویورکه، ‫جایی که تو سازمان ملل کار می‌کنه

‫-اون سازمان ملل ‫-اون سازمان ملل

‫(شغل چه‌اون چیه؟)

‫فکر کنم چه‌اون مربی ‫یه مهدکودک انگلیسی زبانه

‫ممکنه

‫حس می‌کنم یه زمانی خارج زندگی کرده

‫چرا حس می‌کنم ‫تو صنعت هنره؟

‫منظورت مثلاً کیوریتوره؟ یا...

‫حس می‌کنم هنرمنده

‫الان معلوم میشه

‫(قدم زدن تو یه جنگل بتنی،)

‫تو کار ماله؟

‫(اون می‌رسه...)

‫(به یه شرکت اوراق بهادار ‫واقع در سئول.)

‫-آره. تو کار ماله ‫-تو صنعت بورسه

‫خیلی با پیش‌بینیم فرق داشت

‫(اون تو یه دانشگاه تو کانادا ‫علوم طبیعی خونده.)

‫(بعد از برگشتن به کره، ‫تو یه شرکت اوراق بهادار کار پیدا کرد.)

‫(با یه تحلیل دقیق...)

‫(و بینش،)

‫داره مشاوره میده

‫(اون کار می‌کنه...)

‫(تا به شرکت‌ها کمک کنه ‫رشد پایداری داشته باشن.)

‫(چه‌اون پژوهشگر ارشد ‫موسسه اقتصادی یه شرکت بورسیه.)

‫وقتی می‌خنده خیلی خوشگل میشه

‫نظرتون چیه؟ ‫چیزی شبیه شغلتون گفتیم؟

‫فکر کنم قطعاً تیپ N هستی

‫-بخش دوم تیپ MBTI. اِن ‫-می‌فهمم

‫درست می‌گید

‫منظورش اینه که کلاً اشتباه حدس زدید

‫-خیلی دور رفتی ‫-خیلی دور رفتی

‫خیلی دور رفتم؟ دوباره امتحان می‌کنم

‫با اضافه شدن یه دختر تازه‌وارد، ‫جو...

‫خیلی متفاوت میشه

‫اون از اون نوع تازه‌واردهایی نیست ‫که ما باهاشون آشناییم

‫برعکس، خیلی باوقاره...

‫و آرومه

‫می‌تونه از اون تیپ زن‌هایی باشه...

‫که خیلی از مردا ترجیح میدن باهاشون ازدواج کنن

‫همه‌شون حدس زدن که متخصصه

‫فکر کنم حس کردن...

‫که اون همه‌چی تمومه

‫(می‌فهمم.)

‫(اولین وعده غذایی‌شون...)

‫(با یه تازه‌وارد تموم شد.)

‫رسیدیم

‫شب بخیر

‫شب بخیر

‫اینجاست

‫کتاب پیوندش رسید

‫حالا کتاب پیوند اون رو دارن

‫-این مال اونه ‫-آره

‫"عشق به این معنی نیست که ‫به هم زل بزنید..."

‫"بلکه یعنی با هم به یه جهت ‫نگاه کنید."

‫کتاب پیوند رو می‌خونن، ‫در حالی که می‌دونن کی نوشته‌ش

‫(تو کتاب پیوند سبز روشن،)

‫(چه جور داستانی نوشته شده؟)

‫(اون شب)

‫(ساکنین مرد...)

‫(کادوهاشون رو زیر درخت گذاشتن.)

‫کادوهایی که قبلاً خریده بودن رو ‫جمع کردن اونجا

‫کنار درخت

‫کادوهای ساکنین مرد

‫کادوها سلیقه‌شون رو نشون میده

‫(ساکنین زن چه جور کادوهایی ‫می‌گیرن؟)

‫روز آخره

‫(آخرین صبح تو ایتالیاست.)

‫فکر کنم خیلی راحت‌تر شده

‫بیشتر با هم حرف زدیم

‫-آره ‫-خوشحالم می‌شنوم

‫در مورد هانول که خیلی درسته ‫امروز صبح گفت،

‫-"سلام. " ‫-"سلام."

‫امروز صبح بهم سلام کرد

‫-سلام کرد؟ ‫-آره

‫گفتم: "سلام."

‫خیلی طبیعی باهام خودمونی حرف زد

‫-من؟ ‫-آره

‫-کی این کارو کردم؟ ‫-ناراحتت کرد؟

‫چی؟ نه

‫-انگار کرده ‫-خب، من...

‫حس کردی داشت به چالش می‌کشیدت ‫یا همچین چیزی؟

‫راستش، ‫وقتی یکی باهام خودمونی حرف می‌زنه،

‫-باعث میشه راحت‌تر باشم ‫-منم همین‌طور

‫-اگه یکی باهات خودمونی حرف بزنه؟ ‫-آره

‫-می‌فهمم ‫-اینطوره؟

‫آره

‫خیلی خوبه...

‫-وقتی بقیه اول این کارو با من می‌کنن ‫-باحال به نظر میاد

‫قبل از اینکه سنمون رو بگیم،

‫-می‌تونستیم با هم خودمونی حرف بزنیم ‫-از الان خودمونی حرف بزنیم؟

‫با هم خودمونی حرف می‌زنیم،

‫-و بعد سنمون رو می‌گیم ‫-خوبه

‫من با خودمونی حرف زدن ‫موافقم

‫منم با خودمونی حرف زدن ‫موافقم

‫-همه با این موافقن؟ ‫-آره. خوبه

‫منم موافقم

‫(بعد از صبحانه)

‫داری چیکار می‌کنی؟

‫صبحونه زیاد خوردم،

‫واسه همین دارم یه کم آنزیم می‌خورم ‫تو هم می‌خوای؟

‫-ممنون ‫-این از فارو درست شده

‫-تو ۱، ۲، ۳ ‫-تو ۱، ۲، ۳

‫-بازش کنیم ‫-تادا

‫-خیلی بامزه‌ست ‫-بامزه‌ست

‫"اولین قرار رسمی؟ "

‫یه سوال دارم. اون چیه؟

‫آه، اون. رودخونه‌ست

‫-این خیلی قشنگه، مگه نه؟ ‫-آره

‫-اینم همین‌طور ‫-این چیه؟

‫خودکار، مداد، و یه دفترچه

‫-می‌فهمم ‫-پاکت نامه هم هست

‫اینا مداد رنگی‌ان

‫خیلی بامزه‌ست

‫-مداد رنگی؟ ‫-آره

‫-بامزه‌ست ‫-فکر نمی‌کنی...

‫-می‌فهمن از کیه؟ ‫-این شبیه کاشیه

‫-وای، این خیلی بامزه‌ست ‫-برعکسه

‫خیلی خفنه

‫(نفس عمیق)

‫فکر کنم...

‫اینا از طرف ووجِه ست

‫-باشه ‫-می‌فهمم

‫-فکر کنم اینا از طرف ووجِه ست ‫-از طرف ووجِه؟

‫(سخت فکر کردن)

‫شاید این از طرف جی‌مینه؟

‫(فکر کردن)

‫-شاید، چان‌هیونگه؟ ‫-چان‌هیونگ؟

‫فکر کنم این از طرف چانگ‌هوانه

‫فکر می‌کنی اون از طرف چانگ‌هوانه؟

‫-سنگ، کاغذ، قیچی ‫-دارن اینکارو می‌کنن که اول انتخاب کنن؟

‫-سنگ، کاغذ، قیچی ‫-خدای من

‫-یه بار دیگه انجام بدیم؟ ‫-نه، اشکال نداره

‫-تو اول برو ‫-بفرما

‫(با دقت)

‫(اون برش می‌داره.)

‫نمی‌خوان اون...

‫-اونی که می‌خوان رو برداره ‫-آره

‫من اینو انتخاب می‌کنم

‫-ماگ بابانوئل؟ ‫-من اینو انتخاب می‌کنم

‫ولی نمی‌دونن از کیه

‫-من اینو انتخاب می‌کنم ‫-اونو؟

‫(لوازم‌التحریر و کارت پستال)

‫هانول چی؟

‫(نوبت هانوله.)

‫(عصبی)

‫من اینو انتخاب می‌کنم

‫(هانول رود آرنو رو انتخاب کرد.)

‫رود آرنو

‫(آخری به جی‌وون می‌رسه.)

‫بریم ببینیم حدسامون درسته یا نه

‫-آره ‫-باشه

‫خیلی سخته حدس بزنی از کیه

‫منم همین‌طور فکر می‌کنم

‫(آرایش کردن)

‫(امروز دارن بیشتر برای ‫آماده شدن تلاش می‌کنن.)

‫(برای یه قرار رمانتیک...)

‫(درخشان)

‫قشنگه

‫(اولین قرار رسمی شروع میشه.)

‫نمی‌تونم صبر کنم تا اینو ببینم

‫منتظرشم

‫(لبخند زدن)

‫(مرکز شهر فلورانس نم‌نم بارون می‌باره.)

‫-وای، فوق‌العاده‌ست ‫-هانول خیلی خوشگله

‫(اون منتظر کسیه که ‫قراره کنارش قدم بزنه.)

‫(امروز صبح)

‫(من اینو انتخاب می‌کنم.)

‫(اون هنر فلورانس رو انتخاب کرد.)

‫از طرف جی‌مین؟

‫اینو انتخاب کرد، ‫چون فکر می‌کرد از طرف جی‌مینه؟

‫نمی‌تونم صبر کنم تا اینو ببینم

‫(آیا کسی که منتظرشه ‫امروز پیداش میشه؟)

‫کیه؟

‫(این مرد...)

‫(داره به سمتش قدم می‌زنه.)

‫کیه؟

‫(قرار هانول با جی‌مینه.)

‫چرا...

‫-چیه؟ ‫-وای، تو بودی، هانول

‫خدای من

‫(دستپاچه شده)

‫وای خدای من

‫هول شدم

‫فکر کنم زیادی باهات راحت شدم ‫معذرت می‌خوام

‫-پس تو بودی ‫-چته؟

‫غافلگیر شدم

‫خدای من. واقعاً ازت خوشم میاد، هانول

‫به نظرم شبیه زوج نیستن

‫-هنوز نمی‌دونیم ‫-خب...

‫فکر کنم هانول یه کم ‫به جی‌مین علاقه داره

‫(داره؟)

‫می‌خواستم باهات صحبت کنم

‫راستی، من واقعاً اینو دوست دارم

‫-دوست داری؟ ‫-آره

‫واقعاً؟

‫راستش، به این فکر نکرده بودم که...

‫با تو برم سر قرار. پس...

‫چرا نه؟

‫-چون خیلی راحتی؟ ‫-خب...

‫فقط نمی‌تونستم تصورش کنم

‫-اینطوره؟ ‫-واسه همین از دیدنت غافلگیر شدم

‫خب، معذرت می‌خوام

‫-اگه ناراحتت کردم ‫-نه، ناراحتم نکرد

‫پس غافلگیرکننده بود

‫-جی‌مین خیلی رکه در موردش ‫-آره

‫خیلی با هم حرف نزدیم، ولی...

‫ولی فکر می‌کنی خیلی صمیمی شدیم؟

‫خیلی با من راحتی؟

‫-نمی‌دونم چرا، ‫-بله؟

‫ولی پیشت احساس راحتی می‌کنم

‫فکر کنم پیش تو خیلی راحت بودم، ‫هانول

‫چرا؟

‫انگار داشتم باهات مثل ‫یکی کوچیکتر از خودم رفتار می‌کردم

‫-و... ‫-من دارم باهات اینجوری رفتار می‌کنم؟

‫نه، منم که این کارو می‌کنم

‫گفتی انگار ‫دوست کوچیکترت بودم

‫آره. ولی...

‫وقتی با خانما راحت میشم،

‫معمولاً آخرش باهاشون دوست معمولی میشم

‫می‌فهمم

‫-نمی‌خوام این کارو بکنم، ولی... ‫-می‌فهمم

‫این حسی بود که به تو داشتم

‫-واقعاً؟ ‫-آره

‫من که خیلی باهات راحت نیستم، ‫البته

‫ولی اینطور به نظر میاد

‫نمی‌تونی در موردش مطمئن باشی

‫من کادو رو انتخاب کردم، چون می‌دونستم از طرف توئه

‫-می‌دونستی منم؟ ‫-آره

‫-نقاشی؟ ‫-آره. نقاشی

‫-می‌فهمم. پس باعث شدن انتخابش کنی ‫-آره

‫-یعنی مستقیم میره سراغش؟ ‫-مستقیم داره میره سراغش

‫-ببینیم هانول چیکار می‌کنه ‫-باشه

‫نمی‌تونم صبر کنم تا اینو ببینم

‫(من کادو رو انتخاب کردم، ‫چون می‌دونستم از طرف توئه.)

‫-می‌دونستی منم؟ ‫-آره

‫-نقاشی؟ ‫-آره. نقاشی

‫-می‌فهمم. پس باعث شدن انتخابش کنی ‫-آره

‫چه‌اون اول رفت

‫-پس اون اول رفت ‫-آره

‫-نفر دوم کی رفت؟ ‫-جه‌یون دوم رفت

‫-جه‌یون دوم رفت ‫-آره

‫-و سومین... ‫-سومین نفر من بودم

‫این یعنی تو فقط یکی از ۲ تای ‫باقی‌مونده رو انتخاب کردی؟

‫راستش، از اول می‌خواستم ‫اینو انتخاب کنم

‫-واقعاً؟ ‫-آره

‫می‌تونستم ببینم که تو بودی...

‫که اون کادو رو انتخاب کردی

‫(یه جورایی می‌دونست از طرف جی‌مینه.)

‫-اینطوره؟ ‫-آره

‫-در مورد اون نقاشی... ‫-بله؟

‫(در مورد اون نقاشی...)

‫-من با جه‌یون سر قرار بودم ‫-آره

‫و فکر کنم جه‌یون میدونه ‫من چه کادویی گرفتم

‫ممنون

‫(دیشب، جی‌مین و جه‌یون ‫کادوهاشون رو از یه مغازه گرفتن.)

‫صبر کن

‫-چرا دنبالم اومدی؟ ‫-خریدی‌ش؟

‫من دنبالت نیومدم

‫-پس جه‌یون حتماً می‌دونسته چی بوده ‫-چی؟

‫-آره ‫-چرا دنبالم اومدی؟

‫من اول اومدم اینجا

‫می‌فهمم

‫فکر کنم جه‌یون از قرار دیشب خوشش نیومده

‫خب، جه‌یون هم شاید بخواد با یکی دیگه بره سر قرار

‫راست میگی ‫اینجا باید آزادانه این کارو بکنیم

‫هانول کوتاه نیومد

‫اصلاً از این موضوع ناراحت نشده

‫-ولی مسئله اینه، ‫-ولی...

‫-جی‌مین فقط به جه‌یون علاقه داره ‫-آره

‫فکر کنم هانول یه انرژی خاص خودش رو داره

‫فکر نکنم وقتی با چان‌هیونگ بود اینو نشون داده باشه

‫(ممکنه درست باشه؟)

‫بیا امروز کلی غذای خوشمزه بخوریم

‫خوبه. چون روز آخره...

‫(رستوران استیک تو فلورانس که به استیک تی-بُن‌اش معروفه)

‫-سلام ‫-اونجا

‫(رستوران استیک تو فلورانس که به استیک تی-بُن‌اش معروفه)

‫-اینجا خیلی قشنگه ‫-می‌دونم

‫فکر کنم انتخاب خوبی کردی

‫-بیا اینجا یه غذای حسابی بخوریم ‫-آره

‫سرما رو هم از تنمون بیرون کنیم

‫(متوجه شدن)

‫(جه‌یون کادوی یکی دیگه رو انتخاب کرد.)

‫به خاطر داروی تب‌بره؟

‫تو فکرشه

‫من که حالم خوبه، البته

‫(نگران)

‫کمکت می‌کنم حالت بهتر شه

‫دیدی؟ با وقتی که با چان‌هیونگه فرق داره، نه؟

‫-خدای من ‫-نه؟

‫کمکت می‌کنم حالت بهتر شه

‫(کمکت می‌کنم حالت بهتر شه.)

‫-این منو به کره‌ایه ‫-صبر کن

‫-هست ‫-نه؟

‫-خیلی خوبه ‫-معروفه، مگه نه؟

‫-چی؟ ‫-آلبرتو؟

‫آلبرتوئه

‫-عجب سرآشپز معروفیه ‫-آره، تو تلویزیون کره میاد

‫اینو در نظر نگرفته بودم ‫وقتی اینجا رو انتخاب کردم

‫فوق‌العاده‌ست. بهترین جا رو انتخاب کردی

‫-آره ‫-خیلی با ملاحظه‌ای

‫بین سس خامه‌ای و گوجه کدومو ترجیح میدی؟

‫-من معمولاً سس خامه‌ای ترجیح میدم ‫-منم همین‌طور

‫-راستش من سس خامه‌ای دوست دارم ‫-بهم میان

‫تو...

‫اون سفیده‌ هستی، مگه نه؟

‫لو رفت

‫-اینطور فکر می‌کنی؟ ‫-آره

‫فقط می‌تونه تو باشی

‫یکی از عبارت‌هایی که به نظرم خنده‌دار بود...

‫این بود که وقتی لاس می‌زدی،

‫اول به یه مرد نزدیک می‌شدی...

‫و جوری رفتار می‌کردی که انگار علاقه‌ای نداری ‫اون تویی؟

‫می‌خوای ببینی؟

‫(دستپاچه)

‫می‌خوای رو من امتحانش کنی؟

‫فکر کنم به اندازه کافی بهت نزدیک شدم

‫خب، تو به همه نزدیک شدی

‫من اینطور حس کردم. اشتباه می‌کنم؟

‫این نون رایگانه

‫دیگه گیجم نکن

‫داری دستپاچه‌ام می‌کنی

‫من اینجام تا با تو برم سر قرار، جی‌مین

‫از لحظه‌ای که اون کادو رو دیدم

‫خیلی رکه

‫هرچه سریع‌تر انتخابش کردم

‫-واقعاً؟ ‫-و می‌تونستیم...

‫کادوها رو عوض کنیم

‫و هیچ‌کس نخواست، درسته؟

‫من حتی نمی‌خواستم عوضش کنم

‫اونا از "هارت سیگنال" رک‌ترن

‫حس کردم که تو داشتی...

‫با من...

‫-مثل یه دوست رفتار می‌کردی ‫-واقعاً؟

‫هیچ‌وقت ندیدی باهات لاس بزنم؟

‫با من؟

‫تو چشمات نگاه کردم ‫و توجه کردم

‫تو تو چشمای همه نگاه می‌کنی

‫همه نه

‫-واقعاً؟ ‫-آره

‫(فکر کردن)

‫(عصر روز اول)

‫من فقط چشم تو چشم شدم...

‫با تو

‫آره، همه‌مون دیدیم

‫جی‌مین اون موقع زیادی مشغول نگاه کردن به جه‌یون بود

‫(دیشب)

‫(نیشخند)

‫-خیلی زیاد چشم تو چشم شدیم ‫-نه؟

‫چشماشو ببین!

‫(نمی‌دونه چیکار کنه.)

‫منو به چشم دوستت نبین

‫(منو به چشم دوستت نبین.)

‫وای خدای من!

‫تشنه‌ته؟

‫(شوکه)

‫وای خدای من!

‫(خیلی دستپاچه شده!)

‫خیلی باحاله

‫تو قرار با چان‌هیونگ گرمکن پوشیده بود،

‫و این دفعه لباس رزمش رو پوشیده

‫(چه دقیق.)

‫راست میگی

‫(چطور یه مرد رو اغوا می‌کنه)

‫ممنون

‫-این سوپشونه؟ ‫-خیلی زیاده

‫-می‌تونستیم فقط یکی سفارش بدیم ‫-آره

‫-نوش جان ‫-ممنون

‫وقتی سرما خوردی باید اینو بخوری

‫این نونه؟

‫فکر کنم زیرش نونه

‫فقط بریدنش حس متفاوتی داره

‫خیلی نرمه

‫نرم‌ترین گوشتیه که تا حالا خوردم

‫رستوران عالی‌ای انتخاب کردی

‫جدی میگم

‫به عنوان ابرقدرتت چی نوشتی؟

‫من؟

‫یه چیزی در مورد ‫تبدیل ضعف‌ها به نقاط قوت بود؟

‫بود؟ مطمئن نیستم

‫(من توانایی تبدیل ‫نقاط ضعف آدما به نقاط قوت رو دارم.)

‫فکر کنم معلومه

‫نظرت در موردش چیه؟

‫عجب ابرقدرت فوق‌العاده‌ایه

‫نگران بودم، البته

‫به نظر می‌رسید که تو ‫به جه‌یون علاقه داری

‫(دستپاچه)

‫انگار اون انتخاب مورد علاقه‌ات بود

‫-حرکت خوبی بود ‫-خیلی رکه

‫خیلی حال میده!

‫(احساس رضایت)

‫انگار اون انتخاب مورد علاقه‌ات بود

‫-به نظر من تو علاقه‌مندی ‫-چی باعث میشه اینو بگی؟

‫از طرز نگاه کردنت بهش

‫(چی؟)

‫غافلگیر شده

‫وقتی داری نگاش می‌کنی ‫خیلی مجذوب به نظر میای

‫-من؟ ‫-این مشاهدات منه

‫چطوری نگاش می‌کنم؟

‫حتی وقتی داری باهاش مهربون رفتار می‌کنی،

‫اینجوری نگاش می‌کنی و میگی: ‫"یکی می‌خوای؟ "

‫-ولی هیچ‌وقت با من این کارو نمی‌کنی ‫-من با تو چطور رفتار کردم؟

‫حتی هیچ‌وقت بهم پیشنهاد ندادی

‫انگار داشتی فکر می‌کردی: ‫"مطمئنم خودش می‌تونه بخوره."

‫سعی کن از الان با من مهربون‌تر باشی، باشه؟

‫(سعی کن از الان با من مهربون‌تر باشی.)

‫نمی‌دونستم متوجه اون شدی

‫ولی...

‫جه‌یون...

‫باعث میشه من...

‫یه کم کنجکاو بشم

‫کنجکاوم بفهمم ‫چه جور آدمیه،

‫ولی در عین حال آرومه

‫واسه همین حس می‌کنم باید هواشو داشته باشم

‫فکر کنم اینم بی‌تاثیر نیست

‫پس، وقتی دیروز سر قرار بودیم...

‫(فکر کردن)

‫(اولین قرار جی‌مین و جه‌یون)

‫(نزدیک)

‫(وقتی جی‌مین با جه‌یون بود،)

‫(به کوچکترین چیزها می‌خندید.)

‫(نگاه دزدکی)

‫(و کنجکاو نگاه خالی‌اش بود.)

‫خیلی پیچیده‌ست

‫لذت بردم

‫امیدوارم از قرار امروز هم لذت ببری

‫بیا از دیروز بیشتر خوش بگذرونیم

‫خیلی پرمعنا به نظر میاد

‫اینو میگم چون حسودیم میشه

‫(امروز صبح)

‫-گفتی حالت خوب نیست. خوبی؟ ‫-آره

‫نه، نیستم

‫-داروتو خوردی؟ ‫-آره. ممنون که پرسیدی

‫-شنیدم مریضی ‫-شنیدم مریضی

‫-فکر کنم دیشب بهمون سخت گذشت ‫-فکر کنم

‫(اون اتفاقی مکالمه‌شون رو شنید.)

‫-دارو خوردی؟ ‫-باید زودتر بیدار می‌شدم

‫-من قبلاً دارو خوردم ‫-من هنوز نخوردم

‫داروتو بخور

‫(اون دید که جی‌مین داره هوای جه‌یون رو داره.)

‫این مثل یه سریاله

‫امروزم هواشو داشتی

‫(ااها)

‫لطفاً دیگه باعث نشو حسودیم بشه

‫"دیگه باعث نشو حسودیم بشه؟ "

‫تشنه‌ته؟

‫(جا خورده)

‫خب...

‫خیلی مصمم به نظر میای

‫مصممی منو هول کنی، ‫نه؟

‫قبلاً، خیلی راحت بودم

‫الان معذبی؟

‫یه کم تنش هست

‫اصلاً مضطرب به نظر نمیای

‫-این حالت مضطرب منه ‫-اینطوره؟

‫(هی به جی‌مین زل می‌زنه.)

‫فکر کنم دارم گیج میرم

‫(زل زدن)

‫دارم گیج میرم

‫جی‌مین نمی‌تونه نگاش کنه

‫(روشو برمی‌گردونه)

‫قلبت داره می‌لرزه، نه؟

‫نه؟

‫می‌خوام که نگه داری...

‫یه مقدار ثابت هیجان دوپامینی رو برام

‫الان چطور؟

‫-خیلی زیاده ‫-هست؟ باشه

‫برات آروم‌ترش می‌کنم

‫(نفس عمیق کشیدن)

‫(گیج)

‫احتمالاً داری حس می‌کنی...

‫یه هیجان دوپامینی بیشتر چون نمی‌تونیم از گوشی‌هامون استفاده کنیم

‫با وقتی که اول منو دیدی فرق داره؟

‫بین وقتی اول منو دیدی و الان؟

‫(نگاهش رو می‌دزده)

‫باید تو چشمام نگاه کنی

‫(چشماشو می‌چرخونه)

‫فقط اینه که خیلی جسورانه نگاهم می‌کنی

‫اگه مردم ازم بپرسن قرار امروز چطور بود،

‫نمی‌تونم جواب بدم

‫بگو مجذوب من شدی

‫(گیج)

‫(مدام داره با جذابیتش بمبارونش می‌کنه.)

‫اینا جذابیت‌هاییه که روز آخر می‌بینی

‫-واقعاً تاثیرگذاره ‫-آفرین، هانول

‫-خیلی باحاله ‫-فوق‌العاده‌ای

‫-خیلی جذابه ‫-طرفدارش شدم

‫(الان طرفدار هانوله.)

‫باید تو قرار امروز اینجوری باشی تا بعداً حسرت نخوری

‫فکر نکنم بتونم باهات غذا بخورم

‫-زیاده‌روی می‌کنم؟ ‫-حس می‌کنم الان دل‌درد می‌گیرم

‫دل‌درد؟

‫چت شده؟ یهو چرا عوض شدی؟

‫عوض نشده

‫باید اینجوری می‌بود

‫(فکر کردن)

‫(چرا خیلی جسورتر از قبل شده؟)

‫می‌خوای استراحت کنی؟

‫-من؟ ‫-آره

‫-خسته به نظر میای ‫-زیاد نخوابیدم

‫نه؟ خسته‌ای

‫معلومه؟

‫نه

‫فرصتی نداشت

‫به نظر می‌رسید...

‫داری سعی می‌کنی...

‫یواش یواش بقیه رو بشناسی

‫ولی با من خیلی صمیمی بودی،

‫واسه همین فکر کردم منو فقط به چشم یه دوست دختر معمولی می‌بینی

‫پس، فکر کردم، "این درست نیست."

‫-صادقه ‫-آره

‫یه بخشیش به خاطر همینه

‫نمی‌خواستم،

‫ولی دیشب قبل خواب بهش فکر کردم

‫فهمیدم که اسمت رو بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم گفتم

‫(دیشب)

‫(اسمی که قبل خواب به ذهنش رسید)

‫جی‌مین گفت شراب سفید ترجیح میده

‫نمی‌دونم جی‌مین چند سالشه

‫(روز دوم)

‫نمی‌دونم جی‌مین لذت برد یا نه

‫هی اسم اون میدون رو می‌آورد

‫(روز سوم)

‫باید برم بپرسم جی‌مین چقدر لذت برد

‫الان با جی‌مین از همه راحت‌تری؟

‫جی‌مین گفت...

‫که من از همه بزرگتر به نظر میام

‫(روز چهارم)

‫حس می‌کنم جی‌مین از همه کوچیکتره

‫بین مردا منظورمه

‫-من؟ ‫-آره

‫-اسم منو زیاد گفتی؟ ‫-آره

‫(بالاخره فهمید...)

‫(احساسات هانول نسبت بهش رو.)

‫هانول صادق به نظر میاد

‫خوبه. داره رک حرف می‌زنه

‫احساسات هانول نسبت بهش خیلی عمیق بود

‫-از اول ‫-آره

‫-از همون اول بهش علاقه داشته ‫-آره

‫داشته زیر نظرش می‌گرفته

‫فکر کنم داره احساساتش رو بدون فشار آوردن بهش میگه

‫(شجاعتت رو تحسین می‌کنم.)

‫(خیابونی تو فلورانس آخر شب)

‫فلورانس قطعاً شهر شبه

‫می‌دونم، نه؟

‫-با بارون باحال‌تره ‫-آره، دوست دارم

‫-الان دارن با هم خودمونی حرف می‌زنن ‫-آره

‫انگار خودمون تنهایی اومدیم سفر

‫مثل فیلم "پیش از طلوع"

‫نگران بودم چون گفتی مریضی

‫-فکر کردم می‌بینمت ‫-آره

‫-می‌تونم خودمونی حرف بزنم؟ ‫-حتماً

‫فکر کردم می‌بینمت

‫گفتی اولین بارته میای ایتالیا، درسته؟

‫به اندازه کافی جاها رو دیدی؟

‫تونستم روز آخر رو با تو بگذرونم، جی‌مین

‫هی داری...

‫-ماه رو ببین ‫-خدای من

‫-اینجا؟ ‫-بیا اینجا بشینیم

‫-اوه، واقعاً داغه ‫-داغه، نه؟

‫بالاخره حس می‌کنم تو ایتالیام

‫منم همین‌طور

‫کی دوباره برمی‌گردم اینجا؟

‫جی‌مین انگار تو فکر عمیقیه

‫این اولین بارته...

‫-تو فلورانسی، درسته؟ ‫-آره

‫اگه نوازنده‌های خیابونی بودن،

‫بیشتر دوست داشتی

‫یه چیزی حدود ۲۰ درصد کم داره

‫-چون موسیقی نیست؟ ‫-آره

‫برای تو منظورمه

‫(زل زدن)

‫داره زل می‌زنه!

‫وقتی بهم زل زدی به چی فکر می‌کنی؟

‫فقط دارم صورتت رو نگاه می‌کنم

‫-بدون هیچ فکری؟ ‫-آره

‫چشمات الان دارن برق می‌زنن

‫-چشمای تو هم همین‌طور ‫-واقعاً؟

‫حرفاشون خیلی...

‫اینو تو بهم دادی، جی‌مین

‫-دوستش داری، البته؟ ‫-آره. قطعاً

‫واقعاً بامزه بود

‫عالی‌ترینشو خریدی

‫مشکلی نداری نگهش دارم، درسته؟

‫نه. و خوشحالم که دوستش داری

‫می‌خوای اینو ببینی؟

‫-لامپ؟ ‫-آره

‫خوبه

‫(شگفت‌زده)

‫خیلی بامزه‌ست

‫-عاشقشم ‫-هستی؟

‫دقیقاً سلیقه منه

‫دفعه بعد یه بهترشو برات می‌گیرم

‫حتماً

‫تیپت چیه؟

‫چه جور زنی دوست داری؟

‫زنی با یه جور ظرافت کلاسیک

‫ظرافت کلاسیک مورد سختیه

‫می‌خوام با وقار...

‫و عمیق حرف بزنه

‫می‌دونی، کسی که...

‫با شخصیت باشه، باید بگم؟

‫-کسی که باکلاس باشه رو دوست داری ‫-آره

‫کلاس

‫به نظرم همچین آدمایی قابل تحسینن

‫و به عنوان یه انسان دیگه جذبشون میشم

‫از نظر رمانتیک هم همین‌طور

‫سعی می‌کنم همچین آدمی باشم، ولی...

‫خب، می‌دونم اینجوری نیستم، ولی...

‫جین واقعاً بهت میاد

‫-چی؟ ‫-جین

‫-اون پیرهن جین ‫-پیرهن جینم؟

‫آره

‫و من قهوه‌ای دوست دارم

‫فکر نکنم تا حالا اینجا پوشیده باشم

‫چی؟

‫(با ابروهاش حرف می‌زنه)

‫اون چی بود الان؟

‫"قهوه‌ای؟ قهوه‌ای خوبه."

‫داشتم اینو می‌گفتم

‫داشتم فکر می‌کردم ‫الان اشتباه دیدم یا نه

‫(گیج)

‫یه کم لاس بزن

‫من؟

‫بهت گفتم بلد نیستم لاس بزنم

‫چطور می‌تونی اینو بگی...

‫بعد از چیزی که نوشتی؟

‫حرفات اعتماد به نفست رو ثابت می‌کنه

‫فقط وقتی موقعیتش ایجاب کنه

‫به نظر میای کسی باشی ‫که بامزه و شیرینه

‫-چرا اینطوره؟ ‫-فقط این حس رو می‌گیرم

‫-پیش تو بامزه بودم؟ ‫-چی؟

‫پیش تو بامزه بودم؟

‫نه واقعاً، ولی اون لحن رو داری

‫-طرز حرف زدنم؟ ‫-آره

‫البته، ‫وقتی با دوست‌دخترم هستم بامزه بازی درمیارم

‫دوست دارم لبخندش رو ببینم

‫کنجکاوم

‫خب...

‫آدم حسودی هستی؟

‫-من؟ ‫-آره

‫-فکر می‌کردم نیستم ‫-آره

‫-ولی هستم ‫-بده؟

‫نمی‌ذاری دوست‌دخترت تو جدا کردن برگ پریلا به بقیه کمک کنه

‫البته که اجازه میدم

‫-میدی؟ ‫-برام مهم نیست

‫می‌تونه زیپ لباس یه مرد دیگه رو ببنده؟

‫دیوونگیه

‫-تو اجازه میدی؟ ‫-عمراً

‫منم نمی‌خوام دوست‌پسرم تو قضیه برگ پریلا به زن دیگه‌ای کمک کنه

‫می‌فهمم

‫می‌خوای فقط به تو اهمیت بده

‫ترجیح میدم اینطور باشه، آره

‫شرط می‌بندم دائماً با هم خواهید بود

‫منم معمولاً به دوست‌دخترم می‌چسبم

‫اینطوره؟

‫حتی بیشتر کنجکاو شدم

‫(درست همون موقع، مثل یه صحنه از فیلم،)

‫-یهو صدای موسیقی شنیدم ‫-خدای من

‫(موسیقی شروع به پخش می‌کنه.)

‫خیلی رمانتیکه، نه؟

‫-با این، شب عالی میشه ‫-آره

‫نه؟

‫آخرین کریسمس

‫چه خبره؟

‫(حرفشون رو قطع می‌کنن تا به موسیقی گوش بدن.)

‫-عالیه ‫-چی؟

‫-عاشقشم ‫-منم همین‌طور

‫آره

‫از سفرمون لذت بردی؟

‫آره

‫آخِی

‫(احساسات هانول به جی‌مین رسید؟)

‫خب

‫(نمی‌تونن جلوی آه کشیدنشون رو بگیرن.)

‫باید عینکم رو بردارم ‫سرم داره می‌ترکه

‫-وای خدای من ‫-اوه، نه

‫-سرم درد می‌کنه ‫-آخه چی...

‫دیدیم؟

‫مگه میشه یه مرد اینقدر سرد پیشنهاد ‫یه زن رو رد کنه؟

‫خیلی بعید می‌دونم

‫اگه اون جلوی من بود،

‫(زبونش بند اومده)

‫برام خیلی سخت میشد

‫-گیجم می‌کرد ‫-دقیقاً

‫شقیقه‌هام درد می‌کنه

‫علاوه بر این، ‫امشب آخرین شبشونه تو ایتالیا

‫اون فرصتی پیدا نکرد تنها باشه...

‫-پیدا نکرد ‫-با جی‌مین

‫پس رویکرد درستی بود که کارت‌هاش رو رو کنه...

‫تو اون لحظه

‫همچنین، این باعث میشه جی‌مین...

‫کلی فکر و خیال تو پرواز برگشت به سئول داشته باشه

‫-بهترین کاره ‫-همچنین، ما نمی‌دونیم...

‫جه‌یون شب رو با کی می‌گذرونه،

‫ولی اگه هر کی که باهاشه بتونه تحت تاثیر قرارش بده،

‫جی‌مین...

‫ممکنه دلش به روی هانول باز بشه

‫آره

‫فقط جذاب‌تر شده

‫ولی اون اولین قرار بود، درسته؟

‫درسته

‫حس می‌کنم یه قرار قوی‌تر هم در راهه

‫بعدی اولین قرار چه‌اونه

‫اولین کسی که روز رو باهاش می‌گذرونه کیه؟

‫ببینیم

‫خیلی باحاله

‫(یه بعد از ظهر بارونی)

‫(زیر بارون،)

‫(منتظر قرارشه.)

‫ما چیز زیادی در مورد چه‌اون نمی‌دونیم، ‫از جمله شخصیتش

‫نمی‌دونم کیه

‫(اولین قرارش کی خواهد بود؟)

‫اگه چان‌هیونگ باشه باحال میشه

‫صبر کن

‫(از دور، مردی به چه‌اون نزدیک میشه.)

‫-سلام ‫-وای، سلام

‫سلام

‫(اولین قرار چه‌اون، چان‌هیونگه.)

‫داشتم فکر می‌کردم کی می‌تونه باشه

‫-درست گفتی ‫-چان‌هیونگه

‫این اوضاع رو جالب می‌کنه

‫کنجکاوم

‫-آره ‫-احتمالاً هیچ ایده‌ای نداشتی

‫-اصلاً نمی‌دونستم ‫-نه؟

‫راهی برای فهمیدنش نبود

‫اون ماگ تو بود، مگه نه؟

‫-ماگ بابانوئل ‫-درسته

‫چه‌اون انتخابش کرد، ‫چون فکر می‌کرد مال...

‫-چان‌هیونگه ‫-آره

‫(کلی فکر پشت این هدیه بوده.)

‫(کادوی چان‌هیونگ ماگ بابانوئل بود.)

‫-کادو... ‫-انتخابم بر اساس اون بود

‫-اونو انتخاب کردی ‫-آره

‫می‌فهمم

‫خدای من

‫منتظرت گذاشتم؟

‫نه زیاد. خوبم

‫-هستی؟ ‫-آره، خوبم

‫امروز یه کم سرده، البته

‫لبخند قشنگی داره

‫-من... ‫-بله؟

‫-انتظار اینو نداشتی؟ ‫-راهی برای فهمیدنش نبود

‫درسته

‫(قرار چان‌هیونگ با چه‌اون غیرمنتظره بود.)

‫-یه سرمایه‌گذار و یه مدیرعامل استارتاپ ‫-آره

‫یه پژوهشگر اقتصادی و یه مدیرعامل استارتاپ

‫-بهم میان ‫-دقیقاً همینو بگو

‫ترکیب خوبیه

‫چان‌هیونگ زن‌هایی رو ترجیح نمیده...

‫مثل چه‌اون که شاد و سرزنده‌ان؟

‫-درسته ‫-آره

‫ببینیم امروزش چطوره

‫-می‌بینیم چقدر فرق می‌کنه ‫-آره

‫(سن جیمینیانو:)

‫(شهری قرون وسطایی در توسکانی...)

‫(که جزو میراث جهانی یونسکو است...)

‫(که به برج‌هاش معروفه)

‫این همون جای معروفه؟

‫شنیدم یه جلاتوفروشی معروف هست

‫اینطوره؟

‫-اینجا... ‫-نوشته "معروف‌ترین جلاتو."

‫-بعداً یه کم بگیریم؟ ‫-بعداً می‌گیریم

‫می‌تونیم همین الان بگیریم

‫-هر طور مایلی ‫-پس بگیریم؟

‫-من پایه‌ام ‫-خوبه

‫-تو رو ببین ‫-عاشقشم

‫-حتماً جلاتو دوست داری ‫-خیلی طرفدارشم

‫در واقع، خوره‌شم

‫-اینطوره؟ ‫-آره

‫پس بیا الان بخوریم به جای بعداً

‫-همین الان بخوریم؟ ‫-خوبه

‫-سلام ‫-سلام

‫-سلام ‫-بعد از ظهر بخیر

‫خودش رو یه خوراک‌باز جدی معرفی کرد

‫درسته

‫چان‌هیونگ با ملاحظه‌ست، مگه نه؟

‫همه چی عالی به نظر میاد

‫این فوق‌العاده به نظر میاد

‫می‌خوای برای منم انتخاب کنی؟

‫می‌تونی هر چهار طعم رو برای امتحان انتخاب کنی

‫من احتمالاً از هر طعمی لذت می‌برم

‫واقعاً؟ عاشقشم

‫وای خدای من. این فوق‌العاده‌ست

‫-بامزه‌ست ‫-این خوشحال‌ترین حالتیه که ازت دیدم

‫-نمی‌دونی چقدر ‫-نه؟

‫عاشقشم

‫می‌تونم ریکوتا و بلوبری بگیرم؟

‫-بله ‫-انگلیسیشم روونه

‫و...

‫(چه‌اون با انگلیسی روان سفارش میده.)

‫باغ ایتالیایی

‫-ممنون ‫-ممنون

‫-خیلی خوب به نظر میاد ‫-ممنون

‫عکس رو گرفتم

‫تو با پارتنرت اینجوری عکس نمی‌گیری؟

‫درسته

‫(اولین قرار، اولین عکس)

‫(هر دو یه گاز می‌زنن.)

‫-چطوره؟ ‫-قطعاً عالیه

‫-وای خدای من، خیلی خوبه ‫-خوشحالم می‌شنوم

‫تو کره دنبال جلاتوفروشی می‌گردی؟

‫آره

‫-می‌فهمم ‫-من قطعاً عاشق جلاتو‌ام

‫-واقعاً؟ ‫-وقتی تو ایتالیا سفر می‌کردم،

‫روزی سه تا می‌خوردم

‫-وقتی می‌خنده خیلی بامزه‌ست ‫-من به هوای سرد حساسم،

‫ولی این باعث نمیشه از جلاتوم دور بمونم

‫(بامزه‌ست.)

‫وقتی داشتیم رد می‌شدیم،

‫جوری به اینجا نگاه می‌کردی ‫که انگار می‌خواستی با چشمات سوراخش کنی،

‫و می‌گفتی "هی، جلاتوئه!"

‫-انقدر تابلو بود؟ ‫-آره

‫وای خدای من

‫(وقتی چه‌اون جلاتوفروشی رو دید،)

‫این همون جای معروفه؟

‫(جلوی اون وایساد.)

‫(شاد)

‫(لبخند می‌زنه انگار که اون براش بامزه‌ست.)

‫-اوه، نه. همه دارن دودل میشن ‫-پس...

‫چان‌هیونگ اون رو بامزه می‌بینه

‫در حال حاضر، فقط دیدیم ‫چان‌هیونگ خودش بوده

‫ذاتاً مهربونه

‫-نذار این گولت بزنه ‫-واقعاً؟

‫-یه معصومیتی تو چه‌اون هست ‫-آره

‫و چان‌هیونگ اینو دید

‫یهو در مورد یه چیزی کنجکاو شدم

‫-مدت زیادی خارج زندگی کردی؟ ‫-آره

‫-کجا؟ ‫-تو کانادا زندگی کردم

‫منم کانادا بودم

‫زیاد نه، البته. حدود شش ماه

‫-می‌فهمم ‫-خیلی چیزای مشترک دارن

‫-واقعاً؟ ‫-آره

‫من مدت زیادی اونجا زندگی کردم

‫حدود ۱۱ سال

‫(جا خورده)

‫پس بگو! لهجه انگلیسیت...

‫خدای من

‫(خجالت‌زده)

‫جذابه

‫ممکنه من...

‫-اون طعم گیلاس رو امتحان کنم؟ ‫-حتماً

‫-خیلی ازش خوردم، مگه نه؟ ‫-اشکالی نداره

‫وای خدای من

‫راحت نیست اینجوری غذا رو شریک شد...

‫-تو قرار اول ‫-نیست

‫چطوره؟

‫خوبه

‫اینم خوبه

‫من مال خودمو کامل خوردم

‫-چه بامزه ‫-این خوبه

‫-این... ‫-یه کم امتحان کردم، خوبه

‫انقدر بزرگه که ‫باید تیکه‌تیکه‌ش کرد

‫بعید می‌دونم برای تو بزرگ باشه. بیا صادق باشیم

‫-می‌تونی بخوریش، نه؟ ‫-وای، نه

‫-منو مثل خوک می‌بینی؟ ‫-اینطور نیست

‫منظورم این نیست

‫چون جلاتو دوست داری، واسه همینه

‫خیلی خوبه

‫هر دوتاشون خوشمزه‌ان

‫حتماً واقعاً عاشق خوردنه

‫آدم دلش می‌خواد برای کسایی که با اشتیاق واکنش نشون میدن، خرج کنه

‫مردا اینجورین

‫یه روز می‌مونی، درسته؟

‫آره، فقط امروز. -فقط امروز

‫ولی اون روز رو فقط با من می‌گذرونی

‫درسته؟ -دقیقاً

‫باید عاقلانه بگذرونیمش

‫امروز... -باید خوب باشه

‫اگه بخوای می‌تونی سه بار جلاتو بخوری

‫وقتی دوباره رد شدیم بخور -واقعاً؟

‫البته -تو بهترینی

‫بریم جایی که پیدا کردم؟ -حتماً

‫برنامه خوبیه -آره

‫خیلی دوست دارم

‫همیشه فکر می‌کنم چه حسی داره تو جایی مثل اینجا زندگی کنی

‫مثل یه صحنه از فیلمه

‫خیلی قشنگه -نه؟

‫اینجا... -فقط قدم زدن تو خیابونا...

‫خیلی قشنگه -این زیباست

‫(خیابونا با چراغ‌ها حتی بهتر به نظر میان)

‫چه جای قشنگی- -آره

‫(خیابونا با چراغ‌ها حتی بهتر به نظر میان.)

‫زوج شیرینی هستن

‫می‌تونیم یه نگاهی به اینجا بندازیم؟

‫البته. -ممنون

‫هر مغازه‌ای تو خیابون جذابیت خودشو داره

‫از جمله چیزایی که تو ویترینه. -می‌دونم

‫می‌دونی آرتیشو چیه؟ -آره، البته

‫می‌دونم آرتیشو چیه

‫شنیدم یه ماده اولیه آشپزی از شمال ایتالیاست

‫پدرم عاشق ایناست

‫آرتیشو. -واقعاً؟

‫به خاطر همین، بچه بودم مجبور بودم زیاد بخورم

‫دیروز که ماهی سوف سفارش دادم،

‫یکیشو سفارش دادم که با آرتیشو سرو میشد

‫از قصد؟ دوست داری؟ -آره

‫واقعاً؟

‫مثل کارشناسای غذا حرف می‌زنی

‫خب، من... -به نظر میاد...

حتی چیزای کوچیک رو دوست داری

‫دوست دارم غذایی رو امتحان کنم که باهاش آشنا نیستم

‫وقتی به کشوری سفر می‌کنم که قبلاً نرفتم،

‫غذایی رو امتحان می‌کنم که تو کره پیدا نمی‌کنی

‫منم همین‌طور. -آره

‫گوشت گوزن امتحان کردم

‫و گوشت تمساح

‫گوشت شترمرغ هم همین‌طور. -واقعاً؟

‫همه‌شو امتحان کردی؟ -آره

‫همه جور غذای خاصی رو امتحان کردم...

‫چون ماجراجوام

‫نظر من اینه

‫اگه بقیه می‌تونن بخورن، منم می‌تونم. -دقیقاً

‫مردم اون کشورا اصلاً اینو عجیب نمی‌دونن

‫دقیقاً. منم همین فکرو می‌کنم

‫می‌خوام چیزای جدید امتحان کنم،

‫واسه همین چیزی رو سفارش میدم که معمولاً پیدا نمی‌کنم

‫دوست دارم. عاشق این طرز فکرم

‫منم همین‌طورم

‫یه چیز مشترک پیدا کردن

‫خیلی بهم میان

‫حتماً همینجاست

‫همینجاست؟

‫قشنگه. -خیره‌کننده‌ست

‫خیلی قشنگه

‫ببینیم توش چیه؟ -حتماً

‫(یه بیسترو که سال ۱۹۲۷ باز شده، معروف به آبجوی دست‌ساز و پاستا راگو)

‫خوب و گرمه. -آره

‫(یه بیسترو که سال ۱۹۲۷ باز شده، معروف به آبجوی دست‌ساز و پاستا راگو)

‫امروز ساعت چند بیدار شدی؟

‫ساعت ۸ صبح

‫زیاد نخوابیدی. -نخوابیدم

‫نه؟

‫خوب خوابیدی، البته؟

‫آره. میشه گفت بیهوش شدم

‫قابل درکه. احتمالاً استرس داشتی

‫چقدر مهربونه

‫حیف شد که تو نشسته بودی...

‫اون ته. -دقیقاً

‫خوب میشد اگه باهات حرف می‌زدم،

‫واسه همین حس بدی داشتم

‫دور از هم نشسته بودیم. -می‌دونم

‫تو اون سر بودی

‫(دیشب، وقتی اولین بار همو دیدن)

‫(چان‌هیونگ و چه‌اون دورترین فاصله رو از هم داشتن.)

‫واقعاً؟

‫می‌فهمم

‫(نتونستن زیاد حرف بزنن.)

‫(چه ضدحالی.)

‫می‌دونم

‫ولی اینجا خوبه. -آره

‫موافقت کرد

‫ممنون

‫ببین چطوری چیده شده

‫ممنون. این فوق‌العاده‌ست

‫یه کم امتحان کنیم؟ -بکنیم؟

‫خوشمزه به نظر میاد

‫چیزی هست که نتونی بخوری؟

‫من تقریباً همه چی می‌خورم

‫حتی گشنیز؟

‫گشنیز می‌خورم،

‫ولی با سوپ فو دوست ندارم

‫ولی، دوست دارم گشنیز بخورم...

‫با غذای مکزیکی مثل سالسا

‫خیلی خوب می‌دونی چی دوست داری

‫فقط وقتی پای غذا وسط باشه

‫خدای من

‫(دودل)

‫وقتی پای زن‌ها وسط باشه،

‫چی تو ظاهرشون برات برجسته‌ست؟

‫در مورد من...

‫منم کنجکاوم

‫(کنجکاو)

‫من به نگاه نگاه می‌کنم

‫واقعاً؟ -آره

‫معتقدم که همه ما نگاه متفاوتی تو چشمامون داریم

‫درسته

‫وقتی دوستام پرسیدن...

‫دنبال چی تو یه مرد می‌گردم،

‫گفتم به مردمک چشمش اهمیت میدم

‫گفتم مردمک چشمش برام از همه مهم‌تره،

‫و اونا گفتن من عجیبم

‫(خنده ریز)

‫گفتن عجیبی؟ -"تو به مردمک چشمش نگاه می‌کنی؟ "

‫اینو بهم گفتن

‫(مردی که به نگاه اهمیت میده، زنی که مردمک چشم مرد رو می‌بینه)

‫(مردمک چشم...)

‫(به عنوان راهی برای لاس زدن؟)

‫منم باید ازش استفاده کنم

‫"من از اونایی که مردمک چشم شفافی دارن خوشم میاد."

‫(این حرفو نگه می‌داره چون آدم از آینده خبر نداره.)

‫خواهرت چقدر ازت بزرگتره؟

‫من یه دوقلو دارم. -چی؟

‫چی؟

‫من یه دوقلو دارم. -دوقلوی همسان؟

‫نه، ناهمسان. -ناهمسان؟

‫ولی شبیه همیم

‫(چه جالب)

‫تو خواهر برادر داری؟

‫من یه برادر دارم که یه سال ازم بزرگتره

‫رابطه‌تون خوبه؟ -خیلی صمیمی‌ایم

‫کاری که می‌کنیم در واقع شبیهه

‫اون دوستمه،

‫همدممه،

‫و همه چیز دیگه‌م

‫به نظرم عالیه. -هست

‫خواهر بزرگتر منم کسیه که به چشم همدم می‌بینمش

‫بهم میان. -خیلی چیزای مشترک دارن

‫(چان‌هیونگ یه برادر داره که یه سال ازش بزرگتره.)

‫چه جالب

‫(چه‌اون یه خواهر دوقلو داره که بزرگتره.)

‫فکر می‌کنی کادوی من چیه؟

‫یه راهنمایی می‌کنی؟ حال و هوای کریسمسی داره؟

‫قطعاً

‫یه کادوی کریسمسیه

‫واقعاً؟ -آره

‫میشه گفت یه کادوی کریسمسی معمولیه

‫یه کادوی کریسمسی معمولی؟

‫مثلاً جوراب؟

‫لو رفتم! -آخِی

‫بعداً می‌تونی چک کنی. -اگه برام کوچیک باشن چی؟

‫بعداً می‌تونی کادو رو چک کنی

‫(کنجکاو)

‫بفرما. -عروسکه؟

‫نه، فقط بازش کن

‫جوراب! -آره، جوراب

‫درست گفتم. -آره، برات جوراب گرفتم

‫واقعاً درست حدس زدم

‫تعجب کردم که سریع حدس زدی

‫پس چرا...

‫گفتی اشتباه گفتم. -من هیچ‌وقت اینو نگفتم

‫نگفتی؟ -گفتم باید بعداً چک کنی

‫(کادوی چه‌اون یه جفت جوراب کریسمسیه.)

‫باورم نمیشه واقعاً برام جوراب گرفتی

‫بامزه نیستن؟ -هستن، ولی...

‫فکر کردم من می‌پوشمشون،

‫واسه همین سایزش...

‫ولی... -با این چیکار کنم؟

‫(خندیدن)

‫بکششون تا بلندتر شن

‫پاهات حتماً اینقدریه

‫سایز پات چنده؟

‫من ۲۳۵ میلی‌متر می‌پوشم

‫سایز پات چنده؟ -۲۶۵ میلی‌متره

‫ممکنه اندازه بشن اگه... -اگه بتونم یه کم بلندترشون کنم

‫می‌تونم روز ۲۵ام بپوشمشون، درسته؟

‫(خندیدن و ریز خندیدن)

‫فقط جهت اطلاع،

‫چان‌هیونگ این خوشحالی رو الکی نشون نمیده

‫داره بهش خوش می‌گذره. -این واقعیه

‫تا حالا اینجوری نخندیده بود

‫(خنده‌ای که تو قرارای قبلیش شنیده نشد)

‫اینجوری میشن

‫(کادوی چان‌هیونگ رو هم باز می‌کنن.)

‫معلوم نیست اینا ماگن، درسته؟

‫آره

‫خیلی قشنگ به نظر میان

‫اینا برای کریسمس عالین. -آره، برای کریسمس

‫(یه کادوی عالی برای کریسمس)

‫هر کدوم یکی برداریم؟

‫برداریم؟ -منظورم این ماگاست

‫خوبه

‫و هر کدوم یه لنگه جوراب؟

‫حتماً. -من این جورابا رو دوست دارم

‫اگه دلم برات بسوزه که فقط یه لنگه پوشیدی، اون یکی رو هم بهت میدم

‫ممکنه قبلش بپوشمش

‫حتی اگه فقط یه لنگه داشته باشم...

‫واقعاً؟

‫اگه به کس دیگه‌ای برسه چی؟

‫یکیشون عکس مرد شیرینی زنجبیلی داره

‫(کوچکترین چیز خنده‌شون میندازه.)

‫کارشون ساخته‌س

‫دارن واقعی رفتار می‌کنن. -کارشون ساخته‌س

‫اون قطعاً یه کَت‌فیشه

‫خیلی زود تاریک میشه

‫ضدحاله

‫راستی، ما تصمیم گرفتیم رسمی حرف نزنیم

‫راست میگی

‫تو اول می‌تونی رسمی حرف نزنی

‫(چه بامزه.)

‫وای. -چه بامزه

‫حس بدی داره؟

‫می‌تونم بگم که اون براش بامزه‌ست

‫هر دوتاشون بامزه‌ان

‫دیروزم رسمی حرف نمی‌زدی؟

‫دیروز؟ -با بقیه

‫راستش، همه‌مون پیش هم معذبیم

‫می‌فهمم. -هیچ‌کدوممون...

‫هنوز خیلی با هم صمیمی نیستیم

‫(چان‌هیونگ به چه‌اون که دیرتر به گروه پیوسته اطمینان خاطر میده.)

‫سخته ببینی جلوتر چیه

‫جلوتر کاملاً تاریکه. نکنه یه جور فیلم ترسناکه؟

‫همه چراغا رو روشن کردی؟ -تاریکه. آره

‫نمی‌ترسی؟

‫من؟ من خوبم. -آره

‫تو خوبی؟ -آره

‫اگه می‌ترسی، آروم‌تر میرم

‫این سرعت چطوره؟ -خوبه

‫باهاش مشکلی نداری؟

‫(می‌فهمه که ترسیده، آروم‌تر میره.)

‫(نگاه دزدکی)

‫هنوز صاف نشستی

‫(خشک)

‫اینطور نیست

‫حتماً هنوز خیلی ترسیدی

‫معمولاً صاف می‌شینی، درسته؟

‫آره، البته

‫(قرار امروز دل چان‌هیونگ رو می‌لرزونه؟)

‫رفتار راحتش با اون با وقتی که با هانوله فرق داره

‫فرق داره. -کاملاً راحت به نظر میاد

‫خدای من. -من یه زوج می‌شناسم که دارن درس می‌خونن...

‫با هم تو بوستون

‫دانشجوی ارشدن

‫منو یاد اون زوج میندازن

‫بین چان‌هیونگ و هانول،

‫یه حس تفاوت تو مکالمه‌شون بود

‫چان‌هیونگ خیلی تلاش کرد. -آره

‫هانول هم تلاش کرد

‫اونا با هم فرق دارن، -آره

‫ولی حاضر بودن سخت تلاش کنن این زوج، از طرف دیگه...

‫نیازی نیست تلاش کنن. -بی‌دردسره

‫خیلی بی‌دردسره

‫یادته چان‌هیونگ آخرش چطور خندید؟

‫آره. -آدما می‌تونن تظاهر کنن...

‫که با دهنشون لبخند می‌زنن یا می‌خندن

‫ولی چشم‌ها دروغ نمیگن. -آره

‫موافقم. -از نگاه چشمای چان‌هیونگ،

‫می‌تونستم بگم که واقعاً داشت می‌خندید

‫یعنی بهش علاقه داره

‫وقتی داشت به جورابا می‌خندید

‫خیلی خوشحال به نظر می‌رسید -داشت از خنده می‌ترکید

‫یه لبخند احمقانه

‫یه لبخند احمقانه -موافقم

‫نظر من این بود

‫"بین هانول و چه‌اون،"

‫"چان‌هیونگ بیشتر جذب کدومشون شده؟ "

‫وقتی برگرده خونه...

‫و با هر دوتاشون روبرو بشه، می‌فهمه...

‫احساسات واقعیشو

‫باید در موردش فکر کنه

‫"اینجا چه خبره؟ "

‫نمی‌تونم صبر کنم بفهمم

‫(ولترّا، شهری باستانی...)

‫(جایی که پیاتزا دِی پریوری و کلیسای جامع ولترّا قرار دارن)

‫(همچنین به عنوان لوکیشن فیلم "گرگ و میش" شناخته میشه)

‫باوقار به نظر میاد

‫ولترّا؟ -ولترّا

‫(هر ثانیه و دقیقه در این لحظه طولانی به نظر می‌رسه.)

‫مضطرب به نظر میاد

‫با اون لوازم‌التحریر؟

‫آره، با اون کارت پستال

‫(صاحب کادوی جه‌یون داره میاد ببینتش.)

‫(کی کادویی که جه‌یون انتخاب کرد رو خریده؟)

‫(قدم‌های محکم)

‫(نگاه دزدکی)

‫(قرار جه‌یون، ووجه.)

‫چی؟

‫خیلی جالبه

‫کی رسیدی اینجا؟ -من؟ نه خیلی وقت پیش

‫نه خیلی وقت پیش؟ -نه

‫رسیدن به اینجا سخت نبود؟

‫هیجان‌زده بودم ببینم کی میاد. -خوب بود؟

‫ناامید شدی؟

‫نه، خوشحالم

‫خیلی هیجان‌زده به نظر میاد

‫فرق داره

‫ووجه هم لبخند گشادی رو صورتشه

‫(آره.)

‫سردت نیست؟

‫یه کم

‫بریم یه نوشیدنی گرم بخوریم؟

‫حتماً. کافه چطوره؟

‫آره. -آره

‫راستی...

‫تو کادوی منو انتخاب کردی؟

‫آره. -اینجوری اومدی اینجا؟

‫(متعجب)

‫نمی‌دونستی مال کیه، مگه نه؟

‫چرا اون کادو رو انتخاب کردی؟

‫چرا انتخابش کردم؟ -آره

‫از همه قشنگ‌تر بود -واقعاً؟

‫بی‌خیال بابا. می‌دونست مال ووجه اس

‫اینو انتخاب می‌کنم -اینو؟

‫آره

‫ووجه؟ -فکر می‌کنی مال اونه؟

‫(جه‌یون فکر می‌کرد کادو مال ووجائه.)

‫به محض اینکه بازش کردم،

‫خواستم اینو انتخاب کنم -جدی؟

‫ولی نمی‌دونستی مال منه. -چی؟

‫نمی‌دونستی مال منه

‫خب...

‫بذار بگیم نمی‌دونستی

‫نظری ندارم. -نظری نداری؟ باشه

‫درختو ببین

‫قشنگه. اینجا قشنگ نیست؟

‫آره، وقتی داشتم با ماشین میومدم بالا،

‫منظره قشنگ بود. منو یاد قرون وسطی انداخت

‫موقع رانندگی اطرافو نگاه کردم

‫قشنگ به نظر میاد

‫یه کافه. یه لحظه صبر کن

‫چترتو برات نگه دارم؟

‫مشکلی نداری؟ -نه

‫چقدر جسوره. خدای من

‫(دنبال یه کافه نزدیک می‌گرده)

‫(نزدیک هم موندن)

‫بریم اینجا. به نظر بهترین جاست

‫سه دقیقه پیاده‌ست

‫خوبه

‫دستات سرد نیست؟ -نه

‫همینجاست؟

‫باید اینجا باشه. -همینجاست؟

‫کافه باید اون بالا باشه

‫(یه سربالایی تند جلوشونه.)

‫فکر کنم بشه رفت... -بریم؟

‫مشکلی نداری؟ -نه

‫به هر حال، جالبه

‫جالبه. -جالب؟

‫با من از همه صمیمی‌تر نیستی؟

‫آره. -منو از همه بهتر نمی‌شناسی؟

‫آره

‫بسته‌ست؟ -اینه؟

‫(کافه محکم بسته‌ست.)

‫بسته‌ست؟

‫در این صورت...

‫باید برگردیم. -باید برگردیم

‫می‌خوای یه نگاهی به خیابون کریسمسی بندازیم؟

‫اگه مشکلی نداری. قابل تحمله؟ -خوبه

‫آره

‫موقع پایین رفتن مراقب باش. -باشه

‫حتماً لیزه

‫خیلی شیب‌داره. -راست میگی

‫می‌تونم دستتو بگیرم؟

‫حتماً

‫(محکم)

‫خدای من! -وای

‫باورم نمیشه جه‌یون این کارو کرد

‫گرفتش. -پرسید می‌تونه دستشو بگیره

‫خدای من

‫(می‌تونم دستتو بگیرم؟)

‫(محکم)

‫(لبخند زدن)

‫آروم بریم. -باشه

‫اگه لیز می‌خوردیم، حال و هوا رو خراب می‌کردیم

‫می‌تونست خطرناک باشه

‫ما تا اینجا بالا اومدیم؟

‫آروم

‫عجله نکن

‫(آروم و هم‌قدم با جه‌یون راه میره)

‫(قدم‌های کوچیک‌تر برمی‌داره)

‫ووجه الان مضطرب به نظر میاد

‫(ووجه سرعتش رو با اون تنظیم می‌کنه.)

‫برگشتیم پایین. -اره

‫پراسترس‌ترین لحظه بود

‫می‌تونست خطرناک باشه

‫به محض اینکه دستشو گرفت، ووجه خیلی مضطرب شد

‫چتر رو با اون یکی دستش گرفته بود

‫همش وول می‌خورد...

‫و نمی‌دونست چیکار کنه

‫مثل یه زوج تو نقاشی به نظر میان. -آره

‫جدی. -مثل یه زوج تو یه اثر هنری‌ان

‫بریم اونجا؟ -خیابون خیلی قشنگه

‫موافقم

‫خیلی قشنگه. -خیلی قشنگ نیست؟

‫بین همه جاهایی که رفتم، اینجا از همه قشنگ‌تره

‫واقعاً؟ -آره

‫آره

‫چقدر کریسمسیه... -می‌خوام دوربینمو بیارم اینجا

‫الان؟ -از ماشینم...

‫ماشینت دوره؟

‫بیارمش؟

‫(یهو دلش می‌خواد از این لحظه عکس بگیره.)

‫فکر نکنم زیاد طول بکشه

‫دوربینمو میارم

‫اینجا منتظر باش. زود برمی‌گردم

‫اینجا منتظر باشم؟ -آره، همین نزدیکه

‫باشه

‫(با عجله)

‫(چند روز پیش)

‫یک، دو، سه. فقط این

‫(فیلم خریده بود که عکس بگیره.)

‫(نفس‌نفس‌زنان)

‫(سریع)

‫(دنبال کردن)

‫خیلی جالبه

‫چی؟ -جالبه

‫جالبه؟ -آره

‫چی؟

‫این وضعیت

‫موافقم. -وایسا، یه ماشین داره میاد

‫خدای من

‫ازت عکس می‌گیرم. -الان؟

‫می‌تونی اونجا وایسی؟

‫(یه جای خوب برای عکس گرفتن پیدا می‌کنه.)

‫قیافه‌ش فرق کرده. -خیلی شاد به نظر میاد

‫اینجا؟

‫یه کم شیفته‌ش شده انگار

۱, ۲، ۳

‫(جه‌یون، اولین مدل فیلم جدیدش)

‫سلام. عصر بخیر

‫(یه کافه شیک داخل ساختمونی از قرن ۱۲،)

‫(واقع در شهر قدیمی ولترّا)

‫ممنون. -اسپرسو و شکر اگه لازم دارید

‫ممنون

‫با اسپرسو مشکلی نداری؟

‫اولین باره می‌خورم. -واقعاً؟

‫می‌خوای امتحان کنی؟

‫(اولین اسپرسوی جه‌یون)

‫(مزه کردن)

‫عجیب نیست؟

‫(تلخ)

‫(هوم هوم کردن)

‫(واکنش ضایعش همه رو به خنده میندازه.)

‫(باید سریع ازش تقلید کنه.)

‫بامزه‌ست

‫(یه درمان اورژانسی)

‫(ووجائه با دقت کمی شکر تو اسپرسو حل می‌کنه.)

‫می‌خوای از این طرف امتحان کنی؟ -باشه

‫(زل زدن)

‫این خیلی خوبه. -نه؟

‫آره. -بامزه‌ست

‫می‌تونی اونو بخوری

‫(هورت کشیدن)

‫همش داره می‌خوره

‫(درمان اورژانسی انگار جواب داده.)

‫(خنده ریز)

‫داره لبخند می‌زنه. -خیلی خوبه

‫نیست؟ -آره

‫راستی،

‫تو با لهجه سئولی بهتر از من حرف می‌زنی

‫نمی‌دونم لهجه‌م مال کجاست

‫(با لهجه شهرستانی حرف زدن)

‫نمی‌دونم مال کدوم منطقه‌ای

‫یعنی...

‫سخته

‫ازم نخواه بگم. -"آمریکانو" یکی از سخت‌ترین کلمه‌هاست

‫برای منم از همه سخت‌تره

‫گفتن "آمریکانو" از همه سخت‌تره

‫آمریکانو

‫"یه کم آمریکانو می‌خوام."

‫می‌تونی بگی؟

‫(سرشو تکون میده)

‫آیس آمریکانو

‫آ. آ. -خدای من

‫به خاطر من داری قاطی می‌کنی؟

‫من رسماً داغون شدم

‫می‌خوام تو سکوت مدیتیشن کنم

‫بامزه‌ست

‫دیروز خوش گذشت؟ -دیروز؟

‫آره، خوش گذشت

‫دیروز کجا رفتی؟

‫دیروز رفتیم اونجایی که چرخ‌وفلک داشت

‫آره

‫و ساعت ۴:۳۰ بعد از ظهر پیاتزاله میکل‌آنژ برای تماشای غروب

‫اونجا بود که همو دیدیم. -آره

‫داره اینو ازش می‌پرسه

‫یه جایی هست به اسم پیاتزاله میکل‌آنژ

‫اونجا خیلی قشنگه

‫اگه بتونیم بریم اونجا

‫خوبه

‫در موردش حرف زدن

‫آره

‫(دیشب، جه‌یون...)

‫به جاش با جی‌مین رفت اونجا

‫(با جی‌مین بود، نه ووجه.)

‫(ناراحت)

‫باید ازت می‌خواستم به ما ملحق شی

‫وقت نداشتم فکر کنم... -ولی تو اینو نمی‌خواستی

‫اصلاً. -یعنی...

‫به هر حال، خوب شد دیدمت

‫می‌دونم. خیلی تعجب کردم

‫سعی کردم به موقع برسم اونجا

‫موقع تماشای غروب...

‫وقتی رسیدم اون بالا،

‫خیلی قشنگ بود

‫داشتین مثل تازه‌عروس‌دامادا از هم عکس می‌گرفتین

‫مچتونو گرفتم

‫(داشتن مثل تازه‌عروس‌دامادا لاو می‌ترکوندن.)

‫(یهو نزدیک شدن)

‫چی؟ -چی؟

‫(مچشونو گرفت.)

‫باید ازت عکس می‌گرفتم

‫تو که به هر حال نمی‌خواستی

‫دیگه دیره

‫خوب بود

‫خوب بود

‫کنجکاو نیستی بدونی من چی به عنوان کادو خریدم؟

‫آره، هستم

‫بفرما

‫ممنون

‫نظرت چیه؟ -قشنگه

‫قشنگ نیست؟ -آره

‫از کجا خریدی؟

‫یه مغازه بود که این نقاشیا رو می‌فروخت

‫هر وقت میام یه شهر جدید،

‫دوست دارم از گالری‌ها یا موزه‌های هنری دیدن کنم

‫موزه هنری دوست داری؟ -آره

‫پس واسه همین -یادش بود چی گفته

‫(جه‌یون یه نقاشی برای کادوی کریسمس خرید.)

‫(با دقت به نقاشی نگاه می‌کنه)

‫سلام

‫(شغل ووجه)

‫من ۳۵ سالمه

‫من شین ووجه هستم

‫من نقاشم

‫نقاشی می‌کشه؟ -نقاشه؟

‫نقاشه؟

‫چه نقاش خوش‌تیپیه

‫نقاشی کاریه که دوست دارم تمام عمرم انجام بدم

‫(نقاشی کاریه که ووجائه می‌خواد تمام عمرش انجام بده)

‫رویای من اینه که بتونم...

به نقاشی کشیدن ادامه بدم

‫(قبل از اینکه ووجه نقاش بشه)

‫ایتالیا برام مثل میدون جنگ بود

برام زمین میدون جنگ بود

‫وقتی ۱۷ سالم بود، تنها تو ایتالیا زندگی کردم

‫رفتم اونجا که فوتبال یاد بگیرم

‫فوتبالیست بود

‫برای اینکه تو محیط بهتری تمرین کنم،

‫اون تصمیمو گرفتم

‫بعد تو آلمان زندگی کردم...

‫(بعد از ایتالیا، تو آلمان فوتبالیست حرفه‌ای بود.)

‫تا ۲۳ یا ۲۴ سالگی

‫حتماً براش مثل میدون جنگ بوده

‫اون موقع...

‫(فوتبالیست بودن سخت بود چون رقابتی بود.)

‫برام سخت بود

‫(یهو، یه روز)

‫فهمیدم که می‌تونم بدون فوتبال بازی کردن هم خوشحال باشم

‫(وقتی برگشت کره،)

‫فوق‌العاده‌ست

‫(ووجه به نقاشی برگشت، کاری که تو بچگی دوست داشت.)

‫(بیان دنیایی که روی بوم می‌بینه)

‫(این نقاش ووجه است.)

‫اصلاً انتظارشو نداشتم. -نقاش

‫(حتی طرفدار دوآتیشه‌اش هم جا خورد!)

‫واسه همین گفت که دوست داره به نقاشی نگاه کنه

‫می‌فهمم

‫الان بیشتر نقاش نیست...

‫تا فوتبالیست؟ -آره

‫کاملاً بهش میاد -آره

‫نقاشا معمولاً...

‫زیاد فکر می‌کنن

‫می‌تونم ببینم چطور اشیا رو... -آره

متفاوت نگاه میکنه

‫(با دقت)

‫با مداد شمعی کشیده شده؟ -خیلی با جزئیات نیست؟

‫آره

‫خیلی قشنگه

‫دوستش داری؟ -آره، خیلی دوستش دارم

‫(خوشحال)

‫تو اتاقم، -بله؟

‫با دقت نگهش می‌دارم

‫خودم می‌خواستم نگهش دارم، ولی مال توئه

‫(شوخی)

‫وقتی برگشتیم کره،

‫میذارم تو مدتی که اونجاییم قرض بگیریش

‫خوب میشه

‫(بعد از رد و بدل کردن کادوهایی که با دل و جون انتخاب کردن)

‫خیابون قشنگه. -چقدر کریسمسیه...

‫همه چی تزئینات کریسمس داره

‫محشره. -نه؟

‫(شبی با نور گرم فرا رسیده.)

‫اولین بارته اینجایی؟ -آره

‫شهریه که تا حالا اسمشو نشنیده بودم. -می‌فهمم

‫اینجا باحاله

‫فکر کنم عکس این منطقه قشنگ بشه

‫واقعاً؟

‫(چلیک)

‫تماشای این زوج دلگرم‌کننده‌ست. -موافقم

‫چه دوربین قشنگی

‫دوربینش بامزه نیست؟ -آره

‫از کی عکس می‌گرفتی؟

‫اینو خریدم...

‫حدود هفت سال پیش

‫هفت سال پیش؟

‫همون موقع هم دوربین قدیمی‌ای بود

‫از یه دوربین‌فروشی تو اولجیرو خریدمش

‫خیلی وقته خریدمش

‫بامزه‌ست، نه؟ -کاملاً

‫بعداً از نیم‌رخت عکس می‌گیرم

‫باشه

‫این دوتا حتی از نظر احساسی هم خوب با هم کنار میان

‫داری فین‌فین می‌کنی، نه؟ -آره

‫منم همین‌طور. آلرژی بینی داری؟

‫ندارم. -از سرماست؟

‫حتماً به خاطر هوای سرده

‫چی می‌خواستی بگی؟

‫تو راهت به اینجا، فکر می‌کردی کی اینجا باشه؟

‫انتظار کیو داشتم؟ -آره

‫فکر می‌کردم...

‫ممکنه تو باشی

‫چون... -چرا؟

‫اول از همه، این یکی

‫کلیسای جامع فلورانس

‫می‌تونستیم کلیسای جامع فلورانس رو ببینیم...

‫از تراس کافی‌شاپ

‫خیلی قشنگه

‫چه باحال

‫ووجه می‌خواست جه‌یون متوجهش بشه

‫(کلیسای جامع فلورانسی که از کافی‌شاپ تو فلورانس دیدن)

‫و این یکی

‫پونته وکیو

‫(تو پونته وکیو عکس گرفتن)

‫وسط پل عکس گرفتیم

‫بهش کادوهایی داد...

‫از چیزایی که با هم دیدن

‫(آیا ووجه موقع آماده کردن کادوها به جه‌یون فکر می‌کرد؟)

‫تو چمدونت براشون جا داری؟

‫اگه نداشته باشم، یه سری چیزای دیگه رو می‌ندازم دور اینا رو می‌ذارم

‫ممنون که اینا رو دوست داشتی

‫ممنون بابت کادو

‫داشتم فکر می‌کردم چی بهت کادو بدم...

‫که فکر کردم خوب میشه...

‫اگه بتونن تو رو یاد فلورانس بندازن

‫و نگاه کردن به جاهایی...

‫که رفتیم...

‫می‌تونه تو رو دوباره به فلورانس وصل کنه

‫این چیزی بود که فکر کردم. -می‌فهمم

‫ولی این می‌تونست دلیلی باشه که انتخابشون نکنی

‫"نباید اینو انتخاب کنم." -"اینو نه."

‫راه رسیدن به اینجا محشر بود

‫رانندگی سخت بود، نه؟ -خوابم میومد

‫چشمام سنگین شد موقع آواز خوندن

‫معمولاً موقع رانندگی آواز می‌خونی؟

‫وقتی خوابم میاد می‌خونم

‫واقعاً؟ -آره

‫تو راه برگشت خوابت می‌گیره، درسته؟

‫نه؟

‫چون تو هستی مشکلی نیست

‫دوباره می‌خوای تو ماشین بخوابی؟

‫چرا؟ می‌خوای برام آواز بخونی؟

‫چرا وقتی فقط ما هستیم خوب حرف می‌زنی؟

‫وقتی دو نفر هستین خوب حرف می‌زنی

‫جی‌مین هم همینو گفت

‫واقعاً؟ -آره

‫دیروز؟ -پرسیدیم بهش خوش گذشته

‫صبر کن -گفت خیلی بهش خوش گذشته

‫نرم به نظر میان

‫ولی هر چی بیشتر آدمای درون‌گرا رو می‌بینی،

‫لاس‌زدناشون شدیدتره، نه؟

‫می‌خوای جلوی درخت عکس بگیری؟

‫واقعاً؟ -ولی تو نمی‌خوای، درسته؟

‫می‌خوام -می‌خوای؟

‫خوبه؟

‫چه قشنگ -یه لحظه صبر کن

‫(زاویه پیدا می‌کنه و عکس می‌گیره.)

‫(عکسی از جه‌یون توسط ووجه)

‫بذار یه دونه دیگه با گوشی بگیرم

‫قشنگه

‫(ببینم.)

‫واقعاً خوب دراومد

‫برات می‌فرستمش -باشه

‫(حالا نوبت ووجه.)

‫(پیدا کردن زاویه مناسب)

‫لازم نیست عالی باشی -ببخشید؟

‫لازم نیست عالی باشی

‫(عکسی از ووجه توسط جه‌یون)

‫چرا گوشی من انقدر نورش بده؟

‫(ووجه به خاطر نور زیاد تار شده.)

‫بامزه‌ست

‫خیلی خوب داره درمیاد

‫(ووجائه بلندتر از درخت برگشته.)

‫منو خیلی بلند نشون دادی

‫خیلی بلندتر از درخت به نظر میام

‫بد نیست، نه؟ کارم خوب بود، مگه نه؟

‫کارم واقعاً خوب بود

‫گرمه

‫واقعاً گرمه

‫گشنه‌ته، نه؟ -آره

‫امروز یه کم گوشت بخوریم؟ -آره

‫تیکه‌تیکه‌شون می‌کنم. -باشه

‫با چنگالت یه کم بردار

‫(جویدن)

‫(شگفت‌زده)

‫واقعاً خوبه. -هست؟

‫دیروز، جی‌مین بهم گفت... -بله؟

‫که هر چهار تا مرد جمع شدن...

‫و در مورد سلیقه‌هاشون حرف زدن

‫ظاهراً، سلیقه همه فرق داشت

‫زیاد یادم نمیاد

‫خوابم میومد؟ -داری الکی میگی یادت نیست؟

‫جدی میگم

‫داشتیم در مورد تیپ ایده‌آلمون حرف می‌زدیم؟

‫مثلاً، اگه استایل بامزه ترجیح میدی...

‫و اینجور چیزا

‫یه چیزی مثل اون

‫فقط شنیدم موضوع این بود

‫وقتی چهار تا مرد جمع میشن، -بله؟

‫خودمونو نقد می‌کنیم

‫خودتونو نقد می‌کنین؟ واقعاً؟

‫ما خودمونو نقد می‌کنیم

‫من دیشب خیلی این کارو کردم

‫چطور؟

‫قبل خواب خیلی چیزا از ذهنم گذشت

‫به هر حال...

‫دیروز سخت بود، نه؟

‫اینکه مجبور بودی تنها راه بری. -خیلی حوصله‌سربر بود

‫دیروز در مورد چی حرف زدین؟

‫دیروز؟ -آره

‫دیروز...

‫(دودل)

‫فقط من گیج نیستم، درسته؟

‫الان لهجه نداشتی؟ -من؟

‫می‌فهمی، نه؟

‫نرمه

‫امتحان می‌کنم

‫(قرار با جی‌مین پر از خنده بود.)

‫امتحان می‌کنی؟

‫(فکر کردن)

‫(زل زدن)

‫هر طور که باشه،

‫تنها کسایی که وقت گذروندن...

‫با تو من و جی‌مین هستیم،

‫درسته؟ -آره

‫هم من و هم جی‌مین حس کردیم که...

‫(کنجکاو)

‫وقتی فقط دوتایین خوب حرف می‌زنی

‫کلی حرف زدیم

‫و شنیدم تو هم با جی‌مین همین‌طور بودی

‫از اونایی هستی که تو جمع خجالت می‌کشن؟

‫فکر کنم آره

‫از توجه خوشت نمیاد، درسته؟

‫برات سخته حرف بزنی، مگه نه؟

‫خیلی بامزه‌ست

‫وقتی با کسی قرار میذاری هم آرومی؟

‫وقتی با کسی قرار میذارم؟ -آره

‫نه. کمتر از الان آرومم

‫چون راحت‌تری؟

‫آره، راحت‌ترم و به اون آدم نزدیک‌ترم

‫شوخی هم می‌کنی و اینا؟

‫من دوست دارم...

‫چیزای جدید تجربه کنم. -می‌فهمم

‫فعالیت‌های مختلفی انجام میدم

‫دوست داری چیکار کنی؟

‫تو زمستون اسکیت دوست دارم

‫روی یخ؟ -آره

‫چیزایی مثل اون

‫جی‌مین گفت...

‫ما حرف نزدیم...

‫اولش زیاد با هم

‫۲۰ دقیقه حرف نزدیم

‫جی‌مین نگاه کرد و منتظر موند ببینه سکوت بین ما چقدر طول می‌کشه

‫و ما یه مدتی حرف نزدیم

‫هیچ حس بدی یا ناراحتی‌ای نبود

‫سکوت حس آرومی داشت

‫معذب‌کننده نبود؟ -نه

‫بهم گفته شد تو ساختن ASMR خوبم

‫جی‌مین گفت؟ -جی‌مین گفت...

‫به تو؟ -بهم

‫شرط می‌بندم توش خوب باشی

‫پچ‌پچ کردن و اینا؟ -آره

ASMR

‫ممکنه بعضیا انرژی ما رو خیلی سخت بدونن

‫نه؟ -آره

‫ با این حال...

‫ولی من...

‫وقتی با همیم راحت‌ترین حس رو دارم

انگار ‫سطح انرژیمون یکیه

‫حس می‌کنم رو یه فرکانسیم

‫از همون اولین مکالمه‌مون حسش کردم

‫که خیلی شبیه همیم

‫حتماً همین فکرو داشتن

‫(این دوتا همدیگه رو شبیه می‌دونن.)

‫(داره آب میشه.)

‫(سرش داره گیج میره.)

‫دوپامینم زده بالا

‫فشار خونمو برد بالا. -حس کردم الان دارم...

‫یه فیلم جوون‌پسند میبینم

‫چرا تو این زوج تنش هست؟

‫می‌خوام ازدواج کنن

‫(همه دارن تشویقشون می‌کنن.)

‫فکرایی که ووجه دیشب داشت نقش بزرگی بازی می‌کنه

‫خیالم راحته که در مورد همه چی صادقه

‫اون خودنگری دیشب انتخاب عالی‌ای بود

‫یه جورایی، تحریک جی‌مین...

‫به ووجه کمک کرد. -موافقم

‫منم همین‌طور فکر می‌کنم

‫یه شانس خوب

‫بعد از دیدن جسارت جی‌مین،

‫ووجه مسیری که باید بره رو پیدا کرد. -آره

‫"باید احساساتمو مثل اون بیان کنم."

‫کاملاً

‫وقتی درون‌گراها شروع می‌کنن زیاد حرف بزنن،

‫یه سیگنال بزرگه

‫وقتی شروع می‌کنم در مورد خودم حرف بزنم،

‫فکر می‌کنم، "چرا دارم اینقدر جلوی اون حرف می‌زنم؟ "

‫"این خطرناکه."

‫متوجه همچین سیگنالی میشم

‫(شگفت‌زده)

‫خیلی می‌خندن، و با وجود اینکه زیاد حرف نمی‌زنن،

‫اون چند کلمه‌ای که به اشتراک می‌ذارن غیرمعموله

‫آره -چیزایی میگن که معمولاً نمیگن

‫کاملاً -مکالمه‌های عمیقی دارن

‫(عجب)

‫لاس زدن یه درون‌گرا خیلی شدیده

‫این چه شهریه؟

‫(لحظه‌ای که باعث میشه هوای سرد رو فراموش کنی)

‫چه قشنگ -قشنگ‌تر شده

‫(بالا و پایین رفتن)

‫(کی...)

‫(امروز باهاش قرار می‌ذاره؟)

‫(با حوصله منتظر پارتنرشه.)

‫سلام

‫سلام -چیکار کنم؟

‫می‌دونستی؟

‫یا...

‫لبخندشو ببین -اتفاقی بود؟

‫یه کم می‌دونستی؟ -یه کم

‫ممنون

‫سردته؟ -آره، و گشنمه

‫آره؟ صبحونه سبک خوردی

‫خوشبختانه، یه رستوران پیدا کردم -کردی؟

‫بریم یه ناهار خوشمزه بخوریم

‫یه کم قهوه هم چطوره؟

‫سیه‌نا؟ -اون سیه‌ناست؟

‫جالبه. مطمئن نبودم تو باشی،

‫ولی اومدی -ناامید نشدی؟

‫داشتم دعا می‌کردم بیای جدی میگم

‫واقعاً؟ -آره، قسم می‌خورم

‫(معروف به پیتزای بدون گلوتن، پاستا، و شیرینی ریچارلی)

‫چانگ‌هوان هم باحاله

‫بریم یه غذای سبک و قهوه بخوریم

‫یکی از اینا چطوره؟

‫این چیه؟

‫کافه لاته دارن

‫دیروز،

‫گفتی...

‫می‌خواستی با آدمای زیادی حرف بزنی

‫ولی من دوباره اینجام- نه-

‫ناامید نشدی؟ -نه

‫نه؟ -مکالمه دیروز کافی نبود

‫(یه جواب عالی)

‫عاشقشم

‫همونطور که از مرد ماچوی ما انتظار می‌رفت

‫(مکالمه دیروز کافی نبود.)

‫باید بیشتر همدیگه رو بشناسیم

‫و همونطور که می‌دونی، از الان به بعد وقت بیشتری داریم

‫ولی واقعاً متعجبم. چطور...

‫کادوها رو باز کردیم...

‫و هر کدوم یکی انتخاب کردیم

‫همه‌تون موافق بودین؟ -آره

‫این کادوی توئه، درسته؟

‫فکر کردم...

‫سریع می‌فهمی

‫یکی از دلایلش این بود -مطمئنی؟

‫آره، یکیش این بود

‫فکر کردم متوجه میشی

‫یه جورایی امیدوار بودم مال منو انتخاب کنی

‫و من یه گربه دارم -آره

‫دو تا دم به هم گره خوردن -اوه، خدای من

‫تازه الان متوجه شدم

‫بامزه نیست؟

‫کاملاً میشه گفت...

‫مال منه

‫لبخند جی‌وون قشنگه

‫دارم عرق می‌کنم

‫این...

‫به نظرم این واقعاً بامزه بود

‫نوشته "فلورانس" روش قشنگه

‫و نقاشیا چیزاییه که دیده بودیم

‫رنگاش قشنگه -موافقم

‫خط دور قرمزشم قشنگه

‫ولی فنجون...

‫عاشق رنگاشم -نه؟

مخفی شد

‫خیلی ممنون

‫دیگه آمریکانو نمی‌خورم...

‫و شروع می‌کنم اسپرسو بخورم

‫خیلی ممنون

‫واقعاً عاشقشم

‫جی‌وون وقتی خوشحاله یه قیافه خاصی به خودش می‌گیره،

‫مثل طرز لبخند زدنش

‫کفش خوشمزه به نظر میاد

‫از مقدارش خوشحالم

‫بذار کتمو در بیارم. -راحت باش

‫برای اینکه امروز باهوش به نظر بیام،

‫عینک و پلیور پوشیدم

‫امروز صبح شبیه ورزشکارا بودم

‫(امروز صبح تو خونه زوج‌یابی)

‫خوب خوابیدی؟

‫سردت نیست؟

‫بیرون یه عالمه ورزش کردم

‫پس ورزش کردی

‫صبحونه خوردی؟

‫نمیشه گفت صبحونه، ولی یه چیز سبک خوردم...

‫که پروتئین کافی بگیرم

‫اینو چطور بخوریم؟ -بازوهاشو ببین

‫(از بازوهاش تا لباسش شبیه ورزشکاراست.)

‫(صبح ورزشکار و عصر یه جنتلمن شیک‌پوش)

‫تعجب کردم دیدم تاپ بدون آستین پوشیدی

‫می‌بینی...

‫وقت نداشتم موهامو درست کنم،

‫کلاه سرم بود، و ریشمو نزده بودم

‫نمی‌دونستم چیکار کنم، فقط نشستم

‫به سلامتی به سلامتی

‫چطوره؟ - -بدنم داره وا میره

‫گرمه؟

‫(نگاه دزدکی)

‫گردنبندت قشنگه

‫واقعاً؟ -آره

‫ممنون

‫خیلی بهش میاد -موافقم

‫اسم سگت چیه؟

‫حدس بزن. یا خیلی سخته؟

‫یه راهنمایی کن -راهنمایی؟

‫اسمیه که از اسم خودم گرفته شده

‫وون؟ -وون؟ نه

‫جی‌جی؟

‫چه اسم غم‌انگیزی. جی‌جی

‫چون اسم من جی‌وونه،

‫اسم سگم جی-تو هست

‫اگه سگ سومت بود، میشد جی-تری

‫چه بامزه

‫چه با نمک

‫(عزیزدردونه‌ی جی‌وون، جی-تو)

‫چون اون جی‌وونه

‫اصلاً به عقلم نمی‌رسید -واقعاً؟

‫(معرفی خانواده عزیزش به چانگ‌هوان)

‫اسم سگت چیه؟ -سول

‫آره. یادمه بهم گفتی

‫اسم گربه‌م بیوله

‫سول و بیول -سول

‫اسماشون خیلی قشنگه

‫(تا غروب آفتاب گپ می‌زنن)

‫چراغ‌ها قشنگن

‫من سنگ آوردم چون مردا مساوی سنگن

‫همش سنگ آوردم

‫بردم. پس بهشون گفتم می‌خوام برم سیه‌نا

‫این خیلی قشنگه. -خیلی قشنگه، نه؟

‫آره

‫این طرفم قشنگه. -خیلی قشنگه

‫از این عکس بگیر

‫یکی از دستکشامو می‌خوای؟ -خدای من

‫خیلی بامزه‌ست

‫فکر نکنم اندازه دستت بشه

‫نمیشه

‫ولی بذار اینو بپوشم. -باشه

‫ولی دستم گرم شد همین الان که دستکشو پوشیدم

‫بامزه‌ست. انگار انگشتام کلاه سرشونه

‫(کم‌کم داره باهاش حال می‌کنه)

‫الان یه زوجن

‫(این زوجو ببین.)

‫خیلی کوچولو و بامزه‌ست

‫آره. با کمال تعجب، نتونستم برم جاهایی مثل اون

‫اوه، نه

‫یه بار دیگه؟

‫(در مورد چیزای بی‌اهمیت زندگیشون حرف می‌زنن.)

‫چی می‌خواستی بگی؟

‫معمولاً کی شام می‌خوری؟

‫(به یه مغازه هم سر می‌زنن.)

‫ممنون

‫چه منظره خوبی

‫(چه منظره خوبی.)

‫انگار تابلو نقاشیه

‫واقعاً مثل تابلوئه -خدای من

‫عاشقشم -آره

‫(بعد یه جا چشمشونو می‌گیره.)

‫اینجا خیلی قشنگه

‫مور مورم شد

‫(متعجب)

‫یه درخت کریسمس هست -باید بریم ببینیمش

‫چون هر دو بلندن خیلی بهم میان

‫عاشق این فضای آروم اینجام

‫یه عکس جلوی درخت چطوره؟ -خوبه

‫خوب درمیاد؟

‫عکسایی که دیروز گرفتی رو دیدم

‫عکسای خیلی خوبی ازم گرفتی

‫فکر کردم حتماً بین اون همه عکس حداقل یه دونه خوب پیدا میشه

‫مثل حرفه‌ای‌ها بودی -همینو امیدوار بودم

‫اینوری؟ یا باید اونوری بریم که بپیچیم؟

‫پشتش قشنگه -خوبه

‫(به جای درخت، از پشت از جی‌وون عکس می‌گیره.)

‫خیلی بهم میان

‫آره. -آره

‫دارم از تو که داری از درخت عکس می‌گیری، عکس می‌گیرم

‫(عکسی که از جی‌وون که داره از درخت عکس می‌گیره، گرفتم)

‫بامزه‌ست

‫بعداً برات می‌فرستمشون

‫(اطرافو نگاه کردن)

‫باز هست؟

‫(یه کاخ گوتیک قرن دوازدهمی با فضایی دنج که به غذاهای محلی‌اش معروفه)

‫لازانیا سفارش بدیم؟ -آره، لازانیا

‫(یه کاخ گوتیک قرن دوازدهمی با فضایی دنج که به غذاهای محلی‌اش معروفه)

‫رسمی صحبت نکنیم. -اوه، راست میگی

‫آره

‫رسمی صحبت نکنیم؟

‫البته، مطمئنم...

‫که من ازت بزرگترم

‫نکنیم؟

‫اینجوری می‌تونیم زود صمیمی بشیم

‫پسر جذابیه‌ها. -خدای من

‫پس...

‫دلیل خاصی هست که می‌خوای ازدواج کنی؟

‫من به یه دلیل غیرمنتظره می‌خواستم ازدواج کنم

‫همونطور که می‌دونی، من سول و بیول رو دارم. -آره

‫به سرپرستی گرفتمشون. -آره

‫ولی...

‫همونطور که گفتم، بیول رو ول کرده بودن. -آره

‫بیول خیلی مریض بود. -می‌فهمم

‫بیول رو تو یه پارکینگ پیدا کردم

‫بیول حتماً فقط آب مونده خورده بود که اسهال شدید داشت

‫بیول داشت می‌مُرد

‫بیول رو بردم بیمارستان حیوانات بستری کردم

‫این گربه کوچولو مجبور شد سرم بزنه. -می‌فهمم

‫تمام تلاشمو کردم چون می‌خواستم این گربه رو نجات بدم

‫خوشبختانه، بیول الان خیلی پرانرژیه

‫بیول الان یه لحظه آروم و قرار نداره -و داره یه دنده رو می‌جوه

‫یه دنده که از خودش بزرگتر بود برداشت...

‫و ازش لذت برد

‫این گربه مریض اینقدر سالم و قشنگ شد

‫وقتی اون تغییر رو دیدم،

‫یه نوع شادی جدید رو تجربه کردم چیزی که قبلاً هرگز حس نکرده بودم

‫می‌فهمم

‫مثل شادی حاصل از کار نیست؟ -نه

‫می‌دونم چه حسیه چون منم سگ دارم

‫منظورم اینه، مثل بچه‌هام می‌مونن -آره

‫من به دنیا نیاوردمشون -درسته

‫ولی بازم بچه هامونن -آره

‫همین حسو داره

‫وقتی سگام مریضن، حس می‌کنم خودم مریضم

‫چیزایی هست که به خاطر قیمتش برا خودم نمی‌خرم

‫عشق چیز خیلی بزرگی نیست. راستش فکر کنم این عشقه

‫این عشقه. دیگه چی می‌تونه عشق باشه؟ -آره

‫سگام... -مثل اینه که...

‫نیازهای کسی که دوستش داری رو به نیازهای خودت ترجیح میدی

‫آره. -اینجوری عشقو نشون میدی. همینه

‫داشتن خانواده و بچه... -می‌فهمم

‫یه زندگی کاملاً متفاوت بهم میده

‫ممکنه لحظاتی باشه که به غیرقابل‌تصورترین شکل خوشحال باشم

‫می‌فهمم -می‌فهمم

‫حس می‌کنم داشتن همچین لحظه‌ای...

‫ممکنه فصل دوم زندگیمو شروع کنه. این یهو به ذهنم رسید

‫این طرز فکرشو در مورد ازدواج نشون میده

‫پرمعناترین مکالمه‌ای بود که امروز دیدیم

‫(یه مکالمه پرمعنا که گوشه‌ای از افکارش در مورد ازدواج رو نشون میده)

‫(معنی با کسی بودن برای بقیه عمر)

‫فکر می‌کنی وقتی برگردیم کره خوش می‌گذره؟

‫یا چیزایی هست که نگرانت کنه؟

‫یه چیزایی باید فاش بشه

‫(شغل جی‌وون هنوز فاش نشده.)

‫(شغلش چیه؟)

‫حتماً تو یه شرکت کار می‌کنه

‫سلام. من تو بخش دی اس سامسونگ الکترونیکس کار می‌کنم

‫مهندس نیمه‌رسانا هستم

‫۲۶ سالمه. اسمم مون جی‌وونه

‫چی؟ -سامسونگ الکترونیکس؟

‫(کدوم شرکت؟)

‫از بچگی، ریاضی و علوم رو دوست داشتم

‫علایقم از همون موقع کاملاً مشخص بود

‫بهش میگن ملکه مهندسی

‫شرط می‌بندم خوشگل‌ترین اونجا بوده

‫الان از شغلم راضیم

‫نیمه‌رساناها در مقیاس نانو ساخته میشن

‫کار من اینه که عیب‌ها رو به حداقل برسونم...

‫و مطمئن بشم که ماشین‌ها بدون مشکل کار می‌کنن

‫این کاریه که مهندسای نیمه‌رسانا انجام میدن

‫غیرمنتظره‌ست

‫اصلاً تیپش به مهندس‌ها نمی‌خورد. نه؟

‫خیلی غافلگیرکننده‌ست. -آره

‫صبر کن. اونا تو یه شرکتن

‫در مورد جی‌مین می‌دونست؟

‫جاهای مختلفی کار می‌کنن

‫اون تو تیم توسعه استراتژی کار می‌کنه، و اون مهندس نیمه‌رساناست

‫آره

‫وقتی شغل‌هاشون فاش بشه،

‫اوضاع ممکنه قاطی پاتی بشه. -آره. شرط می‌بندم

‫آره. -آره

‫اون موقع‌ست که بازی اصلی شروع میشه

‫جاهایی هست که بخوای تو کره بری؟

‫یا قرارایی که بخوای بری؟

‫اول از همه، می‌خوام سیرابی بخورم

‫خدای من

‫می‌خوام غذاهایی مثل سیرابی و سامگیوپسال بخورم

‫می‌خوام اولین غذامون به محض برگشتن باشه

‫(با ملایمت سلیقه هاشونو فاش می‌کنن.)

‫کنار هم راحتن -آره

‫چانگ‌هوان هر چی برنامه جلوتر میره جذاب‌تر میشه

‫هی داره جذاب‌تر میشه

‫امروز، چانگ‌هوان حس برادر بزرگتر رو داشت

‫آره -می‌فهمم

‫حس برادر بزرگتر رو داشت -خوب از جی‌وون مراقبت کرد

‫دستکشاشونو با هم شریک شدن

‫پوشش جدا برا انگشتا داشتن. -آره

‫در رو باز کرد و چترشو گرفت

‫تماشاش خیلی دلگرم‌کننده بود

‫از دیدن پیرهن بی‌آستینش صبح خیلی شوکه شدم

‫پس اون... -تازه فصل کریسمس هم بود

‫تصور کن بعد ازدواج باهاش زندگی کنی

‫صبح‌ها با اون خوش می‌گذره

‫هر روز زندگیت ممکنه خوش بگذره. پس این یه امتیاز خیلی بزرگه

‫به نظرم چانگ‌هوان دیدگاه بلندمدتی داره

‫از جی‌وون در مورد نظراتش پرسید...

‫آره. -در مورد ازدواج و اینا

‫خیلی جدیه -آره

‫و جی‌وون هم به درد ازدواج می‌خوره

‫تو سامسونگ الکترونیکس کار می‌کنه -آره

‫و مهندس نیمه‌رساناست

‫مهندس نیمه‌رسانا -مهندس نیمه‌رسانا

‫می‌دونی؟ -جزو نیروهای کلیدیه

‫شخصاً، می‌خوام زود تاریخ عروسیشونو مشخص کنن

‫(برگشتن به خونه بعد از قرارهاشون)

‫شرط می‌بندم غافلگیر میشن

‫ما اولین کسایی هستیم که برگشتیم؟ -بله؟

‫فکر کنم آره. هیچ ماشینی تو پارکینگ نبود

‫تو اول برو تو. -باشه

‫چی؟ کسی اینجاست؟

‫سلام. -ببین کی اینجاست

‫ما خیلی زود برگشتیم

‫سرده

‫فقط شما دوتایین؟ -آره

‫ببخشید. ما رسمی صحبت نمی‌کنیم

‫آره. تصمیم گرفتیم رسمی صحبت نکنیم

‫همه‌مون تصمیم گرفتیم این کارو کنیم

‫حتی برا اسمامونم دیگه رسمی نیستیم

‫می‌فهمم

‫آب. -من تو درست کردن رامیون خوبم

‫واقعاً؟ -آره

‫همشون بزنیم؟

‫(لرز کردن)

‫(گرمکن دستشو می‌ذاره پشت گردن جی‌مین.)

‫این چیه؟ -جلبک و بسته ادویه رو می‌خوام

‫چان‌هیونگ رو ببین

‫(تو یه فضا هستن،)

‫(ولی وقتشونو متفاوت می‌گذرونن.)

‫(چه‌اون و چان‌هیونگ میرن به اتاق غروب.)

‫چطور می‌تونن الان رامیون بخورن؟

‫ولی الان کنجکاوم

‫چطور شد که غذا نخوردن

‫نه. مطمئنم غذا خوردن. امکان نداره

‫امکان نداره

‫الان خیلی دیره

‫اگه غذا نخوردن چیکار کردن؟

‫چه حالت چهره جالبی

‫زوج جالبی هستن، نه؟

‫آره. -آره

‫نه، تو نگهش دار. -نه. تو بردار

‫داخل سرده. پنجره‌ها بسته‌ان، درسته؟

‫(گذاشتن تو جیب)

‫داشتن این حتماً بدنمونو گرم می‌کنه

‫آره. همینو امیدوارم -آره

‫این قطعاً سرما رو می‌شوره می‌بره

‫آره

‫واقعاً به این نیاز داشتیم -آره

‫حیفه که الان باید برگردیم

‫واقعاً خوشحالم که یه ماه وقت داریم -چرا؟

،‫اگه تو ۱ یا ۲ هفته تموم میشد

‫هیچی ازش درنمیومد -آره

‫صبر کن. چیزی که الان گفت...

‫آره. یه احتمالی هست، نه؟ -این... آره

‫حرف پرمعنایی بود

‫به عشق در نگاه اول اعتقاد داری؟

‫آره. -می‌فهمم

‫من اعتقاد دارم که آدما...

‫در نگاه اول عاشق میشن

‫منظورم اینه، نادره

‫ممکنه در مورد کسی کنجکاو بشی...

‫در نگاه اول

‫سرمام رفت

‫رفت؟ -آره

‫بریم ادامه قرارمون. بریم

‫تو می‌تونی زیاد بنوشی

‫واسه همینه...

‫بهتون خوش گذشت؟

‫هی. -کجا رفتین؟

‫کجا رفتین؟ -رامیون خوردیم

‫ما فلورانس بودیم. -منظورم الان نبود

‫رامیون خوردیم. -ما همین الان رامیون خوردیم

‫نمی‌دونم چان‌هیونگ الان چه حسی داره. -رامیون خوردیم

‫امروز سرد بود. پس رفتیم یه رستوران خوب

‫آلبرتو بود؟ -آلبرتو رو می‌شناسی؟

‫اون مرده ایتالیاییه؟ -آره

‫رفتیم رستورانش. -خدای من

‫خیلی آدم کره‌ای اونجا بود

‫جالبه. -ولی...

‫رزرو لازم نداشتین؟ -نه

‫یه دونه عکس هم نگرفتیم. -نگرفتیم؟

‫نه، نگرفتیم. -من از اون عکس گرفتم

‫از چی؟ -تیرامیسو

‫(ریز خندیدن)

‫رفتیم یه رستوران خیلی خوب

‫یه حس غیرعادی بینشون حس کرد. -آره

‫رستوران خیلی گرونی بود؟

‫نمی‌گفتم رستوران خیلی گرونی بود

‫فضاش واقعاً خوب بود

‫اوه، آره. باید بهشون بگیم

‫باید بهشون بگیم. می‌دونی...

‫کاملاً بهش تکیه داده

‫اون پله رو می‌دونی؟

‫پلی که یه مدتی روش بودیم؟

‫آره. کمی دورتر از پل... -پل؟

ایستاده بودیم

‫به محض اینکه جی‌مین منو دید...

‫(خنده)

‫چی؟

‫دوباره برگشتیم اینجا -تویی

‫الان دیگه خیلی احساس راحتی می‌کنم

‫چی؟

‫فقط خیلی دستپاچه‌ام

‫حتماً الان احساس راحتی می‌کنم. ببخشید

‫این چیزی بود که بهم گفت

‫داره لبخند الکی می‌زنه. -واقعاً تعجب کردم

‫اصلاً نمی‌دونستم اون میاد. -آره

‫به ذهنم خطور کرد. یعنی، منم خودمو آماده کردم

‫مثلاً چطور باید واکنش نشون بدم...

‫وقتی قرارمو می‌بینم. -چطور واکنش نشون بدم

‫ولی یهو،

‫چیزی که تو ذهنم بود رو یهو گفتم. -واقعاً؟

‫خیلی تعجب کردم. -بامزه‌ست

‫گفت: "نزدیک بود دستمو دور شونه‌ت بندازم مثل یه دوست خوب."

‫فکر کردم...

‫داشتیم مثل خواهر برادر می‌شدیم

‫(جا خوردن)

‫ولی اشتباه می‌کردم

‫"اشتباه می‌کردم." -بامزه‌ست

‫پس امروز جالب بود

‫چان‌هیونگ الان باید هزار جور حس قاطی پاتی داشته باشه

‫عالیه

‫قبل از اینکه برگردیم، قهوه خوردیم

‫یکی اونجا داشت گیتار میزد

‫می‌فهمم. -داشت اونجا موسیقی خیابونی اجرا می‌کرد

‫واقعاً خوب بود

‫بارون نیومد؟

‫چرا... -اونجوری رمانتیک‌تر بود

‫عالی بود. -یه بار...

‫غذامون که تموم شد، بند اومد. -آره، درسته

‫می‌فهمم. خیالم راحت شد

‫سردمون بود، پس سوپ سبزیجات سفارش دادیم

‫فکر کردیم کوچیک باشه

‫ولی تو یه کاسه بزرگ سرو شد

‫هر کدوم یکی سفارش دادیم

‫دو تا کاسه بزرگ برامون آوردن. -خیلی بزرگ بود

‫شرط می‌بندم نتونستین تمومش کنین. -آره

‫خیلی واضحه که از قرار خوشش اومده -فهمیدم یه جای کار می‌لنگه

‫نگاهش خیلی سرد به نظر میاد

‫ولی غذای سالمی خوردین. سوپ سبزیجات

‫تا حالا اینجوری ندیده بودمش. -تا اون موقع خوب بودم

‫(جواب دادن)

‫تو رستوران خوب بودم

‫ولی وقتی رفتم... -می‌فهمم

‫چهار روز پشت سر هم رفتیم فلورانس

‫پس از اون خوشم اومد

‫سرد بود

‫چه‌اون هم حال و هوا رو حس کرد

‫حس کرد یه چیزی درست نیست -آره

‫و تو امروز خودتو نپوشونده بودی

‫من؟ -آره

‫آره

‫فکر کنم کریسمس رو یه کم زیادی زود جشن گرفتیم

‫آره. انگار...

‫آخر دسامبر بود. -آره

‫قشنگ بود

‫کدوم جا؟ -کافه‌ای که تراس داشت

‫عالیه

‫اون قیافه‌ش... خدای من

‫نمی‌دونم الان داره به چی فکر می‌کنه

‫(حال و هوا بعد از یه روز عوض شده.)

‫(ناراحت)

‫فکر کنم حال و هوا رو فهمید

‫فهمید. حسش کرد

‫خدای من. -چه‌اون حس کرد

‫(ووجه و جه‌یون هم بعد از قرارشون برمی‌گردن.)

‫وای، یه زوج مهم دارن میان تو

‫فکر کنم همه بالا هستن

‫حتماً تو اتاقاشونن -آره

‫می‌خوام برگردم اونجا

‫می‌خوام دوباره تکرار شه

‫آخرین قرارت؟

‫فقط اون نه

‫خوش گذشت -آره

‫واقعاً خوش گذشت -وقتمون...

‫تو ایتالیا دیگه تموم شد -آره

‫(آه کشیدن)

‫(داشتن احساسات پیچیده)

‫فکر کنم جی‌مین و هانول بالا هستن

‫طبقه سوم؟ -می‌خوای باهام بیای؟

‫(سر تکون دادن)

‫بریم داستانمونو براشون تعریف کنیم

‫ولی یادش نمیمونه -می‌فهمم

‫(آرنج زدن)

‫می‌دونی چی گفت؟ یه لحظه موهامو اینجوری کردم

‫گفت: "موهاتو بالا می‌بندی خیلی بهت میاد."

‫گفتم: "دیروزم موهامو بالا بسته بودم."

‫گفت: "بسته بودی؟ " -اوه، نه

‫(فکر کردن)

‫جدی

‫خیلی دعوام کرد

‫(چشماشو بستن)

‫بریم واکنش جی‌مین رو ببینیم -خدای من

‫سلام -رانندگی کردی، درسته؟

‫رانندگی برگشتت خوب بود؟ -خدای من

‫اوه، نه -چند دقیقه طول کشید؟

‫حدود ۵۰ دقیقه اینا

‫خیلی تاریک بود. -اصلاً شوخی نبود

‫خیلی مه بود

‫واقعاً مه بود -آره

‫اونجا سرد بود؟ -نه

‫چی؟ -اون انجامش داد

‫اونجا هم سرد بود -چرا؟

‫اینجا هم سرد بود؟ -آره

‫چطور بود؟ چیکار کردین؟

‫ما...

‫رفتیم یه کافه -دیوونه‌کننده‌ست

‫ولی... آره -درخت کریسمس رو هم دیدیم

‫درخت؟ می‌فهمم

‫روستا تو شمال بود -جی‌مین الان داره چیکار می‌کنه؟

‫یه روستای ییلاقی بود، ولی خیلی کوچولو و بامزه بود

‫ولی...

‫هوا خیلی خوب نبود

‫تزئینات کریسمس بود -نمی‌تونه قبول کنه با هم بودن

‫آره -پس رفتیم دیدیمشون

‫تزئینات بامزه؟ -آره، تزئینات بامزه

‫هانول هم می‌تونه حسش کنه -پس...

‫ووجه، چرا صدات اینقدر آروم شد؟

‫صدام؟ -آره

‫صداتو نمی‌شنوم

‫بلندتر حرف می‌زنم. -صداشو نمی‌شنوم

‫روز سختی داشتی؟ -می‌فهمم

‫داشتم با حجم صدای اون هماهنگ می‌کردم. -می‌فهمم. واسه همین

‫(ناراحت)

‫نه؟ -آره

‫داشتم با صداش هماهنگ می‌کردم -با صداش هماهنگ کرد

‫شماها رسمی حرف زدنو کنار نذاشتین؟

‫یادمون رفت

‫یادمون رفت که تصمیم گرفتیم این کارو کنیم. مثل همیشه بودیم

‫فقط ما بودیم که خیلی صمیمی بودیم

‫شماها کاملاً رسمی حرف زدنو کنار گذاشتین؟

‫گذاشتین؟ -ما همدیگه رو با اسم هم صدا کردیم

‫واقعاً؟

‫(نگاه دزدکی)

‫هر جور راحتین انجام بدین. -آره

‫ما آخرش این کارو کردیم

‫کی میدونه هفته دیگه که همو ببینیم چطور میشه؟

‫ممکنه دوباره رسمی حرف بزنیم

‫"سلام، آقای جی‌مین." اینجوری؟ -آره

‫"خوب بودین؟ "

‫ممکنه تو یه روز همه چی برگرده -آره

‫هدیه‌ت چی بود؟

‫یه نقاشی گرفتم

‫یه نقاشی؟ -خودش کشیده بود؟

‫یه نقاشی آماده خرید

‫تو قاب؟ -قاب داشت

‫همه جاهای معروف... -خیابونا؟

‫فلورانس رو داشت

‫چی؟ -چرا دنبالم اومدی؟

‫من اول اینجا بودم

‫آره. -آره

‫(هدیه هاشونو از همون مغازه برداشتن.)

‫نقاشی‌ای که همه جاهای معروف...

‫فلورانس توش بود. -یه چیزی مثل اون؟

‫سرد نبود؟ -سرد بود

‫سرد بود. -بارون اومد؟

‫یه کم بارون اومد. -واقعاً؟ برا ما همش بارون میومد

‫همش بارون میومد؟ -همش بارون میومد

‫مجبور شدی چتر بگیری؟ -آره

‫حتماً خسته‌کننده بوده -خیلی بد نبود

‫می‌دونی...

‫اولین خاطره...

‫همیشه خیلی قویه

‫روز اولی که...

‫رسیدم خونه...

‫(روز اول)

‫تو رو صندلی نشسته بودی

‫(اولین باری که همو دیدن)

‫هنوز قیافه‌ت یادمه

‫پشتت یه پنجره بود

‫خورشید بهت می‌تابید

‫لحظه به‌یادموندنی‌ای بود

‫یکی از لحظه‌های به‌یادموندنی...

‫وقتی بود که رو صندلی نشسته بودی

‫وقتی من وارد شدم تو رو صندلی نشسته بودی

‫(لبخند زدن)

‫خیلی طولانی شام خوردیم

‫قیافه‌شو ببین. -ما هم خیلی طولانی شام خوردیم

‫چی خوردین؟ -ما...

‫ما...

‫وای. -سه تا غذا سفارش دادیم

‫دوباره گوشت خوردیم

‫اونجا برا کریسمس تزئین شده بود

‫اونجا خودش اساساً کریسمس بود

‫وقتی رسیدیم اونجا،

‫اون چی بود؟

‫چیزی شده؟ -مریضم

‫جی‌مین بیچاره

‫فکر کنم هر کاری باید تو ایتالیا می‌کردم رو کردم

‫هر کاری می‌تونستم تو ایتالیا کردم

‫صورتت خراش برداشته

‫چی؟ -صورتت خراشیده شده

‫چرا؟ -خراشیده

‫خیلی مشتاقه

‫حتماً لکه خونه

‫نیست. تب داری؟

‫فکر کنم آره -دیوونه‌کننده‌ست

‫امروز چیکار کردین؟

‫رفتیم فلورانس

‫سرد بود،

‫پس یه رستوران خوب و گرم پیدا کردیم

‫امروز،

‫فلورانس حس متفاوتی داشت

‫به خاطر بارون بود؟

‫اونم بود، ولی کلاً کل فضا

‫خدای من

‫عاشق جلاتوئه

‫پس با اینکه سرد بود،

‫بازم رفتیم اونجا. وقتی دیدش، گفت:

‫"این بهترین جلاتوفروشیه."

‫این چیزی بود که گفت

‫مجبور بودیم بخوریم. دیگه چی؟ خوب بود

‫من می‌میرم برا جلاتو، هرچقدرم سرد باشه

‫همین الان از خودت درآوردی؟ -تا حالا نشنیده بودم

‫آره

‫حتماً عاشق جلاتویی

‫بامزه‌ست. "می‌میرم برا جلاتو."

‫بامزه‌ست

‫می‌تونی بگی "آیس آمریکانو"؟

‫(چپ‌چپ نگاه کردن)

‫بوسانی‌ها نمی‌تونن آمریکانو رو درست تلفظ کنن

‫بگو دیگه. -نه

‫من اونجوری نمیگم

‫پس بگو. -چی؟

‫می‌تونی بگی "آمریکانو"؟

‫دونات رو چطور میگی؟

‫نه؟ -داره به شونه‌ش دست می‌زنه

‫(مالیدن)

‫مجبورش نکن -فقط پیرا اینجوری میگن

‫مجبورش نکن

‫ببخشید

‫وقتی به شونه‌ش دست زد،

‫قیافه جی‌مین...

‫بعضیا احتمالاً می‌دونن دونات چطور تلفظ میشه

‫ولی، من...

‫(گیج)

‫واقعاً نمیشه فهمید...

‫که من اهل بوسانم...

‫وقتی حرف می‌زنم،

‫ولی وقتی آمریکانو میگم نمی‌تونم پنهونش کنم

‫فقط همین نیست

‫آره

‫واسه همین روز اول پرسیدم اهل بوسانی

‫آره

‫همین باعث جذابیتت میشه

‫خب...

‫اگه تو...

‫روش تاکید کنی... -شورشو درآوردم؟

‫خیلی... -فقط به اندازه کافی جذابت می‌کنه

‫به هر حال...

‫نگفتی کلی عکس گرفتی؟

‫همش عکس می‌گرفتیم که یادمون بمونه

‫خوبه

‫الان چی؟

‫وقتی اول بار جه‌یون رو اونجا دیدم،

‫از پشت بهش نزدیک شدم

‫ما... -تو کوچه همو دیدیم

‫من از یه کوچه اومدم بیرون -کوچه قشنگی بود؟

‫کوچه قشنگی بود -آره

‫چون شهر خودش قشنگه

‫از دیدن من تعجب کرد. پس من...

‫می‌تونم بهشون بگم؟ -چقدر تعجب کرد؟

‫فکر کردم از دیدن من تعجب کرده

‫ولی بیشتر از این تعجب کرده بود که منو سمت راست دید...

‫وقتی انتظار داشت از سمت چپ بیام

‫دارم خفه میشم -خیلی خنده‌داره

‫(چانگ‌هوان و جی‌وون می‌رسن هر هشت نفرشون اینجان.)

‫سلام. سلام

‫بالاخره

‫حیفه که باید بریم

‫(یه کارت پستال برای کسی بنویس که بیشتر از همه دلت رو لرزوند.)

‫(کارت پستال رو تو جعبه موسیقی بذار و ببندش.)

‫کارت پستا‌له

‫امروز خیلی سخته

‫برای کسیه که بیشتر از همه دلشون رو لرزونده

‫(اولین ملاقات ناخوشایند)

‫(احساساتشون کم‌کم رشد کرد.)

‫(دلشون لرزید و بارها فاصله گرفتن.)

‫(با کی...)

‫(قلبت جفت شد؟)

‫بریم نتیجه جفت‌شدن کارت پستال‌ها رو ببینیم

‫(چی؟)

‫صبر کن. فاش نمیشه؟

‫ولی... -باید تا هفته دیگه صبر کنیم؟

‫چی... شوخیت گرفته؟

‫کارت پستال‌ها و جعبه‌های موسیقی‌شون... -ولی...

وقتی ‫فاش خواهد شد...

که ساکنین به سئول برگردن...

‫و به زندگیشون برگردن -بی‌رحمانه‌ست

‫این جفت‌شدن کارت پستال...

‫ممکنه تو سئول بحران ایجاد کنه

‫دقیقاً -قراره غوغا بشه

‫میگن: "چرا برا اون فرستادی؟ "

‫ممکنه این پیش بیاد. -آره

‫خدای من. خیلی ترسناکه -این...

‫اگه هر کدومشون ازدواج کنن...

‫اوه، نه

‫"اول از اون خوشت میومد."

‫آره... -وقتی با هم تماشاش می‌کنن

‫"اون نگاهتو دیدم."

‫قراره تو سئول غوغا بشه

‫آیا تغییری ایجاد میشه...

‫تو قلب ساکنین...

‫که توسکانی رمانتیک رو به خاطر زندگیشون تو سئول ترک کردن؟

‫هفته دیگه جمعه ساعت ۱۰:۵۰ شب همو ببینیم

‫خداحافظ -خداحافظ

‫(شب بخیر.)

‫(دوران سورئال تموم شد.)

‫(به زندگیشون برگشتن.)

‫(امروز اولین جفتتو ملاقات می‌کنی.)

‫(اولین جفت‌شدن سرنوشت‌ساز)

‫شگفت‌انگیزه که همدیگه رو انتخاب کردیم

‫(داستان جدیدی شروع خواهد شد...)

‫(تو یه جای جدید، ولی آشنا.)

‫(سلام.)

‫(این واقعاً قشنگه.)

‫(جایی برای ادامه احساساتشون از ایتالیا)

‫(احساساتی که بدون هیچ سرنخی شروع شد)

‫(آیا اینجا ادامه پیدا می‌کنن؟)

‫منتظر سه هفته آینده‌ام

‫حس می‌کنم قراره خوش بگذره

‫من وکیلم

‫امکان نداره. -چی؟

‫نابغه‌ست؟

‫من سنم خیلی بالاست

‫یه لحظه رسماً قاطی کردم

‫من...

‫اختلافمون خیلی زیاده

‫دیگه باهام حرف نمی‌زنه

‫می‌خوای فردا با هم بریم؟

::::::::: آيــــ(پیوند قلب ها)ــــرِن :::::::: ::::@AirenTeam::::