Original subtitles

Αδελφή, αυτές οι βαλίτσες είναι δικές σας;

- Θα σας πείραζε να ανοίξετε μία; - Ποιά;

- Αυτή. - Ω, ναι. Θα την ανοίξω αμέσως.

- Τι περιέχει; - Δώρα για τα μικρά ορφανά.

- Ευχαριστώ. Μπορείτε να πηγαίνετε. - Ευχαριστώ.

’γιε Ιανουάριε, δώσε μας ένα θαύμα!

’γιε Ιανουάριε, στρεφόμαστε σ' εσένα!

’γιε Ιανουάριε!

’γιε Ιανουάριε, κάνε ένα θαύμα!

’γιε Ιανουάριε, κάνε ένα θαύμα να συμβεί!

Σε αυτή την παλαιοχριστιανική κρύπτη,

που ανακαλύφθηκε τον 3ο αιώνα κατά την κατασκευή του Καθεδρικού Ναού,

βρίσκεται ο θησαυρός του Αγίου Ιανουαρίου, ένας από τους πλουσιότερους στον κόσμο.

Ο θησαυρός, συσσωρευμένος κατά τη διάρκεια

των αιώνων, περιλαμβάνει κοσμήματα

μεγάλης ιστορικής και καλλιτεχνικής αξίας πέραν της οικονομικής.

Είναι αδύνατο να υπάρξει ακριβής αποτίμηση αυτών των πολύτιμων κοσμημάτων,

αλλά υποθέτουμε ότι φτάνουν στο εκπληκτικό ποσό των...

Στο εκπληκτικό ποσό των... Στο εκπληκτικό ποσό των...

30 δισεκατομμυρίων... 30 δισε- κατομμυρίων... 30 δισεκατομμυρίων...

Τα πιο πολύτιμα κομμάτια είναι ένα ροζάριο που δώρισε ο Κάρολος Γ' της Βουρβόνης

το οποία περιλαμβάνει 524 διαμάντια...

Σε 30 χρόνια μου έχεις κάνει δώρο μόνο αυτά τα σκουλαρίκια!

Μαύρα μαργαριτάρια της Βασίλισσας Μαργαρίτας, μια καρφίτσα με διαμάντια

που πιστεύεται ότι ανήκει στη Ματθίλδη της Κανόσα,

η καρφίτσα με μαργαριτάρι και ζαφείρι που ανήκει στην Κλημεντίνη της Αραγονίας,

και πολλά άλλα κοσμήματα ανεκτίμητης αξίας.

Ο ’γιος Ιανουάριος έκανε το θαύμα!

Είναι εδώ ο Δον Βιντσέντζο;

Ο Δον Βιντσέντζο το "Φαινόμενο" μετακόμισε στο Ποτζορεάλε.

- Τι νούμερο; - Ξέρεις εσύ... Όχι;

- Ναι, έχω δύο ανίψια εκεί πέρα. - Πάμε. Ευχαριστούμε.

- Τι θέλετε; -Δύο Αμερικανοί θέλουν τον Δον Βιντσέντζο.

- Δεν είναι ώρα. - Έχουν έρθει από την Αμερική

- και δημιουργείς πρόβλημα; - Όχι, δεν έχω τέτοια πρόθεση,

- αλλά κοιμάται αυτή τη στιγμή. - Α, καλά, αν κοιμάται...

Δεν πειράζει. Θα περιμένουμε.

Ελάτε. Ίσως να έχει ξυπνήσει ο Δον Βιντσέντζο.

Το επισκεπτήριο τελείωσε. Φύγετε.

- Εσύ, μέσα! - Εμπρός. Πήγαινε!

Έχω να πω κι άλλα με τον δικηγόρο μου.

Θα είμαστε εδώ όλη τη νύχτα.

Έχω να δω τον άντρα μου ένα χρόνο!

Καλύτερα που δεν τον βλέπεις.

Καρμέλα, προσευχήσου να μην υπογράψει ο Πρόεδρος χάρη.

- Αν βγω... - "Αν βγω..."

Κύριε Ομορφονιέ, τι θα κάνεις όταν βγεις;

Τι όμορφο παιδί! Πόσο χρονών είναι;

- 8 μηνών. - Είσαι στη φυλακή 3 χρόνια.

Αν συμπεριφερόσουν καλά, θα μπορούσε να ήταν γιος σου.

Κατάλαβες;

Γαετάνο, δώσε στα παιδιά από ένα πακέτο τσιγάρα στον καθένα.

Εντάξει.

Συγγνώμη.

- Βιντσέντζο, δεν με αναγνωρίζεις; - Είσαι ο Τζακ;

- Ναι! - Τι κάνεις;

- Νόμιζα ότι είχες πεθάνει. - Όχι, παρακαλώ, όχι, όχι!

Τον γνώρισα στον πόλεμο. Ήμουν σε ένα τανκ.

Μόλις έφτασα στη Νάπολη, μου πήρε το τανκ.

- Ένας καλός στρατιώτης! - Όχι, ένας μεγάλος κλέφτης!

Ήμασταν 20 χρόνια νεότεροι. Ποια είναι αυτή η όμορφη κυρία;

- Είστε στο μήνα του μέλιτος; - Όχι, κανένας μήνας του μέλιτος.

Ναι, καταλαβαίνω.

Γαετάνο, αν δεν μπορώ να έχω μια ιδιωτική συνομιλία με φίλους,

θα επιστρέψω σπίτι.

- Πήγαινε μια βόλτα. - Εντάξει.

Συγγνώμη, δεσποινίς. Συγγνώμη για την ακαταστασία.

- Περί τίνος πρόκειται; - Είναι ένα μεγάλο κόλπο.

Όχι. Τα έχω παρατήσει.

Θα πληρώσω την εγγύηση για να σε βγάλω από εδώ.

Όχι. Είμαι καλά εδώ, σαν να ήμουν στο σπίτι μου.

Όλοι με σέβονται, με θαυμάζουν.

Ήρθα από την Αμερική για αυτό το κόλπο.

Ήμουν σίγουρος για τη φιλία σου, για τη συνεργασία σου.

Μα ναι, είμαστε φίλοι, αλλά όσο αφορά τη συνεργασία...

Οι νέοι σήμερα δεν αξίζουν τίποτα.

Ίσως υπάρχει μια εξαίρεση.

Ναι. Έχω το κατάλληλο άτομο για σένα.

Περίμενε.

Γαετάνο, θα ήθελα να κάνω ένα τηλεφώνημα.

Τηλέφωνο; Με συγχωρείτε αλλά τηλεφωνεί ο διευθυντής.

Αυτός ο διευθυντής είναι διαρκώς στο τηλέφωνο.

- Δον Βιντσέντζο, ελάτε πιο κοντά. - Τι συμβαίνει;

Α, ναι. Συγγνώμη, Τζακ.

Ο Γαετάνο μού θύμισε κάτι.

Εγώ φροντίζω λίγο την διοίκηση εδώ.

Φέτος θα θέλαμε να βάψουμε τα κελιά. Αν δώσετε κάτι...

Ναι, ναι. Αρκούν 10 δολάρια;

- 100 δολάρια είναι εντάξει; - Ευχαριστώ πολύ.

- Γκαετάνο, ευχαρίστησε την δεσποινίδα. - Ευχαριστούμε δεσποινίς.

Ποιος είναι αυτός ο νεαρός που ανέφερες;

Ο Αρμαντούτσιο Γκιρασόλε, τον φωνάζουν Ντουντού.

Μπορείς να τον βρεις στο Βικόλο Τόφα.

- Πες ότι σε έστειλα εγώ. - Είναι καλός;

Πολύ! Τον προηγούμενο μήνα έκλεψε ένα λεωφορείο γεμάτο ξένους

ενώ κοιτούσαν τον καπνό του Βεζούβιου.

- Μα ο Βεζούβιος είναι αδρανής. - Αυτός τον έκανε να βγάζει καπνό!

Ψωμί και ρικότα!

Πάρτε ένα ωραίο σνακ!

Παρακαλώ.

Δοκιμάστε. Είναι καλό πράγμα.

- 500 λιρέτες! - Τι είναι αυτό;

- Αέρας της Νάπολης. - Όχι!

Αέρας της Νάπολης! 500 λιρέτες.

Το θέλετε; Αέρας της Νάπολης!

Δεσποινίς, συγγνώμη.

Συγγνώμη για την ενόχληση.

Αυτή είναι η επαγγελματική μου κάρτα. Αν μπορώ να σας φανώ χρήσιμος...

Τζιοβάνι Καπούτο Εραστής

Μέγιστη διακριτικότης.

Ευχαριστώ. Πολύ ευγενικό εκ μέρους σας.

- Θα πρέπει να τηλεφωνήσετε πρώτα. - Ναι, φυσικά. Ευχαριστώ.

- Σερβιτόρε! - Παρακαλώ;

Θα ήθελα μια πολύ παγωμένη Coca-Cola.

Ορίστε.

- Ξέρετε πού μπορώ να βρω τον Ντουντού; - Ντουντού;

Δεν έχω ακούσει ποτέ αυτό το όνομα.

Ο Δον Βιντσέντζο το "Φαινόμενο" είπε ότι θα τον βρω εδώ.

- Ο Δον Βιντσέντζο σας έστειλε; - Ναι.

Αλλά... ίσως δεν είναι η κατάλληλη ώρα.

Συγγνώμη. Σας έπεσε αυτό.

Τι τύχη, το βρήκε ένας πραγματικός κύριος.

Έφτασαν οι αμερικάνικες πατάτες!

Για τον Ντουντού, 200 λίρες το κιλό!

Έφτασαν οι αμερικάνικες πατάτες!

- Σπέσιαλ πράγμα! - Αμερικάνικες πατάτες!

Για τον Ντουντού, 200 λίρες.

Έφτασαν οι αμερικάνικες πατάτες!

Θέλετε να αγοράσετε; Είναι σπέσιαλ.

- Ποιος είναι; - Μια Αμερικανίδα θέλει να σου μιλήσει.

- Πώς είναι; - Είπαν ότι είναι σπέσιαλ.

Ας ανέβει.

Ο ήλιος!

Μας αρέσουν πολύ οι πατάτες!

Φέρτε ένα κιλό!

- Θέλεις πιο βαθύ ξύρισμα; - Όχι, φύγε.

Ντουντού, αύριο θα έρθω πιο αργά.

Πέθανε ο Πασκουάλε Ανουντσιάτα και πρέπει να ξυρίσω τα γένια του.

Τότε άφησε εδώ το ξυράφι.

Ντουντού, είσαι πολύ όμορφος.

Πόσα μπουκάλια ουίσκι έφτιαξες;

- 100. - Μέχρι αύριο πρέπει να γίνουν 400.

Από 20 έγιναν ήδη 100.

Έχω κάνει ένα τάξιμο και πρέπει να το τηρήσω.

Καλό! Έχεις βάλει όμως ουίσκι μέσα;

- 20%. - Βάλε 25%. Δεν κοροϊδεύουμε τον κόσμο.

- Τηλεφώνησε ο Βαρόνος. - Τι θέλει;

Το Σάββατο θα πάει στο θέατρο Σαν Κάρλο.

- Θέλει να ξέρει αν θα πας κι εσύ. - Τι όπερα παίζουν;

- "Καβαλλερία Ρουστικάνα". - Είναι γκαλά;

- Όχι, για τον λαό. - Δεν με ενδιαφέρει.

Πηγαίνω στην όπερα τον χειμώνα που οι γυναίκες φορούν κοσμήματα και γούνες.

Πρέπει να είναι η Αμερικανίδα. Πού να την στείλω;

Εδώ!

Πάω εγώ!

Ελάτε. Προσέχετε το σκαλοπάτι.

Αυτός είναι ο Ντουντού.

Καλωσόρισες.

- Με λένε Μάγκυ. - Όμορφο όνομα.

- Μιλάτε αγγλικά; - Όχι. Αυτά ήταν όλα.

Κύριε Ντουντού...

Όχι, κύριε. Στη Νάπολη, το Ντουντού αρκεί.

- Μπορώ να σου προσφέρω κάτι; - Ουίσκι.

- Σασκίλλο, έχουμε ουίσκι; - Ναι.

- Α, ουίσκι... όχι! - Εγώ πίνω πιο απλά πράγματα.

- Τότε μια Coca-Cola. - Αμέσως.

- Τέξας; - Καλιφόρνια.

Έχω γνωρίσει πολλές κοπέλες από την Καλιφόρνια,

αλλά δεν μπορώ να μαντέψω ποια σου έδωσε το όνομά μου.

Δον Βιντσέντζο το "Φαινόμενο".

- Θέλω να μιλήσουμε για δουλειές. - Ας πιούμε πρώτα.

- Ένα τσιγάρο; - Ευχαριστώ.

Παρακαλώ.

Δεν μπορώ να βρω τον αναπτήρα μου.

- Και αυτό είναι δικό σας; - Ευχαριστώ.

Φύγε και κλείσε την πόρτα.

Εκμεταλλεύσου τον υπέροχο ήλιο μας.

Σου αρέσει η όμορφη Νάπολη μας, έτσι δεν είναι;

Δεν είμαι εδώ για τουρισμό.

- Τι θέλεις; - Η δεσποινίς διψάει.

- Ας της προσφέρουμε κάτι. - Ήρθε εδώ για να πιει;

- Φέρε μια Coca-Cola. - Μας τελείωσαν!

Μας τελείωσε η Coca-Cola.

Πάμε σε ένα ήσυχο μέρος να μιλήσουμε για δουλειές.

Μια στιγμή να ντυθώ.

Είναι η νταντά μου.

Χαρά μου. Πολύ όμορφη. Της πρόσφερες κάτι;

Τώρα φέρνεις και τσούλες στο σπίτι.

Είναι συλλέκτης. Ήρθε η σειρά των Αμερικανίδων.

Πες ένα γεια στην δεσποινίδα.

Θα το κάνω όταν πεθάνει, και θα της ανάψω και ένα κερί.

Με συγχωρείτε. Η κοπέλα μου.

- Βγαίνουμε δύο χρόνια. - Χαριτωμένη.

Γεια σου, Γκαετάνο!

Καλημέρα, Ντουντού.

Έχεις μεγαλώσει πολύ!

Λοιπόν, για τι ήθελες να μιλήσουμε;

Μια πολύ ενδιαφέρουσα συμφωνία.

Αν είναι τόσο ενδιαφέρουσα όσο αυτός που την προτείνει... Ακούω.

- Λοιπόν... - Πες μου.

Ευχαριστούμε Ντουντού, για το αμερικάνικο φάρμακο.

- Παρακαλώ. - Ήταν καλό. Το ήπιαμε όλοι.

- Ραφιλού, πώς είσαι; - Καλύτερα.

Χαίρομαι.

- Είναι μια υπέροχη μέρα. - Ευχαριστώ. Μου το είπαν ήδη.

Τι αφορά;

Καλύτερα να μιλήσεις με τους συνεργάτες μου.

Κοστίζω ακριβά.

- Σε ιταλικές λιρέτες. - Και σε δολάρια επίσης.

- Συγγνώμη, Ντουντού. Δεν σε είχα δει. - Δεν πειράζει.

Γεια σου, Ντουντού.

Πού είναι οι συνεργάτες σου;

Αυτός που τσακώνεται είναι ο Τζακ.

- Αφήστέ με να φύγω! - Τζακ, αυτός είναι ο Ντουντού.

- Τι συνέβη; - Αυτός είναι απατεώνας.

Με έκλεψε. Δεν είμαι χαζός.

- Έπαιξε και έχασε. - Θα δούμε.

Αυτό το παιχνίδι απαιτεί προσοχή.

- Πόσα έχασες; - Μου άρπαξε 200 δολάρια.

Οπότε πόνταρε 200 δολάρια στην κάρτα που είναι σημαδεμένη με κόκκινο.

- Ναι. - Κούνα τα χέρια σου.

Απλά ψάξε για το κόκκινο. Είναι εύκολο.

Ένα και ένα. Εδώ είναι το κόκκινο.

Χάνω εδώ, χάνω εκεί. Είναι στο κέντρο τώρα.

- Πού είναι το κόκκινο; - Αυτό είναι για τον κύριο.

- Όχι, αυτό είναι. - Είσαι σίγουρος; Γύρισέ το.

Βλέπεις; Πλήρωσε.

- Βεβαιώσου ότι είναι όλα εκεί. - Λείπουν 20 δολάρια.

- Κάτι για τον χρόνο του. - Πρέπει να ζήσω κι εγώ.

- Πάμε. - Εντάξει.

- Εσύ είσαι ο Ντουντού; - Μετριόφρονα μιλώντας, ναι.

Νοικιάσαμε μια βίλα. Ας συναντηθούμε εκεί αύριο.

Θα πιούμε ένα ποτό και θα τα πούμε.

Ο ήλιος είναι υπέροχος. Πάμε στη θάλασσα.

Τα ψάρια δεν έχουν αυτιά.

Στις 10, στην προβλήτα της Μεγέλλινας. Θα πάμε με το γιοτ.

- Έχεις γιοτ; - Όχι, αλλά υπάρχουν πολλά εκεί.

- Α, Ντουντού, αυτός είναι ο Φρανκ. - Χάρηκα.

- Έχει τα χέρια του γεμάτα. - Έχει έλκος.

Εγώ νόμιζα ταινία.

- Τα λέμε αύριο. - Τα λέμε αύριο.

- Αντίο. - Αν δεν έχεις σχέδια γι' απόψε...

Τι φωνή!

Είναι ένα από τα πιο όμορφα ναπολιτάνικα τραγούδια!

Το σχέδιο έχει μελετηθεί σε κάθε λεπτομέρεια.

Ο Φρανκ ήταν εδώ 3 μήνες για να το προετοιμάσει.

Τώρα χρειάζομαι άντρες,

αλλά όχι πρωτάρηδες και χωρίς ποσοστά.

- Πόσα θέλεις; - Εσύ αποφασίζεις.

Το κάνω επειδή ο Δον Βιντσέντζο είναι φίλος.

5 εκατομμύρια είναι εντάξει;

Θα προτιμούσα 10.

Επειδή ο Δον Βιντσέντζο είναι φίλος.

Η φιλία είναι κάτι πολύτιμο.

Θέλεις προκαταβολή;

Τα δίνεις αργότερα, και πρόσεχε τον Σασκίλλο.

- Δολοφόνος; - Όχι, κάνει τηλεφωνήματα για μένα.

- Τι είναι; - Ψάρια!

Σήκωσες τα δίχτυα.

Έχεις ερωτήσεις;

Θέλω να μάθω για τη δουλειά.

Δεν σε αφορά.

- Δεν με εμπιστεύεσαι; - Μπορείς να κρατήσεις μυστικό;

- Σιωπηλός σαν τάφος. - Κι εγώ.

Εντάξει. Δεν θέλω να ξέρω.

Θα σου δώσω έναν τσιλιαδόρο, έναν οδηγό, έναν τεχνικό,

δύο αυτοκίνητα με καθαρή άδεια. Εσύ αναλαμβάνεις τα υπόλοιπα. Χορεύουμε;

Πότε είναι η δουλειά;

- Την Πέμπτη. - Συγνώμη, αλλά δεν μπορώ. Έχω γάμο.

Δεν μπορώ να αναβάλω τη δουλειά για έναν γάμο.

Η ανιψιά της νταντάς του Ντουντού παντρεύεται.

Δεν με νοιάζει. Είπα Πέμπτη.

Θα προσπαθήσουμε να οργανωθούμε.

Πες μου για τους άντρες.

Πρώτα απ' όλα, ο Βαρόνος, ένας εξαιρετικός τύπος.

Να 'τος.

- Μα είναι άρρωστος. - Τι τιμή!

Θέλω να σε δω αύριο για μια σημαντική συμφωνία. Εντάξει;

Ναι, αν είναι πριν τις 28. Έχω ένα συνέδριο στη Στοκχόλμη.

Θέλω να δω τη Σουηδία και η τιμή είναι καλή.

- Πρέπει να υποβληθεί σε χειρουργείο; - Όχι. Είναι μια σπάνια περίπτωση.

Η καρδιά του είναι στα δεξιά. Κάνει επιδείξεις για φοιτητές.

Τώρα, ο Αγωνία και ο Καπετάνιος.

Πήγαινε να τον φωνάξεις.

Αγωνία!

Κατέβα. Είναι σημαντικό.

- Μα πώς μπορώ; - Ο Ντουντού θέλει να σου μιλήσει.

- Πού είναι; - Εκεί.

Περίμενε.

Με συγχωρείτε. Είναι επείγον. Πρέπει να φύγω.

- Ξέρει ο άλλος να το οδηγήσει; - Βέβαια. Ο Βιντσέντζο έπαιρνε μέρος

σε αγώνες τροτ. Έχει κερδίσει πολλούς αγώνες. Πήγαινε!

Σταματήστε!

Έβαλαν γκολ; Πώς πάει;

Ρίχτε! Σουτάρετε όσο θέλετε.

Ο Ντουντού είναι εδώ!

Ένα λεπτό. Θα βάλουμε αυτά τα 4 γκολ και μετά θα έρθω.

Σιβόρι, είσαι η θάλασσα της Νάπολης!

- Κονσετίνα, δεν μπορείς να μπεις. - ’φησέ με ήσυχη!

- ’φησέ με να περάσω. - Κανείς δεν μπορεί να μπει.

Είναι με αυτή την Αμερικανίδα. Θα τους σκοτώσω και τους δύο!

- Ο Ντουντού δουλεύει. - Ψεύτη!

Αν δεν με πιστεύεις, πήγαινε να δεις.

- Τώρα με πιστεύεις; - Είσαι ένας αλήτης.

Αυτά είναι ιαπωνικά εργαλεία μεγάλης ακριβείας.

Στην Αμερική, ο Φρανκ είναι ένας από τους λίγους που ξέρουν να τα χρησιμοποιούν.

Ντουντού, η νταντά φτιάχνει μελιτζάνες σήμερα.

Θέλει να ξέρει αν τις θέλεις με αντζούγιες ή πικάντικο τυρί.

- Μελιτζάνες; - Εντάξει, θα της το πω.

- Είναι η Κοντσετίνα, η κοπέλα μου. - Χαίρομαι γι' αυτό.

Ας συνεχίσουμε να δουλεύουμε.

Ντούντου, ο Σασσκίλο είναι έξω φρουρά;

- Ναι. - Είσαι σίγουρος;

Εντάξει. Να τον πάρει ο διάολος!

Υπάρχουν 2 διαδρομές. Η μία είναι υπόγεια, η άλλη πάνω.

Οι 2 ομάδες θα συνδεθούν με...

- Τι ωραίο στόμα! - Έχει πορσελάνινη επιδερμίδα.

Έχουμε 2 συγχρονισμένες διαδρομές.

- Καταλάβατε; - Ναι.

Ο Καπετάνιος και ο Αγωνία θα παίρνουν εντολές από τον Φρανκ.

- Καλημέρα. - Γεια χαρά. Συνέχισε.

Ο δρόμος που μας ενδιαφέρει, είναι σε αυτήν την περιοχή.

Είναι κοντά στον Καθεδρικό Ναό. Υπάρχει ένα αστυνομικό τμήμα εδώ.

- Θα το φροντίσουμε εμείς. - Πώς;

Έχουμε αντιμετωπίσει χειρότερες καταστάσεις στην Αμερική.

Στην Αμερική!

- Σαλβατόρε, σε προσέλαβαν; - Δεν ξέρω.

Ποιος είναι αυτός;

Κανένας. Ένας ξάδελφος ενός φίλου της νταντάς, ένας συγγενής.

Μην ανησυχείς. Συνέχισε.

Το ραντεβού είναι εδώ στη μία μετά τα μεσάνυχτα.

- Στη μία; - Στη 1:00 π.μ.

- Πώς θα έρθω; - Με το λεωφορείο.

Δεν υπάρχουν λεωφορεία εκεί που μένω.

Πώς πρέπει να ντυθούμε;

Βαρόνε, θέλεις να φορέσεις σμόκιν;

Απλώς ρώτησα! Η εμφάνιση είναι σημαντική.

Στη μία μετά τα μεσάνυχτα; Θα υπάρχουν άνθρωποι στο δρόμο.

Εκείνη την ώρα ο κόσμος κοιμάται.

Όταν κάνει ζέστη εδώ, κάποιοι κοιμούνται στο δρόμο.

Χρειάζεσαι μια έρημη Νάπολη.

- Θα την αδειάσω εγώ. - Πώς;

Πότε είναι το Φεστιβάλ Ναπολιτάνικου Τραγουδιού;

Στις 24. Έχω ήδη πάρει εισιτήρια.

Είναι ένας διαγωνισμός τραγουδιού. Και λοιπόν;

Πρέπει να κάνεις τη δουλειά στις 24.

- Πότε φεύγει το πλοίο; - Στις 25.

- Όχι. Πρέπει να γίνει την Πέμπτη. - Κάνε ό,τι θέλεις.

Ο καθένας σας έχει μια συγκεκριμένη αποστολή.

Όλα πρέπει να λειτουργήσουν με ακρίβεια δευτερολέπτου.

Ο Φρανκ είναι υπεύθυνος για το τεχνικό μέρος.

Ας συγχρονίσουμε τα ρολόγια μας με του Φρανκ.

Έπρεπε να βάλω ενέχυρο το δικό μου.

Μόνο η απόδειξη έχει απομείνει.

Αν η οργάνωση μπορούσε να παράσχει...

- Ξέρεις τι ώρα είναι; - Συγγνώμη για την ενόχληση.

’κουσα ότι χρειάζεστε ρολόγια ακριβείας.

Έχω μια εγγυημένη ποικιλία εδώ, κορυφαίας ποιότητας.

Από ατσάλι, μοιάζουν με χρυσά.

- Παρακαλώ διαλέξτε ελεύθερα. - Δεν είναι δυνατόν!

Ντουντού, πέτα έξω όλους αυτούς τους ανθρώπους!

- Πασκουάλε, δεν είναι η κατάλληλη στιγμή. - Το καπέλο μου.

- Στον κήπο. - Ήρθαμε να βρούμε δουλειά.

- Θα δούμε αργότερα. - Πέταξε τους έξω!

Τζακ, μπορώ να βοηθήσω; Υπάρχει τίποτα να κάνω;

- Όχι! Κανένας δεν μπορεί! - Καλά...

Παρακαλώ...

Φροντίστε να το κρατήσετε μυστικό.

Μην το πείτε ούτε στη μητέρα σας ή στον πατέρα σας,

την αδελφή σας, τον αδελφό σας. Λέξη σε κανέναν!

- Μην ανησυχείς. - Ας προχωρήσουμε.

Σε αυτή την κόκκινη περιοχή

υπάρχει ένα "Χ" για το οποίο θα ενημερωθείτε αργότερα.

Συγγνώμη. ’κουσα ότι σχεδιάζετε ένα μεγάλο κόλπο.

Χρωστάω ακόμα στον γιατρό,

οπότε ήθελα να μάθω αν μπορώ να συμμετάσχω.

Σασκίλλο! Πού είναι αυτός ο ηλίθιος ο Σασκίλλο;

- Ποιος σου είπε να έρθεις εδώ; - Θα τον σκοτώσω!

- Σασκίλλο, πού είσαι; - Εδώ είμαι.

Ηλίθιε!

’φησες το φως αναμμένο.

- Ποιος οδηγεί; - Ο Βαρώνος, αλλά είναι μπροστά.

Οδήγησε εσύ, Σασκίλλο. Βαρόνε, πίσω!

Δεν κατάλαβα την κατανομή των θέσεων.

- Προσοχή! - Ποιος είναι;

Είμαστε στη ζώνη Β.

Σε 3 λεπτά θα είμαστε στη ζώνη ΣΤ.

Η επιχείρηση θα αρχίσει σε 11 λεπτά.

- Εντάξει, ελήφθη. - Όβερ και τέλος.

- Θα με πας στη Σανιτά; - Πάω στην άλλη πλευρά.

- Πού; - Θα είναι στις εφημερίδες αύριο.

Συνέχισε ευθεία.

Σταμάτα εδώ.

- Τι συμβαίνει; - Ένα λεπτό.

- Πού πήγε ο φίλος σου; - Δεν ξέρω.

- Αν είπε ότι θα γυρίσει, θα γυρίσει. - Πάμε σε αυτόν.

Ήρεμα. Δεν χρειάζεται να σπρώχνεις.

Ακίνητος, Ντουντού! Όλοι ακίνητοι!

- Τελείωσα. Έρχομαι. - ’λλη μία. Ο κύριος κινήθηκε.

Χαμογελάστε. Ακίνητοι!

Τι υπέροχη έκπληξη! Τζακ!

Σας ευχαριστώ που ήρθατε να τιμήσετε

αυτή τη μικρή οικογενειακή γαμήλια δεξίωση.

- Αποφυλακιστήκατε; - Πήρα μια μικρή άδεια.

Τα παιδιά ήθελαν να είμαι ο κουμπάρος τους.

Με συνόδευσε ο Γκαετάνο. Τον θυμάστε;

Είναι νέος και πρέπει να διασκεδάζει λιγάκι.

- Αυτός ο νεαρός... - Όχι, ευχαριστώ. Είμαστε βιαστικοί.

Έφτιαξα μελιτζάνες "παρμεζάνα".

- Ντουντού! - Νταντά, δεν μπορούμε να μείνουμε.

- Μα μόλις ήρθατε και φεύγετε; - Έχουμε δουλειά, αγάπη μου.

- Τζακ! - Σερβιριστείτε.

Είναι ο Τζοβανίνο, λογιστής και ιππότης της εργασίας.

- Χάρηκα. - Χάρηκα.

Ο Τζενάρο Εσπόζιτο, γνωστός ως Ενοχλητικός, η γυναίκα του, η αδερφή του,

η ξαδέρφη, η κουνιάδα, ο θείος και η φιλενάδα.

- Α, καλώς. - Αυτή είναι η ξαδέρφη μου...

- Από ποιο μέρος της Αμερικής είσαι; - Από τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Έχω έναν αδερφό στο Ντιτρόιτ.

Τζακ, είναι πολλοί, και όλοι φίλοι.

Νιώστε σαν στο σπίτι σας. Βρείτε μια καρέκλα.

Κύριοι, ο φίλος μου, ο Τζακ.

- Να και η νύφη. - Συγχαρητήρια, και πολλούς απογόνους.

Θα δούμε σε ένα μήνα.

- Τι είναι αυτά; - Μύδια. Είναι καλά. Δοκίμασε.

- Εγώ το εμφιάλωσα αυτό. - Ευχαριστώ.

- Κύριε Αμερικάνε, θέλετε ένα "μπαμπά"; - Όχι, δεν μου αρέσουν.

Μόνο τα μαντολίνα μας έλειπαν!

Ησυχία, ο Δον Βιντσέντζο θέλει να κάνει πρόποση.

Ησυχία!

Τώρα που οι νεόνυμφοι

ευτυχισμένοι βολεύονται στο κρεβάτι...

Το έκαναν ήδη αυτό.

Έχουν ήδη βολευτεί.

Δον Βιντσέντζο, άλλαξε την πρόποση.

Τζακ, θέλεις να κάνεις πρόποση;

Όχι. Αυτό το λεπτό έχει κρατήσει 2 ώρες. Πάμε.

Έλα Φρανκ. Φρανκ, πάμε!

Δεν είναι τίποτα. Μια μικρή δυσπεψία.

Καημένε Φρανκ!

Δεν θα τα καταφέρουμε.

Ο Φρανκ "έφυγε" και μείναμε με αυτούς τους ηλίθιους στα πόδια μας.

Γιατί δεν γίνεσαι φίλος με αυτούς τους ηλίθιους;

Δεν θα ήταν καλή ιδέα να τους λέγαμε περί τίνος πρόκειται

και ότι θα τους δίναμε το μερίδιο του Φρανκ;

Τι; 30% σε αυτούς τους πέντε ανόητους ηλίθιους;

Τουλάχιστον θα μπορούσες να τους το υποσχεθείς. Αργότερα βλέπουμε...

- Συλλυπητήρια. - Τα φρόντισες όλα;

Στις 2 μ.μ. θα τον βάλουμε στο αεροπλάνο και απόψε θα είναι στην πατρίδα του.

Αν θέλετε να του πείτε ένα τελευταίο αντίο...

Ήταν η πρώτη φορά που ταξίδευε χωρίς πλαστό διαβατήριο.

Ο κακόμοιρος.

- Που αγόρασε αυτό το δαχτυλίδι; - Στο Λονδίνο, πριν από δέκα χρόνια.

Πάντα έλεγε ότι δεν ήθελε να θαφτεί χωρίς αυτό.

Υποθέτω ότι θα είναι ευτυχισμένος να πάρει 20 "μεγάλα" μαζί του.

Λοιπόν, ο χρόνος περνάει. Θα αξίζει πολύ περισσότερα τώρα. Τουλάχιστον 30.

Ήρθα να μεταφέρω την προσωπική μου θλίψη,

και τη θλίψη όλων των φτωχογειτονιών.

- Έφτασε το στεφάνι μας; - Ναι.

- Τι είναι; - Έλα.

- Ένα πούρο; - Έχεις τσιγάρα;

- Όχι. - Εντάξει.

Ντούντου, θέλω να σου μιλήσω.

Ήταν μεγάλη απώλεια. Όλα ήταν έτοιμα.

Πρέπει να τα παρατήσουμε επειδή πέθανε ο Φρανκ;

Σίγουρα ήταν ένας σπουδαίος τεχνικός,

αλλά υπάρχουν κι άλλοι στην πιάτσα.

Αν βρεις κάποιον να τον αντικαταστήσει, θα σου δώσω μερίδιο.

Ο Καπετάνιος.

Στη Νάπολη, είναι καλύτερος από τον Φρανκ.

Εντάξει, και αν όλα πάνε καλά,

θα σου δώσω το 30%.

- Το 30% από τι; - Από 30 δισεκατομμύρια!

- Είπες 30 δισεκατομμύρια; - Ναι.

Πού θα βρούμε 30 δισεκατομμύρια στη Νάπολη;

’γιος Ιανουάριος.

Ο θησαυρός του Αγίου Ιανουαρίου.

30 δισεκατομμύρια λιρέτες.

Δεν πειράζει. Συγγνώμη, Τζακ.

Λοιπόν; Η απάντησή σου;

Ευχαριστώ, αλλά δεν ενδιαφέρομαι.

- Γεια σου, Ντουντού! - Γεια σου, Λουτσία!

Είναι καλό κορίτσι. Κεντάει σε ένα μοναστήρι

και το βράδυ δουλεύει εδώ.

Συγγνώμη Ντουντού, αλλά δεν καταλαβαίνω. Ένας επαγγελματίας σαν εσένα...

Είμαι επαγγελματίας, και ο ’γιος Ιανουάριος με προστάτευε πάντα.

Είμαι ορφανός. Η μητέρα μου ήταν Αυστριακή και χόρευε στις μύτες.

Δεν γνώρισα ποτέ τον πατέρα μου.

- Η μαμά ήταν όμορφη. Θέλεις να τη δεις; - Ναι.

- Να'τη. - Ποια είναι;

- Η τέταρτη. - Αυτή;

Είτε η τέταρτη είτε η πέμπτη.

- Και η πέμπτη είναι επίσης όμορφη. - Όλες είναι.

- "Με πολλή αγάπη". - Ο Βιτόριο είναι ο πατέρας σου;

Όχι, ήταν ο χορογράφος του μπαλέτου.

Η μητέρα μου με άφησε σε μια νταντά και έφυγε.

Μεγάλωσα εντελώς μόνος μου. Λούστρος, αναμορφωτήριο...

Στα 15, για να μπορέσω να φάω,

περίμενα το τελεφερίκ να επιβραδύνει και φώναζα "Βοήθεια"!

Έκλεβα τα καπέλα αυτών που έσκυβαν έξω για να δουν τι συνέβαινε.

Μια μέρα άρπαξα το καπέλο του Δον Βιντσέντζο και η ζωή μου άλλαξε

από αυτό σε αυτό.

Βρήκα έναν πατέρα και έναν δάσκαλο. Σήμερα όλοι με σέβονται.

Χωρίς τη βοήθεια του Αγίου Ιανουαρίου δεν θα είχα φτάσει τόσο μακριά.

Δεν θέλεις να πας πιο μακριά;

- Πού; - Δεν ξέρω.

- Αυτή τη στιγμή κάπου χωρίς πολυκοσμία. - Σωστά.

- Θα είναι πιο ήσυχα. - Πάμε.

Πού πήγε ο Τζακ; Αντίο, Λουτσία!

- Αντίο, Ντουντού. - Χάσαμε τον Τζακ.

- Μπορώ να σας προσφέρω κάτι; - Όχι, ευχαριστώ.

Είναι ο αστυνομικός που με συνέλαβε για πρώτη φορά. Έι, Τζακ!

- ’ντε φύγε. - Ας τον αφήσουμε εκεί.

Μάλλον του έδωσαν το ουίσκι μου.

Όλοι λένε ότι η ομορφιά είναι η δύναμη μιας γυναίκας, αλλά δεν είναι αλήθεια.

Η ομορφιά μετράει, αλλά δεν είναι το παν.

Η Αμερική είναι στα χέρια χιλιάδων άσχημων, ρυτιδιασμένων γυναικών,

αλλά με πολλά δολάρια στην τράπεζα.

Εσείς οι Ιταλοί κοιμάστε στα δεξιά ή στα αριστερά;

Όπου θέλεις, Μάγκυ.

Θέλω να γίνω τόσο πλούσια όσο αυτές πριν γεράσω.

Και μετά;

Δεν θα είμαι πια μια μανικιουρίστα για 300 δολάρια το μήνα.

Οι άντρες δεν θα λένε πια "Μικρή Μάγκυ", πιάνοντας τον κώλο μου.

Είναι γελοίο όταν λες ότι η πόλη σε σέβεται.

Αυτό συμβαίνει απλά επειδή οι άλλοι είναι πολύ πιο χαμηλά από σένα.

Αυτό είναι όλο.

Όταν είσαι έξω από τη γειτονιά σου, δεν είσαι κανένας.

Ο μεγάλος Ντουντού δεν είναι κανένας! Νομίζεις ότι είσαι ο βασιλιάς της Νάπολης,

αλλά θα είσαι πάντα αυτό που ήσουν, ένας κλέφτης καπέλων.

Στη Νάπολη, ακόμη και ένας κλέφτης καπέλων είναι κάποιος.

Εγώ, κανένας...

Εμφανίσου με 15 εκατομμύρια δολάρια στην τράπεζα.

Όλα θα αλλάξουν. Θα ξεχάσουν ακόμα και ότι ήσουν στη φυλακή.

Αν ένας μάνατζερ νυχτερινού κέντρου δεν είναι καλός, τον απολύεις.

Αν ένας αστυνομικός δεν πίνει μαζί σου, τον μεταθέτεις.

Ο κόσμος χωρίζεται σε δύο επίπεδα.

Εσύ είσαι στην κορυφή και όλοι οι άλλοι από κάτω, χειροκροτούν.

Επειδή ο κόσμος σέβεται μόνο τα λεφτά.

Μετά το χτύπημα, θα είμαστε κυρίαρχοι του κόσμου. Βοήθησέ με.

30 δισεκατομμύρια λίρες είναι πολλά λεφτά.

Μπορείς να κάνεις πολλά με αυτά. Δεν νομίζεις;

Αυτή είναι μια φάτσα 30 δισεκατομμυρίων λιρών;

Ναι, αλλά ας μην μιλάμε για χρήματα.

Έλα, Ντουντού. ’νοιξε το στόμα σου.

Συγγνώμη, Μάγκυ.

Με έβαλες σε σκέψεις.

Ξέρεις τι λέμε στη Νάπολη; "Ο έρωτας δεν θέλει σκοτούρες."

Δεν κατασκόπευα! Η νταντά Ασούντα δεν θυμόταν

αν έπρεπε να ποντάρει στο 28 ή στο 48, γάμος ή νεκρός που μιλάει.

Με έστειλε στη Μαρία Ρόζα που της είχε πει για το όνειρό της.

Ξενυχτήσαμε και έχασα το λεωφορείο.

Περπάτησα μέχρι τη βίλα και είδα το αυτοκίνητό σου.

Νόμιζα ότι θα γύρναγα πιο γρήγορα με εσένα. Αλλά δεν κατασκόπευα, ορκίζομαι.

Σώπασε Κοντσετίνα. Πρέπει να σκεφτώ.

Δεν μ' αγαπάς πια αλλιώς θα με χαστούκιζες.

Θα πάρω τους ανθρώπους της Φορτσέλα, της Σανιτά, του Παλονέτο

και θα τους μεταφέρω στο Βομέρο, στον ήλιο.

Στις παραγκουπόλεις, δεν έχει ποτέ φως.

Μια μεγάλη οικιστική περιοχή για τους φτωχούς, καθαρή σαν την Ελβετία.

Όλοι έντιμοι άνθρωποι που πληρώνουν στην ώρα τους,

και όποιος δεν πληρώνει φεύγει.

- Μπράβο σου. - Γυάλινα κτίρια, πισίνες,

θέα στον κόλπο. Στον μεγαλύτερο κήπο

θα ήθελα να βάλω ένα άγαλμα σου σε φυσικό μέγεθος.

Μην υπερβάλλεις.

Μια προτομή είναι αρκετή.

Αλλά για να τα κάνεις όλα αυτά, χρειάζεσαι 200, 300 εκατομμύρια.

- Ακόμα περισσότερα. - Αλλά λέω...

Πόσα έχει ο ’γιος Ιανουάριος;

- Περισσότερα από 30 δισεκατομμύρια. - Διάολε!

Ο ’γιος Ιανουάριος είναι πλούσιος!

Αυτά τα λεφτά στον Καθεδρικό Ναό είναι νεκρά.

Θα ζωντάνευαν με εμένα. Θα μπορούσα να κάνω πολλά πράγματα

και όλη η Νάπολη θα έβγαζε το καπέλο της όταν περνάω.

Μα τι λες; Κανένας δεν φοράει καπέλο στις μέρες μας!

Η τηλεόραση θα μου έπαιρνε συνέντευξη για τις απόψεις μου.

Αν ρωτήσουν για το διαζύγιο, θα τους πω ότι δεν συμφωνώ.

- Γιατί όχι; - Γιατί έτσι! Τι νομίζεις;

Αυτό το σχέδιο "Ελβετία" δεν είναι άσχημο.

Είναι καλό πράγμα.

Κρίμα που μόνο εγκληματίες έχουν αυτές τις ιδέες, και όχι οι δήμαρχοι.

Τα χρήματα πρέπει να μείνουν στη Νάπολη,

αλλά απ' ότι καταλαβαίνω θα πάνε στην Αμερική.

Το σκέφτηκα. Δεν είμαι χαζός.

Ας θυμηθούμε ότι άρχισες να μιλάς όταν ήσουν 4 χρονών

και οι άνθρωποι δεν καταλάβαιναν τι έλεγες.

- Εσύ κατάλαβες τώρα; - Ναι.

Πρέπει να μάθουμε τι σκέφτεται ο ’γιος Ιανουάριος,

γιατί αν προσβληθεί, δεν θα κάνει πια θαύματα.

Ζούμε μόνο από θαύματα στη Νάπολη.

’ρα δεν ξέρεις τι συμβουλή να μου δώσεις.

Το θέμα είναι λεπτό.

Τι σχέση έχεις με τον ’γιο Ιανουάριο;

- Τι εννοείς; - Τον έχεις γελάσει καθόλου;

Εγώ; Ποτέ! Είμαι αφοσιωμένος σε αυτόν.

Καλώς. Τότε πήγαινε σε αυτόν προσωπικά και μίλα καθαρά, σαν άντρας προς άντρα.

Αν σε εξουσιοδοτήσει ο ’γιος Ιανουάριος,

θα σου δώσω και εγώ την εξουσιοδότησή μου. Εντάξει;

- Τι άσχημη μέρα! - Ελπίζω να μην είναι νευρικός.

Έστειλα την κάρτα όπως είπατε, με τους 300 πόντους.

Γιατί δεν έφτασε τίποτα;

Δεν έφτασε το πλυντήριο. Νόμιζα ότι θα λέγατε ένα καλό λόγο.

Συγγνώμη, κυρία μου. Είναι κάτι...

Όχι, όχι. Ένα λεπτό. Πρέπει να μιλήσω. Δεν έχω τελειώσει.

Ο ανιψιός μου θέλει να αγοράσει μια μοτοσικλέτα

και θέλει να κάνετε να κερδίσει το λαχείο.

Μην με κάνετε να δώσω κακή εντύπωση. Ευχαριστήστε μας αυτή τη φορά.

Τελείωσα.

’γιε Ιανουάριε, ξέρεις πώς νιώθω.

Μιλήσαμε πολύ για σένα τελευταία, αλλά το ξέρεις αυτό

επειδή είσαι άγιος.

Στο παρελθόν, είχαμε κάποιες παρεξηγήσεις,

αλλά αυτά είναι ιστορία και έχουν τελειώσει.

Είμαι εδώ για να σου μιλήσω σαν άνδρας προς άνδρα.

Σε αγαπάμε όλοι στη Νάπολη.

Είσαι αγαπητός, σεβαστός και μερικές φορές κάνεις θαύματα,

αλλά δεν είσαι πολύ γνωστός στον κόσμο.

Δεν λέω ότι δεν σε υπολογίζουν, αλλά υπάρχουν πολλοί γνωστοί άγιοι

που πιθανώς είναι λιγότερο άξιοι και έχουν πόλεις στα ονόματά τους.

’γιος Μαρίνος, ’γιος Φρανσίσκος, ’γιος Τροπές.

Με όλο τον σεβασμό, πρέπει να τους επισκιάσουμε,

αλλά πρέπει να το κάνουμε μεγαλοπρεπώς.

Επιτρέψτε μου να σας κάνω τον σημαντικότερο άγιο στον κόσμο.

Πρώτης κλάσης. Τι λέτε;

Τι λέει;

Ξέρω ότι είστε πολύ σεμνός, αλλά κάντε το για τη Νάπολη.

Είμαστε φτωχοί άνθρωποι που υποφέρουμε όπως σίγουρα υποφέρατε κι εσείς.

Διαφορετικά, δεν θα ήσασταν άγιος.

Έχετε έναν θησαυρό. Αλλά σε τι χρησιμεύει;

Έχετε ό,τι χρειάζεστε εδώ.

Αλλά με 30 δισεκατομμύρια θα μπορούσαμε να κάνουμε πράγματα που θα ζήλευαν όλοι.

Μια κρεμαστή γέφυρα μεταξύ Νάπολης και Κάπρι.

- Εουσέμπιο. - Τι;

Θα σας αγόραζα ακόμα και τον Εουσέμπιο. Θα κερδίσουμε το Κύπελλο Πρωταθλητριών

και θα γίνετε διάσημος για πάντα. Είστε ικανοποιημένος;

’γιε Ιανουάριε, δώστε μου ένα σημάδι, αλλιώς δεν καταλαβαίνω αν με ακούτε.

Αν δεν συμφωνείτε, μη διστάσετε. Απλά πείτε όχι.

Αλλά σκεφτείτε το καλά.

- Ο ήλιος! - Βγήκε ο ήλιος!

- Σταμάτησε η βροχή. - Καλό.

’γιε Ιανουάριε, κατάλαβα.

Σας ευχαριστώ.

- Τα κεριά! - Σωστά, τα κεριά.

’γιε Ιανουάριε, είστε τόσο όμορφος!

Από το θέατρο Πολιτεάμα,

μεταδίδουμε το Φεστιβάλ Ναπολιτάνικου Τραγουδιού!

Το πρώτο τραγούδι είναι το "Ce vo' tiempo".

Τραγουδάει: Ο Peppino Di Capri.

Στρατάρχη, ελάτε πάνω, αν θέλετε.

Ευχαριστώ, κυρία, αλλά είμαι σε υπηρεσία.

Αν δεν σας πειράζει, ανεβάστε την ένταση.

Καλησπέρα, Στρατάρχη.

- Συγγνώμη. - Μα πού πας;

- Πού είναι η πρίζα; - Τι είναι αυτό το κουτί;

- Εδώ είναι. - Μα τι κάνεις;

- Ορίστε. - Ποιος σε έστειλε;

Δεν ξέρω. Έχω παραδώσει ήδη 50.

Θα με κάνουν να χάσω το φεστιβάλ.

Αυτή είναι η κεραία, αυτός είναι ο διακόπτης έντασης...

- Βάλτε μια υπογραφή. - Υπογραφή;

- Εδώ. - Μήπως το έστειλε ο αρχηγός;

- Μα τι συμβαίνει εδώ; - Αν δεν τη θέλετε, θα την πάρω πίσω.

Όχι, άφησέ τη. Ίσως την πάρεις αύριο.

Πρέπει να μάθουμε ποιος την έστειλε.

Ευχαριστώ και καλή διασκέδαση!

- Ξέρεις να τη χρησιμοποιήσεις; - Ναι.

Εδώ είναι.

Έι! Πού πάτε;

- Το κτίριο είναι επικίνδυνο. - Εδώ μένουμε.

Α, συγγνώμη.

Περιμένετε στο αυτοκίνητο πίσω από την εκκλησία.

Παρακαλώ; Ποιος είναι;

Σας προειδοποιώ ότι απόψε κάτι θα συμβεί στην περιοχή του Καθεδρικού Ναού.

Δον Φερδινάντο, θα ήθελα λίγο αμυγδαλόγαλα.

Είμαστε σε επαφή.

Αν έρθει κανένας, φίλα την σαν να ήσουν ο εραστής της.

Προσοχή, Αγωνία!

Σας ακούω.

Το σημείο όπου κατεβήκατε,

διακλαδίζεται.

Πρόσεχε το νερό.

Διάολε!

Ένα από τα δύο τούνελ είναι κλειστό με μια σιδερένια πόρτα.

- Να η πόρτα! - Χρησιμοποιήστε το λέιζερ και κόψτε...

Ησυχία!

- Κάποιος είναι εδώ. - Όχι.

Έτσι μου φάνηκε.

Καπετάνιε, το λέιζερ είναι ένα ευαίσθητο όργανο

και πρέπει να χρησιμοποιείται με μεγάλη προσοχή.

- Ουάου! - Είναι ένα είδος φλογοβόλου.

Πάμε.

Η σιδερένια πόρτα κόπηκε. Αναφέρετε τη θέση σας. Όβερ.

Παρακαλώ; Παρακαλώ; Δεν σας ακούω! Δεν σας ακούω!

Α, ήταν κλειστό!

Προσπάθησε να πας πιο πίσω.

Χάσαμε την επαφή. Ποιος ξέρει πού πήγαν.

Εδώ είναι! Σταμάτα.

Εμπόδιο νούμερο 2. Είναι ένα τούνελ μπλοκαρισμένο με τοίχο.

- Εδώ είναι. - Χρησιμοποιήστε τον διατρητή υπερήχων.

- Δώσε μου το "μπλέντερ". - Υπέρηχος.

Δεν νομίζω να δουλέψει.

Αυτοί οι Αμερικανοί είναι ξύπνιοι!

Δώσε μου τον δυναμίτη.

Προσοχή! Η αστυνομία!

Δεν μου αρέσει αυτό.

Γιατί ήταν εδώ ο αστυνομικός;

Τι συμβαίνει;

Πήγαινε να δεις τι γίνεται. Θέλω να έχω το κεφάλι μου ήσυχο.

Εντάξει.

Είναι ένα τζιπ της αστυνομίας. Θα ακούσουν την έκρηξη.

Είναι ακριβώς από πάνω.

Καπετάνιε, σβήσε αμέσως το φυτίλι.

Πολύ αργά. Είναι στην άλλη πλευρά του τοίχου.

Κάντε πίσω 20 βήματα.

Γυρίστε γρήγορα πίσω.

Μάλιστα, κύριε.

Τώρα στρίψτε αριστερά και κοιτάξτε γύρω.

Θα πρέπει να υπάρχει μια σιδερένια σκάλα.

Ανεβήτε και άνοιξε το... Ανοίξτε το... Ανοίξτε το...

- Πώς το λένε αυτό; - Πως το αποκαλούν...

- Σαν μικρή τρύπα. - Α, ναι, φρεάτιο.

Δεν μπορούσα να το θυμηθώ.

Ανοίξτε το φρεάτιο και βγείτε έξω.

Αν βγουν έξω, η αστυνομία θα τους πιάσει και θα φύγουν πριν την έκρηξη.

- Χρειάζεστε βοήθεια; - Όχι, ευχαριστώ.

Στρατάρχη Βασίλι! Τραγουδάει καλά, έτσι;

- Θα τραγουδήσεις κι εσύ. - Έχει γίνει παρεξήγηση.

Πήραν τη βαλίτσα. Τι θα κάνουμε χωρίς εργαλεία;

- Πρόκειται περί παρεξήγησης! - Ναι, πάμε.

Αν βιαστούμε, θα δούμε το δεύτερο μισό του φεστιβάλ.

Πάτα γκάζι! Γρήγορα!

Κλείστε την πόρτα. Έχει αεράκι.

- Ντουντού, γιατί άργησες τόσο; - Έπρεπε να ασχοληθώ με το αυτοκίνητο.

Κοίτα, έχουμε μείνει πίσω στο χρονοδιάγραμμα.

Πως θα περάσουμε χωρίς τα εργαλεία μας; Τι θα κάνουμε;

Τι είμαι; Τι είμαι; Παντογνώστης; Ντουντού;

- Μα, Ντουντού; - Που είναι;

Διάολε!

Προσέχετε! Έχει μια τρύπα εδώ.

Δεν κοιτάς πού πατάς;

Κοίταξα.

Πώς θα περάσουμε από εδώ χωρίς τα εργαλεία;

Αυτό είναι το ρεύμα. Τουλάχιστον 10.000 βολτ.

Κοίτα.

Η ηλεκτρική καρέκλα με φοβίζει λιγότερο.

Εκεί θα καταλήξουμε, αν συνεχίσει έτσι αυτή η γκαντεμιά.

Καλύτερα να προσέχεις.

Έχω ένα σύστημα. Μπορούμε να δοκιμάσουμε.

- Τι σύστημα; - Την σφήνα στον μετρητή.

Το έμαθα στον πόλεμο.

Με αυτό το σύστημα, στη Νάπολη σχεδόν κανείς δεν πλήρωνε ρεύμα.

Πώς θα το εφαρμόσω;

Θα χρειαστώ... Θα χρειαστώ...

Με συγχωρείς. Είναι κοκάλινο;

- Ναι. - Δεν είναι αγωγός.

Ας δοκιμάσουμε.

- Όχι, καλύτερα να μην το κάνουμε. - Τι τρέχει; Φοβάσαι;

- Κουράγιο! - Μα τι κάνεις; Με σπρώχνεις;

- Περάστε γρήγορα. Δεν θα κρατήσει. - Δεν βλέπω τίποτα.

- Πού; - Εδώ κάτω.

Έλα, γρήγορα, Μάγκυ!

Συγγνώμη, αλλά δεν μπορούμε να είμαστε τυπικοί τέτοιες στιγμές.

Τζακ, φέρε τον φακό.

Μια στιγμή.

Πιάσε τα καλώδια. Έλα, τράβα πάνω.

Γρήγορα Ντουντού! Γρήγορα!

Θα σε τραβήξω εγώ.

- Σιγά-σιγά. - Ναι.

Τράβα σιγά-σιγά.

Πρόσεχε τη μύτη σου.

Τράβα!

- Είσαι τυχερός. - Πάμε.

Κατέστρεψα τη γραβάτα μου.

- Πόσο έχει προχωρήσει το φεστιβάλ; - Ας το μάθουμε.

Γιατί δεν έρχονται;

- Ποιος τραγουδάει; - Η Μαρία Παρίς.

Γκλόρια Κρίστιαν, Μάριο Αμπάτε, Σέρτζιο Μπρούνι και τελειώσαμε.

- Πώς θα περάσουμε; - Θα το ανατινάξουμε.

- Που είναι ο δυναμίτης; - Εδώ.

Ευτυχώς αυτοί οι ηλίθιοι ξέχασαν αυτά τα πράγματα.

- Τι έγινε; - Ένας ποντικός! Ένας ποντικός!

Είναι αρουραίοι.

Δεσποινίς!

- Συγγνώμη. Είμαι νευρικός. - Το βλέπω.

’ναψέ το.

- Καλύτερα να το ανάψεις εσύ. - Εντάξει.

Πρόσεχε. Έχει φυτίλι ταχείας ανάφλεξης.

Αυτό ήταν.

- Ποιος θα το γκρεμίσει; - Υπάρχει και άλλη γόμωση.

Όχι, είναι επικίνδυνο.

Είναι πολύ ισχυρή γόμωση και το φυτίλι είναι κοντό.

Πρέπει να μπει σε βάθος και δεν μπορούμε να το ανάψουμε.

Ανώφελο.

Δεν θυμόμουν αυτόν τον τοίχο.

- Δώσε μου τον χάρτη. - Θέλει τον χάρτη.

- Τον χάρτη. - Δεν τον έχω. Πρέπει να τον έχασα κάπου.

Τον έχασες!

Τι εννοείς τον έχασες; Μπορώ να εμπιστευτώ ότι θα κάνεις τίποτα σωστά;

Εσύ κάνεις τα πάντα σωστά; Δεν προσέλαβες αυτόν τον ηλίθιο;

- Έχει δίκιο. Εγώ παραμένω ήρεμος. - Εσένα δεν έπρεπε να προσλάβω.

Αν έκανα εγώ κουμάντο η δουλειά θα κυλούσε πολύ πιο ομαλά.

Ναι, σίγουρα!

Τζακ, το βρήκα!

- Το βρήκα! - Τι πράγμα;

- Έδεσα τον δυναμίτη στο ποντίκι. - Το καημένο το ποντίκι!

Αν ανατινάξει τον τοίχο, θα του στήσετε μνημείο.

Θα το βάλω στην τρύπα και ελπίζω να πάει στην άλλη πλευρά.

Κλείστε την πόρτα!

Μπράβο, μακαρονά!

Ευχαριστούμε ανόητε, Ντουντού!

Τραγουδάει ο Μάριο Αμπάτε. Ας βιαστούμε.

Μάγκυ, Ντουντού! Επιτέλους.

Αυτή είναι η κατακόμβη της εκκλησίας. Ο χάρτης ήταν ακριβής.

Δεν υπάρχει το πέρασμα που είχε σημειώσει ο Φρανκ.

Γιατί γελάς;

Δεν μπορούμε να προχωρήσουμε και δεν μπορούμε να γυρίσουμε πίσω...

Τζακ, Μάγκυ και Ντουντού.

Δεν είναι αστείο. Βγάλε το σκασμό!

Ο Τζακ δεν έχει αίσθηση του χιούμορ.

Όταν σου λέω να ανοίξεις το στόμα σου, τότε θα το ανοίγεις!

Θα το ανοίγω όποτε θέλω εγώ.

Είναι άσκοπο να τσακώνεστε. Συγνώμη, αλλα γιατί τσακώνεστε;

Δεν μπορούμε να βγούμε, ούτως ή άλλως.

Αυτές είναι κατακόμβες, όχι μοντέρνοι τοίχοι.

Δεν εκρήγνυνται καν με δυναμίτη. Το ακούτε αυτό;

Περάστε!

Σπρώξτε. Η πόρτα είναι ανοιχτή.

Μα γιατί καθυστερήσατε τόσο;

Πώς βρέθηκες εδώ;

Ο επιστάτης έλειπε. ’φησε την πόρτα ανοιχτή και μπήκα.

Φτύσε με κατάμουτρα.

Ελάτε, ελάτε. Τι περιμένουμε;

- Ας σπάσουμε το τζάμι. - Δεν σπάει. Δείτε.

- Προσπάθησα με κάθε τρόπο. - Τι; Δεν είναι αλήθεια.

Κάντε άκρη.

Σας το 'πα.

- Όχι, όχι! Δεν είναι αλήθεια, αδύνατο! - Ηρέμησε. Πάρε αυτό.

Αφήστε με να προσπαθήσω.

Αυτοί οι κρύσταλλοι έχουν ένα κρίσιμο σημείο.

Αν το βρεις, σπάνε με μια καρφίτσα.

- Κρατάει κανείς τσίλιες; - Ναι, ο Βαρόνος.

Γι' αυτό τον πήραμε. Συνέχισε.

Είναι ο Σέρτζιο Μπρούνι, το τελευταίο τραγούδι.

Έχουμε 3 λεπτά.

Πρέπει να βγούμε πριν γεμίσουν οι δρόμοι με κόσμο.

- Δεν γίνεται τίποτα. Δεν σπάει. - Μπορώ να προσπαθήσω εγώ;

- Αν δεν μπορώ εγώ, πως θα μπορέσεις εσύ; - Ας προσπαθήσουμε ξανά.

- Πήραμε αρκετά! - Θα πάρω κι αυτά.

Βάλτε τα εκεί.

Βάλ' τα εδώ.

Ο αναπτήρας είναι δικός μου!

Υπάρχει κι αυτό.

Πάρ' το.

- Πάμε. - Πάμε!

Ο θησαυρός του Αγίου Ιανουαρίου φυλάσσεται εδώ.

Η αξία του ανέρχεται σε 30 δισεκατομμύρια.

30 δισεκατομμύρια. 30 δισεκατομμύρια.

Μην ανησυχείτε, ο θησαυρός θα παραμείνει στη Νάπολη.

Είχα κλειδώσει αυτή την πόρτα.

Ο Κακάτσε ζήτησε 5.000 λιρέτες για να τη φτιάξει.

Κλέβει χρήματα από τον ’γιο Ιανουάριο.

Κουνηθείτε!

- Ετοιμάσατε το ατύχημα; - Το φορτηγό είναι στο σταυροδρόμι.

Έφαγαν την μπαταρία με το να ακούνε το ραδιόφωνο.

Σασκίλλο, έλα να σπρώξεις.

- Τα εξήγησες καλά; - Μετά τη σύγκρουση...

- ...θα πάρουν τον θησαυρό. - Σπρώξε.

- Τρέξε! Μας την έφεραν! - Κέρδισε ο Σέρτζιο Μπρούνι!

Φαίνεται πως είχαμε την ίδια ιδέα.

Δεν είμαι πολύ καλή στα μαθηματικά. Ποτέ δεν μπορούσα να διαιρέσω δια 3.

Αντίθετα μ' αυτόν τον τρόπο το βρήκα πολύ ευκολότερο.

Κρατηθήτε.

Ελπίζω να μην πάρουν άλλο δρόμο.

Πού θα μπορούσαν να πάνε; Να κατέβουν από τις σκάλες;

- Βγάλ' το, Σασκίλλο! - Τι συνέβη;

Κοντεύουμε να φτάσουμε στη διασταύρωση.

- Ελπίζω να μην ξεφύγουν. - Όχι. Θα πηδήξουν πάνω τους.

Έρχονται! Έρχονται!

- Το αυτοκίνητο που οδηγεί ο Ντουντού; - Ναι, σίγουρα.

Ετοιμάσου.

Είναι το δεύτερο.

Εμπρός!

Πασκουάλε, τι ώρα είναι αυτή που γυρίζεις σπίτι;

Ξεσκαλώστε το κρεβάτι.

Δεν μπορώ να βρω την τσάντα.

Κρετίνε, το άλλο αυτοκίνητο έπρεπε να σταματήσεις.

- Πού πάμε τώρα; - Στο λιμάνι. Επιβιβάζονται.

Νομίζω ότι τους χάσαμε. Δεν ακολουθούν. Έλα, γιατί σταμάτησες εδώ;

Λυπάμαι Τζακ, αλλά ούτε δια 2 μπορώ να διαιρέσω.

Μάγκυ, τρελάθηκες;

Σου είπα ότι ποτέ δεν ήμουν καλή στα μαθηματικά.

Πάντα απέφευγα τις διαιρέσεις.

Μάγκυ περίμενε ένα λεπτό, μην το κάνεις αυτό!

- Πώς έγινε αυτό; - ’κουσα μια έκρηξη.

Είδα ένα γυναικείο φόρεμα να επιπλέει και φώναξα για βοήθεια.

Θεέ μου! Υπάρχει κανένας νεκρός μέσα;

- Κρίμα το κορίτσι! - Ο θησαυρός θα φαγωθεί από τα ψάρια.

Πάμε. Αυτά με λυπούν.

- Τι νούμερο είναι ο "πνιγμένος"; - 36.

Τότε ας ποντάρουμε στο 36, 44 και 72.

Δεν μπορεί να είναι το 72. Η γυναίκα δεν βρέθηκε.

- Στρατάρχη, βρήκαν τη γυναίκα; - Όχι ακόμα.

Τότε ας ποντάρουμε σε δύο στη σειρά.

Θεέ μου, τι ντροπή!

Δολοφόνε! ’πιστε! Έκλεψες έναν άγιο!

Έκλεψες τον ’γιο Ιανουάριο. Τι ντροπή!

Η ντροπή όλης της Νάπολης!

Θα τιμωρηθείτε. Πανούκλα, διάρροια και φρικτός θάνατος θα σας βρει όλους!

Είχα εξουσιοδότηση από τον άγιο και τον Δον Βιντσέντζο.

Τον μεγάλωσα σαν γιο μου. Και εσύ μου έκανες αυτό το πράγμα;

Δεν θέλω να σε ξαναδώ!

Δεν είσαι πραγματικός Ναπολιτάνος. Η μητέρα σου ήταν Αυστριακή και πόρνη!

- Και η δική μου. - Η μάνα σου ήταν Αυστριακή;

Όχι, πόρνη.

Να πέσει κατάρα σε όλους σας!

- Μην καταριέσαι κανέναν. - Όχι εγώ. Είναι η κατάρα του Αγίου.

Να τιμωρηθείτε με τη νόσο του Πάρκινσον για πάντα.

Να κιτρινίσετε από ίκτερο.

Φτάνει. Το παρακάνεις!

Ο ’γιος Ιανουάριος δεν θα σε χτυπήσει με κεραυνό επειδή είμαι συγγενής του.

Αλλά 3 άνθρωποι έχουν πεθάνει και 2 συνελήφθησαν.

Ο ’γιος Ιανουάριος δεν συγχωρεί. Δεν συγχωρεί!

- Πρέπει να φύγω. - Είσαι άρρωστος;

Όχι. Έχω ένα ραντεβού. Πείτε αντίο στον Ντουντού εκ μέρους μου.

Ευτυχώς, εγώ δεν συμμετείχα.

Αλλά για σιγουριά, πάω σπίτι για ύπνο.

Αρκετές ενδείξεις και η εύρεση του πτώματος

ενός Αμερικανού πολίτη που πνίγηκε στα νερά του λιμανιού,

- οδηγούν σε μια εγκληματική οργάνωση. - Τι συμβαίνει;

Κοντσετίνα, είναι ώρα αυτή να γυρίζεις σπίτι;

Πού ήσουν όλη τη νύχτα; Δεν θέλω άλλα προβλήματα.

Αρκετά μου προκαλεί ο Ντουντού.

Θα καταλήξει σαν τον πατέρα του που πέθανε σε ψυχιατρείο.

Θα σε στείλω πίσω στο σπίτι σου. Τι ωραίο δώρο μου έκανε η αδελφή μου!

Μόλις μεταδώσαμε ραδιοφωνικές ειδήσεις.

Δεν ντρέπεσαι;

Θα παντρευτώ μια γυναίκα που περνάει τη νύχτα μακριά από το σπίτι;

Δεν έκανα τίποτα κακό.

Σε περίμενα στη βίλα.

Σήμερα το πρωί είδα την Αμερικανίδα να ετοιμάζει τις βαλίτσες της

και φοβήθηκα ότι θα έφευγες μαζί της.

Καθησύχασες τώρα;

Μόνο εγώ σε αγαπώ. Πρέπει να την ξεχάσεις.

Μα δεν νοιάζομαι για εκείνη.

Δώσε μου ένα φιλί.

Είσαι ικανοποιημένη; Έφυγε λοιπόν...

- Έφυγε; - Ναι.

Πού πήγε;

- Δεν θα σου πω. Θα πας σε αυτήν. - Εγώ;

Θέλεις να μάθεις την αλήθεια;

Σήμερα το πρωί, η γκόμενα μου ζήτησε να φύγω μαζί της,

αλλά όταν κατάλαβα ότι είχε αισθήματα για μένα, είπα,

"Η καρδιά μου ανήκει σε κάποια άλλη."

"Πάρε ένα τρένο και πήγαινε στην Αμερική."

- Με τρένο; - Με τρένο, ατμόπλοιο...

- Γιατί πήγε τότε στο αεροδρόμιο; - Για να πάρει το αεροπλάνο!

Σασκίλλο, μάθε πότε φεύγει το αεροπλάνο.

- Κοντσετίνα, με αγαπάς; - Ναι.

Ψάξε τον Τοτόνο, δουλεύει στο θέατρο Σαν Φερντινάντο.

Χρειάζομαι ένα αυτοκίνητο με άδεια του Βατικανού να με περιμένει στο αεροδρόμιο.

Έναν οδηγό και έναν άντρα ντυμένο ως καρδινάλιος.

Και πρέπει να έρθουν μπροστά από το θέατρο.

- Όχι, στο αεροδρόμιο! - Φίλησέ με.

Δεν είναι στιγμή. Τρέχα. Μην το πεις στη νταντά Ασούντα.

Όχι.

Πολύ αργά. Το αεροπλάνο φεύγει σε 10 λεπτά.

Ας τηλεφωνήσουμε στον Δον Βιντσέντζο.

Όχι...

Δεν είναι εύκολο να σταματήσεις ένα αεροπλάνο.

Είσαι σίγουρος; Θα εκτεθώ και δεν θέλω...

Εντάξει. Θα δω τι μπορώ να κάνω.

Εντάξει, Δον Βιντσέντζο, αλλά μόνο μισή ώρα. Δεν μπορώ παραπάνω.

Την προσοχή σας.

Οι επιβάτες της πτήσης 114 για Νέα Υόρκη

παρακαλούνται...

Δεν μπορείς να περάσεις!

Τι συμβαίνει; Το καύσιμο δεν ανεβαίνει.

Πεπίνο! Πεπίνο!

Τι; Ξαφνικοί αντίθετοι άνεμοι;

Μα λάβαμε το δελτίο καιρού πριν από 10 λεπτά.

Εντάξει, εντάξει. Θα ξαναπάρουμε.

- Πού πας; - Κόβουμε δρόμο έτσι.

- Θα απογειωθούμε σε 5 λεπτά. - Εντάξει, κυβερνήτα.

Πρόσεχε! Το φορτηγό!

Φοβήθηκες;

Ηρεμήστε, κύριοι. Τίποτα σοβαρό. Απλώς ένα μικρό πρόβλημα.

Το αεροπλάνο θα απογειωθεί σύντομα.

- Αναθεματισμένοι μπάσταρδοι! - Ναι, δίκιο έχεις.

Προσοχή παρακαλώ.

Οι επιβάτες της πτήσης 114 για Νέα Υόρκη

παρακαλούνται να μεταβούν στην πύλη 8 για επιβίβαση.

Χάρη στον ’γιο Ιανουάριο, φτάσαμε.

- Η πτήση για Νέα Υόρκη! - Αναχωρεί από την πύλη 8.

Ευχαριστούμε.

- Τι συμβαίνει; - Συγγνώμη.

Εδώ!

Το εισιτήριο σας.

Παρακαλώ.

- Πού πας; - Οι βαλίτσες!

Εκεί!

- Τις βρήκες; - Ναι.

- Εδώ είναι. - Ήταν άσπρες.

- Ήταν σκοτάδι. - Διάολε!

Πώς μπορούμε να μπούμε μέσα;

Πάρε το σακάκι μου.

Σταματήστε τα αστεία. Ποιος πήρε το καπέλο μου;

Έλα μαζί μου στον κυβερνήτη.

Αυτός ο κύριος πρέπει να βγει έξω. Θα δούμε αν είναι δικό του αυτό το σακάκι.

Εδώ είναι!

Καμία τύχη!

Σταματήστε!

Σκορπίσανε όλα! Σου φωνάζω εδώ και μια ώρα.

Πάμε να την πιάσουμε.

- Μα μπαίνει στο αεροπλάνο. - Ξαγκίστρωσε τα καρότσια.

- Τρέχα. Μπαίνει μέσα. - Αυτό δεν κουνιέται!

Φύγε!

Αυτή κατέβηκε!

Πάρε αυτή την τσάντα.

Δεν υπάρχει τίποτα εδώ!

- Κλέφτες! Κλέφτες! - Ευχαριστούμε. Καλή τύχη, Μάγκυ.

Πιάστε την. Τρελάθηκε. Εγώ πάω να φωνάξω έναν γιατρό.

Τώρα θα δώσουμε στη Νάπολη καινούργια ρούχα.

Παραλίγο.

Εδώ είναι το αυτοκίνητο.

Σασκίλλο, πάμε! Τρέχα!

Όχι, δεν έρχομαι.

Ο άγιος δεν το θέλει αυτό.

- Έλα, κάθαρμα! - Δεν έρχομαι!

Προχώρα χωρίς βιασύνη.

- Πώς σε λένε; - Αλοΐσιο.

Δώσε μου ένα τσιγάρο.

Πρόσεχε. Έχει μπλόκο. Μην τρέχεις.

Χαμογέλα και ευλόγα. Συνέχεια να ευλογείς, κατάλαβες;

- Ήταν ο Αρχιεπίσκοπος Αλοΐσιος. - Από πού έρχεται;

- Περάσαμε; - Ναι.

Όταν βγούμε από την πόλη, πάρε την εθνική οδό. Θα πάμε στην Ελβετία.

Θα τα αλλάξουμε σε συνάλλαγμα και θα επιστρέψουμε στη Νάπολη αύριο.

Απόφυγε την κίνηση και ας κλείσουμε τις κουρτίνες. Αλοΐσιο, κλείσε.

Σίγουρα τα φοράς όλα; Μου φαίνεται ότι σου λείπει κάτι.

Αυτή είναι η ενδυμασία.

Είχα ζητήσει έναν χοντρό καρδινάλιο. Ενώ εσύ, με αυτή τη φάτσα...

- Πού σε βρήκαν; - Στην αρχιεπισκοπή.

Ήρθε μια αφοσιωμένη γυναίκα. Η νταντά Ασούντα.

Μας είπε για όλα τα ρίσκα που πήρες για να ανακτήσεις τον θησαυρό.

Ευχαριστούμε, τέκνο μου.

Παιδιά, ο Ντουντού βρήκε τον θησαυρό!

Βρήκε τον θησαυρό!

Τον θησαυρό του Αγίου Ιανουαρίου.

Ντουντού, παιδί μου. Ευχαριστώ!

Γιε μου!

Ο γιος μου είναι ένα καλό παιδί.

Εξοχότατε, ο θησαυρός ανήκει πραγματικά στη Νάπολη τώρα.

Ναι τέκνο μου, έχεις δίκιο.

Ορίστε, ’γιε Ιανουάριε. Αυτά είναι δικά σου!