Original subtitles

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Λίγο λιγότερο.

Αντίο, κύριε.

Ωραία!

Ωραία!

Σ' αγαπώ.

Κίνδυνος.

Ίσυχα.

Κάτι συμβαίνει.

Κίνδυνος.

Ίσυχα.

Κάτι συμβαίνει.

Κύριε Ματιά...

Κίνδυνος!

Ίσυχα!

Κάτι συμβαίνει!

Τον βρήκα.

Φύγε!

Αντίο, κύριε!

Φεύγονται οι σκέντες!

Φεύγονται οι σκέντες!

Ποιάς τους!

Ποιάς τους δεν ακούς!

Από εδώ είναι!

Ποιάς τους!

Ποιάς τους!

Βρες πού είναι!

Σήκω πάνω!

Σήκω πάνω!

Δεν τους βλέπεις!

Δεν τους νιώθεις!

Σήκω πάνω!

Πιάσ' τους!

Βράσ' τους!

Πού είναι!

Πιάσ' τους!

Δεν έχεις πιάσει κανέναν!

Πιάσ' τους!

Σήκω πάνω!

Σήκω πάνω τώρα!

Σήκω πάνω!

Στάσου όρτιος εδώ!

Σήκω πάνω όρτιος!

Συνέχισε.

Πιο γρήγορα.

Πιο γρήγορα!

Συντόμευε!

Αργείς!

Αργείς!

Αργείς!

Πιο γρήγορα!

Αργείς!

Πιο γρήγορα!

Αργείς!

Αργείς!

Άσ' το!

Άσ' το!

Αντίο, κύριε.

Αυτό είναι το σπίτι του Ιησού Χριστού.

Ωραία!

Φύγε!

Ωραία!

Φύγε!

Όχι.

Αχ!

Αχ!

Αχ!

Αχ!

Όχι.

Όχι.

Ξύλι, ξύλι, ξύλι, ξύλι.

Μα με το χέρι όχι στο ξύλι, έτσι.

Κάποια χρήματα μέσα.

Αυτό είναι σήμα.

Είναι σήμα του καιρού.

Καταπληκτικό.

Έλα Μαρία.

Στην υγειά σου.

Στην υγειά σου.

Και στις κόρες.

Να ζήσουμε τα παιδιά.

Να ζήσουμε τα παιδιά.

Είστε μακριά, κύριε Στέφανο.

Σας ευχαριστώ.

Να σου ζήσουμε.

Να είστε καλά.

Παίρνω και τον Γκρατζαν.

Παρακαλώ πολύ.

Ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, ωπ, Σε παρακαλώ, ανακατεύσετε τη σαλάτα και να σερβιστείτε.

Έχει κρυώσει.

ωπ, Ναι, θα φέρω.

Θα έπρεπε να ωπ απαντήσαμε στο ερώτημα.

Αν επιτρέπονται τα πάντα.

Ποιο είναι το ερώτημα?

Αυτό.

Το αρχικό ερώτημα ήταν το αν επιτρέπονται τα πάντα ή όχι.

Επιτρέπονται.

Δεν επιτρέπονται.

Μια στιγμή, συγγνώμη που διακόπτω τη κουβέντα.

Θέλετε να σας σερβίρω ή θα σερβιριστείτε μόνοι σας.

Νομίζω να σερβιριστούμε μόνοι μας.

Εντάξει.

Πολύ ωραία Πρέπει να είμαστε πιο ανεκτικοί, όμως, για να μπορούμε να ανεκτούμε.

Όχι, εγώ δεν είμαι ανεκτικός, Χάνα.

Όχι, ούτε εγώ.

Υσυχαίστοτε για μένα.

Γιατί πίνω σε αυτό.

Να σε καλά σήμερα.

Στην ανεκτικότητα, εγώ πίνω στην ανεκτικότητα.

Δεν ξέρω αν το καταλαβαίνετε, σκέφτομαι ότι πολλές φορές, μέσα στη μέρα, μέσα σε μια απλή μέρα ενός ανθρώπου, είναι πολύ δύσκολο να μιλώνεις μια σειρά μικρών λαθών, που κάποιον βλάπτουν αν πέφτει στο κρεβάτι σου κάθε μέρα και δεν έχει πληγώσει κανέναν, ενώ κανέναν.

Το αδύνατο.

Δηλαδή να μην έχεις κάνει λάθος στον κώδικο οδήγησης πληκτροφορίας.

Το αδύνατο.

Εάν Ανδρέα πέσει στο κρεβάτι σου.

Πίστεψέ με.

Αν πέσει στο κρεβάτι σου.

Αφήστε τον λίγο να μιλήσει.

Αφήστε τον λίγο.

Αν πέσει στο κρεβάτι σου.

και δεν έχεις πληγώσει κανέναν, είσαι απλώς νεκρός και δεν σε έχω ειδοποιήσει.

Όχι, απλά σέβεσαι τον εαυτό σου, γιατί αν δεν θες να πληγώσεις κανέναν, σημαίνει ότι σέβεσαι τον εαυτό σου και τον αγαπάς και δεν θέλεις πρώτα να πληγώσεις τον εαυτό σου.

Αν αγαπάς τον εαυτό σου δεν θες να τον πληγώσεις, οπότε...

Και κανέναν άλλον.

Βέβαια έχεις δύσκολα.

Η επιθυμία είναι σωστό.

Θέλω να μην πληγώσω.

Αυτό είναι πολύ καλό.

Και αυτό είναι μια δύναμη.

Αλλά δεν μπορώ να πιστεύω ότι μπορεί να μην τον πληγώσω.

Κάνω ό,τι μπορώ.

να μην το πληγώσεις.

Αυτός είναι ο πολιτισμός.

Αυτό είναι καταπιεστικό όμως.

Δεν είναι.

Είναι ο πολιτισμός.

Αν θες πραγματικά να μην πληγώσεις, απλά δεν το σκέφτεσαι.

Θα πληγώσεις.

Δεν μπορεί να μην πληγώσεις.

Απλά αυτό θα είναι ο πολιτισμός του ανθρώπου από τα άγρια, άστιχτα, οι ενορμήσεις του, ότι μπορεί εν μέρη να τα μετουσιώνει, να τα μετατρέπει σε αγάπη, να μπορεί να κάνει πράγματα θετικά, χωρίς να πιστεύει ότι είναι παντοδύναμος, Και τέλειος.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό.

Το να αποδεχτεί κάποιος να είναι έτοιμος και να μπορέσει να αποδεχτεί μια κακή του πλευρά, κακές του πλευρές, ελληπείς πλευρές του.

Και έτσι μόνο αποδέχεται τον εαυτό του.

Και αυτή είναι η ωριμότητα του ανθρώπου που σπανίζει.

Γι' αυτό έχουμε κάνει είδαλμα τη νεότητα.

Που στη νεότητα έχουμε μια τάση να μην βλέπουμε τις αναπηρίες μας, να νιώθουμε παντοδύναμη.

Και είναι και ο εχθρός της νεότητας.

Ακριβώς.

Η νεότητα.

Δηλαδή?

Τι εννο Τι ωραία.

Τι εννοείς.

Ότι η παρόρμηση είναι εχθρός.

Είναι εχθρός η παρόρμηση.

Η παρόρμηση είναι...

Για τη νεότητα μιλάμε.

Αρνάκι άσπρο και παχύ.

Το ξέρετε αυτό το τραγούδι.

Ποιο?

Το ξέρω.

Λύκος, μαύρος και κακός της παπητέρας το καημός.

Η παρόρμηση είναι...

Τώρα που λέτε για τον κακό...

Ο καταξησμός είναι ο ορισμός της νεότητας.

Αλλά μπορεί να γίνει και εχθρός της νεότητας η παρόρμηση.

Ναι, αν είναι παρόρμηση να πηδήξεις από ένα πολύ ψηλό βράχο...

Τα ποσοστά, πάντως, αυτοκτόνησης είναι στην εφηβεία μεγαλύτερα, οπότε...

Ίσως η παρόρμηση αυτή να είναι και εχθρός της νεότητας.

Ναι.

Αυτό λέω στη φέρα και δεν με πιστεύει.

Πρέπει λίγο να είμαστε πιο εγκρατείς με τις παρόρμησεις μας.

Δεν μπορούμε και να θέλουμε παρόλα αυτά, Ανδρέα.

Παρόλο που είμαι του ορθόλου λόγου, γνωρίζω τη δύναμη της ενόρμησης.

Επειδή δεν είναι παρόμοιση, είναι ενόρμηση πίσω από την παρόμοιση.

Δεν με νοιάζει.

Με νοιάζει ότι κάτι σε τραβάει να πας και κάτι σε τραβάει να μην πας.

Ανδρέα, να πω κάτι.

Τώρα, σε περίπτωση με τον τρόπο που εξήγησε, έκανα αυτή την κύρνηση, Νομίζω ότι μπορεί να ήμουν παρεξηγήσιμη, ενώ δεν θα το ήθελα.

Χριστός και Απόστολος, κορίτσι μου.

Δεν είμαστε δεσμένοι.

Κάνει πιο συγνά αυτή την κίνηση.

Ήδη κάνει πιο συγνά αυτή την κίνηση.

Αλλά στο επόμενο τραπέζι, πρόσεχε, στο επόμενο τραπέζι θέλει αυτός να κάθεται.

Ακριβώς.

Αυτό λέει συγνώμη.

Οπότε δεν με παρεξηγήταν τώρα αυτή την κίνηση.

Αρχίζουν να φιλιούνται και όλοι μεταξύ τους.

Γιατί όχι!

Ναι, ήταν πάρα πολύ ωραίο.

Τώρα!

Σε παρακαλώ.

Να ζήσουν οι νέοι και ο έρωτας.

Εσύ δεν είσαι ερωτευμένη.

Πού το δεις πάλι, γιατί τα κάνεις τις πιο ωραίες ερωτήσεις.

Δεν θα σε δυσκοληθεί εσύ, χωρίς να μην θέλει να μας πει.

Θέλω να μου πείτε, ποιος είναι κατά τη γνώμη σας ο καλός δάσκαλος.

Εγώ.

Εγώ είμαι ο καλός δάσκαλος.

Εκτός από τον Ανδρέα εννοείται.

Ο Στέφανος θέλω να μου πει τι κάνει έναν δάσκαλο καλό.

Το να μην μιλάει.

Μπράβο.

Το να ξέρει πώς να σιωπεί.

Γιατί η σιωπή είναι αυτή η οποία μεταβιβάζεται στον δασκόμενο.

Πάρε μια παρτιτούρα και άρχισε να την παίζεις Μέτρο σε μέτρο θα βγει μια κακοφωνία.

Ο πιανίστας ξέρει να κρατάει τη σιωπή εκεί που πρέπει.

Το κλειδοκύμβαλο δηλαδή βυθίζεται μέσα σε μια σιωπή.

Αυτή η σιωπή Είναι το παραμύθι.

Αυτή η σιωπή είναι ο μύθος.

Τα άλλα όλα είναι το νόημα του μύθου.

Είναι μια ανοησία των ανθρώπων.

Λοιπόν, θα ήθελα να κάνω μια πρόποση.

Ανοησία των ανθρώπων.

Μαζί σου και ανοητή.

Ναι.

Πραγματικά.

Ας είμαστε λίγο ανοητοί.

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Αυτά, για τους ανθρώπους που προσπαθούν με τον λόγο, τον ορθό ή μη, να εξηγήσουν τον κόσμο.

Άρα τι να κάνουμε Στέφα, να έχουμε άλλο τρόπο?

Ναι, να ζήσουμε καρδιά μου.

Ο Ρίκλος πάντως δεν έζησε.

Αυτοκτόνησε.

Εγώ νόμιζα ότι υπάρχουν δύο γονάς.

Αγάπη, η αυτοκτονία είναι το μέγιστο της ζωής.

Το μέγιστο της ζωής, αλλά μετά παραμένει σχετικά ήσυχος.

Ξέρεις το μετά εσύ, Ανδρέα.

Μα είναι ερώτηση αυτή.

Να πω εγώ κάτι πολύ ευχάριστο μάτια μου.

Ότι ήδη ο γάμος είναι καθομπών προς την αυτοκτονία.

Πάρα πολύ ευχάριστο.

Ο γάμος είναι καθοδόν...

Ο δικός μας γάμος?

Όχι, ο γάμος γενικά είναι καθοδόν προς η αυτοκομία.

Δηλαδή, είναι παντρεμένος πολλά χρόνια, τώρα μη ζει.

Λοιπόν, λες να ήρθε η ώρα μου?

Ναι.

Ναι, ναι, ναι, ναι.

Θα το αφιερώσω στο ζευγαράκι.

Δεν μπορώ πολύ τις κουβέντες, κουράζομαι.

Θα διαβάσουμε.

Α, θα παίξει μουσική.

Σας παίξω ένα κομπάτι παγκόσμικο πώς.

Μία πρόσφυγη.

Μπορούμε να έχουμε λίγη ηθική.

Μία κακιά ερώτηση.

Μία κακιά ερώτηση.

Εσένα κοιτάω στα μάτια.

Σε αυτούς να παίξουν.

Αυτοί ψιθυρίζουν.

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Μπράβο, Μαριέτα!

Ωραία!

Παλή αγάπη!

Παλή αγάπη για τα παιδιά, είναι ευτυχισμένα, χαρούμενα!

και να τους πάνε όλα καλά και να νιώσουν τον έρωτα και την ευτυχία.

Την αληθινή και όχι την υποκριτική.

Ποια είναι η διαφορά?

Τεράστια.

Πώς την καταλαβαίνεις?

Εσπάνια.

Από το σώμα σου.

Είναι ευτυχισμένο το σώμα.

Τουλάχιστον τόσο όσο.

Τόσο όσο.

Μαριέτα, τι πρέπει να κάνουμε, να ακούμε το σώμα, ό,τι κι αν πει.

Το μόνο, η μόνη αλήθεια, το σώμα.

Αυτό τα λέει όλοι.

Το σώμα λέει, είσαι μαζί με την ψυχή μαζί.

Έχει μπει κάτι στο πιάτο.

Ε, θέλω να το μαζέψω.

Έλα.

Δεν θέλω να μαζέψω.

Γιατί το σκότωθες.

Γιατί ήταν μέσα στο πιάτο μου.

Τι ήταν στο πιάτο σου?

Ένα τέρας.

Εγώ έτσι το αποκαλώ, τέρας.

Μα ήταν μέσα στο πιάτο μου.

Να σου πω η Λέκτρα θα τελειώσει σήμερα τη μέρα της έχοντας κάνει κάτι… Μια μικρή, μικρή αμάρτια τουλάχιστον για τους βουδιστές.

Έχει σκοτώσει ένα… Ωραία, πάω να έξω ομολογηθώ και έρχομαι.

Έλα να σου κάνω ψυχανάγηση επειδή σκότωσες στο τέλος.

Δεν μας έχει πειράσει η… Η Πανσάλη όμως δεν αποκλείεται.

Αύριο είμαστε τρελοί όλοι.

Υλικοί άνθρωποι, όχι τρελοί, υλικοί άνθρωποι.

Να ακολουθείς την Γιατί να γίνεις λύκος με την Πανσέλινα?

Αυτό και εγώ αναρωτιέμαι.

Δεν είναι δικό μας και δεν μπορούμε να το προσεγγίσουμε.

Εμείς λύκους έχουμε λιγότερους.

Στα νησιά, ειδικά που έζησα εγώ, δεν έχουμε καθόλου.

Οσκρηδικιά, έχουμε γάτες, έχουμε έγαβους.

Ο Στέφανος δεν έφαγε τίποτα.

Γιατί το λένε αυτό.

Νομίζω που είναι μοναχικό.

Όχι, κάνεις λάθος.

Ευχαριστώ.

Μη!

Μη!

Μη!

Μη!

Μη!

Έλα!

Έλα!

Έλα!

Αυτό είναι το σπίτι του Ιωσήφ.

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Ωραία!

Ωραία!

Αυτό είναι το σπίτι του Άγιου.

Μαμά...

Θα μ' αγαπήσεις λίγο.

Δεν υπάρχω χωρίς εσένα.

Ό,τι κάνω για εσένα είναι.

Φοβάμαι τι θα μου πεις.

Φοβάμαι ότι δεν θα τα καταφέρω.

Μη με κοιτάζεις έτσι.

Σε φοβάμαι.

Δεν είμαι τίποτα.

Ούτε άντρας, ούτε γυναίκα.

Είναι δύο αδελφές έλεγες.

Η τύχη και η πίστη.

Αλλά έχω χάσει την πίστη μου.

Και η τύχη μου δεν υπάρχει.

Φύγε!

Φύγε!

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Ωραία!

Ωραία!

Αυτό είναι το σπίτι μας.

Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE Υπότιτλοι AUTHORWAVE