Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
DE LOSBOL
Nou, dat begint goed.
Een mooi schilderij, maar een lelijke lijst. Wat vindt u ervan?
De Fauvisten daargelaten, ben ik een groot liefhebber van deze Parijse periode.
Meneer is kenner. - Waarom zou ik hier anders zijn?
Bent u gewapend? - Waarom zou ik? Bent u verzekerd?
Uiteraard.
Als u mij vertelt wie uw verzekeraar is...
is deze schoonheid in een mum van tijd weer thuis.
Ik ben verzekerd bij Lloyds. - Mooi. Die kennen me.
Ik niet. - Het spijt me, hoe onbeleefd.
Alexandre de Valembreuse. Het doet me deugd kennis te maken.
Mijn vak kent wel eens minder fortuinlijke ontmoetingen.
Op mijn beurt wil ik graag stellen dat niet alle inbrekers zo fijngevoelig zijn.
Zou u zo vriendelijk willen zijn me naar mijn slaapkamer te begeleiden?
Ik ben soms bang in het donker. - Als kind kende ik die angst ook.
In ons immense huis, vlak bij het woud van Bondy...
huppelde ik rond en floot ik zacht aftelversjes.
Gooi me op het bed. Je mag Ir�ne zeggen.
Beheers u. Spelen de emoties u parten?
Bind me vast. Sla gore taal uit. - Goed idee. Maar we hebben weinig tijd.
Het kamermeisje komt pas om 8 uur. - En uw man?
In Straatsburg, aan Europa werken. - Leder zijn meug.
Zo Dupr�, weer naar huis? - Ja, chef. Ik heb een taartje voor u.
HUIS VAN BEWARING
Dupr�. - Aanwezig.
Foulet. - Aanwezig.
Alle verlofgangers zijn binnen, meneer de directeur.
Heren...
Wat de pers ook moge schrijven, jullie keren wel terug.
Dupr�? - Ja, meneer Nummer 2712.
Hoe was je verlof?
Rechtop staan, Dupr�.
Ik heb goed gebruik gemaakt van mijn dag verlof.
Ik heb alle uitzendbureaus afgelopen.
Werken met de handen wordt weer gewaardeerd.
Een goede slotenmaker moet zo aan de slag kunnen.
Dat zal zeker, Dupr�.
Ik ga mijn handen uit de mouwen steken. - Mooi zo.
Dank u wel, meneer de directeur.
Dank u, chef.
Vol goede voornemens...
stond Alexandre Dupr� al buiten voor hij zijn straf had uitgezeten.
Zijn handen stak onze man uit de mouwen op de Adriatische Zee...
waar de Odyssee met een gezelschap miljonairs van Sicili� naar Monaco voer.
De passagiers keken vol ontzag naar de Maharadja Bardobadajah.
Maar zelf had hij alleen aandacht voor mevrouw Schwartz.
Mevrouw Schwartz van de jeans en de jacks.
Prachtig, prachtig.
Hoe maakt u het? - Uitstekend.
Het doet me deugd u te zien. - Insgelijks.
Uw Radwood miniaturen zijn prachtig.
Maar de prijs is buitensporig hoog.
40.000 dollar voor de "Avonturen van de Aapgod" in 18 prenten?
Inclusief de erotische reeks? Dit is een speciaal prijsje voor u.
Goed. Als ik kan betalen in drie termijnen van 90 dagen.
Waarom niet meteen trouwen?
Hertrouwen? Op mijn 43ste?
Zou dat wel verstandig zijn?
Het antwoord kwam nooit.
De prins kreeg de miljoenen van mevrouw Pamela Eagleton George in het vizier.
Hij zag ineens mogelijkheden voor zijn terugkeer naar de maatschappij.
Signora, mag ik u voorstellen aan de maharadja Bardobadajah?
Toen Pamela hoorde dat de onderdanen van de prins...
hem jaarlijks zijn gewicht in goud schonken, vond ze hem onweerstaanbaar.
Uw vraag doet me genoegen, maar verrast me ook.
Maar waarom zou ik erom heen draaien? Ik weeg 75 kilo.
Neem dan nog maar een schepje kalfsragout.
De tweede avond zat de jonge weduwe in gepeins verzonken.
Waar denk je aan, met je mooie droevige ogen?
Als we straks in Monaco zijn, moeten onze wegen scheiden.
Ik weet maar al te goed hoe zwaar scheiden is, vooral als het definitief is.
Heeft u een geliefde de verloren?
Erger nog, een echtgenoot.
Een kameraad.
Ook ik heb zware tijden gekend.
Toen mijn witte olifant overleed, dacht ik dat ik er nooit overheen zou komen.
Ik kwijnde weg, ik doolde over de oevers van de Brahmaputra.
Mijn onderdanen waren ongerust.
De laatste keer dat ik gewogen werd, woog ik amper nog 65 kilo.
Maar zoals je ziet, ik leef nog.
We leven nog.
Ik wil geen zout in de wonde strooien...
maar wat deed wijlen je geliefde echtgenoot?
Van alles en nog wat. Hij had mijnen.
Steenkool? - Diamanten.
Wij zijn het levende bewijs dat verdriet altijd geuit moet worden.
Monte-Carlo wordt niet ons afscheid.
De derde avond sleepte de prins haar mee in een duizelingwekkende wals.
Duizelig? - Bedwelmd.
Een warme zeebries verwarde het haar van de mooie weduwe.
In de ogen van de prins flonkerde goud.
Telegram.
Ik ben geru�neerd. Ik ben alles kwijt.
Ik heb niets meer.
Ik weet niet eens hoe ik mijn karige lasten kan betalen.
Kop op. Je hebt nog wat dingetjes. - Die paar diamanten ga ik verkopen.
Je mag niet in handen van profiteurs vallen, laat mij je helpen.
Niet jij. Iedereen, maar niet jij.
Ze spraken nog een of twee uur over geld...
waarna Pamela de prins voor het eerst bij zijn voornaam aansprak.
Biboudi Bouchan.
Daarna gaf ze zich vol passie aan hem, tot de volgende ochtend vroeg.
Morgen, chef.
Op de vierde dag meerde het schip aan in Monte Carlo.
Pamela, mag ik binnenkomen? Ik ben het, Bibou.
Ik wil ��n ding zeggen.
Ik ook.
Het valt me zwaar.
Laten we deze zakelijke transactie snel afronden, Bibou.
Je hebt gelijk. Het mag niet te banaal worden.
Het zijn dollars. Is dat geen probleem voor je?
Je redt een vrouw van de ondergang en let zelfs op de details.
Wat voor man ben je? - Soms weet ik dat zelf ook niet goed.
Nee toch? Ik droom.
Hij is nep.
Dat rotwijf.
De rotzak.
Ex-gevangene 2712 was beetgenomen door ene Sophie Chaperon...
die meermalen veroordeeld was voor oplichting, flessentrekkerij enzovoorts.
Rotwijf. - Rotzak.
Sophie, met jouw doortraptheid en mijn fysiek...
gaan we menig schaapje scheren.
Het eerste schaap had de beweeglijke trekken van Helmut Von Offenbourg.
Hij was smoorverliefd op Pamela...
de ontroostbare weduwe van de diamantkoning.
Maar zou de driftige burggraaf de Valembreuse toestaan...
dat de eer van zijn zusje gevaar liep?
Neef, zou ik even met Veneti� mogen bellen?
Natuurlijk. Daar staat de auto.
Hij zei neef tegen me, goed teken. - Dat is zijn aristocratische inslag.
Door schade en schande wijs geworden, bleef Alexandre anderen altijd voor.
Veneti� stond niet bekend als moreel hoogstaand...
dus had Alexandre er vrienden.
Dames en heren, dit is een mooi voorbeeld van het werk van Canaletto.
De oude meester heeft zijn hele kunnen in dit doek gestopt.
Excuseer me even.
Achille, heb je die valse Canaletto nog steeds?
Zit je niet meer vast? - De volgende keer sta jij op de uitkijk.
Maar nu je er zelf over begint: je mag het goedmaken.
De 14de geef je je voor mijn oom uit.
Om half vier in de Gondeliers Zaal in hotel Danieli in Veneti�.
Ik hoop dat zo'n feestje je enigszins kan opbeuren.
Als je broer geen bezwaar heeft. - Stil, daar is hij net.
Helmut nodigt ons uit op zijn landgoed.
Mijn zus voelt zich prettig in uw gezelschap. Prima dus.
In zijn enthousiasme om er een fantastisch weekend van te maken...
trok Helmut, ridder van het Gulden Vlies, alle registers open.
Bijna klaar? Ik wacht op je.
Het welslagen van een onderneming valt of staat met de voorbereiding.
Nogmaals: we ontvangen het telegram. Geru�neerd. Jij valt flauw.
De zorgzame hertog draagt je naar zijn kamer.
Je vraagt om je broer. Je gaat de gang op.
Je kucht, je kucht heel luid.
Ik hoor je, ik spring...
Je rent naar me toe, roept Helmut en je maakt me los.
Als hij dan nog niet weet waar zijn plicht ligt...
Maak je het niet erg ingewikkeld? - Ik ben voor de romantische aanpak.
Op charme en schoonheid.
Duizelig? - Bedwelmd.
Hemel. - Mijn zus.
Ik weet wat mij te doen staat.
Ik ben geru�neerd. - Wees de mijne en mijn bezit is van jou.
Maak me alstublieft niet in de war.
Ik kan het niet accepteren. Neem mijn sieraden als onderpand.
Je ziet er al beter uit. - Ik las dit.
Rotwijf.
Wat zeg je toch? - Wat zegt hij?
Hij is kwaad, maar ik snap niet waarom.
Wat zei je?
Rotwijf.
Hij kan weer praten. - Hou je mond, jij.
Ik hing al tijden. - Waarom ben je gesprongen?
Je kuchte. - Welnee.
Twee minuten geleden. - Ze heeft niet gekucht.
Mond houden, zei ik.
Mond dicht. Mond dicht.
Je hebt het tegen mijn verloofde.
Bij deze vraag ik haar hand. - Wat? De hand van mijn zus?
Belachelijk.
Let maar niet op hem. Hij is gek.
Zeg... - Ik?
Laat me erdoor. - Wat een schurk.
Niet die hinkelaar, maar die boef.
De maharadja met zijn witte olifant. Wat een geklets.
Let op je woorden. Hou onze meningsverschillen onder ons.
Het was rond. Ik had de cheque al. - Verdorie, de cheque.
Dit doe ik met zijn cheque.
De rotzak. Helmut, doe iets.
Hij wilde me het kasteel en alle grond geven.
Hoe fijngevoelig.
Ik zal voor je zorgen, Helmut. We gaan ze in watten wikkelen.
Wie kuchte daar?
Ik, meneer de burggraaf. - Zie je wel?
Doe het nog eens.
Kuchen.
Duidelijk. Ik was de dupe van een imitator.
Wat een quatsch. - Maar zand erover.
Beste Helmut, ik laat je in goede handen achter.
Voor verrichte diensten, beste man.
Ik heb genoten van de avond.
Nadat hij zijn vriendin had ingeruild voor een geblokkeerde cheque...
was Alexandre weer alleen, maar niet wanhopig.
Een eersteklas-ticket naar Veneti�. Roken.
��n kaartje maar? - Ja, het is voor zaken.
Passagiers voor Air France-vlucht...
Souvenirtje Dan niet.
Dienen nu in te stappen.
Excuseer, gaat u naar Ca�ro? - Veneti�.
Een geschenk uit de hemel. Wilt u iets voor me doen?
In principe niet. Maar... - U zult het raar vinden.
Maar zou u dit koffertje door de douane willen meenemen?
Drugs? Een tijdbom?
Kijkt u gerust even.
Doorgaans vertrouw ik mensen, vooral als ze er sympathiek uitzien.
Mijn leven is enorm ingewikkeld.
Ik heb een heerlijke vrouw.
Een heerlijke vriendin.
Dus?
Zo ingewikkeld lijkt dat me niet.
Het is heel gewoon. En dit ziet er heel onschuldig uit.
Te onschuldig misschien wel. - Mijn vrouw haalt me straks af.
Een appel. Wat is er onschuldiger dan een appel?
Ze is vreselijk jaloers.
Pyjama, zakdoek, een roze aansteker.
Ik heb dit koffertje gekregen van Angelina.
En Angelina is de andere vrouw?
Daarom mag Maria Theresa mij niet met het koffertje zien.
Zeg maar niets meer. Liefde heeft geen uitleg nodig.
Ik had het koffertje al bijna doorzocht. Waar moet het heen?
Calle Santa Lucia 3780. Vraag maar naar signora Pompini.
Enorm bedankt. Ik had niet verwacht iemand te vinden...
Met een hart?
We zetten de afdaling naar Veneti� in.
Zet uw leuning rechtop, klap uw tafeltje in, doof uw sigaret...
en maak uw veiligheidsgordel vast.
Signore, uw koffer.
Nee, deze.
Taxi, signore?
Hotel Danieli.
We zijn er bijna. Geef mij het koffertje.
Nee. - Waarom niet?
Dat was niet gepland. - De moord ook niet.
Dom. In het leven moet je overal op voorbereid zijn.
Dupr�. Alexandre Dupr�.
Ik heb gereserveerd. - Dat klopt, meneer Dupr�.
De Royal Suite. - Inderdaad, ja.
De schipper ziet er niet fris uit. - Hij werd daarnet duizelig.
Laat u mijn bagage boven brengen?
Keurig op tijd, h�?
Goede reis gehad?
Ik heb het museum meteen gesloten. Als mijn vriend Alexandre belt...
De kopers zitten in de Gondeliers Zaal. Maar je zei niet dat het Japanners zijn.
Wat maakt dat uit? - Niets.
De juwelier komt morgen om half elf.
Hoe kleed ik me? - Als bedrogen echtgenoot.
Ben je boos?
Ik heb het schilderij bij me. Een uniek werk.
De vervalsing ligt in je kamer.
Ik heb ook snoep laten neerleggen.
Ben je nog steeds zo'n zoetekauw?
Zie je wel dat je kwaad bent.
Als dat om de Jugnot-klus is, dat kan ik uitleggen.
Toen de politie arriveerde, was het te laat. Ik ben uit het raam gesprongen.
De rest weet je.
Sla me dan. Dat heb ik nog liever.
Bel me over tien minuten in de Gondeliers Zaal.
Wat moet ik zeggen? - Niets. Ik doe het praten.
Hoe maakt je moeder het?
Meneer Dupr�, de schipper is dood. En niet vanwege duizelingen.
De directie heeft toch maar de politie gebeld.
Dat was niet zo slim.
Beste burggraaf. - Beste meneer de Valembreuse.
Gaat u zitten, heren. Dat zult u nodig hebben.
Canaletto, Piazzetta di San Marco.
De kunstenaar heeft het rechts onderaan gesigneerd.
Lodewijk XVIII heeft het aan mijn oudoom verkocht voor 18.000 goudfranken.
Ik wil niet voor de koning onderdoen.
Wij zijn bereid om een redelijke prijs te betalen.
Het zal eerder buitensporig zijn dan redelijk.
Telefoon voor de heer Dupr�.
Ik zei dat u me niet als burggraaf moet aanspreken.
Ik logeer hier onder de naam Dupr�.
Ik zei Dupr�, meneer de burggraaf. - Eigenwijs.
Mijn oom. Wat zeg ik? - Dat we erover nadenken.
Dat we er bijna uit zijn.
Ja, oom?
Ja, oom.
Maar oom, ik heb mijn erewoord gegeven.
Ja, oom.
Net wat ik dacht.
Het zal niet eenvoudig worden. Zoals ik al zei: buitensporig.
Mogen we het schilderij laten onderzoeken? Morgen heeft u het terug.
Op uw erewoord?
Mijn oom zei zojuist:
Het feit dat zo'n schurk als meneer Taramushi nog leeft...
betekent dat hij te vertrouwen is.
Morgenochtend om tien uur in mijn kamer...
met het schilderij en het geld.
Urbino Alfonsi, de hoteldetective.
Morgen tien uur.
U heeft een prachtberoep. - Valt wel mee.
Af en toe een zakkenroller en gasten die badjassen en handdoeken meenemen.
Er komen betere tijden. - Dat weet ik.
Deze heren van de politie komen voor u.
Kent u... - Nee.
De schipper, h�? Nee, die kende ik niet.
En kende u meneer Louis Fr�chet ook niet?
Een landgenoot van u die op het vliegveld is doodgeschoten.
Veneti� is niet erg veilig. - Ik vraag of u meneer Fr�chet kende.
Curieus, want Fr�chet had een foto van u bij zich.
Ben ik dat? - Bedoelt u meneer Dupr� of de burggraaf?
U checkt hier in onder de ene naam...
en Japanners kennen u onder een andere naam.
Als ik de politie was...
Grappig. Ik had zelf bijna bij de politie gezeten.
Ik kwam niet door de toelatingstest. - Was u bijna mijn collega geweest?
Het scheelde een half puntje. Daarom vertrouw ik u.
Kom maar op met die elektroden en ondervraag me maar.
Rustig maar, u gaat overduidelijk vrijuit.
De mannen zijn van ruim 100 meter beschoten.
Als u gaat aarzelen, roept u me maar op.
Heerlijk, de geur van politiebureaus.
Ik krijg u nog wel.
Dat had je gedroomd, ouwe.
Meneer? - Mijn sleutel.
Mevrouw is gearriveerd. - Dat zie ik.
Mevrouw Dupr� is gearriveerd, meneer de burggraaf.
We dineren toch niet op de kamer? - Jawel, meneer.
Mevrouw Dupr� heette in werkelijkheid Gina Zeurkous.
Als specialiste in oplichtingspraktijken...
had ze Alexandre menigmaal terzijde gestaan.
Vanuit de cel had ze hem talloze liefdesbrieven gestuurd...
dus hun weerzien beloofde pittig te worden.
Ik ben hier.
Ik wacht op je.
Kom gauw.
Lieveling, eindelijk dan.
Goedenavond.
Ik begreep dat je me miste. Ik dacht:
Als hij me een telegram stuurt, dan houdt hij van me.
Hoorde jij dat? - Ik ben alle vechtpartijen vergeten.
Wat vind je van de omlijsting? Sfeerverlichting, niet t�.
De champagne gekoeld, niet t�.
De goddelijke Mozart, maar niet te hard.
Je lijkt niet erg in vorm.
Niet al te.
Kom op, joh.
Je schatteboutje is er.
Terwijl ik je nooit meer wilde zien. - Het scheelde weinig.
Ik dacht dat ik voetstappen hoorde.
Er waren hier geesten rond. Nog niet alle Borgia's zijn dood.
O, ik dacht...
Ik bedoel dat de politie en moordenaars als wespen om me heen zoemen.
O, bedoel je het zo. Doe je stropdas los en probeer je te ontspannen.
Hallo? - Het adres kwijt?
Calle Santa Lucia 3780. We wachten nog op het koffertje.
Dat smijt ik het raam uit. Dan ben ik ervan af.
Beter van niet. - Wacht maar.
Waarom zeg je niet gewoon dat het uit is? Je hoeft me niet het raam uit te smijten.
Ik ben altijd lief geweest. Maar je hebt maling aan me.
Welnee, ik heb je enorm gemist.
Echt heel erg.
Laten we eens diep ademhalen en goed nadenken.
Zeg nou zelf. Zelfs jij, zo inhalig als je bent...
zou nooit iemand vermoorden, voor een zakdoek, een pyjama...
een half kale tandenborstel en een halfvolle aansteker.
Als dat als grap bedoeld is, moet je iets beters zoeken.
Alleen weet ik niet eens wat ik zoek.
Als je mijn hart wilde breken, dan ben je daarin geslaagd.
Vaarwel.
Nee, ik ben de beroerdste niet. Je krijgt nog een kans.
Neem me nu. Op de tafel.
Waarom niet op ski's? Of staande in een hangmat?
Zoals ik me nu voel, moet ik straks aan de pacemaker.
Wat? - Nagedacht?
Bent u daar weer? Uiteraard heb ik nagedacht.
Als u zo op dat koffertje gespitst bent, is het misschien wel veel geld waard.
Niemand heeft het tegendeel beweerd, nummer 2712.
Wat nou weer? - Een confrontatie met mijn verleden.
Ok�, luister...
We gaan iets leuks doen.
Heb jij een beter idee?
Neem op.
Hallo? - Mag ik meneer Alexandre?
Sorry, meneer Alexandre is bezig.
Een of andere trut.
Signora Pompini. U heeft van mij gehoord?
Ja. Waar gaat het over? - Nog steeds over het koffertje.
Ik heb een bedrag voor u gekregen.
Wat houdt "een bedrag" precies in?
Een flink bedrag.
Ja, hoor. Ik kan geen kant op.
Kijk niet zo. Het heeft met mijn jeugd te maken.
Mijn ouders waren eerlijk, maar arm.
Mijn vader was zo'n degelijke, ouderwetse inbreker.
Die bestaan niet meer.
Prima. Maar ik sta niet te springen om hier eens avonds naar buiten te gaan.
Neem de achteruitgang van het hotel, waar de gondels aangemeerd liggen.
Ik zal erover nadenken.
Heel tragisch, maar ik ben altijd bang gebleven om tekort te komen.
Hoeveel?
Ik kom eraan, mevrouw.
Ik snap het al.
De volgende keer paai ik je niet met mijn lijf, maar met een bankbiljet.
Ik ben echt blij dat je er bent, kindje.
Echt blij.
Ik ben blij, echt heel blij.
Heel blij.
Kom maar naar boven.
Ja, ik weet het.
Goed, afgesproken. Ik...
Signora Pompini? - Ja, tot ziens.
Mevrouw Fr�chet.
De weduwe Fr�chet.
Mijn innige deelneming, mevrouw.
Geen probleem gehad op weg hierheen? - Heeft u de poen?
Uiteraard. Maar ik wil eerst kijken of er niets ontbreekt.
Ik had het koffertje aan Angelina moeten geven, de vriendin van wijlen uw man.
Zij had me vast een glas whisky gegeven. - Schenk zelf maar in.
Mevrouw Fr�chet zou haar man op het vliegveld afhalen.
Waarom was ze er niet? - Ze zou hem niet afhalen.
O. Heeft u gevonden wat u zocht?
Het belangrijkste zit er niet in.
En wat is het belangrijkste? - Dat weet u heel goed.
Daar... - Wat is er?
Het rode puntje.
Doe het raam dicht.
Problemen, meneer Dupr�? - Hoogstens wat bezorgd.
U hebt niets te vrezen. Kijk maar even naar buiten.
We zitten aan de overkant, de verlichte deur. Kom gezellig hierheen.
Als ik ergens niemand ken...
Ik kom al. - Met het koffertje, graag.
Hoezo? Welk koffertje?
O, het koffertje. Ok�.
U heeft reuze geavanceerde spulletjes.
Storm-Giver. Met vizier en laserstraal.
Wordt in de beveiligde zones gebruikt tegen lastige gevangenen.
Afschrikwekkend, snapt u?
In de gevangenis ben je met iets kleins tevreden.
Fredo?
Meneer Dupr�.
Ik ben Abdel Fahrad.
Wat is er mis met mijn stropdas? - Ludiek.
Ik heb er ��ntje gehad die licht gaf en muziek maakte.
Komt u mee.
Yasser, haal even door de r�ntgen.
Ik wil u even waarschuwen: u zult erg teleurgesteld zijn.
Eindelijk de piano-versie. De bewerking voor orkest is abominabel.
Die hoor je alleen op de begrafenis van vermoorde presidenten.
Ga vooral door. Ik hoop dat ik even mee mag luisteren.
Kamal, ambassademedewerker. Mijn vader zei "excellentie" tegen me.
Dan zeg ik "maestro" tegen u.
Voor wat betreft het koffertje: er zit geen moer in.
Wat hebben de anderen u geboden? - Het dubbele.
U kunt het verkopen. Dus verkoop het.
Vertel me wat ik verkoop en ik speel de Bolero met ��n hand op mijn rug.
We stoppen met spelen. - Ok�.
Waarom deed u dat?
Goedenavond, Fahrad.
Hallo, Kamal. Niemand beweegt.
Drie doden op ��n dag is genoeg. - Ja, laten we even op adem komen.
Morgen gaan we uitgerust weer verder.
Ik stel voor dat u Dupr� laat gaan. - Goed. Die halve gare mag gaan.
Ik lach...
omdat een van de kenmerken van deze duistere zaak is...
dat het raadsel groter wordt naarmate de mist verder optrekt.
Heren, ik heb enorm genoten van dit recital.
Vertel eens, Joseph. Wie is die vent?
Een grappenmaker.
Stop. - Dat ontbrak er nog aan.
Het spijt me. Maar meneer Joseph heeft me op het hart gedrukt...
dat u moest wachten als u eerder zou vertrekken.
Het spijt me. Mevrouw Dupr� wacht op me.
Ik oog misschien stevig, maar diep van binnen ben ik soft.
Dit herinnert me aan een boottochtje op de Bosporus...
Terwijl ik uw haar streelde, vroeg ik me iets af.
Zou Alexandre Dupr� aan het spioneren geslagen zijn?
Zo ja, wat voor rol speelt hij dan in de zaak Fr�chet?
Een ondankbare en belangeloze rol.
Hij heeft iets in handen, maar weet niet wat het is en hoeveel het waard is.
Het is van nationaal belang. - Ha, de truc van het vaderland in gevaar.
Staat de vijand voor de poorten? Gaat de benzineprijs omhoog?
Dat hangt van u af. Louis Fr�chet heeft een goedkope brandstof ontwikkeld.
Dat kan de aspiraties van de Emiraten doorkruisen.
Regenwater? Suikerbietensap? - Hij was wetenschapper, geen boer.
De Golfstaten wilden zijn uitvinding kopen.
Tijdens een bespreking of liever gezegd hinderlaag...
besefte Fr�chet dat ze op zijn patent uit waren om het te kunnen vernietigen.
Hij raakte in paniek... - Riep jullie hulp in...
en nu is hij dood. - Met medeneming van zijn geheim.
Wij zijn ook bereid om de documenten uit het koffertje te kopen.
Maar eerst doen jullie alles om ze gratis in handen te krijgen.
Klopt.
Vertel nog eens.
Een pyjama, wekker, tandenborstel...
Zakdoek... - Inademen.
Inademen.
Inhouden.
Uitademen.
U heeft een luchtbel, daar...
Heeft u last van oprispingen?
Als mensen me op mijn zenuwen werken, ja.
Misschien heeft Fr�chet foto's gemaakt van zijn project.
Microfilmpjes zijn piepklein. Ze passen in een holle kies.
Welja, dat is een idee, laat mijn gebit afvijlen.
Jullie zouden in staat zijn om nog ergens anders te zoeken.
Geloven jullie me nou?
Nee. Maar u mag naar het hotel. - Blootsvoets?
Klaar met mijn schoenen? - Momentje.
Vraagje. Waarom sloeg u de piano-klep op Kamal zijn vingers dicht?
Ik was zijn gezeur zat. Wedervraag:
Waarom knippen jullie voor die papzak? - Omdat hij diplomatiek onschendbaar is.
Zodra dat stopt, presenteren we hem de rekening.
Dat was het ongeveer.
Wie zijn "wij?"
Onze voorlopige naam: co�rdinatiebureau voor Toegepaste Geofysica.
Bij Defensie ben ik majoor Donadieu. - Soldaat Dupr� groet u.
Is de burggraaf niet boos? - Nee, maar meneer Dupr� is moe.
Maar het was nog geen bedtijd. Om tien uur begon de poppenkast...
met een juwelier, een hoorndrager, een lichtekooi en een paar kasten.
Om half elf: twee Japanners, een echte en een valse Canaletto...
een oom uit Amerika en een loodgieter. Dat beloofde wat te worden.
Hallo. - Wat ik nog vergeten was, Dupr�:
Wat is uw vriendin voor type? - Een zeur.
Gelukkig maar. Zij is mogelijk het volgende slachtoffer.
Ik zie niets. Wat moet ik doen?
Doe open.
Verdorie.
Kom gerust binnen. - Geen grapjes nu.
Ik trek kogels aan. De vrouwen vallen bij bosjes.
Mij doe je niets meer. Raak me maar aan.
Nee, pak je koffer en ga naar je moeder.
Wat is er? - Wie heeft het daglicht nodig?
Ok�, goed.
Hoe ingewikkelder, hoe beter. De juwelier komt over een half uur.
Juwelier?
Welke juwelier? - Ik doel op je telegram uit Monaco.
"Aanwezigheid vereist voor rol in diamantzwendel-klucht. Stop."
"Danieli, 28 oktober om tien uur. Stop."
Schatje, het is nog geen vijf over half tien.
Zo laat al? We moeten nog repeteren.
Doe gauw open. Ik kleed me om.
Achille Sureau. Ik kom voor de zwendel.
Dat dacht ik al. Kom binnen. - Mooi hier.
Ik heb nooit eerder met u in een klucht mogen spelen. Het is me een eer.
Een mafketel met een duif in een kooitje.
Goedemorgen, Achille.
De gordijnen.
We hebben geen daglicht nodig, zei hij.
Waarom doen ze de gordijnen dicht? - Om ons te zieken.
Er is geen water. - Wie heeft water nodig?
Van waar die vogel? - Een man: jij...
heeft een mooie vrouw, zij, die een minnaar heeft, ik.
Om zijn vrouw voor zich terug te winnen wil hij haar dure sieraden geven.
Met de receptie? Vraagje:
Denkt u dat een mens zonder water kan?
Dit is Veneti�, meneer.
Burggraaf De Valembreuse.
Wie kondig ik aan? - Arcleef van Arcleef en Vanpels.
Hij wacht maar even.
De loodgieter komt over vijf minuten. De juwelier is in aantocht.
Jij komt met de juwelier binnen.
Heb ik de sleutel? - Komt.
Je betrapt me in de kast. - Ik pak de revolver...
Die gewoontegetrouw in het kistje ligt. - Ik leg hem erin.
Over die vogel. Waar dient Victor voor?
Voor vervoer. Is het een postduif? - Ja, hij komt altijd bij me terug.
Zodra de ring van Gina's vinger aan Victors pootje is gedaan...
vliegt de vogel hier weg.
Akte 1. Achille, jij gaat Arcleef halen, terwijl ik...
Doe open. Ik verstop me, jij neemt die deur.
Ik kom eraan. Ik zat in bad.
De loodgieter. - Dat is snel.
Ik stond onder druk. - Wat een giller.
Stomme trut.
Deze kant op.
Na 14 jaar huwelijk verdient ze wel een steentje.
Absoluut.
Ik heb mijn sleutel vergeten. - Dat kan gebeuren, burggraaf.
Schat, ik ben het.
Schatje? - Kom maar binnen, schatje.
Ik ben mijn sleutel vergeten, schatje.
Eikel. - Hij ligt op het bureau of op tafel.
Of hij zit nog in je tas.
Niets. Misschien is ze boos.
Kom verder. U ziet er geweldig uit.
Geweldig. Hoe komt u zo bruin?
Ik ben naar Capri geweest.
Met uw vrouw natuurlijk. - Nou nee...
Hoorde u dat? - Nee, ik heb niets gehoord.
Helemaal niets. - Je bent niet alleen?
Dit is Arcleef van Arcleef en Vanpels.
Meneer Arcleef heeft sieraden bij zich ter ere van onze trouwdag.
Inderdaad. - Schatje, wat ben je toch attent.
Schitterend. - Die is mooi.
Ik laat even wat daglicht binnen.
Dan ziet u beter hoe zuiver de steen is.
Fredo, er is nog een kerel binnen.
Smaragd is maar smaragd. Ik ben benieuwd naar de briljanten.
Kijk maar, mevrouw. - De deur.
Het raam. - De deur.
Het raam.
Kijkt u maar. - Prachtig.
Mooi tegen het licht...
En deze. - Hoorden jullie dat?
Nee. - Ruiken jullie niets?
Nee. - Er hangt hier een geur van overspel.
Van wie is deze broek?
Maar... - Zeg maar niets. Ik weet het al.
Je minnaar is hier ergens.
Gillen is bekennen. Waar is die ellendeling?
Snel, waar is mijn revolver? Ik spaar niemand.
Een kogel voor hem en een kogel voor mevrouw.
En de laatste voor mezelf.
Is er iets, meneer? - Nee, alles prima in orde.
Waar is die klootzak?
Verstopt zeker. - Baas?
Hier zit hij. Ik weet het zeker.
Honger en dorst zullen hem naar buiten drijven.
Tenzij ik dwars door de deur heen schiet.
Meneer? - Wie bent u?
De echtgenoot, meneer.
Me op mijn trouwdag met mijn vrouw bedriegen. Kom eruit.
Baas, er wordt geschoten. - Ik snap er niets van.
Kom uit die kast, meneer.
En bedek die knie�n, geen gezicht.
Kom uit die kast, meneer.
Ja, een man brengt een zendertje aan.
Wat zeg je? En nog ontkennen ook?
Nee, idioot. Dat zijn de Japanners.
De Canaletto: 800.000 francs. Geen cent minder.
Begraaf mijn ring met me. - Noem je dat een ring?
Wat is dat voor prul? - Een roze diamant.
Heeft u niets mooiers?
Zo, beste Taramushi. Wat vindt u van de Canaletto?
Uniek. We kopen het. - Gelijk heeft u.
Ze onderhandelen. - Ik heb die Canaletto eerder gezien.
Een heel bijzonder sieraad. Wil mevrouw even passen?
Waar ben ik?
Ik weet dat u aan het schilderij gehecht bent, oom.
Hij zei "oom". - Nogal wiedes.
De duif. - Ik leg het zo uit.
Waar ken ik dat doek van? - U verandert van onderwerp.
Als meneer uw oom is, dan bent u zijn neef.
En dus de minnaar van uw tante.
Gaat dat niet al te ver?
De loodgieter is in de badkamer. Doe jij het maar.
Genoeg gepingeld. Dit is geen oosterse markt.
Toe, beste oom.
De naam is Machavoine. - De duif?
Gevlogen.
Baas?
Ik snap er niets van. En het museum opent om half elf.
Maak het niet n�g ingewikkelder.
Wij hebben een deal. Maar in ons geval...
Het is een prachtring. - Op wiens naam zetten we de cheque?
Valembreuse. - Bent u dat?
Nee, hij. - Ik?
En mijn cheque op Arcleef en Vanpels. - Dacht ik niet.
Waarom niet? - Ik ben de minnaar.
En ik ben de oom. - En ik ben de maintenee.
Ik moet weg.
Het is een bende. Iedereen roept maar wat.
We verdoen onze tijd. Iedereen is de kluts kwijt.
Wie heeft hier geschoten?
Wie?
Wat gebeurt hier? Waarom zijn de gordijnen dicht?
Niet opendoen. - Dat maak ik wel uit.
Een Japanner die een cheque uitschrijft.
Vuur.
Mijn cheque. - Mijn schilderij.
Mijn ring, madonna. - Hij is dood.
Valembreuse, u staat onder arrest. - Ik?
Nee, hij. - Ik?
Sorry, lunchafspraak. - Politie.
Wie kuchte daar? - Ik, burggraaf. De motor draait.
Snel.
Rennen.
Met al zijn pech op land en op water...
restte Alexandre niets anders dan de lucht.
Dag, jongedame. - Goedemorgen, meneer Dupr�.
U heeft het vast al geraden: Ik ben de dochter van ingenieur Fr�chet.
U lijkt sprekend op hem. - Gaat u mee?
Kende u papa al lang?
En jij? - Ik?
Klopt het wat ze over u zeggen?
Wat zeggen ze dan?
Dat u een dief bent. - Kunsthandelaar.
Kunsthandelaars zijn dieven die bij de KvK staan ingeschreven.
En ik ben spion. - Is dat leuk werk?
Vandaag wel. Maar het wisselt nogal.
Je hoeft niets te zeggen. Maar voor wie werk je?
Voor Frankrijk.
In dat geval...
Ik aarzelde, omdat ik bang was mijn land te verraden.
Maar dit verandert alles.
Zou het licht weer aan mogen?
Waarom?
In het donker zie ik je niet.
Baas? Met Machavoine.
Ik hoor u luid en duidelijk.
De operaties zijn begonnen. Alles loopt volgens plan.
Hoe ver zijn ze?
Moeilijk te zeggen. - Maar schieten ze wel op?
Nou en of.
Over de uitvinding van papa... - Hou op, zeg.
Goed, over de uitvinding dan.
Als de Golfstaten die in handen krijgen, wordt hij vernietigd.
Wist je dat?
Weet je waar olie goed voor is?
Om nagellak te maken, panty's...
Je vergeet wat. Olie is een bron van energie.
Daar ken ik er nog meer van.
Wat is er, majoor?
Plaats rust. - Niet doen.
X22, hier ben je niet voor ingezet. Beheers je.
Die flierefluiter misbruikt je.
Vertel eens, meneer Dupr�. - Excuseer?
Ja, want 'schatje", "lekker ding"...
en "honnepon" worden niet geapprecieerd.
Dus vertel eens, meneer Dupr�...
Hoeveel hebben de Japanners geboden? - 800.000 francs.
Ze nemen een loopje met je, liefje.
Het is drie miljard waard.
Drie miljard?
Frankrijk is gul, zeg.
Het zat dus echt in het koffertje. Eens kijken...
Een pyjama, een wekker...
een tandenborstel...
een zakdoek.
Dus jullie hadden me op het vliegveld al voor jullie karretje gespannen.
Ja, schatje.
Je neemt de passagierslijst door.
Als je de ouwe hap en de nieuwe garde eruit haalt...
wat hou je dan over?
Meneer de burggraaf. Als hij maar doet wat hem opgedragen wordt.
Zo niet, dan wordt hij weer meneer Dupr�, nummer 2712.
Hoe heeft meneer Joseph jou in de tang? Wat deed je voor je op mij viel?
Wat zei je? Ik verstond je niet goed.
Eens kijken...
Een roze aansteker.
Een halfvolle aansteker.
Geen grapjes over geld. Klopt het van die drie miljard?
Drie, misschien wel meer.
Waar ga je heen? - Ik ben blij u te zien.
Hou op met die flauwekul.
Je bent een oversekste perverseling.
Caroline had het daarnet over drie miljard.
Was dat ook pervers bedoeld?
Agent X22 moest je het laagst mogelijke bedrag bieden.
Maar nee, ze flapt er meteen een hoger bedrag uit en duikt met je de koffer in.
Ik heb ervaring met bordelen, maar wat ik allemaal hoorde...
U had het over het laagst mogelijke bedrag. Waar denkt u dan aan?
Ach, een bedrag... Laten we het een vergoeding noemen.
Een fooi. - Gratificatie. Dat is het goede woord.
Een gierige pooier. Dat is het allerbeste woord.
Ok�, agent X22 vliegt morgenochtend terug.
Ze kan weer van onderaf op kantoor beginnen.
Daar mag ze dienstopdrachten in achtvoud uittikken.
Was je echt zo gechoqueerd? - Er zaten heel bijzondere dingen bij.
Moet je horen. Op een bepaald moment...
Niets kantoorbaantje voor X22. Ze is dood.
Het was een lieve meid.
Zou dit gebeurd zijn als ze niet lief was?
Ik weet niet of onze strapatsen ergens goed voor zijn.
Ik weet niet of wij de olieprijs omlaag krijgen...
maar ik ben Fredo zijn methodes goed zat.
U bent lastig te bereiken, meneer Dupr�.
De tijd verstrijkt. Er vallen steeds meer doden.
De rekening wordt langer.
Wordt het geen tijd om te onderhandelen?
Onderhandelen met wie, Fahrad?
Hou op. Het is niet leuk meer.
Gelijk hebt u. Als iets niet leuk meer is...
Het bedrag van daarnet, was dat uw uiterste bod?
Ja.
Dan ga ik met meneer mee.
Dag, Joseph.
Pyjama, wekker, tandenborstel, zakdoek...
Een aansteker?
Mijn volledige vriendenkring is er. Hallo.
H� jochie, je baard prikt.
Daar hebben we Fredo van het rode lichtje.
Jij bent mijn favoriet. Maar is mijn compagnon?
Mijn grote vriend Kamal?
Daar is hij. Met zijn poppetjes.
Gezien het belang van wat u te bieden heeft, laat ik dit over mijn kant gaan.
Maar als u ooit nog eens in de buurt komt...
dan laat ik uw ballen graag afsnijden door onze vaardige meneer Yasser.
Heerlijk oosters. Half zoet, half bitter.
Onverschillig en wreed tegelijk. De alternatieve Koran, zeg maar.
Heel geestig. Maar laten we zaken gaan doen.
We gaan naar mijn werkkamer. - Mag ik u iets verzoeken?
Zullen we naar de muziekkamer gaan? Daar liggen herinneringen.
Herinneringen die nogal pijnlijk zijn.
Voortaan speel ik zonder u.
U bent geen prettige partner.
Hoeveel wilt u voor de documenten?
Als u de amicale toon niet meer op prijs stelt, houden we het zakelijk.
Maar kunnen we niet beter onder vier ogen praten?
Ondergeschikten kunnen duizelig worden van bepaalde bedragen.
Joseph heeft drie miljard geboden. Fahrad zes.
Als wij het afronden op tien, wordt het voor mij aantrekkelijk.
Liever nog: realiseerbaar.
Wat een heerlijke plek.
Ik wil het geld graag gestort hebben op 2500 verschillende rekeningen.
De namen geef ik u nog door.
In ruil daarvoor krijgt u het microfilmpje overhandigd...
in de kelder van caf� "Aux Trois Obus", Porte de Saint-Cloud in Parijs.
De man draagt een pet en een geblokte zakdoek.
Porte de Saint-Cloud, Parijs, een pet en een geblokte zakdoek.
Klopt. - In ruil voor tien miljard.
Klopt. - U heeft die documenten niet.
Want ze zijn veel meer waard, onnoemelijk veel.
U bent een chanteur van lik-m'n-vestje.
Fahrad. Youssef. Hossein.
U zou de Perzische Golf kunnen kopen. - Wat moet ik daarmee?
Een mooie stek in Frankrijk is genoeg.
Waarom zou ik zand kopen als ik ook steen kan kopen? Dat is toch onzinnig.
Ik begin genoeg van u te krijgen. U bent erg vermoeiend.
Ook al heeft u de documenten niet, u weet wel iets.
Misschien wel iets waar u niets van snapt.
Maar dat iets gaat u ons wel vertellen.
Verdorie.
BROODFABRIEK TURNER
Ja, geef maar...
Deze kant op.
Komt u maar. Zorg dat we bij elkaar blijven.
De beroemde Brug der Zuchten. - Hijgen en kreunen.
Via deze brug gingen de arrestanten... - Jeuk aan mijn tanden.
Rechtstreeks van de rechtbank naar de gevangenis.
De stevige tralies geven een idee van de slechtheid van de mensen van toen.
Maar weet wel dat de architecten van onze Franse gevangenissen...
er in niets voor onderdoen. - Jeuk aan mijn schoen.
We gaan nu naar de Rialtobrug.
Jeuk aan mijn rug. - Volgt u mij?
Alexandre dacht dat hij veilig was.
Maar de lieden van de Golfstaten waren niet voor ��n gat te vangen.
Terug naar Parijs? - Gennevilliers.
Een geschenk uit de hemel. Ik zag meteen dat u niet dom bent.
U wilt ongetwijfeld iets voor me doen.
FRANSE DOUANE
Meneer Dupr�, de aansteker alstublieft.
Moet ik ingrijpen?
Ik meen het. De aansteker. - Te laat. Ik heb hem ingeslikt.
Dan gaan we meneer de burggraaf een klysma geven.
Excuus, meneer de burggraaf.
Welkom in Frankrijk, Fahrad. - Rijden.
Niets te vinden, majoor.
Het is uit met de pret. Een flink pak slaag kun je krijgen.
Het bod was tien miljard.
Voordat jullie de wet op de Persoon-bescherming gaan overtreden...
wil ik graag dat mijn rekening hogerop wordt ingediend.
Daarmee ga ik kolonel Bazar niet belasten.
Generaal de Dessin? - Hoger.
De minister? - Nee, nog hoger.
Toch niet...
Ik had een auto kunnen eisen.
Een auto? Wat een lef. - Had zijn auto dan ook heel gelaten.
Gaat hij ons naar de aansteker brengen? - Zeker weten.
De chauffeur wilde best even omrijden.
48 uur later was Alexandre in Gennevilliers.
Daar wachtte hem een groots onthaal.
Tot ziens. En bedankt.
De grote regenton staat in het maanlicht. - Ok�.
Ga uw gang.
Hallo, Machavoine? We gaan het net sluiten.
Hij is hier.
Daar.
Ik dacht al dat ik u nooit meer zou zien.
Ik heb uw worst opgegeten. - Geen geintjes.
Ja, ik zweer het.
In kastje 14.
Ze zijn niet goed snik. - Jeuk aan mijn sik.
Het was geen naald in een hooiberg, maar een microfilmpje in een brood.
Het is aan jullie, mannen.
Zeg maar tegen de baas dat ik geen tijd had om te zoeken.
Presenteer... sabel.
Namens de president van de Republiek...
benoem ik u tot ridder in de orde van het Legioen van Eer.
Ik stel u aan mijn echtgenote voor. Ze wil graag dat u vanavond komt eten.
Ik heb tal van verplichtingen van allerlei aard...
Stel die even uit.
Met genoegen.
Schat, meneer Dupr� komt ons van zijn heldendaden vertellen.
Ik krijg nu al kippenvel.
Momentje.
We eten vroeg. Mijn man vertrekt om tien uur naar Straatsburg.
We zullen zonder hem koffie moeten drinken.
Goed dat u het zegt. Dan neem ik croissants mee.
Er is niet meer over geld gepraat.
Er was geen sprake van kiezen tussen een lintje en geld...
maar tussen een lintje en de lik. Van mij had je levenslang gekregen.
Kent u het verschil tussen een eikel en een dief?
Een dief pauzeert af en toe even.
Aangepast en verbeterd door BuStEl - 2024 www.facebook.com/groups/frenchmoviesubs
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.