Original subtitles

لن‌فیلم

ترجمه و تنظیم : تیما گروپ ✰✰✰ telegram: timagroupfilm ✰✰✰

همه‌چی داره میسوزه

میگین، سرگرد...؟

اون موقع، قبل از فرود به چی فکر میکردین؟

یادم نمیاد

مطمئنم ترسیده بودی

هیچکس نمیخواد بمیره

حتی اون سگِ هیتلر

ولی چیکار میشه کرد؟

یا تو اونا رو میزنی یا اونا تو رو میزنن

کی میدونه

لوپاتین بعدش چی فکر میکرد

چرا این اتفاق یادمه ولی چیزای دیگه یادم نیست؟

با اینکه بعد از اون فرود در دان و استالینگرادم گذروندم

دو بارم زخمی شدم

ولی چیزی که تو ذهنم مونده، از سفر برگشتنمونه

صبح قبلش، اون مهی که رو دریای یخ‌زده پهن شده بود

اون سربازی که دربارهٔ هیتلر حرف میزد

پاشا روبتسوف که با اون کلاهش مثل اسیر آلمانی شده بود

چرا همهٔ اینا الان میاد تو ذهنم؟

شاید چون یک سال گذشته و من هنوز زندم

ولی اون نیست؟

شاید چون من وسایلشو بردم برای زنش تو تاشکند

و اون نتونست چنین کاری برای من بکنه؟

چرا؟

لوپاتین، اگه جنگ یک سال دیگه طول بکشه چی؟

سربازا میتونن مرخصی بگیرن

من بیشتر به فردا فکر میکنم، پاشا

باید یه مقاله دربارهٔ فرود بنویسم

شرق! شرق

کیفت سوخته

افتاد تو آتیش و سوخت

استارشینا! استارشینا

بچه نتونست... رفت

تند باش

بهداشت! استارشینا

ببخشین، سرگرد

چه تیکه ریزه‌ای از گلوله بود

کمکی کنم واسه بوتت؟ - نه، لازم نیست -

بیست روز بدون جنگ

نوشتهٔ: کنستانتین سیمونوف

کارگردان: آلکسی گِرمان

بازیگران

لوپاتین – یوری نیکولین نینا نیکلایونا – لیودمیلا گورچنکو

مال خودمو میارم این ور اون مال اونو بذار اونجا

من میرم این طرف اون میره اون طرف

این‌طرفو امتحان میکنم، اون هنوز همون‌جاست

من پایین میرم اون رد میشه و برمیگرده

بیشتر پایین میرم، دوباره برمیگرده

من اینجور

اون رد میشه و یه دور میزنه

من این‌جوری، اون اون‌جوری

یه جا باز میبینم و سمتش میرم

خیلی پایین پرواز میکنه و بَم میره بین درختای کاج

جای آشناست؟

نه، دارم به چراغا نگاه میکنم

خیلی وقت بود ندیده بودم

یه هفته تو یه روستا بودم

اونجا چراغای زیادی نبود همش نفتی بود

هی نگاه میکردم به چراغای تو پنجره‌ها

آدمو واقعا میگیره

وقتی داشتیم تو استالینگراد پیشروی میکردیم تو هم بودی؟

یه مدت اونجا بودم

حالا چرا میری تاشکند؟

ماموریت یا مرخصی؟

هردو

بیست روز بسه

تو یه آدم کثیف بودی، همیشه هم بودی

تو همینجوری‌ای، دربارهٔ بقیه‌م همین فکرو میکنی

چرا هیچچی نمیفهمی؟

عجب آدمایی

هُکس پُکس

کجا میری؟ از این ور

شوخی دوست دارین، سرگرد؟

اگه خنده‌دار باشه، چرا که نه

دیگه چای نداریم تنهایی بسازش

تابستون ازش یه نامه گرفتم

یورا ببخش، اشتباه کردم

تلگراف زدم چه اشتباهی؟

یه حس بدی داشتم

میگن معلم مدرسه شده سه تا از انگشتاشم قطع شده

از مادرش یه اتاق اجاره کرده بوده دیگه خودت میدونی

کمبود سه‌تا انگشت هیچ مانعی نداشته واسش

رفتم اداره حقوق تا عقدنامه رو باطل کنم

یه درخواست نوشتم

نه خواب داشتم، نه غذا میرفتم پایین

همش اونا رو تصور میکردم که بین خودشون

دارن باهم عشق‌بازی میکنن

شروع کردم خودمو بندازم جلوی تیر

ولی فایده نداشت انگار نفرین شده بودم

چهار ماه داشتم وحشی میشدم

قلبمو میخورد، ول نمیکرد

میخواستم بکَنمش بندازمش دور

چهار ماه بعد کمیسر صدام کرد

گفت باید بری هواپیماهای جدیدو تحویل بگیری

یه هفته مرخصی رسمی برو زنتو ببین

گفتم من دیگه زن ندارم

گفت آره، اون درخواست احمقانتو خوندم

عقدنامه لغو شده دستت رسیده

بهتره همون سندو بخورن، به دردم نمیخوره

میگم باشه، دارم میرم

راه میفتم سمت شورای منطقه

یه افسر میاد جلو، میگه حالتون چطوره?

جز گرد و خاک هیچی نیست یه ذره زغال هم پیدا نمیشه

میگه از بالا یه تلگراف گرفتم

اونجا، تا خونه‌ت ۲۲ کیلومتره

چرا شب‌رو پیش ما نمی‌مونی؟

میگه بچهٔ خوبیه بمون امشب اینجا

صبح برات یه اسب جور میکنم راه میفتی میری

میرسیم اونجا زنه‌ش داره میز میچینه

می‌شینیم میخوریم، هیچ‌چی هم نمیگیم

بعد میگه، کل داستانتو میدونم

میگم مهم نیست

نفهمیدم چی میگه مثل کر و لال شده بودم

اون مشروب‌خوره، منم همینطور برا همین می‌زدیم

میگه ازت یه خواهش دارم

ولی قول بده انجامش بدی

میگم معلومه زیاد گوش نمیدادم چی میگه

میگه کارت رو بکن ولی نمیخوام هیچ جنازه‌ای ببینم

و میز رو محکم میکوبه

چیکار میشه کرد؟

شب‌ها میخوابم و فکر میکنم الکی نیومده در خونه‌مو نزده

فراریم نمیتونم بکنم

راه میفتم سمت روستا

پسرم میدوه میاد استقبال

میپرسم خواهرت کجاست؟

میگه بیمارستانه، مریضه

میگه بابا، اسلحه‌ت پُره؟

میگم یالا صبر کن پسرجان

مادرت کجاست؟

میگه شیفتهٔ کاره، دیر میاد

میرم تو. زنه‌م تو کارخونهٔ چوب‌بری کار میکرد

خودت میدونی یه زن داره الوار جا‌به‌جا میکنه

اون مرد گنده با بچه‌ها ۲ + ۳ بازی میکنه

بگذریم

میرم خونهٔ معلمه میشینم پای میز

مادرش یه زن ریزه‌میزه بود

یه لحظه وایسا، وایسا بعد جیغ‌زنون فرار کرد

کمک! کمک تو خونه‌م یه قاتل مسلحه

پسرم که با پسر اون رفیق بود میدوه میگه

بابام برگشته، یه اسلحهٔ گنده داره میخواد باباتو بکشه

معلمه مدرسه رو قفل میکنه و میدوه سمت شورا

تا ازم قایم بشه چه قهرمانی هم

من همچنان نشستم آدم‌ها شروع میکنن دور خونه

میچرخن، از پنجره‌ها اون‌ور و این‌ور سرک میکشن

اون موقع واقعا عصبانی بودم خدا رحم کنه

از خودمم میترسیدم

آخر شب، خیلی بعد از غروب

زنم برگشت

میاد تو و میگه سلام

جیرجیرک داره میخونه، جیرجیرک

و این صدا مخمو خورد کرده بود

هیچی نمیگم

میگه منو نشناختی؟

خشکم زده بود، دهنم باز نمیشد

چونه‌م تکون نمیخورد

نشستیم، یه چیزی خوردیم پسر رو خوابوندیم

همه‌چی تو سکوت

آخرش دیگه طاقت نیاورد

میگه یورا، از وقتی اون نامه‌رو برام فرستادی

دیگه هیچ رابطه‌ای باهاش نداشتم

میگه میتونی از هرکی میخوای بپرسی داشت گریه میکرد

میگه دوستت دارم

ولی بازم نتونستم حرف بزنم

چراغ روشن بود

صبح رفتم بیمارستان دخترمو ببینم

برگشتم، هنوز گریه میکرد بعد گفت

یورا، عزیزم، به‌خدا منو ببخش، و باز گریه میکرد

همین عزیزم گفتنش واقعا تکونم داد

میزو گرفتم. گفتم ساکت باش

برای اینکه خودمو کنترل کنم محکم میز رو گرفته بودم

یه عالمه چیز گفتم

بهش فحش میدادم، میگفتم هرزه

میگفتم میکشمت! تیکه‌تیکه‌ت میکنم

ولی بازم خودمو نگه داشتم

ساکت شد و دیگه چیزی نگفت

و از اون به بعد هیچ رابطه‌ای باهاش نداشتم

شب‌ها از شدت فشار دندونامو می‌فشردم همین

خب معلومه که به زنای دیگه نگاه کردم

ولی همه‌شون مال یکی دیگه بودن

اینکه نگاه نکردم دلیل نمیشه پاک‌دلم

ولی واقعیت اینه که دیگه هیچوقت بهش دست نزدم

البته، دیشب

دیگه نتونستم طاقت بیارم

رفتم سمتش

فکر کردم هُلم میده کنار

نه، فقط همون‌جوری ساکت خوابیده بود

هیچ صدایی ازش درنمیومد

فقط گفت، یورا منو بخشیدی؟

گفتم نه، نه، نمی‌بخشم

صبح زود بلند شدم حتی از پسرم خداحافظی نکردم

راه افتادم رفتم. همین

سرگرد! سرگرد! می‌شنوین منو؟

آره، می‌شنوم

میخوام ازتون یه خواهش کنم

قول بدین انجامش بدین

مثل اون افسری تو داستانت؟

لطفاً برای زنه‌م یه نامه می‌نویسین؟

پس یعنی حس کرده چی شده

از طرف تو باشه؟ - آره، انگار خودم نوشتم -

بعداً با دست‌خط خودم پاک‌نویسش میکنم

آدم نمیدونه بعدش چطور باید زندگی کنه

نه، نمیدونم

معلومه که باید ببخشمش

باور دارم که دیگه با اون دلقکه زندگی نمیکنه

آدما همینو گفتن

ولی برای من سخته

چطور میتونم نامه‌تو از طرف خودت بنویسم؟

اگه چیزی که نوشتم خوشت نیاد چی؟

خوشم میاد. بقیه نوشته‌هاتو هم خوندم و پسندیدم

اینا دفترچه و مدادم

من خودم دارم

نه، لطفاً مال منو بردار

فقط برای بچه‌هام نیومدم اینجا

برای خود اونم بود

که بفهمه چی به سر من آورده

اسمش چیه؟

والنتینا استروگانوا والیا

مزاحمت نمیشم همین‌جا می‌شینم

وقتشه

سرگرد، فکر میکنین نتونم خودمو کنترل کنم؟

هیچ فکری نمیکنم

هممون کارای احمقانه میکنیم درسته سرگرد؟

درسته

آره. یه جای باز میبینم می‌رم سمتش

و این آخرش میشه

بم! مستقیم میره بین کاج‌ها

ببخشید، اجازه بدین

فندکش اتریشیه ولی خوب کار میکنه

واسیا لوپاتین

سلام واسیلی - سلام -

توش چیه؟ طلاست؟ - بده به من -

چمدون رو ببر

مادرت چطوره؟

یه ماه پیش از بیماری قلبی مرد

تو تخت خودش می‌خوابی

آب و هوای اینجا انگار بهش نساخته بود

راه طولانی بود؟

خدا میدونه فکر کنم حدود هفت روز

این یعنی خیلی سریع

زنت امروز اومد اینجا شوهر جدیدش اینجا مأمور شده

به عنوان مدیر تئاتر - میدونم -

اینم یه نامه برای تو، و یه آدرس

آدرس جداست. گمش نکنی

هر کاری میخوای بکن

پتیا

پتیا، پتیا

مامان

مامان، من زنده‌م

روبتسووا رو میخوام - خودمم -

من لوپاتینم - خوشبختم -

بچه‌ها چندتا چیز جمع کردن فرستادن با من

این چیزی بود که تو دفتر روزنامه مونده بود

کیه اونجا؟ چی میخوای؟

یه دوربین. تو چمدونم غذا و کنسرو هم هست

یه مقدار پول هم هست، چهار‌هزار و پونصد‌وپنجاه روبل

اِدی، بس کن، شنیدی چی گفتم؟

جا نداریم اینجا مثل ساردین چپیدیم تو هم

این رفیق پاشاست اومده وسایلشو آورده

قند داری؟

چی میخوای؟ قند به چه دردت میخوره؟

بچتو آروم کن به حرفم گوش بده

برای چی اومدی؟ به چه خاطر؟

منتظر چی هستی؟

به چه خاطر اومدی؟

برو بیرون. لطفاً برو

چرا وایستادی هنوز؟

برای چی اومدی؟

لطفاً برو

کنسروها رو هم با خودت ببر

خدایا، چطور زندگی کنم؟

میرسی یا نه؟

خواهش میکنم بچه‌رو آروم کن

وقتی مادرش گریه میکنه اونم گریه میکنه

کدوم اتاقه؟ - آخر راهرو -

با ما چای می‌خوری؟

حتماً، مرسی

ببخش منو... ببخش منو

ببخشید بشگاچ از کدوم طرفه؟

متأسفم، از این طرف نیست بپیچین راست! صاف برین

یعنی باید برگردم؟ ممنون

اینجا شماره ۱۳ه؟ - بله -

سلام - دنبال کی میگردین؟ -

کسِنیا سرگِونا - بیاین تو، صداش میکنم -

عینکا تو جنگ اذیتت نمیکنه؟ - بعضی وقتا -

خب تو چیکار میکنی؟ - اونا رو بردار -

ببخشید. برو تخت - مامان -

وادیک، سریع برو تو تختت

خب، سلام - سلام -

لباسات کثیف شد

لاغر شدی حال و روزت خوب نیست

شاید از مدل موته - باشه، بسه دیگه -

نگران نباش، مال من نیست

متأسفم که میگم ولی با اون خیلی خوشحالم

پیش میاد

ودِنایف - لوپاتین -

پالتوتو دربیار

سفر چطور بود؟ - خوب -

از این طرف

ببین، من شاکی نیستم تو هم متهم نیستی

می‌شینیم، وایمیستیم، اگه وودکا باشه میخوریم

قفل‌ساز از نصف نون کمتر کار نمیکنه

اونم بچه داره به‌هرحال

منم اون‌رو کشتم. میفهمی چی میگم؟

سرباز باشی، آدم می‌کشی دیگه

دقیق بخوای بگی، من سرباز نیستم

وظایفم بعضی وقتا منو میبره خط مقدم

ولی یکی نیستیم - چرت نگو -

به آلمانی‌ها شلیک کردی چندتاشونو کشتی

خب اوایل یکی دوبار آره

امسال یه بار با تیربار زدم

ولی مطمئن نیستم اصلاً یکیو زده باشم

فقط من نبودم، چند نفر میزدیم اونا هم خیلی دور بودن

چشم‌هامم ضعیفه

شوهرم رئیس بهداشت نظامیه

میگه جبهه امنه. دروغه، نه؟

بعضی وقتا راست میگه

ولی واسه من نه. منو سفت‌وسخت می‌کنه

اگه پلوتو به من بدی، نرم میشم

لیدا اینجا تیرانداز بازی درمیاره کارگردانم منم

باید بفهمم کشتن یه آدم چه حسی داره؟

واقعاً نمیدونم چه حسیه

لذت؟ کیف؟ شور؟

کیف؟ البته که هست

ولی جنگ و کیف هم خیلی باهم جور نیستن

اما شاعر گفته مستی جنگ

خب از این چی باید فهمید؟

از کجا بدونم؟ هیچ‌کس نمیدونه

مثل هر شعر دیگه

به سلامتی - مرسی -

یادمه بچه بودم میومدم نمایشاتون

مکبثو میگی؟ - فقط مکبث نبود -

یه چیز... پس چی میشه اون میلِ مردن؟

میل مردن مال خودکشی خوبه

تو جنگ، وقتی مرگ نزدیکته

باید انگیزهٔ حرکت داشته باشی

ولی میلِ زندگی میمونه. همیشه

چای داغ میخوری؟ - آره، لطفاً -

لِیدا، تو چی؟ - من چای نمیخوام -

خب، پس درست‌ترین کلمات کدومان؟

غلطاشو که میدونی - لِیدا -

میخوام بفهمم. کدوم کلمه‌ها؟

می‌بینم نثر دوست نداری پس اینو گوش کن

رسیدن به تو برام سخته ولی مرگ فقط چهار قدم اون‌ورتره

تا جایی که میفهمم این کلمه‌ها درسته

عصبانی نشو. چشات عصبی شده

اون احمقه و من پیرم

می‌دونم مردم چطور درد میکشن و چطور میمیرن

میدونم چطور خبر مرگ دیگران رو میگیرن

ولی اینکه چطور خودشونو میکشن نمی‌دونم

باید بدونم، میفهمی؟

اول دعوتشون میکنیم بعد میذاریم کار کنن

بعضی از بچه‌های ما یه واحد رو دنبال کردن

حالا دارن همه رو روشن میکنن

و زینایدا با اون نزاکت همیشگیش

میگه چرت نگو، گوش میدم چون این صدای جنگه

بیا وادیک، اونجا اتاق ماست

خیلی خوشحال شدم نوشته‌هات فیلم شدن

منم. چیزی لازم داری؟

دخترمون اصلاً برام نمی‌نویسه

طبیعیه، بچه‌ها بیشتر به جبهه می‌نویسن

کم‌کم میفهمه

چیزی میخوای بگی؟ - آره -

تلگراف طلاق دیر رسید

و برای اینکه خونه رو بگیرم

تو از طرف من امضا کردی

آره، مشکلی نداره

ولی یِوگِنی میگه باید خودت امضا میکردی

حق داره. کاغذو بده

بگیر

همه‌ش همونه

اینم کلیدای اتاق مسکو

لازمشون ندارم چه تاریخی بزنم؟

اگه اشکالی نداره - چه تاریخی، کسِنیا؟ -

فرقی نداره. ۱۱ام ماه

بفرما

یا خدا

خودت... خودت مقصری

همه‌ش تقصیر توئه

خجالت‌آوره - نه، نیست -

تنها چیزی که برات مهم بود نوشته‌ت بود

آدما بهت می‌خندیدن از دوستام متنفر بودی

و من داشتم پیر می‌شدم

این دعواها حالمو می‌گرفت

من میرم

منم میرم

درها قفله راه پشتیم پیدا نمیکنی

به‌جای من خداحافظی کن، باشه؟

فردا میام - باشه -

خداحافظ

آقا، ساعت چنده؟ - نه‌و‌نیم -

کسِنیا چندتا عکس ازت نشونم داده بود

ولی تو قطار نشناختمت

لابد از مدل موته - چرا گریه می‌کردی؟ -

بابام داره میمیره. از بیمارستان می‌اومدم

زخمی شده و فلج شده

یه‌تکه‌ست ولی امیدی نیست

تو رو دیدم اونجا، با اون وصله‌پینه‌هات

و با خودم گفتم چرا این زنده موند ولی بابام--

چرا این مرد حالش خوبه؟

فکر کردم خوشحال و شیکه، داره میره خونه پیش خونوادش

بعد فهمیدم تویی و هیچی منتظرت نیست

ببخشید، چی گفتی؟

گفتم تو هم خیلی خوشحال نیستی

چرا؟ همه‌چی برای من خوبه

باشه

به‌نظرم خیلی از زنا وقتی نگات میکنن همینو فکر میکنن

این تراموای منه

گواهی رو برات میاره، واسه همین کاری از دستش برنمیاد

فکر میکردم تیره‌مو و قدبلند باشی

اینم زیرزمین ما

زنای پادگان استالینگراد خوشگل بودن؟

با مشاورمون آشنا شو - خوشوقتم -

فکر کنم خوشگل بودن

زیرزمین بیشتر شبیه موتورخونه بود

پر از لوله

لامپم زیاد نبود

تختخواب هم نداشت

روی جعبه‌ها غذا میخوردیم و میخوابیدیم

میفهمم - ولی اینجا شبیه اون نیست -

جعبه‌ها رو بیارین. از شر تختا خلاص شین

نه نه، من از جعبه‌هام جدا نمیشم

مسئولشون منم

وسایلو ببرین انبار. لطفاً اینکارو بکنین

فکر کنم برم

نباید بهت میگفتم شب سال نو کار کنی

سلام

سلام

منتظرت بودم

منو؟ در خدمتتونم

میخوام همراهیت کنم

باشه. واسه چی؟

ببین، من اینجا خیاط لباسای نمایشم

آها، فهمیدم

میخوای کیف تو برات بیارم؟

سنگین نیست، یه لباسه و یه نصفهٔ دیگه

چرا نصفه؟ - هنوز تموم نشده -

دیشب چیز بدی گفتم مگه؟

این قسمت قدیمی شهره

قبل جنگ میخواستن خرابش کنن

ولی سیستم فاضلابش میمونه

پسرت پنج سالشه؟ - شیش. کوچیکه -

از شوهرم خبر داری؟ قبل جنگ فرار کرد

فقط این کمربند ازش مونده

بابامم مامانمو ول کرده بود، لابد ارثیه

ناراحت نباش، بهترینا هنوز نیومده - ناراحت نیستم، کنجکاوم -

واسه تو هم بهترینا هنوز نیومده؟

بعید میدونم. دخترم دیگه سن ازدواجه

خب که چی؟ - هیچی -

بیشعور

چی شده مگه؟

الان بهترم

میشه یه کم صبر کنی؟

اینو باید تحویل بدم - مشکلی نیست -

این‌رو بگیر. که نپری بری

الان برمیگردم

تو سرباز نیستی، تنبل هم هستی الان یه درس بهت میدم

صافش کن

اون کامیونو از سر راه بردار

هو هو هو، از سرزمینای دور اومدم

ردت کردن؟ - برعکس، پاداش گرفتم -

دیگه پولدار شدیم و تقریباً آزادیم شنیدی؟

نه، ما سمت جنوبیم

نون - تقریباً رسیدیم؟ -

باید یه کم پول بذارم

برای سفرم قرض گرفتم. همین دور و بر

پاهات یخ زده؟ - دو جفت جوراب پامه -

پاتو نمی‌پیچونی؟

فکر کردم بلد نیستی پاتو چطور بپیچونی

واسیلی نیکالایویچ، میشه بغلت کنم؟ - معلومه، چرا که نه -

ترس آدمو حریص سیگار میکنه؟

نه، ربطی بهم ندارن

هر وقت دلم بخواد و چیزی برای کشیدن باشه میکشم

و هر وقت چیزی باشه که باید ازش بترسم، میترسم

ترسناک‌ترین موقع کِی بود؟

اولای جنگ. اون موقع خیلی میترسیدم

بعدش کرچ... استالینگرادم همینطور

سخت توضیحشه

پشت گردنت حسش میکنی

مردم میرن تئاتر؟

آره، واسش صفای بلندبالا میبندن

می‌تونی حدس بزنی زندگی خونه‌گی اینجا چه‌جوریه

تئاتر، نوراش، انگار نه انگار جنگه

چرا پشت گردن؟

شاید هرکسی نقشهٔ ترس خودش رو داره

ترس همیشگیم همیشه همونجاست

یه ترس ناگهانی تو معده

انگار گرسنه‌ام

چی این‌قدر خنده‌داره؟

همینجوری خنده‌داره

اینجا خیلی گرمه

برام مهم نیست

آفتاب دراومد

قشنگه

منم، لوبوف اورلووا، بازیگر

اینجا جشن سال نو درست‌وحسابی ندارن

سال نو پارسال چیکار کردی؟

خوابیدم

این‌جا رو نگاه کن

اون پیچ رو میبینی؟

جایی که ریل‌ها میره تو بن‌بست

خونه‌م همون ایستگاهه

چهار تا ایستگاه مونده

واقعاً؟ - واقعاً -

همون‌جا کنار اون تابلو

اون حصار، تنها حصار این شهره

با عینک خیلی بامزه‌ای

آدم چطوری سال نو رو خواب میمونه؟

روز دیوونه‌کننده‌ای بود

آلمانی‌ها بمبارون میکردن یه کشتی آتیش گرفت

مجبور شدیم خاموشش کنیم

تا ۴ صبح نذاشتن بخوابیم. معلومه خوردیم و نوشیدیم

بعدش هم تا صبح از تاشکند حرف زدیم

زنش رو به این شهر تخلیه کرده بودن

مواظب باشین آقایون

مهم نیست - یعنی چی؟ -

این اتاق، جای اقامته؟

شاید بتونم تا دم خونه همراهت بیام

لعنتی، پاشنه‌م شکست

واسیلی نیکیتیچ - من نیکالایویچم -

ببخش، یه سؤال خیلی مهم دارم

اگه دوست شوهرمو از اینجا رد بشه میشناسی؟

قبل جنگ تو تیم سوارکاری بودن

میگفت شوهرم رفته پشت خطوط دشمن

و نمیدونم چرا ساعتشو برام فرستاد

آره ساعت خودشه - خب چی شده مگه؟ -

می‌دونست کارش سخت میشه

ولی چهار ماهه حتی یه خط ننوشته

دارم به چیزایی فکر میکنم - اصلاً فکر نکن -

فقط صبر کن - جدی میگی؟ -

چهار ماه هیچ خبری؟

این‌جور مأموریاتا طول میکشه

آره، وادیکم همینو میگه

هزار بار بهش گفتم ولی نمیفهمه

میگه اسبا بنزین نمیخوان. زن خنگ

میفهمم

ولی ساعت... یعنی لازم نداشته؟

خب چی شده؟ منم ساعت خودمو فرستادم واسه دخترم

این چیزا پیش میاد

جدی؟ - جدی -

کاملاً باهات موافقم. فقط میخواستم از زبون تو بشنوم

مرسی ازت - قابلی نداره -

خداحافظ. - اون‌که آوردمش واسه تو بود - همشو دیدی

میتونم تا دم خونه برسونمت؟

نه، مرسی دارم مستقیم میرم تئاتر

سال نو مبارک - همچنین -

وادیک، چطور میتونی با مادرت اینجوری حرف بزنی

این تویی. شباهتو میبینی؟

ساعت چنده سرگرد؟ - دوازده‌ونیم -

تو روسیه سرجوخه شامو با فلاکس میاره

همه‌شونو میدن تو معده، پولم نمیدن

روز دوم جنگ رفتم خط مقدم

روزنامهٔ ارتش، جبههٔ غرب

تو مینسک که قطارمون رو زدن

از زیر تیکه‌تیکهٔ جنازه‌ها سینه‌خیز کشیدم بیرون

اونقدری بالا آوردم که دیگه هیچی نموند

ببخش

چراغو خاموش کن

به هیچ‌کس چیزی نگفتم

ولی ستاد فرماندهی صدام کرد

واسیلی نیکالایویچ، این مال توئه

از ستاد فرماندهی

یه دقیقه برمیگردم - ادامه بده، ادامه بده -

تو سال نوی ۱۹۴۳ به سلامتی پیروزی مینوشم

همهٔ عمرم دربارهٔ جنگ نوشتم

لباس نظامی پوشیدم خدا میدونه چیکار کردم

اجازه بده حرف بزنم - بفرما -

بریم اون‌ورو

ممنون. لطف بزرگی کردی - قابلی نداره -

پس مرخصیت کنسل شد

میتونم برم؟ - برو -

گور بابای مرخصی

من که دربارهٔ فیلم هیچ‌چی نمیدونم

فکر کنم تو قفقاز شروع میشه

کجا؟ - بیرون، قدم بزنیم -

نمیخوام بشنوم. برو تخت خودت

اون تنها حصار چوبی کنار ریل‌های شهره، سرگرد

همین یکیه

من همینجا پیاده میشم - منتظر بمونم؟ -

نه، زحمت نکش

می‌موندم ولی گیر میفتم

واسیلی نیکالایویچ به چی فکر میکنی؟

به نظرم الکیه

الکیه؟

اون تانک‌رو اون نزد

تو نبرد استالینگراد هیچ‌وقت از اون زیرزمین نرفت بیرون

و ما، سربازا، میدونستیم نمیذارنو از اونجا تکون بخوریم

فکر میکنی فیلمو باید کلمه به کلمه از رو متن تو بسازیم؟

نه، کلمه به کلمه نه

ولی اضافاتت افتضاحه

یه تانک آتیش زدن؟

توپ ضدتانک سنگینه برای دو نفر ساخته شده

این یه فیلمه

بدون یه حرکت قهرمانانه فیلم نمیشه ساخت

هدف من ساختن یه فیلمه و این هدف شریفیه

ولی این دروغه

زن مرد؟ چرا ننوشتی؟

همه انگار اومدن کت‌واک

ما ۲۴ ساعت شبانه‌روز کلاه‌خود سرمون نبود

الانم دیگه کسی ماسک نمیذاره

ولی مقررات هست سرگرد، مگه پاکشون کردن؟

ماسکای گاز هنوز طبق مقررات الزامیه

رفیق، خودت جبهه بودی؟

چه فرقی میکنه؟

اینجا همه‌چی فرق داره

سه‌تا جنگ دیدم

الانم هرجا کشور لازم داشته باشه خدمت میکنم

و خودمم خواستم که منتقل بشم

وقتی برسم اونجا از اول تا آخر انجام وظیفه میکنم

و برای یه پیش‌نویس دیگه هم شروع میکنم به جمع کردن اطلاعات

هر سربازی که برای عکس ژست میگیره تمیز و مرتبه

این یه فیلمه

با این حال مشاور باید اطلاعات دست اول داشته باشه

ببخشید

رفقا، چراغا روشنه - بعضیاش درست میگی -

ماسکای گاز و کلاهخودارو جمع کنین

امروز فیلم میگیریم یا نه؟

درب لنز بعضی وقتا گیر میکنه

خدایا، چقدر دردسر

بیاین امتحان کنیم

زود باشین تراکتورو بیارین

تکون نمیخوره سرگرد

آماده باشین

دوربین

بازی

چرا تخلیه رو قبول نکردی؟

فهمیدنش اینقدر سخته؟ این خونهٔ ماست

بابامون اینجاست، کجا بریم؟

اگه قراره بمیریم همگی باهم میمیریم

وقتی شما آلمانیارو بیرون کنین دیگه لازم نیست بریم

درسته؟

درسته. ولی اگه بمب بیفته چی؟

بهش عادت داریم رفیق سرگرد

منم میتونم مفید باشم کار با اسلحه بلدم

رفیق سرگرد، ایوانووا راست میگه

تو دو جنگ جنگیده و یه خودروی دشمنو زده

وقتی این بچه‌هارو دیدم تنها داشتم میرفتم

نمیتونستم ولشون کنم

برا همینه که بچه‌ها رو برداشتم و تا استالینگراد پیاده رفتم

منتظر سربازای خودمون نبودی؟

معلومه، همیشه آرزو داشتم بچه‌های خودمونو ببینم

اون میشد پیروزیمون

دیگه از دست آلمانی‌ها خسته شده بودم

کم‌کم ترسناک شده بودن

به آیندهٔ نیروهامون ایمان داشتی؟ - معلومه. از اولش -

وقتی هواپیماها رد میشن هواپیماها همیشه پایین رد میشن

با خودم میگم بچه‌هامون نزدیکن

اگه هواپیما پایین رد میشه یعنی نیروهای ما نزدیکن

وقتی دور باشن، هواپیما بالاتر میره

دیدیشون؟ - معلومه -

خب؟ - اولش ترسیدیم -

بعد تو اون زیرزمین سنگر بستیم

و نشستیم همونجا

نه، وقتی سربازامونو دیدین، اون موقع چی؟

اون موقع واقعاً خوشحال شدیم خندیدیم و بغلشون کردیم

از کجا آوردیش؟

از تو باغ کندم، راستش دزدیدمش

الان بهتره؟

محصولتون عالیه

همهٔ فاشیستارو نابود میکنه

وقتی برای جبهه محصول میسازین

انگار تو خود جبهه کار میکنین

اول دستگاه‌هارو راه میندازین بعد تازه

یه سقف پیدا میکنین که سرتونو بذارین زیرش

رفیقایی رو یادمون میاد که مریض بودن ولی تا آخر کار کردن

همه رو یادمون هست

مدال داری؟ - آره -

پس لطفاً پالتوتو دربیار

بفرما

زحماتتونو میدونیم

میخواستیم برای پدرا، برادرا و پسراشون

از قهرمانی‌هاتون بنویسیم

ولی تنها کاری که وسط جنگ از دستمون برمیاد

اینکه محصولتونو بفرستیم جبهه

و شاید بفهمن کی ساخته

این‌ها قهرمانای ما هستن برنامهٔ تولید رو رد کردن

میخوام سرگرد لوپاتین رو معرفی کنم

اون استالینگراد بوده

رفقا

رفقا

رفقا، مردم استالینگراد دربارهٔ چی فکر میکنن؟

دربارهٔ شما

برای کی میجنگن؟

برای شما

شما به چی فکر میکنین؟

توی تاشکند برای کی کار میکنین؟

برای اونا

محصولتونو تو استالینگراد دیدم

نه‌تنها فاشیستارو میکشه

این بچه‌هایی که اینجا اضافه‌کاری میکنن

اونجا جون یه نفر رو نجات دادن

شاید حتی جون پدر خودشونو

محصولتون شب و روز

داره آلمانی‌های استالینگرادو میزنه

میزنه. میزنه و همین کارشونو تموم میکنه

مطمئن باشین

مرسی از محصولتون رفقا

مرگ بر اشغالگرای آلمانی

پیروزی مال ماست

اونا فکر میکردن پیروزی مال خودشونه

ولی پیروزی مال ما میشه

جلسه تموم شد رفقا برگردید

وقت برای تلف کردن ندارم

دیگه خسته شدم

سلام - سلام -

مزاحم شدنم مشکلی داره؟

فردا میرم، فقط همین

فکر میکردم هنوز چند روز دیگه وقت داری

اون برگشت

لیدیا نیکولایِونا، کفش رومانوا سوراخه

تو پردهٔ دوم باید والس برقصه

لیوبا، امروز میتونی جای من وایسی؟

بچه‌های خوبی هستن - قهرمانن -

فردا میرن خط مقدم

مامان، دوباره تو خواب کلاغ دیدم

گذشت دیگه - اون کیه؟ -

بخواب دیگه

مامان، میشه اونو برداری؟ - یه بالش اضافه دارم -

بخواب دیگه. دوستت دارم

پس اینجایی

لازم نیست لباسامو بشوری

فقط خیسشون کردم، بعد دیدم وقت ندارم خشک بشن

تو نمیفهمی

باز بارون میاد

میدونی این مدت به چی فکر میکردم؟

اون زنی که موقع رفتنم بدرقه‌ام کرد یادت هست؟

آره، همون کلاهی که خنده‌دار بود

زویکا، زن بابام

تمام عمر ازش متنفر بودم

تو یه بیمارستان کار نظافت گرفت و بابامو برد اونجا

داره از بابام مراقبت میکنه

پرسیدم میتونیم کمکش کنیم؟

هرچی از دهنش دراومد گفت

گفت وقتی سالم بود باهات شریکش نشدم

دلم گرفت، زدم زیر گریه

الان میفهمم چقدر احمق بودم

چطور اینقدر کور بودم؟

بغلم کن

بازوهات قویه

کف زمین صدا میده

تو دیوونه‌ای

یه لحظه. یه لحظه

فکر نکنم بتونم بدرقه‌ات کنم

سوار قطار عشق‌آباد میشی؟

آره

اونجا هوا چطوره، به نظرت؟

بعدش برمیگردی مسکو یا میفرستنت یه جای دیگه؟

نمیدونم. هرجا بگن میرم

آره، خیلی خیسه

پاهات خیس میشه جوراب اضافه داری؟

مهم نیست. یکی میخرم

سرما میخوری‌ها

نه، مریض نمیشم

خیلی کم مریض میشم

یه چیز خیلی مهم بود باید بهت میگفتم

باشه، خداحافظی کنیم

اومدم، اومدم

باشه، دیگه برو

برو، برو

دیشب تو خواب مامانمو دیدم داشت بهمون کوفته میداد

برای تو نشونهٔ خوبیه

سه‌تا جنگ گلوله خوردم این یکی هم ترکشی

آقایون، قطار در حال حرکت شدنه

خداحافظیا تموم

برین تو واگن‌هاتون

وقتی رسیدی مسکو نامه‌مو میبینی

سعی میکنم یه ناشر برات پیدا کنم

سعی میکنم

سرگرد، چیزی میخورین؟

از گردان ۲۱۴ی؟ - بله سرگرد -

ولی با ماشین نمیشه جلوتر رفت

بهتون شلیک میکنن

ماشین برمیگرده

سرهنگ ایفیموف گفت بیارمت پیشش

قبلاً همین‌جا بودیم اما الان یه کیلومتر عقب‌تریم

پس زنده‌ای؟ - زنده‌ام -

یه مدت تو بیمارستان خوابیدم

کمکت کنم کیفو بردارم؟ - نه لازم نیست -

از یکی از همسایه‌هام نامه گرفتم

آلمانیا خونه‌مو آتیش زدن

غیر از اون همه‌چی خوبه پس برگشتی پیش ما، آره؟

میتونم حرف بزنم؟ - بفرما -

به گردان ۲۱۴ منتقل شدم این مسیر درسته؟

اینجا گروهبان راهو بلده

میتونم بیام؟ - معلومه -

سرگرد، علائمتو دوست دارم، ستوان

یه کم درست حرف بزن لطفاً

مأموریت جدید؟ - بله قربان، اولین روزمه -

هنوز دارم سعی میکنم به بچه‌هام برسم

اینجا خیلی سروصداست

خب تو از کجا میای؟

دو روزه اینجام، قبلش تاشکند بودم

بیست روز مرخصی داشتم ولی قطعش کردن

ولی تاشکند این روزا قشنگه

اگه سه‌تا تیر بزنم و بعد ساکت بشم

همه‌چی تو زندگیم روبه‌راه میشه

تو زندگیش هم همینطور

۱

۲

ستوان تیر خورد

آسیب دیدی؟

درد میکنه؟

نمیشنوم! هیچی نمیشنوم

دستاتو بیار پایین! فوت کن ببین

دماغتو بگیر، محکم فین کن

اینجا آب طبیعیه. نترس، راحت باش

فکر میکردم همین‌قدره

این تازه شروعشه

این آخرش نیست ستوان

صد سال عمر میکنی

باشه، بزن بریم

کسی باور نمیکنه این ترکش بوده

فکر میکنن بید لباسمو جویده

منم اول باورم نشد

بعد جنگ با یه زن بیوه ازدواج میکنم خدا شاهده میکنم

یه مجلهٔ آمریکایی دیدم

نفهمیدم زن‌ها چطور قبول میکنن اونجوری ژست بدن

بیوه‌ای که خونه داشته باشه منم میشم عضو جمعشون

اگه زنده بمونم البته

خیلی بد شد اون بیست روزت بدون جنگ گذشت

حالا باید با واقعیت روبه‌رو شی

خیلی چیزا سر تو و بقیه میاد

داریم همینطور پیش میریم

ولی هنوز فقط کوبانیم و تا برلین خیلی راهه

خیلی خیلی دور

برای درخواست زیرنویس فارسی فیلمهای خود به کانال تلگرام تیما گروپ مراجعه کنید ✰✰✰ telegram: timagroupfilm ✰✰✰