Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[TV] A teraz przerywamy program i przenosimy się do Kochanowa...
Paweł... Paweł, chodź na chwilę.
Zobacz.
[TV] Podczas prac w starym wyrobisku robotnicy natrafili na ludzkie kości.
Na miejscu już pracują policjanci, pod nadzorem prokuratora.
Czy to nie jest to miejsce, gdzie byliście na obozie?
Wykluczono, aby zwłoki pochodziły z okresu drugiej wojny światowej.
[TV] Policja ustala, do kogo należały ludzkie szczątki...
Nie ma przy nich żadnych przedmiotów,
które mogłyby dać jakiekolwiek wskazówki co do tożsamości zmarłego.
Ze względu na znaczny stopień rozkładu kości,
ciężko na tę chwilę również określić czas,
z jakiego pochodzi tajemnicze znalezisko.
Policja nie wyklucza...
To teren zamknięty. Proszę stąd odjechać.
Znaleziono kości. Ciągle tu są?
Prasa?
Ekipa przyjechała już w nocy. Kości wywieźli do ZMS-u.
A co tu jeszcze robicie?
Mieliśmy wykonywać czynności do 12, to siedzimy.
Jeszcze jakieś pytania, panie prokuratorze?
Dziękuję.
[kobieta] Zegarmistrzowska robota.
Próbowałeś odróżnić kiedyś kość główkowatą od haczykowatej?
Musisz to tak układać? Jak klocki?
[wciąga powietrze] Tak trzeba.
Jeśli czegoś będzie brakować albo coś będzie złamane,
to można ustalić przyczynę zgonu.
Masz DNA?
Najpierw kończę segregować. Ale...
Przecież znam sprawę, wiem, co podejrzewasz.
Na gorąco mogę ci powiedzieć, że szkielet bez wątpienia należy... do kobiety.
Wszyscy do mnie!
Wyspany i wypoczęty.
Dobra. Tylko żeby coś znalazł dzisiaj.
Tak jest.
Kosiński. Dziesięciu ludzi bierzesz
i idziesz na Okmiany, jasne?
A reszta – ze mną za psem.
[krzyczy] Każdy ślad się liczy! Pamiętajcie.
Coś wreszcie musimy znaleźć! Cisza na radiu.
Chyba że ktoś coś znajdzie. Pytania?
- Brak. - Dawaj, idziemy.
Szukaj. Szukaj!
Rozejdźcie się.
[wypuszcza powoli powietrze]
Zabezpiecz to.
Daj kopertę!
Idziemy.
[skoczna muzyka]
Paweł!
Chodź!
Proszę.
- O, rzodkiewka. - Daj.
Może zrobię chłodnik. Kamila lubi chłodnik.
Ja też lubię.
Możesz zrobić dla mnie.
Weź te siatki i zanieś do samochodu.
Dziękuję.
Słuchasz Seattle?
Jeśli chce pan pożyczyć kasetę, to chyba mi wciągnęło.
Nie. Chcę kupić taką koszulkę siostrzenicy.
Nie wiesz, gdzie je można dostać?
Na bazarze przy dworcu. Kiedyś mieli duży wybór.
Masz taką?
A czemu?
A to nie twoja?
Można się dowiedzieć, co tu się dzieje?
Rozmawiamy sobie.
Nie życzę sobie, by go przesłuchiwano bez mojej obecności. Rozumie pan?
Chciałem być uprzejmy. Ale jak tak, zapraszam na komisariat po południu.
Do widzenia.
[stukanie do drzwi, kroki]
Mam coś dla ciebie.
Podwyżka? Premia? Prezent?
Pomóż mi to otworzyć.
Chyba jest ohasłowana.
Dobrze, zaraz się tym zajmę.
Tylko zrób tak, żeby tego nikt nie oglądał.
Okej...
Jedziemy?
Dokąd?
Mam świadka w sprawie Broniarek.
Sprawdziłam konta i profile społecznościowe
naszych podejrzanych. Mają sporo znajomych.
Ma się pieniądze, ma się znajomych. Znalazłaś coś?
Antek Szczepański, lat 20. Miesiąc temu był na jakiejś domówce i trochę poszaleli.
Uznał, że świetnym pomysłem będzie zwinięcie Buddy.
- Jakiego Buddy? - Taki drobiazg, z kominka.
Rodzice po powrocie się wkurzyli i matka zgłosiła sprawę na policję.
Antek jest naszym głównym podejrzanym.
A ile jest wart taki Budda?
Ten konkretnie? Jakieś dwie stówy.
Ale bywają droższe, jeśli wiesz, o co mi chodzi...
Ale Budda z bazaru? Proszę cię, Mostowicz...
Masz lepszy pomysł?
[spokojna muzyka, „Eli lama sabachtani”, Wilki]
Prześwietliłeś je!
Zdjęcia z obozu, gdzie są?
[Laura] Są moje. To jest moje! To nie są tylko zdjęcia z obozu.
Ale teraz to są dowody. Nie martw się, oddamy ci.
Proszę, no... Tato, no!
Lej, lej jeszcze.
Przepraszam, może my po prostu sobie już pójdziemy?
Wcześniej gadaliśmy o tej koszulce, z tym zespołem.
To jest ta, którą kupiłeś koło dworca?
Tak.
A masz jeszcze jakieś inne?
Ja ciebie pytam, nie mamę.
Wypraszam sobie takie uwagi.
Chciała pani być przy przesłuchaniu? To tak właśnie wygląda.
Masz, czy nie?
Mam.
A taką masz?
Tak czy nie?
Nie wiem. Musiałbym sprawdzić.
To może mamusia pamięta, czy coś takiego wrzucała do prania?
Ech... rodzina kłamczuszków.
Jak pan śmie? Co pan sobie w ogóle wyobraża?
Wyobrażam sobie, że prowadzę sprawę dwóch zabójstw,
a pani syn nie mówi mi wszystkiego.
Proszę.
Grupa krwi znaleziona na tej koszulce odpowiada grupie krwi Moniki Sowik.
Paweł, pamiętasz? To jest ta koszulka, którą zgubiłeś dwa dni przed tragedią.
Mówiłeś mi przecież to tym.
Prawda?
Ach, rozumiem. Zgubiłeś koszulkę.
Ktoś znalazł, prawdopodobnie morderca, założył na siebie,
a potem pobrudził krwią zamordowanej, tak?
Przecież nie okłamywalibyśmy pana.
To jest wasza linia obrony?
Żeby mieć jakąś linię obrony, to chyba najpierw trzeba być podejrzanym.
Czy mój syn jest o coś podejrzany?
Jaka kradzież? Wydurnialiśmy się tylko.
Przecież i tak oddałem tego zasranego Buddę. Stara Gruchy kłamie.
Proszę?
Mama Kuby.
Wie pan, że grozi panu pięć lat?
Ale policja mówiła, że to tylko wykroczenie.
Zmieniła się kwalifikacja czynu. Wartość przedmiotu wzrosła, to antyk.
Aha... [śmiech] Czyli...
pójdę siedzieć za jakąś gównianą figurkę, tak?
Moglibyśmy pomóc, ale nic za darmo.
Pamiętasz? Byłeś na takiej jednej fajnej imprezie. Z kolegami i z Klaudią.
- Nie byłem... - Tylko nie kłam, że cię nie było.
Na Fejsa wrzucono zdjęcia, na których jesteś razem z nimi.
Byłem, ale nic nie widziałem.
Rozumiem. No dobrze, to dzwoń po patrol.
Niech go zamkną na 48. Ja w tym czasie zrobię kwity o areszt.
Ale jaki areszt?
Kochany, pięć lat ci grozi.
A możemy zrobić tak, że... powiem wam wszystko, co widziałem?
Musimy mieć zeznanie na papierze.
Możesz do nas przyjechać?
A ta kradzież?
Załatwię z sądem tak, że będzie dobrze.
To tak się da?
Pewnie, że się da.
Na wniosek prokuratora sąd może zastosować nadzwyczajne złagodzenie kary.
Proste, nie?
Co robimy?
A mogę jutro?
No dobra, widzimy się jutro.
Skąd wiedziałaś, że był na tej imprezie?
Nie wiedziałam, ale mieliśmy 50% szans. Jakbyśmy się zawahali, to dupa zbita.
Brawo, bardzo dobry ruch. Moje gratulacje.
- Dzień dobry, pani profesor. - Dzień dobry panu.
Maile, o które pytałaś, zostały wysłane
z jednego z ogólnodostępnych komputerów naszej biblioteki.
Aha. Czyli nie mamy najmniejszej szansy dowiedzieć się, kto je wysłał.
Niekoniecznie. Wiem, że to niebezpieczne, ale chcę cię wysłać na randkę.
Super.
- Nie pytasz, z kim? - Nie.
Z ochroniarzem. Pokaże ci, co zarejestrował monitoring w bibliotece.
Tutaj masz numer stanowiska z komputerem. W ten sposób zobaczysz, kto ci to wysłał.
Tylko bardzo cię proszę... w dzisiejszych czasach szalonego RODO...
Spokojnie. Przecież nie powiem, że to od ciebie. [śmiech] Dzięki.
Dzień dobry.
Cześć.
Poznajcie się. Paweł Kopiński, Leon Ruczaj, rektor uczelni...
- Witam. - Dzień dobry.
- ...i mój mąż. - Aha!
A która z tych rzeczy bardziej pana dziwi?
Żadna.
Muszę lecieć, naprawdę. [cmoknięcie] Zostawiam was.
- Miło było poznać. - Wzajemnie.
Chciałeś coś powiedzieć?
Nie, dlaczego?
Przepraszam, że dzwoniłem w nocy.
Miałam ściszony telefon. A stało się coś?
W tym lesie, w którym zaginęła moja siostra, znaleźli ludzkie kości.
Myślisz, że to ona?
Nie wiem.
Boję się, że tak.
Będziesz miała chwilę po południu?
Nie, niestety nie mogę. Muszę iść.
Laura!
Laura!
[wzdycha]
- Cześć. - Wszystko w porządku?
Zgadnij, kto jest głównym podejrzanym w sprawie zabójstwie Moniki i Daniela.
- Kto? - Ja.
[parsknięcie] Co?
Pamiętasz koszulkę, w której byłem w lesie?
Lubelski je znalazł i ma moje zdjęcia z obozu.
Przepraszam cię.
Oni byli u mnie i zabrali wszystkie zdjęcia. Powinnam cię jakoś uprzedzić.
Daj spokój, skąd mogłaś wiedzieć.
Ale chyba nie mogą cię wsadzić do więzienia?
Nie wiem. Może.
Za godzinę na basenie, dobra?
Okej.
Chyba mam pomysł.
Zobacz.
My wyszliśmy tędy, prawda?
[mruknięcie zgody]
Ale Monika z Danielem byli w drugiej części.
Tak.
Wszystkie drzwi były zamknięte.
I klucz miał tylko opiekun.
No tak, czyli między innymi ty.
Zgoda, ja dałem dupy.
Uwierz mi, czuję się naprawdę winny. Zwłaszcza jeśli chodzi o Kamilę.
Paweł, przepraszam cię. Nie o to mi chodziło.
Ale z drugiej strony... to znaczy, że klucz miał także Malczak.
Yhm. [mruknięcie potwierdzenia]
Jakim cudem oni wyszli bez jego wiedzy?
No tak, nie mam pojęcia.
Laura...
Malczak musi coś wiedzieć. Muszę za nim trochę połazić.
Połazić? To znaczy, chcesz go śledzić?
Paweł, zwariowałeś? To nie jest film sensacyjny.
A co jeśli to jest naprawdę on i cię przyłapie i coś ci zrobi?
Jestem to winien Kamili.
[jąka się] Nie... to jest naprawdę zły pomysł.
Mam do ciebie dwie prośby. Po pierwsze, nie możesz o tym nikomu powiedzieć.
Dobrze. No, a po drugie?
Pożyczysz mi aparat?
[dyszy]
A największa ryba?
Nie wiem. Może... jakiś rekin?
Dobrze.
A jak jest najmniejsza?
Nie wiem... mrówkoryb?
[krótki śmiech]
Nie wiem. Nie mam pojęcia.
Tato...
Tato... Dlaczego tu jest zdjęcie mamy?
No widzisz. Znalazła się, dzięki.
Wsiadaj do samochodu.
Dzień dobry, panie prokuratorze. Wszystko w porządku?
Co ty tu robisz?
Tak na „ty”? [śmiech] Może być. Krzysiek jestem.
O! Ale ci ktoś furę załatwił. Zaschnięta farba. Mam zaprzyjaźniony warsztat.
Mogę pomóc. Ale ty oczywiście musiałbyś pomóc mnie. Co ty na to?
Chyba lubisz takie oferty. Zdaje się, że złożyłeś podobną Szczepańskiemu.
Pierdol się.
Ojoj!
Wsiadaj do samochodu.
Tak przy dziecku? Do widzenia!
Jedziemy z tematem.
Które stanowisko?
Dwadzieścia osiem.
Dwadzieścia osiem...
Tu chyba będzie. Dobrze widać. Tak.
Data i godzina?
Zeszły wtorek. Czternasta siedem.
Proszę bardzo.
To jest 28?
Tak.
To jest niemożliwe.
[głos Pawła] Przestań o tym myśleć bez przerwy.
Przestań o tym mówić. Proszę cię.
Błagam cię. Przemyśl to jeszcze, dobrze?
A ty w ogóle jeszcze myślisz o nas?
A ty?
Myślisz o mnie?
[łamiący się głos] Zobacz, jak ja wyglądam!
Kochanie, powoli ból staje się nie do zniesienia...
Nie chcę, żeby mnie Kaja taką zapamiętała.
Jeżeli mnie kochasz,
możesz podjąć tylko jedną decyzję.
[szlocha]
Proszę cię.
[szlocha]
[dzwoni telefon]
Tak?
Zaraz przyjadę.
Dzięki za to nagranie.
Paweł... wiem, że to nie moja sprawa, ale gdybyś pytał, to...
najprawdopodobniej masz w domu urządzenie rejestrujące.
Co to znaczy?
To znaczy, że nagranie zapisało się gdzieś w chmurze.
To znaczy, że może mieć kopię?
Nawet nie jedną. W sumie każdy może mieć do tego dostęp, kto się na tym zna.
Wszystko w porządku?
Trójkąt? O tej porze?
Ty mi to wysłałeś. To opowiadanie.
[śmiech] Zwariowałaś? Zaczęłaś ćpać w tym wieku, czy co?
Można grzeczniej?
Ależ błagam was. Idźcie z tą psychodramą gdzie indziej.
Wiemy, że to ty.
No tak... [wzdycha]
Mogłem się domyślić, że rektor stanie na głowie, żeby ci pomóc.
Skąd znasz te szczegóły?
Nie znam. Po prostu dostałem historie i miałem je wysłać.
Nie wymyśliłem nawet jednego przecinka.
Kto?
Nie wiem, jakaś dziewczyna... atrakcyjna.
Zapłaciła dychę. To chyba dość hojnie, nie?
Dlaczego to zrobiłeś?
Naiwna jesteś.
[wzdycha ze złością]
Ciekawe, kto mu płaci. Dziesięć tysięcy?
Ktoś się nami nieźle bawi.
Dostałem wyniki badań DNA.
Perkowskich?
Miałem rację. To Artur.
Co będzie?
Nic.
Wiem, że to na pewno on, ale dowody zdobyłem nielegalnie.
Poza tym, o co mam oskarżyć Perkowskich?
Może Malczak jest niewinny?
Wszystkie morderstwa w lesie... może... może jest ktoś jeszcze?
Niemożliwe. Nie wierzę w to.
No i?
Kilka dni temu rodzina zgłosiła zaginięcie. Nie wróciła z pracy.
To nie jest dzieciak z obozu.
Pusto!
Stój!
Stój!
Odłóż to!
Odłóż to!
Czekaj, sprawdzę.
Skuj go!
Zdrowie komisarza!
Fuj!
[śmiech] Myślisz, że dostaniesz za to belkę? Chuja dostaniesz.
Heh! No...
[wzdycha]
Skurwysyn ten Malczak, no.
Zajebał kobietę.
Zajebał kobitę i czwórkę dzieciaków w lesie.
Eee...
Co?
Dzieciaki, to nie on.
Jak?
Ale przylepimy mu to na papierze.
To kto?
Myślę, że syn Kopińskich.
Podpuściłem go z tą krwią Moniki na koszulce, ale tak naprawdę...
nic na niego nie mam.
I co?
Lokal wyczyszczony prima sort. Armia Ukrainek nie zrobiłaby tego lepiej.
Czyli dupa zbita?
Nie do końca. Ktoś tu wszystko wypucował, ale po amatorsku.
Mhm. [mruknięcie zrozumienia] Luminol?
Tak, ale patrz.
[wzdycha]
Żelazo w hemoglobinie to aktywator. Krew widać jak na dłoni.
No to przynajmniej wiemy, gdzie załatwiono Kowalskiego.
To jeszcze nic. Patrz.
O kurwa.
[dyszy]
Mecenas Zolder.
Przepraszam bardzo, pan był umówiony? Mam ważne spotkanie.
Z moim klientem.
Z klientem?
Antonim Szczepańskim.
To jest pełne i obszerne wyjaśnienie mojego klienta. Poważnie?
Taki chamski blef ze zmianą kwalifikacji czynu?
W ogóle w tym przypadku sięgnięcie po artykuł 60 to gruba przesada.
A właściwie nadużycie.
Oczywiście złożę skargę do naczelnik Herman.
Miłego dnia.
Do widzenia.
[Iza] Do widzenia.
Zolder? Skąd ten gówniarz miał kasę na takiego prawnika?
Krzysztof Dunaj-Szafrański.
[sygnał przychodzącego SMS-a]
[głos męski] Małgorzata T., prezeska Fundacji Dla Dobra Dzieci,
została zatrzymana w związku z zarzutami przywłaszczenia znacznej sumy pieniędzy
należącej do prowadzonej przez nią charytatywnej instytucji.
Kobiecie grozi teraz do pięciu lat więzienia.
Będziemy państwa informować
o wszelkich nowych szczegółach w tej jakże bulwersującej sprawie.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.