All language subtitles for Famagusta +Ü01+Ľ22

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian Download
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Καλημέρα, μακαριότατε.

Α, καλημέρα. Σε ξύπνησα;

Όχι, είχα ξυπνήσει πολύ πριν πάρετε τηλέφωνο.

Κάθισε.

Πώς είστε;

Καλά. Δόξα τω Θεώ, καλά.

Κοίτα, αυτό που έχω να σου πω,

δεν είναι από τα συνήθη, για αυτό, σε παρακαλώ, μην ξαφνιαστείς.

Έχω ανάγκη των υπηρεσιών σου ως Αρχιτέκτονος.

Σας ακούω.

Πρόκειται για τον τάφο μου.

Τι λέτε, Μακαριότατε;

Ησύχασε. Δεν είμαι νέος πλέον.

Πρέπει να φροντίσω για το μέλλον μου.

Μα να μελετούμε για τον τάφο σας από τώρα;

Είναι πολύ νωρίς ακόμα.

Ο λαός θα αναστατωθεί αν το μάθει.

Γιατί; Ντροπή είναι να πεθάνω;

-Μακαριότατε, δεν ξέρω τι να πω. -Άκουσέ με.

Εις το πραξικόπημα μπορεί να είχα σκοτωθεί,

και μετά θα φιλονικούσατε για το που να με θάψετε.

Εκτός αν εκαιόμουν εκεί στο Προεδρικό.

Ωραία...

Πείτε μου τι ακριβώς θέλετε.

Έχω επισημάνει μιαν τοποθεσίαν

εις την οποίαν θα ήθελα να χτιστεί ο τάφος μου.

Ευρίσκεται ψηλά εις τα βουνά,

εις την Μονήν του Κύκκου.

Σε λίγες ημέρες θα επισκεφθώ την Μονή,

και θα επιθυμούσα να έρθεις μαζί μου.

Μετά την λειτουργία

θα ανεβούμε μαζί να δούμε τον χώρο.

Είπαν πως ο Μακάριος συναντήθηκε με έναν αρχιτέκτονα

γιατί επιθυμεί να προετοιμαστεί ο τάφος του.

Σοβαρά μιλάς; Άλλο και τούτο.

Πώς μπορεί κάποιος να προετοιμαστεί για τον θάνατό του;

Αυτός ο άνθρωπος δεν αφήνει τίποτα στην τύχη. Αυτό δείχνει και το ποιον του.

Κι όταν ξυπνώ

Θυμάμαι

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ

Αχ, θυμάμαι

Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ

Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ

Κι αν η μισή ακόμα ζω

Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν τη ψυχή

Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί

Το 'κανα χρυσό

Για να στο χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι.

Δεν ξεχνώ

Σε θυμάμαι

Εγγονέ και συνονόματε,

τώρα τελευταία με έχεις γραμμένο στα παλιά σου τα παπούτσια.

-Δεν ισχύει, παππού. -Καλά τώρα.

Κάποτε περνούσαμε χρόνο μαζί, με αποζητούσες.

Και που δεν πήγαμε παρέα, από μικρό παιδί που ήσουν. Θυμάσαι;

Αν θυμάμαι, λέει.

Δεν θυμάμαι που με έσερνες μέχρι τον τάφο του Μακάριου,

πέντε χρονών παιδί.

Μας ανησυχείς, Ιφιγένεια. Δεν έφυγα για το γραφείο,

-κατάλαβα ότι έχεις κάτι σοβαρό να πεις. -Πες μας, μην μας κρατάς σε αγωνία.

Ο Παύλος δεν γνωρίζει για τη συνάντησή μας, και δεν πιστεύω ότι πρέπει και να μάθει.

- Τι συμβαίνει; -Θα σας πω.

Ξέρω ότι θα σας πικράνουν αυτά που θα ακούσετε.

Αλλά...

-Ο Παύλος θέλει να φύγει με αξιοπρέπεια. -Τι;

- Ζήτησε να τον βοηθήσω. - Τι εννοείς;

-Μίλησε για ευθανασία. -Δεν είμαστε καλά! Μην διανοηθείς!

Κι εσύ τι έκανες, δέχτηκες; Μην τολμήσεις!

Δέχτηκα.

Δεν το πιστεύω!

Τον αγαπάω.

Χριστέ μου... Θεέ μου... Θεέ μου...

Τον αγαπάω πάρα πολύ για να τον βλέπω να βασανίζεται.

Δεν το πιστεύω...

Η κατάσταση της υγείας του επιδεινώνεται ραγδαία.

Χάνει τον έλεγχο του σώματός του, τα πόδια του μουδιάζουν, παραλύουν.

Για τον Παύλο τίθεται θέμα αξιοπρέπειας. Θεωρεί ότι η κατάσταση τον ταπεινώνει.

Τι πάει να πει τον ταπεινώνει!

Δεν ξέρω.

-Ωχ, Χριστέ μου. -Δεν ξέρω εγώ.

Εγώ είμαι κομμένη στα δυο.

Για το τέλος μας δεν αποφασίζουμε οι ίδιοι!

Θα πας να τον βρεις, και θα του πεις ότι μετάνιωσες,

κι όταν δεν πρόκειται να τον βοηθήσεις, κατάλαβες; Το κατάλαβες;

Σε παρακαλώ, κορίτσι μου. Σε παρακαλώ... Όχι!

Καλά έκανα, βρε, και σε πήγαινα σε όλα αυτά τα μέρη.

Να μάθεις την ιστορία της Κύπρου. Αυτό ήταν το μέλημά μου.

Όλα από σένα τα έμαθα, παππού. Πριν καν πάω στο σχολείο.

Αγαπώ σε πολλά.

Τζι εγώ αγαπώ σε, γιε μου. Τζι εγώ αγαπώ σε.

Τι θυμάσαι από την εισβολή, Καλλιόπη;

Όταν έγινεν η εισβολή, εγώ ήμουν 10 χρονών.

Κάθε φορά που κλείνω τα μάτια μου και θυμάμαι εκείνες τις μέρες,

βλέπω μπροστά μου ξεκάθαρα όλα όσα έγιναν.

Σαν να βλέπω ταινία.

Τίποτε δεν εξέχασα.

Προσπαθώ να ξεχάσω, αλλά δεν μπορώ.

Δυο μέρες πριν την δεύτερη φάση της εισβολής,

ένας Τουρκοκύπριος, πλανοδιοπώλης,

που έπαιρνεν ο πατέρας μου από κοντά του συχνά μπακλαβά,

του έστειλε μήνυμα να φύγουμε.

Είχε μάθει για την δεύτερη φάση της εισβολής

και ήθελε να σας γλιτώσει,

ή μήπως επίτηδες έσπερνε τον πανικό

για να βοηθήσει τον Τούρκικο στρατό να καταλάβει μια άδεια πόλη;

Δεν ξέρω.

Πάντως κι άλλοι πρέπει να έλαβαν τέτοιου είδος μηνύματα,

γιατί θυμάμαι ουρές ανθρώπων με μπόγους

να εγκαταλείπουν την πόλη μας.

Ο παππούς μου είπε, "Εγώ δεν πάω πούποτε.

Θα μείνω εδώ να προσέχω τις κότες μας. Τι να με κάμουν εμένα, δεν τους φοούμαι".

Τον επαρακαλούσαμε να έρθει μαζί μας.

Η μάνα μου έπεσεν εις τα πόδια του. "Σε παρακαλώ, πατέρα, έλα για τα παιδιά".

"Όι, κόρη μου", είπεν της.

"Πηαίνετε εσείς με την ευχή μου".

Ε, εμπήκαμε εμείς στο ταξί του πατέρα μου.

Είχε βάλει και κάμποσες κονσέρβες στο πορτμπαγκάζ, και φύγαμε.

Εκοιμηθήκαμε λίγες ημέρες

στην αυλή του σχολείου στην Ξυλοφάγου.

Είχεν πάρα πολλή ζέστη. Πολλή.

Και τα λίγα τρόφιμα που είχαμε μαζί μας κάποια στιγμή ετέλειωσαν.

Ένα πρωί ο πατέρας μου επήγε στο καφενείο του χωριού να μάθει νέα.

-Ξέρετε ήντα που γίνισκεται στην Αμμόχωστο; -Στραφείτε πίσω, εν έχει τίποτε.

Εφύαν οι Τούρκοι.

Όταν επέστρεψε είπεν μας

πως μπορούμε να γυρίσουμε στα σπίτια μας.

Εκεί στο καφενείο, του είχαν πει ότι υπήρχε νέα εκεχειρία,

και αρκετοί εσκέφτουνταν να επιστρέψουν.

Ναι, τώρα όμως η πόλη

την έλεγχε ο Τούρκικος στρατός. Δεν ήταν επικίνδυνη η σκέψη του πατέρα σου;

Ναι, ήταν πολύ επικίνδυνη η ιδέα του.

Ο πατέρας μου ήταν ένας αυστηρός άνθρωπος,

και η μητέρα μου δεν τολμούσε να του αντιμιλήσει.

Προσπάθησε να του πει κάτι, αλλά της έβαλεν τις φωνές.

"Θα πάμε σπίτι μας, Μαρούλλα. Τέλος" της είπε.

"Δεν θα αφήκω εγώ το σπίτι μου στους Τούρκους.

Να πάμε, σιόρ, να πάρουμε τον πατέρα μου.

και κάποια πράγματα που χρειαζόμαστεν από το σπίτι".

Έτσι της είπε.

Φύγαμε.

Λίγο πριν φτάσουμε στο σπίτι μας,

βγήκαν μπροστά μας Τούρκοι στρατιώτες με όπλα.

Μας εσυνέλαβαν.

Κυριάκο, επιάσαν μας οι Τούρκοι!

Κυριάκο! Όι, σε παρακαλώ! Σε παρακαλώ!

Ποτέ δεν θα ξεχάσω τις φωνές και τα κλάματα της μάνας μου.

"Επιάσαν μας οι Τούρκοι, Κυριάκο".

"Τι θα κάμουν στις κορούδες μας";

Δεν εφοβόταν για τον εαυτόν της, όχι.

Για μας εφοβόταν.

Θεός μακαρίσει την.

-Τι έγινε; -Ήξερες ότι ο Παύλος σκέφτεται την ευθανασία;

Νάντια, πρέπει να ξέρουμε. Άσε το ιατρικό απόρρητο, σε παρακαλώ.

Η φιλιά μας δεν μετράει; Πρόκειται για τον γιο μας.

-Ναι, ήξερα την πρόθεσή του... -Και τι; Σου ζήτησε να τον βοηθήσεις.

Ναι, αλλά του το απέκλεισα. Στην Κύπρο και στην Ελλάδα είναι παράνομο.

Κάπου στην Ευρώπη υπάρχει νομικό πλαίσιο. Στο Βέλγιο; Στην Ολλανδία;

-Στο Λουξεμβούργο; Λες να απευθύνθηκε εκεί; -Δεν νομίζω.

Αλλιώς δεν θα είχε ζητήσει τη βοήθεια της Ιφιγένειας.

Βέβαια πρόσφατα έγινε και στην Ισπανία και τη Γερμανία.

Φαίνεται ότι η αναγνώριση του δικαιώματος θανάτου στις έσχατες περιπτώσεις

-κερδίζει όλο και πιο πολύ... -Κι αυτό τι σημαίνει;

Ότι πρέπει να κλείσουμε τα μάτια και να περιμένουμε το παιδί μας

να βάλει τέλος στη ζωή του; Αυτό;

-Δεν μπορώ να το δεχτώ. -Δεν το αντέχω, δεν γίνεται!

Ακούστε με, σας παρακαλώ.

Σας καταλαβαίνω απόλυτα, αλλά είναι δικό του θέμα.

Εγώ σαν γιατρός του, αρνήθηκα να τον βοηθήσω.

Τώρα το τι θα κάνει ο ίδιος, αυτό δεν το ξέρω.

Ανδρέα...

Σας αιχμαλώτισαν λοιπόν, κοντά στο σπίτι σας,

και λίγες μέρες μετά τη δεύτερη φάση της εισβολής

και την κατάληψη της Αμμοχώστου, ενώ υπήρχε εκεχειρία.

Υποτίθεται υπήρχε εκεχειρία.

Εμείς θέλαμε να πάμε σπίτι μας να δούμε αν ο παππούς ήταν καλά.

Μας εμάζεψαν και μας επήραν σε ένα χωράφι.

Ήμασταν περίπου 100 άτομα,

οι περισσότεροι γυναίκες και παιδιά.

Μας έβαλαν να κάτσουμε στον ήλιο.

Δεν μας άφηναν να πάμε κάτω από κάτι δέντρα που ήταν εκεί.

Ό, λέει, εν θα πάτε.

Κάποια στιγμή ένας στρατιώτης

εζήτησεν από έναν άντρα να του δώσει το ρολόι του.

Αυτός ο άντρας δεν ήθελε να του τα δώσει.

Και τότε, τον έχτυπησε έτσι, με το κοντάκι του όπλου του.

Τον επήραν...

και τον οδήγησαν πίσω από τα δέντρα.

Εμείς ακούσαμεν έναν πυροβολισμό,

κι αυτόν τον άντρα δεν τον εξαναείδαμε.

Ήμασταν τρομοκρατημένοι.

Ώσπου ήρθεν ένας αξιωματικός κι άρχισε να φωνάζει στους στρατιώτες.

Τους εμιλούσεν Τούρκικα,

όμως εμείς εμπορούσαμεν να καταλάβουμεν ότι ήταν πολύ θυμωμένος

για την εκτέλεση του αιχμαλώτου

που έκαμαν οι στρατιώτες του. Εκατάλαβες;

Ήταν λοιπόν ένας αξιωματικός που ήθελε να προστατεύσει τους αιχμαλώτους.

Σίγουρα διέφερεν από τους άλλους Τούρκους.

Δεν είχεν τόσο βάρβαρο τρόπο.

Διέταξε τους στρατιώτες να μας χωρίσουν σε δυο ομάδες,

η μια γυναίκες και παιδιά, και η άλλη άντρες.

Έβγαλε τον μπερέ του και φώναξε την αδερφή μου,

την εδιέταξε να γυρίσει απ' όλους μας, και να βάλουμε μέσα

ό,τι πολύτιμον είχαμεν πάνω μας.

Χρυσές καδένες, σταυρούς,

ρολόγια, όλα.

Ο πατέρας μου έβγαλε ένα μενταγιόν που φορούσεν πάντα πάνω του,

και το είχε σαν φυλαχτό.

Αγαπώ σε, να το ξέρεις. Εντάξει;

Τότε αυτός ο αξιωματικός, είπε σε μένα,

στην αδερφή μου, και στην μητέρα μου, να ανεβούμε στο στρατιωτικό το τζιπ.

Πώς αντέδρασε ο πατέρας σου;

Εφοβήθηκε ότι θα μας έπαιρναν κάπου να μας βιάσουν.

Ένιωθεν τρομερές τύψεις ο πατέρας μου.

Ένιωθεν ενοχές γιατί αυτός ήθελε να επιστρέψουμεν,

νόμιζεν ότι εκείνος έφταιγε.

Και από την αγωνίαν του ελιποθύμησεν.

Κυριάκο! Σε παρακαλώ... Άφησ' με να πάω να δω.

-Γεια. -Γεια.

Δεν ήθελα να τα πούμε στη φάρμα, αλλά όταν πήρες με πέτυχες εδώ.

Κι ο παππούς μόλις έφυγε. Τι συμβαίνει;

Η Μαριάννα θέλει να χωρίσουμε.

Μπορείς να της μιλήσεις, σε παρακαλώ;

Θέλει χώρο και χρόνο, Θοδωρή.

Η πίεση δεν λειτούργησε ποτέ στη Μαριάννα.

Απ' την άλλη, δεν παίρνει αποφάσεις εν θερμώ. Μοιάζει με τον πατέρα μας.

Θα πρέπει να περιμένεις.

Καλά, δεν μπορείς να της μιλήσεις; Να της πεις μια κουβέντα;

Κοίτα, αν θέλει να σου δώσει ελαφρυντικά, θα το κάνει από μόνη της.

Μα αφού με έχει... Με έχει συγχωρέσει.

Ερχότανε στη φυλακή, με στήριξε. Τώρα τι άλλαξε ξαφνικά;

Προφανώς το είχε κουκουλώσει.

Έμεινε έγκυος, ήταν ευσυγκίνητη...

Πάνω απ' όλα ήθελα δίπλα της τον πατέρα του παιδιού της, Θοδωρή.

Και τώρα τι; Ε;

Τώρα βγήκαν στην επιφάνεια τα γεγονότα. Δεν μπορώ να σου πω κάτι άλλο.

Θα πρέπει να περιμένεις να πάρει τις τελικές της αποφάσεις.

Ο πατέρας σου λοιπόν λιποθύμησε όταν σας έβαλαν στο τζιπ,

γιατί πίστευε ότι θα σας έπαιρναν κάπου για να σας βιάσουν.

Κι ας ήσουν εσύ μόλις δέκα χρονών.

Ναι.

Και η μάνα μου έκλαιγε,

γιατί πίστευεν ότι θα σκότωναν όλους τους άντρες.

Αυτός όμως ο αξιωματικός της είπε να ηρεμήσει,

κι ότι θα μας έπαιρναν σπίτι μας.

Όταν όμως η μητέρα μου τον ρωτούσε για τον πατέρα μου

δεν της απαντούσε τίποτε.

Εφτάσαμεν στο σπίτι μας.

Όταν μας είδεν ο παππούς μου

να κατεβαίνουμεν από το Τούρκικο το στρατιωτικό το τζιπ,

και δεν είδεν τον γιο του,

έκατσεν, μάνα μου, πάνω στα σκαλιά κρατώντας το κεφάλι του.

Επίστευεν ότι τον γιο του τον εσκότωσαν οι Τούρκοι.

Μάνα μου...

Ξέρεις, κι ο παππούς μου ένιωθεν ενοχές.

Γιατί αν δεν επέμενε να μείνει,

κι αν δεν επιστρέφαμεν εμείς για να τον δούμε,

δεν θα βρισκόμασταν σ' αυτή την δύσκολη θέση.

Πολλά "αν"

μας εβασάνιζαν, παιδί μου.

Και τι έγινε τελικά;

Το βράδυ ο αξιωματικός ήρθε ξανά στο σπίτι.

Μας έφερε τρόφιμα,

μας έφερε παγούρια με νερό...

Μα το πιο σημαντικό,

μας έφερε σπίτι τον πατέρα μας.

- Κυριάκο! Κυριάκο μου! - Σστ!

Κυριάκο μου!

Μπαμπά!

Ευχαριστώ σε.

Ευχαριστώ σε πολλά.

Α, ναι;

Φέρθηκαν έτσι καλά και σε άλλες οικογένειες;

Όι. Νομίζω μόνο στη δική μας, και εξαιτίας του συγκεκριμένου αξιωματικού.

Ερχόταν κάθε μέρα από το σπίτι μας για να δει αν είμαστεν καλά.

Και δυο φορές κάθισε για καφέ.

Έτσι πέρασε μια βδομάδα.

Εμείς...

νιώθαμεν πάρα πολύ τυχεροί, που μας συμπεριφέρονταν μ' αυτόν τον τρόπο.

Όμως παράλληλα, όπως αντιλαμβάνεσαι,

δεν νιώθαμεν ενοχές. Γιατί σε άλλους

συμπεριφέρονταν πολύ άσχημα.

Για ποιο λόγο πιστεύεις πως έγινε αυτό;

Δεν είμαι σίγουρη.

Ο πατέρας μου πιστεύει ότι

όλα αυτά έγιναν εξαιτίας του μενταγιόν που έβαλε στον μπερέ του αξιωματικού.

Εξαιτίας του μενταγιόν;

Μπορείς να το εξηγήσεις αυτό λίγο παραπάνω;

Ναι, να σας πω. Αλλά εν τον ήπιετε τον καφέ σας,

-εν να κρυώσει, μάνα μου. -Συγγνώμη. Ευχαριστώ.

Λοιπόν, άκου, μερικά χρόνια προηγουμένως,

ο πατέρας μου οδηγούσε το ταξί,

και είδεν μπροστά του μιαν πολύ ηλικιωμένη γριούλα.

Εσταμάτησεν το ταξί, και της είπε, "γιαγιά,

δεν με νοιάζει αν δεν έχεις χρήματα, κάμνει πάρα πολλή ζέστη,

έμπα μέσα στο ταξί να σε πάω όπου θέλεις. Εν θέλω λεφτά".

Η γιαγιά του είπεν ότι δεν πάει κάπου,

και του έδωσεν ένα μενταγιόν. Άνοιξεν την χούφτα του και του το έβαλε μέσα.

"Είσαι καλός άνθρωπος", του είπε.

"Πάρ' το, γιε μου, αυτό το μενταγιόν,

και κάποια στιγμή θα σου χρειαστεί".

Αυτό ήταν... απίστευτο. Είναι στα όρια του μεταφυσικού.

Ναι, ακριβώς.

Ο πατέρας μου, με όλα αυτά που επεράσαμεν το '74,

αλλά κυρίως από τον τρόπον τον οποίον εσωθήκαμεν,

πάντα έλεγε πως αυτή η γιαγιά

πρέπει να ήταν άγγελος μεταμορφωμένος.

Ο πατέρας μου δεν ήταν θρησκευόμενος άνθρωπος, όι.

Αλλά ήταν σίγουρος

ότι εκείνη η γριούλα εστάλθηκεν από τον Θεό.

Γιατί πιστεύεις ότι το μενταγιόν έπαιξε κάποιο ρόλο;

Αυτός ο αξιωματικός ήρθεν μιαν ημέρα

και μας επέστρεψε το μενταγιόν,

μαζί με όλα τα χρυσαφικά που είχαν πάρει από τους αιχμαλώτους.

Η μάνα μου τα έδωσε σε μένα,

και μου είπε να πάω να τα φυτέψω στις ρίζες μιας λεμονιάς.

Έτσι ώστε όταν επιστρέψουμε, να ψάξουμε να βρούμε

σε ποιον ανήκει τι και να τους τα δώσουμεν πίσω.

Ε, τώρα...

Αν την εξερίζωσαν την λεμονιά, θα τα ήυρασην.

Αν όχι...

είναι εκεί ακόμα και μας περιμένουν.

Αυτός ο αξιωματικός όμως, ο ίδιος έδωσε το μενταγιόν στον πατέρα μου,

και του είπε ότι η μάνα του ήταν από τη Σμύρνη,

και είχεν ακριβώς το ίδιο.

Ο πατέρας του ήταν Κούρδος.

Ο αξιωματικός που σας έσωσε τη ζωή

είχε μητέρα Σμυρνιά και πατέρα Κούρδο;

Ναι.

Έτσι.

Μας έδωσε βενζίνη για το ταξί, και μας είπε να τον ακολουθήσουμε.

Μας οδήγησε σε ένα σημείο,

όπου εκεί κοντά ήταν φυλάκιο δικό μας στρατιωτών.

Έσφιξε τον χέρι του πατέρα μου

και του έδωσεν ένα χαρτί που έγραφε το όνομά του και τη διεύθυνσή του.

Και του είπε ότι τώρα πια μένει στην Κωνσταντινούπολη.

Κι ότι, αν ήθελε,

όταν τελειώσει ο πόλεμος και ησυχάσουν τα πράγματα,

να πάει να τον βρει.

Τον έψαξε ο πατέρας σου;

Ναι. Μερικά χρόνια αργότερα, τον έψαξε.

Ήθελε να τον ευχαριστήσει.

Γιατί αν δεν ήταν ο συγκεκριμένος αξιωματικός,

εμείς αποκλείεται να βγαίναμε ζωντανοί απ' αυτήν την ιστορία.

Τον βρήκε;

Είχε σκοτωθεί.

Σε μάχες με Κούρδους αντάρτες.

Η μητέρα του ήταν Ελληνίδα και τον έστειλαν

στην εισβολή στην Κύπρο, και ο πατέρας του ήταν Κούρδος

και τον σκότωσαν Κούρδοι αντάρτες.

Πραγματικά απίστευτη ιστορία,

και σε ευχαριστούμε πάρα πολύ που την μοιράστηκες μαζί μας.

Δεν ξεχνώ

Σε θυμάμαι

Πέρασα να δω πως είσαι. Η μικρή;

Καλά είναι. Την έβαλα για ύπνο.

Είδα μια κατάθεση από σας στο λογαριασμό μου.

Ναι, κορίτσι μου, αυτά τα είπαμε.

Κύριε Παύλο, δεν θέλω ελεημοσύνη. Δουλειά θέλω.

Υπολόγιζα να μην δουλέψω για έξι μήνες, να ξεπεταχτεί κι άλλο το παιδί,

αλλά αλλιώς τα 'φερε η ζωή.

Το παιδί;

Θα το στέλνω σε βρεφονηπιακό σταθμό.

Μάλιστα.

Θέλεις να ξαναγυρίσεις στη συσκευασία των τυριών;

Ναι, σας παρακαλώ. Θέλω να δουλέψω.

Πες πως έγινε, Ηρώ.

Τακτοποίησε το θέμα του παιδιού κι αύριο έλα κιόλας στη φάρμα.

Σας ευχαριστώ.

Δεν έχεις το δικαίωμα να κρατάς τον Τεύκρο μέχρι τέτοια ώρα στη φάρμα,

πρέπει να τον δω κι εγώ.

Τα παράπονά σου στην αγελάδα που αποφάσισε να γεννήσει βράδυ.

Οι αγελάδες είναι προτεραιότητα για τον Τεύκρο,

εσύ έρχεσαι σε δεύτερη μοίρα.

Τι λέτε; Πάμε να σας κάνω το τραπέζι;

Γιατί, γιορτάζουμε το διαζύγιο της Μαριάννας;

Γιατί κάνεις πλάκα με τα πάντα;

Παύλο;

Παύλο;

Τι έγινε; Δεν είσαι καλά;

Έχεις ασπρίσει ολόκληρος. Να σου φέρω ένα ποτήρι νερό;

Ναι, σε παρακαλώ.

Παύλο; Ει; Έι;

Παύλο.

Θα μου περάσει.

Ρίξε αυτό επάνω σου, κάνει ψύχρα.

Δεν παθαίνω τίποτα εγώ. Καλά είμαι.

Ναι, εντάξει. Ξέρω πότε είσαι καλά και πότε δεν είσαι.

Βασανίζεσαι πάλι με τις σκέψεις σου. Μίλησέ μου, Χριστίνα μου.

Κατέληξα ότι αν ήμουνα στη θέση του Παύλου,

θα έκανα κι εγώ το ίδιο.

Ίσως αν μου ζητούσε να τον βοηθήσω

να μην μπορούσα να αρνηθώ.

Μα είναι δυνατόν, τι λόγια είναι αυτά; Εσύ τον έφερες στη ζωή.

Μπορεί...

Μπορεί ακριβώς για αυτό να μου έλαχε εμένα

να είμαι δίπλα του αυτή τη στιγμή.

Θεέ μου, τι καθόμαστε και συζητάμε!

Ηρέμησε. Δεν έχει παρθεί ακόμα καμία απόφαση.

Μπορεί πάνω στην απελπισία του να έκανε μια κουβέντα στην Ιφιγένεια.

Δεν ξέρουμε ακόμα τίποτα.

Ξέρουμε, Αντρέα.

Μπορεί να χρειαστεί να πάρουμε πολύ δύσκολες αποφάσεις.

Είσαι σίγουρα εντάξει; Μου λες αλήθεια;

-Ναι, μια χαρά είμαι, μην ανησυχείτε. -Μήπως να πας σπίτι να ξεκουραστείς;

Όχι, θα σας πάω να φάμε, όπως κάναμε παλιά. Φύγαμε.

Πού πάτε;

Όπου κι αν πάμε, Θοδωρή μου, θα πάμε οι τρεις μας μόνο. Τα λέμε.

Το πιο σημαντικό...

-Βγαίνει πολύ σφιχτή η ιστορία. -Ναι, πολύ.

μας έφερε σπίτι τον πατέρα μου.

Να σου πω...

Επειδή νύσταξα, να σταματήσουμε για σήμερα,

να ξεκουραστείς κι εσύ, κι αύριο να συνεχίσεις μόνη σου;

Θα πας Αθήνα τελικά;

Ναι, για μια μέρα.

-Καληνύχτα. -Καληνύχτα.

Καλή ξεκούραση.

Άγριος ποταμός που τον λένε πόθο

Πια με πλημμυρίζει

Θάνατος αργός μ' απειλεί, το νιώθω

Μα δεν με φοβίζει

Κι όταν μιλάει η λογική

Δεν την πιστεύω

Στην απειλή σου έχω αφεθεί

Να κινδυνεύω

Κάθε ναυαγός σε στεριά ελπίζει

Μα νερό αγκαλιάζει

Κάπου ζωντανός πως θα βγει νομίζει

Όσο κι αν βουλιάζει

Κι αν το θελήσεις να σωθώ

Θα επιζήσω

Κι αν με τραβήξεις στο βυθό

Θα ακολουθήσω

Σ άγριο ποταμό να ριχτώ διαλέγω

Το διακινδυνεύω

-Τι έγινε, αγάπη μου; -Όλα καλά.

Πριν μισό λεπτό γύρισα. Πώς πήγε ο τοκετός;

Αχ, με δυσκόλεψε λίγο.

Αλλά εντάξει, το καινούργιο μας μοσχαράκι βγήκε γερό και δυνατό.

-Πού σας πήγε ο Παύλος; -Στα καλύτερα.

-Για πες. -Για βρώμικο στην καντίνα που πηγαίναμε

-Ωωωω... -Ναι, βέβαια.

Όταν ήμουν εγώ πιτσιρίκα και οι άλλοι δυο έφηβοι.

Μετά από πάρτι, ξενύχτηδες, κι επειδή εγώ δεν είχα σχολείο,

τους έπρηζα τα καλοκαίρια να με παίρνουν μαζί.

Ουάου... αναμνήσεις.

-Πολλές. -Ναι.

-Θυμάσαι; -Ναι.

Θυμάσαι; Μετά απ' το βρώμικο με ερωτεύτηκες.

Τι να κάνω; Είχες πασαλειφτεί με κέτσαπ,

και μου μπήκαν ιδέες.

Μήπως μπορείς να θυμηθείς αυτές τις ιδέες κι απόψε;

Γιατί σου είπα ότι τις ξέχασα;

Κι είναι πιο έντονες τώρα ξέρεις. Ναι, και φουντώνουν τώρα.

Πιο πολύ.

Αγάπη μου!

Πόσο είχα ανάγκη αυτή την αγκαλιά. Την ονειρευόμουνα.

Κι εγώ, δεν μπορούσα να μην έρθω. Έστω και για μια μέρα να σε δω.

Καιγόμουν να σε δω.

-Να βάλω λίγο καφέ να τα πούμε; -Ναι, σε παρακαλώ.

Δεν φαντάζεσαι πόσο μου 'χεις λείψει.

-Σ' αγαπάω. -Κι εγώ.

Σ' αγαπώ.

-Βιάζεσαι να φύγεις; -Όχι, θα τα πούμε όλα.

Δεν ξέρεις τι δύναμη πήρα που ήρθες.

Η Ηρώ μου είπε ότι θέλει να δουλέψει.

Θα της κάνει καλό.

Την προσέλαβα.

Ας γυρίσει στο πόστο της στη φάρμα και μετά βλέπουμε πως θα τη βοηθήσουμε.

Δεν μπορώ να το πιστέψω αυτό που έκανε.

Ίσως αν τον βοηθούσαμε ακόμη μια φορά.

Δεν σταματήσαμε να το κάνουμε. Δεν θα οδηγούσε πουθενά αυτό.

Ο δρόμος του Κλεάνθη δεν είχε επιστροφή, πάλι εκεί θα κατέληγε.

Έχει δίκιο ο Αντρέας.

Θα έπαιρνε τα χρήματα, όπως έκανε και στο παρελθόν,

-και πάλι θα τα έπαιζε. -Δεν μπορούσε να το πιστέψει...

Δεν μπορούσε να πιστέψει στον εαυτό του, ότι μπορεί να το νικήσει.

Θέλω να σταθούμε δίπλα στην Ηρώ και στο παιδί.

Αυτό εννοείται.

Εκείνη είναι καλή, φιλότιμη, θέλει να δουλέψει... Και καλά κάνει.

Καμιά φορά αναρωτιέμαι, αλίμονο σ' αυτούς που φεύγουν,

ή σ' αυτούς που μένουν πίσω;

Αυτούς που φεύγουν, Αντρέα. Θεός σχωρέστον.

- Τι ώρα έφυγες απ' το σπίτι; Αξημέρωτα; -Νωρίς.

-Για να κοιμάμαι και να μην μιλήσουμε; -Τι θέλεις;

-Να μιλήσουμε θέλω. -Να πούμε τι; Τα είπαμε όλα.

Όχι, δεν τα είπαμε όλα.

Κι αυτό με το διαζύγιο, δεν το δέχομαι.

Μαριάννα, δεν το εννοείς. Δεν θέλεις να χωρίσουμε.

Θέλω. Προσπάθησα πολύ.

Αλλά δεν γίνεται. Θα είσαι πάντα ο πατέρας του παιδιού μου,

αλλά εμείς οι δυο, ως ζευγάρι, τελειώσαμε.

Σε παρακαλώ, δώσε μου άλλη μια ευκαιρία.

Θοδωρή, δεν θα κάνουμε τώρα αυτή τη κουβέντα.

Εδώ δουλεύω.

Αλλά πρέπει όντως να κάνουμε άλλη μια συζήτηση εμείς οι δυο.

Και βρες ένα σπίτι να πας να μείνεις. Γρήγορα.

Αγάπη μου, πρέπει να αναβάλουμε την εκδρομή με το τροχόσπιτο.

-Γιατί; -Με πήρανε τηλέφωνο

αυτοί που μου έχουν δώσει την παραγγελία για ραντεβού, δεν μπορώ να το αρνηθώ.

Δεν πειράζει, θα πάρω τον Τεύκρο αν μπορεί να φέρει τον Μάριο

να πάμε με τα παιδιά για ποδόσφαιρο.

Μήπως να μείνεις να ξεκουραστείς;

Όχι, δεν γίνεται. Υποσχέθηκα στον Αντρίκο να κάνουμε κάτι.

Ναι, αλλά δεν έχεις κι εσύ προτεραιότητα;

Καμία.

Η κατάστασή μου δεν μου δίνει τέτοια προνόμια.

Και θέλω να περάσω όσο πιο πολύ χρόνο μπορώ με τον μικρό.

Ξέρεις πόσα πράγματα θέλω να σου πω, αλλά...

Αλλά δεν το κάνω για να μην σε φορτίζω;

Ξέρεις πόσο πολύ σ' αγαπάω;

Η ζωή μου είσαι.

Σε παρακαλώ, μην το λες αυτό, με βαραίνει πολύ.

Ούτε να το πω δεν μπορώ, ε; Δεν πειράζει.

Έτσι κι αλλιώς, εσύ επιλέγεις πάντα.

Η ζωή σου είναι ο μικρός, και ο εαυτός σου.

Πίστεψέ με.

Έχεις τόσα πολλά όμορφα πράγματα ακόμα να ζήσεις στο μέλλον.

Όχι, δεν υπάρχει περίπτωση να κάνω πίσω.

Ο Νικήτας μου έχει βρει τρία σπίτια και μένει να αποφασίσω. Θα μετακομίσω άμεσα.

Η μικρή;

Η Κωνσταντίνα... Η Κωνσταντίνα έχει στυλώσει τα πόδια

και δεν κατάφερα να της αλλάξω γνώμη. Ο Αχιλλέας όμως θα 'ρθει μαζί μου.

Πιέζεσαι, ε;

Είναι λες και χρειάζεται να κάνω άλμα στο κενό.

Δεν ξέρω τι θα μου ξημερώσει το αύριο.

Θα 'μαι κοντά σου. Πάντα.

Αγάπη μου.

Χαίρομαι πάρα πολύ που 'σαι δίπλα μου.

Να σου πω, πάμε να περπατήσουμε;

- Πάμε μια βόλτα; Την έχω ανάγκη. - Φύγαμε.

Ευχαριστώ.

Ξέρεις τι σκέφτομαι;

Σε πίεσα να παντρευτείς,

και τώρα αν κάτι δεν πάει καλά θα 'μαι εγώ υπεύθυνος.

-Είσαι ευτυχισμένη; -Είμαι, βρε παππού.

Έχει ακόμα δυο-τρεις γκόμενες, αλλά θα συνηθίσω.

Ω, ναι, απ' αυτές είσαι. Θα του ανοίξεις το κεφάλι στα δυο.

Ελπίζω εσύ να είσαι ευτυχισμένη.

Δεν θέλω άλλες πίκρες, Δάφνη μου.

Σου ορκίζομαι πως είμαι ευτυχισμένη. Μου έφυγε η φοβία για το γάμο.

Αλλά το θέμα του Παύλου είναι το δυσκολότερο απ' όλα.

Αυτό μην μου το συζητάς.

Όλο λέω στον εαυτό μου ότι θα γίνει ένα θαύμα.

Πότε πίστευες στα θαύματα εσύ;

Ποτέ.

Αλλά τώρα σκέφτηκα ότι πρέπει να πιστέψω.

Αλλιώς...

Ειλικρινά, δεν ξέρω πως θα βρω το κουράγιο να συνεχίσω.

Εκείνος ώρες-ώρες είναι τόσο χαρούμενος που...

απορώ που βρίσκει τη δύναμη.

Κυρία Χαραλάμπους;

Ο γιατρός είναι έτοιμος να σας δει.

Καλύτερα τώρα;

Ναι, σ' ευχαριστώ.

-Σ' αγαπάω. -Εγώ πιο πολύ.

-Γεια. -Γεια σου.

-Χρειάζομαι τη βοήθειά σου. -Για ποιο πράγμα;

Η Μαριάννα θέλει να χωρίσουμε.

Εκεί που νόμιζα ότι με είχε συγχωρέσει, τώρα ξαφνικά με αδειάζει.

Καταλαβαίνω, αλλά εγώ τι μπορώ να κάνω;

Μίλα, σε παρακαλώ, στην αδερφή της.

Η Δάφνη είναι η μόνη που μπορεί να της αλλάξει γνώμη.

Ξέρεις ότι δεν μπορώ να παρέμβω.

Σε παρακαλώ, η Δάφνη είναι η μόνη που μπορεί να βοηθήσει.

Περιμένουμε παιδί. Το ξέρω έκανα λάθη, το καταλαβαίνω.

Αλλά τη Μαριάννα την αγαπάω.

Σε παρακαλώ, η Δάφνη είναι η μόνη που μπορεί να της αλλάξει γνώμη.

Θα της μιλήσω, αλλά μέχρι εκεί.

Ξέρεις καλά ότι τα αδέλφια έχουν μεγαλώσει σε δημοκρατική κατάσταση,

-έτσι τα έχουν μάθει οι γονείς τους. -Αυτό το σημαίνει;

Δεν παρεμβαίνει ο ένας στα προσωπικά του άλλου.

Απλά μόνο στηρίζουν ο ένας τις αποφάσεις του άλλου,

Είναι πολύ δεμένοι, αποκλείεται να μην επηρεάζονται.

Κι όμως.

Πρέπει να φύγω.

-Πώς είμαι; -Μια χαρά.

Μήπως έπρεπε να βάλω κάτι πιο ανοιχτόχρωμο;

Ένα φουλάρι μήπως, να σπάσει η μονοτονία.

Σου είπα είσαι μια χαρά. Δεν είναι το θέμα μας αυτό τώρα.

Τι σου είπε;

Άντε, πάμε πάλι απ' την αρχή. Μου είπε ότι θα έρθει.

Μήπως δεν ξέρει ότι...

Ότι θα 'μαι κι εγώ εγώ. Μήπως νομίζει ότι θα 'σαι μόνη σου;

Ξέρει ότι θα είσαι κι εσύ εδώ.

Να είσαι ψύχραιμη.

Μάικλ.

Πώς είσαι, αγόρι μου;

Βασικά πεινάω πάρα πολύ. Το είπα και στη Μαίρη στο τηλέφωνο.

Άντε, πάμε να σας κάνω το τραπέζι.

Παρακαλώ;

Η ίδια.

Ποιος δικηγόρος;

Τώρα τον αναλάβατε;

Α, κατάλαβα, ναι. Όχι, δεν με διακόπτετε από κάτι. Σας ακούω.

Δηλαδή όπου να 'ναι τελειώνεις με το ντοκιμαντέρ;

Ναι... Ε, όχι ακριβώς.

Δηλαδή, έχω ακόμα δυο συνεντεύξεις, αλλά το δύσκολο αρχίζει μετά.

Έχω ατέλειωτο μοντάζ.

Έχεις μαζέψει αρκετό υλικό για να υποστηρίξεις τις συνεντεύξεις;

Εννοώ, υλικό εκείνης της εποχής.

Ναι, νομίζω ναι.

Η έρευνα που 'χα κάνει εξ αρχής αποδείχτηκε πολύτιμη, απλά...

πρέπει να διασταυρώσω κάποια στοιχεία που έχω.

Νιώθω ότι σε έχει βαρύνει αυτή η έρευνα.

Οι ιστορίες που άκουσες. Τόσο πόνος.

Δεν με έχει βαρύνει, με έχει αλλάξει.

Με έκανε να σκεφτώ...

τη φύση των ανθρώπων.

Πόσο σκληροί μπορούν να γίνουν.

Πόσο αδίστακτοι.

Και πόσο ευάλωτοι.

Άλλα θέλουμε να πούμε, και για άλλα μιλάμε τόση ώρα.

Ναι.

Και;

Θέλεις να μιλήσουμε ανοιχτά, Μάικλ;

Θα σου εξηγήσω τα πάντα, ρώτα με ό,τι θες.

Αυτή τη φορά θα ακούσεις μόνο αλήθειες.

Θα γίνει κι αυτό κάποια στιγμή.

Αλλά όχι τώρα.

Το σίγουρο είναι ότι...

δεν μπορώ να σε βγάλω από τη ζωή μου.

Σ' ευχαριστώ.

Ευχαριστώ.

Θα της κάνει καλό της Ηρώς να εργαστεί στη φάρμα.

Αν μείνει στο σπίτι θα διαλυθεί, θα την πλακώσει το πένθος.

Το καλύτερο φάρμακο είναι η δουλειά. Ξέρω κι απ' τον εαυτό μου.

Πού αρμενίζεις; Τι σκέφτεσαι;

Τον Παύλο.

Τη ζωή μας όλη.

-Σήμερα είναι μια σπουδαία μέρα, μικρέ μου. -Γιατί;

Μόλις μάθαμε ότι η φάρμα μας θα βραβευτεί για το τυρί που παράγουμε.

Έχουμε το καλύτερο τυρί, αγάπη μου.

Κι όχι μόνο αυτό. Τι άλλο περιμένουμε;

Τι;

Σε τέσσερις μήνες θα έρθει στον κόσμο η αδελφούλα σου.

Χαίρεσαι που θα γίνεις μεγάλος αδελφός;

Πόσο καμάρωνε που θα 'ταν ο μεγάλος αδελφός.

Θυμάσαι;

Όλα τα θυμάμαι.

Περάσατε ωραία με τον Αντρίκο στην παραλία;

-Έτσι κι έτσι; -Το διασκέδασαν πάρα πολύ.

Πώς πήγε το ραντεβού σου;

Θέλουν να συντομεύσει η παράδοση και με πιέζουν λίγο.

Αλλά τους είπα ότι χρειάζομαι χρόνο.

Τώρα κατάλαβα πόση μεγάλη σημασία παίζει ο χρόνος σε όλα.

Το θέμα είναι πόσο χρόνο έχεις. Δεν είναι ποτέ αρκετός.

-Τι σε αναστάτωσε τόσο πολύ; -Σου είπα,

με πήρε ο καινούργιος δικηγόρος που έβαλε ο Γιώργος.

-Και τι σου είπε; -Αυτά που ήξερα και υποψιαζόμουνα!

Ο Γιώργος απαιτεί να αφήσω τα παιδιά ήσυχα!

Αν θέλω διαζύγιο και να πάω στην Κύπρο να πάω μόνη μου!

Δεν μου επιτρέπει να πάρω κανένα παιδί, αλλιώς θα κινηθεί νομικά!

- Εσύ το πιστεύεις; -Ναι!

Και τα αγαπάω αυτά τα παιδιά!

Τα πονάω!

Αγάπη μου, δεν θέλω να σε βλέπω να κλαις.

Σε παρακαλώ, θα βρεθεί μια λύση.

Δεν μπορεί να βρεθεί λύση, δεν μπορεί να γίνει τίποτα, πίστεψέ με.

Μα αυτός είναι στη φυλακή, τι θα απογίνουν τα παιδιά;

Λέει θα πάνε να μείνουν με τη θεία τους τη Δήμητρα,

την αδελφή της συχωρεμένης της γυναίκας του.

-Κι αυτός δεν θα αργήσει να αποφυλακιστεί. -Πώς θα βγει;

Δεν έχει προφυλακιστεί για την κατάχρηση,

αλλά γιατί πήγε να το σκάσει με πλαστό διαβατήριο. Κάποια στιγμή θα βγει.

Ωραία, πες ότι εσύ δεν πας στην Κύπρο και μένεις στην Αθήνα,

-μπορείς να έχεις τα παιδιά; -Όχι, ο δικηγόρος ήταν ξεκάθαρος.

Ο Γιώργος δεν θέλει τα παιδιά να μείνουν μαζί μου.

Ηρέμησε λίγο. Μίλα με τον δικηγόρο σου...

Μίλησα ήδη!

Δεν γίνεται κάτι.

Σκέφτομαι να πάω να βρω τον Γιώργο στη φυλακή,

να του μιλήσω, να προσπαθήσω να τον λογικέψω.

Δεν γίνεται, θα θέλει το καλό των παιδιών, δεν μπορεί!

Δεν μπορώ κι εγώ να βρω κάτι, να σου βρω μια λύση.

Εγώ μόνη μου πρέπει να τη βρω τη λύση. Δεν γίνεται να χάσω τα παιδιά!

Είναι και δικά μου παιδιά, δεν μπορώ να τα αποχωριστώ.

Γιατί στο κάνει αυτό το πράγμα;

Γιατί μου το κάνει, γιατί του ζήτησα διαζύγιο.

Θέλει να με εκδικηθεί!

Και χρησιμοποιεί τα παιδιά για να μου ασκήσει πίεση.

Κοίτα...

πρέπει να φύγω σε δέκα λεπτά. Πετάω για Κύπρο.

Δεν θέλω να σ' αφήσω σ' αυτή την κατάσταση.

Ρε μωρό μου, εγώ συγγνώμη.

Αλήθεια, συγγνώμη. Ήρθες να με δεις κι εγώ σε τρέλανα με τα προβλήματά μου.

Συγγνώμη, αλλά είχα τόση ανάγκη να σε δω,

ήθελα τόσο πολύ να σε δω.

Ήρθα...

για να βρούμε μαζί μια λύση σ' αυτό που σε απασχολεί.

Για αυτό ήρθα.

Απλά ονειρεύομαι τη στιγμή που θα 'χουν όλα μπει στη θέση τους,

και θα 'μαστε ελεύθεροι να χαρούμε αυτό που έχουμε.

Που δεν είναι ένα πράγμα μόνο, είναι πολλά. Ε;

Αχ, μωρό μου, κι εγώ αυτό θέλω, πίστεψέ με.

Απλώς χρειάζομαι λίγο χώρο ανάμεσα στα προβλήματα.

Για να μπορώ να το ζήσω.

Να το ζήσω μαζί σου.

Μαριάννα, γιατί δεν μου απαντάς;

Σε παρακαλώ, όταν ακούσεις το μήνυμά μου πάρε με.

Κανένας δεν θα σε πάρει από μας. Καταρχήν, δεν σ' αφήνω εγώ.

Άμα με κλέψει;

Ποιος θα...

Μ' ακούς; Κανένας... κανένας...

δεν μπορεί να σε κλέψει, δεν μπορεί να σε πάρει από εμάς.

Θα είμαστε πάντα μαζί και θα σε προσέχουμε. Εντάξει, φατσούλα; Με πιστεύεις;

Ναι, δεν την θέλω. Μαμά μου είσαι εσύ.

Έλα τώρα, πάει πέρασε. Εντάξει;

Ναι.

Μ' αγαπάτε;

Δεν κατάλαβα, αμφιβάλλεις;

Μ' ακούς; Εμείς σ' αγαπάμε μέχρι το ουρανό και πάλι πίσω.

Ναι.

- Να σ' ακούσω, με πιστεύεις; -Ναι.

Τέλεια. Λοιπόν, έχω μια ιδέα.

-Πάμε να φτιάξουμε ποπ κορν; -Πάμε.

-Σιταροπούλα. -Άντε πάμε, σήκω.

Στο έλεγα ότι χρειάζεται χρόνο,

πρέπει κάποια στιγμή να μάθεις να κάνεις υπομονή.

Είχε πολλά θέματα να διαχειριστεί.

Ναι, αλλά εγώ είχα μεγάλη αγωνία.

Μήπως να τηλεφωνήσω στη Χριστίνα Σέκερη;

Γιατί; Πώς σου 'ρθε τώρα αυτό;

Θέλω να έρθουμε κοντά, να δημιουργηθεί κάποια σχέση.

Θα αρέσει αυτό και στον Μάικλ. Θα μας διευκολύνει όλους να...

Να πάψει πια αυτή η αμηχανία.

Δεν θα κάνεις καμία κίνηση χωρίς να το ξέρει ο Μάικλ.

Μην βιάζεσαι.

Δεν με καταλαβαίνεις. Θέλω το γιο μου.

Δεν αντέχω να είναι θυμωμένος μαζί μου.

Θα αγανακτήσω μαζί σου. Το πρώτο βήμα έγινε.

Κάνε κι εσύ λίγη υπομονή.

-Ναι. -Έλα.

Σου έστειλα βίντεο από δυο σπίτια και σε λίγο θα πάω να δω κι ένα τρίτο.

Θες να πάρω βιντεοκλήση να δεις το χώρο;

Νικήτα, δεν προλαβαίνω τώρα, έχουν προκύψει διάφορα θέματα.

Στην πόρτα με πρόλαβες, να τα πούμε το βράδυ, αν μπορείς βέβαια.

Θα δω όλα τα βίντεο και θα σου πω.

Εντάξει, πάρε με όποτε θες.

Πιστεύω σε λίγες μέρες θα σου ΄χω βρει σπίτι.

Σ' ευχαριστώ πάρα πολύ για τη βοήθεια, θα τα πούμε, ε; Έλα, γεια σου.

-Και τι σου είπε; -Ότι θα πάει στην Αθήνα

για μια μέρα και μετά θα φροντίσει να συναντηθούμε.

Έχω την εντύπωση πως, ενώ το θέλεις πολύ, φοβάσαι να πλησιάσεις τον Μάικλ.

Σαν κάτι να σε κρατάει.

Ο Μάικλ είναι το παιδί που είχαμε χάσει, αλλά δεν παύει να είναι ένας άντρας,

που μεγάλωσε μακριά μας με τελείως διαφορετικά δεδομένα.

Θέλω να του δώσω χρόνο.

Έχει δίκιο η Χριστίνα.

Είναι αίμα μας, αλλά δεν τον ξέρουμε σχεδόν καθόλου.

-Πρέπει να γνωριστούμε από την αρχή. -Το καταλαβαίνω.

Αλλά δεν θέλω η Χριστίνα να καταπιέζει τα συναισθήματά της.

Το θέμα του Παύλου μας τα έχει επισκιάσει όλα,

και για αυτό νομίζω ότι με τον Μάικλ θα έχω το χρόνο,

ενώ με τον Παύλο είναι αλλιώς.

- Γεια σας. - Καλώς την. Ανταριασμένη σε βλέπω.

-Τι έγινε; -Μπαμπά, θα μου βγάλεις το διαζύγιο;

-Είναι οριστικό. -Δηλαδή είσαι αποφασισμένη;

Εντελώς.

Δεν μπορώ. Το πάλεψα, αλλά δεν γίνεται.

Επιτέλους συνήλθες. Πήρες τη σωστή απόφαση.

Κόρη μου... κόρη μου.

Εμείς θα είμαστε πάντα στο πλευρό σου. Ό,τι κι αν χρειαστείς.

Το ξέρω, μαμά.

Μπαμπά, όσο γίνεται πιο γρήγορα. Θέλω να τελειώσω και τυπικά μαζί του.

Τι θες;

Δεν μίλησες με τον δικηγόρο μου;

Αυτά που μου είπε ο δικηγόρος σου δεν στέκουν.

Γιώργο, σύνελθε, σε παρακαλώ.

Τα παιδιά πρέπει να 'ρθουν μαζί μου. Εγώ τα μεγάλωσα.

Εμένα ξέρουν σαν μάνα τους.

Μην τους κάνεις κακό τυφλωμένος από το πείσμα σου.

Το πείσμα μου;

Με πούλησες, Σιμώνη.

Στην πιο δύσκολη στιγμή της ζωής μου με πρόδωσες.

Εσύ πρόδωσες ένα σωρό κόσμο, και πρώτη και καλύτερη εμένα.

Ήμασταν ιδεολόγοι υποτίθεται. Ρισκάραμε τη ζωή μας, κάναμε ένα σωρό θυσίες,

και στο τέλος βγαίνουμε εξαιτίας σου καταχραστές,

γιατί ο κόσμος δεν ξέρει και μας βάζει όλους στο ίδιο τσουβάλι.

Κι έρχεσαι να πεις σε μένα ότι σε πούλησα;

Λες βλακείες!

Θα αποδειχθεί ότι δεν έκανα τίποτα! Με παγίδευσαν!

Ήμουν το εύκολο θύμα, δεν το καταλαβαίνεις;

Εντάξει, αν αποδειχθεί κάτι τέτοιο,

θα 'μαι η πρώτη που θα 'ρθω και θα ζητήσω συγγνώμη.

Αυτή τη στιγμή μην βάζεις τα παιδιά στη μέση. Σκέψου το συμφέρον τους.

Λοιπόν, τέλος η κουβέντα.

Απ' τη στιγμή που θέλεις διαζύγιο,

δεν έχεις καμία δουλειά με τα δικά μου τα παιδιά.

Ούτε πρόκειται να τα πάρεις στην Κύπρο. Αλλά κι εδώ να έμενες,

σου απαγορεύω πια να τα βλέπεις.

Τι είπες;

Αυτό που άκουσες.

Έλα, πέρασε. Μόλις μπήκα κι εγώ.

Μα από πού με πήρες τηλέφωνο;

Από Λάρνακα. Μόλις είχα φτάσει από Αθήνα.

Πήγα για μια μέρα. Θα πιεις κάτι; Ουισκάκι;

Ναι, βάλε.

Για πες, τι με ήθελες, γιατί είμαι με την αγωνία.

Σιγά την αγωνία.

Τίποτα, μωρέ. Ήθελα να μιλήσουμε γιατί νιώθω έτσι...

μεγάλη οικειότητα μαζί σου. Έχω πάρει κάποιες αποφάσεις.

-Για πες. -Πάμε.

Λοιπόν...

Παραιτήθηκα απ' την εφημερίδα. Δεν θέλω να γυρίσω στο Λονδίνο.

Θέλω να μείνω μόνιμα εδώ, στην Κύπρο.

Αλήθεια τώρα;

Κάτσε γιατί μου 'ρθε κάπως απότομα.

Η οικογένεια θα τρελαθεί απ' τη χαρά της. Ειδικά η μάμμα.

Ένιωσα ότι αυτό ήθελα να κάνω.

Σε τραβάει το αίμα, ε; Κι η ίδια η Κύπρος.

Ναι, μπορεί. Βέβαια, πρέπει να ψαχτώ για δουλειά εδώ...

Ξέρω πρόσωπα και πράγματα. Ο πατέρας ξέρει όλο τον κόσμο εδώ,

και με το βιογραφικό που έχεις θα 'ναι πολύ εύκολο.

Και...

Τι;

Τι; Πες το! Έλα, αντέχω.

Είναι τόσα πολλά αυτά που θέλω να σου πω, αλλά

δεν ξέρω αν είσαι έτοιμος. Είναι πολύ νωρίς.

Κάνε μια αρχή.

Να με τσεκάρεις.

Νιώθω ευτυχισμένος με την απόφαση που πήρες.

Τότε κι εγώ, χαίρομαι διπλά.

-Τι έγινε; Ο Παύλος είναι καλά; -Καλά είναι ο Παύλος.

Απλώς δεν ξέρει ότι έχω έρθει εδώ και δεν νομίζει ότι πρέπει να μάθει γιατί.

Τι συμβαίνει;

Πες μας, κορίτσι μου, τι έγινε;

Είμαι έγκυος.

Ήπια το ποτήρι το πικρό

Και ήπια τη ζωή μου

Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε

Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί

Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε

Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά να μοιραστούν

Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν

Ρίζες να κοπούν

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.