All language subtitles for Famagusta +Ü01+Ľ19

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian Download
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Σ' όποιον τον πικρό ξεριζωμό

Δεν κέρασε η μοίρα

Όποιος σκοτάδια δεν κοίταξε

Μέσα σε μάτια θανάτου τρέλα

Είναι ο κόσμος που πίστεψε

Καραβάκι από χαρτί μονάχα

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά μοιραστούν Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν Ρίζες να κοπούν

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά μοιραστούν Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν Ρίζες να κοπούν

Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ Αχ, θυμάμαι

Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ

Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ

Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί

Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.

Κύριοι μπορείτε να ξεκινήσετε τις ερωτήσεις σας.

Μακαριότατε, καταρχάς θα θέλατε σε γενικές γραμμές

και σκιαγραφήσετε τη λύση την οποία είναι επιθυμείτε,

να επιτύχετε με τους Τούρκους;

Δεν επιθυμώ να εισέλθω σε πολλές λεπτομέρειες.

Λέγω μόνο ότι δεν είναι δυνατόν ν' αποδεχτούμε λύση,

που συνεπάγεται με την ανταλλαγή ή τη μετακίνηση πληθυσμών.

Η Τούρκοι ήταν εναντίον της επανόδου σας στην Κύπρο.

Τώρα όμως εκφράζουν την ελπίδα, ότι έχετε επιστρέψει με νέες αντιλήψεις.

Έχετε πράγματι αλλάξει;

Είμαι το ίδιο πρόσωπο που ήμουν και προ του πραξικοπήματος

και προ της τουρκικής εισβολής.

Πιθανόν όμως οι Τούρκοι να μην το έχουν αντιληφθεί καλώς.

Για αυτό προσπαθώ τώρα να γίνω περισσότερο κατανοητός.

Δημοσιεύτηκαν πληροφορίες περί ρήξης μεταξύ υμών και του κυρίου Κληρίδη.

Θα θέλατε να σχολιάσετε αυτήν την πληροφορία;

Η πληροφορία είναι εντελώς αβάσιμη.

Πρόκειται περί δημοσιογραφικών εικασιών.

Δεν πρέπει κανείς να δείχνει μεγάλη πίστη σε όσα δημοσιεύονται.

Οι σχέσεις μου με τον κύριο Κληρίδη

ήταν και εξακολουθούν να είναι πολύ αρμονικές.

Επί τη ευκαιρία, θέλω να πω,

ότι κατά τη διάρκεια της απουσίας μου,

ο κύριος Κληρίδης συνταγματικώς ανέλαβε την προεδρία.

Επιτέλεσε έργο άξιο επαίνου,

παρά τις δυσκολίες που παρουσιάστηκαν.

Υπάρχει ωστόσο η άποψη,

ότι εάν δεν κατορθώνεται να διαφύγετε από το Προεδρικό Μέγαρο

τον παρελθόντα Ιούλιο

η Χούντα δεν θα έπιπτε στην Ελλάδα και θα βρισκόταν ακόμα στην εξουσία.

Τι λέτε για την άποψη αυτή;

Συμμερίζομαι αυτήν την άποψη.

Οι ζημίες που έχουν προκληθεί σε ελληνικές περιουσίες

συνέπεια της τουρκικής εισβολής,

ανέρχονται σε τρεισήμισι δισεκατομμύρια λίρες.

Πώς σκοπεύει η κυβέρνηση ν' αντιμετωπίσει το θέμα αυτό;

Εάν σύντομα εξευρεθεί λύση μεταξύ Ελλήνων και Τούρκων της Κύπρου,

και επομένως λυθεί το κυπριακό πρόβλημα,

σίγουρα εντός ολίγου χρονικού διαστήματος, εντός πενταετίας,

η Κύπρος θα μπορέσει πάλι ν' ανοικοδομηθεί.

Έχω την βεβαιότητα ότι σε περίπτωση λύσεως του κυπριακού προβλήματος,

θα λάβουμε σημαντική οικονομική βοήθεια από πολλά κράτη

για την ανοικοδόμηση της Κύπρου.

Μακαριότατε, διαφύγατε τον θάνατον σε τρεις δραματικές περιπτώσεις.

Μήπως σκοπεύετε ν' αλλάξετε τον τρόπο ζωή σας

ή ακόμα και να κουβαλάτε όπλο;

Τώρα γίνεται ακριβώς το αντίθετο.

Επειδή διέφυγα τον θάνατο πολλές φορές,

δεν τον φοβάμαι πλέον.

Και χθες,

κατά την επίσκεψή μου στους καταυλισμούς,

δεν είχα προστασία, δεν συνοδευόμουν από αστυνομικές δυνάμεις.

Όσον αφορά εμένα, προσωπικώς, δεν γνωρίζω τη χρήση του όπλου,

αλλά και από ό,τι ξέρω, οι οπλοφορία είναι παράνομη.

Πέρασε.

Σ' άκουσα αναστατωμένη στο τηλέφωνο.

Σε πήρα παρορμητικά.

Έγινε κάτι και θέλω να σ' το πω,

-αλλά δεν ξέρω αν έκανα καλά. -Θες να πιεις κάτι;

-Θέλω λίγο νερό. -Πάμε μέσα.

-Ευχαριστώ. -Τι συνέβη;

Ήρθε και με βρήκε...

αυτή η γυναίκα.

Δεν ξέρω και πώς να την αποκαλέσω. Αυτή η γυναίκα...

-που σε μεγάλωσε. -Και;

Δεν μπόρεσα να κρατηθώ.

Θέλω να σου ζητήσω συγγνώμη.

Σας παρακαλώ πολύ, αφήστε με να περάσω μέσα.

Είναι ανάγκη να σας μιλήσω.

Να εξηγήσω τι ακριβώς έγινε.

Δεν έχουμε να πούμε τίποτα.

Πρέπει να με ακούσετε, μόνο τότε θα καταλάβετε.

Να καταλάβω;

Τι;

Αυτό που έκανες ήταν έγκλημα.

Δεν υπάρχει συγχώρεση, καμιά.

Όταν το έμαθα, ήταν πια πολύ αργά.

Δεν μπορούσα να κάνω πίσω.

Και μου στέρησες το παιδί μου;

Μου στέρησες τη χαρά.

Τη χαρά να το βλέπω να μεγαλώνει.

Ν' ακούσω τα πρώτα του λόγια.

Να δω τα πρώτα του βήματα. Να ξενυχτήσω στο πλευρό του.

Στον πυρετό του.

Εγώ όμως τα είχα ήδη ζήσει αυτά όταν το έμαθα.

Δεν το ήξερα από την αρχή.

Τον αγάπησα σαν να τον είχα γεννήσει εγώ.

Έπεισα σον εαυτό μου ότι για εσάς, δεν ήταν παρά μια ανάμνηση.

Ενώ για μένα ήταν όλη μου η ζωή. Αν τον έδινα, θα πέθαινα.

Και για αυτό άφησες εμένα να πεθαίνω 50 χρόνια.

Κάθε μέρα.

Δεν υπάρχει συγχώρεση για σένα.

Δεν υπάρχει συγχώρεση για σένα καμιά!

Φύγε από εδώ! Φύγε!

Όλο και καλύτερα.

Ξέρω ότι έχεις...

μια σχέση μαζί της.

Έχουν περάσει 50 χρόνια.

Μια ζωή ολόκληρη.

Δεν μπορώ να πάρω θέση αυτή τη στιγμή.

Χρειάζομαι λίγο χρόνο όπως κι εσύ. Θέλω να σκεφτώ,

αλλά όχι εν θερμώ.

Εν πάση περιπτώσει, καλά έκανες.

Και σε ευχαριστώ που με ενημέρωσες.

Συγγνώμη.

Η οικονομική μας άνεση και η ζωή χωρίς καμία στέρηση,

οφειλόταν σε αυτή την οικονομική κατάχρηση;

Ήθελα το καλύτερο για σένα και για τα παιδιά.

Ρισκάραμε συνέχεια, Σιμώνη.

Θέλαμε να προσφέρουμε,

αλλά ουσιαστικά κινδυνεύαμε να πεθάνουμε κάθε μέρα εκεί πέρα.

Αμφιβάλλω αν ήθελες έστω μία στιγμή να προσφέρεις

και αν υπήρξες έστω για λίγο ιδεολόγος.

Δεν πιστεύεις λέξη από όσα λες.

Μέσα σε όλα, έκανα και πολλά καλά.

Δεν ήθελα τα παιδιά μου να μείνουν χωρίς μία αν εγώ πάθαινα κάτι.

Σκάσε! Δεν θέλω ν' ακούσω λέξη αυτή τη στιγμή! Λέξη!

Έχω πέσει από τα σύννεφα. Δεν σ' αναγνωρίζω.

Ήμουνα παντρεμένη με έναν άλλον.

Τόσα χρόνια ήμουν παντρεμένη με κάποιον που δεν ήξερα καν!

Είχε το θράσος να έρθει να μου ζητήσει συγγνώμη.

Συγγνώμη...

Συγγνώμη για τι;

Για 50 χρόνια πόνου, απελπισίας,

πένθους.

Από αγάπη για τον Μάικλ, λέει, το έκανε.

-Μου ανέβηκε το αίμα στο κεφάλι. -Σε καταβαίνω, έχεις δίκιο.

Αλλά τώρα προέχει ο Παύλος. Μας θέλει ήρεμους και προσηλωμένους κοντά του.

Έχεις δίκιο.

Το παρελθόν πάει...

πέρασε.

Αυτό που μετράει τώρα είναι Παύλος μας.

Δίνει τη μάχη του και μας χρειάζεται κοντά του.

Τόσο άρρωστο τ' αγόρι μας.

Χωρίς καμιά ελπίδα.

Βλέπεις πως τ' αντιμετωπίζει.

Και περιμένει κι από εμάς να κάνουμε το ίδιο.

Θέλω να περάσουμε όσο γίνεται περισσότερο χρόνο μαζί του.

Να τον χορτάσουμε.

Πώς χορταίνει κάνεις τα παιδιά του Ανδρέα;

-Ναι; -Μωρό μου, πώς είσαι;

Μάικλ, το έχει κάνει.

Είχε κάνει την κατάχρηση, μου το παραδέχτηκε. Το 'χει κάνει.

Δεν ξέρω τι να πω.

Τα παιδιά πιο πολύ λυπάμαι.

-Πολύ άσχημη κληρονομιά. -Δεν ξέρω τι να κάνω.

Πώς να χειριστώ την κατάσταση, πραγματικά δεν έχω ιδέα.

-Τι να πω στα παιδιά; -Να τους δείξεις την αγάπη σου.

Αυτό εξυπακούεται, είναι αυτονόητο.

Λέω την ερχόμενη εβδομάδα, έστω για ένα 24ωρο να πεταχτώ Αθήνα να σε δω.

Δεν μπορώ, δυστυχώς, πιο νωρίς γιατί έχω κλεισμένες συνεντεύξεις.

-Είναι εντάξει, το καταλαβαίνω. -Εντάξει.

Να θυμάσαι, σ' αγαπώ.

Κι είμαι εδώ για σένα.

Και πού θα πάμε τώρα;

Θα πάμε στα πρώτα χωράφια του μεγάλου παππού και της γιαγιάς.

-Εκεί που έσπειραν πατάτες. -Είναι ακόμα εκεί οι πατάτες;

Όχι Αντρίκο μου. Μετά πήγαμε στη φάρμα.

Πήραμε πολλά ζώα και είναι όπως είναι σήμερα.

Γιατί πάμε αφού δεν έχει πατάτες;

Για να δούμε πώς ξεκίνησε όλο αυτό που έφτιαξε η γιαγιά

με τον μεγάλο παππού. Πολύ ανυπόμονος είσαι.

Μόνο ανυπόμονος; Άμα μπορούσε θα είχε διακτινιστεί εκεί. Έλα.

- Ίδιος ο πατέρας του. - Φύγαμε.

Το να χάνεις μέσα σε μία μέρα πατέρα, μητέρα και αδερφό,

είναι μια τραγωδία ανείπωτη,

που κανένας δεν μπορεί να τη διαχειριστεί.

Αυτό, δυστυχώς, συνέβη στον Πανίκο.

Τη μέρα της εισβολής ήμουν 10 ετών.

Εκείνη η μέρα, 20η Ιουλίου του '74,

ξεκίνησε σαν μια μεγάλη μέρα χαράς για την οικογένεια μου.

Βλέπετε, στις 5:20 τα ξημερώματα,

πριν ακόμα μάθουμε ότι εκείνη την ώρα ακριβώς

τα αποβατικά πλοία έφταναν στις ακτές της Κερύνειας,

η μητέρα μου γεννούσε την αδερφή μου την Αναστασία.

Απίστευτη σύμπτωση.

Απίστευτη κι όμως αληθινή.

Η αδερφή μου ήρθε στον κόσμο

την ώρα που τα τουρκικά πυροβόλα ξεκίνησαν να σπέρνουν τον θάνατο.

Ζωή και θάνατος. Μια ασταμάτητη αλληλουχία.

Τι θυμάσαι από εκείνες τις πρώτες μέρες της εισβολής;

Από το παράθυρο του δωματίου μου έβλεπα τα πάντα.

Τα πλοία να ξεφορτώνουν στρατιώτες,

αεροπλάνα να ρίχνουν βόμβες,

τους αλεξιπτωτιστές να γεμίζουν τον ουρανό.

Και ακούγαμε.

Το χειρότερο από όλα ήταν ο ήχος των αεροπλάνων.

Ο ήχος των αεροπλάνων ήταν χειρότερος από τον ήχο που έκαναν οι βόμβες

-που έσκαγαν γύρω σας; -Πολύ χειρότερος.

Όταν τα αεροπλάνα έκανα τη βύθιση τους πολύ χαμηλά, ακουμπούσαν τα δέντρα.

Οίκος ήταν απίστευτα διαπεραστικός, τρυπούσε τ' αυτιά μας.

Από τότε μου έμεινε πρόβλημα στα αυτιά.

Και σήμερα δεν ακούω καθόλου από το ένα μου αυτί.

Για να καταλάβεις πόσο χαμηλά πετούσαν τ' αεροπλάνα,

βλέπαμε τη σκιά τους στα δέντρα.

Τα τζάμια στα παράθυρα έσπαγαν.

Τα φύλλα και οι κορμοί των δέντρων έτρεμαν.

Δεν μπορώ να σας κρύβω την αλήθεια.

Το έκανε. Το παραδέχτηκε σε μένα.

Δεν ξέρω τι εξέλιξη θα έχει δικαστικά η όλη υπόθεση,

αλλά εγώ κι εσείς θα είμαστε μαζί, εντάξει;

Εγώ θέλω τον μπαμπά μου, ό,τι και να έκανε τον αγαπάω.

Το καταλαβαίνω. Και είναι εντάξει και να κλάψεις και να ξεσπάσεις.

Θα τ' αντιμετωπίσουμε όλα μαζί.

Ενωμένοι σαν μια γροθιά.

Ως οικογένεια.

Λοιπόν, θα είναι δύσκολο αλλά θα τα καταφέρουμε.

Και να σας πω, δεν υπάρχει κανένας λόγος εμείς

να μην περπατάμε με το κεφάλι ψηλά.

Έτσι μπράβο.

Πώς ακριβώς χάθηκαν οι γονείς σου και ο αδερφός σου;

Βρισκόμαστε σε εκεχειρία.

Βέβαια οι Τούρκοι δεν σεβάστηκαν την εκεχειρία ποτέ,

αλλά αυτή είναι μια άλλη ιστορία.

Είχαμε φύγει από το χωριό μας, στη Βασίλεια Κερύνειας,

όπου πολύ λίγοι κάτοικοι είχαν μείνει,

αφού οι Τούρκοι είχαν δημιουργήσει προγεφύρωμα πολύ κοντά.

Στις 15 Αυγούστου, της Παναγίας,

οι γονείς μου είχαν πάρει την απόφαση να επιστρέψουν στο χωριό,

και να φέρω μαζί τους το αυτοκίνητο και το τρακτέρ της οικογένειας.

Δεκαπέντε Αυγούστου;

Μα, μια μέρα πριν είχε εκδηλωθεί η δεύτερη φάση της εισβολής.

Σωστά.

Όμως κάποιοι έλεγαν ότι οι φασαρίες ήταν μακριά από το χωριό μας.

Θυμάμαι τη γιαγιά και τον παππού

να προσπαθούν με τις ώρες να τους αλλάξουν γνώμη.

Η γιαγιά μου είχε ένα πολύ άσχημο προαίσθημα.

Ακολούθησε ένας μεγάλος καυγάς.

Η μάνα μου είχε μια έντονη προσωπικότητα.

Θυμάμαι τη μάνα μου να φωνάζει,

"Το αυτοκίνητο και το τρακτέρ είναι σχεδόν καινούργια!

Ακόμα τα χρωστάμε στην τράπεζα.

Ποιος θα μας βοηθήσει να τα εξοφλήσουμε;"

Εμάς ποιος θα μας βοηθήσει να τα ξοφλήσουμε;

Αξίζει τον κόπο να διακινδυνέψετε τις ζωές σας,

για ένα παλιο-αυτοκίνητο κι ένα τρακτέρ;

Η μάνα μου όμως ήταν ανένδοτη.

Ήθελα να πάρει και κάποια αναμνηστικά από το σπίτι

που είχαν σημασία για αυτήν και φοβόταν ότι θα της τα κλέψουν.

Ο πατέρας σου τι στάση κράτησε σ' αυτόν τον καυγά.

Ο πατέρας μου στην αρχή ήταν διστακτικός.

Στο τέλος, όμως, πήρε το μέρος της γυναίκας του.

Εξάλλου το τρακτέρ το χρειαζόταν.

Ήταν η ζωή του. Όλη του τη ζωή καλλιεργούσε τη γη

και ως γεωργός,

ήθελε όταν κάποτε θα πεθάνει, να επιστρέψει ξανά στη γη.

Κι έτσι πήραν το ρίσκο και γύρισαν στο χωριό,

παρόλο που ήξεραν ότι η περιοχή ήταν γεμάτη με Τούρκους στρατιώτες.

Ναι.

Πήγαν μόνοι;

Ήθελαν να πάρουν μαζί τους εμένα και τον αδερφό μου για παρέα

στον δρόμο της επιστροφής.

Τόσο σίγουρη ήταν η μάνα μου ότι δεν θα μπορούσε να μας συμβεί τίποτα κακό.

Η γιαγιά μου, που είχε το άσχημο προαίσθημα,

είπε στη μάνα μου να μας αφήσει να προσέχουμε το βρέφος.

Τη μικρή Αναστασία.

Βασικά με αυτή τη δικαιολογία,

προσπάθησε να μας γλιτώσει από τον κίνδυνο που διαισθανόταν.

Εγώ έμεινα.

Ο αδερφός μου, όμως, δεν ήθελε να αποχωριστεί τη μάνα μας.

Ήταν πολύ συνδεδεμένοι οι δυο τους.

Θυμάμαι με τον αδερφό μου να της κρατά το χέρι

και να φωνάζει, "θέλω να πάω με τη μάμα μου".

Και τον πήραν.

Ήταν η τελευταία φορά που είδα τη μάνα μου,

τον πατέρα μου και τον αδερφό μου.

- Περάσατε καλά; -Ωραία ήταν.

Αυτός ο μικρός δεν έβαλε γλώσσα μέσα. Μας τρέλανε στις ρωτήσεις.

Θυμήθηκα πάρα πολλά πράγματα που νόμιζα ότι τα είχα ξεχάσει.

Που έχουν σχέση με το ξεκίνημα της φάρμας.

Έπρεπε να έχεις έρθει μαζί μας.

Δεν μπορώ να παίζω συνέχεια θέατρο μπροστά στο παιδί.

Ευτυχώς σας βρίσκω όλους εδώ. Θέλω να σας πω.

Πήγα στον γυναικολόγο

και περιμένω αγόρι.

-Κόρη μου, να είναι γερό και δυνατό. -Ευχαριστώ.

Καλότυχο, αγάπη μου, να σου ζήσει.

Όλα ανοιχτά και φωτεινά στον δρόμο του να είναι.

Αυτό το μωρό δεν φταίει σε τίποτα.

Λυπάμαι που θα έχει αυτόν για πατέρα.

Έμαθες τι ακριβώς απέγιναν οι γονείς και ο αδερφός σου;

Μετά από πολλά χρόνια έρευνας,

όπου είχα μιλήσει με εκατοντάδες μάρτυρες,

συγχωριανούς μας αλλά και Τουρκοκύπριους από τα κατεχόμενα,

έμαθα.

Σήμερα μετά από 50 χρόνια είμαι σίγουρος ότι ξέρω τα πάντα.

Είμαστε έτοιμοι να σε ακούσουμε.

Πήγαν στη Βασίλεια.

Πήραν ό,τι ήθελαν να πάρουν από το σπίτι

και ήταν έτοιμοι να επιστρέψουν πίσω μαζί με το αυτοκίνητο και το τρακτέρ.

Δυστυχώς καθυστέρησαν λίγο και δεν μπόρεσαν να φύγουν.

Αιχμαλωτίστηκαν μαζί με άλλους συγχωριανούς.

Ένας Τούρκος αξιωματικός έδωσε εντολές να μεταφέρουν

τα γυναικόπαιδα και τους άοπλους σε ασφαλή προορισμό.

Όντως οι υπόλοιποι επέστρεψαν ζωντανοί.

Μόνο η οικογένεια μου χάθηκε.

Πώς έγινε αυτό;

Ένας Τουρκοκύπριος που μιλούσε πολύ καλά τα Ελληνικά,

ο Μπαϊράμης,

τους έπεισε ότι θα ήταν πιο ασφαλείς αν τον ακολουθούσαν.

Τους είπε ότι ήξερε τους παππούδες μου

και ότι ήθελε να τους βοηθήσει.

-Δυστυχώς τον εμπιστεύτηκαν. -Γιατί λες δυστυχώς;

Διότι στην πρώτη φάση της εισβολής,

κάποιοι δικοί μας είχαν σφάξει την οικογένειά του.

Επτά πλάσματα.

Ανάμεσα τους δύο παιδάκια.

Μετά τα πέταξαν σ' ένα πηγάδι.

Ο Μπαϊράμης,

που είχε χάσει κάπως τα μυαλά του,

γύριζε μεθυσμένος.

Έψαχνε απλώς Ελληνοκύπριους να τους σφάξει,

για εκδίκηση.

Δυστυχώς ο κλήρος έπεσε στην οικογένεια μου.

Τους βασάνιζε τρεις μέρες.

Μετά τους σκότωσε και τους πέταξε σ' ένα πηγάδι.

Σε πηγάδι; Όπως ακριβώς έκαναν και στην οικογένεια του.

Μόλις το έμαθα, έψαξα και βρήκα το σπίτι του.

Ο ίδιος είχε πεθάνει.

Μου άνοιξε η γυναίκα του.

Στον τοίχο είδα μια φωτογραφία ενός άντρα

με παραστρατιωτική στολή και όπλο. Κατάλαβα πως ήταν ο Μπαϊράμης.

Ο φονιάς των γονιών μου.

Παρόλο που είχα καταφέρει μισό αιώνα μετά

να μάθω όλη την αλήθεια από αυτόπτες μάρτυρες,

ήθελα να ρωτήσω και τη γυναίκα του,

η οποία μιλούσε Ελληνικά.

Έτσι τη ρώτησα στα ίσια.

Γιατί ο Μπαϊράμης σκότωσε την οικογένεια μου;

-Σε τι του είχαν φταίξει; -Σου έδωσε απάντηση;

Όχι.

Με κοίταξε για λίγο και μετά γύρισε το βλέμμα της αλλού.

Στη φωτογραφία του άντρα της.

Και τώρα τι γίνεται, που γνωρίζεις την τοποθεσία

που βρίσκονται οι γονείς σου κι ο αδελφός σου;

Εδώ και λίγες εβδομάδες έχουν αρχίσει οι εκταφές στην περιοχή.

Πίστεψέ με,

ζω για τη στιγμή που θα φιλήσω τα λείψανα τους.

Καλώς τον.

Άργησα λίγο γιατί έπρεπε να στείλω κάτι email,

και δεν μπορώ να τα κάνω στις καφετέριες με τα τηλέφωνα.

Δώσε μου ένα λεπτό να τελειώσω κάτι και φύγαμε.

Ωραία.

-Σχετικά με τον Παύλο... -Να χαρείς ό,τι αγαπάς.

Δεν το κουκουλώνω,

αλλά δεν αντέχω άλλο σήμερα.

Ήμασταν μαζί, είχαμε πάει μια βόλτα. Καίγεται η ψυχή μου.

Η Χριστίνα, προσπαθεί και αυτή αλλά δεν τα καταφέρνει.

Σπάει.

Φοβάμαι ότι θα κάναμε και τη ζωή του Παύλου δύσκολη.

Μάλιστα. Άλλο θέμα.

Είδα τις προάλλες τον Μάικλ να τρώει με τη Σιμώνη στην Αγία Νάπα.

-Σοβαρά τώρα; -Ναι, σοβαρά.

Ένα τρυφερό τετ-α-τετ. Κάτι τρέχει με αυτούς.

-Δεν κουτσομπολεύω, το ξέρεις. -Το ξέρω.

Σκέφτηκα να σου το πω γιατί αυτό δυσκολεύει

το συγχωροχάρτι που θα έδινε ο Μάικλ στον Θοδωρή.

Ναι, βέβαια.

Ο Παύλος και η Δάφνη καίγονται να συμπαρασταθούν στη Μαριάννα.

Τα παιδιά μας είναι ενωμένα.

Η Χριστίνα, ο πατέρας κι εγώ είμαστε αρνητικοί.

Τι να λέμε τώρα...

-Φύγαμε; -Πάμε.

-Έλα Μαίρη. -Φεύγουμε με τη μάνα σου για Αθήνα.

-Και τι μου το λες; -Να ξέρεις.

Παραιτήθηκε από τη δουλειά. Δεν θα ξαναγυρίσει Λονδίνο.

Θα μείνει προσωρινά μαζί μου στην Αθήνα.

Κοίτα, επειδή μόλις μπήκα απ' τη δουλειά, είμαι κομμάτια.

Σε αφήνω. Καλό ταξίδι.

Τι σου είπε;

Τι θες να μου πει; Πάμε.

Τι θες εσύ εδώ;

Δώσε μου πέντε λεπτά, σε παρακαλώ, θέλω να μιλήσουμε.

Ούτε πέντε δευτερόλεπτα! Έξω!

-Περάστε, σας περίμενα. -Ευχαριστώ.

Καθίστε.

Ήθελα να βρεθούμε ιδιαιτέρως να σου πω κάποια πράγματα.

Αν το μάθαινε η κόρη μου και ο γαμπρός μου μπορεί να με μάλωναν.

Από μένα δεν θα μάθουν τίποτα.

Νιώθω την ανάγκη να σου εξομολογηθώ.

Να ξέρεις κάποια πράγματα, γιε μου.

Όλα αυτά τα χρόνια, η οικογένεια αναζητούσε το χαμένο μωρό.

Τα άλλα μου εγγόνια μεγάλωσαν με αυτή τη σκιά.

Κάθε γιορτή, κάθε γλέντι σημαδευόταν από την απουσία σου.

Η κόρη μου...

η μάνα σου...

πέθαινε κάθε μέρα για 50 χρόνια.

Όμως...

καμιά φοράει η μοίρα με το ένα χέρι σού δίνει

και με το άλλο σού παίρνει.

Τώρα που...

Τώρα που αναστήθηκε από την παρουσία σου,

πρέπει να γυρέψει το άλλο της αγόρι.

Κανένας γονιός δεν θα έπρεπε να ζει μια τέτοια στιγμή.

Θα σε χρειαστεί περισσότερο από κάθε άλλο.

Αν υπάρχει το ελάχιστο βάλσαμο στον πόνο της,

είναι η παρουσία σου.

Σε παρακαλώ, να πας κοντά της,

να της σταθείς.

Για αυτό ήθελα να σε δω, να σ' το ζητήσω σαν χάρη.

Σας το υπόσχομαι.

Θα το έκανα έτσι κι αλλιώς.

Αγάπη μου;

Αυτά είναι για σένα.

-Τι είναι; -Άνοιξε και θα δεις.

-Ωραίο; -Πολύ.

Έλα, άνοιξε κι αυτό.

Να τα βάλεις στον γάμο της Δάφνης και του Τεύκρου.

Πω πω, σε ευχαριστώ πολύ.

Όμως έδωσες τόσα λεφτά, δεν μας περισσεύουν.

Μην ανησυχείς, η Χριστίνα Σέκερη μού έδωσε ένα αξιοπρεπέστατο μπόνους

-για την πολύ καλή δουλειά που κάνω. -Μπράβο, αγάπη μου.

-Τόσες ώρες πού ήσουν; -Στη φάρμα ήμουνα.

Κινδύνεψε μια αγελάδα, έψαχνα να βρω τον Τεύκρο, δεν τον έβρισκα.

Είσαι ευχαριστημένη;

Πολύ.

Όταν είσαι έτσι μπορώ να έχω παράπονο;

-Σ' αγαπώ. -Εγώ περισσότερο.

Θα βγεις στη σύνταξη;

Εσύ είσαι εργασιομανής, θα τρελαθείς. Δεν κατάλαβα γιατί το κάνεις αυτό.

Γιατί δεν θέλω να γυρίσω πίσω. Τέλος.

Η δουλειά μου τελείωσε και το Λονδίνο μού τελείωσε και όλα.

Δεν καταλαβαίνεις, Μαίρη.

Αν μ' αρνηθεί ο γιος μου θα πεθάνω. Δεν έχω ζωή χωρίς τον Μάικλ.

Εδώ είναι το δώρο για τον γάμο της Δάφνης.

Τι αγόρασες;

Δεν ήξερα τι να πάρω και δεν έχω δει και το σπίτι του Τεύκρου.

Θα μείνουν εκεί και δεν ξέρω πώς είναι.

Πήρα όμως ένα πολύ όμορφο δώρο για την κουζίνα. Να σ' το δείξω;

Θ' ανοίξεις τώρα το πακέτο;

Όχι βέβαια! Το έβγαλα φωτογραφία πριν το αμπαλάρουν. Έλα, για δες.

Πολύ όμορφο.

Έπρεπε όμως να βάλουν τραπεζικό λογαριασμό στο προσκλητήριο.

Ποιο προσκλητήριο, Δημήτρη μου, δεν υπάρχει.

Κλειστός γάμος γίνεται, στα βιαστικά.

Μόνο οικογένεια, κάποια άτομα από τη φάρμα,

η Τασούλα που είναι κολλητή φίλη της Χριστίνας κι εμείς.

Μάλιστα.

-Καλά. Έλα, τελείωσε το μακιγιάζ σου. -Έχουμε χρόνο ακόμα.

Πώς κατάφεραν αυτοί οι άνθρωποι να γίνεται γάμος μέσα σε μία εβδομάδα;

Αυτό είναι θαύμα.

Αφού, βρε Δημήτρη μου, κλειστός γάμος είναι. Εμείς κι εμείς.

-Ο Παύλος το ζήτησε. -Μάλιστα.

Θέλει να το ζήσει, έτσι;

Λοιπόν, πάω να φορέσω τα παπούτσια μου και φύγαμε.

Μαριάννα;

-Θα το πετάξω αυτό το σκουλαρίκι! -Έλα, δώσ' το.

Την ονειρευόμουνα, κορίτσι μου, αυτή τη στιγμή.

Θυμάμαι πως μόλις πρωτοπερπάτησες,

έτρεξες κι αγκάλιασες το πόδι μου σφιχτά.

Από τότε η αγκαλιά σου ομόρφαινε την ζωή μου.

Κι όταν μεγάλωσες, εκείνος ο πρωινός καφές που πίναμε μαζί,

ήταν ο ωραιότερος της ημέρας.

Θα μου λείψει πολύ.

Θα έρχομαι να τον πίνουμε κάθε μέρα.

Παίρνεις τον καλύτερο άντρα του κόσμου.

Θα είστε μαζί, ενωμένοι σε όλα. Στα καλά και στα άσχημα.

Δεν θα είναι όλα ρόδινα κι εύκολα.

Μπορεί κάπου να χάσετε τον δρόμο,

αλλά θα τον βρείτε ξανά με πυξίδα την αγάπη και τον σεβασμό.

Σε αυτά να θεμελιώσετε τον γάμο σας.

-Παππού μου... -Συγγνώμη κόρη μου.

Αυτή τη μέρα θα τη γιορτάζαμε διαφορετικά

αν δεν ήταν η σκιά του Παύλου.

Σήμερα γάμος γίνεται

Σήμερα γάμος γίνεται

Σ' ωραίο περιβόλι

Σ' ωραίο περιβόλι

Ώρα καλή τζι ώρα χρυσή

Τζι ώρα ευλογημένη

Τούτ' η δουλειά π' αρκέψαμε

Να 'ναι στερεωμένη

Φωνάξτε τη μάνα της

Να έρθει να τη ζώσει

Και να τη βγάλει

Και να την παραδώσει

Φωνάξτε και τον κύρη της

Να έρθει να τη ζώσει

Και να της δώκει δυο φιλιά

Και να την καμαρώσει

Φωνάξτε και τον παππού

Να έρθει να τη ζώσει

Και να της δώσει την ευχή

Και να την καμαρώσει

Ως πόσο Μηλιά μου Οι καρκιές μας να πονούν

Ως πόσο τα στόματα του κόσμου Εννά λαλούν

Άηστο γινάτι τζαι έλα πέτο πέτο ναι

Πέτο για να σπάσουν ούλλοι Μες στο καφενέ

Να μεν έσιης ποτούντα πιον Νασιεις που μένα τζαι γλεπιόν

Τζαι εννά περάσουμε ζωή Με αγάπη τζαι αναπαή

Κόρη Μηλιά Κόρη Mηλιά να κάμνεις καϊρέττι

Θέλω λαούτα τζαι φκιολιά Γάμους τζαι ζιαφέττι

Να μεν αρκείς, να μεν αρκώ Τζαι εννά αναγύρω το χωρκό

Έτζαι σηκώννει υπομονή Να παντρευτούμε τζαι κανεί

Να μεν αρκείς, να μεν αρκώ Τζαι εννά αναγύρω το χωρκό

Έτζαι σηκώννει υπομονή Να παντρευτούμε τζαι κανεί

-Να την προσέχεις σαν τα μάτια σου. -Πάντα.

Μπράβο!

Άγριος ποταμός που τον λένε πόθο

Πια με πλημυρίζει

Θάνατος αργός μ' απειλεί, το νιώθω

Μα δεν με φοβίζει

Κι όταν μιλάει λογική

Δεν την πιστεύω

Στην απειλή σου έχω αφεθεί

Να κινδυνεύω

Στον έρωτα σου έχω χαθεί

Και κινδυνεύω

Κάθε ναυαγός σε στεριά ελπίζει

Μα νερό αγκαλιάζει

Κάπου ζωντανός πως θα βγει νομίζει

Όσο κι αν βουλιάζει

Κι αν το θελήσεις να σωθώ Θα επιζήσω

Κι αν με τραβήξεις στον βυθό Θα ακολουθήσω

Στον έρωτα σου να χαθώ Κι ας μην γυρίσω

Στον έρωτα σου να χαθώ Κι ας μην γυρίσω

Σ' άγριο ποταμό να ριχτώ διαλέγω

Το διακινδυνεύω

Πού είναι ο Τεύκρος και η Δάφνη; Γιατί δεν θα κοιμηθούν εδώ;

Γιατί πρέπει να μείνουν μόνοι τους απόψε.

-θα με αγαπάνε; -Σ' αγαπάνε πάντα αγάπη μου.

Τότε πού είναι;

Έχεις ακούσει για το γαμήλιο ταξίδι σε κάποιο παραμύθι;

Όχι. Τι είναι;

Αμέσως μόλις παντρευτεί ένα ζευγάρι,

πρέπει να πάει κάπου μόνο του έστω για δυο-τρεις μέρες.

-Έτσι κι ο Τεύκρος και η Δάφνη. -Κι εγώ θέλω να είμαι μαζί τους.

Δεν γίνεται αγάπη μου να πας μαζί τους, έτσι είναι τα έθιμα.

Βλακείες έθιμα!

- Βλακείες έθιμα; -Ναι.

Όλα τα έθιμα, έτσι;

Τα πάντα όλα.

-Σε λατρεύω. -Κι εγώ.

-Αγάπη μου; -Τι;

Κακώς κλείσαμε δωμάτιο για δύο βράδια.

Γιατί;

Γιατί ο Μάριος δεν θα μπορεί να το καταλάβει.

Θα μας ζητάει, θα νομίζει ότι τον εγκαταλείψαμε.

Νομίζω πως δεν χρειάζεται να μείνουμε παραπάνω από ένα βράδυ εδώ.

Να γυρίσουμε κοντά του αύριο.

Σ' ευχαριστώ.

Σ' ευχαριστώ.

-Τελείωσε το γλέντι; -Ναι.

Και; Περάσατε καλά;

Εγώ προσωπικά; Χάλια.

Δεν μου άρεσε που ήμουνα μόνη μου.

Και γενικά,

δεν μου αρέσει όπως έχουν εξελιχθεί τα πράγματα.

Δεν είναι κατάσταση αυτή να με έχετε κομμένη στα δύο.

Εγώ φταίω.

-Εγώ αυτό για όλα. -Το ξέρω, όλοι φταίτε εκτός από μένα.

Και βρίσκομαι στη μέση χωρίς να φταίω σε τίποτα.

Νιώθω ότι περπατάω σε τεντωμένο σκοινί.

Τα νεύρα μου έχουν σπάσει και είμαι και έγκυος.

Αντί να είμαι ήρεμη, και χαρούμενη, και χαλαρή,

είμαι συνέχεια στην τσίτα. Δεν μπορώ άλλο!

Δεν μπορώ, ρε Θοδωρή.

Κουραστική μέρα αλλά όμορφη.

Παντρέψαμε το στερνοπούλι μας.

-Ας είναι ευτυχισμένη. -Γιατί να μην είναι;

Καλό παιδί ο Τεύκρος, την αγαπάει, είναι συγκροτημένος,

-την κοιτάει στα μάτια. -Κι αυτή τον αγαπάει.

Διαφορετικά δεν θα τον παντρευόταν.

Από μικρή είχε πολύ ψηλά την ανεξαρτησία της.

Αυτό το έχει πάρει από σένα.

Και από σένα έχει πάρει αυτό το αίσθημα δικαίου.

Και κάτι πολύ πιο σημαντικό για μία σχέση.

Δεν παίζει ποτέ παιχνίδια, δεν έχει ποτέ δεύτερη σκέψεις.

Και έχει μια κρυμμένη δύναμη,

που δεν την καταλαβαίνεις με το πρώτο.

Ο Μάικλ...

-πόσο χάρηκα που ήρθε. -Κι εγώ.

Προσπαθεί να ενταχθεί στην οικογένεια.

Και έχει έρθει και πολύ κοντά με τον Παύλο.

Τον είδες...

πώς απολάμβανε τη διαδικασία;

Τον γάμο, το κέφι, το γλέντι.

Ρουφάει τη ζωή.

-Αλλιώς... -Το παρατήρησα κι εγώ.

Αλλά το βρίσκω πολύ εγωιστικό να σκεφτόμαστε τον εαυτό μας

πιο πολύ από αυτό που ζει ο ίδιος ο Παύλος.

-Θα χάσει το μυαλό του, Χριστίνα μου. -Το ξέρω, Ανδρέα.

Γιατί Θεέ μου, γιατί; Γιατί;

Είναι μόνο 40 χρονών, γιατί;

Έχει τόσα πολλά να ζήσει.

Να προσφέρει, να χαρεί...

-Είσαι χαρούμενος; -Πολύ.

Έβλεπα τη Δάφνη μου νύφη σήμερα και θυμόμουν τον δικό μας γάμο.

Όταν βγήκες από τ' αυτοκίνητο και μου έκοψες την ανάσα.

Δεν ξέρεις πόσο τρακ είχα.

Νόμιζα θα πέσω κάτω. Μέχρι να φτάσω σε σένα είχα καταρρεύσει.

Σε λατρεύω.

Εγώ σε λατρεύω πιο πολύ.

Στεναχωριέμαι για τη Μαριάννα, ρε γαμώτο.

Ήταν χάλια στον γάμο και προσπάθησε να το κρύψει.

Σου είπα πόσο όμορφη ήσουν σήμερα;

Θοδωρή; Νυστάζω.

Αύριο Ολυμπία.

Σήμερα φεύγω για Αθήνα. Αύριο θα γυρίσω μέσα στη μέρα.

Δηλαδή η συνέντευξη κανονικά, δεν αναβάλλω κάτι;

Εννοείται πως δεν αναβάλλεις τίποτα.

- Εντάξει, καλό ταξίδι. - Ευχαριστώ.

-Να σου βάλω γαλοπούλα; -Όχι.

-Τι όχι, τι θα φας; -Δεν θέλω.

-Άντε, φάε το αυγό σου. -Όχι!

Τι;

Όταν με κοιτάς με αυτό το βλέμμα,

είναι σαν να μου λες χίλια πράγματα χωρίς να μιλάς.

Ναι, αλλά εσύ πάντα ξέρεις τι θέλω να πω.

Κράτα αυτή τη στιγμή για πάντα, σε παρακαλώ πολύ.

Νομίζω ότι θα κατεβεί η Δάφνη να φάει μαζί μας.

Παρόλο που έμενε στον Τεύκρο όσο δεν είχαν παντρευτεί,

δεν είχα συνειδητοποιήσει ο έφυγε.

Ξέχνα τα αυτά, από δω και πέρα θα είμαστε τα τρία μας όπως παλιά.

Θα το αντέξω.

Με τα τρεχάματα και τις προετοιμασίες του γάμου όλη τη βδομάδα,

ξέχασα να σου πω Χριστίνα μου κάτι που μου είπε ο Δημήτρης για τον Μάικλ.

Για τον Μάικλ; Τι έγινε;

Μάλλον είναι ζευγάρι με τη Σιμώνη. Τους είδε σε ένα τρυφερό τετ-α-τετ.

Πώς βρέθηκαν μαζί αυτοί οι δύο, αφού ήταν κατηγορούμενος

-στον φόνο της αδερφής της. -Ό,τι ξέρεις, ξέρω.

Δεν ήξερε λεπτομέρειες ο Δημήτρης.

Παντρεμένη γυναίκα δεν ντρέπεται;

-Μήπως είναι στα χωρίσματα. -Δεν έχω ιδέα.

Να ρωτήσουμε τον Μάικλ.

Όχι, δεν θα τον ρωτήσουμε τίποτα. Αν θέλει ο ίδιος θα μας το πει.

Δεν θα χωθούμε στα προσωπικά του.

Εγώ πάντα τον σκέφτομαι πως τ' άλλα μου εγγόνια.

Έχετε δίκιο.

Πρέπει να είμαστε διακριτικοί.

Τι έχεις;

Η Μαριάννα τις τελευταίες μέρες δεν είναι ίδια.

-Δηλαδή; -Είναι ψυχρή.

Δεν ξέρω αν μ' έχει συγχωρέσει πραγματικά

ή αν όλα αυτά που έχει στο μυαλό της τώρα έρχονται στην επιφάνεια.

Τρελάθηκες; Αυτή σκίστηκε για σένα.

Έτρεχε στον δικηγόρο πρωί, μεσημέρι, βράδυ.

Καμιά φορά οι άνθρωποι νομίζουμε ότι έχουμε ξεπεράσει κάτι,

αλλά τελικά δεν είναι έτσι.

-Τώρα τα πιστεύεις αυτά που λες; -Ναι, ρε Κλεάνθη, τα πιστεύω.

Μπορεί η συγκίνηση που έμεινε έγκυος μετά από τόσες προσπάθειες

να την έκανε να πιστέψει πως έχει τη δύναμη να με συγχωρέσει.

Αλλά τελικά να μην είναι έτσι.

Ο Παύλος.

-Καλώς το παλικάρι μου. -Γεια σας.

-Είπες ότι ήθελες να με δεις. -Ναι.

Και με την ευκαιρία ποτιζόμαστε κι εμείς οι γλάστρες.

Δεν με πειράζει που είστε και τρεις εδώ, καλύτερα έτσι.

Μάμα...

θέλω να σου ζητήσω μια χάρη και να σε παροτρύνω σε κάτι

και δεν θέλω να μου τ' αρνηθείς, σε παρακαλώ πολύ.

-Περίεργα μας τα λες. -Άσ' τον να μιλήσει.

Πες, Παύλο.

Πες μας.

Θέλω να μπεις στην ομάδα.

Θα συμμετέχεις στις ανασκαφές.

Ξέρεις ότι είμαι σχεδόν βέβαιος

ότι βρίσκομαι πολύ κοντά στην ανακάλυψη του ιερού του Διονύσου.

Η κάνθαροι και κύλικες που έχουν βρεθεί στην ανασκαφή αυτό υποδηλώνουν.

Θέλω να παρακολουθείς κι εσύ το έργο μου.

Ν' ασκήσεις πίεση όπου χρειαστεί.

Αν κολλήσουν κάπου γραφειοκρατικά.

Θέλω να εκπληρωθεί το μεγάλο μου όνειρο.

Τα παιδιά είναι η συνέχεια των γονιών, Παύλο.

-Δεν πάει ποτέ ανάποδα. -Εμείς θα το πάμε.

Δεν θέλω να μείνει το όνειρο μου μισό.

Μόνο που το σκέφτομαι, τρελαίνομαι.

Η μητέρα σου δεν έχει ασκήσει ποτέ το επάγγελμα.

Το σπούδασε, όμως, παρ' όλες τις αντιρρήσεις της.

Θυμόσαστε τότε;

Αχ, σαν ψέματα μου φαίνεται ότι τελείωσες με τις σπουδές σου.

Ότι είσαι πια δικηγόρος και δεν χρειάζεται να ξαναπάς Λονδίνο.

Τα καταφέραμε μωρό μου.

Ο Ανδρέας πήρε τον δρόμο του. Καιρός να πάρεις κι εσύ τον δικό σου.

Τι εννοείς, μπαμπά;

Να πας στην Αθήνα να σπουδάσεις Αρχαιολογία.

Ήταν το όνειρό σου πριν γκρεμιστούν τα πάντα με την εισβολή.

Ναι, ήταν μεγάλη μου αγάπη, αλλά από τότε άλλαξαν πολλά.

Έκτισα μια επιχείρηση, τη φάρμα, από το μηδέν.

Με τη βοήθεια σου, πατέρα, πάντα,

αλλά εγώ ήμουν η ψυχή όλης της δουλειάς.

Δεν το αρνήθηκα πότε, αλλά τι θες να πεις τώρα με αυτό;

Δούλευα 24 ώρες το 24ωρο, έτρεξα να βρω χρηματοδότηση,

έβγαλα κάλλους και πονούσε το κορμί μου απ' την καθημερινή κούραση,

ίδρωσα κι έφτυσα αίμα για να σταθεί στα πόδια της φάρμα.

Κατάφερα να ξεχρεώσουμε και να μας αφήνει κέρδος. Πώς;

Πώς να αφήσω το αποτέλεσμα όλου αυτού του κόπο;

Θα τ' αφήσεις πού, Χριστίνα; Σε ξένα χέρια;

Εσύ η ίδια το είπες, η φάρμα τα πάει μια χαρά.

Έχεις υποχρέωση απέναντι στον εαυτό σου να πας να σπουδάσεις.

Εγώ δεν θα αφήσω να πάνε χαμένα ούτε το μυαλό σου ούτε οι ικανότητες σου.

Συμφωνώ απόλυτα με τον πατέρα σου.

Ξέρω πολύ καλά πόσο κρυφό μαράζι έχεις στην αρχαιολογία.

Ποτέ δεν εγκατέλειψες στ' αλήθεια αυτό το όνειρο.

Και ήρθε η ώρα να το πραγματοποιήσεις. Θα φύγεις για Αθήνα.

Χριστίνα μου, ο Παύλος περιμένει μια απάντηση από σένα.

Έλα κόρη μου, θα του κάνεις τη χάρη.

Εντάξει, Παύλο μου.

Θα γίνει ό,τι θέλεις εσύ, γιε μου.

-Εντάξει όλα; -Ναι. Το διαβατήριο σου.

-Μας έγδαρε ο ηλίθιος. -Ναι, αυτό μάς μάρανε τώρα.

Είναι όπως τα συμφωνήσαμε; Είμαστε και οι δυο από Θεσσαλονίκη.

Άσ' το, θα το τσεκάρω εγώ στη διαδρομή.

-Η Σιμώνη ξέρει; -Τίποτα δεν ξέρει.

Και δεν πρόκειται να μάθει τίποτα αν δεν σιγουρευτώ πως είμαι ασφαλής.

Θα ενημερώσω όποιον χρειάζεται από την Βραζιλία.

Πάμε;

-Πώς είσαι; -Δεν θα σου πω ψέματα. Χάλια.

-Να σου βάλω κάτι να πιείς; -Ναι.

-Ευχαριστώ. -Λοιπόν.

Τι έχει συμβεί; Πού βρισκόμαστε;

Γίνονται έρευνες, για αυτό του έχει απαγορευτεί και η έξοδος από τη χώρα.

Έχουν βρει πάρα πολλά στοιχεία για την κατάχρηση,

και όπως σου είπα, μου το έχει παραδεχτεί και ο ίδιος.

Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά και τα παιδιά είναι τρελαμένα.

Είναι και σε δύσκολη ηλικία.

Εσύ πώς είσαι;

Εντάξει, στην αρχή το σοκ ήταν πολύ μεγάλο.

Μετά συνήλθα κάπως και έχω πάρει κάποιες αποφάσεις.

Πες μου.

Μίλα μου.

Δεν με σηκώνει άλλο το κλίμα στην Ελλάδα και σκέφτομαι να φύγω.

Θέλω να γυρίσω μόνιμα στον τόπο μου, στην Κύπρο.

Και εννοείται ότι θα πάρω διαζύγιο.

Ήπια το ποτήρι το πικρό

Και ήπια τη ζωή μου

Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε

Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί

Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε

Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά να μοιραστούν

Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν

Ρίζες να κοπούν

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.