All language subtitles for Famagusta +Ü01+Ľ18

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic Download
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian Download
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

-Η Δάφνη πού είναι; -Ήθελε να μείνει λίγο μόνη της.

Πώς είναι;

Κοιμάται.

Έλα μαζί μου.

Πρέπει να φύγω. Πάρτε με τηλέφωνο μόλις υπάρξει νέο.

Ναι, μην ανησυχείς.

- Ευχαριστώ. - Γεια.

Πόσο καιρό το ξέρεις; Μην διανοηθείς να μου πεις κι άλλα ψέματα!

- Σε παρακαλώ, πάμε... - Σε ξαναρωτάω,

πόσο καιρό το ξέρεις;

- Δεν είναι ούτε ο τόπος... - Μην προσπαθείς να το αρνηθείς,

το κατάλαβα απ' τις αντιδράσεις σου!

Είμαι η μάνα του!

Είμαι η μάνα του και μ' άφησες τόσο καιρό απ' έξω;

Φύγε από μπροστά μου, δεν θέλω να σε βλέπω!

Δεν πρόκειται να στο συγχωρήσω ποτέ! Ποτέ!

Φύγε από μπροστά μου, φύγε, δεν θέλω να σε βλέπω!

Κι όταν ξυπνώ θυμάμαι

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ

Αχ, θυμάμαι

Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ

Σ' έχουν αυτοί, μα σ' έχω εγώ

Κι αν η μισή ακόμα ζω

Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν τη ψυχή

Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί

Το 'κανα χρυσό

Για να στο χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ

Σε θυμάμαι

Λοιπόν, ο Μακάριος επέστρεψε στην Κύπρο.

-Αύριο θα βγάλει λόγο στην Αρχιεπισκοπή. -Πάμε να τον δούμε;

Ναι, εννοείται.

Σιγά μην πάω να τον υποδεχτώ. Εγώ δεν θα 'ρθω.

Να μην έρθεις.

Εσύ, κι όσοι κουβαλάτε τα ίδια μυαλά, να μην έρθετε.

Δεν θα τσακωθώ πάλι μαζί σου για το ίδιο θέμα.

Δηλαδή ο Μακάριος και ο Κληρίδης ακολουθούνε κοινή γραμμή;

Οι πηγές μου από τη δουλειά λένε ότι ο Μακάριος,

πριν φύγει για την Κύπρο ήρθε στο Λονδίνο,

και είχε συνομιλίες με τον Κληρίδη, σχετικά με τη γραμμή που θα τηρήσουν

στις συνομιλίες εδώ.

Μάλιστα, ας ελπίσουμε να δούμε κάτι καλό.

Μάικλ, πες γεια.

Έ-έ-έρχεται!

Ο λαός απαιτεί, τον Μακάριο να δει!

Ακούτε έξω το πλήθος, Μακαριότατε; Φωνάζουν και ζητάνε να σας δουν!

Κι εγώ αυτό ακριβώς επιθυμώ.

Τέτοια συγκέντρωση δεν έχει ξαναγίνει στην Κύπρο.

Μακαριότατε, επιτρέψτε μου να σας πω, αυτό είναι υπερβολή. Κι άλλο τσιγάρο;

Είναι ιδιάζουσες οι συνθήκες,

οπότε και κάποια υπερβολή μπορεί να δικαιολογηθεί.

-Ματαιοπονείς. -Το ξέρω, αλλά πρέπει να το πω.

Ησυχάστε, αύριο θα το κόψω, έχετε δίκιο.

Πόσες φορές το 'χεις ακούσει αυτό, πες μου; Άπειρες.

Με φάγατε... Ορίστε, το κόβω.

Πάμε, ας μην αφήσουμε τον κόσμο να περιμένει άλλο.

Μετά των νεκρών ελογίσθην.

Και ιδού εν ζωή ευρίσκομαι.

Ευχαριστώ Κύριω τω Θεώ μου εώς υπάρχω,

ότι ερρύσατό με εκ των θηρευόντων την ζωήν μου.

Ποικίλα και αλληλοσυγκρουόμενα είναι τα αισθήματα,

τα οποία την στιγμήν αυτήν πλημμυρίζουν την ψυχήν μου.

Χαίρω, διότι επανήλθον εις την Κύπρον,

αλλά και θλίβομαι

διότι η Κύπρος δεν η ωραία και ευημερούσα νήσος,

η οποία υπήρξε προ του θλιβερού πραξικοπήματος

της 15ης Ιουλίου.

Κατέστη τόπος ερειπίων.

Θλίβομαι,

διότι από την σημερινήν συγκέντρωσιν

πολλοί είναι οι απόντες.

Απουσιάζουν χιλιάδες,

διότι χιλιάδες είναι οι νεκροί, οι αγνοούμενοι,

και οι κρατούμενοι ως όμηροι.

Αποτίω φόρον τιμής εις την μνήμην των νεκρών μας,

και καταθέτω επί των τάφων των άνθη και μυρσίνας,

σύμβολα της αγάπης και του πένθους μας.

Επί επταετίαν κατεδυνάστευεν η χούντα τον ελληνικόν λαόν.

Αλλά και εις την Κύπρον επεξέτεινε πλοκάμους,

έσπειρε ζιζάνια,

και έγινε αιτία διχασμού και αναστατώσεως.

Διά την πτώσιν, όμως, της χούντας και την αποκατάστασιν της δημοκρατίας

το τίμημα ήτο πολύ βαρύ,

και το επλήρωσεν η Κύπρος.

Διά της κυπριακής θυσίας

ανεστηλώθη εις την Ελλάδα το εκριζωθέν υπό της χούντας

δένδρον της δημοκρατίας και της ελευθερίας.

Και το γεγονός τούτο

ας είναι εις την συμφοράν μας μία ανακούφισις.

Σκούπισε τα μάτια σου, σε παρακαλώ.

Σε παρακαλώ.

Θα μπει το παιδί, θα σε δει έτσι και θα αναρωτηθεί.

Αχ, ο Θεός είναι μεγάλος. Κάνε κουράγιο, σε παρακαλώ.

Ο Παύλος...

Ο Παύλος μου...

Δεν το χωράει το μυαλό μου.

Δεν είναι δυνατόν να είναι αλήθεια,

είναι τόσο άδικο. Τόσο άδικο!

Πήρατε μια δεύτερη γνώμη; Μιλήσατε με κάποιον άλλο γιατρός

Το ψάχνει ο Αντρέας και η Χριστίνα.

Θα τον πάμε στο εξωτερικό.

Πρέπει να κάνουμε τα πάντα.

Παππού, ο Μαξ ζητάει λιχουδιά, να του δώσουμε;

Έλα, πάμε μαζί να του δώσουμε.

Ξέρω ότι έχετε αναστατωθεί και σας καταλαβαίνω απόλυτα.

Όλοι λένε ότι ο μπαμπάς θα πάει φυλακή επειδή έκλεψε λεφτά.

Το είπε και η τηλεόραση. Ο μπαμπάς λέει ότι είναι ψέματα.

Ακούστε με λίγο. Ο μπαμπάς δεν έχει κάνει τίποτα κακό.

Κι αυτή τη στιγμή χρειάζεται τη στήριξη και τη βοήθειά μας,

και θα 'μαστε όλοι μαζί σ' αυτό.

Λοιπόν, έρχομαι με την πρώτη πτήση στην Αθήνα, εντάξει;

Εντάξει.

Γιατί να παραιτηθεί ο Παύλος απ' την ανασκαφή; Γιατί;

Μου είπε για προσωπικούς του λόγους.

Πώς του ήρθε του Παύλου να πουλήσει το διαμέρισμα στο Λονδίνο;

Επιπολαιότητες. Για αυτό πήγε ο Αντρέας από κοντά.

Ο Παύλος ήρθε απ' το γραφείο.

-Η Ιφιγένεια από χτες μένει εκεί. -Τι;

Τα ξαναβρήκανε και θέλει να κάνω κινήσεις να πάρει την επιμέλεια.

Σόρι, δεν μπορούσα να σε πάρω νωρίτερα.

Είμαι αεροδρόμιο, πετάω για Αθήνα.

Έσκασε το σκάνδαλο και τα παιδιά είναι πολύ αναστατωμένα.

Θα σε πάρω μόλις μπορέσω, εντάξει;

- Καλό ταξίδι, να προσέχεις. Σ' αγαπώ. - Κι εγώ.

Τεύκρο, θέλω να με πας στα προβατάκια

που γεννήθηκαν τώρα.

Να χαρείς, πήγαινέ τον μια βόλτα.

Έλα, μεγάλε, φύγαμε.

Παίζουμε θέατρο για να μην καταλάβει τίποτα ο Αντρίκος.

Θεέ μου, τι ήταν αυτό που μας βρήκε;

Σ' άκουσα πολύ αναστατωμένο,

για αυτό έφυγα πολύ γρήγορα απ' το νοσοκομείο.

Παππού;

Αν μάθει το παιδί, θα καταρρακωθεί.

Εντάξει.

Θα κάνω την καρδιά μου πέτρα μπροστά του.

Πόσο σοβαρά είναι το αγόρι μας;

Πολύ. Αλλά δεν θα μείνει στο νοσοκομείο.

Δεν ξέρω τι συμβαίνει, παππού.

Η μαμά θα πάει να βρει την Νάντια.

Ήξερε κι αυτή;

Όλοι ξέρανε εκτός από μας;

Νομίζω, ναι.

Γιατί ήρθες; Σου είπα δεν θέλω να σε ξαναδώ μπροστά μου.

Γιατί το κάνεις πιο δύσκολο; Τι δεν καταλαβαίνεις;

Θες ακόμα και τώρα να περάσει το δικό σου;

Σε παρακαλώ, άσε με δυο λεπτά να σου εξηγήσω.

Να μου εξηγήσεις τι; Μου στέρησες τη ζωή μου.

Είχα αδέρφια που δεν γνώρισα ποτέ,

δυο γονείς που αγωνιούσαν για μένα,

βρήκα έναν αδερφό και τον χάνω πριν τον γνωρίσω.

Σε παρακαλώ, άκουσέ με.

Παγιδεύτηκα στα συναισθήματά μου. Σ' αγαπούσα πάρα πολύ.

Δεν γινόταν να σε χάσω.

Δεν γινότανε, θα ήταν σαν να μου ξερίζωναν την καρδιά.

Σκέφτηκες μόνο τον εαυτό σου. Φύγε.

Συγγνώμη, μάμμα.

- Συγγνώμη. - Μην μιλάς, αγόρι μου.

Κλείσε τα ματάκια σου.

Ξεκουράσου, μωρό μου.

Ξεκουράσου.

Κλείσε τα ματάκια σου, αγάπη μου.

Αγόρι μου.

Μωρό μου.

Πώς δεν είχε καταλάβει κανείς ότι είναι άρρωστος;

Δεν ξέρω, Θοδωρή. Μόνο ο μπαμπάς,

που απ' όσο κατάλαβα το έμαθε από τον ίδιο.

Θέλω να πάω να τον δω.

Να πας. Δεν μπορεί να στο απαγορεύσει κανείς αυτό.

Δεν μπορώ να πιστέψω ότι τον χάνουμε.

Πώς θα φύγει ο Παύλος;

- Σώπα... - Ο Παύλος μου, καταλαβαίνεις;

Δεν γίνεται να μην υπάρχει θεραπεία, αποκλείεται.

Το εξιτήριο θα είναι έτοιμο σε πολύ λίγο.

Μάμμα, μας αφήνεις λίγο;

Ναι, αγάπη μου.

Μα συγγνώμη, δεν σας άφησα καθόλου μόνους.

Πώς είσαι, αγάπη μου;

Λίγο ζαλισμένος είμαι.

-Δεν ήθελα να γίνει έτσι. -Το ξέρω.

Η μάμμα μου το έμαθε με τον χειρότερο τρόπο.

Την τρόμαξα πολύ, ρε γαμώτο.

Εντάξει, η αλήθεια είναι, τσακωθήκαν έντονα με τον μπαμπά σου πιο πριν.

Θα της μιλήσω.

-Ταράχτηκες πολύ, ε; -Και ταράχτηκα...

στεναχωρήθηκα...

νέος άνθρωπος.

Κι είμαι μπερδεμένος, δεν ξέρω τι νιώθω, τι...

τι πρέπει να κάνω, αν μπορώ να βοηθήσω,

-με ποιο τρόπο... -Είναι λογικό, σε νιώθω απόλυτα.

Είναι και κάτι άλλο που πρέπει να μάθεις.

Αυτός αποφυλακίστηκε.

-Το ξέρω. -Και;

Τι θα κάνεις; Εννοώ πώς σκέφτεσαι να χειριστείς την κατάσταση;

Δεν ξέρω, τι να κάνω δηλαδή;

Είναι γαμπρός της οικογένειας. Αυτό από μόνο του είναι μπέρδεμα.

Δεν με απασχολεί αυτή τη στιγμή αυτό το θέμα.

Γιώργο, σε παρακαλώ πάρα πολύ.

Πες μου την αλήθεια. Σε κατηγορούν για πολύ σοβαρά πράγματα,

-τα παιδιά έχουν αναστατωθεί. -Είναι όλα ψέματα.

Τόσα χρόνια, και ως επιστήμονας, και ως άνθρωπος, έχω προσφέρει τόσα πολλά.

Και τι κατάλαβα, ε; Τι κέρδισα;

Βρέθηκα μπλεγμένος άδικα, εγώ αυτό ξέρω.

Τι έχουν βρει και σε κατηγορούν; Λένε υπάρχουν στοιχεία...

-Τίποτα δεν υπάρχει! -Μην φωνάζεις, σε παρακαλώ.

Είμαι αθώος.

Δεν με πιστεύεις;

- Σε πιστεύω. - Δεν με πιστεύεις.

Γιώργο, σε πιστεύω. Φυσικά και σε πιστεύω.

Δεν θα έκανες ποτέ κάτι τέτοιο εσύ. Σε πιστεύω.

Ναι;

Όχι, δεν θέλουμε να μιλήσουμε.

Δεν θέλουμε να δώσουμε συνέντευξη.

Γιατί δεν το επιθυμούμε.

Καληνύχτα.

Πόσες συνεντεύξεις σου ζήτησαν; Πού το έμαθαν;

Όλα τα μαθαίνουν αυτοί. Η Αντρούλα το 'χει πει σ' όλη τη γειτονιά.

Κι εμένα μου ζήτησαν συνέντευξη. Με πίεσαν πολύ.

Τι θα γίνει;

Δεν γίνεται, πρέπει να κάνουμε κάτι.

Δεν γίνεται να παραδώσουμε έτσι, αμαχητί.

Η Νάντια λέει...

Δεν με ενδιαφέρει τι λέει η Νάντια!

Της μίλησα!

Θα μιλήσω και σ' άλλους δέκα γιατρούς αν χρειαστεί!

Εντάξει, θα το κάνουμε. Εννοείται, θα το κάνουμε.

Εσένα δεν πρόκειται να σε συγχωρήσω ποτέ.

Η υγεία του μπορεί να χειροτέρευε. Μπορεί και να πέθαινε.

Τι θα μου έλεγες τότε; Ότι δεν ήξερες;

Γιατί; Γιατί; Γιατί; Γιατί όλα αυτά τα ψέματα;

Νομίζεις πως για μένα ήταν εύκολο;

Ήταν εύκολο να το κουβαλάω μόνος μου; Ε;

Τα βράδια δεν κοιμάμαι, και τις μέρες κυκλοφορώ σαν φάντασμα,

με την αρρώστια του Παύλου να με καταδιώκει!

Κι εγώ τι είμαι; Τον γιο μου αφορά.

Τον γιο μου.

Το παιδί μου. Εγώ τι είμαι; Εγώ τι είμαι;

-Τι είμαι εγώ; Μια ξένη; -Ο Παύλος το απαίτησε!

Για να μην σε στενοχωρήσει! Τουλάχιστον όχι ακόμα!

Δεν είναι δικαιολογία αυτό.

Εσύ έπρεπε να μου το πεις!

Πότε είχαμε μυστικά μεταξύ μας; Πότε κρύψαμε κάτι ο ένας απ' τον άλλο;

Σου εξήγησα!

Ναι; Ναι, ο ίδιος.

Όχι, δεν δίνουμε συνεντεύξεις.

Ναι, γεια σας.

Ηρέμησε, σε παρακαλώ. Ηρέμησε, ηρέμησε!

-Μας περιμένουν δύσκολες μέρες. -Είμαι τόσο θυμωμένη!

Το καταλαβαίνεις;

Γιατί στον Παύλο; Γιατί; Γιατί στον Παύλο;

Φύγε!

Κυρίες και κύριοι, αίσιο τέλος είχε μια ανθρώπινη ιστορία στην Κύπρο.

Το μεγάλο δράμα μιας από τις πολλές Κυπριακές οικογένειες,

που είχαν ή και εξακολουθούν να έχουν αγνοουμένους

από την εποχή της Τουρκικής εισβολής, είχε μετά από 50 χρόνια ευτυχή κατάληξη.

Ένας άντρας, 50 ετών σήμερα, αναγνωρίστηκε ως το μωρό

που η μητέρα του έχασε κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών της Αμμοχώστου

από τους Τούρκους του Αττίλα.

Η αναγνώριση έγινε εντελώς τυχαία από ένα σημάδι στο δέρμα του άντρα

το οποίο φέρουν κληρονομικά ορισμένα άρρενα μέλη της οικογένειας.

Σε όποιον σας πει κάτι για τον μπαμπά,

θα του λέτε ότι ο μπαμπάς αποκλείεται να έχει κάνει όσα τον κατηγορούν.

Κι ότι έχει κινδυνέψει πάρα πολλές φορές

να χάσει τη ζωή του στις ανθρωπιστικές αποστολές που πηγαίνει.

Είναι ιδεολόγος, όχι κλέφτης.

Στο σχολείο μας κοιτάζουν όλοι περίεργα.

Το είπαν και στις ειδήσεις ξανά πριν λίγο.

Λοιπόν, δεν έχετε κανέναν λόγο να ντρέπεστε. Ο μπαμπάς μαζί με τους δικηγόρους του,

θα καταφέρουν να αποδείξουν ότι είναι αθώος. Εντάξει;

- Ναι. - Κωνσταντίνα;

- Ναι. - Ωραία.

Ορίστε.

Θέλω να ξέρετε ότι μαζί θα το αντιμετωπίσουμε αυτό, ε;

- Ναι; Ωραία. - Ναι.

- Παύλο! - Παύλο!

Τι έγινε; Τι έπαθε; Παναγία μου!

- Παύλο! - Μαμά;

-Πήγατε στον γυναικολόγο; -Από 'κει ερχόμαστε.

Πείτε μου, τι έγινε;

Είμαι έγκυος, μπαμπά μου.

Και;

Ε, τι και; Θα το κρατήσω.

Μπράβο, κόρη μου. Μπράβο.

Αγάπη μου, με κάνεις τόσο ευτυχισμένο.

Δέκα χρόνια. Δέκα χρόνια περίμενα αυτή τη στιγμή.

Λοιπόν, σας εύχομαι να έχετε ένα μωράκι καλότυχο και πάντα με υγεία.

Καλημέρα, μπορείς να μιλήσεις;

Ναι, μόνη μου είμαι. Τα παιδιά έχουν φύγει για το σχολείο.

Δεν μπορούσα να σε πάρω χθες τηλέφωνο.

Κι εγώ σε σκεφτόμουν, αλλά δεν σε πήρα για να μην ενοχλώ.

Τι συμβαίνει;

Προσπαθώ να καθησυχάσω τα παιδιά, είναι πολύ αναστατωμένα.

Καταλαβαίνω.

Δεν το 'χει κάνει ο Γιώργος, είμαι σίγουρη.

Πρέπει όμως να 'μαι εδώ να του συμπαρασταθώ. Εσύ πώς είσαι;

Καλά, έχουν συμβεί διάφορα. Θα στα πω κάποια στιγμή από κοντά.

Εγώ σε λίγο θα φύγω να πάω σε μια συνέντευξη, και...

θα σε σκέφτομαι. Αυτά.

Κι εγώ θα σε σκέφτομαι.

Θα προσπαθήσω να σε πάρω πιο μετά. Έλα, τα λέμε. Σε φιλώ. Γεια.

-Ναι; -Καλημέρα, Χριστίνα.

Ήθελα να σου πω ότι ο Παύλος παραιτήθηκε από τις ανασκαφές.

Κι αυτή τη φορά φαίνεται οριστικό.

Κατάλαβα.

Όχι, δεν το είχε συζητήσει μαζί μου.

Εγώ δεν θα ανακοινώσω ακόμα κάτι στο διοικητικό συμβούλιο,

μήπως καταφέρεις και τον μεταπείσεις.

Ο Παύλος είναι σπουδαίο κεφάλαιο για μας.

Το ξέρω.

Σ' ευχαριστώ που με ενημέρωσες, Τασούλα. Θα μιλήσουμε πάλι. Γεια.

Τι έγινε;

Παραιτήθηκε απ' τις ανασκαφές.

Και βέβαια τώρα το συνδυάζω με την πρώτη φορά που το 'χε κάνει.

Το ήξερε ήδη ότι είναι άρρωστος. Έτσι;

Ναι. Ένιωθε ότι δεν μπορεί να φέρει σε πέρας την ανασκαφή.

Όχι.

Δεν μπορώ να στο συγχωρήσω αυτό, Αντρέα. Δεν μπορώ.

Κι εγώ πού ήμουνα;

Στον κόσμο μου.

Να μην ξέρω...

Δεν ήξερα τι συμβαίνει στο παιδί μου.

Δεν μπορώ να το καταπιώ. Δεν μπορώ να το καταπιώ αυτό.

Μπαμπά, πάμε έξω να σου δείξω κάτι; Νομίζω βρήκα μια κουνελότρυπα.

Θες να τη δεις;

Αγάπη μου, άσ' τον μπαμπά γιατί έχει πονοκέφαλο, ναι;

Πονάει το κεφάλι σου;

Λίγο, αλλά εντάξει, θα μου περάσει.

Μετά θα πάμε με τον Μάριο στη θάλασσα να παίξουμε μπάλα;

Θα δούμε. Αν είναι καλύτερα ο μπαμπάς θα πάμε.

Θα είναι, σε παρακαλώ, μαμά!

Θα είμαι, αλλά λίγο αργότερα, εντάξει; Πρέπει πρώτα να πάω στην μάμμα μου.

Ωραία, θα σε πάω εγώ στην μάμμα σου. Λοιπόν, άκου τι θα γίνει.

Θα πάμε τον μπαμπά στην μάμμα του που έχουν μια συζήτηση,

μετά θα πάμε κολυμβητήριο, θα 'ρθω να σε πάρω,

και θα πάμε στην παραλία να δούμε τον Τεύκρο. Ευχαριστημένος;

Ε, βέβαια. Αυτό έλειπε.

Την έχουν στήσει απ' έξω διάφοροι, πώς θα βγούμε;

Πάμε κατευθείαν στο αυτοκίνητο. Δεν θα πούμε λέξη.

-Πώς νιώθετε που βρήκατε την οικογένειά σας; -Μια δήλωση θα μας κάνετε;

Πέρασαν 50 χρόνια χωρίς να ξέρετε την αληθινή σας ταυτότητα. Πώς νιώθετε;

Η γυναίκα που σας μεγάλωσε γνώριζε τους βιολογικούς σας γονείς;

-Τους γνώριζε και έκρυβε την αλήθεια; -Ποιες θα είναι οι σχέσεις σας τώρα;

Έχετε επικοινωνία με τη γυναίκα που σας μεγάλωσε;

Πείτε μας κάτι.

Κρίμα! Είσαι και συνάδελφος!

Πώς μπορώ να σου έχω εμπιστοσύνη μετά απ' αυτό;

Πώς μπορώ;

Ακόμα και αυτή τη στιγμή που μιλάμε, δεν ξέρω αν μου τα έχετε πει όλα.

Αφού μίλησες η ίδια με τη Νάντια, τα ξέρεις όλα πια.

Όλα στα κρυφά, πίσω απ' την πλάτη μου.

Πώς μπόρεσες να μου το κάνεις αυτό;

Χριστίνα μου, έχεις δίκιο. Δεν μπορώ να σου πω κάτι,

αλλά δεν θα είχε αλλάξει κάτι.

Μην το ξαναπείς αυτό! Μην το ξαναπείς, σε παρακαλώ πάρα πολύ!

Δεν είχες κανένα δικαίωμα! Δεν είχες καμία δικαιολογία!

Αγόρι μου...

- Πώς είσαι; -Καλά είμαι. Σκοτωθήκατε;

Ναι, αλλά έχει δίκιο η μητέρα σου.

Δεν είχε κανένα δικαίωμα να με αφήσει απ' έξω.

Κανένα δικαίωμα. Ούτε αυτός, ούτε η Νάντια.

Μαμά, εγώ τους το επέβαλα.

Ήθελα κάποια στιγμή να βρεθούμε οι δυο μας

και να το μάθεις από μένα.

Σε παρακαλώ, δεν θέλω να τσακώνεσαι με τον μπαμπά, εντάξει;

-Σε παρακαλώ πολύ. -Εντάξει.

Εντάξει, αγόρι μου. Ό,τι πεις εσύ.

Ό,τι πεις εσύ, ό,τι θες εσύ. Μόνο εσύ έχεις σημασία, τίποτα άλλο.

Εντάξει, να μου μιλήσεις τώρα. Αντρέα;

Όχι τώρα. Σε παρακαλώ, δεν αισθάνομαι αρκετά δυνατός

για να κάνουμε αυτή την κουβέντα, όμως θέλω κι εγώ να μιλήσουμε.

Κάποια στιγμή θα μείνουμε οι δυο μας και θα τα πούμε όλα. Έχουμε πολλά να πούμε.

Γιατί δεν ήρθες να μου μιλήσεις; Γιατί;

-Έχω κάνει κάτι λάθος; -Όχι.

Έχω κάνει κάτι λάθος και δεν αξίζω την εμπιστοσύνη σου;

Δεν έκανες κανένα λάθος, μάμμα. Αλήθεια σου λέω.

Τα έχεις κάνει όλα τέλεια. Πάντα τέλεια τα έκανες.

Κι εσύ, κι ο μπαμπάς.

Είστε οι πιο τέλειοι γονείς του κόσμου. Αλήθεια.

Ίσως δεν έπρεπε να έρθω εγώ. Δεν το σκεφτήκαμε.

Λίγο θα μείνεις και θα φύγεις. Άλλωστε, κανείς δεν θα σου πει τίποτα,

αφού είμαι μαζί σου εγώ. Μην φοβάσαι.

Δολοφόνε!

Τι κάνεις εδώ; Θα σε σκοτώσω, ρε αλήτη!

Θα σε σκοτώσω, ρε!

Θοδωρή!

Σταματήστε, ρε παιδιά. Τι κάνετε τώρα; Είναι δυνατόν;

- Άφησέ με, ρε! - Σταμάτα!

Θοδωρή, έλα 'δώ! Θοδωρή!

Η ιδιαιτερότητα της ιστορίας που θα ακούσουμε σε λίγο,

βρίσκεται στο ότι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές της

συγκαταλέγεται και αυτό το αυτοκίνητο. Το οποίο αγοράστηκε το 1969,

και που λίγα χρόνια αργότερα, το καλοκαίρι του '74,

έσωσε πολλές ζωές.

Χαράλαμπε, σ' ακούμε.

Τον Ιούλιο του '74 ήμουν 10 χρονών.

Τρεις μέρες μετά την έναρξη της εισβολής,

στις 23 του Ιούλη,

ακούγαμε πυροβολισμούς πολύ κοντά στο χωριό μας,

τον Άγιο Επίκτητο Κερύνειας.

Θυμάμαι τον πατέρα μου να ορμά στο σπίτι και να φωνάζει,

"Έρκουνται οι Τούρτζοι. Μπείτε ούλλοι στο αυτοκίνητο".

"Μα ήνταλως να χωρέσουμε δέκα άτομα σε έναν αυτοκίνητο",

τον ρώτησε η μητέρα μου.

Η οποία εκείνη τη στιγμή, κρατούσε την πιο μικρή αδερφή μας, Αλεξία,

στην αγκαλιά της, που ήταν δυο χρονών.

"Θα χωρέσουμε", φώναξε.

Και άνοιξε την ντουλάπα και πήρε δυο κουρελό

με χαλούμια και ψωμιά.

Πήρε ακόμα μερικά πράγματα. Δυο μαξιλάρια,

ένα σεντόνι, κι ένα πάπλωμα.

Αρχίσαμε να μπαίνουμε στο αυτοκίνητο. Ήμασταν έξι παιδιά,

δυο αγόρια και τέσσερα κορίτσια.

Με τους γονείς, τον παππού και τη γιαγιά, δέκα άτομα.

Πάρα πολλά άτομα για ένα αυτοκίνητο.

Δεν είχαμε άλλη επιλογή. Στριμωχτήκαμε και οι δέκα.

Τέσσερις μπροστά, και έξι πίσω.

Στο τέλος, ο πατέρας μου άνοιξε το μπαγκάζ

και έβαλε ό,τι είχε μαζέψει βιαστικά, βιαστικά για το δρόμο,

για να περάσουμε τις δυο τρεις μέρες που υπολογίζαμε

ότι θα μείνουμε μακριά από το χωριό μας μέχρι να επιστρέψουμε.

Και ξεκινήσαμε.

Θυμάμαι την μεγάλη μου αδερφή, που ήταν τότε 15 χρονών,

κι άρχισε ξαφνικά να κλαίει.

Στον ουρανό βλέπαμε αεροπλάνα να ρίχνουν βόμβες.

Και το νιώθαμε ότι...

από στιγμή σε στιγμή, οι Τούρκοι θα μπαίναν στο χωριό.

Το κουβαλούσα μόνος μου τόσο καιρό, και τώρα η Χριστίνα μου το κρατάει.

Τι να της πω; Ότι έχει άδικο;

Έχουμε διαλυθεί, Δημήτρη.

Σε νιώθω, φίλε μου, και λυπάμαι πολύ.

Φαντάζομαι πως θα είναι η Χριστίνα.

Ράκος. Έχει θυμό μέσα της, κι εγώ επίσης.

Δεν αντέχεται όλο αυτό!

Δεν προλάβαμε να χαρούμε ούτε τον ερχομό του Μάικλ, ούτε τίποτα!

Τελικά η ζωή είναι πολύ σκληρή.

Δεν ξέρω τι να πω, δεν βρίσκω λόγια.

Υπάρχουν στιγμές που δεν πιστεύω ότι μου συμβαίνει αυτό.

Δεν το πιστεύω.

Ήσουν λοιπόν εσύ, τα πέντε σου αδέλφια, οι γονείς σου, ο παππούς κι η γιαγιά.

Δέκα άτομα σε ένα αυτοκίνητο,

που προσπαθούσατε να ξεφύγετε από τους Τούρκους

που έρχονταν στο χωριό.

Το αυτοκίνητο μπορούσε να προχωρήσει με τόσο βάρος;

Ναι.

Τα πήγαινε μια χαρά.

Λίγο όμως προτού βγούμε από το χωριό,

είδαμε μια γριούλα να μας γνέφει. Σταματήσαμε.

Τι έσιει γιαγιά;

Γιε μου που να σιεις την ευτσήν μου, πάρ' τζαι την κόρη μου μαζί σου,

τζαι τα ορφανά της. Ο άντρας της έχαθηκεν εις τον πόλεμο.

Πού να την βάλω; Εν γεμάτο το αυτοκίνητο. Εν έσιει άλλο χώρο.

Εμένα εν τζαι κόφτει με, να μεν πάω, εν με κόφτει να με σκοτώσουν.

Αλλά τα μωρά εν κρίμα, έσιει θκυο βρεφούθκια.

Μακάρι να μπορούσα να βοηθήσω, αλλά πού να την βάλω;

Εν πειράζει, γιε μου, να πάεις στο σιέπος του Θεού τζαι στην ευτσιήν μου,

να πάτε τζαι να 'σαστε καλά, πέρκι γλιτώσετε εσείς.

Να πάτε στο καλό, γιε μου.

Ο πατέρας μου οδήγησε για λίγα μέτρα ακόμη,

και ξαφνικά ακούστηκαν ριπές

και φωνές Τούρκων στρατιωτών.

Οι πυροβολισμοί ακουγόντουσαν όλο και πιο κοντά μας.

Ο πατέρας μου σταμάτησε.

Μας κοίταξε σιωπηλός, με την αγωνία ζωγραφισμένη στο πρόσωπό του.

Και γύρισε πίσω στη γιαγιά.

Γιαγιά.

Φώναξε της κόρης σου τζαι των μωρών να μπουν στο αυτοκίνητο. Γλήορα.

Η γιαγιά έτρεξε μέσα στο σπίτι, ενώ ο πατέρας μου άνοιξε το μπαγκάζ

και έβγαλε έξω όλα όσα είχε αποθηκεύσει εκεί.

Τα ακούμπησε με ευλάβεια στον κορμό μιας ελιάς.

Που εν να στραφούμε τούτα πιάνουμεν τα.

Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ

Από το σπίτι βγήκαν τρέχοντας μια μάνα που κρατούσε ένα δίχρονο μωρό αγκαλιά.

Ο πατέρας μου έβαλε τα μωρά στο μπαγκάζ, το οποίο κράτησε ανοιχτό

ώστε να μπορέσει στην άκρια του να κάτσει και η μάνα.

Η γιαγιά δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά της.

Ο πατέρας μου με κατέβασε από το αυτοκίνητο...

Έμπα τζαι εσύ μέσα.

για να δώσω τη θέση μου στη γιαγιά. Με έβαλε κι εμένα να κάτσω πίσω στο μπαγκάζ.

Στην άκρια. Με τη μάνα, έχοντας τα τρία μωρά της μέσα στο μπαγκάζ.

Δεν ξεχνώ

Σε θυμάμαι

Αυτό που μου περιγράφεις είναι απίστευτο.

Ήσασταν σε ένα αυτοκίνητο 15 άτομα;

Το ξέρω πως ακούγεται απίστευτο.

Το αυτοκίνητο όμως

ήταν σαν να καταλάβαινε τον κίνδυνο που διατρέχαμε,

και δεν έκανε απολύτως κανένα πρόβλημα.

Σαν να είχε βάλει τα δυνατά του να μας σώσει,

από τους Τούρκους που πλησίαζαν καίγοντας τα πάντα,

σκοτώνοντας

και βιάζοντας.

Και τα κατάφερε. Σας έσωσε.

Θα είμαι ειλικρινείς,

είναι η πιο ασυνήθιστη και πιο όμορφη ιστορία που έχω ακούσει ποτέ,

γιατί πρωταγωνιστής της είναι ένα αυτοκίνητο.

Για μένα...

είναι πολύ περισσότερο από ένα αυτοκίνητο.

Μπορείς να πεις πως είναι μέλος της οικογένειάς μου.

Ο πατέρας μου, λίγο πριν πεθάνει,

μου ζήτησε μόνο ένα πράγμα.

Να το φροντίζω μέχρι την ημέρα της επιστροφής,

και να το οδηγήσω πίσω στον Άγιο Επίκτητο

την άγια εκείνη μέρα.

Και να το πάω σε κάθε γωνιά του χωριού κορνάροντας.

Πριν πόσο καιρό πέθανε ο πατέρας σου;

Πριν ένα χρόνο.

Και ξέρεις τι θέλω τώρα;

Να το οδηγήσω στο νεκροταφείο,

για να του θυμίσω την υπόσχεση που του έχω δώσει.

Να έρθω μαζί σου;

Φυσικά.

Παπά...

εν ξεχάνω τον όρκο που σου έδωκα.

Τζι αν πεθάνω τζαι εγιώ πριν να επιστρέψουμε στο χωρκό μας,

εν να το οδηγήσει ο γιος μου, ο Λευτέρης,

την ημέρα που εν να ρτει η ελευθερία.

Ή ο άγγονας μου.

Ή ο άγγονας του άγγονα μου.

Αλλά να ξέρεις,

ότι το αυτοκίνητο σου

θα επιστρέψει μια μέρα στο σπίτι μας.

Στον Άγιο Επίκτητο της Κερύνιας.

Να είσαι σίγουρος.

Γενιές να χωριστούν

Μνήμες να κοπούν

Σ' αγαπάω πολύ-πολύ.

Κι εγώ.

Είσαι το πιο μικρό μας και το πιο κακομαθημένο, αλλά θα σε στρώσω!

Πώς είσαι;

Μια χαρά είμαι, μην ανησυχείς για μένα.

Ναι ρε, πες μας και πως θα νιώσουμε τώρα.

Σαν χάρη σας το ζητάω.

Δεν θέλω να αλλάξετε τις ζωές σας και τις συνήθειές σας για μένα.

Θα με βοηθήσει πολύ

να μην αλλάξουν οι ρυθμοί μας.

Ούτε οι συμπεριφορές.

Δεν ζητάς και το πιο εύκολο πράγμα στον κόσμο.

Εύκολο είναι.

Μια χάρη θέλω μόνο.

Να επισπεύσετε το γάμο σας. Θέλω να προλάβω να το ζήσω αυτό.

Εσύ του το ζήτησες, έτσι; Για να σε παντρευτώ πιο γρήγορα.

Θα μου κάνετε τη χάρη;

-Ναι. -Ό,τι θες εσύ θα γίνει, Παύλο μου.

Group hug.

Αγάπη μου, σε παίρνω τώρα γιατί θα μαζευτούν όλοι σπίτι

και δεν θα μπορώ να μιλάω μετά.

Είναι δύσκολες οι στιγμές αυτές, αλλά ο Γιώργος είπε ότι είναι καθαρός.

Τον πιστεύεις;

Ναι.

Δεν σ' ακούω να το λες με μεγάλη σιγουριά.

Τι έγινε;

Τίποτα.

Τα παιδιά είναι πολύ αναστατωμένα με τη δημοσιότητα που έχει πάρει το θέμα,

με χρειάζονται δίπλα τους, κι εγώ έτσι νιώθω.

Εκείνος; Πού είναι τώρα;

Τρέχει στους δικηγόρους και προσπαθεί να βγάλει άκρη,

έχει μπλέξει άσχημα.

Περιττό να σε ρωτήσω αν θα έρθεις σύντομα.

Δεν ξέρω, αγάπη μου, δεν έχω την παραμικρή ιδέα.

Πρέπει να του σταθώ.

Όπως σου είπα, τα παιδιά είναι σε πολύ δύσκολη ψυχολογική κατάσταση.

Με χρειάζονται συνέχεια δίπλα τους.

Ναι, το καταλαβαίνω.

Με σκέφτεσαι καθόλου;

Εννοείται, συνέχεια.

Αλλά έχουν συμβεί τόσα πολλά που δεν μπορώ να είμαι ανέμελη

και να χαρώ αυτό που έχουμε. Το καταλαβαίνεις αυτό, έτσι;

Ναι, εννοείται πως το καταλαβαίνω.

Πώς ήταν αυτό; Δεν είχες ραντεβού στο γραφείο;

Είχα πολλά, αλλά τα ακύρωσα όλα.

Κι ο Παύλος έφυγε πριν λίγο από 'δώ. Θέλει να επισπεύσουμε το γάμο.

Μάλιστα. Αν μπορείτε, Δάφνη μου, να το κάνετε.

-Πόσο καιρό το ήξερες; -Ναι, εμ...

εντάξει, εδώ που φτάσαμε τώρα δεν ωφελούν τα ψέματα.

Το ήξερα.

-Κι εσύ; -Ήταν ο λόγος που πήγαμε στο Λονδίνο.

Δεν ήθελε να μάθει κανένας σας τίποτα. Δεν ξέρω σε τι έλπιζε,

τι περίμενε, και για ποιο λόγο.

Ήθελε να το πάρει όλο πάνω του, μόνος του, και να σας μιλήσει ο ίδιος.

Έπρεπε να το σεβαστώ.

Εσείς στη θέση μου τι θα κάνατε;

Ο θείος που ανακάλυψα εγώ! Εγώ τον βρήκα!

Καλά, είναι πάρα πολύ περήφανος που έχει βρει τον θείο του.

Κι εγώ του χρωστάω ένα μεγάλο, μεγάλο δώρο, αλλά

πρέπει να σκεφτώ πολύ καλά τι θα είναι αυτό. Τι σ' αρέσει, πες μου;

-Οι μπάλες. -Οι μπάλες; Έχει καμιά δεκαριά.

-Θα παίξεις μαζί μου μπάλα; -Ναι.

Κοίτα, εκεί είναι κάτι παιδάκια, πήγαινε να παίξεις μαζί τους, εντάξει;

Και μετά θα παίξω με τον θείο Μάικλ.

Εντάξει.

Είναι φοβερό, ε; Πώς προσαρμόζεται αμέσως

στις καινούργιες συνθήκες.

Ναι, και σε δέχτηκε κι αμέσως σαν θείο του, ε;

Λοιπόν, σας αφήνω να τα πείτε.

Λοιπόν, εγώ τώρα νιώθω λίγο αμηχανία, δεν είμαι οκτώ χρονών.

Ούτε εγώ, αν και το προσπαθώ ώρες ώρες με πάθος.

Καλά κάνεις.

Κάτι ήθελες να μου πεις.

Και όχι απ' το τηλέφωνο.

Τώρα μην νιώθεις αμηχανία. Ό,τι είναι πες το μου, ακούω τα πάντα.

Να σου ζητήσω μια χάρη ήθελα.

Κοίτα...

θέλω να κάνεις μια προσπάθεια να συγχωρέσεις τον Θοδωρή.

Ξέρω ότι πήγε να σε μπλέξει πολύ άσχημα,

όμως με την Μαριάννα περιμένουν παιδί. Μπορεί να μην το νιώθεις,

αλλά είναι αδερφή μας.

Εντάξει, να σου πω την αλήθεια, δεν έχω κάτσει να το σκεφτώ όλο αυτό,

να το επεξεργαστώ. Όλα τα άλλα μου φαίνονται πιο σημαντικά.

Εντάξει, μην μου απαντήσεις τώρα.

Η μάμμα πάντα πίστευε ότι θα σε βρει. Δεν εγκατέλειψε ποτέ την ελπίδα.

Δεν ήξερα τίποτα.

Κι αυτό με έχει τσακίσει.

Φοβάσαι;

Πολύ.

Το ξέρω.

-Αλλά μην το πεις πουθενά και ξεφτιλιστώ. -Όχι.

-Ας είναι το μυστικό μας αυτό. -Εντάξει.

Απλά μου φαίνεται πολύ άδικο.

Κι εμένα.

Άσε με να 'μαι δίπλα σου.

Να προλάβω να σε γνωρίσω.

Το θέλω κι εγώ πολύ.

Κάθε ναυαγός σε στεριά ελπίζει

Μα νερό αγκαλιάζει

Κάπου ζωντανός πως θα βγει νομίζει

Όσο κι αν βουλιάζει

Κι αν το θελήσεις να σωθώ

Όταν ήμουν πέντε χρονών, η μητέρα μου ανέθεσε σε μια δημοσιογράφο

και συνεργάτιδά της, να κάνει μια έρευνα.

Και από την έρευνα προέκυψε ότι στην Κύπρο η οικογένεια Σέκερη

έψαχνε ένα παιδί που χάθηκε την ίδια μέρα και την ίδια ώρα.

Δείξε μου ότι μ' αγαπάς.

Τι έχεις πάθει;

Παλιμπαιδισμό.

Σ' άγριο ποταμό να ριχτώ διαλέγω

Το διακινδυνεύω

Ευχαριστώ.

Μόλις είδα ότι μπήκαν χρήματα στον λογαριασμό μου για να ξεχρεώσω το χρέος,

-και λέω να πάω τώρα αμέσως. -Να πας.

Χάρηκα πολύ που βρήκατε το παιδί σας. Ήταν ό,τι καλύτερο μετά από τόσα χρόνια.

Ναι.

Άντε πήγαινε.

Εδώ είναι όλα τα λεφτά. Σε καλή μεριά.

Είναι αγόρι, συγχαρητήρια.

Είμαστε όλοι εδώ, παιδί μου, τι θες να μας πεις;

Παύλο, σε παρακαλώ,

δεν γίνεται να μην υπάρχει ελπίδα, γιε μου. Δεν γίνεται!

Δεν υπάρχει, παππού.

Μάικλ, κάλεσα κι εσένα.

Ξέρω ότι μπορεί να μην μας αισθάνεσαι δικούς σου ανθρώπους,

όμως ανήκεις σ' αυτή την οικογένεια και ήθελα να ξέρεις.

Σ ευχαριστώ.

Τώρα ξέρετε όλοι τι μου συμβαίνει.

Θέλω να προσπαθήσετε να το συνειδητοποιήσετε

και να συμφιλιωθείτε με την ιδέα.

Σας ζητάω να προχωρήσετε κανονικά...

και να μην κάνετε τη ζωή σας δράμα για χάρη μου.

Δεν θέλω ούτε κλάματα, ούτε τίποτα.

Μην μου το κάνετε πιο δύσκολο απ' ότι είναι.

Έχω ανάγκη αυτές οι στιγμές να είναι ήρεμες,

να είναι γαλήνιες,

και όσο πιο χαρούμενες γίνεται.

Σας το ζητάω σαν χάρη. Μάμμα;

Παύλο μου...

Αγόρι μου...

Αγάπη μου...

Θα στεναχωριέσαι εσύ για μένα; Για όλους εμάς εδώ;

Θα κάνω ό,τι θες, αγόρι μου.

Ό,τι θες.

Είμαι εδώ για σένα.

Πού ήσουνα;

Στους δικηγόρους, πού αλλού;

-Τα παιδιά; -Δεν είναι εδώ.

Είμαστε μόνοι μας.

Εσύ κι εγώ.

Γιατί αυτό το ύφος;

Γιατί έφτασε η ώρα της μεγάλης αλήθειας. Θέλω να 'σαι ειλικρινείς μαζί μου.

Δεν καταλαβαίνω, σου εξήγησα...

Βρήκα τους κωδικούς σου από ένα e-banking και μπήκα μέσα.

Ανήκει σε μια εξωχώρια εταιρία,

και υπάρχουν τεράστια ποσά κατάθεσης εκεί μέσα.

Ακούω. Θέλω την αλήθεια αυτή τη φορά.

Παρασύρθηκα.

Αυτή είναι η αλήθεια.

Περνούσαν τόσα λεφτά απ' τα χέρια μου, σκέφτηκα γιατί όχι;

Ήταν ευκαιρία...

Για σένα το 'κανα. Για τα παιδιά μας, την οικογένειά μας.

Έλα, Νάντια.

Μόνη μου είμαι.

Ο Παύλος ήταν εδώ,

κι ο Μάικλ, κι έχουνε βγει μαζί μια βόλτα.

Όχι, δεν έχω καμία διάθεση. Σε παρακαλώ πολύ, θέλω να μείνω μόνη μου.

Μια άλλη φορά.

Δεν μπορείς να μπεις στη θέση μου.

Κανένας δεν μπορεί να μπει.

Με συγχωρείς, μου χτυπάνε την πόρτα, πρέπει να σε κλείσω.

Έλα γεια.

Συγγνώμη.

Ήπια το ποτήρι το πικρό

Και ήπια τη ζωή μου

Κι ό,τι κι αν ήξερα χάθηκε

Κι ούτε που ξέρω να πω το γιατί

Κι ό,τι κι αν ήταν ξεγράφτηκε

Κι ό,τι μένει είναι άδειο χαρτί

Ποιος βάζει λόγια πατρίδες να χαθούν

Νησιά να μοιραστούν

Σύρματα να μπουν

Ποιος ρίχνει βόλια παιδιά να σκοτωθούν

Γενιές να χωριστούν

Ρίζες να κοπούν

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.