All language subtitles for Bak Postacı Geliyor izle - Dizipal

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian Download
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English Download
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French Download
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian Download
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish Download
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

♪ Bak postacı geliyor, selam veriyor ♪

♪ Herkes ona bakıyor merak ediyor ♪

♪ Çok teşekkür ederiz postacı sana ♪

♪ Pek sevinçli haberler getirdin bana ♪

♪ Bak postacı geliyor, selam veriyor ♪

♪ Herkes ona bakıyor, merak ediyor ♪

♪ Çok teşekkür ederiz, postacı sana ♪

♪ Bak postacı geliyor ♪

Teşekkürler Osman abi.

O ne ya, sok onu cebine. Sevda mektubundan hiç bahşiş alınır mı?

Hocam, bu şarkı bana yeter.

O zaman Osman abiyi, hadi bu şarkıyla uğurlayalım.

Üç, dört!

♪ Çok teşekkür ederiz, postacı sana ♪

♪ Pek sevinçli haberler getirdin bana ♪

Daha coşkulu.

♪ Bak postacı geliyor, selam veriyor ♪

♪ Herkes ona bakıyor, merak ediyor ♪

♪ Çok teşekkür ederiz, postacı sana ♪

♪ Pek sevinçli haberler getirdin bana ♪

♪ Bak postacı geliyor, selam veriyor ♪

♪ Herkes ona bakıyor ♪

- Kolay gelsin Nevin abla. - Hoş geldin bizim kız.

Bu bitti. Aşk ve Gurur var mı?

Olması lazım, dur bakayım var mı.

Bisiklet, bisiklet, bisiklet.

Bisiklet, bisiklet, bisiklet.

- Hayırlı uğurlu olsun. - Sağ ol.

- Güle güle kullan. - Amin amin.

- Hayırlı olsun, çok güzelmiş. - Sağ olun.

Sen aşk romanları okuyacağına âşık ol, âşık.

Git bir tane kendine âşık bul.

Kim kaybetmiş ben bulacağım aşkı Nevin abla?

Ha bir de, varsa Şair Evlenmesi verebilir misin sana zahmet?

Şair Evlenmesi. O da var var.

Yaşın geçiyor bak senin.

Bu güzellik yabana gidecek bak.

Kız kapıda kalacaksın kız, demedi deme.

Çok matah bir şey mi bu abla?

Evlenenleri de görüyoruz.

İnşallah sen de bir tane şair bulursun da

onunla evlenirsin diyeyim artık, ne diyeyim gari?

Oralar da her yer şair kaynıyor zaten.

Ben bulursam bir tanesini kendime, bir tanesini de sana gönderirim.

Kız! Allah seni

Şuraya, tarihin karşısına bir imza atıver

- sana zahmet. - Şuraya değil mi?

Hatta şuraya da bozuk para koyacağım.

Sağ ol, Gülizar.

Kolay gelsin, Nevin abla.

Güle güle git.

Osman, hayırlı olsun.

Taksitle mi aldın, peşin mi aldın lan?

Ali abi, bunu peşin nereye alıyorsun?

- Hayırlı olsun. - Takavut parası bile yetmez buna.

- Hayırlı olsun. - Sağ ol.

Sağ ol, ver. Oğlum, Allah aşkına Hadi, hadi.

Sabahtan beri arkamdan gelip duruyorlar ya.

Ne anlamıyorlar

Osman.

Elindeki, naylon karanfil o elindeki.

Kokmaz oğlum, kokmaz.

Kokmasını bilirse her şey güzel kokar.

"Sen karanfile eğilimlisin.

Alıp sana veriyorum işte.

Sen de bir başkasına veriyorsun.

Daha güzel.

O başkası yok mu?

Bir yanındakine veriyor.

Derken karanfil elden ele

Görüyorsun ya, bir sevdayı büyütüyoruz seninle.

Sana değiniyorum, sana ısınıyorum.

Bu o değil.

Bak, nasıl beyaza keser gibisine

yedi renk birleşiyoruz sessizce."

Hadi hayırlı olsun.

Şey, yalnız…

Ya karanfil elden ele gidiyor ya,

hani o ona veriyor, o diğer başkasına veriyor lafını

yanlış bir manaya çeken olur diye korkuyorum.

Tamam, ne istiyorsun?

Karanfil olmasın da abi,

gül olur, lale olur, sümbül olur

- hatta papatya bile olur. - Papatya!

Papatya gibisin beyaz ve ince

eziliyor ruhum seni görünce.

Çok güzel oldu abi, sağ olasın.

Ahmet dayı, bana bir iki fıstık versene.

Sıkıvereyim, sıkıvereyim, getir.

Hay Allah razı olsun.

- Borcumuz? - 50 kuruş.

Pek de güzel koktu.

Kuru kuruya mektup yazdırmayalım.

En güzel çaylar, en güzel mektuplar.

- Ver içelim. - Hadi bakalım.

- O ne lan öyle? - Dokunma.

Dokunma. Bak ayağını sürdürüyorsun, toz kalkıyor.

Bunun beygiri kaç lan?

- Ne lan bu? - Yapma.

Sabah sabah toplaşmışsınız.

İşiniz gücünüz yok mu lan sizin?

- Günaydın müdürüm. - Günaydın müdürüm.

Günaydın.

- Osman. - Müdürüm.

Ne ettin lan?

Gelin arabası gibi süslemişsin ya bunu.

İnşallah gelini de arka oturağa bindirip götürürsün.

Bu yaşa kadar götürememiş bundan sonra nereden bulacak gelini bu?

Arkadaşlar,

bırakın martavalı da beni dinleyin.

Şimdi Kaymakam Bey'in yanından geliyorum.

Vilayetimizde bu sene postacıyla arası yürüme yarışı burada yapılacak.

Geçen sene Hüseyin kardeşimiz ikinci olmuştu.

Ama bu sene ne yapıp edip birinciliği almamız lazım.

İnşallah müdürüm.

Kendi evimizde de Milaslı Aziz'e kaptıracak değiliz ya birinciliği lan.

- Değil mi? - Değil mi?

Hüseyin,

- bu yüzden seni Kızıl Ağaç Köyü'ne atadım. - Emredersiniz.

Oranın işi hafiftir.

Velespotla gider gelirsin artan vaktinde de idman edersin.

Anlaşıldı müdürüm.

- Osman. - Müdürüm.

Seni de hem kendi mahallene hem de Hüseyin Mahallesi'ne atadım.

Emredersiniz müdürüm de, neden?

Ulan yeni velespit aldın ya

yükün hafifledi sayılır.

Bana bak,

hep beraber Hüseyin'e destek olup yükünü hafifleteceğiz ki

birinciliği şubemize getirsin.

Öyle değil mi? Hadi bakalım.

- Hadi, işinizin başına. - Emredersin.

- Hadi oyalanmayın. - Kolay gelsin arkadaşlar.

Koca tayin için benim velespit alacağım günü mü beklediniz?

Ben gül işledim. Kırmızı güller.

- Sen ne yapacaksın onu? - Yastık kılıfı yaparım herhalde.

Uzatsana azıcık mektubu.

Kusura kalma.

Posta!

Postacı!

Posta!

Postacı!

Belki elbiseme yaka yaparım.

Postacı!

Postacı!

Posta!

Kaç oradan! Kaç kaç! Posta!

Düştü!

İyiyim iyiyim.

Gitti, gitti! Kız gibi velespitim gitti.

Bir günlük velespitim gitti abi!

Hele bak, bir bak, bak, bak!

Ulan ne işi var lan velespitin kamyonun altında?

Senin, velespitimin üstünde ne işi var bu kamyonun?

Ulan senin var ya ben mektubuna da telgrafına da…

Tamponuna koyduğumun kamyoncusu!

Senin o üstündeki elbiseyi çıkarttırırım.

Hele bir dokun! Dokun hadi! Ben devlet memuruyum.

- Devlet bana kar… - Gel lan buraya!

Şimdi devlet geldi.

Şimdi devlet geldi.

Komutanım, şikayetçiyim komutanım.

Asker, alın şu bisikleti, atın cipin arkasına.

- Komutanım şikayetçiyim. - Tamam postacı sakin ol.

Çok geçmiş olsun Şevket Bey.

Sağlığınız yerinde mi?

İyiyim çok şükür ama tansiyonumu fırlattı bu deyyus.

Bak, deyyus dedi, gördün mü? Deyyus diyor, bak.

Alacağız şikayetinizi, tamam.

Asker! Yardımcı olun postacıya.

Çoluk çocuk şikâyetçiyiz.

Siz yeter ki iyi olun, biz hallederiz.

Başkanım, ifadenize ihtiyaç olursa

kendi makamımızda ağırlamak isteriz, müsait bir vakit.

Yardımcı olayım, koyayım mı?

Müsait olmazsanız asker, bekçi yollarız, orada alırlar.

- Olur. - Sıhhatinize dikkat edin.

- Sağ olun. - Müsaadenizle.

Müsaade sizin.

Siz de dağılın, dağılın!

Postacı, önüne bak.

Aa, kız bu komutan çok forslu.

Böyle Ahmet Mekin gibi bir şey.

Oldu gari, yanındaki de Ayan Işık, Feride.

Keşke.

Mahkemeyi sevk edecek olursak, kaybedersin.

Boşa masraf edersin. Kanun ondan yana.

Tamam işte, kanun neyse kessin cezasını.

Sen birisin. Sen şu şikâyet dilekçeni imzala.

Adama bak…

Tenezzül edip ifade vermeye bile gelmiyor.

İfadeni yazıversin arkadaşlar.

- Sağ olasın. - Osman, geçmiş olsun

- Yok değil mi sende bir şey? - Yok yok.

- İyi misin abi? Geçmiş olsun. - Sağ ol.

Ulan gavurun dölü.

Sen ne demeye vatandaşla kavga ediveriyorsun lan?

Ben kavga etmedim.

Herif velespitimi çiğnedi, bir de üstüne yüzüme sövüyor.

Oğlum, sen devlet memurusun. Ne demeye muhatap oluyorsun ya?

Ben ne muhatap olacağım ya?

Herif üstüme yürüyor.

Yürürse yürüsün, ne var oğlum bunda?

Ne demek ne var? Müdürüm, ben yasır mıyım?

Ben el yasırı mıyım müdürüm?

Hadi lan, herkes işin başına. Dağılın bakayım.

Ulan oğlum, sen niye uyuyorsun el alemin üç ayaklı beş keçisine?

Kavga ettin adam kim bilmiyor musun sen?

- Kim? - İlçe başkanı, ilçe.

Başkansa başkanlığı bilecek o vakit.

Oğlum, dangalak dangalak konuşma.

Müdürüm, bu ne elbisesi?

Devlet memuruyum ben. Devlet memuru.

Tapası sıkıyorsa jandarmaya, polise, bekçiye de yapsın da göreyim.

Gücü ancak postacıya yetiyor.

Bana bak, bundan sonra vatandaşla kavga edersen

yemin olsun gününü gösteririm sana.

Hadi git, çabuk çık!

Kamyonun kasasına, damperine, direksiyonuna koyduğumun deyyusu.

Deyyus! Başkanmış…

Sen başkansan ben de başbakanım.

Ama dur sen…

Bak ben o velespitin parasını sana nasıl ödetiyorum.

O velespitin parasını sana ödetmezsem benim de adım

Yörük Osman değil.

Yörük Osman değil. Dur sen.

Buyurun.

Şevket İnce'nin evi mi?

Burası, ne vardı?

Evde yok mu kendisi? Evde.

Gülizar! Kim geldi kızım?

Baba, postacı geldi.

Sana mektup var herhalde.

İyi kızım, alıver sen.

Babam tıraş oluyor da ben alıvereyim onun yerine.

Gülizar…

Gülizar Hanım.

Resmî evrak da bu,

babanızın imzası icap ediyor.

Bir de hüviyeti gerekiyor bunu teslim edebilmem için.

Baba

senin hüviyetin ve imzan lazımmış.

Ne imzası kızım ya?

Allah Allah!

Sen içeri geç kız.

Lan hem suçlu hem güçlü.

Bir de beni mahkemeye mi verdin?

Ya ne yapacaktım?

Velespitin hâlini görmedin mi?

Ulan sen kamyonun hâlini görmedin mi?

Kamyonun tamponunu, kartilini, tekerleklerini telef et

sonra da gel beni mahkemeye ver, öyle mi?

Esas ben seni mahkemeye vereyim de gör sen gününü.

Defol git başımı belaya sokma benim.

Ne kakıp duruyorsun Şevket Bey? Ne kakıp duruyorsun?

Beni istediğin gibi kakamazsın. Ben devlet memuruyum.

Bak bu üstümdeki ne elbisesi?

Bu elbisenin tek bir düğmesini koparırsan altı ay hapis cezası var.

- Hay elbisesinin de… Ne olur lan ha? - Kakma. Bak beni kakıp durma.

- Kakarım lan! - Kakamazsın!

Ben seni kaktırırsam ne olacak?

Ben bilmiyor muyum?

Ben bilmiyor muyum Şevket Bey?

Allah Allah.

Velespitimi şey ettin iyi mi oldun?

Ulan ben senin var ya!

Sanki koltuktan yapıyor.

Bak sen çok yaşlısın, sana sesimi çıkarmıyorum.

Götü boklu postacı seni!

Olacak iş mi arkadaş ya?

Bu kadar adamın içinde benim karşıma kızın babası çıkıyor.

Dolmuş benim tecerem yarabbi.

Nerede ne varsa beni buluyor ya.

Gülizar ha…

Gülü Gülizar.

Öyle sanıyorum ki Orhan Veli

bizim en güzel şairlerimizdendir.

Çok genç öldü, yazık oldu.

- Hocam. - Ama ölümsüz,

- Hocam. - ve Türk dilini bu kadar güzel…

Seni Allah kahretmesin.

Oğlum, korktum ya.

Hocam, sende güllü şiir kitapları var mı?

Güllü şiir kitabı mı?

Hani sen bana geçen gün vermiştin ya karanfilli,

papatyalı, nergisli, sümbüllü işte…

Şimdi bana sadece, safi güllü lazım, var mı?

Güllü şiir. Gül.

Türk edebiyatında

gülden, çiçekten çok ne var ki?

- Bak geçenlerde, - Bakayım.

Cahit Sıktı Tarancı'ya bakıyordum.

Burada bir yerde olacaktı.

"Ancak sen tazelikte gül yaraşır pencereme

Geceleri rüyamda kokusunu duyduğum…

- Al. Cahit Sıtkı Tarancı. - Maşallah, maşallah.

Al. Oku orada bir sürü güllü, çiçekli şiir var.

Bana bak.

Akşam Belgin Doruk'lu, Zeki Müren'li film var.

Onu seyretmeye gideceğiz.

- Hakikaten mi? Tamam. - Hı-hı.

Hadi bakalım.

Kapatayım. Ben kapatayım, hadi.

♪ İlk aşkım tek güneşim ♪

♪ Yalnız kalbime doğsan ♪

♪ Bir beyaz gül gibisin ♪

♪ Ne olur benim olsan ♪

♪ Bir beyaz gül gibisin ♪

♪ Ne olur benim olsan ♪

♪ Koklasam doya doya ♪

♪ Benim elimde solsan ♪

♪ Koklasam doya doya ♪

♪ Benim elimde solsan ♪

♪ Bir beyaz gül gibisin ♪

♪ Ne olur benim olsan ♪

Gülüm, gül bahçem, Gülizar'ım.

Seni anlatmaya hangi şiirler, hangi şarkılar,

hangi filmler, hangi romanlar,

hangi destanlar kâfi gelir?

Gülizar'ım bir bakışını, bir busesini

hangi ilahi kelimeler ifade edebilir?

Demek, gecelerden sonra nihayet gün doğuyor.

Bir gülüşün de gençliği döndürdü yolundan.

Yanan şu alnım elinin gölgesiyle soğuyor.

Güzelsin ya, ne olursan ol girdin hikâyeme.

Çok değil evi barkı unutup sana uyduğum.

"Ancak sen tazelikte gül yaraşır pencereme."

♪ Telgrafın tellerine kuşlar mı konar? ♪

♪ Herkes sevdiğine yavrum Böyle mi yapar? ♪

- Bekir abi. - He?

Azıcık daha açıversene radyonun sesini.

♪ Telgrafın tellerine kuşlar mı konar? ♪

Hayırdır postacı, ne işin var vilayette?

Mühim bir şey değil ya baş müdürlüğe varıp geleceğim.

♪ Yanıma gel yanıma da yanı yanı başıma ♪

♪ Şu gençlikte neler geldi benim başıma ♪

♪ Yanıma gel yanıma da yanı yanı başıma ♪

♪ Şu gençlikte neler geldi benim başıma ♪

♪ Yanıma gel yanıma da yanı yanı başıma ♪

♪ Şu gençlikte neler geldi ♪

♪ Garip başıma ♪

Beş on dakikaya geleceğim, hemen geliyorum, mesai var tamam mı?

- Tamam, acele et! - Bekle!

- Geç kalma. - Tamam.

Ablacığım, izin…

Merhaba, hoş geldiniz.

Gökbekir abi!

- Gökbekir abi. - Ulan oğlum!

Devam et.

Tam zamanında yetişin, gidiyordum gari.

- Hayırdır Osman, nerede kaldın lan? - Uyuyakalmışım ben.

Saati kurmadın mı lan?

Saati kurdum da uyuyakalmışım, duymadım.

Osman, senin mahalleye gidecek, kalanlar da şudur bak.

- Bunlar mı? - Evet, onları alıver.

Bekarlık zordur oğlum.

Hayırlı bir kısmet bul da başını bağlayalım gari.

Yaşını da geçiyor hem, valla kapıda kalırsın bak.

Ulan!

Postacı!

Kalbin temizmiş, şimdi gitti babam.

Gülizar İnce, mektup size.

- Bana mı? - Evet.

Allah Allah!

Gönderen,

"Âşık Bülbül" bu neymiş ya?

İyi, sağ ol postacı, ayağını sağlık.

Ne demek, vazifemiz.

Hayırlı günler.

Pes!

Pes!

- Neymiş o? Ne mektubuymuş? - Bilmiyorum ki.

- Âşık Bülbül mülbül, bu neymiş… - Ana!

Kız ben sana demedim mi bu komutan iyi adam diye?

Bak hele bak, mektuplar şeyler…

Nereden biliyormuş benim şiir sevdiğimi bu?

Koskoca ilçe komutanı bilmeyecek de kim bilecek?

Neyse, şimdi ben gideyim

sen tek başına oku.

Sonra bana da okuyuver.

Gülüm, gül bahçem, Gülizarım.

Seni anlatmaya hangi şiirler, hangi şarkılar,

hangi filmler, hangi romanlar, hangi destanlar kâfi gelir?

Gülizar'ım bir bakışını, bir busesini, hangi ilahi kelimeler ifade edebilir?

Gecelerden sonra nihayet gün doğuyor.

Bir gülüşün bir gençliği döndürdü yolundan.

Yanan şu alnım, elinin gölgesiyle soğuyor.

Güzelsin ya, ne olursan ol, girdin hikâyeme.

Çok değil evi barkı unutup sana uyduğum.

Ancak sen tazelikte gül yaraşır pencereme,

uykusuz gecelerimde kokusunu duyduğum.

Eğil bak suya, oradadır güzelliğin, gençliğin.

Sen gel beni dinle, günlerimiz heba olmasın.

- Osman abi, gel çay içelim, gel. - Sağ ol.

- Gel kolonya döküvereyim, gel. - Yok ya, işim var benim.

Gel ya, gel, saçlarını tarayıvereyim, benim konuşacaklarım var seninle, gel.

Otur bakayım öyle, gel bakayım.

Evet, abim benim ya…

Kafanı yasla bakayım. Yasla bakayım kafanı. Evet.

- Abi. - He?

Benim mektup işimi ne ara yapalım?

Yazarız bir ara.

Vallahi mi?

Vallahi büyüksün abi. Hakkın ödenmez.

Ben senin yerinde olsam, parayla yazarım mektubu.

Yok ya, olur mu öyle şey?

Devlet bana maaş vermiyor mu?

Abiciğim, devlet sana mektubu dağıtasın diye maaş veriyor.

Yazsın diye değil.

Sen kendi kabiliyetinin farkında değilsin.

Senin mektupların olmayacak işi olduruyor.

Ne bileyim, sözlerin, lafların, gazellerin

insanın penceresine dokunuyor.

Böyle değişik, manalı laflar buluyorsun.

Abi, senin mektuplarda yüzde 90 kız garantisi var.

Senin mektuplar efsunlu, efsunlu!

"Beni 'kara' diye yerme, Mevla'm yaratmış, hor görme.

Ala göze siyah sürme çekilir, Kara değil mi?

- Hadi hayırlı olsun. - Sağ ol.

- Mektubu elden veremezsin yalnız. - Neden?

Pul alacaksın, damgalatacaksın ki

mektup bir resmiyet, bir ciddiyet kazansın.

- Ayrıca, buradaki postaneden atma. - O neden?

Diyelim ki bu kızın hısım akrabası, buradaki postanede memur.

Ne yapacaksın? Seni gördü, baktı zarfta kızın ismini gördü, adını gördü.

Sonra da senin yüzünü gördü. Ne olacak?

Koşacak hemen çarşıdaki babasına veyahut abisine,

olmadı karısına, o da anasına, halasına, danasına söyleyecek.

Sonra ne olacak? Oradan buradan soruşturup bulurlar da döverler seni.

Hayırlı olsun.

- Dedem, üç fıstık ver. - Sıkıvereyim.

Sağ ol dedem.

Yetmiş beş kuruş.

Elli kuruş attı, 25 daha ver.

Vallahi başka param yok dede.

Sen niye o zaman 75 diyorsun?

Hamit dayı!

Ver bakayım.

Ne yazayım?

"Oğlum Nusret.

İlk önce üzerimize farz olan Allah'ın selamını sunar,

hasretle gözlerinden öperiz.

Anan, ablan, kardeşlerin Mehmet, Nilüfer, Hatice…"

Yavaş.

"Damatların Recep, kellerin Hıdır,

Kör Mustafalardan Doğan, Hacı Ülfet, Hacı Ülfet'in Çatlı'nın oğlu Ramazan,

Tomrukçu Hasan Hüseyin, Çolak İbrahim, Köstencilerin Veli,

Deli Mustafa, ha öbür mahalleden…"

Hamit Dayı yeter. Hamit Dayı yeter, yeter.

Kuru kuruya mektup yazdırmayalım. Ne dedim?

En güzel mektuplar en güzel çaylarla yazılır.

Selam söylediler arkadaş! Selam boğazımda vebal kalır.

Bu "Mahalle Kahvesi" isimli kitabı Sait Faik yazmıştı değil mi?

Evet, ben Sait Faik'i çok severim.

Bizim büyük hikâyecilerimizden biridir.

Büyük hikâyeci, büyük şair.

Bazen bedbin…

Çok namuslu insan ve memleketini çok seven insan, bir de bedbinliği…

Hocam?

Ulan Osman!

Ödümü koparttın yine. Şu kapıyı çalmayı öğrenemedin gitti ha.

Hocam, bak madem bu yasak kısa dalga radyoyu dinleyeceksin, bu istasyonu,

Allah aşkına şu kapıyı bir kitle yahu.

E denedim. Olmuyor. Bozuk işte.

E madem öyle, bu kapının arkasını bir dayakla ya. Dayakla.

Bak.

İyi mi böyle?

Ya Allah aşkına bak, alıştık birbirimize.

Yarın öbür gün Allah muhafaza yine sürecekler seni.

Ben burada öksüz kalırım.

Millet hakkında orada burada ileri geri konuşup duruyor,

benin canımı sıkıyor.

Ne diyormuş millet benim hakkımda ileri geri?

Ya işte sen komünistmişsin.

Devlet düşmanıymışsın. Yok, seni damgalamışlar bilmem ne…

Millette laf çok, çene çok.

Hocam.

Ayıptır sorması, seni ta Diyarbakır'dan buralara sürdüren şey neydi?

Çok uzun mevzu o, sonra konuşuruz onları Osman.

Bak.

Ben senin için ne buldum?

Çok aradım ama sonunda buldum, elime geçti.

Bu benim Diyarbakır'dan ilkokul arkadaşımın yazdığı bir şiir.

Yazılmış en güzel gül şiiri budur.

Adı Mona Roza.

Mona Roza.

Türkçesi "benim gülüm" demek.

"Benim gülüm" mü?

Al bakalım.

Benim gülüm.

Mona Roza.

Hadi git odanda oku.

Hadi.

"Bir kere sevdaya tutulmaya gör,

Ateşlerde yandığının resmidir.

Âşık dediğin, mecnun misali kör.

Ne bilsin âlemde ne mevsimdir?

Dünya bir yana, o hayal bir yana,

Bir meşaledir, pervaneyim ona.

Altında bir ömür döne dolana,

Ağladığım yer penceresi midir?

Bir köşeye mahzun çekilen için,

Yemekten içmekten kesilen için,

Sensiz uykuyu haram bilen için.

Ayrılık ölümün diğer ismidir.

- Geç! - Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Allah!

Allah! Kaç kaç kaç!

Bugün ne kadar dolu burası.

- Kolay gelsin. - İyi günler.

Akçapınar!

- Abi! - Nerede kaldın be?

Geldim!

Valla yine azarı işiteceğiz müdür beyden.

Ben ilk dersi kaçırdım.

Kusura kalmayın, bir daha olmaz. Geldim.

- Hep böyle mi olacak Osman abi? - Yok, yok. Geldim, geldim ya.

Osman, velespitin hazır. Geç al.

Sağ ol Cemil abi. Allah razı olsun.

Osman abi, müdür köpürüp duruyor sinirden.

Gözüne görünme!

Ulan yine niye geç kaldın sen, ha?

Posta arabası geldi, gitti, sen yoksun paşam.

Saatin zili bozulmuş da müdürüm…

Bana bak, bir daha geç kalırsan şerefsizim sürerim seni.

- Demedi deme. - Tamam müdürüm.

Tamam müdürüm.

Cemil abi, ne yaptın?

Eskisini tutmaz ama birkaç gün kullandın mı kaymak gibi olur.

- Tamam mı? - Tamam.

Ne olmuş buna böyle ya? Bu çok sert bu.

Üstünden araba geçmiş oğlum, buna da şükredeceğiz.

- Kalkmıyor. - Sür bakayım sen bir.

Birkaç gün kullanınca açılır o, bir şeyi kalmaz.

- Tövbe olsun yürümek daha kolay. - Sür, sür sür.

- Cemil abi! - İki üç gün kullan,

bir şey kalmaz onda, kaymak gibi olur.

Yürümek daha kolay Cemil abi!

Kaç, kaç, kaç çocuk kaç!

Şş! Elleşmeyin!

Bak sakat velespit bu.

Eline dikkat et kız.

Dur, yavaş.

Allah.

Allah, bismillah.

Ne yapıyorsun postacı, ödümü kopardın ya.

Kusura kalmayın.

Hayrola, nerede terledin sen böyle?

Şimşirik olmuşsun.

Baban sağ olsun, sayesinde bu velespit dikiş tutmaz gari.

Olsun, sağlık olsun.

Hayırlı günler.

Ne gülüp duruyorsunuz lan?

Ben sizin dengeniz miyim?

Yürüyün gidin bakayım, yürüyün!

İki yüz lira ha?

İki yüz lira.

Sen 200 lira mısın? Senin fiyatın, ederin bu mu?

Sen 200 lira olsan ne olur, 2000 lira olsan ne olur ha?

Hay çamurluğuna…

Sibobuna, jantına koyduğumun malı!

Seni başıma tebelleş mi ettiler lan!

Osman!

Osman bunun suçu ne yavrum, bunun suçu ne?

- Evladım suçu ne bunun! - Yazık, yazık.

Bir şey yok, tanıdık. Hadi, hadi.

- Oğlum bunun suçu ne? Dövme. - Yok, yok, suçu yok, suçu yok.

- Mal canın yongası. - Yok, yok, bir şey yok.

- Velespit bozuldu da. - Sinirlenme, sinirlenme.

Taşla düzeltiverdim de, taşla düzelttim.

Bir şey yok, daha iyi oldu bak, gidiyorum bak. Hadi.

Bak, postacı gidiyor, bak.

Senin bana gelişin…

Bana gelişin 200 lira değil.

İki yüz lira acente parası.

Yüz lira da İzmir'den parça parası.

Ne yaptı? 300 lira.

Neymiş? 300 lira, tamam mı?

Tamam.

50 lira da, bu tamirci Cemil dayının parası var.

Etti mi sana 350? Etti.

Çamurluğuymuş, tozluğuymuş…

Buldu mu sana 400 lirayı? Buldu.

Sen 400 bin lira olsan ne olur?

Dört milyon olsan ne olur?

Dört milyar olsan ne olur?

Kurtulacak mısın sen?

Amına koyduğum!

Bu da sana son sözüm olsun.

Çamurluğunu, sibobunu,

zincirini siktiğimin,

tekerini siktiğimin velespiti!

kurtulacağım mı sandın?

Ha?

Osman, buraya gel bakayım.

Tebligatın var.

Ne tebligatı müdürüm?

Ceza yemişsin.

- Ne cezası? - Para cezası.

Kamyonun zararını ödeyeceksin.

Ne zararı?

Ya işte o kazada kamyonun masrafları neyse sen ödeyeceksin.

Mahkeme tek celsede bitirivermiş.

Nerede bela varsa beni buluyor.

Bir kurşun mu döktürsem ne yapsam…

- Osman abi! - He?

- Yine ne oldu? - Mahkeme bana ceza yazmış.

Yemişim mahkemeyi, gel ya.

Gel abim, sana bir şey olmasın ya. Allah aşkına gel, sana bir şey olmasın.

Gel iki beş bozalım, gel buraya. Gel.

Otur bakayım.

Senin burada kardeşin var ya. Kaç defa söyleyeceğiz ya?

Lan ben zaten kendi acımdan ölüp giderim.

Velespitin taksiti,

yedek parça parası, tamirci taksiti,

trafik cezası, mahkeme masrafları…

Kendimi öldüreyim de kurtulayım.

- Tövbe de. - Valla.

- Tövbe de. - Tövbe.

Heh! Allah Allah.

Ne meraklısın ya!

- Abi. - He?

- Ama benim dediğime geldin mi yine? - Ne dedin?

Senin bu mektup işini parayı çevirmen lazım.

Lan oğlum bak, bak…

Devlet bana maaş vermiyor mu?

- Devlet Doktor İsmail'e maaş vermiyor mu? - Veriyor.

Eve gidip muayene ettiği zaman para almıyor mu?

Alıyor.

- Sıhhiyeci Sadi. Devlet maaş vermiyor mu? - Veriyor.

Eve gidip iğne yaptığı zaman para almıyor mu?

Alıyor.

Ünal Hafız'la Mehmet Hafız.

Devletten maaş alıyor mu?

Ya tamam ikisi de alıyor, ee?

Duasıydı, mevlitiydi, Yasin'iydi…

Yok haftası çıktı, yok kırkı çıktı,

yok elli ikisi geldi derken para kırpıp duruyorlar.

Ya senin aldığın maaştan ne olacak? Ne olacak?

Mahkeme zaten senin maaşına el koyacak.

Taksitiydi, borcuydu…

Ne yiyeceksin, ne içeceksin sen?

Bundan sonra öyle boş beleş mektup yazdırmak bitti.

İki tane yumurta vereyim, ada çayı getireyim… Oldu canım!

Hayır.

Bakın tarifeyi belirledik.

Osman abimin mektup yazma tarifesini okuyorum.

Aha da buraya astım.

Şimdi, matbu mektup bir lira.

Hisli, iki buçuk.

İçli, beş lira.

Hırkatli…

Bu T'yi ciddiye almayın, yanlış yere koymuşum onu.

- Hırkatli. - Hah, ondan.

Yedi buçuk lira.

Destani mektup 10 lira.

Bundan sonra buna göre. Tamam mı?

"Matbu"su neymiş, "Hisli"si neymiş bu mektuplar ya?

"Matbu"su kalıplaşmış, kalıp halinde mektuptur.

Sadece müşterinin verdiği isme göre hitabeti değiştiriyoruz.

Gerisi kalıp şeklinde yani.

Hani abim aynı cümleleri tekrar tekrar yazıp duracak.

Misal, senin sevdiğin adı Ayşe diyelim, değil mi?

"Sevdiğim Ayşe, seni çok seviyorum, çok özledim. İnşallah kavuşuruz."

Diyelim onunki Fatma.

"Sevdiğim Fatma, seni çok seviyorum, çok özledim. İnşallah kavuşuruz."

Bak aynı gidiyorum, gördün mü?

Yani her şeyi aynı, isimler değişiyor.

- Anladın mı? - Anladım.

"Hisli"si hususi.

Özel.

Abim orada lafları tasarlayacak.

Lafı yakıştıracağım diye uğraşacak.

Okuyacak kişiyi tava getirecek.

Bana yapmışlığı var.

Bana bir tane mektup yazdı,

haftası demeden benimle görüşmek istedi.

Görüştük, beni öptü.

Ooo…

Valla lan! Yemin içiyorum bak.

Erik dalının arkası var ya, orada öptü beni.

Hislisi var ya, off fena…

Onda daha da aşırıya kaçacak.

Okuyanın içine içine işleyecek.

Gözleri dolu dolu olacak.

Ne diyeceğini bilemeyecek.

Yanında olsan

bohçasını toplayacak, kaçır beni diyecek.

Ooo…

Evinsiz tek bir laf olmayacak.

Lafları bir…

Bir his, bir iç, bir hançere koyacağız ki olmayacak işi de olduruverelim.

- Bana iki buçuk liralık yazıver. - Hisli.

Tamam.

- Kızın adı? - Dudu.

Akrostiş yazıvereyim mi sana?

O ne demek be abi?

Baş harflerini kızın adına denk getireceğim sana.

Olur olur, çok güzel olur.

Yalnız ekstraya çalar. Ekstra bir lira daha yazar.

- Başka param kalmadı Osman abi valla. - Tamam o da benden o zaman.

- Abi ilk… - Ben, benden olsun.

"Durmadan gözlerime bak.

Uykulardan

aşkla kalk.

Dudu kuşum

saçlarıma

düştü ak.

Uzatma da gönlüme bir selam çak."

Bak, yaklaş.

Dudu.

Valla cennetliksin Osman abi.

Şimdi mi yazdın sen bu lafları?

Laflar, nameler, dişinin dibinde sanki.

Sağ ol.

Bekir abi. Aman diyeyim, beş dakikaya geliyorum.

- Tamam. - Aman diyeyim abi.

Hadi.

Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Abi gitti mi o?

İlkindi zamanı gelir. Bu saate kalmaz minibüs.

Marmaris, Marmaris, Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Kızılyaka, Gökçe, Marmaris!

Akçapınar! Akçapınar! Akçapınar!

Osman abi!

Osman abi!

Senin ne işin var bu yolda?

Atla götüreyim.

Dur.

Ne yapıyorsun sen bu yolda be?

Siz nereden geliyorsunuz böyle iki kişi?

Ha? Hayırdır?

Osman abimi yoldan aldım müdürüm.

Muğla'dan geliyormuş.

Ne işin var lan Muğla'da senin mesai günü?

Gece hasta oldum, karnım ağrıdı sabaha kadar.

Gökbekir'le gidip geri dönerim dedim. Beklemedi işte.

Mahsus mu yapıyorsun sen bunu bana?

- Müdürüm… - İyi lan.

Ben seni Dirgeme'ye gönderivereyim de gör gününü.

O kadar yolu nasıl gidip geleceğim? Velespit yok, motor yok.

Ne ile gidersen git lan.

Motor yoksa velespitle git. Velespit yoksa eşekle git.

Bana ne?

Kazım.

Kazım.

- Buyurun müdürüm. - Bana bak.

Gidin buna mal pazarından bir eşek alın gelin bakayım.

Baş üstüne müdürüm.

Şahin abi.

Şahin abi.

Şahin abi! Müdürüm.

Beni mahallemden ayırma. Ben mahallemden memnunum.

Oğlum saat kaç saat?

Adamların mektupları seni mi bekleyecek Osman?

Ben hemen bir koşu gidip hepsini dağıtırım.

Ona bak bile.

Şimdiye mektup mı kalır oğlum?

Niyazi gitti senin yerine.

Git Niyazi'yi bul mahallende. Hadi!

- Tamam. - Çabuk, durma.

Ya sen ne dediğinin farkında mısın?

Eşek yüküyle nasıl gideceğim o kadar yolu?

Arabın işi bu, böyle pazarlık olmaz.

Osman! Gelsene arkadaş ya, buraya bir gel.

Hemen bitiriverelim şu gazabı artık ya.

Bunun verdiği fiyata, daha aşağı vermem mümkün değil kardeş.

Emmiciğim, azıcık daha iniversen ya?

- Osman bir şey desene ya. - Nasıl ineyim ya?

Çok az verdin, biraz siz çıkıverin.

Biraz çıkıverin.

Dur.

Dur.

Arkadaşım.

Senin derdin nedir? He?

Ne senin derdin, ne?

Sen binince yürümem,

inince mi yürürüm demek istiyorsun.

Ne istiyorsun? Söyle.

Vazifem mektup taşımak, seni taşımam mı demek istiyorsun?

Ne demek istiyorsun? Söyle bana, açık konuş ya.

Ha? Söyle.

İstersen ben seni götüreyim.

Çık üstüme. Bin üstüme. Ben seni götüreyim.

Götüreyim mi?

Vallahi bana fark etmez, ben seni götürürüm.

Binecek misin? Çıkacak mısın?

Eşek! Ha?

Kepçe kulaklı mahluk!

Vallahi de seni bak, sucuk ettiririm ha!

Vallahi de ettiririm, billahi de ettiririm ha.

Senle mi uğraşacaksın ben? Ha?

Seni bana sayıyla mı verdiler? Yürü. Yürü.

Yürü.

Yürü.

Yürü.

Yürü!

Allah'ım, nerede ne varsa beni buluyor.

Yeter gari, bendeki de kulak, yeter!

Yeter gari!

Yetti! Yürü!

Allah Allah.

Sanki bir şey anlatıyor.

Sürekli öğür öğür…

Yanaş.

Yanaş!

Yanaş.

Sabahtan beri…

Ne?

Ne? Ne? Ne?

Anlasam tamam diyeceğim de…

Anlamıyorum.

Ooo Osman abi.

Nasıl? Vesaitleri yarıştıralım mı?

Bunun vitesi kulaktan mı geçiyordu?

Lan yürü git belanı benden bulma hadi.

Göstereyim mi nereden geçiyor?

Bitirmişsin mesaiyi, akşama anca yetişirsin.

Şimdi gördün mü Allah'ımın sopasını?

Sen benim eşekle maytap geçeceğine önüne baksana.

- Bir şeyin yok değil mi? - Yok abi yok.

- Emin misin? - Yok abi.

Bir oynat bakayım ayağını şöyle.

- Bunu oynat. - Yok abi yok. Bir şey yok.

Bana bak, sen yine de bir doktora moktora görün.

Tedbiri elden bırakma.

Öne gel öne.

Arkası dolu, gel.

Hoş geldin.

Nasılsın?

Osman hayırdır ya?

Senin köylere mi tayinin çıktı?

Yok be geçici vazife.

İyi madem.

Çok yaşa. Su vereyim mi?

Lüzumu yok abi, sağ ol. Sağ olasın.

Burnunu sık bari burnunu.

Abi gözünü seveyim, sen gözünü yoldan ayırma.

Kaza mı yaptıracaksın bize, Allah aşkına hadi.

Hayırdır postacı, nereye? Garajda inmiyor muydun?

E geç çıkarmayayım şimdi seni. Hadi sen git.

Nereye oturalım?

Şurada güneş var, şuraya oturalım.

Aa?

Postacı, senin ne işin var burada?

Kuru pasta almaya geldim de.

Hayırlı günler olsun sizlere.

İyi günler.

İyi bari, hıçkırığı geçmiş.

- Kolay gelsin. - Sağ ol, hoş geldin postacı.

Hoş bulduk, hoş bulduk.

Nasıl yardımcı olayım? Ne vereyim?

- Ne istersin? - Kuru pasta.

- Kuru pasta ama… - Bir kilo.

Bir kilo. Tatlı, tuzlu?

- Fark etmez. - Fark etmez.

İstersen ayakta kalma, buyur şöyle otur.

- Oturayım. - Buyurun.

Otururken tatlı bir şeyler de ister misin?

İstemez miyim ya? Tatlı olur da istenmez mi?

Cevdet! Bak oğlum.

Kusura bakmayın lütfen. Sizi beklettim.

Bir vaka vardı da.

Ne kusura canım, şimdi geldik bizde.

Buyurun oturun lütfen.

Oğlum, baksana.

Buyurun komutanım, ne arzu edersiniz?

Bilmem ki.

Olur mu öyle, buyurun lütfen.

- Bana fark etmez. - Bana da.

Olmaz lütfen.

- Ne var tatlılarda? - Muhallebi, keşkül,

supangle, yaş pasta, kuru pasta, baklava, saraylı tulumba tatlısı.

Tulumba ne kadar mesela?

Kilosu mu, porsiyon mu?

Burada kiloyla tatlı mı yenir?

Beş lira.

- Baklava? - Yedi lira.

- Keşkül, muhallebi? - Dört lira, supangle beş lira.

Nasıl? Niye bu kadar pahalı oluyor yahu?

Sen bize birer keşkül ver sonra konuşuruz.

Kaç para bu?

Ne acelen var? Daha bitirmemişsin?

Yemeyeceğim ya, bir havale geldi de.

Geçmiş olsun, geçmiş olsun.

Ama onu da hesaba kat.

O bizden olsun gari. 15 lira ver yeter.

Birer bardak da su ver.

Sürahiyle getireceğim komutanım.

Su katıvereyim mi?

Yok yok, hıkkak değil mi, geçer gider. Sağ olasın.

- Geçmiş olsun. - Kolay gelsin.

Sağ ol.

Şiiri sevmenize çok sevindim doğrusu.

Pek tabii ki, şiiri kim sevmez…

Herkes sever ama sizin kadar bilemez.

Nasıl? Anlamadım.

Sizin kadar bilemez diyorum.

Tabii olabilir.

Bizim askerî mektepte edebiyatçımız iyiydi.

Ben gençlikte şiire miire takıldım ama sonra hayat memat gailesi…

İnsanda bırakın şiiri, şuur bile bırakmıyor.

Değil mi…

Ama esasen sporu bırakmadım.

Lisede güreş ve judo yaptım.

Anladım.

Peki siz benim şiir sevdiğimi nereden bildiniz?

Nasıl yani?

Benim şiir sevdiğimi diyorum, size biri mi deyiverdi?

Bu belli bir şey zaten.

Kadın kız milleti her zaman şiiri sever.

Size biri benim şiiri sevdiğimi mi söyledi?

Yok, zaten o aşikâr, belli bir şey yani.

Nasıl yani?

Nereden belli?

Mektuplarınızdan.

Mektuplarımdan mı?

Hı-hı.

Kimin mektuplarından?

Sizin mektuplarınızdan.

Rica ederim Gülizar Hanım.

Esefle karşılıyorum bu ithamlarınızı.

Ne diye? Nasıl yani?

Ben öyle kadına kıza mektup yazacak şahsiyette biri gibi mi görünüyorum?

Afiyet olsun.

♪ Hıçkırık tuttu beni, ♪

♪ Tuttu da kuruttu beni ♪

♪ Seni gidi cahilin kızı ♪

♪ Gitti de unuttu beni ♪

♪ Yavaş yavaş esen seher yeli mi? ♪

♪ Benim gönlüm divane mi, deli mi aman ♪

Osman! Atla gel hadi!

Ben yürüyeceğim Bekir abi.

Ya arkadaş buradan oraya kadar yürünür mü?

Bir kusurumuz mu oldu?

Yok ya ondan değil.

Üstüme zimmetli eşek var. Demirbaş.

Eh sen bilirsin.

Hadi görüşürüz.

♪ Köşelerden melul melul bakarım ♪

♪ Yoksa bugün ayrılığın günü mü? ♪

♪ Aman aman aman yar ♪

Kızım?

Nesi var bunun?

Ama şarkı söylemek, düşlemek, gülmek,

ürümek tek başına…

Özgür olmak.

Dünyaya kendi gözlerine bakmak

Sesini çınlatmak,

aklına esince şapkanı yan yatırmak…

Bir hiç uğruna kılıcına

ya da kalemine sarılmak.

Ne ün peşinde olmak, para pul düşünmek,

isteyince aya bile gidebilmek.

Başarıyı alnının teriyle elde edebilmek.

Demek istediğim, asalak bir sarmaşık olma sakın,

varsın boyun olmasın bir söğütünki kadar.

Yaprakların bulutlara erişmezse

bir zararın mı var?

Dök içindeki öfkeyi dostum

ama benden saklama seni sevmediğini

Osman!

Neredesin ulan sen?

Çatladık ulan meraktan.

Ya abi, ne siz sorun ne ben söyleyeyim.

İstemem! Eksik olsun!

Kızım, senin derdin ne Allah aşkına?

Neyini beğenmiyorsun bu komutanın?

Beğenmiş de seni.

Bak senin mürüvvetini görmeden ananın yanına gidersem

gözlerim açık gider, diyeyim sana.

Gülüm benim.

Kız babası olmak kolay değil biliyor musun, çok zor.

Erkek babası olsan kolay.

Atarsın sokağa

döner kafana gidersin.

Madem bugüne kadar birine gönlünü kaptırmadın,

gönlünü sana kaptıran biriyle evlen.

Şimdi komutan bu kızı Cumhuriyet bayramında görmüş, beğenmiş.

Araya hatırlı partilileri koymuş ama

kız başlarda kabul etmemiş.

Hatta vali, alay komutanı da araya giriyor.

Ama kız katiyen olmaz diyor, direniyor.

Ben gurbetlere gidemem diyor.

Sen bunları nereden biliyorsun Şehim abi?

Bana hanım söyledi.

Bize hanım tarafından hısım oluyor bunlar.

Neyse, sonradan komutan

kıza bu senin millete yazdığın gibi tesirli mektuplar yolluyor.

Kız da tesir altında kalıyor.

Tamam, bir görüşelim madem diyorum.

Nasıl tesirli mektuplar yazmış? Ben hiç görmedim ya.

Mektup öyle postacıyla mı yollanır?

Aracı koymuştur.

Bekçi olur, asker olur, ne bileyim mahalleden bir çocuk olur.

Mektubu gider vilayetten de atar.

- Olur biter. - O kadar.

Yahu öyle, bir düşünsene,

koskoca komutan.

İspat edilecek delil, vesika bırakır mı?

Kız koskoca komutan ben yazdım der mi?

Devlet vazifesi var adamın, söyler mi?

Askeriyede öyle şeylere müsaade etmezler.

Sicilleri bozulurmuş.

Sen öyle mektup deyince daha da sinirlendi görmedin mi?

Hem komutan yazmadıysa kim yazsın sana bu mektupları?

Şşt bana bak.

İstersen

ben hanıma söyleyeyim, bir çıtlatsın mevzuyu.

Gitsin, kızın ağzını bir arasın.

Hakikaten mi?

Tabii ki lan.

Ne olacak?

Yengen gitsin,

kızın ağzını bir yoklasın.

Sorsun bakalım, gönlü var mı yok mu? Biz de bilelim.

Sen de bu kadar canını sıkma oğlum.

Koskoca dünyada sevdiğine ulaşamayan sen mi kaldın zannediyorsun?

Öyle değil.

Hadi hocam gari, hadi.

Öyle döktürü döktürüverdin nameleri, beyitleri be.

Hadi be.

Sen de o cümbüşü al gel benim.

- Dümbeleği de al gel. - Tamam abi.

Bu böyle olmayacak.

Herkesin vuslat acısı başkadır oğlum.

Senin yüreğin söyleyemez, acır

Kimisi de kavuşur ama

ayrılıklar acıtır.

♪ Ayrılık ateşten bir ok ♪

♪ Nazlı yârdan hiç haber yok ♪

♪ Nazlı yârdan hiç haber yok ♪

♪ Benim derdim herkesten çok ♪

♪ Benim derdim herkesten çok ♪

♪ Ben nasıl yanmıyam dağlar ♪

♪ Dağlar, dağlar, dağlar, dağlar ♪

♪ Dağlar, dağlar, oy ♪

♪ Ben nasıl yanmıyam dağlar ♪

♪ Dağlar, dağlar, dağlar, dağlar ♪

♪ Dağlar, dağlar, oy ♪

Osman!

Lan Osman!

- Lan öldü kaldı mı bu? - Akşam çok içti, zor uyanır o.

Menteşeler gevşektir, şöyle bir tekme vurun.

Nasıl uyku bu?

Allah Allah!

Osman!

La Osman!

Lan zehir mi içtin be sen?

Müdür köpürdü, köpürdü. Kaymakam hepimizi çağırtmış.

- Oradan azıcık kolonya ver bakayım. - Ya arkadaş seni de geçtim de…

Sen hepimizi yaktın be.

- Ver kolonyadan. - Kalk bakayım, doğrul bakayım bir.

- Doğrul lan. - Leş gibi de kokuyor.

Kaymakamlığa gidiyorsak bu sefer kesin vazifene son verecekler.

Ulan hemen vazifeye son mu verirler?

Bu işin ihtarı var, sürgünü var.

Ya ihtarı aldım zaten. Şu anda da sürgündeyim, ne kaldı geriye?

Siktirname. Ben zaten bitmişim arkadaş.

Ben bitmişim bu saatten sonra yaşasam ne olur, yaşamasam ne olur.

Hah, işte bahsettiğim genç kabiliyet bu memurumuz Kaymakam Bey.

Müdür Bey sizden çok ümitle bahsetti.

Maalesef bizim müsabaka temsilcimiz Hüseyin Bey

elim bir kaza sonucu ayak kemiğini çatlatmış.

Ne kadarda çıkar demiştiniz alçısı?

En az üç, dört haftada ancak kaynar Sayın Kaymakam.

Dolayısıyla bu sene ilçemizde yapılacak postacılar arası yarışmaya

Hüseyin Bey yerine sizin iştirak etmenizi istiyoruz.

Epeydir de imanlı sayılır zaten.

Her gün Dirgemeköy'üne gider gelir bu.

Hem vazifesini hem idmanını yapar.

Vallahi bravo. Tam arzu ettiğimiz gibi.

Hayırlısı olsun inşallah.

Memur Bey bütün ümidimiz sizde.

Dereceye giremesek de mahcup olmayalım kâfi.

İnşallah muvaffak olursunuz.

İnşallah.

- Müsaadenizle efendim. - Müsaade sizin.

Müdür Bey, ne lazımsa biz buradayız.

Oo, şampiyon geliyor.

- Şampiyon gibi geliyor valla. - Tebrik ederiz bizim oğlan.

Şart olsun gurur duyduk, göğsünüz kabardı.

Valla abi yarış tıraşın benden, bedava şekil yapacağım sana.

Ben de sana teknik direktörlük yapacağım arkadaş.

- Maşallah subay. - Bu işin tüyolarını öğreteceğim!

Eşeğin bir balya samanı benden.

- Niye bakmıyor bu? - Ne oluyor lan buna?

Bana bak. Sana söylediğim bir mesele vardı ya…

Bir an evvel öğren ne oluyor. Bunun gidişat iyi değil.

Tamam aklımda da bir türlü fırsat bulmadım ki.

Bul işte bir çaresini.

- Sayın Osman Aksu. - Deh. Deh deyince durmuyor.

Senin gibi eşek görmedim.

Hayırdır postacı?

Ne müsabakasıymış bu böyle?

Postacılar arasında oluyor ya, yürüme yarışı.

Ee?

O işte. Bu sene sağ olsun Kaymakam Bey beni münasip gördü de.

Atiğim diye.

- Hayırlı olsun madem. - Sağ ol.

Bu eşek ne böyle?

Mesai arkadaşım.

Senin baban sağ olsun.

Benim velespiti sekiz edince, buna kaldık.

İnşallah birinci olursun da seninle iftihar ederiz.

- Bana üçüncülük yeter. - Neden?

Birinciye motor veriyorlar. İkinciye mobilet. Üçüncüye velespit.

Ee, işte birinci ol da motoru kazan daha iyi değil mi?

Ne yapayım ben motoru? Bana velespit lazım.

Motoru satıp yerine 10 tane velespit alırsın ama.

Olmaz.

- Niye? - E manevi manası var onun.

Misal sen bir madalya kazansan onu satıp yerine başka bir şey alır mısın?

Yok almam.

O madalyanın altın kısmını eritip de bileziğe döndürür müsün? Çevirtir misin?

Yok canım.

Olmaz, yerini doldurmaz, aynı şey değil. Hatırası var bunun.

Motor kalsın hatıra, olmuyor mu öyle?

Ben velespit seviyorum. Zorla mı, hı?

Ben sevdiğime bakarım.

Fazlası işime gelmez.

Motorla olacak iş değil. Bunun benzini var, yağı var.

Ne yapacağım ben?

- Hayırlı olsun Osman. - Sağ ol, sağ ol abi.

Mesela bu eşeğin bile yemi var, samanı var ama velespit…

Bas pedala git nereye gideceksen.

İyi.

Yine babam gibi kamyona çiğnetme de.

Beni çiğneyenler çiğnemiş zaten.

Bir daha çiğneseler ne olacak?

Bana mektup yok gibi ya.

Olsa verirdim, yok.

Başına bir şey mi geldi acaba?

- Kimin? - Mektup yazanın.

- Kim ki o? - İşte ben de onu merak edip dururum.

Kimliği meçhul.

Senin tanımadığın bilmediğin şahsı ben nereden bileceğim?

Ama arkadaşlar kaktırmayın. O neymiş, o neymiş!

Hayatında afiş görmedin mi dayı ya?

Aha geliyor, Osman abim geliyor.

Memleketin temsilcisi. Gel buraya, gel gel gel.

Bak, bak, bak.

Birinciye, Jawa motor. İkinciye mobilet, üçüncüye bisiklet.

Abi kazanacaksın bu yarışmayı.

Alacaksın geleceksin bu Jawa'yı. Ceylan gibi binip gideceğiz, tamam mı?

Hadi alkışlıyoruz. Hadi bakalım.

Dualarınızın esirgemiyorsunuz değil mi abime!

Hayırdır şampiyon?

Ne o öyle selamsız sabahsız?

Oğlum.

Bu kadar çok düşünme.

Her şey yoluna çalar.

Bak senin önünden hazırlanman gereken yarışlar var.

Kim öyle hemen aşkına kavuşmuş bu dünyada?

Sen gördün mü? Ben görmedim.

Aşk kavuşma değil, vuslattır.

Aşk, esasen yoldur yolculuktur.

Çok da zordur be.

Sen âşık olmayla sahip olmayı karıştırmışsın.

Her istediğimiz hemen olsa hayat çok sıkıcı olurdu.

Hayatın eziyeti ihtimallerdir ya.

Gayelerimize gayretle,

sebatla, kavuşabilme ihtimalidir.

Bak şimdi.

Sana en çok sevdiğim şiiri vereceğim.

Nazım Hikmet.

Tahir ile Zühre Meselesi.

Bu yasaklı bir şiirdir.

Al bunu.

Temize çek. Biraz feyz al.

İbret al.

Hem yarana da merhem olur.

Hadi bakalım aslanım benim.

Allah rahatlık versin.

"Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da.

Hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Bütün iş Tahir ile Zühre olabilmekte.

Yani yürekte.

Mesela bir barikatta dövüşerek.

Mesela kuzey kutbunu keşfe giderken.

Mesela denerken damarlarında bir serumu, ölmek ayıp olur mu?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da.

Hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil."

Ne vardı?

Mektup.

Yine aynı kişiden mi?

Komutan.

Cahit Öztürk.

Sen ne diyorsun postacı?

Kayıp oldu.

Başına bir şey mi geldi? Tövbeler olsun.

- Kimin? - Şairimin.

Tanımadığın adam nereden şairin oluyor senin?

Tanımak için gözünden görmen şart mı?

İlle de yaşaması mı icap ediyor tanımak için?

Bana müsaade, benim işim var.

Gülizar Hanımefendi.

Son görüşmemizde bahsetmiş olduğunuz isimsiz mektuplar meselesi

beni çok asabi yaptı.

Hıncımı askerlerden çıkarıyorum.

Bu mevzuyu daha fazla uzatmayalım.

Bir an önce yıldırım nikâhı ve düğün tarihini tevzih etmeliyiz.

Ardı sıra tayinimi istemeliyim.

nikâhı burada, düğünü de yaza bizim memlekette yapsak daha isabetli olur.

Çünkü daha ucuza gelecek hesaplarıma göre.

Nikâhtan sonra da mahrumiyet bölgesi vazifesine gidelim.

Şark hizmetinde düğün masraflarını daha çabuk ödemiş oluruz.

İkramiyelerle birlikte takıları da bozdurur

bir an önce masraflarımızı öderiz.

Kusura bakma, senin bir mektup daha varmış da görmemişim.

Bu kimdenmiş?

Ne bileyim ben, isim yok, bir şey yok.

Lakap falan da mı yok öyle âşık bülbül mülbül gibisinden?

Yok, hiçbir şey yok.

Belki bülbülü ölmüş, âşığı kalmıştır.

Tövbe de postacı, tövbeler olsun, ağzından yer alsın.

Bana müsaade, çok işim var.

"Pek muhterem Gülizar'ım,

senin kadar beyaz bu sayfayı yazmaya başlarken

evvela bugüne kadar mektuplarımla vermiş olduğum rahatsızlıktan dolayı

affedilmeyi istirham ederim.

Zat-ı âlinizin gönlünde başka birinin olduğunu bilseydim

böylesi bir gayrimeşru cürüm ve fiile bulaşarak

mektup yazmayı katiyetle istemezdim.

Ruhî ve hissî dünyam elbette hazan ve keder içerisindedir.

Hislerime tercüman olan bu şiiri zat-ı âlinize arz edeceğim.

Bu şiir kelimelere sığmayacak kadar engin hislerimi

bir nebze de olsa tercüme ederse teselli bulacağım.

Bu son mektubu bir veda busesi olarak kabul buyurunuz."

"Tahir olmak da ayıp değil, Zühre olmak da.

Hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Bütün iş Tahir ile Zühre olabilmekte.

Yani yürekte.

Seversin dünyayı dolu dizgin ama o bunun farkında değildir.

Ayrılmak istemezsin dünyadan ama o senden ayrılacak.

Yani sen elmayı seviyorsun diye

elmanın da seni sevmesi şart mı?

Yani Tahir'i Zühre sevmeseydi artık

yahut hiç sevmeseydi

Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da.

Hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil."

Şampiyon geliyor!

Arkadaş ben bitmişim hiç mektup yazacak takatim yok, iyi akşamlar.

Gel Osman gel.

Osman abi.

Osman abi biz buraya mektup yazdırmaya gelmedik.

Anam duydu ki yarışa katılıyormuşsun. Bu pekmezi gönderdi sana.

Anam da kuru biber yolladı.

Bizim tavuklar da yeni yumurtlamaya başladıydı.

Yanına da yengen kurbandan kalma bir topak et koydu, al bunu.

Abi, anam bak,

testi peynir gönderdi sana. Sana yük olmasın, ben taşırım.

Bir de benden kuru yüzüm. Valla kışkırtır, koşturur.

Düz duvarı bile tırmandırır.

Ben velespitin tamirinden para almayacağım.

Malzeme parası ödeyiver yeter.

Osman, bizzat ben çalıştıracağım seni.

Bak bu işin polimlerini, petlerini öğreteceğim Osman abi sana.

Ben kendime bir yuva kuramadım.

Benim ailem yok, evim yok diye kahırlanıp dururdum.

Allah affetsin nankörlük etmişim.

Benim yuvam memleketmiş.

İçindekilerin yekûnu da benim

anammış, babammış, ailemmiş. Sağ olun, var olun.

Arkadaşlar yarından tezi yok kampa giriyoruz.

Hep birlikte yiyelim, içelim, eğlenelim.

Çaylar müesseseden.

Ama içkinize, şarabınıza karışmam.

Şampiyon, sen bizim gururumuzsun!

Şampiyon, sen bizim gururumuzsun!

Şampiyon, sen bizim gururumuzsun!

Şampiyon, sen bizim gururumuzsun!

Kolay gelsin Nevin Abla.

Hoş geldin bizim kız. Neredesin sen?

Buralardayım, nerede olacağım? Bu sefer şiir kitapları alacağım varsa.

Kaldıysa vereyim.

- Neden? - Bir tane postacı var.

Şiir kitabı dayandırmıyor ya.

- Postacı mı? - Hı…

Devamlı şiir kitaplarını aktarıp gönderiyorum.

Dur bakayım kalmış mı?

Ben böyle postacı görmedim.

Cahit Sıtkı Tarancı var.

Bir de Necip Fazıl var.

İyi, iki tane kalmış şansına.

Kız, kene gibi kemirip yiyecek bitirecek bütün şiir kitaplarını bu.

Allah Allah.

İmza atıver sana zahmet.

Osman Aksu.

"Od düştüğü yeri yakar Değme dalda gül mü biter

Ko dört dilin, çok kuş öter Bülbül ünü gelmemiştir."

- Kolay gelsin komşular. - Sağ ol, sen pazara gitmedin mi?

- He, pazara gidip geldim. - Benim mektup yok mu çocuğum?

Ya ben yok demekten yıldım, sen sormaktan sıkılmadın.

Bir tane mektup istedim senden başka istemedim ya!

Hayret bir şey ya.

Sana mektup olsa ben bir tarafa mı götüreceğim?

Ne bileyim ben, nereye soktuğunu sokmuşsunuz bir yere.

- Osman'ı kızdırmışlar belli. - Hayret bir şeysin!

- Yok. - Ne yok?

- Mektup. - Benim var.

- Ne var? - Mektup.

- Ne mektubu? - Veda mektubu.

- Ne vedası? - Basbayağı veda mektubu.

Madem şimdiye kadar o bana yazdı mektup, şimdi ben ona yazıyorum.

Al bu zarfı gönderiver postacı.

Tamam göndereceğim de kime?

Şaire işte.

Tabii göndereyim de adres yok bir şey yok.

Şimdiye kadar adressiz mektupları getirmesini nasıl bildiysen

götürmesini de bileceksin gayrı.

- Nasıl yani? - Gitmezse geri getiresin bana mektubu.

Zaten bu benim ona hem ilk hem son mektubum olacak.

Nasıl son?

Basbayağı işte.

Neden?

Bu akşam görücüye geliyorlar.

Kim?

Cahit Kumandan.

Ne diye?

Söz kesip sonra ailesini çağıracakmış.

Yıldırım nikâhı istiyormuş.

Peki sen?

Ben istemişim istememişim ne fark eder?

- Hiçbir manası yok. - Nasıl manası yok?

Benim istediğim olmuyorsa

ailemin saadetini düşünmek mecburiyetindeyim.

Belli ki o da gelmeyecek.

O kim?

Ben diyeyim beyaz mektuplu prens, sen de şair gayrı, fark etmez.

Belli mi olur? Belki gelir, belki.

Gelse şimdiye kadar gelirdi.

Belki gelmiştir de sen görmemişsindir.

Gelse kendini gösterirdi. Erkek gibi çıkar karşıma konuşurdu.

Veyahut istetirdi beni babamdan.

Ya vermeyeceklerini biliyorsa?

O zaman kaçırırdı beni.

Feride haklı. Dediydi o, erkek olmaz ondan.

Olsa olsa mektupçu başı ya da şair olur dediydi.

Otursun şiir yazsın dursun o.

Tamam o zaman.

Bana müsaade. İyi akşamlar.

- Pul parası ne kadar eder? - Mühim değil.

Postacı.

Dua edeceğim sana.

Sana üçüncülük ikincilik yakışmaz.

İnşallah birinci olursun.

Nasibinde birincilik varsa nasibini tepme.

"Ne hasta bekler sabahı, ne taze ölüyü mezar.

Ne de şeytan bir günahı seni beklediğim kadar.

Geçti istemem gelmeni yokluğunda buldum seni.

Bırak vehmimde gölgeni gelme artık neye yarar."

- Hoş geldiniz, sefalar getirdiniz. - Hoş geldiniz.

Sefalar getirdiniz.

Buyurun. Hoş geldiniz.

Şevket Ağa.

Sen bizi biliyorsun. Elçiye zeval olmaz.

Komutanımızı biliyorsun, yıllardan beri burada çalışıp durur.

Kendisi vatanına milletine sadık, dürüst bir komutan.

Senin kızını görmüş, beğenmiş.

Ondan biz de Allah'ın emri, Peygamber'in kavliyle

- kızını tekrar senden istiyoruz. - Nasipse olur.

- Allah yazdıysa olur. Değil mi? - İnşallah.

Oğlum. Kız sana mektup vermiş mi?

Ya ne belli bana verdiği, bak.

- Üstünde adres yok, isim yok. - İçinde ne yazıyor?

Ahmet Hocam, okuyun onu be.

"Ne hasta bekler sabahı

ne taze ölüyü mezar."

Al bakalım.

Ne manaya geliyor şimdi bu laflar?

Tamam anladım da bir sonrasını da bir okusun bakayım, hocam.

"Geçti, istemem gelmeni.

Yokluğunda buldum seni.

Bırak vehmimde gölgeni.

Gelme artık neye yarar?"

Şimdi ne diyor? Ne diyor şimdi, ne diyor?

- Ne diyor? - Açık açık diyoruz ki gelme artık, geçti.

Alenen kaçır beni diyecek hâli yok ya.

Ulan bu kadar zaman bekledim, gelmedin diye takaza yapıyor işte.

Bence biz kızı haber edelim, o gelsin benim abimi kaçırsın.

Doğru valla ama bu sefer de bu

"Yetişin beni kaçırıyorlar!" diye karakola koşar.

Bu sefer de kızın başını yakarız.

Abi bak, abi ben nasıl kaçırayım, bu gece sözü kesilecek kızın.

- Bana söyle hadi. - Orasını biz halledeceğiz.

- Senin kızı kaçırasın var mı yok mu? - Ya olmaz olur mu?

Kız bana gel desin ben onun yolunda ölürüm ya.

- Eee? - Ne "ee"si abi?

Ben nasıl milletin şerefini namusunu iki paralık edeyim abi?

Abi sen niye milletin şerefini namusunu iki paralık edesin?

Sen sanki elin kızını kaçırıp pavyon evi mi satacaksın?

Tövbe de, tövbe de. Ne biçim laf o?

Ağzından çıkanı kulağın duysun. Tövbe de.

- Tövbe de. - Tövbe.

- Tövbe de. - Tövbe tövbe…

Yok, yok ya. Benim abimde kız kaçıracak göt yok.

Korkudan mana uyduruyor.

Allah Allah, ben niye korkayım abi Allah aşkına.

Ben mahcubiyetten, Allah korusun, yüz kirinden korkarım.

Ben başka neden korkacağım abi?

Öyleyse niye kımsık kımsık konuşup duruyorsun?

Abi bak, yuva yıkanın yuvası olmazmış.

Ulan oğlum daha yuvası kurulmadı ki yıkılsın.

Bana bak, daha söz kesilecek, bir.

Kızı zorla evlendiriyorlar, iki.

Kızın gönlü sende, üç.

Esas böyle kurulan yuvadan hayır gelmez, dört.

Allah nasip ettiyse olur.

Ama bana müsaade edin de kızımla bir konuşayım.

Sonunda onun da rızası çok mühim değil mi?

Pek tabii ki efendim. Böyle şeyler aceleye gelmez.

Komutanım! Albayım acilen karargâha gelmenizi emretti.

Bize müsaade.

Hay Allah. İnşallah kötü bir şey değildir komutanım.

Mühim bir şey değildir.

Yunanistan'a yakınız ya. Kıbrıslı Rumlar yine bir iş çıkartmıştır.

Tedbir amaçlı çağırmıştır komutanım.

Haydi tekrar hayırları vesile olsun.

- Sağ olun. - O zaman biz de müsaade alalım.

- Haydi gidelim çıkalım. - Buyurun buyurun.

Başkanım, karargâha da bekleriz.

- Geliriz geliriz. - Bir acı kahvemiz için.

İçeriz içeriz.

Buyurun buyurun.

Geç bakalım geç.

Hadi iyi akşamlar olsun.

Gel iki dakika, gel, gel.

Aramızda kalsın.

- Mahallenin postacısı var ya. - Ee…

Sana kül gibi yangınmış yangın.

Sen bu postacıya…

Yengen zaten orada. Bir punduna getirip soracak.

Abi devlet bana bu vazifeyi, bu elbiseyi millete hizmet edeyim diye vermiş.

- El âlemin kızını kaçırayım diye değil. - Ya tövbe ya Resul Allah.

Sanki Mareşal Tito koduğumun yerinde…

Abi ne kızıp duruyorsun ya?

Hocam gülme Allah aşkına niye kızıp duruyorsun abi?

Bak abi benim zaten kıza gönlüm var.

Bugün tamam desin ben peşimden koşup giderim.

Ama olay o değil.

Yengem bir gelsin, bir anlatsın bakalım.

Ne oluyor, ne bitiyor.

Abi, kız sana en son ne dedi?

En son dedi ki pul parası kaç para tutar dedi.

Parasının pulunun geçmişini koyduracaksın bana.

Bana bak, yanından ayrılırken sana söylediği en son laf neydi?

En son dedi ki sana üçüncülük değil ikincilik değil birincilik yakışır dedi.

Ha işte.

Sonra?

Sonra da işte kaderinde varsa birincilik tepme dedi.

Kız diyor ki, bu iş velespit ile mobilet ile olmaz.

Birinci olup beni motorunla kaçır demek istiyor.

Vallahi Şehim abi, bunca senenin edebiyat öğretmeniyim

böyle nesir güzel yorumlayamadım ben bile.

Biz kendimiz edebiyat olmuşuz, nesir olmuşuz hayatta be.

Siz burada kafa açarken el âlem kızı kapacak, kalkın hadi.

Yenge verdiler mi kızı?

Yok yarına kadar müsaade istedi babası.

Yarın ben de kızımla konuşayım ona göre haber ederim dedi.

- Kız ne dedi? - Ne diyecek?

Ben babamın lafının üstüne laf koymam. Ama yarına kadar beni kaçırsın.

Kaçırmazsa dünya ahiret kardeşim olsun dedi.

Kız zaten gece yarısı oldu yarın oldu ya. Ne hâl olacak bu iş?

E kız gece bohçasını hazır edecek işte. Kalkın siz de hadi.

Bohçasını mı hazır edecek?

Ha işte öyle dedim.

Allah seni Allah seni…

Oğlum kalk!

Ulan bayılacak zaman var bayılmayacak zaman var!

- Yenge kolonya getir. - Zamanını buldun dalyarak!

- Kolonya ver kolonya. - Vurma abime!

Siz bunu kendine getirin ben arabayı hazırlayayım.

- Zehra Abla. - Şşt…

- Uyuyor. - Uyuyor mu?

Yavaş, yavaş, yavaş.

- Hazır mı bohçan? - Hazır.

Getir.

- Ver, tutayım. - Al.

- Dur şunu giyeceğim. - Tamam.

Ne işin var bu saatte sokakta?

Muğla'ya gidiyorum. Araba yolda kaldı komutanım.

Asker, alın bunu.

- Almasınlar. - Alın, sessiz olun.

Muğla'ya gitmek ne zamandan beri suç?

Bakın çocuklar cam açık, yapmayın gözünüzü seveyim.

Devam.

- Ana! - Zehra abla?

Kaç, kaç.

- Şehim abi, ne oluyor? - Vallahi ben de anlayamadım.

Bunlar bizim işin haberini kimden aldı, nereden aldı?

Yürü yürü.

Yürü.

Kusura bakmayın. Sizi bu saate rahatsız etmek istemezdik.

Vazifemiz icabı geldik.

Askerler maskerler, ne oldu acaba?

- Allah'ım ya rabbim. - Yat, yat.

Şşt! Şşt!

Gel, sen gel.

Amına koyduğumun berberi. Sattı lan bizi.

Yavaş, yavaş konuş. Gel.

Ağzı gevşektir ama ihbar etmez, satmaz.

Ahmet Hoca diyeceğim, o da ihbar etmez. Acaba diyorum, Zehra yenge mi…

Hadi la! Benim karımın ağzı sıkıdır.

Öldürsen ağzından laf alamazsın.

Bu işin içinde bir iş var ama, ne değil mi?

Ölse yapmaz böyle bir şey de, nasıl oldu bu işte?

Sizin ne işiniz var bu saatte sokakta?

Ne işiniz var?

Komutanım, biz şöyle bir gezelim bir hava alalım diye…

Asker, alın şunları da alın.

- Asker, yürü. Sessiz olun. - Öyle dolanıyorduk.

Devam, devam, devam.

- Yürü hadi, yürü. - Yemin ederim biz geziyoruz.

Türk Silahlı Kuvvetleri

Türk vatandaşlarını radyolarının başına davet ediyor.

Sevgili vatandaşlar dün gece yarısından itibaren,

bütün Türkiye'de

deniz, hava kara, Türk Silahlı Kuvvetleri

el ele vererek memleketin idaresini ele almıştır.

Bu hareket, Silahlı Kuvvetlerimizin

müşterek iş birliği sayesinde kansız başarılmıştır.

Sevgili vatandaşlarımızın sükûn içinde bulunmalarını

ve resmî sıfatı ne olursa olsun

hiç kimsenin sokağa çıkmamalarını rica ederim.

Konuşma, konuşma.

- Konuşmak yok! - Çök!

Şu partilileri büyük koğuşa ayırın!

Diğerlerinin kimliklerini tespit edin.

Otur, çök, konuşma!

Babam buradaymış da.

Baba.

- Kızım. - Gülizar.

Postacı.

Gülizar Hanım yardımcı olayım.

Ben babamın tansiyon ilaçlarını getirmiştim de.

Hemen geliyorum.

Komutanım, ilçe başkanının kızı hanımefendi tansiyon ilacını vermek ister.

Kendisi vermesin, asker alsın versin.

Emredersiniz komutanım.

Gülizar Hanım, siz bana verin.

Ben kendisine takdim edeceğim.

Sağ olun.

Aziz Türk Milleti. Bir aydan beri memlekette cereyan eden

ve milleti süratle, korkunç buhranlara sürükleyen hadiseleri biliyorsunuz…

Kaymakam Bey, Kaymakam Bey.

Bizim yarış adayı postacıyı nezarete almışlar.

Sen ne diyorsun ya?

Reis-i Cumhur'u, Genelkurmay Başkanı, bakanları, hepsini içeri almışlar.

Ya hadi geçtim bak, gününü geçtim, günü neyse de abi…

Ya Allah aşkına, Allah aşkına…

Saatini nasıl denk getirdi bunlar ya?

Bir saat, bak bir saat sonra olsa biz çoktan köyün yoluna varmıştık.

Sonra da sokağa çıkma yasağı, hamur gibi evde oturur kalırdık.

- Kapat gayrı o çeneceğini. - Postacı, komutan seni çağırıyor.

Buyur.

Ben sana ne dedim deyyus. Şimdi yandık.

Konuşma kendi aranda!

- Çık oğlum. - Emredersiniz komutanım.

Gel bakalım postacı.

Gel, otur şöyle.

Otur şuraya.

Gel.

Kapıyı kapat.

Şerefsizin biri benim sözleneceğim kıza şiirli mektupları yazıyormuş.

Senin haberin var mı böyle bir şahıstan?

Senin mahallenden bir kız.

Hani bugün sabah nezarete aldığımız,

senin bisikletini ezen var ya, ilçe başkanı.

- Evet var. - İşte onun kızı.

Ne yapacağımı bilemedim.

Bir gece önce

kız istemeye gittiğimiz adamı sabahına tevkif ettik.

Yetmedi, sabah sen de gördün,

babasına ilaç getirmiş.

Bir tarafta yüzbaşı,

bir tarafta istediğin kızla babası.

Zor.

Allah kimsenin başına böyle bir imtihan vermesin, çok zor.

Onun için bu içine düştüğüm bu hâlet-i ruhiyeyi

izah edecek bir mektup yazmam lazım kıza.

Senin gibi böyle güzel bir mektup yazan birine ihtiyacım var postacı.

Yaz bütün derdimi. İçine düştüğüm buhranı.

Tam da kızı da ailesine de tava getirmişken ya…

Nasıl tava?

Aylar önce haber gönderdim görüşmek için. Anca he dediler.

Sabah da bu ihtilal oldu.

Tabii, hayatta türlü çeşit şey var.

Bu vaziyeti anlasa anlasa bir tek senin gibi biri anlar.

Sen postacısın.

Her mahalle arasında her eve giriyorsun.

Önünde, arkanda

dolu kadın kız, istediğini seç beğen.

Ben ne yapayım?

Yeşil yeşil, kabak kabak bir sürü asker.

Allah affetsin kabak tarlası gibi.

Aynen.

Dağda bayırda it, uğursuz eşkıya peşinde koşmaktan

- nasıl bulacağım ben böyle güzel kızı? - Bak onu çok doğru dedin işte.

Onun gibisi dünyada yok.

Hadi güzellik gelip geçici,

en kralı beş sene sonra reçel olur da,

bu iyi aile kızı.

Malları mülkleri de yerinde.

Ben o kadarını bilmem.

Sadece çarşı içinde dört dükkânları var.

Hem kiremit hem kireç ocakları var.

Zaten tek çocuk, başka mirasçısı da yok.

Kumandan, sen yuva mı kuracaksın yoksa inşaat firması mı kuracaksın?

Yuva kuracağım da bedavaya yuva kuramam.

İstiyorsan babasıyla evlen. Apartman çıkarsınız icabında.

Valla beni güldürdün, Allah seni de güldürsün.

Amin, cümlemizi.

Yazıver o zaman bana bu mektubu, hadi.

Yazmayayım ben.

- Niye? - Ben seni düşünüyorum komutan.

Nasıl?

Ya şimdi asker ihtilal yaptı ya.

Hani senin eline mektup yakışmaz.

Ya ihtilalin de darbecinin de…

Ya tövbe estağfurullah bana küfür ettirme ya.

Küfür etme. Bak yerin kulağı var, gerek yok.

Benim kız istediğim gecenin sabahını mı bulmuşlar askerî ihtilal yapacak?

Hadi sabahını buldun,

benim vazifeyi yaptığım ilçede beni mi buldun kayınpederini tutuklatacak?

Ya koskoca Genel Kurmay'ın, senin yıllık iznini kovalayacak hâli yok ya.

Ya tövbe estağfurullah ya.

- Sen yazacak mısın bu mektubu? - Bana yazdırma.

Koskoca yerde beni mi buldun bir tek yazdırıcı?

Ya senden daha iyi kimse yazamaz dediler de ondan.

Ben yazamam bunu komutan.

Benim zaten kafam allak bullak oldu.

Nezarethanedeyim, kafam şişti komutan.

Ya bırak yazmayı benim konuşmaya hürriyetim yok.

Hürriyetin olmadığı yerde kim ne konuşsun ne yazsın?

Git eve, yaz mektubu.

Yarın sabah kalkınca nezarete gelirsin.

Ben senin için diyorum. Bak.

- Ters teper bu iş. - Nasıl ters teper?

Kızın babasını içeri aldılar komutan. Üstelik bunu yapan da sensin.

Kızın babasının başına ne gelecek belli değil yarın öbür gün.

Kız senin karşına çıktığında, sana sorduğunda ne diyeceksin?

Sen insan mısın diye sorduğunda ne diyeceksin ona?

Hani sende anlayış demeyecek mi?

Sen böyle dar bir günde sen neyin peşindesin diye sormayacak mı sana?

Koyun can derdinde kasap et derdinde demeyecek mi?

Sen insan mısın yoksa kara sığır mısın demeyecek mi?

Kara sığır mısın yoksa montofon ineği misin

demeyecek mi sana komutan?

Vallahi doğru söylüyorsun.

Vallahi ben niye düşünemedim ya?

Allah iyiliğini versin be postacı. Vallahi haklısın.

Tamam, haklısın.

E düşünemezsin tabii.

Herkes her şeyi düşünse dünyada dert tasa kalmaz.

Hamur gibi yaşar gidersin.

Komutanım müsaade varsa ben nezarethaneme çekileyim.

- Tabii. Bir çay daha içsen? - Yok teşekkür ederim komutanım.

Şimdi nezaretimi özledim ben de.

Arkadaşlar da merak etmesin bu çocuğun başına bir şey mi geldi diye.

Ştt, bana bak.

- Bu mektup bizim aramızda. - Tabii.

- Söz mü? - Söz komutanım.

Erkek sözü mü?

Sözün erkeği kadını mı olur komutanım? Söz.

Babam bu hâldeyken hiçbir yere gidemem gayrı.

Bu sefer mahpus damlarında ölür gider Allah korusun.

Tövbe de kızım ya. Sabredeceğiz. Sabretmekten başka çaremiz yok.

Ahir ömrümde birine gönlüm kaydıydı.

Demek ki benim alın yazımda yuva kurmak yokmuş Zehra Abla.

Kız, öyle düşünme bakayım. Allah'tan ümit kesilmez.

Emredin komutanım.

Cahit Astsubayım. Nezarette postacı varmış.

Doğrudur komutanım.

Yürüme müsabakasında ilçeyi temsil edecekmiş.

Doğrudur komutanım.

- Sabit suçu var mı? - Sokağa çıkma yasağı ihlali komutanım.

Başka suçu yoksa hüviyet tespitini yapıp, ifadesini alıp bırakın.

Emredersiniz komutanım. Baş üstüne.

Çok sağ olun binbaşı.

Ama Şevket Bey'in işi biraz zor.

Suçu sabit değilse, başka suç isnat edilmezse elimizden geleni yaparız.

Oğlum aç kapıyı.

Hadi postacı, gözün aydın.

Seni serbest bırakacağız.

- Beni mi? Serbest mi bırakacaksınız? - Evet.

Arkadaşlar?

Arkadaşlarınla ilgili bir şey bilmiyorum. Böyle bir talimat almadım.

Arkadaşlarım da çıkmayacaksa o zaman ben de çıkmayacağım.

Ya çattık ya.

Böyle zamanlarda sportif müsabakalar

Milli Birlik Şuuru'nun önemli organizasyonlarıdır.

Millette mukavemet olmazsa sokağa çıkma yasağı kalkar.

Kalkmasa da müsabaka umuma kapalı devlet ricaliyle yapılır.

Dolayısıyla maksadına hizmet etmez.

Malum, müsabaka top sahasında yapılacaktı.

Sokağa çıkma yasağı var.

Acaba mahalleye mi taşısak müsabakayı?

- Bravo müdürüm, isabet buyurdunuz. - Hay aklınla bin yaşa.

- Teşekkür ederim. - Hemen hazırlıklara başlayalım.

- O zaman bize müsaade. - Müsaade sizin.

Imzık ımzık konuşup ötme. Yeter gari.

Abi, ben ımzık ımzık konuşmuyorum.

Babası mahpusta olan bir kıza nasıl diyeyim seni kaçıracağım?

- Üstelik kız zaten kaçmaz. - İyi, iyi.

Ben buradan eve bir görünüp geleyim. Çatlamıştır meraktan.

Hadi abi, hadi.

Neye niyet, neye kısmet.

Görüyorsunuz Şevket Bey.

Sizi karargahta ağırlamak isteriz demiştik

ama bu şekilde değil.

Ee, ne oldum demeyeceksin

ne olacağım diyeceksin.

Allah devlete, millete zeval vermesin.

Şu kafanı boşalt. Yarışmaya odaklan deyip duruyorum sana.

Millet dışarı çıkamıyor. Yarış nasıl yapılacak?

Ya sana ne milletin çıkamamasından?

Eninde sonunda kalkacak bu yasak.

- Olacak diyorum ben sana ya bu yarışma. - Osman.

Yine dört ayak üstüne düştün düz taban deyyus.

Neden?

Sokağa çıkma yasağı kalksa da kalkmasa da müsabakalar yapılacak.

Hadi geçmiş olsun.

Dikkat, dikkat.

Ben sana ne dedim? Ben sana ne dedim?

Gel, ben sana bir masaj yapayım. Abim benim.

Beldemizde yapılacak olan postacılar arası yürüme müsabakasının

istikameti mahalle arasına sevk edilmiştir.

Halkımızın sokağa çıkma yasağına riayet ederek…

- Baba. - Kızım.

…pencere ve kapı önlerinden müsabakayı izlemesi rica olunur.

Aksi durumda emirlere uymayanlar kanuni işlem uygulanacaktır.

Dikkat, dikkat. İlçe sıkı yönetim komutanlarından…

Kıymetli hazirun saygıdeğer konuklar.

Bugün burada yapılacak olan müsabaka sonrası

birinciye Jawa motor

ikinciye mobilet, üçüncüye bisiklet

ayrıyeten dördüncüyle beşinciye de teselli ikramiyesi olarak

birer çift spor ayakkabı verilecektir.

Türk postacıları çıktı meydane

hepsi birbirinden merdane!

Çal davulcu!

Postacı, postacı.

Arda düştün diye erilme. Öne geçtin diye sevinme.

Arda kalınca öne savuş, öne çıkınca ilke kavuş.

Allah Allah, hay Allah. Alkışlarla maşallah!

Evet sayın seyirciler.

Son beş senenin meşhur şampiyonu Aziz Kanat

yine her zamanki gibi en önlerde.

Yanında ise bu senenin sürpriz ismi Osman Aksu var.

En büyük postacı, bizim postacı!

En büyük postacı, bizim postacı!

En büyük postacı, bizim postacı!

En büyük postacı, bizim postacı!

Bahçelere ektim bostan, giyme üstüne sarı fistan.

Haydi biraz daha hızlan Olma mı Yörük Osman!

Evet senelerin şampiyonu Aziz Kanat

yeni yarışlara katılmış olan Osman Aksu

baş başa yarış çıkarıyorlar maşallah!

Seninki sana bakmaktan yarışmayı kaçırdı.

Herkese maşallah, suphanallah. Vur davulcu, vur!

Postacı.

Hadi Postacı.

Abicim motoru düşün!

Düşün, gözünü seveyim düşün!

Hâlâ oyalanıyorsun.

- Hadi Osman! - Hadi abi, bitirdin bizi abi.

Hadi gayrı bitirelim şu işi!

Ormanların kralı ormancı mahallenin kralı postacı.

Allah vermesin başka acı.

Osman seneye giysin tacı.

Maşallah, suphanallah.

Evet, son 100 metredeyiz. Osman yaralı geyik gibi geliyor.

100 bin kere maşallah 1000 kere suphanallah.

Evet, Osman. Osman geliyor.

Sayın seyirciler, Osman maşallah Osman Carl Lewis oldu.

Osman Carl Lewis oldu, 100 bin kere maşallah.

Osman Abim benim! Aldık Jawa motoru!

Bayılma bayılma yürüyüşün süsü.

Osman'a çalınsın efelerin türküsü.

Çal davulcu!

Osman Abim benim, Jawa motoru aldık.

Jawa motoru aldık Osman abi! Jawa motoru aldık.

Helal olsun Osman'ım! Osman birinci!

Osman birinci!

- Osman birinci olmuş. - Osman birinci.

Kız Fatma, Osman birinci olmuş.

- Osman kazanmış. - Osman kazanmış.

Allah!

Valla Jawa'yı kapmış lan Osman!

Kızı da kapmış he!

Madalyaları takdim eden sayın valimizi,

jandarma kumandanımızı alkışlarla uğurluyoruz.

Dereceye girenler mahalle arasında şeref turu atacak sayın seyirciler.

Değerli Urla halkı.

Dereceye girenler mahalle arasında şeref turu atacaklardır.

Şeref turu atacakmış! Haber verin mahalleliye!

Şeref turu atılacakmış!

Şeref turu atılacakmış!

Şeref turu atılacak, mahalleye haber verin.

Mahallede şeref turu atıyorlar.

Kız, mahalle arasında şeref turu atıyorlarmış.

- Mahallede şeref turu atılıyor. - Allah!

Kızlar, mahalleye geri gelirler. Şerif tur atacaklarmış.

Urla seninle gurur duyuyor!

Osman, şampiyon Osman!

Nahide abla! Şşt! Ben bahçeden dolaşacağım.

Bu da evi dolaşsın, çabuk.

Tamam, hadi.

- Evi dolaş. Eve. - Tamam.

Gülizar, Zehra ablanın bahçeyi dolaşacakmışsın, söyleyecekleri varmış.

Hadi git.

- Ben gidip geleyim. - Beni yalnız bırakma. Asker var.

Eşkıyalar dağlarda kuruyor pusu.

Bu Jawa motoru kaptı Osman Aksu.

Mobileti kaptı

Eski şampiyon Aziz Kanat!

Kahvede olur kafein bisikleti kaptı Alaaddin.

Her üçüne de maşallah. Her üçüne de maşallah.

Her üçüne de suphanallah.

Hadi kızım,

çok şükür.

Bravo Osman, şampiyon Osman!

- Dur. Dur, dur. Bin, hadi. - Abla.

Bin sen, konuştum ben. Hadi.

At!

Kız nereye gidiyorsun Gülizar!

Kumandanım! Gülizar'ı kaçırıyorlar!

Gülizar'ı kaçırıyorlar!

- Kim? - Postacı.

- Nasıl, nereden? - Ne bileyim.

Asker, geri dön! Çabuk geri dön!

Askerler, toplanın! Herkes silahlarınıza!

Çabuk! Çabuk!

Tamam.

- Nedir sorun? - Kız gönüllü kaçtı komutanım.

- Gönüllü mü? - Evet.

Evet. Evet, gönüllü. Evet.

Tamam, o ifadede belli olur.

Benim talip olduğum kızı kimse kaçıramaz.

Anasından emdiğini burnundan getirmezsem bana da Cahit Komutan demesinler.

Bırak, bir komutana yakışmaz komutanım ya!

Yakışmaz.

Sana kız mı yok!

Nereden bulacağım Gülizar gibi güzel bir kızı?

Kızın köküne kıran mı girmiş yani?

Senin gibi kumandana kim varmaz böyle yakışıklı, forslu.

Ev yaparsın tuğladan, kız alırsan Muğla'dan.

- Bir güzel kız sana bulalım komutanım. - Evet, evet.

Hey gidi postacı hey!

Sende ne hünerler ne oyunlar varmış da benim haberim yokmuş.

Ee Karaman'ın koyunu sonradan çıkar oyunu.

Pardon özür dilerim, tikim var da.

Eşeğin çilbini tut!

Bayraklar. Bayraklar oğlum, salla iyi salla, iyi salla.

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

Eşeğin çilbini tut! Eşeğin çilbini tut!

Eşeğin çilbini tut!

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

♪ Şen ola düğün şen ola ♪

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.