Original subtitles

Λοιπόν, δεν εκπλήσσομαι.

Κάποιος να βοηθήσει τον Τεό;

Τι αλληλεγγύη!

Εμίλ, στον πίνακα.

-Όχι... -Προτιμάς δυο ώρες τιμωρία;

Άντε, γρήγορα!

Ορίστε!

Σιγά το δύσκολο!

Γαμώτο!

Ο μικρός κωλογλείφτης!

Θες το μπαλάκι σου;

Πήγαινε να το βρεις!

Γιατί έχει αυτό το μικρό ''Ε'';

Το έγραψα για να το ξεχωρίζω.

Επειδή με λένε... Εμίλ.

Λοιπόν, γεια σου... Εμίλ. Εγώ είμαι η Πολίν.

Έπαθες κεραυνοβόλο έρωτα. Την πάτησες.

Τρελάθηκες; Δεν την πάτησα. Δωσ' μου το κινητό σου.

Αν σου ζητήσει τον αριθμό σου η γκόμενα, είσαι χαμένος.

Η μαμά σου.

Δεν το πιστεύω! Τι σπαστικιά!

-Τι κάνεις εδώ; -Έφτιαξα ένα γλυκό χωρίς γλουτένη.

-Σου έφερα να το δοκιμάσεις. -Μαμά, δεν πάω νηπιαγωγείο.

-Κρουασάν με σοκολάτα είναι αυτό; -Μου έδωσε ο Ζερέμ να δοκιμάσω.

-Πολύ ορεξάτος είσαι εσύ! -Πάρα πολύ.

Γιατί τρως πράγματα με φοινικέλαιο; Και πανάκριβα!

Πληρώνεις για να σε δηλητηριάσουν!

Πάρε. Έχω δουλειά.

Τι εφιάλτης! Καταλαβαίνεις τι ζω;

Ναι... Χάλια.

Η μαμά μου είναι σαν τη διαίρεση. Λείπει συχνά το κρατούμενο.

Ανακάλυψα ένα καινούργιο θεώρημα.

''Το θεώρημα με την Πολίν και το μπαλάκι του πινγκ πονγκ.''

Aν η Πολίν σάς δώσει ένα μπαλάκι πινγκ πονγκ στην αυλή..

...θα χαζεύετε φωτογραφίες της στο Ίντερνετ, όλο το βράδυ.

Ισχύει, είναι μαθηματικά.

Υπάρχει και μία εξίσωση που δεν κατάφερα να λύσω,

Πώς μια κοπέλα σαν κι αυτή, θα ενδιαφερόταν για κάποιον σαν εμένα;

Ζω σε ένα δωμάτιο στο βάθος του γκαράζ της γειτόνισσας,

Κι αυτό, γιατί δεν έχω σπίτι.

-Καλημέρα. -Καλημέρα, Εμίλ.

-Γεια σου, μπαμπά. -Γεια σου, γιε μου.

Εναρμονίζω την ενέργειά μου με τον ανατέλλοντα ήλιο.

Απίστευτη αίσθηση. Πρέπει να το δοκιμάσεις.

Ήδη μας περνάνε για τους Gipsy Kings.

Θα δεις, όταν θα έχουμε το πιο ωραίο σπίτι στον δρόμο...

...θα τρώνε απ' το χέρι σου.

Μια που είπα χέρι... Σου δίνω την ουρά του πουλιού.

-Πάρ' την στα χέρια σου. -Όχι, δεν θέλω να με κουτσουλίσει.

Την ξαναμαζεύω, τότε.

Γεια, μαμά.

Ορίστε... Καλή όρεξη, αγάπη μου.

Πάρε τα Ω3 σου. Σου ετοιμάζω χυμό παντζάρι.

Γιατί τα πιο αηδιαστικά φαγητά είναι τα καλύτερα για την υγεία;

Έτσι είναι η ζωή... Πάντα πρέπει vα πληρώσεις κάποιο τίμημα.

Ορίστε... Βλέπεις;

Εδώ δες... Τα κύματα των κινητών...

Αν θες να πάθεις καρκίνο στα 20...

-Δεν θα καταλήξουμε όλοι έτσι. -Κάποιοι γλιτώνουν.

Αλλά αν σε δέκα χρόνια, έχεις όγκο στον εγκέφαλο, μην εκπλαγείς!

-Θα κρυώσεις. -Αντιθέτως.

Μάλλον θα φτάσω εκατό χρονών.

Στην Ιαπωνία, στην Οκινάουα, κάνουν μπάνιο τον χειμώνα σε παγωμένο νερό.

Ο Σαιντ-Εξιπερί έλεγε:

"Ανακαλύπτεις τον εαυτό σου, όταν αναμετρηθείς με τα εμπόδια."

Πήγαινε να αναμετρηθείς με το ντους. Και μην τα κάνεις όλα χάλια.

-Δεν αντέχω άλλο αυτό το τροχόσπιτο. -Μια μέρα θα σου λείπει η μποέμικη ζωή.

-Δεν νομίζω, όχι. -Εγώ νομίζω πως ναι.

Πριν διαβάσεις, θα βάψουμε τα μαλλιά σου, έχει βγει η ρίζα.

Η μαμά μού βάφει τα μαλλιά ξανθά, απο όταν ήμουν επτάχρονων.

Τι έπαθες τώρα; Συνεχώς γκρινιάζεις.

Αν θες, σταματάμε. Αλλά είναι πραγματικά κρίμα.

-Δεν θα τα βάφουμε όλη μου τη ζωή. -Σ’ το έχω πει.

Είναι σπάνιο να έχεις φυσική ομορφιά.

Αλλιώς πρέπει να βελτιστοποιήσεις το κεφάλαιο εκκίνησης σου.

-Έξι λεπτά. -Οκτώ.

Αν δεν μείνει αρκετά, δεν έχει νόημα.

Το λατρεύω. Ξαναβάλ’ το. Το λατρεύω αυτό το τραγούδι.

-Κυρία μου, χορεύετε; -Μα αυτό δεν χορεύεται.

Τι σημασία έχει η μουσική... Αρκεί τα σώματα να αγκαλιάζονται.

Δεν θέλω πολλές αγκαλιές σήμερα το πρωί.

-Αγάπη μου, είσαι μια βασίλισσα. -Όχι...

-Η βασίλισσα των ηλιθίων. -Όχι, η δική μου βασίλισσα.

Ορίστε! Ντέιβιντ Γκέτα!

Θα προτιμούσα Μπραντ Πιτ.

Ξάνθυνες.

- Όχι... Λες βλακείες. -Ναι, ξάνθυνες.

-Ξάνθυνες, ξάνθυνες! -Βούλωσ' το!

-Μαμά! -Τι έγινε;

Ευχαριστώ.

Λυπάμαι πολύ. Δεν θα ξανασυμβεί.

Κι άλλωστε, ο Εμίλ θα ζητήσει συγγνώμη απ' την Αλίσια.

Ίσα που την άγγιξα κι αυτή με κορόιδευε!

Ζήτα συγγνώμη από την Αλίσια.

Συγγνώμη.

Πιάνει το μάτι της. Του ανοίξαμε το χρώμα, γιατί του πάει καλύτερα.

-Αλλά δεν θέλει να μιλάμε γι' αυτό. -Τι σπαστικός που είσαι! Απίστευτο!

Χαλάρωσε, μικρέ. Χαλάρωσε.

Η Μαρί-Φρανς μπορεί να κρατήσει μυστικό.

-Είναι μέλος της οικογένειας. -Ναι, μην ανησυχείς.

Κι έχει δίκιο ο πατέρας σου. Σου πάνε πολύ.

Τι σου έλεγα;

Εγώ είμαι τυχερός. Έχω φυσική ομορφιά.

Δεν είναι το ίδιο.

Αρέσω στις γυναίκες.

Έχει πολλά μυστήρια η ζωή!

Αλήθεια, αρέσω. Δεν ξέρω γιατί.

Πάντως, η Αλίσια θα γίνει πολύ όμορφη.

Ευχαριστώ.

Το μήλο κάτω απ' τη μηλιά...

Ρώτησες στον δήμο για την άδεια οικοδομής μου;

Δεν έχω ακόμα νέα.

-Θα σου το είχα πει. -Θα τα καταφέρεις. Έχεις επιρροή.

Προσπαθώ. Είναι περίπλοκο.

Φυσικά...

Η μαμά μου είπε για τα κύματα.

Δεν σε πιάνει πονοκέφαλος όταν μιλάς πολλή ώρα;

Αν τηλεφωνεί η μάνα μου, με πιάνει πονοκέφαλος αμέσως.

-Γεια, Εμίλ. -Γεια.

-Λοιπόν, πότε θα παίξουμε πινγκ πονγκ; -Όποτε θέλεις.

Έτοιμος;

Είσαι άσχετος.

-Είναι καλύτερος στα μαθηματικά. -Σοβαρά;

Εγώ είμαι σκράπας στα μαθηματικά.

-Μπορώ να σε βοηθήσω, αν θες. -Ναι, φυσικά!

Σάββατο απόγευμα στο σπίτι μου, σε βολεύει;

Θα τα καταφέρω.

Γιατί είπες ψέματα; ''Θα τα καταφέρω...''

Αφού τα Σάββατα σκυλοβαριέσαι.

Ο μπαμπάς μου λέει να το παίζω πολυάσχολος με τα κορίτσια.

-Ακούς τον μπαμπά σου τώρα; -Όχι σε όλα.

Σε λίγα.

Τι συμβαίνει;

Ο δήμος δεν έδωσε την άδεια. Θέλουν το οικόπεδο.

Δεν μπορώ να βρω τον πατέρα σου. Του άφησα 15 μηνύματα.

Αυτός είναι!

Μην ανησυχείς γλυκιά μου. Θα τακτοποιηθεί το θέμα.

-Θα βρούμε μια λύση. -Τι λύση;

Έδωσα προκαταβολή στον υδραυλικό, στον στεγοποιό, στον χτίστη.

Κύριε, δεν επιτρέπονται οι πωλητές.

Είμαι τεχνικός σύμβουλος συστημάτων ασφαλείας, κύριε.

Πόρτες ασφαλείας, κάμερες, παρακολούθησης, συναγερμοί...

-Το ίδιο είναι. -Ορίστε;

-Το ίδιο είναι. -Ποιος είναι;

Ο κύριος Σαμοντό... Βλέπετε, έχω ραντεβού.

-Αν δεν χτίσουμε, τα χάνουμε όλα. -Θα τα καταφέρουμε.

Θα τα καταφέρουμε όπως πάντα.

Μου δίνεις ένα λεπτό;

Μην κλείσεις.

Μπερνάρ Σαμοντό, τεχνικός σύμβουλος ασφαλείας...

Δεν ενδιαφέρομαι.

-Τίποτα ανέφικτο για τους Σαμοντό. -Σταμάτα, Μπερνάρ. Είμαι στα όριά μου.

-Θα ζω για πάντα σε τροχόσπιτο. -Μην ανησυχείς.

Θα το χτίσουμε το σπίτι, είπε ο πατέρας σου.

-Τίποτα ανέφικτο για τους Σαμοντό. -Πιστεύεις ακόμα αυτή τη βλακεία;

Φυσικά και την πιστεύω.

Εντάξει, μαμά. Μπορείς να μ' αφήσεις εδώ.

-Θα σ’ αφήσω μπροστά στην πόρτα. -Μην ανησυχείς, εδώ είναι μια χαρά.

Ραντεβού στο δέντρο σε μιάμιση ώρα;

-Δεν είμαι ο σκύλος σου. -Δεν ήθελα να πω αυτό.

Ξέχασες το κέικ καρότου.

Δεν μπορείς να πας με άδεια χέρια.

-Γεια. -Τα λέμε.

Εντάξει!

-Φύγε! -Καλά!

Γεια σας. Ήρθα για την Πολίν.

-Πρέπει να είστε ο Εμίλ. -Μάλιστα, κυρία.

Θα ειδοποιήσω την Πολίν πως ήρθατε. Κάντε τον κύκλο.

-Θα βγάλετε τα παπούτσια σας; -Βέβαια, κυρία.

Περάστε. Είμαι στην κουζίνα.

Να βγάλω τα παπούτσια μου...

Σκατά!

Σκατά, γαμώτο!

-Είστε ξυπόλητος; -Ναι.

Βάλτε τις κάλτσες σας, θα κρυώσετε.

Όχι, δεν φοράω ποτέ κάλτσες.

Έχω ζήσει στην Αφρική.

Λατρεύω την Αφρική. Πού ζούσατε;

Στην Αφρική... Στη Νότια Αφρική.

Αν κι έχει καταργηθεί, το απαρτχάιντ συνεχίζεται εκεί. Ήταν δύσκολα;

Όχι. Όχι, εντάξει ήταν.

Είναι matcha. Πολύ ωραίο.

-Αν δεν σ' αρέσει, μην το πιείς. -Μ' αρέσει.

-Είναι συμπαθητική η μαμά σου. -Όχι, είναι σπαστική.

Είναι καταθλιπτική, καταπίνει χάπια όλη μέρα...

...επειδή ο πατέρας μου δεν είναι ποτέ εδώ.

Ταξιδεύει πολύ, είναι μαέστρος.

Εσύ παίζεις άρπα;

Ναι, αλλά προτιμώ τη soul, τη funk, τη rap...

Ο πατέρας μου μού δίνει σημασία μόνο όταν παίζω.

Θα μου παίξεις κάτι; Κάτι απλό, δυο-τρεις νότες.

Δεν μου αρέσει να με κοιτάνε.

Εντάξει, καταλαβαίνω.

Περίμενε, έχω μια ιδέα.

Ορίστε, δυο-τρεις νότες.

Ήταν πολύ όμορφο.

Αν ενδιαφέρεσαι, στις διακοπές θα παίξω με μια ορχήστρα νέων.

Τέλεια. Πού;

-Στην Ιταλία, στη Βενετία. -Υπέροχα.

Μπορούμε να σε φιλοξενήσουμε.

Θα δω αν μπορώ να βρω χρόνο.

Λοιπόν, χ (35+ 9χ) = 0. Άρα, το χ ισούται με...

Εμίλ, η μαμά σας στο θυροτηλέφωνο.

-Ήρθα. -Ήρθες πολύ νωρίς.

-Δεν έχω καταπιεί ρολόι! -Θέλετε να έρθετε μέσα;

Όχι, όχι... Βασικά, πρέπει να φύγουμε.

-Αντίο. -Τα παπούτσια σας.

Ευχαριστώ... Μαμά, ακίνητη, έρχομαι!

-Δεν ξέρω τι του είπες, αλλά φεύγει. -Βλακείες!

Κοίτα.

Ίδιος ο πατέρας σου.

Γιατί δεν ήθελες να έρθω μέσα;

-Ντρέπεσαι για μένα; -Όχι, καθόλου.

Δεν είμαι στα καλύτερα μου, αλλά δεν ήρθα και στα καλλιστεία.

Είσαι πολύ όμορφη, μαμά.

Μη με δουλεύεις.

Ποια πίτσα να πάρουμε, γλυκιά μου;

Μαργαρίτα.

Ναι, μαργαρίτα.

Μαργαρίτα;

Ναι.

Τρεις πίτσες μαργαρίτα κι ένα picado.

Πώς;

Είναι ιταλικά. Σημαίνει "βεβαίως''.

Ξέρω τι σημαίνει.

Αλλά, αν μου επιτρέπετε, έχετε μια ελαφριά προφορά.

Ιταλική προφορά; -Μην κάνεις τον έξυπνο.

Από ποια περιοχή είστε; Να μαντέψω... Βόρεια Ιταλία;

Σικελία;

Ρώμη.

Ρωμαϊκή προφορά, την αναγνώρισα.

Ευχαριστούμε.

-Παρακαλώ. -Επίσης.

Λοιπόν... Η κοπέλα που σε προσκάλεσε στη Βενετία...

...είναι το κορίτσι σου;

Θα ήθελες να γίνει το κορίτσι σου;

Θα χαιρόμουν και μόνο αν ήταν φίλη μου.

Έπρεπε να δεις το σπίτι των γονιών της.

Ίσως θα έπρεπε να τους γνωρίσουμε.

Φυσικά, ναι... Ή μπορείτε απλώς να μιλήσετε τηλεφωνικά.

Πρόσκληση για τη Βενετία.

Είναι σπουδαίο..

-Το ταξίδι με το τρένο είναι ακριβό. -Το ξέρω αλλά θέλω πολύ να πάω.

Ναι, αλλά το επιτρέπουν τα οικονομικά μας;

Τα λεφτά δεν φυτρώνουν στα δέντρα, ξέρεις.

Τα φυλούσα για να πάω στον οδοντίατρο.

Αν το αναβάλω... μπορούμε να αγοράσουμε το εισιτήριο του.

-Και τα δόντια σου; -Έχω περάσει και χειρότερα.

-Δηλαδή, συμφωνείς; -Είσαι χαζός;

Όταν λέω ναι, είναι ναι και όταν λέω όχι, είναι όχι.

Έχω μια καλύτερη ιδέα. Θα πάμε ολοι μαζί στη Βενετία.

Είναι το όνειρο της μαμάς σου.

-Σοβαρά μιλάς; -Πιο σοβαρά δεν γίνεται.

-Περιμένω ταξίδι του μέλιτος 20 χρόνια. -Το ξέρω.

-Δεν χαίρεσαι; -Χαίρομαι.

Ναι, αλλά η μαμά φοβάται το ταξίδι, λόγω των φορτηγών στον δρόμο.

Εντάξει. Μπορώ να το ελέγξω.

Πέρασαν 15 χρόνια, απ' όταν είχα το ατύχημα.

-Καιρός να το ξεπεράσω, ε; -Μπράβο.

-Θα κοστίσει μια, περιουσία. -Όχι! Η ιδέα μου είναι υπέροχη.

Απέναντι από τη Βενετία, υπάρχει ένα πολύ φθηνό κάμπινγκ.

Θα πάμε όλοι μαζί... με το τροχόσπιτό μας.

Ναι!

-Με το τροχόσπιτο; -Ναι. Τώρα το σκέφτηκα.

Ήθελε να τη φωνάζουν Βενετία...

Να τη φωνάζω Βενετία, για ένα φιλί τι ιδέα κι αυτή

-Πολίν, περίμενε. -Ναι.. 

Θα έρθω στη Βενετία. Έχω συγγενείς εκεί.

-Είναι πιο απλό. -Τέλεια.

Πότε είναι συναυλία;

Την πρώτη Κυριακή των διακοπών, στις 16:00. Θα ερθεις;

-Μιλάς ιταλικά; -Φυσικά.

Πολύ ωραία. Τι άλλο ξέρεις;

Άρα δεν μιλάς ιταλικά. Αλλά έχεις ωραία προφορά.

Τα λέμε, Εμίλ.

Θα πάω απ' την Κρεμόνα.

Μια στάση εκεί...

Γιατί δεν έχεις GPS στο κινητό σου;

GPS; Ελπίζω να αστειεύεσαι. Ποτέ!

Μια γυναίκα που μιλά αδιάκοπα: "Στρίψε δεξιά, αριστερά, ευθεία."

Πρόοδο το θεωρείς αυτό; Γιατί εγώ το θεωρώ σκλαβιά.

Δεν είμαι σκυλάκι να μου λένε σήκω και κάτσε...

Είμαι ελεύθερος άνθρωπος.

Θα φτάσουμε ακολουθώντας τον χάρτη, σ' το εγγυώμαι.

Ορίστε.

Για να συνηθίσουμε στην ιταλική κουλτούρα.

Την έχουμε συνηθίσει, εδώ και λιγή ώρα.

-Φαμπρίς! -Τι κάνεις εδώ;

-Μη προγραμματισμένη άδεια. -Χτύπησες κάποιον στην κουζίνα;

Όχι, δεν χτύπησα κανέναν. Μη με ζαλίζεις!

Θα μαλώσετε ακόμα δεν ήρθες;

Μη μιλάς έτσι στη μητέρα σου και ορκίσου πως δεν σε απέλυσαν.

Όχι, είπα. Αφήστε με ήσυχο.

-Είναι κρύο. Φούρνος μικροκυμάτων; -Ποτέ!

Εκπέμπει ακτινοβολία στα τρόφιμα.

Είστε άρρωστοι.

Θα δούμε ποιο θα είναι άρρωστος σε 20 χρόνια.

Δεν ήρθες σε καλή στιγμή. Αύριο το πρωί, φεύγουμε για Βενετία.

Πάω τη μητέρα σου να δει τα έργα του Τιντορέττο.

Αν δεν έχεις κάτι να κάνεις, είσαι ευπροσδέκτος.

-Για να μαλώνετε σε όλη τη διαδρομή; -Όχι. 

Δεν ξέρω αν ο Φαμπρίς θέλει να δει τους πίνακες του Τιντορέττο.

Όχι, δεν νομίζω.

Θα σου έκανε καλό λίγη γενική παιδεία.

-Αλλά θα με αφήσετε στη Λυόν. -Φυσικά, στον δρόμο μας είναι.

Σίρλεϊ, έρχομαι στη Λυόν αύριο. Θα ασχοληθώ με το κωλαράκι σου.

Θέση άμυνας.

Θέση άμυνας, είπα. Έλα, απόκρουσέ με.

-Γαμώτο! -Έπρεπε να αποκρούσεις.

-Είσαι σπαστικός. -Σε πόνεσα;

-Ναι! -Ωραία.

-Θα κοιμηθείς μαζί μου απόψε; -Υποχρεωτικά.

-Ήταν ωραία η ιδέα μου για τη Βενετία. -Ήταν η τελευταία σου ευκαιρία.

Τι εννοείς "η τελευταία μου ευκαιρία";

Θα με άφηνες;

Σταμάτα... Δεν μπορείς να ζήσεις χωρίς εμένα.

Δεν ζούμε τη ζωή που μου υποσχέθηκες.

Πράγματι... Τα πράγματα δεν έγιναν ακριβώς όπως τα είχα προβλέψει.

Το λιγότερο που μπορούμε να πούμε.

Αλλά δεν έχω πει την τελευταία μου λέξη.

Από λόγια...

Μίλα... Αυτό το ξέρεις.

Ξύπνα. Έλα, είναι ώρα να φύγουμε.

Έλα...

-Λοιπόν; -Εδώ είμαι. Ηρεμήστε.

-Με το πάσο σου, ε; -Για να σηκωθεί απ' το κρεβάτι...

-Είσαι εκνευριστικός. -Καλά...

Έλα, ξεκίνα.

Μπαμπά, κοιμόμαστε.

Σταμάτα, φτάνει.

Το πουλί δεν κελαηδά, επειδή είναι ευτυχισμένο.

Είναι ευτυχισμένο, επειδή κελαηδά.

-Ωραίο πουλί είσαι. -Είμαι ευτυχισμένος, τραγουδάω.

Ελάτε! Διακοπές είμαστε!

-Περίμενε, τι κάνεις; -Ένα λεπτό, γλυκιά μου.

-Ποιος είναι αυτός; -Βιτζέ;

Εγώ είμαι.

-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ.

Να σας συστήσω τον Βιτζέ.

Θα ταξιδέψει, μαζί μας, για να μοιραστούμε τα έξοδα.

Ο Βιτζέ έχει μια συνέντευξη για δουλειά στη Μακόν. Σωστά;

-Δεν θα ήμασταν 4 στο αυτοκίνητο; -Ναι, ο ένας θα κατεβεί στη Λυον.

Εγώ θα έχω ήδη κατέβει. Η Μακόν είναι πριν τη λυόν.

Εξαρτάται από πού θα πάμε. Έλα, φύγαμε.

Φύγαμε, παιδιά!

-Η Μακόν είναι πριν τη Λυόν; -Ναι.

-Δεν θα κάνουμε μεγάλη παράκαμψη; -Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη.

Κι η Βενετία δεν είναι μακριά απ' τη Ρώμη.

Προσοχή! Προσοχή, το φορτηγό!

Το φορτηγό, γαμώτο! Μπερνάρ!

Γιατί οδηγεί έτσι; Δεν μπορεί να το κάνει αυτό!

-Όλα θα πάνε καλά. Ηρέμησε. -Περίμενε... Δεν νιώθω καλά.

Θα σταματήσουμε, εντάξει; Πάρε ανάσες.

Δεν το πιστεύω!

-Όλα καλά αγάπη μου; -Δεν ξέρω αν θα τα καταφέρω.

Αν δεν μπορεί θα κάνουμε αναστροφή και θα γυρίσουμε.

-Όχι, μπαμπά. -Μα τι λες;

-To "gracias" είναι ισπανικό. -Το λένε και στα ιταλικά.

-Όχι, λένε "grazie". -Μπορείς να πεις "gracias" σε Ιταλό.

-Και θα καταλάβει ότι λες ευχαριστώ. -Ναι, αν μιλάει ισπανικά.

Θες να έχεις πάντα δίκιο. Είσαι πολύ υπερόπτης.

Καλά, με έπρηξες.

Πώς λέτε ευχαριστώ στη μητρική σας γλώσσα;

-Ευχαριστώ. -Α, ναι..

Είστε 100% Γάλλος;

Ο πατέρας μου ήταν Ινδός και η μητέρα μου Γαλλίδα.

-Οπότε η μητρική μου γλώσσα... -Ναι, ναι..

Μη συνεχίζετε. Μου αρέσει η ακρίβεια.

Είπατε ’’ήταν''. Οι γονείς σας έχουν πεθάνει;

Σε έναν σεισμό στην Ινδία, όταν ήμουν δέκα χρονών.

Δέκα χρονών;

Συνεχίζουμε. Θα είμαι εντάξει.

Μπράβο. Όταν πέφτεις απ' το άλογο, πρέπει να ξανανέβεις.

Θες ένα αβγό; Σούφρωσα μαγιονέζα απ' την καφετέρια.

Αν σταματήσουμε, δεν θα υπάρχουν κλέφτες...

-Ένα αβγό, Βιτζέ; -Όχι, εντάξει.

-Δέχεστε κουπόνια διακοπών; -Όχι πια.

-Δεν τα δέχεστε πια; -Όχι.

-Πώς γίνεται αυτό; -Λυπάμαι, δεν το αποφάσισα εγώ.

Αν παίρνατε μια πρωτοβουλία...

...και λέγατε ''θα δεχθώ κουπόνια διακοπών'';

Θα με απέλυαν.

Καταλαβαίνω, αλλά, απ' την άλλη, δεν θα ήταν και τόσο σοβαρό.

Δεν θα μείνετε μια ζωή σ’ αυτόν τον μικρό θάλαμο.

Θα είναι δύσκολα, φαντάζομαι... Χαμογελαστοί άνθρωποι πάνε διακοπές...

..κι εσείς μόνος, εκεί μέσα.

Τουλάχιστον, δεν με αντικατέστησαν με κανένα ρομπότ.

-Προχωρήστε, γαμώτο! -Μισό λεπτό, μιλάω!

Δοκίμασε τα κουπόνια φαγητού.

-Κουπόνια φαγητού. -Όχι, μόνο χρήματα δεχόμαστε.

-Δεν γίνεται τίποτα. -Λοιπόν... Κρίμα.

Λοιπόν, κύριε, θα τα πούμε άλλη φορά.

Σταματήστε με τις κόρνες!

Η Γη ανήκει σε όλους.

-Συμφωνώ. -Τι αγένεια!

Γεια σας.

-Τι κάνεις; Θα ψηθούμε! -Η μηχανή ζεσταίνεται απ' το τροχόσπιτο.

Ένας μηχανικός μού είπε πως...

...με τη θέρμανση στο τέρμα, η μηχανή κρυώνει.

-Βλακείες! -Ισχύει, το διάβασα στο Ίντερνετ.

-Μπαμπά, θα αντέξει το αυτοκίνητο; -Φυσικά, αρκεί να το προσέχουμε.

-Αν θες, μπορώ να οδηγήσω εγώ. -Δεν έχεις πια δίπλωμα, νόμιζα.

-Είμαστε οικογένεια κλεφτών, νόμιζα. -Τα μπλέκεις όλα.

-Γι’ αυτό απέτυχες στις σπουδές σου. -Σ’ έχω χεσμένο.

-Μην γίνεσαι αγενής. -Τι είπε;

Τίποτα...

Πρόσεχε...

-Ζεσταίνομαι.. -Μην το αγγίζεις.

Φορτηγό, προσοχή!

Αγάπη μου, χωρίς την αδιαθεσία σου, θα παθαίναμε χοντρή ζημία.

Βρήκα κάποιους που πάνε στη Μακόν. Θα με πάνε αυτοί.

Μα είναι κρίμα... Θα ξαναξεκινήσει.

Μην ανησυχείτε, θα πληρώσω κανονικά.

Λοιπόν, θα τα πούμε, Βιτζέ. Είστε ωραίος τύπος.

Ευχαριστώ.

Καλό ταξίδι.

-Καλή επιτυχία στη συνέντευξη. -Ευχαριστώ.

Γεια σας.

Αν μπορούσαμε, θα αλλάζαμε κι εμείς αυτοκίνητο.

Μια περίεργη οικογένεια είναι καλύτερη από καθόλου οικογένεια.

Δεν είμαι και τόσο σίγουρος.

Βιτζέ, κάντε ένα καλό σχόλιο στη σελίδα στο Ίντερνετ.

Πείτε το στους Ινδούς φίλους σας.

Το πρόβλημα των εστιατορίων στον δρόμο;

Δεν διπλοτηγανίζουν τις πατάτες και είναι μαλακές.

-Κρασί; -Οδηγώ.

Μην του το πεις...

Σίρλεϊ, αυτή τη στιγμή είναι σκέτη κόλαση.

Δεν ξέρω πού θα κοιμηθώ απόψε. Το καταλαβαίνεις;

Γαμώτο!

-Μήπως ήπιε πολύ η μαμά σας; -Ξεκίνα, μπαμπά, θ’ αργήσουμε.

Αν δεν προσέξω το αυτοκίνητο, δεν θα πας πουθενά.

-Εσένα πού να σε αφήσω; -Όχι στη Λυόν πάντως. Ξεκίνα!

Πλάκα θα έχει.

Χαμήλωσε τη θέρμανση ή άνοιξε τα παράθυρα.

Όχι η μηχανή θα εκραγεί, τότε. Και δεν θέλω να γίνω μούσκεμα.

-Θα πεθάνουμε απ' τη ζέστη. -Όχι απαραίτητα.

-Δέχεστε κουπόνια φαγητού; -Όχι.

-Δεν έχει άλλα φορτηγά. -Όχι.

Έχω έναν φρικτό πονοκέφαλο...

-Θα σταματήσουμε για τη νύχτα. -Η συναυλία είναι αύριο στις 16:00,

Και λοιπόν; Μόλις περάσαμε τα ιταλικά σύνορα.

Αν σηκωθούμε στις 08:00, στις 12:00 θα είμαστε στη Βενετία.

Όλο το ταξίδι γίνεται γι' αυτόν;

-Όχι. - Όχι βέβαια.

Ο Εμίλ νομίζει πως είναι το κέντρο του κόσμου.

-Λοιπόν, πού θα κοιμηθούμε; -Μην ανησυχείς, άσ' το πάνω μου.

-Ωραία φαίνεται εδώ. -Απαγορεύεται το κάμπινγκ, νομίζω.

Δεν θα μου πουν τι να κάνω οι πολιτικάντηδες...

...που φτιάχνουν νομούς για να εκνευρίσουν τον κόσμο.

-Στη Βενετία! -Στη Βενετία!

-Και στη ζωή! -Ναι, στη ζωή.

Βλέπεις, γλυκέ μου...

Υπάρχει ένα αστέρι αφιερωμένο στους Σαμοντό.

Εκείνο εκεί.

Δεν είναι υπέροχο;

Μα δεν μου δείχνεις ποτέ το ίδιο αστέρι.

Έτσι σου φαίνεται, επειδή κινούνται.

Έτσι είναι, μικρέ μου.

Κοιμούνται. Πάμε μια βόλτα;

Είσαι τελείως τρελός; Σου έχουν πάρει το δίπλωμα.

Μπορώ και πάλι να οδηγήσω, βλάκα.

'Εχει δίκιο ο μπαμπάς. Είσαι μεγάλος χέστης.

Όχι βέβαια. Δεν φοβάμαι.

-Έλα, σπρώξε! -Σπρώχνω!

-Ευχαριστώ. -Παρακαλώ.

Πες μου... Πώς ξέρεις αν αρέσεις σε μια κόπελα;

Μίλησέ της. Αν δεν σου δώσει σημασία, δεν είναι καλό σήμαδι.

-Κι αν είμαστε ήδη φίλοι; -Έχεις μπλέξει για τα καλά στα σκατά.

Ποτέ μη γίνεσαι φίλος με κορίτσι. Ποτέ!

Δείξ’ της ότι ή θα βγείτε ή "Γεια, ξέχνα με, δίνε του".

Άρα δεν έχω ελπίδες.

Ποτέ δεν ξέρεις. Σκάσ' της ένα γλωσσόφιλο και θα δεις.

-Γλωσσόφιλο; -Δεν ξέρω...

-Έλα. Πάμε για ποδοσφαιράκι. -Ωραία.

Γκολ! Είσαι άχρηστος.

-Θέλεις να παίξεις μαζί του; -Ναι.

Πάω για τσιγάρο.

Ευχαριστώ.

Καλησπέρα.

-Από 'δω η Νατάσα. -Γεια σου.

-Περιμένεις να πάρω την τσάντα μου; -Ναι.

-Θα κοιμηθεί μαζί μας; -Ναι. Περνάει ζόρια.

Αλλά δεν νομίζω ότι θα κοιμηθούμε.

-Πέρασε μιάμιση ώρα, γαμώτο! -Μπορείς να πας, συμφώνησε.

Τι πράγμα;

Θέλει κι εσένα. Να σ’ το ζωγραφίσω;

-Με δουλεύεις; -Όχι.

-Άντε, πήγαινε, σε περιμένει. -Όχι, δεν μπορώ. Έχω την Πολίν.

-Είστε μαζί; -Όχι, είμαστε μόνο φίλοι.

Άρα δεν έχεις καμία.

-Είσαι παρθένος; -Όχι.

Σοβαρά; Έχεις ήδη..;

Όχι.

Άρα είσαι παρθένος.

Ναι.

-Εντάξει, είναι λογικό να φρικάρεις. -Δεν είναι αυτό.

Απλώς θα ήθελα η πρώτη μου φορά να είναι με μια κοπέλα που αγαπώ.

Πολύ κακή ιδέα!

Καλύτερα να είναι με μια άγνωστη...

...για να μην τα σκατώσεις με την κοπέλα που αγαπάς.

Άντε πήγαινε. Σε περιμένει, σου είπα.

-Αργότερα θα με ευχαριστείς. -Όχι, δεν μπορώ.

-Είσαι βλάκας. -Είμαι ρομαντικός.

Αυτό λέω. Είσαι βλάκας.

-Δεν με περίμενε! -Όχι.

Με πίστεψες;

Είσαι ένας μικρός διεστραμμένος που πιστεύει ακόμη στον Άγιο Βασίλη.

-Είσαι μαλάκας! -Στάσου...

Τι κάνεις;

Πήρα το τηλέφωνό σου για να δω την ώρα.

-Μόνο την ώρα κοίταξες; -Ναι, ναι...

Κάνε νάνι, μικρέ μου...

Ποιος πετάει πέτρες;

Εσείς είστε;

Είδατε τι κάνατε;

Θα κάνουμε δήλωση ατυχήματος.

Εδώ είναι ιδιωτική ιδιοκτησία. Κατασκηνωτές, φύγετε.

Θα φύγω, θα πάω στη Βενετία. Αλλά πρώτα θα φάω πρωινό.

Εννοείται. Ο καφές δεν είναι ιταλικός, αλλά θα τον πιούμε.

Το πρωινό είναι ιερό για τους Σαμοντό.

Ο χυμός σου από παντζάρι.

Κοιτάξτε εκεί. Μπαμπά, αυτό δεν φαίνεται καλό.

Μαζέψτε! Θα μας την πέσουν οι μπάτσοι!

Σκατά!

Γρήγορα!

-Αυτή ποια είναι; -Θα σου εξηγήσω.

-Χαίρω πολύ. -Χαίρω πολύ, δεσποινίς.

-Πιο γρήγορα, μπαμπά. -Δεν μπορώ.

Έχει πολλές τρύπες. Θα χάσω το τροχόσπιτο.

Και τι δουλειά κάνετε, Νατάσα;

Δούλευα σε ένα αγρόκτημα περμακουλτούρας.

Στην αρχή, ήταν τέλεια...

...αλλά με το πρόσχημα της συλλογικής διαχείρισης...

...το αφεντικό ήταν πραγματικός δικτάτορας.

Οπότε, χθες, μάζεψα τα πράγματα μου και την έκανα.

Δεν ξέρω πού θα πάω.

-Και, βρήκατε εμάς. -Δεν νομίζω να γύρευε εμάς.

-Μήπως είστε πολύ στριμωχτά πίσω; -Όχι, εντάξει είμαστε.

Ο Εμίλ θέλει να ρίχνει καμιά ματιά στη Νατάσα... Σωστά, Εμίλ;

Όχι! Φτάνει πια!

-Θυμάσαι τι έλεγε ο Νίτσε; -Όχι, και δεν με νοιάζει.

-Χωρίς μουσική η ζωή θα ήταν ένα λάθος. -Η σάπια μουσική σου δεν είναι λάθος;

Καλώς ήρθες στο τρελάδικο.

Όλοι μαζί! Ελάτε!

-Το ξέρετε, Νατάσα; -Όχι.

Οι ρίζες των μαλλιών σου είναι περίεργες.

-Ξανθαίνεις τα μαλλιά σου; -Όχι.

Κι εγώ, μικρός, ήμουν κατάξανθος. Σαν τα στάχυα.

-Γι' αυτό του τα ανοίγουμε λίγο. -Ναι, ακριβώς.

Του βάφετε τα μαλλιά;

Αυτός μάς το ζήτησε.

Εσύ τους το ζήτησες;

-Επειδή είμαι πιο όμορφος έτσι. -Και ήταν δική σου ιδέα;

Όχι, ήταν ιδέα του Μπερνάρ.

-Και τα μαλλιά του Φαμπρίς...; -Για μένα δεν νοιάζονταν τόσο.

Όχι, ο Φαμπρίς ήταν πολύ μελαχρινός. Άλλωστε, είχε φυσική ομορφιά.

Όπως και να 'χει, εσάς δεν σας αφορά!

Θα καταλάβετε, όταν κάνετε παιδιά.

Δεν θα παίζω μαζί τους σαν να είναι κούκλες, ελπίζω.

Δεν καταλάβατε τίποτα, Νατάσα.

Έχω διαβάσει αμέτρητα βιβλία για τη διαπαιδαγώγηση.

Δεν αυτοσχεδιάζουμε εδώ, πιστέψτε με. Τα έχουμε σκεφτεί όλα με ωριμότητα.

Σωστά, γλυκιά μου;

Είσαι όμορφος.

Τι συμβαίνει; Τι συμβαίνει; Φρένο, Μπερνάρ!

-Λοιπόν; -Τι λοιπόν; Δεν βλέπεις; Έσκασε.

Φταίνε οι τρύπες στο γήπεδο του γκολφ.

-Να καλέσουμε την οδική βοήθεια. -Όχι. 

Έχω ένα σπρέι για τα λάστιχα.

-Και θα φτάσουμε μέχρι τη Βενετία;  Όχι μέχρι τη Βενετία.

Μέχρι το επόμενο βενζινάδικο. Θα φτιάξουν το λάστιχο.

-Κι εμείς θα πιούμε έναν καφέ. -Και η συναυλία; Δεν θα προλάβουμε.

Μας έπρηξες με τη συναυλία σου!

Δεν βλέπεις ότι έχουμε πρόβλημα;

Ο κύριος σκέφτεται μόνο την πάρτη του.

- Έλα τώρα... -Μόνο την πάρτη του σκέφτεται!

Γιατί ταράζεσαι;

-Έλα, ανέβα! -Έκλεψες τη μηχανή;

Απλώς τη δανείστηκα. Τι περιμένεις; Δεν έχεις ραντεβού στη Βενετία;

Παίρνω τα πράγματά μου κι έρχομαι.

Φέρε μου το μπουφάν μου.

Έλα, κουνήσου!

-Φεύγουμε με μηχανή. -Ποια μηχανή;

Ποιανού είναι αυτή η μηχανή;

Με συγχωρείτε, κύριε... Μήπως είδατε κάποιον να φεύγει με μηχανή;

- Όχι, όχι. -Γαμωτο!

Μου έκλεψαν το κράνος και τα κλειδιά ενώ κατουρούσα. Δεν είδα τίποτα.

Κατουρούσατε πολλή ώρα;

Ναι, κατουριόμουν πολύ. Και λοιπόν;

Είστε σαν κι εμένα. Έχετε μικρή κύστη.

Προσοχή! Μικρή κύστη, όχι μικρό πέος.

Φαίνεστε αρκετά προικισμένος.

Απλώς, κατουράτε πιο συχνά απ' τους άλλους. Όπως κι εγώ.

Ρώτησα έναν γιατρό...

Η σύζυγός μου, η Αννί... Και δεν γίνεται τίποτα.

Είναι σπαστικό... Γι' αυτό κατουράμε συνέχεια.

-Σαν εγκαταλειμμένο σκυλί είναι. -Έχεις δίκιο. Θα τον πάρουμε.

-Είσαι σίγουρος; -Ναι, θα πούμε κάνα-δυο ψέματα.

-Πάτε στη Βενετία;... Μπείτε μέσα. -Ευχαριστώ.

Μπείτε.

-Μόνος πηγαίνετε στη Βενετία; -Ναι.

Χώρισα με την κοπέλα μου, πριν έναν μήνα. Αλλά θα πάω.

-Δεν πρέπει να πάτε μόνος! -Όχι! 

Εμείς πάμε να βρούμε τα παιδιά μας. Πήγαν εκεί με το τρένο.

Λοιπόν, ξεκινάμε.

Από 'δω είναι.

Στη γέφυρα, ευθεία.

-Πού είμαστε, γαμώτο; -Είναι λαβύρινθος αυτή η πόλη.

Έλα, έλα...

Έλα, αριστερά. Εδώ είναι!

-Γαμώτο! -Όχι! 

Είναι η είσοδος των καλλιτεχνών.

Δεν έχει γέφυρα. Πρέπει να κάνουμε τον γύρο.

Όχι, αρχίζει σε πέντε λεπτά. Δεν έχουμε χρόνο. Κράτα.

-Τι κάνεις; -Σ' ευχαριστώ για όλα.

Τι κάνεις εκεί;

Τίποτα αδύνατο για τους Σαμοντό!

Αυτός είναι ο αδερφός μου!

Στις 7:30, στο καμπαναριό, στην Πλατεία του Αγίου Μάρκου.

Να περάσεις τέλεια!

Γεια σας. Μιλάτε γαλλικά;

Εμίλ Σαμοντό. Είμαι στη λίστα.

Το όνομά μου; Εμίλ Σαμοντό.

Σα-μο-ντό.

Δεν είστε στη λίστα.

-Είστε σίγουρη; -Φυσικά και είμαι σίγουρη.

Πρέπει να δω τη συναυλία. Σας παρακαλώ.

Είμαι φίλος της Πολίν Ντεπρέ.

Ναι, αυτή είναι στη λίστα.

-Ευχαριστώ! -Παρακαλώ.

Πολίν!

Πραγματικά, τα κορίτσια δεν παλεύονται!

Θα ξέχασε ότι ήρθα. Λογικό, με το στρες για τη συναυλία.

Σε φέρνει εδώ και σε ξεχνάει;

Ξέχνα την κι εσύ. Είναι χαζή αν έκανε τέτοιο πράγμα.

-Εκεί είναι το κάμπινγκ; -Ναι, δίπλα στο εργοστάσιο.

-Σοβαρά; - Η σκοτεινή πλευρά της Βενετίας.

-Καλώς τον! -Γεια.

Λοιπόν; Ωραία δεν είμαστε εδώ;

Είμαστε κάτω από αεροδιάδρομο. Το μόνο μειονέκτημα.

-Και το εργοστάσιο δίπλα. -Βρομάει, αλλά δεν κάνει θόρυβο.

Από εδώ ο Ζαν-Μισέλ.

Του έκλεψαν τη μοτοσικλέτα στην εθνίκη.

-Μόνο ένα κάθαρμα το κάνει αυτό. -Ναι, να πάρει.

Εγώ και η μητέρα σου αποφασίσαμε να τον βοηθήσουμε.

Καλοσύνη σας.

Δεν μιλάει ιταλικά και μίλησα εγώ με την ''πολιθία''.

Ωραία.

-Θα βρούμε τη μηχανή σου. -Μόνο από θαύμα.

-Όχι, να σκέφτεσαι θετικά. -Ναι.

Ποτέ δεν ξέρεις.

Εμίλ, πώς ήταν η συναυλία;

Ήταν τέλεια.

Σου αφήνουμε τη σκηνή. Νοικιάσαμε τροχόσπιτο.

Ωραία.

Τυχεράκια!

-Και άλλοι... -Σωστά.

Εμίλ!

Έκπληξη!

Τι είναι αυτό; Δώρο;

Λοσιόν για τα μαλλιά σου.

Πολύ καλή ιταλική μάρκα. Μόνο εδώ τη βρίσκεις.

''Φυσική βαφή.'' Και ησυχάσαμε για έναν χρόνο.

Ευχαριστώ.

Άκου...

Είσαι πολύ πιο όμορφος έτσι.

Αλλά αν θες, σταματάμε.

Τώρα που αγόρασες ολόκληρη κούτα;

Ο πατέρας σου είναι... όλο αντιφάσεις.

Το πρόσεξα.

Μα τι συμβαίνει;

Έχεις το τηλέφωνό της;

Μπαμπά, είναι αργά. Δεν μπορώ να της τηλεφωνήσω.

Στον έρωτα, υπάρχει μόνο ένας κανόνας.

Τόλμη, κι άλλη τόλμη...

...και μόνο τόλμη, γιε μου.

Ναι, αλλά...

...αυτό που έχουμε εμείς είναι φιλία, όχι έρωτας.

Ναι, αλλά ο κανόνας ισχύει.

Έλα, τηλεφώνησέ της αμέσως.

Θα κοστίσει μια περιουσία με τη διεθνή περιαγωγή.

Αυτό είναι αλήθεια.

Ξέρεις κάτι; Πήγαινε, καλύτερα σε τηλεφωνικό θάλαμο.

Πολίν, ο Εμίλ είμαι. Συγγνώμη, είναι αργά.

-Εμίλ, όλα καλά; -Ναι, είμαι στη Βενετία.

Ήσουν στη συναυλία;... Με συγκινείς! Σου άρεσε;

Ναι, ήταν τέλεια.

Σε περίμενα στην έξοδο.

Συγγνώμη, βγήκαμε απ' την πόρτα υπηρεσίας.

Τσακώθηκα με τον πατέρα μου. Είπε πως έπαιξα χάλια.

- Όχι, ήσουν καταπληκτική. -Μάλλον όχι.

Έχεις χρόνο αύριο το απόγευμα;

Ναι, θα το κανονίσω.

Θα έρθεις αύριο στις 5 το απόγευμα; Οδός Σαν Μπαρνάμπα 3.

Χτύπα το κουδούνι Ντοναντόνι. Θα το θυμάσαι;

Ναι, μην ανησυχείς.

Μένεις στα ξαδέρφια σου;

Ναι.

Πού είναι;

Στην άλλη πλευρά της λιμνοθάλασσας, δέκα λεπτά με το καραβάκι.

Και πώς λένε το μέρος;

Φουτζίνα.

Τα λέμε αύριο. Σε φιλώ.

Κι εγώ σε φιλώ.

Εμίλ, ξύπνα! Έχω σπουδαία νεα!

-Είναι πολύ νωρίς, κοιμάμαι. -Εμίλ, δεν θα το πιστέψεις.

Μα άνοιξε!

Μου συνέβη κάτι καταπληκτικό.

-Πήγα για μία βουτιά. -Δεν ήταν πάγος;

Ναι, αλλά θέλω να σου πω κάτι άλλο. Άκου.

-Εφηύρα μία τεχνική κολύμβησης. -Τεχνική κολύμβησης;

-Το συνειδητοποιείς; -Δεν είμαι σίγουρος.

Είναι μία τεχνική... απαλή...

...πολύ χαλαρωτική, σχεδόν ακίνητη, πολύ ευχάριστη.

Γι' αυτό με ξύπνησες;

Φαντάζεσαι πόσα λεφτά μπορούμε να βγάλουμε μ' αυτό;

Ο τύπος που εφηύρε το πρόσθιο είναι εκατομμυριούχος, νομίζεις;

Όχι, αν δεν κατέθεσε την πατέντα.

-Ξέρεις πως ονόμασα την τεχνική; -Πες μου.

Στρείδι.

Στρείδι; Μα τα στρείδια δεν κολυμπάνε!

Γιατί; Κολυμπάνε οι πεταλούδες;

Καλά, πέφτω ξανά για ύπνο.

Αγάπη μου, εφηύρα μια τεχνική κολύμβησης!

Γαμώτο!

Γαμώτο..

Μπερνάρ! Aννί!

-Γύρισε η μηχανή μου. -Την έφερε ένας αστυνομικός.

Υπογράψαμε, για να μη σε ξυπνήσουμε.

Κι επιπλέον, δεν λείπει τίποτα.

Είναι τελείως τρελό!

''Να σκέφτεσαι θετικά'', λένε οι Αμερικανοί.

-Γι' αυτό κυριαρχούν στον κόσμο. -Πράγματι!

Κάθισε!

Τι θα κάνεις τώρα;

-Γιατί δεν τηλεφωνείς στη φίλη σου; -Καλή ιδέα!

Ίσως, η μοτοσικλέτα δεν αντικαθιστά τα πάντα.

Όχι.

Είστε εκπληκτική οικογένεια.

-Ναι, έτσι φαίνεται. -Πράγματι.

Να σας βγάλω φωτογραφία; Φυσικά!

Ορίστε.

Περιμένετε!

Πιο κοντά, παιδιά.

Χαμογελάστε!

Τη φωτογραφία... να μου τη στείλεις, εντάξει;

Στείλε.

Ελάτε, παιδιά.

Ανταλλαγή...

Εσύ γόνδολα... Εγώ δώσω... Συναγερμό, ασφάλεια.

Δείξε του τον μεγάλο.

-Πολύ καλό, μοντέλο. -Παρίσι.

Μεγάλη κλειδαριά.

Πρώτος όροφος! Ανέβα!

Έρχομαι.

Για τον αποψινό χορό. Σου αρέσει;

Είναι πολύ όμορφο.

Έλα μέσα.

-Θα βρούμε κάτι και για σένα. -Σοβαρά;

Έλα να δεις.

Λοιπόν... δοκίμασε αυτό.

Πήγαινε στο δωμάτιο, αν θες.

-Είσαι σίγουρη; -Φυσικά.

Ο Αρλεκίνος είναι ένας ελεύθερος, μποέμ άνθρωπος. Μου αρέσει πολύ!

-Γεια σου, Eμίλ. -Γεια σας, κύριε.

Πλησίασε, μην ντρέπεσαι.

-Ήσουν στη συναυλία χθες; -Ναι, ήταν υπέροχα.

Δεν είσαι δύσκολος.

-Είσαι συμμαθητής της Πολίν; -Μάλιστα.

Τι δουλειά κάνουν οι γονείς σου;

Η μητέρα μου διανέμει καλάθια με βιολογικά λαχανικά.

Και ο πατέρας μου έχει μια μικρή επιχείρηση με κλειδαριές.

Κυρίως πουλάει από πόρτα σε πόρτα.

Πωλητής πλασιέ, δηλαδή;

Υπάρχουν ακόμα στις μέρες μας; Τι πλάκα!

Όχι, δεν έχει πλάκα. Πρέπει να είναι δύσκολο επάγγελμα.

-Πρέπει πάντα να μου πας κόντρα; -Κι εσύ ενοχλείς το καημένο το παιδί!

Πολίν, την καρφίτσα μου!

Μα δεν τον ενοχλώ. Έτσι, Εμίλ;

Πού ακριβώς μένεις;

Στο Αδιέξοδο των Μαρονιέ.

Στο Αδιέξοδο των Μαρονιέ; Οι ρομά δεν μένουν εκεί;

Όχι ακριβώς.

Υπάρχει μόνο ένα τροχόσπιτο. Το σπίτι μου είναι ακριβώς δίπλα.

Θα με καλέσεις στο σπίτι σου;

Μπαμπά, βοήθησέ με με το φόρεμά μου.

Αν υπάρχει μόνο ένα τροχόσπιτο, δεν είναι ρομά.

Μπαμπά, έλα, σε παρακαλώ.

Είναι τρομερό... Υπάρχει ακόμα κόσμος που ζει έτσι...

Έρχομαι, αγάπη μου.

Ο πατέρας σου θα γυρίσει σε λίγο απο τη Βενετία.

Σ' αγαπάω, μαμά.

Κι εγώ, αγάπη μου, αλλά άσε την κυρία να τελειώσει τα μαλλιά μου.

-Πέρασες καλά με τη φίλη σου; -Καλά.

Έπρεπε να σου βάψουμε τα μαλλιά.

-Λοιπόν; -Το παράκανες λιγάκι.

-Αποφάσισε. -Έπρεπε να σου τα βάψω εγώ. Κρίμα.

Έτοιμο το δείπνο! Ελάτε να φάμε!

Τι όμορφη!

Είσαι εκπληκτική αγάπη μου.

Ευχαριστώ.

-Εμίλ, έλα να φας πίτσα! -Όχι, δεν θέλω να δω κανέναν!

Κρίμα, εσύ χάνεις!

Καλησπέρα, συγγνώμη που σας ενοχλώ.

Είμαι η Πολίν Ντεπρέ.

Ξέρετε τον Εμίλ Σαμοντό;

Αν ξέρουμε τον Εμίλ Σαμοντό;

-Εμίλ, έχεις επισκέψεις. -Πες πως δεν είμαι εδώ.

Όχι ηρέμησε, και έλα έξω όποτε θέλεις.

Δεν είμαι εδώ!

-Δεν θέλετε ένα κομμάτι πίτσα; -Όχι, ευχαριστώ, δεν πεινάω.

-Θα παρεξηγηθώ.. -Δεν του αρέσει να του λένε όχι.

-Όντως. - Ένα μικρό κομμάτι.

Και με λίγο ροζέ κρασάκι.

Χαιρόμαστε πολύ που σας γνωρίζουμε.

-Ο Εμίλ μάς μιλάει συνέχεια για εσάς. -Αλήθεια;

Λυπάμαι, δεν μπορώ να πω ότι μου μιλάει για εσάς.

Είστε τα ξαδέρφια του, λοιπόν.

Όχι.

Όχι, δεν είμαστε τα ξαδέρφια του.

Οι γονείς του είμαστε.

-Οι γονείς του; -Ναι.

Ναι, συγγνώμη! Πράγματι!

-Δεν ήσαστε μαζί του το απόγευμα; -Ναι, αλλά εξαφανίστηκε.

Μου είπε για τη Φουτζίνα. Με έφερε ο θυρωρός μας.

Ζήτησα τους Σαμοντό στη ρεσεψιόν του κάμπινγκ.

Καλύτερα να ερωτευόμουν μια χαζή που δεν θα με έβρισκε ποτέ.

Μα ήρθε μέχρι εδώ για σένα!

Είναι το τέλος του κόσμου για μένα.

Πάμε στον χορό του κάμπινγκ; Σίγουρα θα έρθει κι ο Εμίλ.

Μα τι κάνεις εδώ;

Είναι πολύ σέξι!

Είδες τα μούτρα μου;

Σιγά, έλα.

Γεια.

Στο ντους ήσουν;

Ναι.

Οι γονείς σου είναι φοβεροί. Τον πάω πολύ τον πατέρα σου.

-Θα ήθελα να έχω τέτοια οικογένεια. -Τι; 

-Πίστεψέ με, δεν θα ήθελες. -Θα ήθελα.

Οι γονείς σου αγαπιούνται πολύ.

Γιατί έφυγες πριν; Εξαιτίας του πατέρα μου;

Όχι, μην ανησυχείς.

Χορεύουμε;

Άφησέ με ήσυχη! Τι κάνεις εδώ;

Εσύ τι κάνεις εδώ; Φεύγουμε!

Καλησπέρα.. Είμαι ο μπαμπάς του Εμίλ.

Η κόρη σας δεν διατρέχει κανέναν κίνδυνο εδώ.

Χαλαρώστε και διασκεδάστε. Ο ντιτζέι είναι πολύ καλός.

Ευχαριστώ, αλλά όχι τώρα. Πολίν, πάμε.

Τα παιδιά μας κάνουν παρέα, θα τα ξαναπούμε.

Δεν θα κάνουν παρέα για πολύ ακόμα. Καλό σας βράδυ.

-Σταμάτα! Με πονάς! -Προχώρα!

Εμίλ, γιατί είπες στην Πολίν ότι είμαστε ξαδέρφια;

Ντρέπεσαι για εμάς; Δεν σου κάνουμε για γονείς;

Εγώ δεν σας κάνω για παιδί!

-Μα τι λες; -Μου βάφετε τα μαλλιά!

Και αφού με ρωτάς, ναι, ντρέπομαι! Συνέχεια!

Που ζω σε τροχόσπιτο, μοιάζω με βαμμένη ξανθιά και δεν έχω κινητό!

Και ντρέπομαι που δεν είμαστε φυσιολογική οικογένεια!

Φυσιολογική οικογένεια; Δεν υπάρχουν φυσιολογικοί άνθρωποι!

-Κατάλαβέ το! -Δεν είναι όλοι τρελοί σαν εσάς!

-Αυτό μην το ξαναπείς ποτέ! -Δώσε μου άλλο ένα! Τι περιμένεις;

Στα βιβλία διαπαιδαγώγησης γράφει να χτυπάς το παιδί σου;

-Πρόσεχε, αν σου δώσω κι άλλο... -Εμπρός, κάν' το!

Δεν αντέχω άλλο!

Μπερνάρ, πάμε για ύπνο.

Να τι κάνω τις σκατολοσιόν σας!

Βαρέθηκα τις μπούρδες σας! Βαρέθηκα!

Μην ξαναπείτε ότι είμαι πιο όμορφος έτσι!

Μην το ξαναπείτε, καταλάβατε;

Ποτέ ξανά!

Γεια.

-Θα φας κάτι; - Όχι, έφαγα γερό πρωινό.

Θα γυρίσεις μαζί μας στη Γαλλία;

Όχι, θα μείνω λίγο ακόμα.

Γυρεύουν σερβιτόρα εδώ. Το αφεντικό θα με πάρει δοκιμαστικά.

-Ξεκινάω αύριο. -Ωραία.

Ναι, χαίρομαι.

Χαίρομαι και στενοχωριέμαι ταυτόχρονα.

Εγώ το παθαίνω συνέχεια αυτό.

-Καλή τύχη σε όλα. -Ευχαριστώ.

Νατάσα... "Η αναχώρηση είναι σαν ένας μικρός θάνατος.''

''Και ο θάνατος είναι η οριστική αναχώρηση.''

-Να προσέχεις. -Ευχαριστώ.

Γατάκι μου...

Να προσέχεις.

Γιατί δεν μένεις;

Έφυγα χωρίς να ειδοποιήσω το εστιατόριο.

Πρέπει να γυρίσω, αν θέλω να δουλέψω στην κουζίνα.

Ο σεφ μου θα με σκίσει έτσι κι αλλιώς.

Ξέρεις κάτι;

Θα πάμε μαζί να δούμε τον σεφ σου.

-Είσαι σοβαρός; -Ποτέ δεν ήμουν πιο σοβαρός.

Θα κάνεις άλλα 300 χιλιόμετρα, για να με πας στο εστιατόριο;

Τριακόσια χιλιόμετρα πάνω ή κάτω... Ποια η διαφορά;

Ο Βιτζέ μάς άφησε μήνυμα και σχόλιο. Δείτε.

Τον συμπαθώ πολύ.

Αξέχαστο ταξίδι. Το ανέφικτο δεν είναι Σαμοντό!

-Παιδιά, όλοι μαζί! -Είναι καλή στιγμή, πιστεύεις;

Δεν υπάρχει καλή και κακή στιγμή!

Αν περιμένεις την καλή στιγμή, δεν θα έρθει ποτέ!

Μπράβο, μαμά!

Ελάτε, παιδιά! Μετά από μένα!

Μπράβο!

Σήμερα, άνοιξαν τα σχολεία.

Δεν είχα νέα της Πολίν όλο το καλοκαίρι.

Της τηλεφώνησα, αλλά απάντησε ο πατέρας της.

Και δεν είναι ούτε στα κοινωνικά δίκτυα.

-Τι κάνεις, φίλε; -Καλά.

-Καλές οι διακοπές; -Ναι.

-Εγώ δεν έκανα τίποτα. -Ως συνήθως.

-Με συγχωρείτε... -Πρόσεχε.

Δεν είναι εδώ οι Ντεπρέ;

Όχι, έφυγαν, μικρέ. Θα έχουν φτάσει στο Λονδίνο.

Στο Λονδίνο;

Στο Λονδίνο;

Αγάπη μου, το Eurostar παίρνει τροχόσπιτα;