Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
[rustige elektronische muziek]
[kucht]
[kreunt]
[zucht]
[man] Façade na façade na façade.
Ons land staat er vol van.
De mensen doen zo veel moeite om die façade proper te houden.
Ik zal zelfs meer zeggen.
Je kunt hier zelfs een boete krijgen...
...als je voorgevel niet schoongemaakt is.
Al die moeite.
Maar ja, ik zeg...
...je façade mag nog zo proper zijn als je wilt...
...als je achtergebouw op instorten staat...
...krijg je je huis ook niet verkocht, hoor.
Wel, hetzelfde geldt voor de mensen die erin wonen.
Ze proberen allemaal hun kleine kantjes weg te steken...
...achter hun façade.
De schone schijn ophouden, noemt men dat.
Iedereen is ermee bezig, hè.
De mensen zijn zo geobsedeerd door het opblinken van hun façade...
...dat ze niet meer zien...
...dat die façade lelijker is dan hun kleine kantjes.
Tja, mensen maken zichzelf graag iets wijs, zeker?
Wel, ik ben zo niet.
Ik zeg altijd: 'Iedereen heeft toch zijn kleine kantjes?'
Ja, zelfs ik.
Maar uiteindelijk...
...eerlijk duurt het langst.
Nu ja, aan de andere kant...
...mocht ik altijd tegen iedereen eerlijk geweest zijn...
...dan had ik niet kunnen vertellen wat ik nu ga vertellen.
[tikt op raam] Zoetje.
Doe de deur eens open.
Merci.
Dat meen je nu toch niet? Ik woon hier ook wel, hè. Godverdomme.
[vrolijke muziek]
Goeiendag.
Koud, hè?
Dat is tien.
Vijftien.
Zet die muur verder. -Zestien.
Zeventien.
Achttien.
Negentien. -En 20.
Negentien en vijftig, negentien en zeventig.
Yes. [juicht] -Negentien en negentig.
En 20. -Ja, merci. Bedankt.
Naam?
Waarom? -Garantie.
Garantie? Dat is niet nodig. Het lijkt in orde, hè?
Ik heb er het volste vertrouwen in, hè. -Naam.
Verbrugghen.
[tv-kijkende man] Ga achteruit.
Verbru... -Ja, met twee G's en een H.
Voornaam? -Tom.
Adres? -Sorry, maar ik heb niet veel tijd.
Laat die garantie maar zitten. Hè?
Maar zeg... -Renzo.
[Tom sputtert]
Wat is het probleem? -Hij wil geen garantie.
[Renzo] Wil je geen garantie? -Ik heb niet veel tijd.
Typisch. Het kost niet veel, dus je wil geen garantie.
En als het kapot is, kopen we wel een nieuwe, hè?
Hier, de wegwerpmaatschappij in het kwadraat.
Adres invullen.
[deur opent]
Anja.
Is dat van de Bende van De Roste? -Ja.
Wat voor crapuul is dat toch? Alsof ze ermee willen lachen.
Wees maar gerust dat ze het zelf mogen opkuisen.
En gaat het een beetje met jou? -Ja, tja, tja.
Ik heb er erg mee ingezeten, hoor. -Hm?
Ja, ze was toch eenkennig, hè.
Tja.
Maar ja, het blijft toch je moeder, hè. -Tja, tja.
En sliepen jullie nog samen?
Op het einde niet meer, hè.
En wat volk op de begrafenis?
Tja.
Ja. Ik had ook wel willen komen, maar Danny had een afspraak.
En dus had hij liever dat ik ook niet kwam.
Maar je moet niet...
Ja maar, een vrouw alleen, zo zonder man.
Daarover zou gepraat worden, hè? -Ja.
Ja.
Crematie? -Ja.
Dat is properder, hè. -Ja.
Ja. En ook goedkoper, zeker? -Ja.
De mensen kennen de waarde van geld niet meer, hè, Dikken.
Mijn vader heeft tien jaar gespaard voor een zo'n platenspeler.
En na 20 jaar kon hij zijn garantie nog altijd laten zien.
Zeg maar eens, Dikken, hoe is mijn vader van Italië naar hier gekomen?
Te voet. -Te voet.
Het internet invullen. Daar. Ja.
Zeg Kurt, waarvoor ik eigenlijk kom... -Ja?
Je had toch gezegd dat je dat van de lotto zou wegnemen?
Dat is reclame voor mijn winkel. -En toch wil ik dat je het wegdoet.
Maar, Anja, je naam staat er niet eens op. -Nee.
En wat als ik eens iets anders aantrek? Of op reis ga?
De mensen zullen het verband niet leggen, zeker?
Kijk, Kurt. Ik vind dat eigenlijk heel egoïstisch van jou.
Hebben jullie eigenlijk geen beroepsgeheim?
[horloge piept] Renzo.
Ja. We zullen even moeten wachten. Lunchpauze.
Excuseer mij?
Denk je dat we niet gesyndiceerd zijn?
Boterhammen.
Gasten, komaan.
[belletje rinkelt] [deur sluit]
Ja. Je hebt gelijk. De mensen moeten dat toch niet weten?
Ik zeg: 'Crematie is properder, zeker?' Weet je wat hij zegt?
'Nee, het is omdat het goedkoper is.'
Zijn eigen moeder, zeg.
Ja. Als ze het zou horen, draaide ze zich om in haar graf.
Allee, in haar...
Sorry, kan ik een verantwoordelijke spreken?
Ja, daarvoor moet je bij Anja zijn. Ik ben maar een vrijwilliger.
Sorry, mevrouw, maar dit heb ik nog nooit meegemaakt.
Ik sta daar aan de kassa... -Ik moet je meteen onderbreken.
Ik zit in mijn opzeg. U moet zich richten tot het winkelpersoneel.
Ah ja, het is al na 12 uur.
U zult om twee uur nog eens moeten terugkomen.
Ongelooflijk.
Zeg, Anja, eh, ik zou graag even naar huis gaan.
Waarom? -Het is de 14e.
Ja, da's waar. Succes, hè.
Ik heb gehoord dat er geen volk was op de begrafenis.
[Dikken] Renzo, heb je iets gewonnen? -Hè?
Ja, sorry, hoor. Ik was graag gekomen.
Maar ja, Anja...
Ze zegt: 'Ik zit in mijn vooropzeg.
Als ik een hele dag verlies aan die begrafenis...
...dan zal ik na mijn laatste dag nog een extra dag mogen draaien.'
En dat zag ze niet zitten. -Dat begrijp ik wel.
Heb je wat, Renzo?
Ja, maar ik zeg tegen haar: 'Weet je wat? Ik zal wel alleen gaan.'
Ze zegt: 'Dat zie je van hier. Een man alleen?'
'Iedereen zal achter je rug praten', zegt ze.
'Ze zullen denken dat er een haar in de boter zit.'
Ze zegt: 'Blijf jij maar mooi thuis.' En dus ben ik thuisgebleven, hè.
Godverdomme, hè.
In elk geval, mijn innigste deelneming. Echt waar, Kurt.
Merci, merci.
Verdomme, dief. Ik wil er van die andere pak.
Lorenzo, dat is al de vierde pak die ik moet opendoen.
Dat is een kansspel, hè.
Ik kan nog veel pakjes openmaken. Je kansen verhogen daar niet mee, Lorenzo.
Als het niet uitmaakt, geef me er dan van die andere pak. Dief.
Komaan, Dikken. Kom.
Wat is er?
Mag ik een suikerwafel, alsjeblieft?
['Dreamer' speelt op de radio] [neuriet mee]
♪ dream, dream ♪
[zingt hoge noot]
[bas vanuit de auto te horen]
Een secondje, hè.
Ik moet alleen betalen, ik ben meteen terug.
['The Air That I Breathe' speelt] ♪ peace came upon me ♪
♪ and it leaves me weak ♪
♪ silent angel ♪
♪ sometimes ♪
[playbackt]
[fluistert] Fabien.
Schrijf je het op? Ik ga straks betalen.
[fluit]
Ik moet dat eigenlijk aangeven bij de politie, hè.
Dat is carjacking waar jij mee bezig bent, Freddy.
Carjacking, niet overdrijven, maat. Hoelang kennen wij elkaar al?
Ik geef toe, het is niet de properste manier om iemands auto te gebruiken...
...maar het is niet zo dat ik dit met voorbedachten rade gepland heb.
Je weet ook dat ik aan het improviseren ben.
De mensen hebben dat meteen door, hè. -Wie?
Al die mensen in de wachtzaal. Wat moeten die nu doen?
Dat staat toch op de deur, wat ze moeten doen?
Wachten.
In de zaal.
Wil je een pint?
Voilà. -Merci.
En een pakje tabak, rood. En blauwe blaadjes.
Wuk? -Rood, blauwe blaadjes.
[lage stem] Wuk? -Wuk?
Jij zegt dat toch altijd in je shows, [lage stem] Freddy De Vadder.
Ja...
Wat is mijn schuld?
Zeven euro veertig. Freddy.
Dit ziet er interessant uit. Loft met hof.
Vogeltje? -Ja.
Waar ga je naartoe? -Ik ga fietsen.
Het is wel de 14e, hè. Kom.
[bed kraakt]
[kreunt]
Niet te snel, niet te snel.
Geef me dat kussen eens.
Zeg, wat scheelt er met jou?
Martine, eigenlijk zie ik dat zo niet meer zitten.
[zucht]
Ik ben geen melkkoe.
['Get Miles' speelt]
Secondje.
Ja, goeiendag. -Dag.
Eh, ik zoek de Rudderveldestraat 58B.
Achtenvijftig, dat is hier. Maar 58B?
Nee? -Waarvoor is het?
Wel, ik heb een afspraak met een zekere Claude...
...voor een loft die te huur zou staan.
Ja, ja, ja, een loft. Dat zegt me niks. -Nee?
Maar Claude ken ik wel, hè. -Ah ja.
Zeg... maar jou ken ik toch ook, hè.
Freddy, hè?
Ja. -Freddy De Vadder, hè?
Ja. -Ja.
Ja... Ken je me nog?
Eh, drie jaar geleden, Ruddervelde. CC-dinges... De Gilde.
Wel, in de foyer.
Je zou iets schrijven op de dvd die ik van je gekocht had.
Je zei: 'Wat moet ik daarop schrijven?' Ik zei: 'Ik weet het niet, iets origineels.'
Weet je wat jij hebt opgeschreven? 'Ik weet het niet, iets origineels.'
Toen ik dat toonde aan mijn vriendin, zei ze: 'Wat staat er op die dvd?'
En toen ik haar dat had uitgelegd... Wij hebben nogal een scheet gelachen.
[lacht]
Jongens toch.
Eh... -Anders moet je hier even wachten.
Ah ja, merci.
Is het om te kijken of om te kopen? -Ik kijk gewoon een beetje rond.
Zoek je vintage? -Niet speciaal.
Ja maar... ik ken je soort wel.
De kringloopwinkels in West-Vlaanderen leeghalen.
En dan voor het tienvoud van de prijs verkopen...
...in de Kloosterstraat in Antwerpen, hè?
Pardon?
Denk je dat ik niet hoor vanwaar je komt, misschien?
Zeg, gastjes. Is er een probleem misschien?
[rustige elektronische muziek]
Kom, Dikken. Leg het stil.
Ik houd je in de gaten, maat.
Ik denk dat alles duidelijk is, dan.
Eh, wie wil er als eerste proberen?
Bernard?
Francine, ja.
Oké.
Er komt nu wel net niets af.
[motorgeronk]
En we stoppen het verkeer.
[piepende remmen]
En we steken over.
Sorry, hoor. Opleiding gemachtigd opzichter.
Ja, en iedereen is van de straat af, dus we maken de weg vrij.
Anja, schetebezeke, hoe gaat het? -Kom eens.
Zeg, als het is om tussen de lakens te duiken, ik heb geen tijd.
Heb jij gedronken?
Zeg, wat scheelt er met jou? Het is twee uur 's middags en ik ben met de auto.
Ja, je zou niet durven, zeker, hè? -Alsof ik dat risico zou nemen.
Dan staat het op de voorpagina van De Weekbode:
'OCMW-voorzitter blaast positief.'
Trouwens, ik ben hier voor zaken. Ik verwacht iemand.
[fluisterend] Hij is hier al.
Zeg, ik wist niet dat je Freddy De Vadder kende.
Freddy De Vadder? -Ja, die bekende komiek.
Ah, ja, ja, ja. Ja, Anja, hoe gaat dat? Aan de top kent iedereen iedereen, hè.
Hij had het over een loft die te huur staat.
Hm, hm.
Is dat het magazijn hierboven? -Ja.
Dat is toch van de gemeente? Je mag dat toch niet verhuren?
Ja, ik heb toch gezegd dat ik hier een conciërge wou?
Met al dat materiaal hier. En 's nachts, dat is toch niet veilig?
Anja, ik merk dat je in je vooropzeg bent. Je bent van niks op de hoogte.
Allee, een BV als conciërge. Claude...
Ja, ken je dat, die BV's? In de boekjes: laat maar waaien.
Maar thuis eten ze droge boterhammen. Die artiesten zijn artiesten, hoor.
Ze stellen het graag beter voor dan het is.
Allee.
En we steken over.
O. Zeg, Johan, wat moeten we doen...
...als iemands veters los zijn in het midden van de straat?
Ah. Oei. Altijd blijven staan, hè. -Ja?
Een gemachtigd opzichter mag zeker niet helpen.
Eh, hij houdt het verkeer in bedwang, hè. -Komaan, gasten.
Ho, ho, ho. -Er zijn mensen die moeten werken, hè.
We doen dat wel voor de kindjes, hè.
Misschien lukt het bij jullie ook eens. Je zal ons nog dankbaar zijn.
Hé, rustig hè, maat. -Ho, ho.
Momentje.
Wachten, hè. -En iedereen is van de straat...
...dus we maken de weg vrij. -Ja.
Amar. Zou je geen helm dragen? -Wantje, kus mijn kloten.
Maar het is niet verplicht, hè. Het is gewoon veiliger.
Hier, de enige echte Freddy De Vadder.
Claude Delvoye, voorzitter van het kringloopcentrum en van het OCMW.
Volgens sommigen zelfs toekomstig burgemeester. En neef van, hè.
Wim Delvoye.
Van die kakmachine. Dat is toch heel bekend?
Heb ik met jou gebeld?
De loft.
Het zal voor de rappe beslissers zijn. Er zijn er hier al zeven geweest.
En ze hebben alle zeven direct een optie genomen.
Maar er heeft niemand een voorschot betaald.
Dus als jij ja zegt, dan is het voor jou.
Mag ik het misschien eerst eens zien? -Het zal wel zijn.
Maar ik weet zeker dat je er zot van zal zijn.
Ja, kijk. We zitten in de laatste fase, hè.
Je moet er een beetje door kijken, Freddy.
Het wordt één grote ruimte. Je moet het potentieel ervan inzien, hè.
Allee, jij bent dus van Gent naar Bevergem gekomen?
Dat is wel een beetje een aanpassing, zeker?
Er loopt hier wat rond, in Bevergem. Je hebt het ook al gezien, zeker?
Soms denk ik dat ik hier de enige normale ben.
Er is veel te doen, hè, in Gent. Ik heb daar ook gezeten, hè.
Heb je daar gestudeerd? -Eerste kandidatuur Overpoort.
Kijk, dat zijn de verwarmingselementen.
Heel mooi, allemaal authentiek. Van de jaren 50.
Gent, zeg.
Eerste zit, tweede zit, afvaart van de Leffe. [lacht]
Ik heb in Leuven gezeten. Ik...
Leuven? -Ja.
Dat schijnt ook goed te zijn, Leuven. De stad van de strakke gleuven.
Ja, maar ik moet zeggen: in Leuven blijf je niet hangen.
Na drie maanden was ik het daar kotsbeu.
Ik was blij dat ik weg kon.
Tja, uiteindelijk, Leuven... Het is een grote zandbak, hè.
Gent, ja...
Dat is... Dat is een grootstad, dat is cultuur. Dat kan je met niks vergelijken.
Wat heb je daar, de Gentse Feesten? Wij hebben ook zotte feesten, hè.
De Zeugefeesten. Dat zal jij tof vinden.
Dat zijn mini-Gentse Feesten, de oudste van de streek. Echt.
Maar ja, Gent, ja... Daar is er altijd wel iets te doen.
Al die zalen, zeg. Zo zot. De Capitole, 2000 man.
Wat heb je daar nog allemaal?
Ik ben daar niet van op de hoogte, ik ga niet vaak naar het theater.
Als je zelf voortdurend moet optreden... -Voilà. Daar zeg je wat.
Alsof ik vrijwillig in de gemeenteraad zou gaan zitten na mijn uren.
Daarmee kan je het vergelijken.
Wel, maar ik moet zeggen, Freddy, de politiek, ja... Dat is een roeping.
Het is als een vrouw die een kind heeft gekregen. Je hebt voor niks anders tijd.
Ja. Ik zit sinds '95 in de politiek, hè. En ik heb alles gedaan.
Ik heb de rode gedaan, ik heb de blauwe gedaan...
...ik heb de oranje gedaan.
En de mensen hebben altijd geweten waar Claude Delvoye voor staat.
En dat is belangrijk, vind ik.
En groen?
Groen? Je moet een beetje geloofwaardig blijven, hè.
Groen... Kijk, je ziet dat alles hier in orde is.
Er is hier water, elektriciteit. Ja. Het is één grote ruimte.
What you see is what you get, Freddy.
Ja, maar wat ik niet begrijp, eh...
In de advertentie stond dat het gemeubeld was.
Ah ja, natuurlijk, met meubels van de kringloopwinkel.
Tweedehands? -Tweedehands... Vintage.
Jij bent toch een artiest?
Het is toch vintage wat de klok slaat bij jullie?
[schraapt keel]
Amar?
Eh, dat is Amar, mijn schoonbroer, de beste garagist van Bevergem.
Kan jij ook bevestigen dat dit hier allemaal authentieke elementen zijn?
Ja, ja, het is zo authentiek dat het allemaal verrot is.
Claude, nu.
Eh... [deur sluit]
Denk er eens over. Wij gaan even kortsluiten.
Hier is mijn kaartje. Als er iets is, bel me.
Vierentwintig op vierentwintig, je weet wel.
Ben jij helemaal op je kop gevallen? Verhuren.
Dat wil zeggen dat hier iemand 24 op 24, 7 op 7 aanwezig zal zijn, hè.
Amar, je laat me niet uitspreken.
Kijk.
Hij betaalt 800 euro per maand.
Ja.
Daarvan gaat er rechtstreeks 200 euro...
...naar Service Invest.
Je laat Service Invest erbuiten, hè. -Laat me uitspreken.
De resterende 600 euro...
...betaalt hij handje contantje, in het zwart.
Amar...
...stel dat jij daar maandelijks 100 euro van krijgt om niets te doen, man.
Oké, maar laat Service Invest erbuiten. Dat kunnen we niet maken.
Weet je wat er zal gebeuren als dat allemaal uitkomt?
Maar je snapt het niet, dat is het net.
Het is eigenlijk van hem, hè. Hè.
Hij huurt dat hier, hè.
Als ze het ontdekken, is het zijn hof, hè. Ja?
Kan je volgen? Het is loft met hof.
Loft met hof? -Loft met hof, ja.
Als ze iets ontdekken in die hof, draait hij ervoor op, hè.
Het zal zo zijn: ga niet langs start, ga onmiddellijk naar de gevangenis.
Oké, maar dan wil ik de helft. -Vijftig euro?
Driehonderd.
En niemand hoeft dat te weten, behalve jij en ik, hè.
Hé, Amar.
[rustige elektronische muziek]
Jij bent de grootste debiel die ik ken.
[belletje rinkelt]
En? Heb je er al eens over nagedacht? -Wel, eigenlijk...
Normaal gezien is het 900 euro per maand, maar het zijn solden.
Omdat jij het bent. Achthonderdvijftig euro. Wat denk je?
Maar allee, Claude. Zo weinig.
Achthonderdvijftig euro, dat is minder dan een leefloon.
En dat voor een fulltime conciërge?
Duizend achthonderdvijftig euro, Anja.
Je luistert weer niet, hè?
Maar conciërge, dat zie ik wel zitten.
Ah, ja, ja, ja, ja...
Dan zullen we maar de papieren invullen, zeker?
[belletje rinkelt]
[fluisterend] Hé, Martine. Psst.
Freddy komt hier wonen, hè. -Freddy?
Freddy De Vadder. Ken je hem niet?
Nee.
Maar Martine... Allee.
Hé, bedankt voor het meespelen, je hebt dat echt goed gedaan.
Hoe bedoel je? -Dat was maar om te lachen, hè.
Dat weet ik ook wel. Die huur moet er nog af, hè.
1850 min 850. Met 1000 euro ben ik content als conciërge.
Ik zei het net tegen Kurt.
Ik zei: 'Allee. Kiano's mama. Tweeëntwintig jaar geworden.
Karels mama, 19.
En, eh, de mama van Kristientje is 17 geworden.'
Allee, neem nu de mama van Kiano, 22.
Maal drie. Van een goudvis mag je dat maal drie doen, hè.
Dat is dan 66. Dat is toch geen leeftijd?
Ik weet het, het is maar een goudvis.
Maar Kurt mag echt blij zijn dat zijn mama zo oud geworden is.
Vierentachtig jaar. Een dikke proficiat, zeg.
Dag.
Dat is helemaal juist.
[schraapt keel]
Godverdomme, man. Daar heb ik echt respect voor.
Dat zie je alleen bij zelfstandigen, hè? -Ja.
'Ja', zegt hij. Maar sommigen moeten er hard voor werken...
...en sommige krijgen alles voor niks. Hè, Danny?
Kurt, man. Je ma is nog maar half begraven en je staat hier alweer.
Van 's ochtends tot 's avonds werken om rond te komen.
Een ambtenaar zou drie weken thuis zitten huilen en jij staat hier alweer.
En de mensen zeggen:
'Kijk naar Kurt, wat een gierigaard. Hij bijt elke frank in twee.'
Maar ze begrijpen het niet, hè.
Het is dankzij mensen zoals jij en ik dat de wereld blijft draaien.
Dat had ik nooit gedacht.
Eigenlijk zijn wij net dezelfde.
Hè?
Ja, ja...
Merci, Amar.
Zeg. -Ja?
Ik ben maar aan het zeveren, hè.
[bel] [Danny grinnikt zachtjes]
[rustige elektronische muziek]
[fluisterend] Dikken?
Dikken?
Dikken.
Hé, psst.
Er klopt iets niet, hè.
Ik zeg het al de hele tijd, het stinkt hier.
Die gast is hier nog maar een paar uur en hij heeft al een sleutel.
En wij werken hier al drie jaar en we hebben nooit een sleutel gekregen.
Dat zaakje stinkt en wij gaan dat blootleggen.
Hè?
[gerommel uit de verte]
[fluisterend] Wat is dat?
[gebonk]
Wat doen jullie hier? -Wat doe jij hier?
[hijgt] Ah, ja...
Ik dacht: dat lelijk bord, hoelang hangt dat hier nu al?
Wie gebruikt er dat nu nog? Zo vuil, zo lelijk.
En zo ouderwets.
[zucht] We gaan hier eens iets nieuws hangen.
[hijgt]
[Kurt] Voilà, het rolluik is naar beneden en het reclamebord staat binnen.
We zijn op ons gemak, hè.
[getok van kippen]
Die Amar, hè...
Je moet hem kennen, hè. [gekakel van kippen]
Als je ons zo bezig hoort, denk je waarschijnlijk...
Maar ja, dat is camaraderie, hè.
Amar en ik, dat is...
...tiktak, hè.
Hm.
Ah, ik, eh...
Ik heb wel graag gasten zoals hij, met het hart op de tong.
Nu ja. Hij mag niet overdrijven, maar...
[zucht]
De Bende van De Roste, dat is pas crapuul. Echt crapuul.
[gekakel]
Maar ik heb ze eens mijn gedacht gezegd.
Ze stonden hier rap terug om die kransen weg te doen.
[langzaam opbouwende rockmuziek]
Maar kom, kijk nu maar naar je feuilleton.
Het staat niet voor mij op, hè.
[Freddy] Een nieuwe realiteit, daar kan je op twee manieren mee omgaan.
Je kunt haar proberen onder ogen te zien...
...of je kunt er gewoon van weglopen.
Vluchten zou ik het niet noemen.
Eerder afstand nemen.
Stel, je gaat met je kinderen naar de Delhaize.
En je staat aan de kassa.
Het staat daar natuurlijk vol met snoep en chocolade.
En die kinderen zeuren je de oren van het hoofd.
Je denkt: wat een smerige verkooptruc.
Allee, dat doe je toch niet? Al dat snoep, net op hun ooghoogte.
Wel, dat is nu net mijn punt.
Daar ligt de fout niet.
Je moet afstand creëren.
Je bent toch niet verplicht om je kinderen mee te nemen in de winkel?
Laat ze gewoon in de auto zitten.
'Maar allee, Freddy. [man kreunt]
Allee. En als het dan een heel warme dag is? Dat kan je toch niet maken?'
Tja, zet dan de airco aan en laat je motor draaien, hè.
[man] Freddy, allemaal goed en wel, maar waarom bel je eigenlijk?
Het is midden in de nacht.
Je hebt toch gezegd dat ik je altijd mocht bellen?
[man] Ja, en dan? Ik zit hier in mijn pyjama. [politiesirene]
Kan je me komen oppikken? -[man] Allee. Je komen oppikken?
Weet je wel hoe laat het is?
Waar ben je? Waar sta je? -In, eh, Seraing.
['The Air That I Breathe' speelt]
[muziek sterft weg]
[deurbel]
Is Freddy thuis? -[zucht] Nee.
Waar is hij? -Ik weet het zelf niet.
Ben jij z'n lief?
Nee, een vriendin. Ik let op zijn huis.
Het is voor een handtekening, zeker? Wacht.
[tv gaat aan]
[onheilspellende muziek]
De meeste serviceflatbewoners zouden langer willen leven.
Ik ben wel nog maar 76, hè. -Ja, maar het kan snel gaan, hè.
Je moet een goede indruk maken op je nieuwe bazin.
[Renzo] Hopelijk is het een knappe. -[vrouw] Hilde Verbanck.
Ah, ja, ja. Ja, maar meisje, ik ben superblij dat je hier bent.
Hopelijk kan ze de boel hier runnen.
Ze heeft stage gedaan in Afrika. -En dan?
Afrika is de grootste kringloopwinkel ter wereld.
Daar is alles tweedehands.
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.