Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
Frisian
Ga
Galician
Georgian
German
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
،قویتر از همیشه باشید .ایران آزاد نزدیکه
متـرجم: اشــکان هیــدی
ارائهشده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming
«روزی که او برمیگردد»
اینو میکشم پایین، خیلی روشنه.
- من انجامش میدم. - لطف میکنی؟
این طرف رو هم بکشم؟
فکر کنم همین کافیه.
اینطوری خوبه.
ولی اشکالی نداره پرده رو بکشیم پایین؟
نه، مشکلی نیست.
صاحب اینجا رو میشناسم.
اگه گفت بکشیمش بالا، میکشیم.
اینطوری که پایینه بهتره.
ممکنه کسایی که رد میشن زل بزنن بهمون.
واسه اون نگفتم.
بخاطر چشمامه.
چشات درد میکنه؟
نه، ولی ضعیفتر شدن.
دیگه مثل قبل خوب نمیبینم.
ولی هنوز گلها رو میبینم.
اینجا گل هست!
خیلی قشنگه.
آره، همینطوره.
نظرت در مورد فیلممون چی بود؟
- نظر من؟ - آره.
کنجکاوم.
من باید سوال بپرسم.
با این حال، کنجکاوم.
دوست دارم بدونم مردم چه نظری دارن.
قشنگ بود.
- واقعاً؟ - آره.
باعث میشه خیلی بهش فکر کنم.
همچنان بهش فکر میکنم.
دروغ که نمیگی؟
نه.
خیلی عالیه.
ولی چطور شد که یه فیلم مستقل بازی کردی؟
چرا، مگه دلیلی داره که نباید بازی میکردم؟
نه، بحث اون نیست.
ولی خیلی وقت بود که بازی نکرده بودی.
فکر کنم خیلی از کارگردانها میخواستن باهات کار کنن.
نه، کسی نبود.
البته فکر کنم اونا نمیدونستن که منم دوست دارم بازی کنم.
درسته.
راستش از چند نفر از آشناها پرسیدم.
ولی استقبالی نشد.
واقعاً؟
اصلاً علاقهای نشون ندادن.
جوابی ندادن. محلم نذاشتن.
واقعاً؟
ولی میدونی...
من واقعاً این فیلمنامه رو دوست داشتم.
یه جورایی کارگردان میدونست که باید بفرستتش واسه من.
در مورد این کارگردان...
چون از فیلمنامه خوشم اومده بود رفتم دیدنش.
و اون آدم فوقالعاده جدیایه.
شخصیت خیلی محترمی داره.
به نظرم خیلی مهربون اومد.
حس کردم میتونم بهش اعتماد کنم و باهاش کار کنم.
خوشحالم که این کار رو کردی.
فیلم خیلی فوقالعادهایه.
واقعاً؟
فقط جلوی روی خودم این حرف رو میزنی؟
اصلاً اینطور نیست.
لطفاً چیزی که بعداً مینویسم رو بخون.
اونوقت متوجه میشی.
باشه. میخونم.
روزنامهنگارها یا آدمهایی مثل من که مینویسن،
ما اغلب نمیتونیم توی حرف زدن خودمون رو خوب ابراز کنیم.
نوشتن راحتتره.
باشه. میخونمش.
راستی، چند سالته؟
الان ۲۶ سالمه.
واو.
جوونی، خیلی جوون...
آره.
میشه بهم بگی چطور بعد از ۱۰ سال دوباره برگشتی به بازیگری؟
در واقع، بیشتر از ۱۰ ساله.
۱۲ سال شده.
اون موقع حتماً خیلی جوون بودی.
معلومه که بودم.
با این حال، من خیلی از سریالها و فیلمهای تلویزیونیت رو دیدم.
واقعاً؟ مال اون موقعها رو؟
سریالهای معروفترت توی اینترنت هستن.
میدونم.
بعضی از فیلمهاتم میشه دانلود کرد.
- چند تا دیویدی هم هست. - واقعاً؟
نمیدونستم...
اون موقعها خیلی غوغا کرده بودی.
اون موقع خوشگل بودم.
الانم هنوز خیلی خوشگلی!
حتی یه دونه چروک هم رو صورتت نیست.
واقعاً خیلی به خودت رسیدی.
یا اینکه کلاً همینطوری به دنیا اومدی؟
فکر کنم همینطوری به دنیا اومدم.
مامانمم همینطوریه.
الان بالای ۷۰ سالشه، ولی هنوزم خیلی خوشگله.
از پشت سر انگار ۴۰ یا ۵۰ سالشه.
به خدا.
واقعاً؟
همین چند وقت پیش بود.
رفتیم یه مرکز خرید و توی پارکینگ،
مامانم داشت جلوتر راه میرفت.
واقعاً از پشت سر شبیه یه آدمِ ۴۰ ساله بود.
واقعاً شوکه شدم.
چطور یه آدمِ بالای ۷۰ سال میتونه این شکلی باشه؟
فکر کنم ژنتیکیه.
قهوهش اینجا خوبه، مگه نه؟
مثل قهوههای کافیشاپه.
آره، واقعاً خوبه.
فکر کنم یه رستوران آلمانیه.
آره، هست.
سرآشپزش واقعاً آلمانیه.
واقعاً؟
صاحبش کرهایه و شوهرش آلمانیه.
اون غذاها رو درست میکنه.
قبل از اینکه بیاد اینجا، توی برلین رستوران داشت.
باید یه بار بیام اینجا غذا بخورم.
یه وقت بیا امتحانش کن.
غذاش یه طعم ساده و تمیزی داره.
از هیچ افزودنیای استفاده نمیکنه.
معلومه که از مواد اولیه باکیفیت استفاده میکنه.
آلمانیه، واسه همین غذاهای گوشتیش خیلی خوشمزهان.
خیلی عالی به نظر میرسه!
الان یکم امتحان میکنی؟
الان؟
نه، سیرم، مرسی.
اگه خواستی بهم بگو، میتونیم همینطور که حرف میزنیم بخوریم.
نه اشکالی نداره. الان خیلی استرس دارم.
واقعاً؟ اصلاً بهت نمیاد.
به خدا.
من زود استرسی میشم.
باشه یه وقت دیگه اینجا غذا میخوریم.
سوالت چی بود دوباره بگو؟
چرا تصمیم گرفتی دوباره برگردی...
دخترم الان یکم بزرگتر شده، واسه همین یکم وقت آزاد دارم.
با خودم گفتم شاید بهتره دوباره کار کنم.
پس دخترت الان بزرگتر شده؟
الان ۱۱ سالشه.
بهم گفت
که باید برم بیرون و کار کنم.
انگار که بهم اجازه داده باشه، بهم گفت کار کنم و پول دربیارم.
اینو گفت؟
مطمئن نیستم چی باعث شد اینطوری فکر کنه.
ولی گفت که باید کار کنم.
پس یعنی فقط شما دوتا با هم زندگی میکنین؟
آره، قبلاً یه نفر به عنوان خدمتکار باهامون زندگی میکرد،
ولی دیگه خیلی پیر شد و رفت پیش پسرش زندگی کنه.
پس کارهای خونه رو خودت انجام میدی؟
یه نفر هست که هفتهای سه بار میاد برای تمیزکاری.
طلاق گرفتی، درسته؟
آره. طلاق گرفتم.
طلاق گرفتن سخت بود؟
طلاق سخته. مگه کسی هم هست که براش آسون باشه؟
راست میگی.
حتماً خیلی سخت بوده، نه؟
درباره این موضوع کنجکاوی؟
باید اینجا دربارهش حرف بزنم؟
نه، مجبور نیستی.
اگه چیزی هست که بخوای دربارهش بگی،
راحت بگو. چون مردم علاقهمند به دونستنش هستن.
وگرنه اصلاً مجبور نیستی بگی.
آخه فقط...
اینطوری در حق شوهر سابقم بیانصافی میشه.
واسه همین ترجیح میدم دربارهش حرف نزنم.
البته. درک میکنم.
اگه درباره فیلمه،
هر چی میخوای میتونی ازم بپرسی. هر چیزی.
بله.
از سکانس آخر واقعاً خوشم اومد.
واقعاً تحت تاثیر قرار گرفتم. جدی میگم.
- واقعاً؟ - آره.
وقتی از پشت سر دیدمت که داری تنهایی توی دشت ججو راه میری،
خیلی تنها به نظر میرسیدی.
چشمام پر از اشک شد.
واقعاً اینطوره؟
باد واقعاً داشت شدید میوزید.
حتی بعد از اون همه سختی که کشید.
این زن با شجاعت ادامه میداد. این چیزی بود که حس کردم.
هرچقدر هم که غمانگیز بود.
یه جورایی بهم قدرت داد.
که باید قوی باشم.
و با هر سختیای که ممکنه روبرو بشم.
به همون اندازه قدرت برای غلبه بهش به دست میارم.
واسه همین باید ادامه بدم.
عجیب بود، حس کردم این قدرت داره تو وجودم فوران میکنه.
عالی بود.
متوجهم.
و واقعاً منو خیلی به فکر فرو برد.
باید بیشتر در موردش فکر کنم.
پس خوشت اومد.
منم از پایانش خوشم میاد.
تازگیها اوضاع برام سخت شده.
اونقدر سخت بود که نمیدونستم باید چیکار کنم.
واقعاً؟
- خیلی سرحال به نظر میرسی. - اصلاً اینطور نیست.
فقط نمیذارم بقیه متوجه بشن.
متوجهم.
تا وقتی که بتونم مشکلاتم رو حل کنم.
ترجیح میدم سفره دلم رو
پیش بقیه باز نکنم.
چی اینقدر سخته؟
...فقط، کاری که میکنم
رابطهام با آدمهای نزدیکم.
برام سخته اونقدری که دلم میخواد خوب عمل کنم.
دقیقاً چی برات سخته؟
فکر کنم توقعم زیادی بالاست.
ولی نمیتونم تصمیم بگیرم که توقعاتم خیلی بالاست یا نه.
واسه همین دارم با این سردرگمی دستوپنجه نرم میکنم.
واقعاً سخته؟
آره، یه ذره.
ولی مطمئنم بقیه هم مثل من دارن دستوپنجه نرم میکنن.
آبجو میخوری؟
نه ممنون، هنوز زوده.
مشروب دوست داری؟
مشروب؟
یه کم دوست دارم، ولی این روزا خیلی کم مینوشم.
نمینوشی؟
بدنم با الکل سازگار نیست، قبلاً هم خیلی زیادهروی میکردم.
واسه همین این روزا دارم رعایت میکنم.
ولی یه لیوان آبجو اشکالی نداره.
آبجوی آلمانی اینجا عالیه، بشکهایه.
یکی میخوای؟
نه، واقعاً میل ندارم.
- ولی تو بفرما. - نه.
منم خوبم.
منم جلوی خودمو میگیرم.
همینطور که روزمرهت رو میگذرونی،
این روزا چی برات از همه مهمتره؟
مهمترین دغدغهت؟
اینکه ذهنم چطوری کار میکنه رو زیر نظر میگیرم.
زیر نظر گرفتن ذهنت؟
معمولاً.
سعی میکنیم حتی به کوچیکترین چیزها هم معنا بدیم.
آره.
مثلاً.
یه دوستی هست که ازش دور شدم.
یه روز بهش فکر کردم و دلم براش سوخت.
واسه همین براش یه کادوی کوچیک خریدم.
میخواستم بفرستمش و با خودم گفتم یه کارت هم بذارم کنارش.
یه خودنویس رو آوردم بیرون که صد سال بود ازش استفاده نکرده بودم.
درش رو برداشتم.
و یهو جوهر توش همهجا پخش شد.
انگشتام کاملاً سیاه شدن.
و رفت زیر ناخنام واسه همین نتونستم پاکش کنم.
ولی انگار یه جور نشونه بود.
که باهاش تماس نگیرم.
که بذارم رابطهمون همینطوری که هست بمونه و کاری نکنم.
واسه منم پیش اومده.
من چیزها رو اونطوری که هستن نمیدیدم.
داشتم به یه تصویر و داستانی که تو ذهنم ساخته شده بود نگاه میکردم.
و فکر میکردم یه نشونهست.
فقط انگشتاییه که جوهری شده،
ولی ما باید بهش معنا بدیم و تفسیرش کنیم.
ولی این کار واقعاً خستهکنندهست.
بعضی وقتها حالم ازش به هم میخوره.
انگار داری آیین تائو رو تمرین میکنی.
مطمئن نیستم همینه یا یه چیز دیگه،
ولی فقط میخوام چیزها رو همونطوری که هستن ببینم.
فکر کنم واقعاً مهم باشه.
چرا اینقدر مهمه؟
فکر نکنم بتونیم بدون تفسیر کردن چیزها زندگی کنیم.
مگه نمیگن فهمیدن یعنی تفسیر کردن؟
تفسیرهای خیلی زیادی تو این دنیا وجود داره.
آرمانها، تصویرها، داستانها... همهشون تفسیرن.
وقتی یه تفسیر دیگه فایدهای نداره، میریم سراغ یکی دیگه.
از این تفسیر میپریم به اون یکی.
بعد یهو زندگی تموم میشه.
فکر کنم یه چیز مشابهی توی ذن بودیسم هم هست.
معلومه، من کتابهایی دربارهی بودیسم و کتابهای دیگه هم خوندم.
ولی فکر کنم مهم اینه که واقعاً تجربهش کنی.
همهی تفسیرها در نهایت به اضطراب ختم میشن.
اگه بتونی چیزها رو همونطوری که هستن ببینی.
اونوقت میتونی واقعاً آرامش واقعی رو تجربه کنی.
از حرفی که زدی خوشم اومد.
یه بار رفتم کوه سوراک و هیچکس اون دوروبر نبود.
و کنار یه جویبار کوچیک نشستم،
واسه یه مدت خیلی طولانی.
ولی اون موقع اون تجربه رو داشتم.
واقعاً،
میتونستم چیزهای جلوی روم رو دقیقاً همونطوری که هستن ببینم.
فقط همونطوری که بودن میدیدمشون.
فقط همون یه بار.
همون یه بار حسش کردم.
واقعاً باید بهش فکر کنم.
آبجو میخوای؟
فکر کنم خوبم.
ولی اگه تو میخوای...
نه، نه.
نیازی ندارم.
رژیم دارم.
بهتره ننوشم.
رژیم داری؟
رژیمت چطوریه؟
اصلاً آرد و شکر نمیخورم.
هر وقتم بتونم، روزهٔ متناوب میگیرم.
هفتهای دو بار هم برای تمرینات قدرتی میرم باشگاه.
ولی الان که سنم رفته بالا، وزن کم کردن سخت شده.
ولی چارهای ندارم. دارم تلاش میکنم برگردم.
روزهٔ متناوب رو چطوری میگیری؟
فقط چیزی نمیخوری.
صبحونه و شام رو حذف میکنی.
کل غذات رو توی یه بازهٔ ۶ تا ۸ ساعته میخوری.
از ظهر تا ۶ عصر.
بقیهٔ اوقات چیزی نمیخوری.
باید سخت باشه.
من همیشه باید صبحونه بخورم.
اصلاً راحت نیست.
- اینجایی؟ - آره.
دیگه وقت تمومه.
ببخشید.
در آخر، توصیهای برای جوونها داری؟
فقط یه سوال.
باشه.
ببخشید، بعد از شما هم یه نفر دیگه هست.
معذرت میخوام.
خودتون رو دوست داشته باشید.
واقعاً، خودتون رو بیشتر از همه دوست داشته باشید.
همین؟
ممنون.
نیازی نیست عجله کنی بری.
ممنون.
آقای کارگردان، از فیلمتون خیلی خوشم اومد.
ممنون.
خداحافظ.
خداحافظ!
چقدر وقت مونده؟
الان باید بری داخل.
ممنون.
نه، خواهش میکنم.
چیهون کجا رفت؟
خبرنگار رو رسوند مترو، ولی یه کم طول کشیده.
آها.
چطور بود؟
خوب پیش رفت.
ولی فکر کنم زیادی حرف زدم.
برم دستشویی.
باشه.
دارم زیادی قهوه میخورم.
زیاد خوردی؟
تا الان سه فنجون شده.
خواستم خواب از سرم بپره، ولی زیادی خوردم.
مصاحبه زیاد داشتی؟
فقط زیادی قهوه خوردم.
مصاحبهها زیاد نبودن.
مطمئنم کلی مصاحبه داری.
نه، بعد این فقط یکی دیگه هست.
بعدش دیگه تمومه.
خستهای؟
آره، یه کم.
حتماً خستهای.
منم همینطور.
واقعاً؟
از دیدنتون خوشحالم.
مرسی.
نظرت درباره فیلم چی بود؟
فیلم؟
میتونم رک بگم؟
حتماً، معلومه که آره.
راستش، مطمئن نیستم میخواد چی بگه.
واقعاً؟
تا آخرش نگاه کردم، ولی بازم چیزی دستگیرم نشد.
صحنههای قشنگی داشت که واقعاً تاثیرگذار بودن، ولی...
بازم.
ربط قضایا رو واسه فهمیدن داستان درک نکردم.
نمیدونم میخواد چی بگه.
وادارم کرد به چیزای مختلف فکر کنم.
ولی تهش به هم وصل نمیشن.
که اینطور.
شاید فقط من اینطوریم.
شایدم نه...
در هر صورت، حس من این بود.
پس چرا میخوای باهام مصاحبه کنی؟
این مصاحبه؟
خیلی دلم میخواست یه بار از نزدیک ببینمتون.
همیشه از قدیم تحسینتون میکردم.
- واقعاً؟ - آره.
جالبه.
از دیدنتون خیلی خوشحالم.
میفهمم چی میگی.
ولی جذابیت این فیلم به همینه.
متوجهم.
زور نمیزنه یه پیام یا نتیجهگیری خاص رو تحمیل کنه.
بهتره فقط با جریان فیلم همراه بشی.
من دربارهی فیلمها چیز زیادی نمیدونم. فقط...
فیلمهایی که راحت بشه دیدشون، سرگرمکنندهان.
آره.
من از اون فیلمها زیاد دیدم.
اینکه بدون فکر کردن، اون لذت همیشگی رو حس کنی.
خیلی کیف میده.
من از بچگی فقط همینجور فیلمها رو میدیدم.
ولی هرچی سنم بالاتر رفته،
حس میکنم خیلی مصنوعی شدن.
انگار فیلم داره بازیام میده؟
یا فکر میکنه من احمقم؟
یه همچین حسی داره.
مثل اینه که سوار ترن هوایی باشی،
بری بالا و بعد بیای پایین.
بالا و پایین...
دیگه برام جالب نیست.
راست میگی، خیلی قابلپیشبینیه.
یه همچین فیلمی خوب نیست؟
من که خیلی دوستش دارم.
آره.
من فقط یه بینندهی معمولیام.
نه، من که ازت انتقاد نمیکنم.
راستش من خودمم این فیلم رو خیلی دوست دارم.
آره.
ولی تو واقعاً خیلی خوشگلی.
چی؟
ممنون.
در باز شد و تو اومدی تو،
با خودم گفتم چقدر خوشگله.
خبرنگاره؟
وای، مگه یه خبرنگار میتونه اینقدر خوشگل باشه؟
اصلاً اینطور نیست.
از بازیگرها هم خوشگلتری.
خیلی ممنون.
ولی خیلی خوشگلی.
واقعاً جذابی.
واقعاً؟
وای، مرسی.
عاشق لبخندتم.
خیلی دوستداشتنیه.
ممنون.
چشمات قهوهایه؟
قهوهای خیلی جذابه.
آره، قهوهایه.
ولی نگاهت خیلی دوستداشتنیه.
درست قبل از اینکه خندهات منفجر بشه،
و بعدش هم، اون حس سرد، بچهگونه ولی بیتفاوتی که ازت ساطع میشه
خیلی قشنگه.
من
میتونم اینو بگم؟
مثل یه بچه کوچیکی.
یه بچه بیگناه
واقعاً؟
ممنون.
به نظرم آدم صادقی هستی.
آره، هستم.
درسته.
ولی به نظرم زیادی صادق بودن هم خوب نیست.
دیروز سر همین قضیه با دوستپسرم دعوام شد.
واقعاً؟
تا وقتی که صادق باشم، حس میکنم میتونم به هر کسی حمله کنم.
چرا نمیتونی صادقتر باشی؟ نباشی یه بزدلی.
صادقتر باش! اینطوری بهش حمله میکنم.
- سر این با هم دعوا کردین؟ - آره.
دعوای جدیای بود.
ولی صبح، با دیدن قیافهش، دوباره حالم خوب شد.
به نظر میرسید ارزش بخشیدن رو داره؟
باید توی حال و هوای مناسبی باشی و با سرعت مناسبی پیش بری
تا حس کنی آمادهای.
ولی من این رو نادیده گرفتم و بهش فشار آوردم تا حرف دلش رو بزنه.
واسه همین واسش سخت بود.
زیادهروی کردم.
هرچند فقط داشتم سعی میکردم صادق باشم.
پس خودت میدونی.
میدونمش، ولی انجام دادنش سخته.
راحت نیست که برخلاف ذاتت رفتار کنی.
آره، حق با توئه.
همینطوری که هستی زندگی کن. بهش بگو درکت کنه.
آره، باید کمکم همدیگه رو درک کنیم.
پس الان تنها زندگی میکنی؟
نه.
با دخترم زندگی میکنم.
آهان، دخترت.
دو سال پیش طلاق گرفتم و با دخترم زندگی میکنم.
آره، شنیده بودم طلاق گرفتی.
ولی چطور اموراتت رو میگذرونی؟
این روزا خوشحالی؟
خوشحالم.
چون با دخترم زندگی میکنم.
یه سگ هم داریم.
سگ دارین؟
آره.
منم خیلی دلم سگ میخواد.
خیلی بامزهان.
واقعاً خیلی بامزهست.
اون مثل...
چی بگم، یه درخت متحرک؟
اون مثل خودِ طبیعته.
آره.
همین که خوابیدنش رو نگاه میکنم، خیلی احساس خوشحالی میکنم.
دیدنِ راه رفتنش توی خونه،
واقعاً حالم رو خوب میکنه.
به چی فکر میکنه؟
چی میخواد؟
همهچیزش خیلی بامزهست.
خیلی بامزهست.
در مورد دخترم، اغلب نگرانم.
هر روز یه چیزی واسه نگرانی هست.
خیلی ازش ممنونم و خیلی دوستش دارم.
ولی دست خودم نیست، همش نگرانم.
ولی سگ واقعاً یه نعمته.
هر کاری که بکنه، منو خوشحال میکنه.
خیلی بامزهست.
معلومه خیلی دوستش داری.
دست خودم نیست.
درسته.
راستش، آدمها اونقدرها هم مهربون نیستن.
باید تلاش کنیم تا مهربون باشیم.
چون با هم زندگی میکنیم و به هم نیاز داریم.
ولی بازم،
همهمون از درون داریم سیاه میشیم.
احساس خرد شدن، تحت فشار بودن و خستگی میکنیم.
اما چطور میتونیم یه چهرهی معصوم رو حفظ کنیم،
وقتی روحمون تیکهپاره شده؟
خیلی تلاش میخواد که فقط چیزهای خوب رو ببینی.
ولی میدونی،
ما در واقع اونقدرها هم مهربون نیستیم.
درسته.
راست میگی.
اخیراً توی تلویزیون یه سگ رو دیدم که تا ۳۶ سالگی زندگی کرده بود.
واقعاً؟
تصورش سخته.
ولی اون سگ اینهمه مدت زندگی کرده بود.
ولی خیلی پیر بود، موهای پشتش ریخته بود،
و به نظر میرسید به زور راه میره.
اما اگه به صورتش نگاه میکردی،
دقیقاً مثل قبل بود.
همونطور مثل یه فرشته بود.
به سن انسان، اون سگ ۲۰۰ سالش بود.
ولی با این حال،
اون یه فرشتهست.
سگها تا لحظهای که بمیرن فرشتهان.
اونها مثل یه فرشته میمیرن.
باید یه سگ بگیرم!
حتماً بگیر! اونها خیلی فوقالعادهان.
- هر روز... - دوستپسرم از موی سگ متنفره.
واسه همین نمیتونم سگ بیارم.
بعضی سگها موهاشون نمیریزه، مثل مالتيز یا پودل.
ولی نگهداری ازشون سخته چون خیلی پرانرژیان.
یه نژاد ترکیبی از مالتيز و پودل هست به اسم مالتیپو.
اونا خیلی بامزهان، واقعاً!
آره، میدونم.
باید دوباره با دوستپسرم صحبت کنم.
باید این کار رو بکنی.
تو چه نژادی داری؟
پامرانین.
پامرانین...
چند وقته با دوستپسرت دوستی؟
الان سه ماهه.
واقعاً؟
خیلی زیاد نیست.
فکر میکردم خیلی گذشته.
- اینطور فکر میکردی؟ - آره.
از طرز حرف زدنت اینطور به نظر میرسید که خیلی وقته با همید.
وقتی با کسی دوست میشم، خیلی روش تمرکز میکنم.
با آدمهای دیگه معاشرت نمیکنم.
یا بعضی وقتها این کار رو میکنم، ولی خستهام میکنه.
با دوستپسرم قضیه فرق داره.
حتی اگه خسته هم بشم، یه جور خستگیِ متفاوته.
یه جورایی نیاز دارم یه مرد کنارم باشه.
کس دیگهای دورت نیست؟
نه. مردم رو دوست دارم، ولی سخته که وقت زیادی رو باهاشون بگذرونم.
منم همینطور.
- بچه اولی یا دوم؟ - بچه اولم.
منم همینطور.
خواهر برادرت چی؟
یه برادر کوچیکتر.
سربازیه.
باهاش صمیمی هستی؟
هستم.
آبجو میخوای؟ آبجو بشکهای اینجا خیلی خوبه.
آبجو بشکهای آلمانیه، واقعاً عالیه.
آره، حتماً.
ببخشید خانم!
دو تا آبجو بشکهای، لطفاً.
دو تا آبجو بشکهای؟
ممنون.
اینجا رستوران آلمانیه؟
آره، همینطوره.
اولین باره میام یه رستوران آلمانی.
سرآشپز اینجا آلمانیه.
تو برلین یه رستوران کوچیک داشت.
صاحبش کرهایه. شوهرش آشپزی میکنه.
گارسونها هم بچههاشونن.
واقعاً؟
یه رستوران خانوادگیه.
یه بار با دوستپسرت بیا اینجا.
آره، واقعاً باید بیایم.
دوستپسرم سوسیس و گوشت دوست داره.
سوسیسهای آلمانی خوبن، نه؟
معلومه، واقعاً خوبن.
عالیان.
الان سوسیس سفارش بدیم؟
میتونیم موقع خوردن حرف بزنیم، سوسیس راحته.
با آبجو خیلی میچسبه!
سفارش بدیم؟
نه، فکر کنم آبجو کافی باشه.
راست میگی.
وقتی داشتم میاومدم اینجا خیلی استرس داشتم.
ولی تو خیلی شاد و صمیمی هستی.
- خیلی احساس راحتی میکنم. - استرس داشتی؟
آره.
استرس نداشته باش.
هیچوقت استرس نداشته باش.
فقط راحت باش.
ممنون.
منم ازت خوشم میاد.
خیلی ممنون.
معمولاً چیکار میکنی؟
وقتایی که تو خونهای؟
من؟
آهنگ گوش دادن رو دوست دارم.
بعضی وقتا نقاشی میکشم و...
برای لاغر شدن ورزش هم میکنم.
چه جور آهنگی؟
خب...
یه چیز احساسی؟
و اصیل. از اینجور آهنگها خوشم میاد.
آره.
منم نقاشی کشیدن رو دوست دارم.
ولی برای نقاشی کشیدن، ذهنت باید آروم باشه.
واسه همین زیاد نمیتونم بکشم.
این خیلی خوبه.
خوشمزهست.
مگه نه؟
آبجوی آلمانی واقعاً متفاوته.
صددرصد.
مشروب دوست داری؟
آره.
الان دیگه اونقدرها نمیخورم.
ولی قبلاً هر روز میخوردم.
واقعاً؟
حتی اگه هر روزم مینوشیدم، خوب بود.
شبها.. یکی دو گیلاس شراب میخوردم.
شبها هیچ کاری واسه انجام دادن نیست.
آره.
بعد از اینکه بچه میخوابید.
تنهایی واسه خودم جرعهجرعه مینوشیدم.
تلویزیون تماشا میکنی؟
تلویزیون ندارم.
اوه، بدون تلویزیون...
دخترم بهم پیله میکنه، ولی نه.
قبلاً زیاد مینوشیدی؟
آره، خیلی مینوشیدم.
اگه بچه نداشتم،
شاید تا الان از الکلیسم مرده بودم.
نوشیدن خیلی آرامشبخشه.
زندگی کسلکنندهست.
بعد از سگدو زدنهای طول روز،
یه گوشه بیصدا مینشستم و مینوشیدم،
بدون اینکه به کسی آسیبی بزنم.
فقط دلم میخواست محو بشم و نابود بشم،
بدون اینکه کسی بفهمه.
از اینجور رویاها داشتم.
ولی بعد از اینکه بچهدار شدم،
همهچیز یه شبه تغییر کرد.
متوجهم.
به سلامتی!
به سلامتی!
درباره یکی مثل من چه فکری میکنی؟
من چه فکری میکنم؟
راستش، دلم یه ذره واسه جوونها میسوزه.
اونا تاریک و گرفتهان، خیلی تاریک.
در مورد من، سنم خیلی بیشتره،
و خیلی چیزها رو تجربه کردم...
نمیگم این باعث میشه از بقیه بهتر باشم،
ولی وقتی جوونی باید اوضاع فرق کنه.
ولی همهتون خیلی گرفته و تاریکین.
فکر کنم دنیا ما رو اینطوری میکنه.
به هر طرف نگاه کنی رقابته،
تاریک و ناامیدکنندهست.
همهمون احساس میکنیم به حال خودمون رها شدیم.
حتی بین آدمهایی که همدیگه رو دوست دارن.
از روی نیاز با یکی آشنا میشی،
هر کدوم مراقب خودتونین و تا جایی که میتونین از کنار هم بودن لذت میبرین.
انگار مردم به این میگن عشق.
راست میگی.
دارم زیادی حرف میزنم؟
نه، اصلاً.
حرفی برای جوونایی مثل من داری؟
همین الان گفتم دیگه.
درسته.
فقط خودت رو دوست داشته باش.
بیشتر از هر چیزی خودت رو دوست داشته باش.
و فکر نکن کار خاصی هست که حتماً باید انجامش بدی.
اصلاً همچین چیزی وجود نداره.
اول از همه، خودت رو بیشتر از هر کسی دوست داشته باش.
نه ارزشهات، نه هدفهات،
خودت رو واقعاً دوست داشته باش.
آره.
دلیلی که طلاق گرفتم...
با اینکه بچه داشتم.
و مطمئن نبودم چطوری قراره پول دربیارم،
و میدونستم همه قراره منو مقصر بدونن،
شروع کردم به فکر کردن که...
من واقعاً این آدم رو دوست دارم؟
یا نه؟
بعد، اون منو دوست داره؟
یا فقط چون پدر بچهام هست، باهام مونده؟
میدونی بعدش بهم چی گفت؟
گفت همه همینطوری زندگی میکنن.
همه فقط همینطوری زندگی میکنن.
اصرار نکن که متفاوت باشی.
ولی من نمیخوام اونطوری زندگی کنم.
آدم فقط یه بار زندگی میکنه.
من فقط با عشق واقعی زندگی میکنم.
این انتخاب منه.
به همراه دخترم.
و سگم...
چون واقعاً دوستشون دارم.
تا وقتی زندهام واقعاً دوستشون خواهم داشت.
میتونم هر کاری براشون بکنم.
کارهایی که هیچوقت انجام ندادم.
میتونم چیزهایی رو تحمل کنم که هیچوقت تحمل نکردم.
من عشقِ الکی رو تو زندگیم نمیپذیرم.
آره.
اینجا. سلام!
بله.
کارگردان اینجاست.
سلام.
وقتشه که جمعش کنیم.
آه، بله.
لازم نیست عجله کنی.
مشکلی نیست.
خیلی وقتت رو گرفتم.
ممنون بابت امروز.
آره.
صبر کن... فقط یه دقیقه.
خداحافظ، خوب زندگی کنی.
آره.
ممنون.
ممنون بابت امروز.
ممنون. خداحافظ.
با مترو اومدی؟
بله
میرسونمت تا ایستگاه.
نه. خوبه. خودم پیاده میرم.
راهش طولانیه. میتونم برسونمت.
واقعاً خوبه. خداحافظ.
باید خوب باشه که به جای نوشتن، ضبطش میکنی.
آره.
راستش، نوشتن بهتره.
ولی این خیلی راحته. آخرش همش ضبطش میکنم.
اون کسی که بیرون بود و راهنماییم کرد کی بود؟
کی؟ کارگردان؟
نه. کارگردان رو خوب میشناسم. اون کسی که کنارش بود.
با صورت سبزه. قد بلند.
چیهون؟
اون یه دوسته که داره بهم کمک میکنه.
مدیر برنامهته؟
نه، مدیر برنامهام نیست. هرچند که دوست داره باشه.
ام، هنوز مطمئن نیستم.
وقتی دوباره شروع به کار کردم
اونم خواست امتحان کنه. واسه همین باهام اومد.
این اولین فیلمشه.
اون برادرزادهی یکی از دوستامه. یه دکه تئوکبوکی داره.
ولی میخواد این کار رو امتحان کنه.
دکه رو داده دست زنش که بچرخونه.
هر دومون اهل بوسانیم.
واسه همین با هم راحتیم.
صورتش خیلی برنزه شده.
واسه همین کنجکاو شدم.
آفتاب گرفته.
تازگیا با زنش رفته بود هاوایی.
پس تو هاوایی برنزه شده؟
خیلی تیرهست.
همه اونجا فکر کردن بومی اونجاست.
تعجب نکردم.
چشماش هم خیلی درشته.
آبجوئه خوبه، نه؟
آره، خوبه.
آبجوی بشکهای اینجا واقعاً عالیه.
آبجوی آلمانی یه چیز دیگهست.
اهل نوشیدنی هستی؟
این روزا سعی میکنم کمتر بخورم، ولی خب معلومه که دوست دارم.
خیلی میچسبه.
ولی خیلی چاق شدم. اگه بخورم نمیتونم وزنم رو کم کنم.
الان که عالی به نظر میای.
نه، اینطور نیست.
به هر حال، سخته.
با بالا رفتن سن، کم کردن وزن سخته.
به خاطر کارم رژیم گرفتم.
چرا تصمیم گرفتی برگردی؟
دنبال کاری بودم که بهش علاقه داشته باشم.
که بهش علاقه داری...
واقعاً از بازیگریت خوشم اومد.
اصلاً اینطور نیست.
فکر کنم یه چیزی کم داره.
واسه همین شروع کردم کلاس بازیگری رفتن.
کلاس بازیگری میری؟
آره. تا حالا دو بار رفتم.
کجا درس میخونی؟
یه استودیو رو امتحان کردم که خوشنامه.
و فکر کنم داره بهم کمک میکنه.
یه نفر هست که به خاطر روش تدریسش معروفه.
کلاسهاش رو چطوری برگزار میکنه؟
روش عجیبی داره.
همهچیز درباره اصول اولیه است.
و اون چیزی که درونت هست.
اون سعی میکنه این چیزها رو تحریک کنه.
هنوز باید ببینم چی میشه. تازه شروع کردم.
کلاس بازیگری رفتن،
نباید برات آسون باشه.
به هیچ وجه احساس خجالت نمیکنم.
چیزی رو که نمیدونی، باید یاد بگیری.
اگه یاد نگیری، فقط خودت ضرر میکنی.
و این روزها داشتم فکر میکردم...
آیا همیشه جنبه درسخونی داشتم؟
فهمیدم واقعاً از مطالعه کردن چیزها لذت میبرم.
من جنبه منطقی هم دارم.
پس باید دنبال تحصیلاتت میرفتی.
خودت گفتی.
خیلی دیر فهمیدم.
اگه بچه بودم گاز زغالسنگ استنشاق نکرده بودم،
الان خیلی باهوش بودم.
گاز زغالسنگ؟
آره.
راسته، باور نمیکنی؟
باورت میکنم.
مجبوری باور کنی، راسته.
آره.
ولی این فیلم جدید، چطور شد که انتخابش کردی؟
از فیلمنامهاش خوشم اومد.
کارگردان انگار میدونست باید بفرستتش واسه من.
واقعاً عالی بود.
همون لحظه که خوندمش بهش زنگ زدم.
بهش گفتم فیلمنامهاش عالیه.
میفهمم.
به نظرت چیِ این فیلمنامه خیلی خوب بود؟
اینکه هیچ اغراقی توش نبود.
بیشتر از هر چیزی، از داستانهای غیرواقعی بدم میاد.
راحت تونستم با موقعیتِ توی فیلم ارتباط برقرار کنم.
منو جذب خودش کرد.
و دلم خواست خودم توی اون موقعیت باشم.
حسم این بود.
میفهمم.
فیلم خوب چیه؟
اگه بخوای...
فیلم خوب؟
مطمئن نیستم، حتماً برای هر کسی فرق میکنه.
چیزی که مردم خوب میبینن، متفاوته.
جایگاه و سلیقهشون فرق داره. درسته.
با این حال،
تو هیچ ایدهآلی داری که بگی فیلم خوب اینه؟
من؟
خب...
حتی اگه داشته باشم، فکر نمیکنم خیلی به درد بخور باشه.
آره.
فکر نمیکنم نیازی باشه سرِ ایدهآلها بحث کنیم.
در نهایت، آدما کاری که میخوان رو انجام میدن،
و چیزی که میخوان رو میبینن.
ما همه خیلی جدا از هم زندگی میکنیم،
هرچقدر هم که توی یه جامعه باشیم.
هیچوقت حقیقت مطلقی وجود نداشته.
فقط چیزایی هست که مردم دوست دارن یا ندارن.
منظورت اینه؟
مطمئن نیستم.
چطور میتونستم بفهمم چی درسته یا غلط؟
حقیقتی که به درد همه بخوره...
چطور میتونستم اون رو بفهمم.
وقتی حتی نمیتونم بدن خودم رو کنترل کنم؟
قبلاً درباره فیلمنامه حرف زدی.
خوندن دوباره فیلمنامهها چطوره؟
سخته؟
وقتی میخونی، فیلم تو ذهنت شکل میگیره؟
نمیتونم درباره فیلم چیزی بگم. این به کارگردان مربوطه.
اما اگه شخصیت متقاعدکننده باشه،
و بخوام تو اون موقعیت قرار بگیرم،
این چیزیه که برام مهمه.
البته که کارگردان هم مهمه.
اگه ذرهای شک درباره کارگردان داشته باشم،
اونوقت بهتره انجامش ندم.
به فیلمهایی که بازی کردی نگاه میکنم. یا سریالها.
همهشون خیلی متفاوت بودن.
کاملاً متفاوت.
واقعاً اینطوریه؟
اما فکر کنم بازی کردن تو همهشون یه حس رو داشت.
نظرت درباره فیلم ما چی بود؟
از تو نپرسیدم.
فیلم خوبیه.
واقعاً ازش خوشم اومد.
و خیلی عالی بود که دوباره تو یه فیلم دیدمت.
ممنونم.
خوبه که برگشتی.
به سلامتی!
به سلامتی!
میخوام یه زن باحال باشم.
از این به بعد خیلی باحال میشم.
یه زن باحال؟
آره.
- اما تو همین الانشم هستی. - نه.
باید خیلی بیشتر تلاش کنم. هنوز خیلی راه مونده.
به نظرت زن باحال کیه؟
کسی که مجبور نباشه کارهایی رو بکنه که دوست نداره.
به خاطر عشق واقعی، باید کارهایی رو بکنی که دوست نداری.
اگه نه،
بچگانه به نظر میاد.
عشق واقعی؟
شاید چون بازیگرم. همیشه آدمهایی بودن که کمکم کنن.
از سن خیلی کم بازیگری رو شروع کردم.
واسه همین کل زندگیم، فقط کارایی رو کردم که دلم میخواست.
هیچوقت کاری که دلم نمیخواست رو انجام ندادم.
واسه همین تنبل شدم و هیچوقت صبر و تحملم رو تقویت نکردم.
وقتی ازدواج کردم، همسرم همه کارام رو انجام میداد.
حالا میخوام تغییر کنم.
به خاطر بچهام هم که شده.
فقط به نظرم باحاله.
تحمل کردن چیزا.
این اولین بارمه.
قبلاً، تحمل کردن فقط...
اگه از چیزی حتی یه ذره بدم میاومد، ازش دوری میکردم.
اصلاً صبر نداشتم.
حالا که یه ذره صبر پیدا کردم،
آدما رو واضحتر میبینم.
واو. این آدما تو زندگیشون خیلی چیزا رو تحمل کردن.
ولی با وجود اینکه هر روز همچین بار سنگینی رو دوششون بوده، انسانیتشون رو حفظ کردن.
خیلی عجیبه.
منم همین فکر رو میکردم.
اگه هنر نبود، هیچ صبری نداشتم!
من اینطوری زندگی کردم.
راستش، کاری که من کردم رو به سختی میشه اسمش رو هنر گذاشت.
به هر حال...
فهمیدم.
بفرمایید.
بله، کارگردان.
همه چی خوبه؟
وقتمون تموم شده، به اندازه کافی حرف زدین؟
بله، خوب بود.
عالی بود.
خوشحالم.
در آخر، احیاناً،
توصیهای برای جوونا داری؟
چیزی که کمکشون کنه؟
اینکه خودت رو دوست داشته باشی؟
اینکه بیشتر از هر چیزی خودت رو دوست داشته باشی؟
به نظرم این از همه مهمتره.
بسیار خب.
لازم نیست عجله کنی.
به هر حال تو آخری هستی.
عجلهای ندارم.
راستش میخوام با کارگردان حرف بزنم.
- جدی؟ - بله؟
چند روز پیش باهاش مصاحبه کردم، ولی چون امروز اومده،
- میخوام چند تا سوال دیگه ازش بپرسم. - فهمیدم.
چه خوب شد.
میخوای همینجا حرف بزنیم؟ اینجا خوبه، من میرم اونطرف.
نه، اشکالی نداره.
میریم یه رستوران و موقع غذا خوردن حرف میزنیم.
گفت هنوز غذا نخورده، واسه همین توافق کردیم.
اگه اتفاقی تو هم هنوز غذا نخوردی، با ما بیا.
نه، شما دو تا برین.
کلاس دارم باید برم.
چه کلاسی؟
همون کلاس بازیگری که بهت گفته بودم.
- امروز اون کلاسه؟ - آره، همین امروز بعدازظهر.
خیلی خب، پس من میرم.
ممنونم.
از دیدنت خیلی خوشحال شدم.
منم همینطور.
واقعاً.
در این صورت،
من دیگه میرم.
- چیهون بیرون منتظره. - جدی؟
و میتونی بهم بگی
اسم کسایی که امروز دیدم چی بود؟
- شمارههاشون رو هم بده. - آره، حتماً.
همین الان برات میفرستم.
امروز عالی بودی.
یه وقت دیگه هم بریم شام بخوریم!
هر وقت خواستی بهم زنگ بزن.
باشه، حتماً بهت زنگ میزنم.
الان داری میای بیرون؟
من یه ذره دیگه میمونم. تو برو.
خداحافظ!
- آره. - خداحافظ.
میبینمت.
- داری سیگار میکشی؟ - آره.
مایعام تموم شده.
فکر کنم کارگردان با ما غذا نمیخوره.
- جایی رفته؟ - مصاحبه داره.
مصاحبه؟ الان؟
امروز خیلی کار کرد.
معمولاً پخشکننده این کارها رو انجام میده، ولی خودش تنهایی انجامش داد.
بله.
واسه تو چطور بود؟ خوب بود؟
من فقط از اینکه اینجا برای مصاحبههات هستم خوشحالم.
انگار واقعاً داره شروع میشه.
واقعاً داره اکران میشه؟
فقط همین منو هیجانزده کرد..
آره، ممنون.
سلام.
سلام، شما تماس گرفتین؟
بله.
ببخشید، بیرون بودم واسه همین نشنیدم.
داشتم به مصاحبهمون فکر میکردم...
بله.
گفتم که آدما مهربون نیستن.
اینکه موجودات مهربونی نیستن، یادتونه؟
بله. اینو گفتین.
یه کم بابتش نگرانم.
فکر کنم اون حرفا ممکنه بد برداشت بشه.
اینطور فکر میکنین؟
بله. اگه درست نقلقول نشه، ممکنه آدما بد برداشت کنن.
واسه همین ترجیح میدم اون بخش رو ننویسین.
متوجه شدم.
به نظرم مشکلی نداره.
و در مورد شوهرم،
اون بخشی که درباره طلاقم گفتم.
بله.
لطفاً اون رو هم ننویسین.
واقعاً؟
فکر نمیکنم در حقش منصفانه باشه.
لازم نیست مردم اینو بدونن.
واسه همین میخوام که اون رو حذف کنین.
الو؟
جواب نمیدین.
اینطور نیست.
فکر کنم بیش از حد دارین نگران میشین.
نه. اینطور نیست.
نمیخوام اون رو بنویسین.
لطفاً به نظرم احترام بذارین.
اگه اینطور فکر میکنین...
و وقتی پیشنویس رو تموم کردین میخوام تاییدش کنم.
قبل از اینکه منتشر بشه.
واقعاً؟
ولی قرار بود امروز یا فردا بنویسمش.
مشکلی نیست.
میتونین برام ایمیل کنین.
آدرس ایمیلم رو براتون میفرستم.
خیلی خب.
ممنون، بابت امروز سپاسگزارم.
خواهش میکنم.
و مصاحبه خیلی خوبی بود.
ممنونم.
خواهش میکنم.
ممنون.
بله. آدرسم رو براتون میفرستم.
آره.
خداحافظ.
خیلی نوشتی.
سخت بود؟
آره، سخت بود. هیچی یادم نمیاد.
با اینکه همین الان اتفاق افتاد.
با این حال، خیلی نوشتی.
به خاطر اینه که دستخطم درشته.
مطمئن نیستم دقیق باشه. همونطور که نوشتمش.
تونستم کلمات رو بنویسم.
ولی خیلی سرسری بود.
اشکالی نداره، خوبه.
سوالها یادم نمیاد. خیلی ازم سوال پرسیدن.
جدی؟
ولی به زور یادم میاد.
- ممنونم. - مرسی.
خیلی از چیزهایی که گفتم رو نوشتم.
و همینطور که انجامش میدم، مطمئنم بیشتر یادم میاد.
درسته.
مجبورم دقیقاً همون چیزی که نوشتم رو بگم؟
نیازی نیست.
اگه چیز دیگهای یادت اومد، میتونی همونطوری پیش بری.
پس اون چطوری دیالوگ رو میگه؟
اون دنبال تو میاد. زیاد این کار رو کرده.
آره.
پس حدود ۳۰ دقیقه بهت وقت میدم.
لازم نیست کلمه به کلمه حفظش کنی.
پس ۳۰ دقیقه بهت وقت میدم.
برای من خوبه. میتونی انجامش بدی؟
آره. تمام تلاشم رو میکنم.
این خیلی جالبه.
نوشتنِ چیزی که همین الان برام اتفاق افتاده، جالبه.
درسته.
پس چیزی که واقعاً میتونیم توی این کلاس بازیگری تقویتش کنیم
اینه که خاکمون رو حاصلخیزتر کنیم.
من اینطوری فکر میکنم.
- خاک؟ - آره، خاک.
یه جور تمرین تجربی.
تمرین تجربی...
اینکه خیلی صادقانه به خودِ واقعیت نگاه کنی؟
پس داری به رنگهای خاص خودت انرژی میدی.
حتی وقتی دیالوگهای معمولی میگی
رنگهای وجودت خودشون رو نشون میدن.
آها.
اما
این استعداد واقعی میخواد.
و...
بعضیها خودشون این رو دارن.
واسه اونا همینطوری جواب میده، حتی اگه تمرین هم نکرده باشن.
همین که شروع به بازی کنن، اتفاق میفته.
عجیبه، نه؟
- نظرت چیه؟ - بله؟
شروع کنیم؟
حتماً، بزن بریم.
بیشتر از یه ساعته وقت داشتی حفظش کنی.
- بله. - باشه...
پرده رو بکشیم پایین؟
- آره. خودم انجامش میدم. - لازم نیست. خودم انجامش میدم.
- واقعاً؟ - ممنونم.
چشمام دیگه خوب نمیبینه.
چشمات؟
هرچی پیرتر میشم ضعیفتر میشن...
فیلم چطور بود؟
فیلم؟
آره. خیلی خوب بود.
واقعاً ازش خوشم اومد.
ممنون.
راست میگی؟
آره، میتونی حرفم رو باور کنی.
چیاش رو اینقدر دوست داشتی؟
در مورد اون...
میشه بعداً بهت بگم؟
من بیشتر عادت دارم افکارم رو بنویسم.
یه کم محتاطم.
فکر کنم همه کسایی که مینویسن همینطورین.
کسایی که مینویسن؟
آره.
هنوز جوونی، ولی نوشتن این بلا رو سرت آورده؟
آره، انگار همینطوره.
وقتی مینویسی، این اتفاق برات میفته.
ضبط کردن این باید راحت باشه. قدیما مردم یادداشتش میکردن.
آره. بهتره همزمان با گوش دادن یادداشتش کنی.
ولی این راحتتره...
یادداشت کردنش بهتره، نه؟
ولی با این حال، ضبط کردن باعث میشه چیزی رو از دست ندی،
و بتونی حرفای بقیه رو دقیق نقلقول کنی.
- درسته. - آره.
این اولین فیلمت بعد از یه مدت طولانیه.
چرا تصمیم گرفتی یه فیلم مستقل کار کنی؟
نباید فیلم مستقل کار میکردم؟
نه، منظورم این نبود.
این بازگشتِ خیلی مورد انتظارته.
کارگردانهای زیادی حتماً میخواستن باهات کار کنن.
- با من؟ - آره.
هیچکدومشون نبودن.
خب، من جار نزدم که قراره دوباره کار کنم.
فقط از فیلمنامهی کارگردان بانگ خوشم اومد.
اون اومد خونهم و درباره فیلمش توضیح داد،
و خیلی صادق بود.
تحت تأثیر اشتیاق خالصش به سینما قرار گرفتم.
بهش اعتماد کردم.
من به راحتی به کسی اعتماد نمیکنم.
اون واقعاً کارگردان خوبیه.
- دقیقاً. - آره.
بعد از اون وقفه طولانیت.
چرا خواستی برگردی به بازیگری؟
خیلیا مشتاق بودن دوباره ببیننت.
خیلی وقت گذشته، نه؟
بعد از طلاق گرفتن.
حس کردم باید یه کاری انجام بدم.
بچهم بزرگتر شده، اونقدر که بتونه تنها وقت بگذرونه.
بچهم بهم گفت برم بیرون و کار کنم.
مثل یه آدم بزرگ.
بهم گفت برم پول دربیارم.
تو واقعاً فوقالعاده بودی.
همه تو کشور دوستت داشتن.
اون دیگه مهم نیست.
من فقط برای الان زندگی میکنم، برای امروز.
از این به بعد، باید خوب کار کنم.
حتماً موفق میشی.
ولی چی شد که کارتون به طلاق کشید؟
سخت بود؟
هر طلاقی سخته.
چه چیزیش سخت بود؟
بهتره در موردش حرف نزنیم.
اونم حق داره حریم خصوصی داشته باشه.
بیا فقط در مورد فیلم حرف بزنیم، اینجوری بهتر نیست؟
آره، ولی اگه چیزی هست که میخوای بگی...
مطمئنم خیلیها کنجکاون.
گفتم نه.
به هر سوالی که در مورد فیلم داشته باشی جواب میدم.
چیِ فیلم رو دوست داشتی؟
وقتی برای اولین بار شروع کردی به کار روی این فیلم؟
اول از همه، فیلمنامه خیلی خوب بود.
یه داستان کلیشهای و پر از فراز و نشیب نبود.
وقتی فیلمهایی مثل اون رو میبینی،
حس نمیکنی که دارن از بالا بهت نگاه میکنن؟
آره، حق با توئه.
حس کردم در مورد منه.
مطمئن نیستم کارگردان قصدش این بوده باشه.
شاید میخواست منو انتخاب کنه، واسه همین ازم به عنوان مدل استفاده کرد...
منم بهش فکر کرده بودم.
واقعاً؟
با این حال، اینو ننویس، ممکنه ناراحتش کنه.
فکر نمیکنم بخواد بابت این ناراحت بشه.
خیلی محتمله که همین اتفاق افتاده باشه.
منم موقع تماشای فیلم همین فکر رو کردم.
- واقعاً؟ - آره.
متوجه شدم.
با این حال، ننویسش. اون هیچوقت مستقیم بهم نگفت.
بسیار خب.
ولی فکر میکنم داری زیادی نگران میشی.
مصاحبهها برای اینه که صادقانه حرف دلت رو بزنی.
خوبیشون همینه.
این برای نویسنده خوبه.
ولی برای من سخته.
به هر حال. امیدوارم به خواستهام احترام بذاری.
میتونی این کارو بکنی؟
باشه.
میشه موقع حرف زدن یه آبجو بخوریم؟
من موقع کار نمینوشم. متاسفم.
خیلی خب.
حرفی هست که بخوای
به جوونایی مثل من بزنی؟
به جوونا...
فقط اینکه، خودت رو دوست داشته باش.
خودت رو دوست داشته باش.
نه فقط خودت، بلکه خودِ واقعیت رو.
اینکه بخوای طبق چیزایی زندگی کنی که بقیه تو ذهنت فرو کردن،
اینکه کل عمرت حس کنی داری فرار میکنی،
همیشه، انگار که،
داری خودت رو سرزنش میکنی.
این خودِ واقعی تو نیست.
فکر میکنی هست؟
دوست داشتنِ خودِ واقعیت...
و هیچ کاری نیست که مجبور باشی جوری انجامش بدی که انگار زندگیت بهش بستگی داره.
همهمون انگار تو زندگی خیلی به خودمون سخت میگیریم.
باید فقط ریلکس باشیم.
و زندگیمون رو با آسودگی بگذرونیم.
هر چی که باشه.
آره، ولی اینجوری ریلکس بودن خیلی هم آسون نیست.
اون...
اون اولین قدم برای دوست داشتنِ خودِ واقعیه.
اینکه خودت رو سرزنش نکنی.
اینکه مدام حسرت چیزی رو نخوری.
اینکه همیشه از آینده انقدر نترسی.
فقط اینکه...
فقط به خودت اجازه بدی که آزادتر باشی.
فکر کنم این باید اولویت اول باشه.
و اگه این کار رو بکنی،
میتونی خودت رو دوباره پیدا کنی.
چطور میشه دست از سرزنش کردن خودت برداری؟
چطور میشه از ترسیدن از آینده دست کشید؟
اینکه چیزها رو همونطوری که هستن ببینی.
فقط برای یک ثانیه.
اینکه چیزها رو همونطوری که هستن، جلوی چشمت ببینی.
اینکه اون تجربه رو داشته باشی.
اگه بتونی چیزها رو همونطوری که واقعاً هستن ببینی، اون تجربه،
قدرتی که داره،
باعث میشه بفهمی هر چیزی که تا الان زندگی کردیم، یه توهم بوده.
حتی فقط برای یک ثانیه؟
آره.
آره، حقیقت داره.
چرا؟ فکر میکنی خیلی کوتاهه؟
نه، اصلاً.
ولی واقعاً سخته، که حتی یک ثانیه به دستش بیاری.
من تجربهاش کردم.
توی کوه سوراک،
یه روز تنها بودم و تجربهاش کردم.
فکر میکنم آسمون کمکم کرد که تجربهاش کنم.
واقعاً؟
فقط یه بار بود، ولی...
من اون تجربه رو هیچوقت از دست نمیدم.
با نگه داشتن اون لحظه زندگی میکنم.
چیزی که اون موقع دیدم.
اون تجربه واقعاً حقیقی بود،
و تمام چیزی که بهش میگیم زندگی روزمره.
اگه بخوام راستش رو بگم.
شاید اینطوری باشه که
ما داریم اشتباه میکنیم،
و همهاش ممکنه یه توهم باشه.
من بهش باور دارم.
باور دارم.
این تنها زمانیه.
تنها لحظهای که میتونم حس کنم
که واقعاً آزادم.
تنها زمانی که عشق کامل رو تجربه میکنم
توی همچین لحظهایه.
منم میتونم همچین چیزی رو تجربه کنم؟
تو چی فکر میکنی؟
من تجربهاش نکردم.
وقتی آماده باشی، تجربهاش میکنی.
میتونی از طریق کلمات دربارهاش بدونی.
ولی تجربه چیزیه که خودت باید به دستش بیاری.
اون تجربه قدرت واقعیه.
وقتی آماده باشی،
وقتی واقعاً بهش نیاز داشته باشی، یه لحظه
خودت رو میندازی توش.
واسه آدمایی که آماده نیستن،
فقط کلمهست، بدون هیچ قدرتی.
کاش منم یه بهشتی مثل مال تو داشتم.
بهشت فقط یه کلمهست.
راستش...
بله؟
نه. من...
خیلی حرفای بیخودی زدم.
- مگه نه؟ - نه، اصلاً.
واقعاً؟
خیلی راضی به نظر میای.
مثل کسی که تو راه تائو قدم برمیداره.
شفاف به نظر میای.
ممنون.
کاش میتونستم یه آبجو بخورم.
پس فقط یکی بخوریم؟
یه لیوان باید اوکی باشه.
- بخوریم؟ - آره.
- واقعاً؟ - آره.
اوه، این خیلی عالیه!
خسته نباشی.
اینجا تموم میشه.
میدونم.
دمت گرم. واقعاً.
ممنون.
- ممنون. - خسته نباشی.
اگه هر جا حس کردی بازیگریت خیلی خشک شده.
سعی کن این تمرین رو انجام بدی.
به نظر من، اینجور تمرینها،
هر بار که انجامش بدی، همونقدر بیشتر بهت کمک میکنه.
آره.

چون هر وقت بخوام میتونم انجامش بدم.
درسته.
بریم یه لیوان آبجو بزنیم؟
- خیلی دلم آبجو میخواد! - واقعاً؟ پس بزن بریم.
موضوع اینه که...
بچهام کلی پیام برام فرستاده.
میپرسه کی میام خونه.
پس بچهات منتظره.
حتی اگه الانم برم، یه بساطی داریم.
پس بهتره بری.
پسر یا دختر؟
دختر.
پس یه دختر داری...
باید برگردم پیشش.
پس بریم.
ولی ماشینت کجاست؟
تو پارکینگه.
ارائهشده توسط سینما دریمینگ @CinemDreaming
متـرجم: اشــکان هیــدی
Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.