All language subtitles for Junji.Ito.Collection.2018.iQ.(Ep.04).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:02,100 --> 00:00:03,610
จากห้องของผม
2
00:00:03,610 --> 00:00:05,870
จะมองเห็นสวนของบ้านข้างๆ
3
00:00:06,110 --> 00:00:08,420
เป็นสวนที่ไม่ค่อยจะโดนแดดส่องถึง
4
00:00:26,610 --> 00:00:31,280
รินะจังที่อยู่บ้านข้างๆ นั้นอายุน้อยกว่าผม 4-5 ปี
5
00:00:31,280 --> 00:00:33,180
เป็นคนที่เกิดมามีโรคประจำตัว
6
00:00:33,180 --> 00:00:34,820
แล้วก็เก็บตัวอยู่แต่ในบ้าน
7
00:00:40,490 --> 00:00:42,260
แมลง แมลงอะ!
8
00:00:42,260 --> 00:00:44,990
- คุณแม่ ทำอะไรสักอย่างกับมันที!
- รินะใจเย็นก่อนลูก
9
00:00:44,990 --> 00:00:47,820
แม่ไม่เห็นมีแมลงที่ไหนเลย นะลูกนะ?
10
00:00:47,820 --> 00:00:48,800
มาแล้ว
11
00:00:48,800 --> 00:00:50,320
เต็มไปหมดเลย!
12
00:00:53,300 --> 00:00:55,820
ดูท่าทางเกลียดแมลงมากๆ
13
00:01:11,560 --> 00:01:16,200
ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง
14
00:01:16,660 --> 00:01:21,320
หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ
15
00:01:21,680 --> 00:01:26,420
อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า
16
00:01:27,360 --> 00:01:32,380
นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง
และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?
17
00:01:42,680 --> 00:01:46,500
จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว
18
00:01:46,600 --> 00:01:49,420
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
19
00:01:49,500 --> 00:01:52,920
กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด
20
00:01:53,160 --> 00:01:54,740
จะจุดประกายไฟให้ติด
21
00:01:54,800 --> 00:01:57,360
จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว
22
00:01:57,400 --> 00:02:00,080
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
23
00:02:00,120 --> 00:02:03,860
สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก
24
00:02:03,920 --> 00:02:06,040
จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ
25
00:02:06,420 --> 00:02:09,039
จนกว่าจะระยิบระยับ
26
00:02:09,039 --> 00:02:11,560
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
27
00:02:11,560 --> 00:02:14,300
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
28
00:02:14,620 --> 00:02:17,760
Isolation dope
29
00:02:53,780 --> 00:02:55,100
หนาวจริงๆ
30
00:02:55,490 --> 00:02:56,930
หนาวจริงๆ
31
00:02:57,190 --> 00:02:58,440
คุณตาล่ะ?
32
00:02:58,820 --> 00:03:02,050
อีกไม่นานคุณตาจะไปสวรรค์แล้วนะ
33
00:03:04,340 --> 00:03:05,200
ยูจิ!
34
00:03:05,200 --> 00:03:07,150
จะเข้าไปไม่ได้นะ!
35
00:03:13,300 --> 00:03:15,040
ท่านเสียแล้วครับ
36
00:03:20,510 --> 00:03:22,990
รินะ มาที่แบบนี้อีกแล้วนะ
37
00:03:22,990 --> 00:03:24,710
เข้ามาข้างในเร็วๆ
38
00:03:25,290 --> 00:03:27,220
เป็นเรื่องที่แปลกจริงๆ
39
00:03:27,600 --> 00:03:29,840
อย่าไปเล่าให้ใครฟังล่ะฮิเดโอะ
40
00:03:30,050 --> 00:03:33,190
แต่ว่ามีด้วยเหรอวะ อาการป่วยที่ทำให้ร่างกายพรุนเป็นรู
41
00:03:33,530 --> 00:03:36,900
คุณตามีรูเต็มไปหมดจริงๆ นะเว้ย
42
00:03:37,390 --> 00:03:40,630
แต่ว่าพอไปบอกคนในครอบครัวก็มีแต่คนด่าว่าฉันฝันไปเอง
43
00:03:41,070 --> 00:03:42,890
ไม่ยอมช่วยฟังเลย
44
00:03:43,250 --> 00:03:45,180
ก็แหงล่ะวะ
45
00:03:45,180 --> 00:03:47,210
ถ้างั้นเรื่องรินะจังล่ะ?
46
00:03:47,210 --> 00:03:49,570
ไม่ได้เห็นใกล้ๆ ไม่ใช่เหรอ?
47
00:03:50,740 --> 00:03:53,340
เอาเป็นเซ็ตบี อิ่มคุ้มน่าจะดี
48
00:03:54,420 --> 00:03:55,770
สวัสดีครับ
49
00:03:55,770 --> 00:03:58,450
แหม ฮิเดโอะคุงไม่เจอกันนานเลยนะ
50
00:03:58,450 --> 00:04:00,850
ริวจิ ฮิเดโอะคุงมาแน่ะ
51
00:04:00,850 --> 00:04:01,950
ว่าไง
52
00:04:01,950 --> 00:04:03,030
เข้ามาเลย
53
00:04:03,030 --> 00:04:04,610
ขอรบกวนด้วยนะครับ
54
00:04:05,780 --> 00:04:09,870
เรื่องเด็กที่ชื่อรินะน่ะ ฉันเอาไปเล่าให้แม่ฟังมา
55
00:04:09,870 --> 00:04:10,880
อะไรของแกวะ?
56
00:04:10,880 --> 00:04:12,320
อุตส่าห์บอกว่าให้ปิดเป็นความลับแท้ๆ
57
00:04:12,320 --> 00:04:13,470
เออฟังก่อนน่า
58
00:04:13,670 --> 00:04:16,190
แม่ฉันรู้เรื่องผู้หญิงคนนั้นด้วย
59
00:04:16,500 --> 00:04:18,630
สมัยก่อนแม่เป็นพยาบาลน่ะ
60
00:04:18,630 --> 00:04:21,240
ตอนที่เด็กคนนั้นเกิดมาเล่นเอาเหงื่อตกเลยล่ะ
61
00:04:21,870 --> 00:04:25,850
เขาเล่ากันว่าตอนที่เด็กทารกนั่นเกิดมาไม่ร้องไห้เลยล่ะ
62
00:04:25,850 --> 00:04:28,690
ไม่ว่าจะผ่านไปนานแค่ไหนก็ไม่หายใจเลย
63
00:04:28,690 --> 00:04:30,930
ปกติก็คงตายแล้วถูกไหม?
64
00:04:30,930 --> 00:04:33,409
แต่ว่าเขารอดว่ะ
65
00:04:33,409 --> 00:04:34,690
แถมยัง
66
00:04:34,690 --> 00:04:38,610
พอผ่านไปสองสามวันก็มีรูโผล่ขึ้นมาเต็มไปหมดเลย
67
00:04:39,000 --> 00:04:40,470
ที่แม่ฉันบอกมา
68
00:04:40,470 --> 00:04:43,300
ดูเหมือนว่าเธอคนนั้นหายใจจากรูที่ว่านี่
69
00:04:44,170 --> 00:04:47,250
แต่ก็นะ แม่ฉันก็เป็นพวกชอบพูดล้อเล่นด้วย
70
00:04:47,250 --> 00:04:50,290
อาจจะพูดขำๆ แรงไปหน่อยก็ได้
71
00:04:51,120 --> 00:04:52,930
มีหนังสือเก่าๆ เพียบเลยนะ
72
00:04:52,930 --> 00:04:54,390
ของตาน่ะ
73
00:04:55,090 --> 00:04:57,390
เพราะสมัยก่อนนี่เคยเป็นห้องของตา
74
00:04:59,700 --> 00:05:01,280
หืม? มีไดอารี่ด้วยว่ะ
75
00:05:03,280 --> 00:05:04,370
ของแกเหรอ?
76
00:05:04,370 --> 00:05:06,580
ฉันน่ะไม่เขียนไดอารี่หรืออะไรหรอก
77
00:05:06,840 --> 00:05:08,880
ถ้างั้นก็ตาแก
78
00:05:09,140 --> 00:05:10,410
ลองอ่านดูหน่อยไหมล่ะ?
79
00:05:11,110 --> 00:05:12,290
แต่ว่ามันก็
80
00:05:12,500 --> 00:05:16,100
อาจจะรู้ก็ได้นะว่าตาแกตายไปยังไง
81
00:05:21,240 --> 00:05:22,140
หา?
82
00:05:22,140 --> 00:05:23,300
ภาพวาดนี่มันอะไรกัน
83
00:05:24,180 --> 00:05:26,860
"วันนี้ได้ของแปลกตามา"
84
00:05:27,050 --> 00:05:30,200
หยกแกะสลักสีเขียวเข้ม
85
00:05:31,490 --> 00:05:33,409
13 กันยายน
86
00:05:33,409 --> 00:05:36,210
ใช้เวลาหมดไปหนึ่งวันกับการนั่งมองหยก
87
00:05:36,659 --> 00:05:38,650
(โรงพยาบาลนากามาจิ)
23 กันยายน
88
00:05:38,650 --> 00:05:40,440
ความหนาวไม่ลดน้อยลงเลย
89
00:05:41,220 --> 00:05:43,120
หนาวมากจริงๆ
90
00:05:43,690 --> 00:05:47,159
ที่โผล่มาพรึ่บๆ บนผิวหนังคืออะไรกันนะ?
91
00:05:47,760 --> 00:05:49,700
25 กันยายน
92
00:05:49,700 --> 00:05:50,980
พอตกบ่าย
93
00:05:50,980 --> 00:05:54,610
ก็มีหมอที่ไม่ได้เรียกไว้ เข้ามาฉีดยาให้
94
00:05:55,210 --> 00:05:57,170
27 กันยายน
95
00:05:57,170 --> 00:05:58,409
ไม่อยากเชื่อเลย
96
00:05:58,409 --> 00:06:00,630
มีรูพรุนเต็มร่างไปหมด
97
00:06:00,630 --> 00:06:04,880
ลมพัดเข้ามาผ่านรูนี่เข้าไปในร่างของฉัน
98
00:06:05,560 --> 00:06:07,560
29 กันยายน
99
00:06:07,590 --> 00:06:10,540
แมลงเข้ามาจากหน้าต่างกันให้เต็มไปหมด
100
00:06:10,540 --> 00:06:12,810
แมลงพวกนี้เหมือนกับในหินแกะสลักเลย!
101
00:06:13,900 --> 00:06:17,800
มีแมลงเข้าไปในรูบนหลังของฉัน
102
00:06:18,620 --> 00:06:22,040
ฉันสัมผัสได้ว่าแมลงเดินวนเข้าไปทั่วร่างกาย
103
00:06:24,030 --> 00:06:25,500
2 ตุลาคม
104
00:06:25,500 --> 00:06:27,840
แรงกายถดถอย รูก็เพิ่มปริมาณมากขึ้น
105
00:06:28,360 --> 00:06:29,680
นี่มันคำสาป
106
00:06:29,680 --> 00:06:31,700
คำสาปของหยก
107
00:06:31,700 --> 00:06:34,210
ใครที่ครองมันเอาไว้จะโดนสาป
108
00:06:34,540 --> 00:06:38,500
ฉันใช้แรงที่มีโยนเอาหินสลักออกไปทางหน้าต่าง
109
00:06:43,620 --> 00:06:46,409
พอหมดตรงนี้แล้วตัวอักษรอ่านไม่ออกเลย
110
00:06:47,300 --> 00:06:49,550
กะแล้วเชียวว่าฉันจำไม่ผิดจริงๆ
111
00:06:50,050 --> 00:06:53,430
คำสาปหยกมันไปติดรินะจังบ้านข้างๆ
112
00:06:54,020 --> 00:06:55,810
จะจริงเร้อ
113
00:06:55,810 --> 00:06:57,620
ทำใจเชื่อได้ยากจริงๆ
114
00:07:01,030 --> 00:07:02,610
นั่นน่ะเหรอเด็กสาวที่ชื่อรินะ?
115
00:07:18,790 --> 00:07:20,380
คุณหมอที่มาบ่อยๆ
116
00:07:32,900 --> 00:07:36,490
หมอแปลกหน้าในบันทึกน่ะ
117
00:07:36,490 --> 00:07:39,420
คือหมอที่อยู่ข้างคุณตาตอนแกเสียงั้นเหรอ?
118
00:07:41,990 --> 00:07:44,580
รู้สึกมันคุ้นๆ ยังไงบอกไม่ถูก
119
00:07:45,600 --> 00:07:47,230
ท่านเสียแล้วครับ
120
00:07:51,010 --> 00:07:53,409
หมอของรินะจังบ้านข้างๆ
121
00:07:54,580 --> 00:07:58,130
ถ้าเกิดว่าหยกอยู่ในบ้านข้างๆ เรานี่ที่ไหนสักแห่ง
122
00:07:58,130 --> 00:08:00,070
แล้วหมอคนนั้นก็หมายตามันอยู่ล่ะก็
123
00:08:00,940 --> 00:08:02,810
เราควรไปบอกให้เขารู้ดีไหมนะ?
124
00:08:03,050 --> 00:08:04,540
เพื่อรินะจังด้วย
125
00:08:23,680 --> 00:08:26,110
ไต้ฝุ่นรุนแรงหมายเลข 21 นั้น
126
00:08:26,110 --> 00:08:29,610
ตอนนี้กำลังมุ่งผ่านคาบสมุทรคี
และมุ่งหน้าตะวันออกเฉียงเหนือ
127
00:08:46,610 --> 00:08:47,980
แกเป็นใครกัน?
128
00:08:47,980 --> 00:08:49,250
ยูจิ!
129
00:08:49,580 --> 00:08:50,500
ฉันเอง!
130
00:08:50,500 --> 00:08:51,630
ฮิเดโอะเอง!
131
00:08:51,630 --> 00:08:53,300
หนาวจริงๆ
132
00:08:54,970 --> 00:08:56,470
อะไรนะ?
133
00:08:58,210 --> 00:08:59,480
ดูนี่สิ
134
00:08:59,480 --> 00:09:02,000
นั่นมันหยกแกะสลัก!
135
00:09:02,210 --> 00:09:03,840
ฉันเก็บมันขึ้นมา
136
00:09:03,840 --> 00:09:05,780
วันที่อ่านบันทึกนั่นจบ
137
00:09:05,780 --> 00:09:08,640
มันอยู่ตรงจุดที่เด็กผู้หญิงคนนั้นชี้นิ้วไป
138
00:09:08,640 --> 00:09:11,010
ฉันคิดแต่ว่าคำสาปไม่มีจริง
139
00:09:11,010 --> 00:09:13,380
แล้วก็คิดว่าหยกคงมีราคาแน่ๆ
140
00:09:13,380 --> 00:09:16,110
ฉันโดนเจ้าหินนี่ล่อลวง!
141
00:09:16,140 --> 00:09:17,820
แต่ว่าคำสาปมีจริง
142
00:09:17,820 --> 00:09:20,330
เริ่มมีรูเกิดขึ้นทั่วร่างเลย
143
00:09:20,330 --> 00:09:22,430
แล้วทีนี้เจ้านั่นก็โผล่มา
144
00:09:22,630 --> 00:09:24,220
ผู้รับใช้คำสาป
145
00:09:24,220 --> 00:09:26,420
จะโผล่ขึ้นทุกที่ที่หยกนี่อยู่
146
00:09:27,930 --> 00:09:28,860
มาแล้ว
147
00:09:28,860 --> 00:09:30,000
เจ้านั่นมาแล้ว
148
00:09:34,710 --> 00:09:35,920
ฮิเดโอะ!
149
00:09:44,990 --> 00:09:46,190
วันต่อมา
150
00:09:48,180 --> 00:09:51,040
ฮิเดโอะก็ถูกพบเป็นศพที่ข้างแม่น้ำ
151
00:09:51,620 --> 00:09:53,800
ไม่รู้ว่าหยกหายไปไหนแล้ว..
152
00:09:56,180 --> 00:09:57,360
แล้วก็
153
00:10:06,080 --> 00:10:11,000
(คอลเล็กชัน No.034 สั่นหนาว)
154
00:10:13,470 --> 00:10:16,590
ผมเกิดมาในครอบครัวนักแสดงเร่ที่ยากจน
155
00:10:17,280 --> 00:10:18,900
พ่อเป็นหัวหน้าคณะ
156
00:10:18,900 --> 00:10:20,530
พวกลูกๆ เป็นสมาชิก
157
00:10:20,810 --> 00:10:24,100
แล้วพวกเราก็ออกเดินทางมาตลอดตั้งแต่จำความได้
158
00:10:24,580 --> 00:10:28,080
ทุกคนคะ ครูจะแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จัก
159
00:10:28,370 --> 00:10:32,390
นี่คิตาวากิ ฮารุฮิโกะคุง
ที่จะมาเข้าห้องปี 5 ห้อง 3 กับเรา
160
00:10:32,500 --> 00:10:36,900
ครอบครัวของฮารุฮิโกะคุงออกเดินทางทั่วญี่ปุ่น
พร้อมแสดงละครหุ่น
161
00:10:37,270 --> 00:10:38,840
อาจจะไม่ได้อยู่ด้วยกันนานนัก
162
00:10:38,840 --> 00:10:41,390
แต่ทุกคนก็ช่วยเป็นเพื่อนเขาหน่อยนะ
163
00:10:41,390 --> 00:10:42,400
ฝากตัวด้วย
164
00:10:45,980 --> 00:10:47,830
ฮารุฮิโกะคุง
165
00:10:47,830 --> 00:10:50,130
ฉันชื่อฮิดากะ คินุโกะ ฝากตัวด้วยนะ
166
00:10:50,530 --> 00:10:52,710
บ้านของฮารุฮิโกะคุงอยู่ทางไหนล่ะ?
167
00:10:52,710 --> 00:10:53,880
เป็นรถบรรทุกน่ะ
168
00:10:53,880 --> 00:10:55,490
จอดอยู่ข้างๆ สวนสาธารณะ
169
00:10:55,490 --> 00:10:58,360
โห อาศัยอยู่ในรถบรรทุกเหรอ?
170
00:10:58,590 --> 00:11:01,000
นี่ฉันไปเล่นด้วยได้ไหม?
171
00:11:01,000 --> 00:11:01,990
ก็มาสิ
172
00:11:03,280 --> 00:11:05,170
ว้าว
173
00:11:05,900 --> 00:11:08,710
หุ่นเชิดเยอะไปหมดเลยนะ
174
00:11:08,710 --> 00:11:09,520
อ้าว?
175
00:11:09,520 --> 00:11:10,800
นี่มันอะไรเหรอ?
176
00:11:10,800 --> 00:11:13,770
อ๋อ นั่นชื่อแจนพีเอเร่
177
00:11:13,770 --> 00:11:15,550
หุ่นเชิดผู้ใช้เวทมนตร์
178
00:11:15,550 --> 00:11:17,320
เป็นตัวโปรดของพี่ชายฉันเลย
179
00:11:18,650 --> 00:11:21,810
พี่ชายเธอออกเจ้าเล่ห์คิดร้ายหรือเปล่า?
180
00:11:21,810 --> 00:11:23,150
ล้อเล่นจ๊ะ
181
00:11:23,400 --> 00:11:25,490
ทางนี้ก็มีเยอะเลยนะ
182
00:11:25,900 --> 00:11:26,830
เอ้า!
183
00:11:30,670 --> 00:11:31,640
ขอโทษนะ
184
00:11:31,640 --> 00:11:33,010
ทำให้ตกใจเหรอ..
185
00:11:33,010 --> 00:11:34,220
โธ่
186
00:11:36,500 --> 00:11:37,440
(ละครหุ่นคิตาวากิ)
187
00:11:37,490 --> 00:11:39,970
ต่อให้มีเพื่อนที่สนิทกันขนาดไหน
188
00:11:40,410 --> 00:11:42,690
แต่พอเสร็จการแสดงในเมืองนั้นๆ แล้ว
189
00:11:42,910 --> 00:11:45,800
พวกเราก็ต้องไปเมืองถัดไป
190
00:11:45,800 --> 00:11:47,560
ฮารุฮิโกะคุง
191
00:11:47,800 --> 00:11:50,650
สักวันคงได้เจอกันอีกใช่ไหม?
192
00:11:52,320 --> 00:11:55,510
ชีวิตแบบนี้มันว่างเปล่าจริงๆ นะ
193
00:11:55,510 --> 00:11:58,050
แต่ละวันๆ ก็มีแต่บังคับหุ่นเชิด
194
00:11:58,050 --> 00:11:59,820
แล้วก็ไปเมืองโน้นทีเมืองนี้ที
195
00:12:00,190 --> 00:12:02,190
ไม่มีวี่แววว่าจะหาเพื่อนได้เลย
196
00:12:02,190 --> 00:12:05,080
อยากจะลงหลักที่ไหนสักแห่งจริงๆ นะ
197
00:12:05,330 --> 00:12:07,380
ถ้าเกิดพ่อป่วยหรืออะไรขึ้นมา
198
00:12:07,380 --> 00:12:09,550
ก็คงจะไม่ต้องใช้ชีวิตแบบนี้กันอีกแล้ว
199
00:12:09,550 --> 00:12:10,800
ก็ว่าไปนั่น
200
00:12:11,230 --> 00:12:12,300
ถึงจะดูเหมือนแดกดันไปบ้าง
201
00:12:12,650 --> 00:12:14,750
แต่ความปรารถนาของพี่ชายก็กลับเป็นจริง
202
00:12:15,500 --> 00:12:18,260
หลังจากนั้นไม่นานพ่อก็ล้มป่วยลง
203
00:12:18,260 --> 00:12:24,220
การแสดงหุ่นละครน่ะนะ
คือการแสดงหัวใจของตัวเองผ่านหุ่นเชิด
204
00:12:24,370 --> 00:12:27,530
ทั้งการเคลื่อนไหวของหุ่น ทั้งการแสดงอารมณ์
205
00:12:27,530 --> 00:12:30,230
พูดอีกอย่างก็คือหัวใจของคนเชิดจะเผยออกมา
206
00:12:30,230 --> 00:12:33,490
หุ่นเชิดเป็นแค่อุปกรณ์เพื่อเผยมันออกมา
207
00:12:33,490 --> 00:12:37,730
การจะปล่อยให้มีชีวิตหรือฆ่าหุ่นทิ้ง
ทั้งหมดขึ้นอยู่กับผู้เชิด
208
00:12:38,190 --> 00:12:41,540
เพราะหุ่นเชิดน่ะจะเชื่อฟังเราเสมอ
209
00:12:43,410 --> 00:12:46,440
นี่ฮารุฮิโกะ แกคิดว่าไง?
210
00:12:46,440 --> 00:12:47,320
คิดเรื่องอะไร?
211
00:12:47,600 --> 00:12:50,560
คิดว่ามนุษย์ควบคุมหุ่นเชิดอยู่ไหม?
212
00:12:50,560 --> 00:12:51,740
ก็แหงสิ
213
00:12:52,040 --> 00:12:54,220
ฉันไม่คิดแบบนั้นเลยนะ
214
00:12:54,630 --> 00:12:57,110
พวกเราถูกหุ่นเชิดบังคับให้เคลื่อนไหวอยู่
215
00:12:57,500 --> 00:13:01,620
การที่จนขนาดนี้ แต่พ่อก็ไม่เลิกแสดงละครหุ่นน่ะ
216
00:13:01,620 --> 00:13:03,800
เป็นเพราะโดนหุ่นเชิดอยู่
217
00:13:04,380 --> 00:13:07,510
ฉันไม่ยอมให้หุ่นมาบังคับให้ตัวเองทำงานหรอก
218
00:13:08,740 --> 00:13:10,560
เช้าวันถัดมาพี่ชาย
219
00:13:11,000 --> 00:13:12,130
ก็หนีออกจากบ้านไป
220
00:13:12,910 --> 00:13:14,540
และหลังจากนั้นครึ่งปี
221
00:13:14,990 --> 00:13:16,730
พ่อก็เสียชีวิต
222
00:13:16,730 --> 00:13:21,730
(คอลเล็กชัน No.060 บ้านหุ่นเชิด)
223
00:13:23,600 --> 00:13:25,130
นี่พี่คะ
224
00:13:25,130 --> 00:13:27,780
พอหนูเรียนจบประถมแล้วจะทำงานนะ
225
00:13:27,780 --> 00:13:30,490
ปล่อยพี่ทำงานโรงงานคนเดียวแบบนี้แย่ออก
226
00:13:30,490 --> 00:13:33,170
ยัยบ้า ยังเหลือม.ต้นอยู่อีกนะ
227
00:13:33,170 --> 00:13:34,970
คือว่าขอโทษนะคะ
228
00:13:35,260 --> 00:13:37,550
ถ้าทักผิดคนล่ะก็ขอโทษนะคะ
229
00:13:37,780 --> 00:13:40,500
คุณใช่คุณคิตาวากิ ฮารุฮิโกะหรือเปล่าคะ?
230
00:13:40,930 --> 00:13:43,480
ใช่ครับ คุณคือ..
231
00:13:43,780 --> 00:13:45,160
ใช่จริงๆ ด้วย
232
00:13:45,160 --> 00:13:46,820
จำฉันได้ไหมคะ?
233
00:13:46,820 --> 00:13:48,020
ฮิดากะ คินุโกะ
234
00:13:48,020 --> 00:13:50,510
ตอนอยู่ประถม 5 เราอยู่ห้องเดียวกัน
235
00:13:51,410 --> 00:13:53,810
จำได้แล้วๆ
236
00:13:53,810 --> 00:13:55,100
มาทำอะไรที่เมืองนี้เหรอ?
237
00:13:55,100 --> 00:13:57,940
ฉันได้งานแล้วก็เลยย้ายมาเมืองนี้น่ะ
238
00:13:57,940 --> 00:14:01,210
ฉันน่ะคิดว่าสักวันคงจะได้เจอกันอีกแน่ๆ เลย
239
00:14:01,210 --> 00:14:04,700
เทพเจ้าต้องเป็นคนชักพาให้เรามาเจอกันอีกแน่ๆ เลย
240
00:14:10,480 --> 00:14:11,380
โย่
241
00:14:11,530 --> 00:14:12,880
เอ้านี่จ้ะ
242
00:14:12,880 --> 00:14:14,460
อยู่ในกล่องจดหมายแน่ะ
243
00:14:14,460 --> 00:14:15,270
ขอบใจนะ
244
00:14:15,270 --> 00:14:16,860
จากใครกันเนี่ย?
245
00:14:18,170 --> 00:14:19,620
จากพี่ชายนี่นา..
246
00:14:21,900 --> 00:14:24,670
พี่ก็อยู่เมืองเดียวกันนี่เอง
247
00:14:24,670 --> 00:14:27,490
แล้วก็ยังมีบ้านของตัวเองด้วย
248
00:14:27,490 --> 00:14:31,640
บ้านพี่ยูกิฮิโกะอยู่ใกล้กว่าที่คิดไว้เนอะ
249
00:14:34,100 --> 00:14:35,400
ที่นี่ล่ะ
250
00:14:37,970 --> 00:14:39,350
ใครหรือคะ?
251
00:14:39,350 --> 00:14:41,650
คิตาวากิ ฮารุฮิโกะน่ะครับ
252
00:14:41,650 --> 00:14:44,080
โอ้ ยินดีต้อนรับค่ะ
253
00:14:58,190 --> 00:14:59,970
แจนพิเอเร่..
254
00:15:03,070 --> 00:15:04,130
พี่
255
00:15:04,820 --> 00:15:06,430
เฮ้ยพี่!
256
00:15:06,740 --> 00:15:08,510
นี่พี่เชิดมันอยู่เหรอ?
257
00:15:08,730 --> 00:15:11,560
มาแล้วเหรอฮารุฮิโกะ นัตสึมิ
258
00:15:11,560 --> 00:15:12,580
พี่รออยู่เลย
259
00:15:14,690 --> 00:15:15,890
ยินดีต้อนรับค่ะ
260
00:15:15,890 --> 00:15:18,100
ไม่เจอกันนานเลยนะ พี่คิดถึงมากเลย
261
00:15:18,560 --> 00:15:21,650
นี่เมียพี่ ชื่อสุมิเระ
262
00:15:21,650 --> 00:15:22,910
ยินดีที่ได้รู้จักจ้ะ
263
00:15:22,910 --> 00:15:24,830
ส่วนทางนี้ลูกชายชื่ออายาโอะ
264
00:15:24,830 --> 00:15:26,100
อายุสามขวบแล้ว
265
00:15:27,420 --> 00:15:29,340
ถึงจะดูเหมือนกำลังหลับก็เถอะ
266
00:15:29,340 --> 00:15:31,490
เอาล่ะทั้งสองคนเข้ามาได้เลย
267
00:15:34,550 --> 00:15:37,400
ชีวิตคนน่ะ มันเป็นไปเองของมันนั่นล่ะ
268
00:15:37,400 --> 00:15:41,060
ตอนที่ฉันหนีออกจากบ้านน่ะ
มีแต่เงินติดกระเป๋านิดหน่อยกับแจนพิเอเร่
269
00:15:41,370 --> 00:15:42,700
ลำบากใช้ได้เลยล่ะ
270
00:15:42,700 --> 00:15:45,400
แต่แจนพีเอเร่ให้โชคดีกับฉัน
271
00:15:45,510 --> 00:15:49,020
เพราะมันนี่ล่ะพี่เลยได้เป็นประธานบริษัทเล็กๆ
ในช่วงอายุ 20
272
00:15:49,020 --> 00:15:49,880
เอาล่ะ
273
00:15:49,880 --> 00:15:52,240
ไม่ต้องเกรงใจ กินให้เต็มที่
274
00:15:53,460 --> 00:15:55,230
นี่เธอ ช่วยเปิดเพลงให้ทีนะ
275
00:15:55,230 --> 00:15:56,510
รับทราบครับ
276
00:16:06,100 --> 00:16:10,530
นั่นเป็นหุ่นเชิดบัลเลริน่าที่พี่สร้างขึ้นมาเพื่อวันนี้
277
00:16:10,700 --> 00:16:13,530
แหมๆ อายาโอะเองก็ยังมาเต้นด้วยเลย
278
00:16:14,980 --> 00:16:17,090
เต้นอยู่ทั้งๆ ที่หลับเลยนะ
279
00:16:18,150 --> 00:16:19,700
ผมกับนัตสึมิ
280
00:16:19,700 --> 00:16:22,910
เริ่มไปเยี่ยมบ้านพี่ชายบ่อยขึ้น
281
00:16:23,170 --> 00:16:25,090
อายะจังทางนี้ๆ
282
00:16:25,690 --> 00:16:29,380
อายาโอะดูท่าจะติดพี่นัตสึมิเอาใช้ได้เลย
283
00:16:29,850 --> 00:16:34,300
แล้วพวกนักเต้นบัลเลริน่าก็ดูจะติดแกแจเลย
284
00:16:34,970 --> 00:16:36,740
นี่พี่ยูกิฮิโกะ
285
00:16:36,740 --> 00:16:38,640
หนูก็อยากเต้นบัลเล่ต์
286
00:16:38,640 --> 00:16:41,860
เชิดหนูเหมือนกับที่เชิญพี่สาวกับอายาโอะจังทีสิ
287
00:16:41,860 --> 00:16:43,440
พูดอะไรออกมาน่ะนัตสึมิ?
288
00:16:43,440 --> 00:16:44,850
ก็ไม่เห็นเป็นไรเลยนี่
289
00:16:45,470 --> 00:16:48,880
สุมิเระ เตรียมอีกห้องไว้ให้นัตสึมิที
290
00:16:48,880 --> 00:16:49,860
นั่นสินะ
291
00:16:50,510 --> 00:16:52,220
เอาล่ะไปกันเถอะจ้ะ
292
00:16:52,220 --> 00:16:53,030
ค่ะ!
293
00:16:54,870 --> 00:16:57,500
นี่พี่ ผมถามไรหน่อยสิ
294
00:16:57,500 --> 00:16:58,310
ว่าไงล่ะ?
295
00:16:58,360 --> 00:16:59,710
พวกพี่น่ะ
296
00:16:59,860 --> 00:17:01,700
โดนเชิดจากบนเพดานเหรอ?
297
00:17:01,700 --> 00:17:02,830
ใช่แล้วล่ะ
298
00:17:03,040 --> 00:17:06,160
ครอบครัวพวกเราถูกเชิดด้วยสายเปียโน
299
00:17:06,579 --> 00:17:09,700
แสดงว่าใครสักคนเชิดจากบนเพดานเหรอ?
300
00:17:09,990 --> 00:17:12,369
เป็นพวกคนงานที่พี่จ้างมาเอง
301
00:17:12,369 --> 00:17:14,990
แค่พี่คนเดียวก็เชิดกันอยู่ 4-5 คนแล้ว
302
00:17:15,599 --> 00:17:17,960
บ้านหลังนี้เองพี่ก็สร้างมาเพื่อจุดประสงค์นี้ล่ะ
303
00:17:17,960 --> 00:17:19,560
ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วย?
304
00:17:19,560 --> 00:17:21,140
แค่ขยับเองก็พอแล้วไม่ใช่เหรอ?
305
00:17:21,160 --> 00:17:24,460
เห็นฉันดูท่าทางไม่ถูกใจเหรอ?
306
00:17:24,560 --> 00:17:28,050
ตอนนี้ฉันน่ะนอกจากนิ้วแล้วผ่อนแรงไปหมดทั้งตัว
307
00:17:28,050 --> 00:17:32,320
แต่ทั้งอย่างนั้นฉันกลับเคลื่อนไหวได้ตามที่ใจคิด
308
00:17:32,780 --> 00:17:35,540
มีความคิดที่ว่าคนเราเชิดหุ่น
309
00:17:35,540 --> 00:17:38,120
แต่ที่จริงแล้วโดนหุ่นเชิดอยู่ต่างหาก
310
00:17:38,810 --> 00:17:42,130
หุ่นเชิดต่างหากล่ะที่เป็นมือเชิดที่แท้จริง
311
00:17:42,130 --> 00:17:43,080
แกเข้าใจหรือยัง?
312
00:17:43,470 --> 00:17:45,170
เตรียมพร้อมแล้วนะ
313
00:17:45,170 --> 00:17:47,290
ไหนๆ เข้ามาดูหน่อย
314
00:17:47,290 --> 00:17:49,460
เป็นไงล่ะ สวยใช่ไหม?
315
00:17:49,460 --> 00:17:51,520
อื้อ เหมือนเป็นคนละคนเลยล่ะ
316
00:17:51,520 --> 00:17:54,910
แต่ดูท่ายังใส่แรงที่ร่างกายอยู่บ้างนะ
317
00:17:55,620 --> 00:17:57,310
ลองผ่อนแรงดูสิ
318
00:18:12,540 --> 00:18:14,020
สุดยอด
319
00:18:15,810 --> 00:18:18,060
นัตสึมิ ถอดด้ายออกได้แล้ว
320
00:18:18,080 --> 00:18:18,940
จะกลับกันแล้วนะ
321
00:18:18,940 --> 00:18:20,110
ทำไมล่ะ?
322
00:18:20,110 --> 00:18:22,160
นั่นสิ ทำไมต้องกลับด้วยล่ะ
323
00:18:22,160 --> 00:18:24,040
วันนี้พักสบายๆ สักวันเถอะ
324
00:18:24,040 --> 00:18:28,020
นี่พี่ ขอโทษนะแต่ผมมาเล่นด้วยแบบนี้ไม่ไหวแล้ว
325
00:18:28,020 --> 00:18:29,030
กลับได้แล้วนัตสึมิ
326
00:18:29,030 --> 00:18:30,080
ไม่เอาหรอก
327
00:18:30,080 --> 00:18:32,620
ถ้าจะกลับ พี่ก็กลับไปคนเดียวสิ
328
00:18:32,620 --> 00:18:34,990
หนูจะอยู่ที่นี่แบบนี้ไปตลอด
329
00:18:34,990 --> 00:18:37,180
พี่ไม่ไปอยู่กับคุณคินุโกะล่ะ?
330
00:18:37,180 --> 00:18:38,800
พูดอะไรบ้าๆ ออกมาน่ะ
331
00:18:38,800 --> 00:18:40,340
ไม่ล่ะไม่เป็นไรหรอก
332
00:18:40,340 --> 00:18:42,030
ฮารุฮิโกะไม่มาอยู่ด้วยกันหน่อยเหรอ?
333
00:18:42,030 --> 00:18:43,790
ไม่ล่ะ ขอปฏิเสธ
334
00:18:44,540 --> 00:18:45,940
คุณฮารุฮิโกะ
335
00:18:45,940 --> 00:18:48,260
หมู่นี้หลบหน้าฉันสินะ
336
00:18:48,520 --> 00:18:49,670
ทำไมกันล่ะ?
337
00:18:50,130 --> 00:18:52,700
นัตสึมิจังออกไปไหนเหรอ?
338
00:18:52,700 --> 00:18:54,850
พอเป็นเรื่องเกี่ยวกับพี่ชาย
339
00:18:55,120 --> 00:18:56,930
ผมได้แต่พูดบ่ายเบี่ยงไปตลอด
340
00:18:57,610 --> 00:19:00,620
ไม่มีกะจิตกะใจจะแนะนำให้เธอรู้จักเลยสักนิด
341
00:19:01,390 --> 00:19:04,800
นัตสึมิเองก็ดูจะชิน
กับการใช้ชีวิตที่นี่อย่างเต็มตัวเลยล่ะ
342
00:19:04,830 --> 00:19:05,980
ใช่แล้วล่ะ
343
00:19:05,980 --> 00:19:08,890
เพราะหนูเป็นนักเต้นบัลเล่ต์มือฉมังยังไงล่ะ
344
00:19:09,300 --> 00:19:10,710
นั่นมันอะไรกันน่ะ?
345
00:19:12,090 --> 00:19:14,670
พูดง่ายๆ ก็คืออยากจะแปะเชือกใส่ฉันเหมือนกันสิ?
346
00:19:15,100 --> 00:19:17,050
แต่โทษทีนะขอปฏิเสธ
347
00:19:17,050 --> 00:19:19,640
ฉันไม่อยากเป็นพวกพ้องกับเธอหรอก
348
00:19:23,800 --> 00:19:27,160
กะแล้วเชียว คบกับผู้หญิงคนอื่นอยู่จริงๆ ด้วย
349
00:19:27,600 --> 00:19:28,910
บัดซบ!
350
00:19:28,910 --> 00:19:31,480
คิดผิดแล้วล่ะถ้าคิดว่าฉันจะยอมถอยเอาตรงนี้
351
00:19:38,720 --> 00:19:40,820
อะไรกันเนี่ย ตกใจหมดเลย
352
00:19:42,800 --> 00:19:45,490
หุ่นเชิดนี่เหมือนเคยเห็นที่ไหน..
353
00:19:56,690 --> 00:19:58,150
ทำอะไรน่ะ?
354
00:20:01,880 --> 00:20:04,050
ช่วยด้วยพี่ชาย!
355
00:20:05,540 --> 00:20:07,210
มันเกิดอะไรขึ้นกัน?
356
00:20:07,210 --> 00:20:08,850
นี่พี่ให้เขาหยุดสิ!
357
00:20:08,850 --> 00:20:10,000
ไม่ได้เลย
358
00:20:10,000 --> 00:20:11,890
มันไม่เคลื่อนไหวตามที่ฉันต้องการเลย
359
00:20:12,900 --> 00:20:13,980
กำลังไม่สบอารมณ์
360
00:20:13,980 --> 00:20:15,510
หัวใจกำลังไม่สบอารมณ์
361
00:20:15,510 --> 00:20:17,120
แจนพีเอเร่!
362
00:20:17,150 --> 00:20:19,040
คนบนฝ้าเพดาน
363
00:20:19,040 --> 00:20:20,000
เลิกได้แล้ว
364
00:20:20,000 --> 00:20:21,320
พอทีเถอะ
365
00:20:30,550 --> 00:20:32,000
แจนพีเอเร่!
366
00:20:33,420 --> 00:20:34,870
แจนพีเอเร่!
367
00:20:52,180 --> 00:20:53,510
คินุโกะ..
368
00:21:13,300 --> 00:21:14,590
ทำไมกัน
369
00:21:14,590 --> 00:21:16,060
ทำไมกลายเป็นแบบนี้
370
00:21:16,060 --> 00:21:18,000
พี่ชายคะ!
371
00:21:30,860 --> 00:21:33,220
พี่ชายคะลุกไม่ขึ้น
372
00:21:33,220 --> 00:21:34,320
ช่วยหนูด้วย
373
00:21:34,320 --> 00:21:35,370
ไม่ต้องห่วงนะ
374
00:21:35,370 --> 00:21:37,220
เดี๋ยวก็จะกลับเป็นเหมือนเดิมแล้วล่ะ
375
00:21:38,480 --> 00:21:39,690
พวกพี่ชายล่ะ?
376
00:21:43,390 --> 00:21:44,590
นี่มัน
377
00:21:46,010 --> 00:21:47,300
หุ่นเชิด?
378
00:21:48,350 --> 00:21:52,570
พี่ชายและครอบครัวกลายร่างเป็นหุ่นเชิดไปแล้ว
379
00:21:52,950 --> 00:21:55,560
เพราะถูกเชิดมาเป็นเวลานาน
380
00:21:55,560 --> 00:21:58,270
ก็เลยกลายเป็นหุ่นเชิดไปจริงๆ งั้นหรือ?
381
00:21:58,670 --> 00:22:01,500
หรือว่าที่จริงแล้วพวกเขาเป็นหุ่นเชิดมาตั้งแต่ต้นกันนะ?
382
00:22:02,100 --> 00:22:03,680
ผมไม่มีทางรู้ได้เลย
383
00:22:06,620 --> 00:22:14,180
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
384
00:22:14,760 --> 00:22:22,780
สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง
385
00:22:24,380 --> 00:22:32,300
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
386
00:22:32,540 --> 00:22:40,580
สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง
387
00:22:43,240 --> 00:22:51,620
หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น
388
00:22:51,620 --> 00:23:01,280
ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?
389
00:23:02,000 --> 00:23:09,740
ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า
390
00:23:09,740 --> 00:23:25,120
และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก
391
00:23:35,010 --> 00:23:40,020
(คอลเล็กชัน No.040 No.049)
43784
