All language subtitles for Junji.Ito.Collection.2018.iQ.(Ep.03).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:28,550 --> 00:00:29,960
ค-คือว่า
2
00:00:30,580 --> 00:00:32,910
ขอโทษที่รบกวนตอนกำลังรีบนะคะ
3
00:00:32,910 --> 00:00:35,120
แต่ช่วยทำนายโชคชะตา
4
00:00:35,120 --> 00:00:38,110
โดยเฉพาะเรื่องความรักให้ทีได้ไหมคะ?
5
00:00:43,790 --> 00:00:46,600
ความรักของฉันจะสมหวังไหมคะ?
6
00:00:52,430 --> 00:00:53,820
ความรักนั้น
7
00:00:54,500 --> 00:00:56,610
จะไม่สมหวังอย่างแน่นอน
8
00:01:17,420 --> 00:01:21,980
ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง
9
00:01:22,580 --> 00:01:27,100
หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ
10
00:01:27,420 --> 00:01:32,200
อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า
11
00:01:33,280 --> 00:01:38,160
นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง
และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?
12
00:01:48,460 --> 00:01:52,280
จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว
13
00:01:52,320 --> 00:01:55,200
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
14
00:01:55,280 --> 00:01:58,700
กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด
15
00:01:58,940 --> 00:02:00,520
จะจุดประกายไฟให้ติด
16
00:02:00,580 --> 00:02:03,240
จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว
17
00:02:03,300 --> 00:02:05,860
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
18
00:02:05,960 --> 00:02:09,639
สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก
19
00:02:09,699 --> 00:02:11,820
จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ
20
00:02:12,200 --> 00:02:14,820
จนกว่าจะระยิบระยับ
21
00:02:14,820 --> 00:02:17,340
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
22
00:02:17,340 --> 00:02:20,079
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
23
00:02:20,560 --> 00:02:23,540
Isolation dope
24
00:02:34,690 --> 00:02:36,870
(ฟุคาดะ ริวสุเกะ)
25
00:02:36,910 --> 00:02:39,010
จะแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จักนะ
26
00:02:39,200 --> 00:02:41,370
ฟุคาดะ ริวสุเกะคุงนะ
27
00:02:41,520 --> 00:02:44,660
ฟุคาดะคุงน่ะเมื่อก่อนเคยอาศัยอยู่เมืองนี้
28
00:02:44,660 --> 00:02:47,090
เพราะงั้นอาจจะมีคนรู้จักเขาอยู่บ้าง
29
00:02:50,400 --> 00:02:52,820
นี่จำฉันได้ไหม?
30
00:02:54,530 --> 00:02:57,490
ฉันเรียนที่อนุบาลเดียวกับเธอนะ
31
00:02:58,320 --> 00:03:00,800
หรือว่าเธอคือมิโดริจัง?
32
00:03:00,800 --> 00:03:01,920
ใช่แล้วล่ะ
33
00:03:01,920 --> 00:03:03,450
จำกันได้จริงๆ ด้วยนะ
34
00:03:05,950 --> 00:03:09,760
ริวสุเกะคุง เดี๋ยวฉันแนะนำเพื่อนรักให้รู้จักนะ
35
00:03:09,890 --> 00:03:11,970
คุณทานากะ ซูซูเอะห้องบี
36
00:03:11,970 --> 00:03:13,280
ยินดีที่ได้รู้จัก
37
00:03:13,280 --> 00:03:14,540
ฝากตัวด้วยนะ
38
00:03:14,540 --> 00:03:18,720
เด็กผู้หญิงห้องฉันคุยเรื่องคุณริวสุเกะให้วุ่นเลยล่ะ
39
00:03:18,720 --> 00:03:20,500
บอกว่าเท่ดีน่ะ
40
00:03:20,500 --> 00:03:24,410
แต่ทุกคนตัดใจกันหมดแล้วล่ะ
บอกกันว่าเขามีคุณมิโดริอยู่แล้ว สู้ไม่ไหวหรอก
41
00:03:24,410 --> 00:03:26,920
นี่แน่ะซูซูเอะจัง พูดอะไรน่ะ..
42
00:03:26,920 --> 00:03:28,150
คุณริวสุเกะ
43
00:03:28,150 --> 00:03:30,430
มิโดริจังน่ะป็อบมากเลยนะ
44
00:03:30,829 --> 00:03:32,940
นักเรียนชายหลายคนมองเป็นดาวเลยล่ะ
45
00:03:32,940 --> 00:03:35,650
หรือพูดให้ถูกก็คือเป็นเป้าไว้ทำนายดวง
46
00:03:35,650 --> 00:03:37,990
เพื่อให้คนทำนายดวงชะตาว่าเข้ากับมิโดริจังได้ไหม
47
00:03:37,990 --> 00:03:41,620
ก็เลยมีเด็กผู้ชายหลายคนไปเยือนสี่แยก
แบบนับครั้งไม่ถ้วนเลย
48
00:03:41,620 --> 00:03:44,660
พอเถอะ เดี๋ยวริวสุเกะคุงก็เผลอจริงจังไปด้วยหรอก
49
00:03:45,010 --> 00:03:48,070
แล้วเรื่องคำทำนายที่สี่แยกนี่มันไม่มีทางถูกอยู่แล้ว
50
00:03:48,070 --> 00:03:49,560
แค่จะลองทำก็เสียเวลาแล้ว
51
00:03:49,560 --> 00:03:51,560
อุ๊ยตาย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ
52
00:03:51,560 --> 00:03:56,540
แต่ว่านะ คำพูดของคนที่บังเอิญผ่านมา
นี่มันจะมีพลังขนาดนั้นเลยเหรอ?
53
00:03:56,680 --> 00:03:58,610
มันก็จริงนะ
54
00:03:58,610 --> 00:04:00,970
นี่ คุณริวสุเกะคิดว่าไงล่ะ?
55
00:04:00,970 --> 00:04:02,720
รู้จักใช่ไหมล่ะ? ทำนายที่สี่แยกน่ะ
56
00:04:04,820 --> 00:04:07,130
การทำนายที่สี่แยกน่ะไม่ใช่เรื่องดีนะ
57
00:04:16,310 --> 00:04:17,600
วันแบบนี้น่ะ
58
00:04:17,600 --> 00:04:22,280
พอตกเย็นแล้ว
คงมีพวกอยากทำนายที่สี่แยกไปเดินกันให้วุ่นแน่
59
00:04:22,700 --> 00:04:26,230
แล้วพวกนั้นก็คงถามเหมือนกัน
60
00:04:27,060 --> 00:04:30,110
"ความรักของฉันจะสมหวังไหม"
61
00:04:32,490 --> 00:04:35,650
เห็นว่าเมื่อวานเด็กหญิงปี 1 ตายไปแน่ะ
62
00:04:35,700 --> 00:04:40,240
ใช้คัตเตอร์ปาดคอตัวเองตายที่กลางสี่แยกเลย
63
00:04:40,240 --> 00:04:42,340
เห็นว่าแถวนั้นแทบจะกลายเป็นทะเลเลือดเลยล่ะ
64
00:04:42,710 --> 00:04:45,120
ทำไมถึงฆ่าตัวตายกันนะ?
65
00:04:45,120 --> 00:04:46,290
ไม่รู้เหมือนกัน
66
00:04:46,290 --> 00:04:50,120
ไม่มีจดหมายลาตาย หมอกก็หนา แถมไม่มีผู้พบเห็นเลยด้วย
67
00:04:50,120 --> 00:04:53,210
แต่ลือกันว่าเขาอาจจะขอทำนายที่สี่แยกมาน่ะนะ
68
00:04:53,210 --> 00:04:54,310
ทำไมถึงรู้ได้ล่ะ?
69
00:04:54,310 --> 00:04:58,730
คือที่จริงแล้วเห็นว่ามีคดีคล้ายๆ กัน
เกิดขึ้นประมาณ 7-8 ปีก่อน
70
00:04:58,730 --> 00:05:02,600
ว่ากันว่าเด็กสาวที่ทำนายที่สี่แยกฆ่าตัวตายน่ะ
71
00:05:03,060 --> 00:05:04,370
จริงเหรอ?
72
00:05:04,370 --> 00:05:06,100
น่ากลัวจริงๆ นะ
73
00:05:10,510 --> 00:05:13,920
ทำไมเราถึงกลับมาที่เมืองนี้อีกกันนะ
74
00:05:14,690 --> 00:05:16,530
นี่ต้องเป็นบทลงโทษแน่ๆ
75
00:05:16,530 --> 00:05:18,610
เป็นบทลงโทษสำหรับเราแน่ๆ
76
00:05:19,090 --> 00:05:20,340
หนุ่มน้อย
77
00:05:20,790 --> 00:05:22,000
หนุ่มน้อย
78
00:05:23,570 --> 00:05:24,870
หนุ่มน้อย
79
00:05:26,030 --> 00:05:27,710
หนุ่มน้อยรอเดี๋ยวสิ
80
00:05:29,640 --> 00:05:32,100
ช่วยฟังเรื่องกลุ้มของพี่หน่อยสิ
81
00:05:32,260 --> 00:05:34,140
แล้วตอบพี่ทีนะ
82
00:05:34,710 --> 00:05:37,440
คือตอนนี้พี่มีคนที่ชอบอยู่น่ะ
83
00:05:37,440 --> 00:05:39,600
รักมากเลยล่ะ
84
00:05:39,600 --> 00:05:42,520
แต่เขาคนนั้นมีทั้งภรรยาแล้วก็ลูกอยู่
85
00:05:42,820 --> 00:05:43,909
แต่ว่านะ
86
00:05:43,909 --> 00:05:48,330
แต่ว่าในท้องของพี่สาวน่ะมีเด็กน้อยของเขาคนนั้นอยู่
87
00:05:48,480 --> 00:05:50,580
นี่เข้าใจใช่ไหม?
88
00:05:50,580 --> 00:05:53,000
พี่สาวน่ะอยากจะคลอดเด็กน้อยออกมานะจ๊ะ
89
00:05:53,000 --> 00:05:56,170
แต่อยู่ๆ เขาคนนั้นก็เย็นชาแล้วบอกให้พี่ไปเอาออก
90
00:05:56,170 --> 00:05:57,420
ใจดำมากเลยว่าไหม?
91
00:05:57,630 --> 00:05:59,900
แต่พี่น่ะชอบเขาอยู่
92
00:05:59,900 --> 00:06:01,030
รักจริงๆ
93
00:06:01,030 --> 00:06:02,270
รักชอบจริงๆ
94
00:06:02,450 --> 00:06:06,100
รักจริงๆ ใช่แล้วล่ะ รักจนจะตายได้เลย
95
00:06:06,400 --> 00:06:09,420
นี่หนุ่มน้อย คิดว่าพี่ทำยังไงดีล่ะ?
96
00:06:10,640 --> 00:06:12,430
พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย
97
00:06:12,430 --> 00:06:14,310
คือว่านะหนุ่มน้อย
98
00:06:14,310 --> 00:06:17,690
ความรักของพี่กับคนคนนั้นจะสมหวัง
99
00:06:17,690 --> 00:06:19,390
หรือไม่สมหวังกันจ๊ะ?
100
00:06:19,390 --> 00:06:22,230
ของแบบนั้นไม่มีทางสมหวังหรอก งี่เง่า!
101
00:06:32,590 --> 00:06:34,370
แล้วคืนนั้นผม
102
00:06:34,370 --> 00:06:37,480
ก็ยังติดใจเรื่องของคนคนนั้นอยู่
103
00:06:37,820 --> 00:06:40,480
เฝ้าคิดว่าคนคนนั้นเป็นยังไงต่อหลังจากนั้น
104
00:06:41,270 --> 00:06:45,100
เพราะงั้นวันถัดมา ผมก็เลยไปที่ตรงนั้นดู
105
00:06:53,500 --> 00:06:55,810
คนที่ฆ่าผู้หญิงคนนั้นคือผมเอง
106
00:06:57,550 --> 00:07:00,210
เพราะผมเลยทำให้คนคนนั้นกับเด็กในท้อง..
107
00:07:00,360 --> 00:07:01,700
ริวสุเกะคุง?
108
00:07:02,690 --> 00:07:04,210
เป็นอะไรไปน่ะ?
109
00:07:04,210 --> 00:07:05,620
ดูไม่ร่าเริงเลยนะ?
110
00:07:05,620 --> 00:07:06,820
มิโดริจังเหรอ?
111
00:07:07,020 --> 00:07:08,900
หมู่นี้แปลกไปนะ
112
00:07:08,900 --> 00:07:10,620
มีอะไรกังวลใจหรือเปล่า?
113
00:07:10,620 --> 00:07:12,900
ไม่ล่ะ ไม่มีอะไรหรอก
114
00:07:12,900 --> 00:07:14,590
ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร
115
00:07:16,290 --> 00:07:17,750
คือฉันน่ะ
116
00:07:17,750 --> 00:07:19,840
คิดว่าบางทีริวสุเกะคุง
117
00:07:19,840 --> 00:07:23,430
คงจะมีความทรงจำอะไรไม่ดีเกี่ยวกับคำทำนายที่สี่แยกน่ะ
118
00:07:23,430 --> 00:07:25,610
คิดมากไปแล้วน่า
119
00:07:25,610 --> 00:07:27,090
แปลกคนจัง
120
00:07:27,090 --> 00:07:32,210
ก็ฉันเองน่ะเคยมีความทรงจำไม่ดีกับสี่แยกด้วยน่ะ
121
00:07:32,810 --> 00:07:36,130
เมื่อกี้เด็กผู้หญิงในห้องเขาคุยกันใช่ไหมล่ะ?
122
00:07:36,690 --> 00:07:39,790
เรื่องผู้หญิงที่ฆ่าตัวตายไปเมื่อ 8 ปีก่อน
123
00:07:39,970 --> 00:07:43,480
คนคนนั้นน่ะที่จริงเป็นน้าฉันล่ะ
124
00:07:48,820 --> 00:07:50,200
ไม่จริงน่ะ
125
00:07:51,409 --> 00:07:52,900
ไม่จริงน่ะ!
126
00:07:56,659 --> 00:07:58,200
มิโดริจัง!
127
00:07:58,790 --> 00:08:00,150
ซูซูเอะจัง
128
00:08:00,820 --> 00:08:02,740
วันนี้ก็กลับคนเดียวเหรอ?
129
00:08:02,740 --> 00:08:03,570
อื้อ
130
00:08:03,750 --> 00:08:05,110
มีอะไรหรือเปล่า?
131
00:08:05,110 --> 00:08:07,800
หรือว่าเข้ากับคุณริวสุเกะไม่ได้เท่าที่ควร?
132
00:08:07,800 --> 00:08:09,570
ที่จริงแล้วก็ใช่ล่ะ
133
00:08:09,800 --> 00:08:12,420
ดูท่าทางเขาพยายามหลบหน้าฉันตลอดเลยหมู่นี้
134
00:08:12,760 --> 00:08:15,250
ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม
135
00:08:15,250 --> 00:08:17,880
ให้ฉันถามคุณริวสุเกะให้เอาไหม?
136
00:08:17,880 --> 00:08:19,970
ต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่ๆ
137
00:08:21,160 --> 00:08:23,570
ทำไมถึงพยายามหลบหน้ามิโดริจังล่ะคะ?
138
00:08:23,810 --> 00:08:26,010
เกลียดเธอคนนั้นแล้วเหรอคะ?
139
00:08:28,500 --> 00:08:29,610
คุณริวสุเกะ?
140
00:08:30,480 --> 00:08:32,669
ใครจะไปเกลียดลงกันเล่า
141
00:08:33,070 --> 00:08:35,330
แต่ผมไม่มีสิทธิ์ไปชอบเธอคนนั้น!
142
00:08:35,330 --> 00:08:37,039
ไม่มีสิทธิ์ไปคุยด้วย
143
00:08:37,039 --> 00:08:38,750
ทั้งหมดเป็นบาปที่ผมก่อขึ้น
144
00:08:39,010 --> 00:08:40,830
มันไม่มีทางออกแล้ว
145
00:08:41,390 --> 00:08:44,700
คุณริวสุเกะ เป็นอะไรไปคะเนี่ย?
146
00:08:44,700 --> 00:08:46,090
ไม่ใช่ปกติแล้วแบบนี้
147
00:08:46,090 --> 00:08:47,700
เล่าให้ฉันฟังทีนะคะ
148
00:08:47,700 --> 00:08:50,320
ฉันว่าฉันช่วยเหลืออะไรได้แน่
149
00:08:50,590 --> 00:08:52,880
นี่มีอะไรเหรอคะคุณริวสุเกะ?
150
00:08:52,880 --> 00:08:53,840
ช่างเหอะน่า
151
00:08:53,840 --> 00:08:56,020
อย่าถามอะไรไปมากกว่านี้เลยนะ
152
00:08:56,290 --> 00:09:00,270
ปล่อยให้จบไปแบบนี้แหละดีแล้ว
เธอคนนั้นจะได้ไม่ต้องทรมานด้วย
153
00:09:00,270 --> 00:09:03,930
แต่ว่ามิโดริจังน่ะแม้แต่ตอนนี้ก็ยังกังวลใจอยู่นะ
154
00:09:04,110 --> 00:09:06,020
ไม่เป็นไรช่างมันเถอะค่ะ
155
00:09:06,020 --> 00:09:08,840
ขอโทษที่เรียกมาวันนี้นะคะ
156
00:09:09,430 --> 00:09:10,720
ลาก่อน
157
00:09:17,250 --> 00:09:18,340
จะว่าไป
158
00:09:40,250 --> 00:09:42,650
อะคือว่าขอโทษนะคะ
159
00:09:42,700 --> 00:09:45,610
ตอนนี้ฉันกำลังทำนายที่สี่แยกอยู่น่ะค่ะ
160
00:09:45,760 --> 00:09:47,400
ช่วยตอบให้ทีได้ไหมคะ?
161
00:09:47,400 --> 00:09:50,250
คือว่าเพื่อนของฉันน่ะค่ะ
162
00:09:50,590 --> 00:09:54,930
บอยเฟรนด์ของเธอตอนนี้แปลกๆ ไป เธอก็เลยเป็นกังวล
163
00:09:54,930 --> 00:09:58,480
ส่วนตัวแฟนเองก็ดูกลุ้มใจอะไรบางอย่างอยู่
164
00:09:58,480 --> 00:10:02,370
ต้องทำยังไงทั้งสองคนจะกลับมาสนิทกัน
เหมือนเมื่อก่อนล่ะคะ?
165
00:10:07,400 --> 00:10:11,410
แทนที่จะสนเรื่องนั้น จงสนใจเรื่องความรักของตัวเองซะ
166
00:10:15,290 --> 00:10:16,730
นี่ซูซูเอะจัง
167
00:10:17,490 --> 00:10:19,700
ริวสุเกะคุงพูดอะไรมาไหม?
168
00:10:19,700 --> 00:10:20,700
จ้ะ
169
00:10:20,700 --> 00:10:22,170
ลองถามดูแล้วล่ะแต่
170
00:10:22,170 --> 00:10:24,890
เขาบอกแต่ว่าอยากจะเลิกกับเธอ
171
00:10:24,990 --> 00:10:25,980
งั้นเหรอ
172
00:10:26,290 --> 00:10:30,820
ฉันเองก็ไปทำนายที่สี่แยกมานะ เกี่ยวกับเธอแล้วก็เขาน่ะ
173
00:10:31,090 --> 00:10:33,600
ว่าจะกลับมาดีกันเหมือนเดิมได้ไหมน่ะนะ
174
00:10:33,600 --> 00:10:36,310
ซูซูเอะจัง ทำเพื่อฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?
175
00:10:36,310 --> 00:10:37,840
จ้ะ นั่นสิจ๊ะ
176
00:10:37,840 --> 00:10:41,750
ที่ฉันเจอคงเป็น "หนุ่มงามที่สี่แยก" ที่กำลังลือกันแน่ๆ
177
00:10:42,000 --> 00:10:45,690
โผล่มาจริงๆ ด้วยนะคนคนนั้นน่ะ ที่แยกแรกเลย
178
00:10:45,940 --> 00:10:47,240
ตัวก็สูง
179
00:10:47,240 --> 00:10:48,720
ใส่ชุดดำทั้งตัว
180
00:10:48,720 --> 00:10:50,880
เป็นเด็กหนุ่มที่ทำแววตาเสียดแทง
181
00:10:51,360 --> 00:10:54,590
ความงามเย็นยะเยือกที่ทำให้ใจสงบ
182
00:10:54,890 --> 00:10:57,100
แต่ว่าที่สำคัญเหนืออื่นใด
183
00:10:57,100 --> 00:11:00,560
ที่ทำให้ฉันสั่นไหวน่ะ คือคำพูดหนึ่งของเขา
184
00:11:00,560 --> 00:11:05,300
ด้วยคำพูดนั้นของเขา
ทำให้ฉันรู้ตัวว่ากำลังหลอกลวงความรู้สึกตัวเองอยู่
185
00:11:05,300 --> 00:11:08,310
รู้ว่าตัวเองทำอะไรขัดกับความรู้สึก
186
00:11:08,810 --> 00:11:12,000
ฉันน่ะ จากนี้ไปจะใช้ชีวิตแบบซื่อตรง
187
00:11:12,000 --> 00:11:13,980
มิโดริจัง ฉันจะพูดตรงๆ นะ
188
00:11:14,340 --> 00:11:16,770
ฉันน่ะชอบคุณริวสุเกะ!
189
00:11:17,100 --> 00:11:18,900
ตั้งแต่ตอนที่เขาย้ายมาแล้ว
190
00:11:18,900 --> 00:11:20,610
ขอโทษนะมิโดริจัง
191
00:11:20,610 --> 00:11:22,990
แต่ว่าฉันน่ะรักคุณริวสุเกะล่ะ
192
00:11:22,990 --> 00:11:24,340
รักจนจะตายได้เลย!
193
00:11:24,340 --> 00:11:29,650
เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าตัวเองโชคดีมาก
ที่เธอกับเขาจบสัมพันธ์กันแล้ว
194
00:11:29,650 --> 00:11:30,610
ลาก่อน
195
00:11:30,610 --> 00:11:33,100
ฉันจะไปบอกความจริงกับคุณริวสุเกะ!
196
00:11:35,520 --> 00:11:39,220
ทานากะ ซูซูเอะรุกใกล้เข้ามาหาผม
197
00:11:39,600 --> 00:11:43,050
แต่ว่าคำปฏิเสธอย่างเบาบางนั้นไม่ได้ผลกับเธอ
198
00:11:43,500 --> 00:11:46,700
อีกทั้งเธอยังทวีความเข้มข้นมากขึ้นอีก
199
00:11:46,700 --> 00:11:49,100
นี่จ้ะ ข้าวกล่อง
200
00:11:49,100 --> 00:11:51,230
ช่วยเลิกทำแบบนี้ทีได้ไหม?
201
00:11:51,400 --> 00:11:54,140
ถ้ามาตามติดผมมากกว่านี้ล่ะก็ ผมเรียกตำรวจจริงๆ นะ
202
00:11:54,430 --> 00:11:58,020
แต่ว่าวันนี้ต้องมีข้าวกล่องไม่ใช่เหรอ?
203
00:11:58,300 --> 00:12:00,050
ข้าวกล่องน่ะผมมีอยู่แล้ว
204
00:12:00,050 --> 00:12:01,890
ถ้างั้นกินของฉันแทนซะ
205
00:12:01,890 --> 00:12:04,220
อันในกระเป๋าเดี๋ยวฉันจัดการเอง
206
00:12:04,720 --> 00:12:06,740
จะทำอะไรน่ะ เอามานะ!
207
00:12:08,480 --> 00:12:10,130
เลิกบ้าได้แล้ว
208
00:12:10,130 --> 00:12:11,470
บอกมันตรงๆ เลยแล้วกัน
209
00:12:11,470 --> 00:12:13,190
ฉันน่ะไม่ได้ชอบเธอ
210
00:12:13,540 --> 00:12:15,220
ฉันน่ะชอบมิโดริ
211
00:12:15,220 --> 00:12:17,140
ไม่มีที่ให้เธอเข้ามาแทรกหรอก
212
00:12:17,140 --> 00:12:18,300
ไสหัวไปได้แล้ว
213
00:12:18,300 --> 00:12:19,350
ไม่จริงน่ะ
214
00:12:19,350 --> 00:12:21,920
ถ้างั้นความรักของฉันจะเป็นยังไงล่ะ?
215
00:12:21,920 --> 00:12:22,880
จะไปรู้ด้วยเรอะ?
216
00:12:22,880 --> 00:12:26,070
แต่ว่าฉันอุตส่าห์ทำตามคำทำนายที่สี่แยกแล้ว
217
00:12:26,070 --> 00:12:28,480
หนุ่มงามที่มาตรงสี่แยก
218
00:12:28,480 --> 00:12:30,640
บอกว่าให้ห่วงความรักของตัวเองซะ
219
00:12:30,640 --> 00:12:32,890
เพราะงั้นฉันก็เลยทำตามแล้วแท้ๆ
220
00:12:32,890 --> 00:12:34,890
ทั้งอย่างนั้น ทั้งอย่างนั้น
221
00:12:34,890 --> 00:12:38,100
ทั้งอย่างนั้นความรักของฉันกลับจะเหี่ยวเฉาลงเหรอ?
222
00:12:38,660 --> 00:12:40,860
ฉันรักคุณริวสุเกะแท้ๆ
223
00:12:41,340 --> 00:12:44,110
รักแท้ๆ รักจนจะตายได้เลย!
224
00:12:47,570 --> 00:12:51,410
เห็นว่ามีคนฆ่าตัวตายที่สี่แยกอีกแล้ว
225
00:12:52,090 --> 00:12:54,120
ทีนี้ก็คนที่ 4 แล้ว
226
00:12:54,120 --> 00:12:55,930
เห็นว่าไปทำนายที่สี่แยกมาด้วย
227
00:12:56,310 --> 00:13:01,800
ผู้ตายหนนี้เห็นว่าไปเจอกับหนุ่มงามที่ลือกันอีกแล้วแน่ะ
228
00:13:02,300 --> 00:13:04,470
ยมทูตชัดๆ เลยว่าปะ
229
00:13:04,890 --> 00:13:06,770
หนุ่มงามที่สี่แยก
230
00:13:07,190 --> 00:13:08,420
ยมทูต..
231
00:13:08,420 --> 00:13:09,730
ใช่แล้วล่ะ
232
00:13:09,730 --> 00:13:11,680
พอพูดถึงยมทูตแล้ว
233
00:13:11,680 --> 00:13:14,400
มียมทูตอีกคนกำลังมองแกอยู่ด้วยนะ
234
00:13:38,810 --> 00:13:41,700
ซูซูเอะจัง เมื่อเช้าฉันพูดเกินไปหน่อย
235
00:13:41,700 --> 00:13:44,290
ฉันน่ะไม่ได้เกลียดเธอหรอก
236
00:13:44,580 --> 00:13:47,570
แต่ว่าฉันน่ะลืมมิโดริไม่ลง
237
00:13:47,780 --> 00:13:50,400
เพราะงั้นฉันเลยคบกับผู้หญิงคนอื่นไม่ได้
238
00:13:53,540 --> 00:13:59,300
ควรจะบอกไปตั้งแต่ตอนนั้นล่ะมั้ง
บอกไปว่าทำไมฉันถึงเลี่ยงไม่เจอมิโดริ
239
00:14:01,600 --> 00:14:03,090
แปดปีก่อน
240
00:14:03,090 --> 00:14:05,690
ตอนที่ฉันอาศัยอยู่เมืองนี้
241
00:14:06,400 --> 00:14:07,700
ในวันนั้น
242
00:14:15,280 --> 00:14:16,620
ซูซูเอะจัง
243
00:14:20,290 --> 00:14:22,100
หนุ่มงามที่สี่แยก
244
00:14:23,420 --> 00:14:26,670
จะปล่อยไอ้หมอนั่นไว้แบบนี้ไม่ได้
245
00:14:28,650 --> 00:14:30,240
ต้องหามันให้เจอ
246
00:14:30,720 --> 00:14:33,700
และในขณะเดียวกันผมก็รับทำนายที่สี่แยกไปด้วย
247
00:14:34,510 --> 00:14:38,810
ให้คำพูดเปี่ยมความหวังกับคนที่มาขอทำนายที่สี่แยก
248
00:14:38,910 --> 00:14:41,920
ทำเรื่องตรงกันข้ามกับที่หมอนั่นทำ
249
00:14:42,650 --> 00:14:46,000
นั่นอาจจะเป็นวิธีต่อกรกับเจ้านั่นก็ได้
250
00:14:47,770 --> 00:14:51,350
ผมตอบคำทำนายที่สี่แยกไปด้วยเจตนาดีเท่าที่จะทำได้
251
00:14:52,500 --> 00:14:53,710
อาจจะเพราะ
252
00:14:53,710 --> 00:14:58,800
ความรู้สึกผิดบาปที่ทำให้คนคนนั้นต้องตาย
เมื่อ 8 ปีก่อนเป็นแรงผลักดัน
253
00:14:59,920 --> 00:15:02,120
แต่ทว่าขณะนั้นเอง
254
00:15:09,010 --> 00:15:11,220
ว่าไงเธอ ทำนายสี่แยกใช่ไหม?
255
00:15:15,720 --> 00:15:17,970
นี่เธอ..เป็นอะไรไปน่ะ?
256
00:15:18,400 --> 00:15:23,690
คือว่า ความรักของฉันจะสมหวังไหมคะ?
257
00:15:23,690 --> 00:15:25,640
สมหวังสิ
258
00:15:25,640 --> 00:15:27,110
สมหวังแน่ๆ
259
00:15:27,420 --> 00:15:28,700
ไม่จริงน่ะ
260
00:15:29,290 --> 00:15:30,870
ไม่ผิดแน่ๆ
261
00:15:31,100 --> 00:15:34,520
พวกเธอคือเด็กสาวที่ฆ่าตัวตายที่สี่แยกแน่ๆ
262
00:15:35,000 --> 00:15:36,500
หลักฐานก็คือ
263
00:15:41,180 --> 00:15:42,340
รักจังเลย!
264
00:15:42,340 --> 00:15:44,250
รักจนจะตายให้ได้เลย!
265
00:15:47,470 --> 00:15:51,010
ถึงจะอย่างนั้น ผมก็ไม่อาจเลิกทำนายที่สี่แยกได้
266
00:15:51,940 --> 00:15:53,430
ริวสุเกะคุง
267
00:15:54,750 --> 00:15:55,840
มิโดริจัง
268
00:15:56,220 --> 00:15:58,710
วันนี้ก็เดินวนไปทั่วเมืองอีกเหรอ?
269
00:15:58,710 --> 00:16:03,720
ฉันรู้นะ เรื่องที่เธอเดินไปตามถนน
เพื่อช่วยคนทำนายที่สี่แยก
270
00:16:03,810 --> 00:16:06,210
ยังกับโดนอะไรบางอย่างเข้าสิงแน่ะ
271
00:16:06,830 --> 00:16:08,580
บอกเหตุผลมาทีสิ
272
00:16:08,580 --> 00:16:10,390
ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วย
273
00:16:10,820 --> 00:16:12,170
เจ้านั่นไงล่ะ
274
00:16:12,400 --> 00:16:16,620
ต้องจับเจ้าหนุ่มงามที่สี่แยกให้ได้ก่อนถึงจะเลิกได้
275
00:16:17,000 --> 00:16:18,160
ไม่ได้นะ
276
00:16:18,160 --> 00:16:20,390
ริวสุเกะคุงอย่าไปนะ
277
00:16:20,390 --> 00:16:21,830
ริวสุเกะคุง!
278
00:16:33,800 --> 00:16:34,970
เจ้านั่นนี่นา
279
00:16:34,970 --> 00:16:36,290
รอก่อน
280
00:16:38,440 --> 00:16:39,750
หยุดนะ
281
00:16:47,620 --> 00:16:48,810
บ้าเอ้ย
282
00:16:48,810 --> 00:16:50,030
คลาดกับมันจนได้
283
00:16:51,090 --> 00:16:52,570
ที่นี่มันที่ไหนกัน?
284
00:16:58,000 --> 00:16:58,990
นี่มัน
285
00:16:59,500 --> 00:17:02,030
นี่มันสี่แยกนั่นเมื่อ 8 ปีก่อน
286
00:17:02,030 --> 00:17:04,200
เราหลุดมาที่นี่ตอนไหนไม่รู้!
287
00:17:14,400 --> 00:17:15,500
คุณคือ
288
00:17:17,270 --> 00:17:18,690
ผมน่ะ
289
00:17:30,810 --> 00:17:32,160
ริวสุเกะคุง
290
00:17:32,160 --> 00:17:33,570
ริวสุเกะคุง
291
00:17:33,570 --> 00:17:34,830
ไม่ได้แล้ว
292
00:17:34,830 --> 00:17:36,780
มองทางไม่ออกเลย
293
00:17:47,900 --> 00:17:49,250
นั่นมัน
294
00:17:50,400 --> 00:17:52,510
หนุ่มงามที่สี่แยก
295
00:17:53,630 --> 00:17:55,680
ไม่ใช่นะ เราน่ะ
296
00:17:55,800 --> 00:17:58,640
ไม่ได้จะมาทำนายที่สี่แยก
297
00:17:59,210 --> 00:18:00,090
ไม่ใช่นะ
298
00:18:00,890 --> 00:18:02,360
ไม่ใช่นะ
299
00:18:02,630 --> 00:18:04,470
ไม่ได้นะ
300
00:18:07,090 --> 00:18:08,580
ริวสุเกะคุง
301
00:18:08,580 --> 00:18:09,910
ทำไมอยู่นี่ได้ล่ะ?
302
00:18:10,300 --> 00:18:13,170
ฉันเดินตามทางที่คนคนนึงชี้บอกมา
303
00:18:13,460 --> 00:18:15,400
เธอนั่นล่ะมาทำอะไรที่นี่
304
00:18:15,400 --> 00:18:16,730
โผล่มาแล้ว
305
00:18:16,730 --> 00:18:19,830
โผล่มาแล้วล่ะ หนุ่มงามที่สี่แยกน่ะ
306
00:18:19,830 --> 00:18:20,890
ว่ายังไงนะ?
307
00:18:20,890 --> 00:18:22,190
ดูสิ!
308
00:18:24,670 --> 00:18:28,620
แต่ก็ไม่ปรากฏหนุ่มงามที่สี่แยกให้เห็น
309
00:18:28,900 --> 00:18:31,260
และหมอกที่แสนหนักหนาเมื่อครู่
310
00:18:31,260 --> 00:18:32,790
ก็มลายหายไปราวกับเล่นตลก
311
00:18:32,790 --> 00:18:37,800
(คอลเล็กชัน No.080
หนุ่มงามที่ 4 แยก รักที่ทรมานของคนตาย)
312
00:18:39,600 --> 00:18:42,100
ยูโกะที่คุยเก่งและเป็นที่ชื่นชอบของหลายคน
313
00:18:42,100 --> 00:18:44,600
หมู่นี้อยู่ๆ ก็เป็นคนไม่ค่อยพูด
314
00:18:44,640 --> 00:18:46,180
แล้วถึงแม้บางครั้งจะพูดออกมา
315
00:18:46,890 --> 00:18:48,300
เอ่อ คืมว่า
316
00:18:48,300 --> 00:18:51,790
หมู่มี้ พูดมิดๆ มัดๆ ม่อยๆ ม่ะ
317
00:18:52,300 --> 00:18:54,690
ยูโกะป่วยตรงไหนหรือเปล่า?
318
00:18:55,570 --> 00:18:59,660
แหม่ว่าก็ไม่ได้ป่วยอะไมนะ
319
00:19:00,100 --> 00:19:01,140
แล้วก็
320
00:19:01,610 --> 00:19:04,710
อยู่ๆ เธอก็ไม่มาที่โรงเรียนอีกเลย
321
00:19:05,330 --> 00:19:10,330
(คอลเล็กชัน No. 066 ผู้หญิงตัวทาก)
322
00:19:14,980 --> 00:19:16,000
ไม่อยู่งั้นเหรอ
323
00:19:18,690 --> 00:19:19,490
อ้าว?
324
00:19:28,640 --> 00:19:31,590
ไม่ว่าจะฆ่าไปเท่าไรก็โผล่มาอีกตลอด
325
00:19:31,590 --> 00:19:34,450
ก็มันชื้นๆ เปียกๆ แสงอาทิตย์เข้าไม่ถึงนี่นะ
326
00:19:34,450 --> 00:19:36,340
เฮ้ย เอาเกลือมาที
327
00:19:37,110 --> 00:19:38,630
อ้าว ริเอะจังนี่นา
328
00:19:38,660 --> 00:19:40,370
ไม่เจอกันนานเลยนะ
329
00:19:40,370 --> 00:19:41,460
สวัสดีค่ะ
330
00:19:41,460 --> 00:19:43,730
มาเยี่ยมยูโกะสินะจ๊ะ
331
00:19:43,730 --> 00:19:45,030
อยู่ในห้องแน่ะ
332
00:19:45,300 --> 00:19:48,450
ยูโกะ ริเอะจังมาเยี่ยมแน่ะลูก
333
00:19:48,900 --> 00:19:49,980
ยูโกะ?
334
00:19:53,900 --> 00:19:55,220
ยูโกะ?
335
00:19:55,220 --> 00:19:57,080
ในปากรู้สึกแปลกๆ เหรอ?
336
00:19:58,800 --> 00:20:01,130
ปล่อยหมูมู่มนเมียวมี!
337
00:20:01,130 --> 00:20:03,090
ยูโกะ..
338
00:20:04,620 --> 00:20:06,310
เป็นอะไรไปน่ะยูโกะ?
339
00:20:16,760 --> 00:20:17,770
ยูโกะ!
340
00:20:24,610 --> 00:20:28,720
ช่วยมูด้วย!
341
00:20:29,620 --> 00:20:31,600
ถ้าเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้ว
342
00:20:31,600 --> 00:20:33,080
จะทำยังไงดีคะคุณ
343
00:20:33,080 --> 00:20:37,040
ใส่เกลือเข้าไปให้เต็มอ่างแล้วเอายูโกะเข้าไปในนั้น
344
00:20:37,040 --> 00:20:39,000
(เกลือ)
345
00:20:40,970 --> 00:20:42,160
เอาล่ะ
346
00:20:42,160 --> 00:20:44,720
น่าจะพอแล้ว เอาล่ะยูโกะ เข้าไปในนี้เลย
347
00:20:45,090 --> 00:20:46,300
พยายามเข้านะ
348
00:20:47,300 --> 00:20:50,990
เข้าใจนะ พอจมลงไปแล้วต้องอ้าปากกว้างๆ นะ
349
00:20:57,690 --> 00:21:01,010
นี่คุณคะ ไม่คิดว่าใช้เวลานานไปหน่อยเหรอ?
350
00:21:01,010 --> 00:21:03,010
ยูโกะ? เป็นอะไรไปน่ะ?
351
00:21:03,010 --> 00:21:03,890
ไม่ดีแล้ว
352
00:21:03,890 --> 00:21:05,820
คงหมดสติข้างในแน่
353
00:21:07,350 --> 00:21:10,160
แย่แล้วนี่มันชุดนอนของยูโกะนี่นา!
354
00:21:10,160 --> 00:21:11,780
ยูโกะไปไหนแล้ว?
355
00:21:11,780 --> 00:21:13,200
ยูโกะ!
356
00:21:13,200 --> 00:21:14,540
ยูโกะอยู่ไหนลูก!
357
00:21:14,540 --> 00:21:15,800
นี่มันอะไรกัน?
358
00:21:20,430 --> 00:21:23,200
ร่างกายของยูโกะไปอยู่ไหนกัน?
359
00:21:23,200 --> 00:21:24,450
คุณคะดูดีๆ สิ
360
00:21:24,450 --> 00:21:26,930
ตรงโคนคอมีร่างกายเล็กๆ ติดอยู่
361
00:21:26,930 --> 00:21:29,560
เกลือทำให้มันหดลงยังไงล่ะ!
362
00:21:43,290 --> 00:21:46,110
เห็นว่าแม้แต่ตอนนี้สิ่งนั้นก็ยังคงอยู่ในสวน
363
00:21:46,790 --> 00:21:49,910
ราวกับตัวทากที่มีเปลือกค่อยๆ คืบคลาน
364
00:21:50,360 --> 00:21:54,040
ความเหนียวหนืดของมันบ่งบอกถึงลักษณะเฉพาะของทาก
365
00:21:54,610 --> 00:21:57,700
แล้วพอคนเข้าไปใกล้มัน
366
00:21:57,700 --> 00:22:00,040
เปลือกก็จะทำแววตาเศร้าสร้อย
367
00:22:00,380 --> 00:22:03,290
แล้วมองมาหา
368
00:22:06,320 --> 00:22:13,960
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
369
00:22:14,460 --> 00:22:22,560
สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง
370
00:22:24,160 --> 00:22:32,080
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
371
00:22:32,220 --> 00:22:40,360
สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง
372
00:22:43,020 --> 00:22:51,400
หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น
373
00:22:51,400 --> 00:23:01,060
ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?
374
00:23:01,640 --> 00:23:09,520
ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า
375
00:23:09,520 --> 00:23:25,120
และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก
376
00:23:34,760 --> 00:23:39,730
(คอลเล็กชัน No. 034 No.060)
43538
