Original subtitles

ค-คือว่า

ขอโทษที่รบกวนตอนกำลังรีบนะคะ

แต่ช่วยทำนายโชคชะตา

โดยเฉพาะเรื่องความรักให้ทีได้ไหมคะ?

ความรักของฉันจะสมหวังไหมคะ?

ความรักนั้น

จะไม่สมหวังอย่างแน่นอน

ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง

หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ

อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า

นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?

จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว

กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ

กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด

จะจุดประกายไฟให้ติด

จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว

กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ

สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก

จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ

จนกว่าจะระยิบระยับ

จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร

จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร

Isolation dope

(ฟุคาดะ ริวสุเกะ)

จะแนะนำเพื่อนใหม่ให้รู้จักนะ

ฟุคาดะ ริวสุเกะคุงนะ

ฟุคาดะคุงน่ะเมื่อก่อนเคยอาศัยอยู่เมืองนี้

เพราะงั้นอาจจะมีคนรู้จักเขาอยู่บ้าง

นี่จำฉันได้ไหม?

ฉันเรียนที่อนุบาลเดียวกับเธอนะ

หรือว่าเธอคือมิโดริจัง?

ใช่แล้วล่ะ

จำกันได้จริงๆ ด้วยนะ

ริวสุเกะคุง เดี๋ยวฉันแนะนำเพื่อนรักให้รู้จักนะ

คุณทานากะ ซูซูเอะห้องบี

ยินดีที่ได้รู้จัก

ฝากตัวด้วยนะ

เด็กผู้หญิงห้องฉันคุยเรื่องคุณริวสุเกะให้วุ่นเลยล่ะ

บอกว่าเท่ดีน่ะ

แต่ทุกคนตัดใจกันหมดแล้วล่ะ บอกกันว่าเขามีคุณมิโดริอยู่แล้ว สู้ไม่ไหวหรอก

นี่แน่ะซูซูเอะจัง พูดอะไรน่ะ..

คุณริวสุเกะ

มิโดริจังน่ะป็อบมากเลยนะ

นักเรียนชายหลายคนมองเป็นดาวเลยล่ะ

หรือพูดให้ถูกก็คือเป็นเป้าไว้ทำนายดวง

เพื่อให้คนทำนายดวงชะตาว่าเข้ากับมิโดริจังได้ไหม

ก็เลยมีเด็กผู้ชายหลายคนไปเยือนสี่แยก แบบนับครั้งไม่ถ้วนเลย

พอเถอะ เดี๋ยวริวสุเกะคุงก็เผลอจริงจังไปด้วยหรอก

แล้วเรื่องคำทำนายที่สี่แยกนี่มันไม่มีทางถูกอยู่แล้ว

แค่จะลองทำก็เสียเวลาแล้ว

อุ๊ยตาย ไม่เชื่ออย่าลบหลู่นะ

แต่ว่านะ คำพูดของคนที่บังเอิญผ่านมา นี่มันจะมีพลังขนาดนั้นเลยเหรอ?

มันก็จริงนะ

นี่ คุณริวสุเกะคิดว่าไงล่ะ?

รู้จักใช่ไหมล่ะ? ทำนายที่สี่แยกน่ะ

การทำนายที่สี่แยกน่ะไม่ใช่เรื่องดีนะ

วันแบบนี้น่ะ

พอตกเย็นแล้ว คงมีพวกอยากทำนายที่สี่แยกไปเดินกันให้วุ่นแน่

แล้วพวกนั้นก็คงถามเหมือนกัน

"ความรักของฉันจะสมหวังไหม"

เห็นว่าเมื่อวานเด็กหญิงปี 1 ตายไปแน่ะ

ใช้คัตเตอร์ปาดคอตัวเองตายที่กลางสี่แยกเลย

เห็นว่าแถวนั้นแทบจะกลายเป็นทะเลเลือดเลยล่ะ

ทำไมถึงฆ่าตัวตายกันนะ?

ไม่รู้เหมือนกัน

ไม่มีจดหมายลาตาย หมอกก็หนา แถมไม่มีผู้พบเห็นเลยด้วย

แต่ลือกันว่าเขาอาจจะขอทำนายที่สี่แยกมาน่ะนะ

ทำไมถึงรู้ได้ล่ะ?

คือที่จริงแล้วเห็นว่ามีคดีคล้ายๆ กัน เกิดขึ้นประมาณ 7-8 ปีก่อน

ว่ากันว่าเด็กสาวที่ทำนายที่สี่แยกฆ่าตัวตายน่ะ

จริงเหรอ?

น่ากลัวจริงๆ นะ

ทำไมเราถึงกลับมาที่เมืองนี้อีกกันนะ

นี่ต้องเป็นบทลงโทษแน่ๆ

เป็นบทลงโทษสำหรับเราแน่ๆ

หนุ่มน้อย

หนุ่มน้อย

หนุ่มน้อย

หนุ่มน้อยรอเดี๋ยวสิ

ช่วยฟังเรื่องกลุ้มของพี่หน่อยสิ

แล้วตอบพี่ทีนะ

คือตอนนี้พี่มีคนที่ชอบอยู่น่ะ

รักมากเลยล่ะ

แต่เขาคนนั้นมีทั้งภรรยาแล้วก็ลูกอยู่

แต่ว่านะ

แต่ว่าในท้องของพี่สาวน่ะมีเด็กน้อยของเขาคนนั้นอยู่

นี่เข้าใจใช่ไหม?

พี่สาวน่ะอยากจะคลอดเด็กน้อยออกมานะจ๊ะ

แต่อยู่ๆ เขาคนนั้นก็เย็นชาแล้วบอกให้พี่ไปเอาออก

ใจดำมากเลยว่าไหม?

แต่พี่น่ะชอบเขาอยู่

รักจริงๆ

รักชอบจริงๆ

รักจริงๆ ใช่แล้วล่ะ รักจนจะตายได้เลย

นี่หนุ่มน้อย คิดว่าพี่ทำยังไงดีล่ะ?

พูดอะไรไม่เห็นเข้าใจเลย

คือว่านะหนุ่มน้อย

ความรักของพี่กับคนคนนั้นจะสมหวัง

หรือไม่สมหวังกันจ๊ะ?

ของแบบนั้นไม่มีทางสมหวังหรอก งี่เง่า!

แล้วคืนนั้นผม

ก็ยังติดใจเรื่องของคนคนนั้นอยู่

เฝ้าคิดว่าคนคนนั้นเป็นยังไงต่อหลังจากนั้น

เพราะงั้นวันถัดมา ผมก็เลยไปที่ตรงนั้นดู

คนที่ฆ่าผู้หญิงคนนั้นคือผมเอง

เพราะผมเลยทำให้คนคนนั้นกับเด็กในท้อง..

ริวสุเกะคุง?

เป็นอะไรไปน่ะ?

ดูไม่ร่าเริงเลยนะ?

มิโดริจังเหรอ?

หมู่นี้แปลกไปนะ

มีอะไรกังวลใจหรือเปล่า?

ไม่ล่ะ ไม่มีอะไรหรอก

ถ้างั้นก็ไม่เป็นไร

คือฉันน่ะ

คิดว่าบางทีริวสุเกะคุง

คงจะมีความทรงจำอะไรไม่ดีเกี่ยวกับคำทำนายที่สี่แยกน่ะ

คิดมากไปแล้วน่า

แปลกคนจัง

ก็ฉันเองน่ะเคยมีความทรงจำไม่ดีกับสี่แยกด้วยน่ะ

เมื่อกี้เด็กผู้หญิงในห้องเขาคุยกันใช่ไหมล่ะ?

เรื่องผู้หญิงที่ฆ่าตัวตายไปเมื่อ 8 ปีก่อน

คนคนนั้นน่ะที่จริงเป็นน้าฉันล่ะ

ไม่จริงน่ะ

ไม่จริงน่ะ!

มิโดริจัง!

ซูซูเอะจัง

วันนี้ก็กลับคนเดียวเหรอ?

อื้อ

มีอะไรหรือเปล่า?

หรือว่าเข้ากับคุณริวสุเกะไม่ได้เท่าที่ควร?

ที่จริงแล้วก็ใช่ล่ะ

ดูท่าทางเขาพยายามหลบหน้าฉันตลอดเลยหมู่นี้

ฉันก็ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไม

ให้ฉันถามคุณริวสุเกะให้เอาไหม?

ต้องมีเหตุผลอะไรบางอย่างแน่ๆ

ทำไมถึงพยายามหลบหน้ามิโดริจังล่ะคะ?

เกลียดเธอคนนั้นแล้วเหรอคะ?

คุณริวสุเกะ?

ใครจะไปเกลียดลงกันเล่า

แต่ผมไม่มีสิทธิ์ไปชอบเธอคนนั้น!

ไม่มีสิทธิ์ไปคุยด้วย

ทั้งหมดเป็นบาปที่ผมก่อขึ้น

มันไม่มีทางออกแล้ว

คุณริวสุเกะ เป็นอะไรไปคะเนี่ย?

ไม่ใช่ปกติแล้วแบบนี้

เล่าให้ฉันฟังทีนะคะ

ฉันว่าฉันช่วยเหลืออะไรได้แน่

นี่มีอะไรเหรอคะคุณริวสุเกะ?

ช่างเหอะน่า

อย่าถามอะไรไปมากกว่านี้เลยนะ

ปล่อยให้จบไปแบบนี้แหละดีแล้ว เธอคนนั้นจะได้ไม่ต้องทรมานด้วย

แต่ว่ามิโดริจังน่ะแม้แต่ตอนนี้ก็ยังกังวลใจอยู่นะ

ไม่เป็นไรช่างมันเถอะค่ะ

ขอโทษที่เรียกมาวันนี้นะคะ

ลาก่อน

จะว่าไป

อะคือว่าขอโทษนะคะ

ตอนนี้ฉันกำลังทำนายที่สี่แยกอยู่น่ะค่ะ

ช่วยตอบให้ทีได้ไหมคะ?

คือว่าเพื่อนของฉันน่ะค่ะ

บอยเฟรนด์ของเธอตอนนี้แปลกๆ ไป เธอก็เลยเป็นกังวล

ส่วนตัวแฟนเองก็ดูกลุ้มใจอะไรบางอย่างอยู่

ต้องทำยังไงทั้งสองคนจะกลับมาสนิทกัน เหมือนเมื่อก่อนล่ะคะ?

แทนที่จะสนเรื่องนั้น จงสนใจเรื่องความรักของตัวเองซะ

นี่ซูซูเอะจัง

ริวสุเกะคุงพูดอะไรมาไหม?

จ้ะ

ลองถามดูแล้วล่ะแต่

เขาบอกแต่ว่าอยากจะเลิกกับเธอ

งั้นเหรอ

ฉันเองก็ไปทำนายที่สี่แยกมานะ เกี่ยวกับเธอแล้วก็เขาน่ะ

ว่าจะกลับมาดีกันเหมือนเดิมได้ไหมน่ะนะ

ซูซูเอะจัง ทำเพื่อฉันขนาดนั้นเลยเหรอ?

จ้ะ นั่นสิจ๊ะ

ที่ฉันเจอคงเป็น "หนุ่มงามที่สี่แยก" ที่กำลังลือกันแน่ๆ

โผล่มาจริงๆ ด้วยนะคนคนนั้นน่ะ ที่แยกแรกเลย

ตัวก็สูง

ใส่ชุดดำทั้งตัว

เป็นเด็กหนุ่มที่ทำแววตาเสียดแทง

ความงามเย็นยะเยือกที่ทำให้ใจสงบ

แต่ว่าที่สำคัญเหนืออื่นใด

ที่ทำให้ฉันสั่นไหวน่ะ คือคำพูดหนึ่งของเขา

ด้วยคำพูดนั้นของเขา ทำให้ฉันรู้ตัวว่ากำลังหลอกลวงความรู้สึกตัวเองอยู่

รู้ว่าตัวเองทำอะไรขัดกับความรู้สึก

ฉันน่ะ จากนี้ไปจะใช้ชีวิตแบบซื่อตรง

มิโดริจัง ฉันจะพูดตรงๆ นะ

ฉันน่ะชอบคุณริวสุเกะ!

ตั้งแต่ตอนที่เขาย้ายมาแล้ว

ขอโทษนะมิโดริจัง

แต่ว่าฉันน่ะรักคุณริวสุเกะล่ะ

รักจนจะตายได้เลย!

เพราะงั้นฉันเลยคิดว่าตัวเองโชคดีมาก ที่เธอกับเขาจบสัมพันธ์กันแล้ว

ลาก่อน

ฉันจะไปบอกความจริงกับคุณริวสุเกะ!

ทานากะ ซูซูเอะรุกใกล้เข้ามาหาผม

แต่ว่าคำปฏิเสธอย่างเบาบางนั้นไม่ได้ผลกับเธอ

อีกทั้งเธอยังทวีความเข้มข้นมากขึ้นอีก

นี่จ้ะ ข้าวกล่อง

ช่วยเลิกทำแบบนี้ทีได้ไหม?

ถ้ามาตามติดผมมากกว่านี้ล่ะก็ ผมเรียกตำรวจจริงๆ นะ

แต่ว่าวันนี้ต้องมีข้าวกล่องไม่ใช่เหรอ?

ข้าวกล่องน่ะผมมีอยู่แล้ว

ถ้างั้นกินของฉันแทนซะ

อันในกระเป๋าเดี๋ยวฉันจัดการเอง

จะทำอะไรน่ะ เอามานะ!

เลิกบ้าได้แล้ว

บอกมันตรงๆ เลยแล้วกัน

ฉันน่ะไม่ได้ชอบเธอ

ฉันน่ะชอบมิโดริ

ไม่มีที่ให้เธอเข้ามาแทรกหรอก

ไสหัวไปได้แล้ว

ไม่จริงน่ะ

ถ้างั้นความรักของฉันจะเป็นยังไงล่ะ?

จะไปรู้ด้วยเรอะ?

แต่ว่าฉันอุตส่าห์ทำตามคำทำนายที่สี่แยกแล้ว

หนุ่มงามที่มาตรงสี่แยก

บอกว่าให้ห่วงความรักของตัวเองซะ

เพราะงั้นฉันก็เลยทำตามแล้วแท้ๆ

ทั้งอย่างนั้น ทั้งอย่างนั้น

ทั้งอย่างนั้นความรักของฉันกลับจะเหี่ยวเฉาลงเหรอ?

ฉันรักคุณริวสุเกะแท้ๆ

รักแท้ๆ รักจนจะตายได้เลย!

เห็นว่ามีคนฆ่าตัวตายที่สี่แยกอีกแล้ว

ทีนี้ก็คนที่ 4 แล้ว

เห็นว่าไปทำนายที่สี่แยกมาด้วย

ผู้ตายหนนี้เห็นว่าไปเจอกับหนุ่มงามที่ลือกันอีกแล้วแน่ะ

ยมทูตชัดๆ เลยว่าปะ

หนุ่มงามที่สี่แยก

ยมทูต..

ใช่แล้วล่ะ

พอพูดถึงยมทูตแล้ว

มียมทูตอีกคนกำลังมองแกอยู่ด้วยนะ

ซูซูเอะจัง เมื่อเช้าฉันพูดเกินไปหน่อย

ฉันน่ะไม่ได้เกลียดเธอหรอก

แต่ว่าฉันน่ะลืมมิโดริไม่ลง

เพราะงั้นฉันเลยคบกับผู้หญิงคนอื่นไม่ได้

ควรจะบอกไปตั้งแต่ตอนนั้นล่ะมั้ง บอกไปว่าทำไมฉันถึงเลี่ยงไม่เจอมิโดริ

แปดปีก่อน

ตอนที่ฉันอาศัยอยู่เมืองนี้

ในวันนั้น

ซูซูเอะจัง

หนุ่มงามที่สี่แยก

จะปล่อยไอ้หมอนั่นไว้แบบนี้ไม่ได้

ต้องหามันให้เจอ

และในขณะเดียวกันผมก็รับทำนายที่สี่แยกไปด้วย

ให้คำพูดเปี่ยมความหวังกับคนที่มาขอทำนายที่สี่แยก

ทำเรื่องตรงกันข้ามกับที่หมอนั่นทำ

นั่นอาจจะเป็นวิธีต่อกรกับเจ้านั่นก็ได้

ผมตอบคำทำนายที่สี่แยกไปด้วยเจตนาดีเท่าที่จะทำได้

อาจจะเพราะ

ความรู้สึกผิดบาปที่ทำให้คนคนนั้นต้องตาย เมื่อ 8 ปีก่อนเป็นแรงผลักดัน

แต่ทว่าขณะนั้นเอง

ว่าไงเธอ ทำนายสี่แยกใช่ไหม?

นี่เธอ..เป็นอะไรไปน่ะ?

คือว่า ความรักของฉันจะสมหวังไหมคะ?

สมหวังสิ

สมหวังแน่ๆ

ไม่จริงน่ะ

ไม่ผิดแน่ๆ

พวกเธอคือเด็กสาวที่ฆ่าตัวตายที่สี่แยกแน่ๆ

หลักฐานก็คือ

รักจังเลย!

รักจนจะตายให้ได้เลย!

ถึงจะอย่างนั้น ผมก็ไม่อาจเลิกทำนายที่สี่แยกได้

ริวสุเกะคุง

มิโดริจัง

วันนี้ก็เดินวนไปทั่วเมืองอีกเหรอ?

ฉันรู้นะ เรื่องที่เธอเดินไปตามถนน เพื่อช่วยคนทำนายที่สี่แยก

ยังกับโดนอะไรบางอย่างเข้าสิงแน่ะ

บอกเหตุผลมาทีสิ

ทำไมต้องทำขนาดนั้นด้วย

เจ้านั่นไงล่ะ

ต้องจับเจ้าหนุ่มงามที่สี่แยกให้ได้ก่อนถึงจะเลิกได้

ไม่ได้นะ

ริวสุเกะคุงอย่าไปนะ

ริวสุเกะคุง!

เจ้านั่นนี่นา

รอก่อน

หยุดนะ

บ้าเอ้ย

คลาดกับมันจนได้

ที่นี่มันที่ไหนกัน?

นี่มัน

นี่มันสี่แยกนั่นเมื่อ 8 ปีก่อน

เราหลุดมาที่นี่ตอนไหนไม่รู้!

คุณคือ

ผมน่ะ

ริวสุเกะคุง

ริวสุเกะคุง

ไม่ได้แล้ว

มองทางไม่ออกเลย

นั่นมัน

หนุ่มงามที่สี่แยก

ไม่ใช่นะ เราน่ะ

ไม่ได้จะมาทำนายที่สี่แยก

ไม่ใช่นะ

ไม่ใช่นะ

ไม่ได้นะ

ริวสุเกะคุง

ทำไมอยู่นี่ได้ล่ะ?

ฉันเดินตามทางที่คนคนนึงชี้บอกมา

เธอนั่นล่ะมาทำอะไรที่นี่

โผล่มาแล้ว

โผล่มาแล้วล่ะ หนุ่มงามที่สี่แยกน่ะ

ว่ายังไงนะ?

ดูสิ!

แต่ก็ไม่ปรากฏหนุ่มงามที่สี่แยกให้เห็น

และหมอกที่แสนหนักหนาเมื่อครู่

ก็มลายหายไปราวกับเล่นตลก

(คอลเล็กชัน No.080 หนุ่มงามที่ 4 แยก รักที่ทรมานของคนตาย)

ยูโกะที่คุยเก่งและเป็นที่ชื่นชอบของหลายคน

หมู่นี้อยู่ๆ ก็เป็นคนไม่ค่อยพูด

แล้วถึงแม้บางครั้งจะพูดออกมา

เอ่อ คืมว่า

หมู่มี้ พูดมิดๆ มัดๆ ม่อยๆ ม่ะ

ยูโกะป่วยตรงไหนหรือเปล่า?

แหม่ว่าก็ไม่ได้ป่วยอะไมนะ

แล้วก็

อยู่ๆ เธอก็ไม่มาที่โรงเรียนอีกเลย

(คอลเล็กชัน No. 066 ผู้หญิงตัวทาก)

ไม่อยู่งั้นเหรอ

อ้าว?

ไม่ว่าจะฆ่าไปเท่าไรก็โผล่มาอีกตลอด

ก็มันชื้นๆ เปียกๆ แสงอาทิตย์เข้าไม่ถึงนี่นะ

เฮ้ย เอาเกลือมาที

อ้าว ริเอะจังนี่นา

ไม่เจอกันนานเลยนะ

สวัสดีค่ะ

มาเยี่ยมยูโกะสินะจ๊ะ

อยู่ในห้องแน่ะ

ยูโกะ ริเอะจังมาเยี่ยมแน่ะลูก

ยูโกะ?

ยูโกะ?

ในปากรู้สึกแปลกๆ เหรอ?

ปล่อยหมูมู่มนเมียวมี!

ยูโกะ..

เป็นอะไรไปน่ะยูโกะ?

ยูโกะ!

ช่วยมูด้วย!

ถ้าเป็นแบบนี้ก็ช่วยไม่ได้แล้ว

จะทำยังไงดีคะคุณ

ใส่เกลือเข้าไปให้เต็มอ่างแล้วเอายูโกะเข้าไปในนั้น

(เกลือ)

เอาล่ะ

น่าจะพอแล้ว เอาล่ะยูโกะ เข้าไปในนี้เลย

พยายามเข้านะ

เข้าใจนะ พอจมลงไปแล้วต้องอ้าปากกว้างๆ นะ

นี่คุณคะ ไม่คิดว่าใช้เวลานานไปหน่อยเหรอ?

ยูโกะ? เป็นอะไรไปน่ะ?

ไม่ดีแล้ว

คงหมดสติข้างในแน่

แย่แล้วนี่มันชุดนอนของยูโกะนี่นา!

ยูโกะไปไหนแล้ว?

ยูโกะ!

ยูโกะอยู่ไหนลูก!

นี่มันอะไรกัน?

ร่างกายของยูโกะไปอยู่ไหนกัน?

คุณคะดูดีๆ สิ

ตรงโคนคอมีร่างกายเล็กๆ ติดอยู่

เกลือทำให้มันหดลงยังไงล่ะ!

เห็นว่าแม้แต่ตอนนี้สิ่งนั้นก็ยังคงอยู่ในสวน

ราวกับตัวทากที่มีเปลือกค่อยๆ คืบคลาน

ความเหนียวหนืดของมันบ่งบอกถึงลักษณะเฉพาะของทาก

แล้วพอคนเข้าไปใกล้มัน

เปลือกก็จะทำแววตาเศร้าสร้อย

แล้วมองมาหา

เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี

สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง

เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี

สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง

หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น

ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?

ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า

และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก

(คอลเล็กชัน No. 034 No.060)