Original subtitles

จงโดนสาป

โอ๊ยเจ็บๆ เจ็บท้องชะมัด

จงโดนสาป!

ช่วยด้วย

ใครก็ได้!

จะให้ได้เจอกับความสยองเอง

ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง

หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ

อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า

นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?

จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว

กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ

กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด

จะจุดประกายไฟให้ติด

จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว

กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ

สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก

จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ

จนกว่าจะระยิบระยับ

จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร

จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร

Isolation dope

ไม่มีใครสุดยอดเท่าตูข้าอีกแล้ว

ทำไมถึงได้ยอดเยี่ยมปานนี้กันนะ?

ตูข้านั้นมีความสามารถเหนือมนุษย์ซ่อนอยู่กับตัว

จะเอาไปเปรียบกับพวกมนุษย์ทั่วไปตรงนั้นไม่ได้

แถมยังหน้าตาดีอีก

นี่ๆ ได้ยินเขาลือกันไหม?

เห็นว่าโอยะคุงห้องสามล้มพับไปเมื่อคืนแน่ะ

คุยกันให้ทั่วเลยว่าตอนนี้เข้าโรงพยาบาลอยู่

อย่างนั้นเหรอ?

โอยะคุงเป็นอะไรไปกันน้า?

ไอ้โอยะมันคิดว่าตัวเองเจ๋ง

ตัวข้าเลยสั่งสอนมันไปหน่อย

แต่ว่านี่ต้องปิดเป็นความลับจากคนอื่น

เพราะจะให้คนอื่นรู้ว่าตูข้าเป็นคนสุดยอดเช่นนั้นมิได้

ไอ้พวกคนธรรมดาร่วมชั้นเรียน มันคิดว่าตูข้าเป็นแค่เด็กหนุ่มคนธรรมดาแน่

แต่ก็นะ

ไม่เคยหลบสายตาสนอกสนใจของผู้หญิงได้เลยจริงๆ ให้ตาย

หัวเราะอยู่ด้วยแน่ะ

ไม่ปกติแล้วล่ะ

หน้าตาก็ดูหลอนๆ อีก

ไม่รู้เรื่องกับเขาเลยนะแก

แล้วมีปัญหาอะไรปะ?

อย่ามาล้อเล่นนะ ขอโทษมาซะดีๆ

- คุโรดะคุงกับอากิยาม่าคุงทะเลาะกันอยู่ - แกน่ะแหละขอโทษมาก่อน!

สองคนนั่นไม่ถูกกันตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วเนอะ

ว่าไงนะ? แบบนี้ต้องมีต่อย!

โอหัง แน่จริงก็เข้ามา!

ความเกลียดชังเกิดขึ้นมาอีกหนึ่งแล้ว

ถึงจะเห็นแบบนี้แต่ตูข้าก็เป็นเด็กหนุ่มผู้อารี

ตัวอย่างเช่น

ถ้าขุดดินตรงนี้ในวันที่มีลมหนาวดูก็จะเจอ..

กับกบจำศีลอยู่แบบนี้นั่นเอง!

โอ๋ๆ

ในดินคงหนาวน่าดูน้อ!

มาอยู่บ้านเดียวกับฉันไหม?

ทั้งอุ่นทั้งฟินดีเลยนะ!

นี่ไง

ที่นี่ล่ะบ้านใหม่ของแกน้า

มีน้ำใส่ไว้ให้ด้วยน้า

ถ้างั้นลองนั่งดูไหม?

ก็บอกว่าอย่านั่งไง

ตายแล้ว

รวมญาติกันทั้งครอบครัวหลังจากกินข้าวเย็นเสร็จงั้นเรอะ

ก็ดีก็ดี

ไอ้นั่นคือโคอิจิ

เป็นคนจริงจัง แถมยังซีเรียส

เป็นไอ้ขี้แพ้ที่ไม่ว่าเมื่อไร ก็ต้องทำตัวเล่นบทลูกพี่ใหญ่ตลอด

ส่วนนังนี่ก็พี่สาวข้าชื่อซายูริ

เป็นผู้หญิงน่าสมเพชที่คิดว่าตัวเองสวยนักแล

สามคนตรงนี้คงไม่ต้องคอมเมนต์เพิ่มเติมให้บาปหนา

พูดง่ายๆ ก็คือเป็นพวกน่าเบื่อหน่าย

โซอิจิ

ถ้าอยากดูทีวีก็เข้ามาสิ

ถ้าไม่เข้ามาก็ปิดประตูห้องซะ

มันหนาวออกจะตาย

ไอ้บัดซบ!

คนงี่เง่าแบบแกเดี๋ยวจะให้ได้เจอความซวยกระแทกหน้า

พูดอะไรหรือเปล่า?

ไม่นะ ปะ-เปล่า

หนูได้ยินนะ

มันบอกว่าพี่งี่เง่าน่ะ

ว่ายังไงนะ?

นังซายูริ!

โซอิจิ ฉันงี่เง่าตรงไหนวะ?

นี่แน่ะๆ ซายูริ

กบน้อยน่ารัก ของชอบเธอไง

หยุดนะโซอิจิ!

เลิกบ้าได้แล้วโซอิจิ!

เข้าใจแล้วหรือยัง?

ฉันไม่ใช่คนธรรมดาแบบพวกแก

แต่เป็นปุถุชน ไม่สิ เป็นสามัญชนต่างหาก!

ก้มหัวให้ซะ!

สามัญชนงั้นเรอะ

(พจนานุกรม) "สามัญชน"

คนทั่วไป ปกติ ธรรมดาไม่สูงส่ง

ว่าไงนะ?

ไอ้เจ้าโคอิจิ

กล้าดียังไงมาทำให้ข้าต้องอับอาย

เรื่องนั้นจะยังไงก็ช่างมัน!

ตูข้าไม่ได้ว่างขนาดนั้น

วันนี้มีงานใหม่เข้ามาล่ะนะ

ลงมือเลยดีกว่า

ครั้งนี้คำสาปแบบไหนดีนะ?

ใช่แล้ว

คำสาปจำศีลก็แล้วกัน!

เอาล่ะคุโรดะคุง ถึงเวลาหลับแล้วนะจ๊ะ

พอใบไม้ผลิมาเยือนเมื่อไร ค่อยออกมานะจ๊ะ

(ห้อง 6-1) เฮ้ยได้ข่าวไหม?

หลายวันมานี้คุโรดะมันหยุดเรียนไปนะ

เขาลือกันว่าหายสาบสูญไปแน่ะ

หนีออกจากบ้านเรอะ?

โดนลักพาตัวเปล่า?

หรือว่าโดนฆ่าทิ้งไปแล้ว?

ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนะโว้ย

เฮ้ยอากิยาม่า

แกทะเลาะกับคุโรดะมานี่

ได้ข่าวอะไรบ้างไหม?

ฉันจะไปรู้ได้ไง?

อีกแล้วเรอะ?

หมู่นี้มีมาตลอดเลย

มาตอกตะปูใส่ต้นสนแสนหวงของฉัน!

มันจะแกล้งกันหนักข้อไปแล้ว!

ไม่ขอทนเงียบดูอีกต่อไปแล้ว!

จะต้องจับตัวคนร้ายให้ได้คอยดู

โอ้โห

คราวนี้อะไรอีก?

ให้ตาย

อะไรน่ะ?

เฮ้ย คราวนี้มันพิเรนทร์อะไรอีก?

หัวหุ่นลองเสื้อเรอะ?

มนุษย์นี่หว่า!

เห็นว่าเจอตัวคุโรดะแล้วนะ

เห็นว่าโดนฝังดินอยู่ในป่าสน

แปลว่าตายแล้วงั้นสิ?

ไม่อะ แค่หลับเฉยๆ

เห็นว่าพอโดนพาไปโรงพยาบาลก็ตื่นแล้ว

นอนหลับในดินเรอะ?

อากาศหนาวแบบนี้ไปนอนหลับหลายวันในดินเนี่ยนะ?

ทำไมกันล่ะ?

โธ่เอ๊ย ถ้าคลานออกมาจากดินตอนใบไม้ผลิน่าจะตลกแท้ๆ

บ้าเอ๊ย

เจ้าคุโรดะมันบอกว่าตัวเองจำอะไรไม่ได้เลยน่ะ

ให้ตายสิ

ทำตัวเป็นกบเป็นงูไปได้

สามคนนั้นแปลกจริงๆ

เบื้องหน้าก็ดูเหมือนคุยเล่นกันสนุกสนานดี

แต่วันนี้ดูบรรยากาศแปลกๆ ไป

สามเพื่อนรักมีความเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงบางอย่างอยู่

จงพินิจให้ละเอียด

ยามาดะกับคาวาอิคุยกันธรรมดาปกติ

แต่วันนี้คาวาอิกับอิชิซากะคุยกันน้อยมากจนผิดปกติ

หรือก็คือ

มันเกิดอะไรบางอย่างชวนไม่ลงรอยยังไงล่ะ

ในหัวใจของทั้งสองคน มีโคลนน่ารังเกียจแสนหนึบหนับเกิดขึ้นยังไงล่ะ

เจ้าแว่นอิชิซากะถูกเจ้าคาวาอิขู่เข็ญบังคับ

ความเกลียดชังจะเกิดขึ้นมาจากตรงนั้นล่ะ

ใช่แล้ว

อิชิซากะมันเกลียดคาวาอิ

จากก้นบึ้งของหัวใจเลยยังไงล่ะ!

ไปห้องน้ำเดี๋ยวนะ

อิชิซากะคุง

อิชิซากะคุง

โซอิจิคุงเองเหรอ?

มีธุระอะไรเหรอ?

คงทรมานน่าดูนะ

เอ๋? ทรมานเรื่อง?

ฉันรู้ดีน่า

การสาปส่งคนน่ะมันทรมาน

เธอเกลียดคาวาอิคุงจนแทบจะฆ่าให้ตายได้เลยใช่ไหมล่ะ?

กำลังสาปอยู่ใช่ไหม!

แต่ไม่ต้องกังวลไปแล้วล่ะ

ปล่อยให้ฉันจัดการกับคาวาอิเองเถอะนะ

จะสาปส่งเจ้านั่นให้แทนเธอเอง

ว่าไงนะ? โซอิจิอะเหรอ?

อย่าไปจริงจังกับไอ้คนแบบนั้นเลยเฮ้ย

แต่หมอนั่นบอกว่าจะสาปนายนา

น่าสนุกดีว่ะ

เฮ้ย ดูสิ

เจ้าของที่ดินสุดโหด

ให้ตายสิ

เจ้านี่น่ะ

นำเข้าจากต่างประเทศเลยแพงเอาเรื่องนะ

ขอโทษที่รบกวน

ดูดีออกนะ

ถูกใจยิ่งนัก

รีบกลับบ้านแล้วเดินเล่นที่ห้องใต้หลังคาดีกว่า

ไปล่ะนะ

ไม่เอานะ

อย่าเข้ามาใกล้นะยะ!

ซากศพแมงมุมโจโรตัวใหญ่เจอในห้องใต้หลังคาน่ะ

เอ้ากินสิ

อร่อยนะจ๊ะ

นะจ๊ะบ้านแกสิ

โซอิจิ คราวนี้อะไรอีก?

พี่คะ ทำอะไรสักอย่างทีสิ

ทำไมแกทำแต่อะไรแบบนี้กันเนี่ย?

ของแบบนั้นเอาไปทิ้งข้างนอกซะ

ไม่เอาด้วยอะ ไม่ทิ้งอะ

จงดูและปลาบปลื้มกับขายาวๆ นี่สิ

งดงามยิ่งนัก

เลิกบ้าได้แล้ว

ว้าย!

เฮ้ยซายูริ...

เมื่อกี้เจ้านี่มันร้อง "ว้าย" ด้วยล่ะ

อื้อ

อะไรกัน

ไม่ใช่เจ้านี่มันกลัวแมงมุมหรอกเหรอ?

ตะ-ตั้งใจจะทำอะไรกัน?

นี่แน่ะ นี่แน่ะ

นี่แน่ะ!

ใช้มือเปล่าจับของแบบนี้ สกปร๊กสกปรก!

สกปรก!!

ไม่ใช่เด็กเล็กสักหน่อย

ตูข้าไม่ได้ว่างจะมาทำอะไรแบบนั้นเสียหน่อย

มีงานใหม่เข้ามาอีกแล้ว

ครั้งนี้ใช้คำสาปอะไรดีน้า

ใช่แล้ว

คำสาปแมงมุมก็แล้วกัน!

ญี่ปุ่นที่ไม่ได้มาเยือนครบปี

บ้านของเราที่มิได้มาหานับปี

ปกติแล้วฉันควรที่จะเบาใจลงได้

แต่ทว่ากลับรู้สึกไม่ชอบใจ

เหตุเป็นเพราะตอนที่ฉันไม่อยู่นั้น มีผู้อื่นอยู่แทน

ทั้งผู้อื่นที่กล่าวถึงนี้

- ยังเป็นอาจารย์สมัยมัธยมต้น- - ค ครูครับ

- ในบ้านนี้ที่ยังใหม่- - มีอะไรเหรอคาวาอิ?

บ้าเอ๊ย ขายหน้าชะมัด

อ้าว?

เป็นอะไรไปเนี่ย หายเจ็บท้องแล้ว

ถ้ารู้จะเป็นงี้ ทนอีกหน่อยก็คงดี

เอ๋?

เปิดไม่ออกเลย

อะไรกันเนี่ย?

มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?

เฮ้ย!

ปีนออกแล้วกัน

เห็นว่าหมดสติในห้องน้ำ

เห็นว่าเอากระดาษชำระพันตัวเองด้วย

เป็นไงบ้างล่ะอิชิซากะคุง?

เท่านี้พอจะถูกใจเธอไหม?

พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย?

ไม่นะ ไม่นะ ฉันไม่ได้จะมาขออะไรตอบแทนสักหน่อย

แค่สั่งสอนคาวาอิคุงแทนเธอนิดหน่อยเอง

ขอแค่เธอมีความสุขฉันก็พอใจแล้ว

อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ

มันก็จริงอยู่ที่สิ่งที่ฉันทำลงไปมันควรได้รับค่าตอบแทน

แต่ฉันก็ไม่ใช่ผู้ชายใจน้อยที่จะเรียกร้อง เงินทองหรือสิ่งตอบแทนจากเธอ

ไม่ต้องขอบคุณหรอกนะ

ฉันไม่ต้องการอะไรเลย

จริงๆ นะจ๊ะ

โซอิจิคุง

นี่เธอพูดพล่ามอะไรของเธอคนเดียวน่ะ

สั่งสอนคาวาอินี่หมายความว่ายังไงกัน?

มีอะไรกันเหรออิชิซากะ?

ไม่หรอก ไม่ใช่อะไรสำคัญหรอก

หน็อยแน่เจ้าอิชิซากะ

นอกจากจะไม่ขอบคุณตูข้าแล้ว

ยังทำให้ต้องอับอายอีก

อย่าคิดว่าจะรอดตัวไปนะ

ครับ อิชิซากะครับ

อะ สวัสดีครับ คุณอิชิซากะ ยาสุโอะใช่ไหมครับ?

ครับ ผมเองครับ

ยินดีด้วยครับ

คุณเป็นคนลักกี้มากๆ เลยครับ

คุณได้รับรางวัลเดินทางรอบโลกฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายครับ

ด้วยเหตุนี้จึงขอรบกวน

ให้คุณมาที่สวนสาธารณะซากุระยามะใกล้กับโรงเรียนประถมด้วย

เรามาคุยรายละเอียดกันที่นั่นเถอะครับ

ต้องมาให้ได้นะครับ

ไอ้โง่นั่น บอกว่าจะมาจริงๆ ด้วย

ต้องไปเตรียมตัวแล้ว

เสียงนั่นยังไงก็โซอิจิแน่ๆ

ก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันวางแผนอะไรอยู่

แต่จัดมาได้เลยไม่เห็นกลัวสักนิด

หนาวจริงๆ ช้าชะมัด

ถ้าจะมาก็รีบมาได้แล้วเฟ้ย

อะไรกันวะนั่น

เข้ามาแล้ว

แกมันโซอิจิเหรอ?

หน็อยแน่เจ้าอิชิซากะ หลอกกันได้นะ

วางกับดักไว้แบบนี้ ขี้ขลาดชะมัด

ไอ้บ้า

คนที่วางกับดักไว้น่ะคือเจ้าของที่สุดโหดต่างหาก

ถ้าโดนจับได้ฉันไม่รู้ด้วยนะว่าจะโดนอะไร

ว-ว่าไงนะ?

แล้วจะทำไมล่ะ?

ก็แค่จะบอกว่ารีบหนีไปซะจะดีกว่า ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว

เจ้าของจอมโหดมาเมื่อไรลำบากแน่

เพราะงั้นฉันจะกลับล่ะนะ

ไอ้หมอนั่นมันหนีกลับจริงๆ ด้วย

ทิ้งตูข้าไว้แล้วกลับไปแบบนี้ช่างเป็นคนไร้ยางอาย

บ้าเอ๊ย

ดึงขาไม่ออกเลย

เฮ้ยแกน่ะ มาทำอะไรอยู่ในที่แบบนี้กัน?

แกล้งทำเป็นแมวไปก็เปล่าประโยชน์

แกเองสินะ ที่มาป่วนป่าสนของฉัน

เดี๋ยวจะป่นให้เป็นชิ้นๆ เอง

ตายซะ!

ใครก็ได้ช่วยด้วย

จะร้องแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์

คืนนี้แกตายแน่

ช่วยด้วย!

อย่าฆ่าแกงกันเลย

มุแง้ แม่ช่วยด้วย!

นี่ล่ะผลตอบแทนของการมาพังป่าสนฉัน!

มีอะไรเหรอครับคุณลุง?

เอ็งเป็นใครฟะ?

เฮ้ยโซอิจิ ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?

พ-พี่คร้าบ

ช่วยด้วย

ไอ้เด็กนั่นมันมาทำให้ต้นไม้ฉันเป็นรอย ก็เลยสั่งสอนอยู่

เดี๋ยวจะพาไปหาตำรวจแล้ว มีอะไรติดขัดไหม?

มีหลักฐานว่าน้องชายผมเป็นคนร้ายไหมครับ?

เห็นคาตาแบบนี้ยังหลักฐานไม่พออีกเรอะ?

อย่างนี้เอง นั่นสินะครับ

ถ้างั้นผมขอไปหาตำรวจด้วยคนนะครับ

นั่นสินะ แกเป็นพี่ชายของไอ้เด็กนั่นสินะ?

ก็เอาสิ

แต่ถ้าไปหาตำรวจล่ะก็

ต้องพูดเรื่องกับดักนี่ด้วยล่ะนะครับ

ถ้าพูดเรื่องวางกับดักใส่คนขึ้นมาจะเป็นไงนะ?

ว่าไงนะ?

นี่แกจะข่มขู่ผู้ใหญ่เรอะ?

ไม่ได้ข่มขู่ แค่พูดความจริง

หยามกันนักนะ

พวกแกไสหัวไปซะ

ถ้าเจออีกฉันฆ่าทิ้งแน่

เฮ้ยโซอิจิ กลับได้แล้ว

โซอิจิ ทำไมแกถึงชอบทำให้พ่อแม่ลำบาก

คุณพ่อพูดถูกแล้วนะโซอิจิ รู้จักสำนึกผิดได้แล้ว

ใช่แล้วใช่แล้ว

เฮ้ย นี่ยังพูดไม่จบเลยนะ?

โซอิจิ

ข้าไม่ได้ว่างจะมาฟังที่พ่อแม่พูด

ตูข้ามีเพื่อนน่ารักที่ชื่อกามะจังอยู่ด้วยนี่นะ

กามะจัง

ไม่เจอกันนานเลยนะ

เดี๋ยวจะปล่อยออกมาให้นะ

ไม่เจอกันกี่วันแล้วเนอะ!

กามะจัง!

เหม็นเน่า

เหม็นโคตร

(คอลเล็กชัน No.068 คำสาปตามใจฉันของโซอิจิ)

ไม่อยากเชื่อเลย

เรื่องที่นึกกลัวอยู่เป็นจริงขึ้นมาแล้ว

ป่าป๊าทำไมทำหน้าน่ากลัวแบบนั้นล่ะ?

นี่ป่าป๊า

ไม่มีอะไรหรอกมาริเอะ

ในที่สุด

ลูกสาวของเราก็เริ่มกลายเป็นตุ๊กตาแล้ว

(คอลเล็กชัน No.090 งานเผาตุ๊กตานรก)

คุณคะ คุณคะ!

มาริเอะเริ่มกลายเป็นตุ๊กตาสมบูรณ์แล้ว

ดูสิคะ!

ไม่ขยับเลยสักนิดเดียว

ไม่ขานตอบคำพูดของฉันเลย

ลูกสาวแสนรักของพ่อ

จะไม่ยิ้มให้พ่ออีกแล้วหรือนี่?

ดูเหมือนว่าพ่อแม่ส่วนมาก ถ้าเจอว่าลูกกลายเป็นตุ๊กตาก็จะฆ่าทิ้ง

แต่เราไม่เข้าใจเลย

พวกเราน่ะเก็บมาริเอะไว้ข้างกายต่อไปเถอะ

แต่ว่าการเปลี่ยนแปลงของมาริเอะไม่หยุดเลย

ในที่สุดพวกเราก็เข้าใจ ความรู้สึกของพ่อแม่ที่ฆ่าตุ๊กตาทิ้งแล้ว

นี่เธอ

ส่งไปสู่สุขคติกันเถอะ

จ้ะ..

เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี

สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง

เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี

สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง

หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น

ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?

ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า

และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก

(คอลเล็กชัน No.041 No.084)