All language subtitles for Junji.Ito.Collection.2018.iQ.(Ep.01).th
Afrikaans
Akan
Albanian
Amharic
Arabic
Armenian
Azerbaijani
Basque
Belarusian
Bemba
Bengali
Bihari
Bosnian
Breton
Bulgarian
Cambodian
Catalan
Cebuano
Cherokee
Chichewa
Chinese (Simplified)
Chinese (Traditional)
Corsican
Croatian
Czech
Danish
Dutch
English
Esperanto
Estonian
Ewe
Faroese
Filipino
Finnish
French
Frisian
Ga
Galician
Georgian
Greek
Guarani
Gujarati
Haitian Creole
Hausa
Hawaiian
Hebrew
Hindi
Hmong
Hungarian
Icelandic
Igbo
Indonesian
Interlingua
Irish
Italian
Japanese
Javanese
Kannada
Kazakh
Kinyarwanda
Kirundi
Kongo
Korean
Krio (Sierra Leone)
Kurdish
Kurdish (Soranî)
Kyrgyz
Laothian
Latin
Latvian
Lingala
Lithuanian
Lozi
Luganda
Luo
Luxembourgish
Macedonian
Malagasy
Malay
Malayalam
Maltese
Maori
Marathi
Mauritian Creole
Moldavian
Mongolian
Myanmar (Burmese)
Montenegrin
Nepali
Nigerian Pidgin
Northern Sotho
Norwegian
Norwegian (Nynorsk)
Occitan
Oriya
Oromo
Pashto
Persian
Polish
Portuguese (Brazil)
Portuguese (Portugal)
Punjabi
Quechua
Romanian
Romansh
Runyakitara
Russian
Samoan
Scots Gaelic
Serbian
Serbo-Croatian
Sesotho
Setswana
Seychellois Creole
Shona
Sindhi
Sinhalese
Slovak
Slovenian
Somali
Spanish
Spanish (Latin American)
Sundanese
Swahili
Swedish
Tajik
Tamil
Tatar
Telugu
Thai
Tigrinya
Tonga
Tshiluba
Tumbuka
Turkish
Turkmen
Twi
Uighur
Ukrainian
Urdu
Uzbek
Vietnamese
Welsh
Wolof
Xhosa
Yiddish
Yoruba
Zulu
Would you like to inspect the original subtitles? These are the user uploaded subtitles that are being translated:
1
00:00:26,710 --> 00:00:28,090
จงโดนสาป
2
00:00:28,090 --> 00:00:30,340
โอ๊ยเจ็บๆ เจ็บท้องชะมัด
3
00:00:32,000 --> 00:00:33,800
จงโดนสาป!
4
00:00:34,690 --> 00:00:36,920
ช่วยด้วย
5
00:00:36,920 --> 00:00:38,060
ใครก็ได้!
6
00:00:39,830 --> 00:00:43,100
จะให้ได้เจอกับความสยองเอง
7
00:00:57,560 --> 00:01:02,200
ร่างกายค่อยๆ กลายเป็นร่างกายด้วยตัวมันเอง
8
00:01:02,660 --> 00:01:07,320
หัวใจเต้นเป็นจังหวะของมันเองไปเรื่อยๆ
9
00:01:07,660 --> 00:01:12,420
อารมณ์ความรู้สึกกู่ร้องออกมาราวกับหมาป่า
10
00:01:13,340 --> 00:01:18,380
นี่เราจะต้องเชื่อฟังกระดูกสันหลัง ซี่โครง
และกะโหลกไปเฉยๆ อย่างเลี่ยงไม่ได้งั้นเหรอ?
11
00:01:28,680 --> 00:01:32,500
จมลงไปทั้งๆ ที่ยังเปิดตา เหนียวหนืดไปทั้งตัว
12
00:01:32,600 --> 00:01:35,420
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
13
00:01:35,500 --> 00:01:38,920
กลายเป็นเพลงบลูส์ที่กลวงโบ๋ ซึ่งมาพร้อมกับความเจ็บปวด
14
00:01:39,160 --> 00:01:40,740
จะจุดประกายไฟให้ติด
15
00:01:40,800 --> 00:01:43,300
จมลงไป เหนียวหนืดไปทั้งตัว
16
00:01:43,340 --> 00:01:46,080
กลิ้งล้มลงไป แหลกสลายเป็นชิ้นๆ
17
00:01:46,120 --> 00:01:49,860
สูญเสียไป...จนกลายเป็นเพลงบลูส์นี้ที่จุดให้ไฟลุก
18
00:01:49,920 --> 00:01:52,039
จนกว่าจะสลายเป็นชิ้นๆ
19
00:01:52,420 --> 00:01:55,039
จนกว่าจะระยิบระยับ
20
00:01:55,039 --> 00:01:57,560
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
21
00:01:57,560 --> 00:02:00,300
จนกว่าจะกลายเป็นคำอวยพร
22
00:02:00,580 --> 00:02:03,760
Isolation dope
23
00:02:18,400 --> 00:02:21,210
ไม่มีใครสุดยอดเท่าตูข้าอีกแล้ว
24
00:02:21,210 --> 00:02:23,910
ทำไมถึงได้ยอดเยี่ยมปานนี้กันนะ?
25
00:02:24,090 --> 00:02:29,290
ตูข้านั้นมีความสามารถเหนือมนุษย์ซ่อนอยู่กับตัว
26
00:02:30,050 --> 00:02:33,440
จะเอาไปเปรียบกับพวกมนุษย์ทั่วไปตรงนั้นไม่ได้
27
00:02:33,440 --> 00:02:35,470
แถมยังหน้าตาดีอีก
28
00:02:35,470 --> 00:02:36,870
นี่ๆ ได้ยินเขาลือกันไหม?
29
00:02:36,870 --> 00:02:39,840
เห็นว่าโอยะคุงห้องสามล้มพับไปเมื่อคืนแน่ะ
30
00:02:41,000 --> 00:02:43,300
คุยกันให้ทั่วเลยว่าตอนนี้เข้าโรงพยาบาลอยู่
31
00:02:45,910 --> 00:02:48,000
อย่างนั้นเหรอ?
32
00:02:49,270 --> 00:02:52,690
โอยะคุงเป็นอะไรไปกันน้า?
33
00:02:54,820 --> 00:02:57,530
ไอ้โอยะมันคิดว่าตัวเองเจ๋ง
34
00:02:57,530 --> 00:02:59,610
ตัวข้าเลยสั่งสอนมันไปหน่อย
35
00:03:00,310 --> 00:03:02,910
แต่ว่านี่ต้องปิดเป็นความลับจากคนอื่น
36
00:03:02,910 --> 00:03:08,340
เพราะจะให้คนอื่นรู้ว่าตูข้าเป็นคนสุดยอดเช่นนั้นมิได้
37
00:03:08,340 --> 00:03:13,750
ไอ้พวกคนธรรมดาร่วมชั้นเรียน
มันคิดว่าตูข้าเป็นแค่เด็กหนุ่มคนธรรมดาแน่
38
00:03:13,750 --> 00:03:14,990
แต่ก็นะ
39
00:03:15,690 --> 00:03:19,900
ไม่เคยหลบสายตาสนอกสนใจของผู้หญิงได้เลยจริงๆ ให้ตาย
40
00:03:20,500 --> 00:03:22,180
หัวเราะอยู่ด้วยแน่ะ
41
00:03:22,180 --> 00:03:23,800
ไม่ปกติแล้วล่ะ
42
00:03:23,800 --> 00:03:25,750
หน้าตาก็ดูหลอนๆ อีก
43
00:03:25,750 --> 00:03:27,510
ไม่รู้เรื่องกับเขาเลยนะแก
44
00:03:28,220 --> 00:03:29,600
แล้วมีปัญหาอะไรปะ?
45
00:03:29,600 --> 00:03:31,570
อย่ามาล้อเล่นนะ ขอโทษมาซะดีๆ
46
00:03:31,570 --> 00:03:34,670
- คุโรดะคุงกับอากิยาม่าคุงทะเลาะกันอยู่
- แกน่ะแหละขอโทษมาก่อน!
47
00:03:34,670 --> 00:03:37,570
สองคนนั่นไม่ถูกกันตั้งแต่เมื่อก่อนแล้วเนอะ
48
00:03:37,570 --> 00:03:39,130
ว่าไงนะ? แบบนี้ต้องมีต่อย!
49
00:03:39,130 --> 00:03:41,030
โอหัง แน่จริงก็เข้ามา!
50
00:03:47,300 --> 00:03:49,950
ความเกลียดชังเกิดขึ้นมาอีกหนึ่งแล้ว
51
00:03:56,770 --> 00:04:00,430
ถึงจะเห็นแบบนี้แต่ตูข้าก็เป็นเด็กหนุ่มผู้อารี
52
00:04:00,600 --> 00:04:01,840
ตัวอย่างเช่น
53
00:04:02,100 --> 00:04:07,090
ถ้าขุดดินตรงนี้ในวันที่มีลมหนาวดูก็จะเจอ..
54
00:04:07,090 --> 00:04:10,810
กับกบจำศีลอยู่แบบนี้นั่นเอง!
55
00:04:11,090 --> 00:04:12,530
โอ๋ๆ
56
00:04:12,530 --> 00:04:15,770
ในดินคงหนาวน่าดูน้อ!
57
00:04:15,990 --> 00:04:18,740
มาอยู่บ้านเดียวกับฉันไหม?
58
00:04:18,890 --> 00:04:21,430
ทั้งอุ่นทั้งฟินดีเลยนะ!
59
00:04:22,800 --> 00:04:23,790
นี่ไง
60
00:04:23,790 --> 00:04:26,410
ที่นี่ล่ะบ้านใหม่ของแกน้า
61
00:04:26,690 --> 00:04:29,200
มีน้ำใส่ไว้ให้ด้วยน้า
62
00:04:33,580 --> 00:04:35,330
ถ้างั้นลองนั่งดูไหม?
63
00:04:35,330 --> 00:04:36,860
ก็บอกว่าอย่านั่งไง
64
00:04:38,130 --> 00:04:39,460
ตายแล้ว
65
00:04:41,200 --> 00:04:44,500
รวมญาติกันทั้งครอบครัวหลังจากกินข้าวเย็นเสร็จงั้นเรอะ
66
00:04:44,690 --> 00:04:46,300
ก็ดีก็ดี
67
00:04:46,580 --> 00:04:48,180
ไอ้นั่นคือโคอิจิ
68
00:04:48,180 --> 00:04:50,600
เป็นคนจริงจัง แถมยังซีเรียส
69
00:04:50,600 --> 00:04:54,110
เป็นไอ้ขี้แพ้ที่ไม่ว่าเมื่อไร
ก็ต้องทำตัวเล่นบทลูกพี่ใหญ่ตลอด
70
00:04:54,400 --> 00:04:57,520
ส่วนนังนี่ก็พี่สาวข้าชื่อซายูริ
71
00:04:57,520 --> 00:05:01,210
เป็นผู้หญิงน่าสมเพชที่คิดว่าตัวเองสวยนักแล
72
00:05:01,210 --> 00:05:05,520
สามคนตรงนี้คงไม่ต้องคอมเมนต์เพิ่มเติมให้บาปหนา
73
00:05:06,720 --> 00:05:09,240
พูดง่ายๆ ก็คือเป็นพวกน่าเบื่อหน่าย
74
00:05:11,520 --> 00:05:12,910
โซอิจิ
75
00:05:13,420 --> 00:05:15,780
ถ้าอยากดูทีวีก็เข้ามาสิ
76
00:05:16,930 --> 00:05:18,880
ถ้าไม่เข้ามาก็ปิดประตูห้องซะ
77
00:05:18,880 --> 00:05:19,960
มันหนาวออกจะตาย
78
00:05:20,420 --> 00:05:21,850
ไอ้บัดซบ!
79
00:05:21,850 --> 00:05:25,720
คนงี่เง่าแบบแกเดี๋ยวจะให้ได้เจอความซวยกระแทกหน้า
80
00:05:25,900 --> 00:05:27,380
พูดอะไรหรือเปล่า?
81
00:05:27,380 --> 00:05:29,550
ไม่นะ ปะ-เปล่า
82
00:05:29,550 --> 00:05:31,220
หนูได้ยินนะ
83
00:05:31,220 --> 00:05:32,890
มันบอกว่าพี่งี่เง่าน่ะ
84
00:05:33,460 --> 00:05:34,400
ว่ายังไงนะ?
85
00:05:35,090 --> 00:05:36,940
นังซายูริ!
86
00:05:36,940 --> 00:05:39,420
โซอิจิ ฉันงี่เง่าตรงไหนวะ?
87
00:05:47,240 --> 00:05:48,810
นี่แน่ะๆ ซายูริ
88
00:05:48,810 --> 00:05:51,240
กบน้อยน่ารัก ของชอบเธอไง
89
00:05:51,240 --> 00:05:53,090
หยุดนะโซอิจิ!
90
00:05:54,580 --> 00:05:56,610
เลิกบ้าได้แล้วโซอิจิ!
91
00:05:57,420 --> 00:05:58,780
เข้าใจแล้วหรือยัง?
92
00:05:58,780 --> 00:06:01,220
ฉันไม่ใช่คนธรรมดาแบบพวกแก
93
00:06:01,220 --> 00:06:04,680
แต่เป็นปุถุชน ไม่สิ เป็นสามัญชนต่างหาก!
94
00:06:04,680 --> 00:06:06,140
ก้มหัวให้ซะ!
95
00:06:06,880 --> 00:06:08,660
สามัญชนงั้นเรอะ
96
00:06:11,100 --> 00:06:13,560
(พจนานุกรม)
"สามัญชน"
97
00:06:13,560 --> 00:06:15,830
คนทั่วไป ปกติ ธรรมดาไม่สูงส่ง
98
00:06:15,830 --> 00:06:17,200
ว่าไงนะ?
99
00:06:17,200 --> 00:06:18,970
ไอ้เจ้าโคอิจิ
100
00:06:18,970 --> 00:06:21,200
กล้าดียังไงมาทำให้ข้าต้องอับอาย
101
00:06:21,890 --> 00:06:24,100
เรื่องนั้นจะยังไงก็ช่างมัน!
102
00:06:24,100 --> 00:06:26,270
ตูข้าไม่ได้ว่างขนาดนั้น
103
00:06:26,670 --> 00:06:29,570
วันนี้มีงานใหม่เข้ามาล่ะนะ
104
00:06:29,570 --> 00:06:31,890
ลงมือเลยดีกว่า
105
00:06:31,890 --> 00:06:34,990
ครั้งนี้คำสาปแบบไหนดีนะ?
106
00:06:36,490 --> 00:06:37,920
ใช่แล้ว
107
00:06:38,110 --> 00:06:41,380
คำสาปจำศีลก็แล้วกัน!
108
00:06:50,880 --> 00:06:55,300
เอาล่ะคุโรดะคุง ถึงเวลาหลับแล้วนะจ๊ะ
109
00:06:57,180 --> 00:07:01,410
พอใบไม้ผลิมาเยือนเมื่อไร ค่อยออกมานะจ๊ะ
110
00:07:04,150 --> 00:07:05,810
(ห้อง 6-1)
เฮ้ยได้ข่าวไหม?
111
00:07:05,810 --> 00:07:08,620
หลายวันมานี้คุโรดะมันหยุดเรียนไปนะ
112
00:07:08,620 --> 00:07:10,930
เขาลือกันว่าหายสาบสูญไปแน่ะ
113
00:07:10,930 --> 00:07:12,010
หนีออกจากบ้านเรอะ?
114
00:07:12,010 --> 00:07:13,050
โดนลักพาตัวเปล่า?
115
00:07:13,050 --> 00:07:14,750
หรือว่าโดนฆ่าทิ้งไปแล้ว?
116
00:07:14,750 --> 00:07:16,290
ไม่ใช่เรื่องน่ายินดีนะโว้ย
117
00:07:16,820 --> 00:07:17,830
เฮ้ยอากิยาม่า
118
00:07:18,940 --> 00:07:20,990
แกทะเลาะกับคุโรดะมานี่
119
00:07:20,990 --> 00:07:22,370
ได้ข่าวอะไรบ้างไหม?
120
00:07:22,370 --> 00:07:24,800
ฉันจะไปรู้ได้ไง?
121
00:07:37,600 --> 00:07:38,640
อีกแล้วเรอะ?
122
00:07:39,190 --> 00:07:40,840
หมู่นี้มีมาตลอดเลย
123
00:07:40,840 --> 00:07:43,830
มาตอกตะปูใส่ต้นสนแสนหวงของฉัน!
124
00:07:43,830 --> 00:07:45,730
มันจะแกล้งกันหนักข้อไปแล้ว!
125
00:07:46,300 --> 00:07:49,409
ไม่ขอทนเงียบดูอีกต่อไปแล้ว!
126
00:07:49,900 --> 00:07:52,810
จะต้องจับตัวคนร้ายให้ได้คอยดู
127
00:07:55,659 --> 00:07:56,770
โอ้โห
128
00:08:01,460 --> 00:08:03,520
คราวนี้อะไรอีก?
129
00:08:07,200 --> 00:08:08,450
ให้ตาย
130
00:08:13,400 --> 00:08:14,610
อะไรน่ะ?
131
00:08:17,190 --> 00:08:20,100
เฮ้ย คราวนี้มันพิเรนทร์อะไรอีก?
132
00:08:20,640 --> 00:08:22,590
หัวหุ่นลองเสื้อเรอะ?
133
00:08:27,370 --> 00:08:28,690
มนุษย์นี่หว่า!
134
00:08:31,300 --> 00:08:33,200
เห็นว่าเจอตัวคุโรดะแล้วนะ
135
00:08:33,500 --> 00:08:36,470
เห็นว่าโดนฝังดินอยู่ในป่าสน
136
00:08:36,470 --> 00:08:38,080
แปลว่าตายแล้วงั้นสิ?
137
00:08:38,080 --> 00:08:40,030
ไม่อะ แค่หลับเฉยๆ
138
00:08:40,270 --> 00:08:43,210
เห็นว่าพอโดนพาไปโรงพยาบาลก็ตื่นแล้ว
139
00:08:43,210 --> 00:08:45,370
นอนหลับในดินเรอะ?
140
00:08:45,370 --> 00:08:49,650
อากาศหนาวแบบนี้ไปนอนหลับหลายวันในดินเนี่ยนะ?
141
00:08:50,340 --> 00:08:52,000
ทำไมกันล่ะ?
142
00:08:52,000 --> 00:08:57,040
โธ่เอ๊ย ถ้าคลานออกมาจากดินตอนใบไม้ผลิน่าจะตลกแท้ๆ
143
00:08:57,040 --> 00:08:58,610
บ้าเอ๊ย
144
00:08:59,120 --> 00:09:02,690
เจ้าคุโรดะมันบอกว่าตัวเองจำอะไรไม่ได้เลยน่ะ
145
00:09:03,360 --> 00:09:04,590
ให้ตายสิ
146
00:09:04,590 --> 00:09:06,820
ทำตัวเป็นกบเป็นงูไปได้
147
00:09:09,800 --> 00:09:11,850
สามคนนั้นแปลกจริงๆ
148
00:09:12,490 --> 00:09:15,570
เบื้องหน้าก็ดูเหมือนคุยเล่นกันสนุกสนานดี
149
00:09:15,570 --> 00:09:18,200
แต่วันนี้ดูบรรยากาศแปลกๆ ไป
150
00:09:18,200 --> 00:09:22,580
สามเพื่อนรักมีความเปลี่ยนแปลงใหญ่หลวงบางอย่างอยู่
151
00:09:22,580 --> 00:09:25,160
จงพินิจให้ละเอียด
152
00:09:25,480 --> 00:09:28,730
ยามาดะกับคาวาอิคุยกันธรรมดาปกติ
153
00:09:28,730 --> 00:09:33,300
แต่วันนี้คาวาอิกับอิชิซากะคุยกันน้อยมากจนผิดปกติ
154
00:09:33,300 --> 00:09:34,170
หรือก็คือ
155
00:09:34,710 --> 00:09:37,760
มันเกิดอะไรบางอย่างชวนไม่ลงรอยยังไงล่ะ
156
00:09:37,760 --> 00:09:42,770
ในหัวใจของทั้งสองคน
มีโคลนน่ารังเกียจแสนหนึบหนับเกิดขึ้นยังไงล่ะ
157
00:09:42,800 --> 00:09:46,320
เจ้าแว่นอิชิซากะถูกเจ้าคาวาอิขู่เข็ญบังคับ
158
00:09:46,320 --> 00:09:48,610
ความเกลียดชังจะเกิดขึ้นมาจากตรงนั้นล่ะ
159
00:09:48,610 --> 00:09:49,380
ใช่แล้ว
160
00:09:49,380 --> 00:09:51,990
อิชิซากะมันเกลียดคาวาอิ
161
00:09:51,990 --> 00:09:55,910
จากก้นบึ้งของหัวใจเลยยังไงล่ะ!
162
00:09:55,910 --> 00:09:57,590
ไปห้องน้ำเดี๋ยวนะ
163
00:09:59,390 --> 00:10:00,600
อิชิซากะคุง
164
00:10:00,600 --> 00:10:01,890
อิชิซากะคุง
165
00:10:02,710 --> 00:10:05,000
โซอิจิคุงเองเหรอ?
166
00:10:05,000 --> 00:10:06,270
มีธุระอะไรเหรอ?
167
00:10:06,270 --> 00:10:07,780
คงทรมานน่าดูนะ
168
00:10:07,910 --> 00:10:09,650
เอ๋? ทรมานเรื่อง?
169
00:10:09,740 --> 00:10:11,460
ฉันรู้ดีน่า
170
00:10:11,460 --> 00:10:14,220
การสาปส่งคนน่ะมันทรมาน
171
00:10:14,220 --> 00:10:18,670
เธอเกลียดคาวาอิคุงจนแทบจะฆ่าให้ตายได้เลยใช่ไหมล่ะ?
172
00:10:18,670 --> 00:10:20,470
กำลังสาปอยู่ใช่ไหม!
173
00:10:20,470 --> 00:10:22,670
แต่ไม่ต้องกังวลไปแล้วล่ะ
174
00:10:22,670 --> 00:10:25,200
ปล่อยให้ฉันจัดการกับคาวาอิเองเถอะนะ
175
00:10:25,200 --> 00:10:28,440
จะสาปส่งเจ้านั่นให้แทนเธอเอง
176
00:10:32,340 --> 00:10:33,940
ว่าไงนะ? โซอิจิอะเหรอ?
177
00:10:34,530 --> 00:10:36,990
อย่าไปจริงจังกับไอ้คนแบบนั้นเลยเฮ้ย
178
00:10:36,990 --> 00:10:40,200
แต่หมอนั่นบอกว่าจะสาปนายนา
179
00:10:40,840 --> 00:10:42,290
น่าสนุกดีว่ะ
180
00:10:42,980 --> 00:10:44,450
เฮ้ย ดูสิ
181
00:10:47,800 --> 00:10:49,710
เจ้าของที่ดินสุดโหด
182
00:10:52,500 --> 00:10:54,130
ให้ตายสิ
183
00:10:55,960 --> 00:10:56,980
เจ้านี่น่ะ
184
00:10:57,440 --> 00:10:59,480
นำเข้าจากต่างประเทศเลยแพงเอาเรื่องนะ
185
00:10:59,720 --> 00:11:01,430
ขอโทษที่รบกวน
186
00:11:01,680 --> 00:11:03,580
ดูดีออกนะ
187
00:11:03,580 --> 00:11:04,870
ถูกใจยิ่งนัก
188
00:11:04,870 --> 00:11:09,300
รีบกลับบ้านแล้วเดินเล่นที่ห้องใต้หลังคาดีกว่า
189
00:11:10,800 --> 00:11:12,010
ไปล่ะนะ
190
00:11:18,600 --> 00:11:19,490
ไม่เอานะ
191
00:11:20,650 --> 00:11:22,160
อย่าเข้ามาใกล้นะยะ!
192
00:11:23,720 --> 00:11:27,780
ซากศพแมงมุมโจโรตัวใหญ่เจอในห้องใต้หลังคาน่ะ
193
00:11:27,780 --> 00:11:29,100
เอ้ากินสิ
194
00:11:29,100 --> 00:11:30,140
อร่อยนะจ๊ะ
195
00:11:30,140 --> 00:11:31,370
นะจ๊ะบ้านแกสิ
196
00:11:31,880 --> 00:11:34,450
โซอิจิ คราวนี้อะไรอีก?
197
00:11:34,450 --> 00:11:36,080
พี่คะ ทำอะไรสักอย่างทีสิ
198
00:11:36,440 --> 00:11:39,390
ทำไมแกทำแต่อะไรแบบนี้กันเนี่ย?
199
00:11:39,390 --> 00:11:41,410
ของแบบนั้นเอาไปทิ้งข้างนอกซะ
200
00:11:41,410 --> 00:11:43,800
ไม่เอาด้วยอะ ไม่ทิ้งอะ
201
00:11:44,210 --> 00:11:46,900
จงดูและปลาบปลื้มกับขายาวๆ นี่สิ
202
00:11:46,900 --> 00:11:49,160
งดงามยิ่งนัก
203
00:11:49,160 --> 00:11:50,050
เลิกบ้าได้แล้ว
204
00:11:51,200 --> 00:11:52,210
ว้าย!
205
00:11:53,590 --> 00:11:54,720
เฮ้ยซายูริ...
206
00:11:54,960 --> 00:11:56,960
เมื่อกี้เจ้านี่มันร้อง "ว้าย" ด้วยล่ะ
207
00:11:56,960 --> 00:11:57,800
อื้อ
208
00:11:58,220 --> 00:11:59,340
อะไรกัน
209
00:11:59,340 --> 00:12:02,010
ไม่ใช่เจ้านี่มันกลัวแมงมุมหรอกเหรอ?
210
00:12:02,010 --> 00:12:03,660
ตะ-ตั้งใจจะทำอะไรกัน?
211
00:12:04,800 --> 00:12:06,430
นี่แน่ะ นี่แน่ะ
212
00:12:06,430 --> 00:12:07,300
นี่แน่ะ!
213
00:12:07,300 --> 00:12:09,780
ใช้มือเปล่าจับของแบบนี้ สกปร๊กสกปรก!
214
00:12:09,780 --> 00:12:11,040
สกปรก!!
215
00:12:16,900 --> 00:12:18,660
ไม่ใช่เด็กเล็กสักหน่อย
216
00:12:18,660 --> 00:12:21,630
ตูข้าไม่ได้ว่างจะมาทำอะไรแบบนั้นเสียหน่อย
217
00:12:21,630 --> 00:12:24,560
มีงานใหม่เข้ามาอีกแล้ว
218
00:12:24,560 --> 00:12:28,270
ครั้งนี้ใช้คำสาปอะไรดีน้า
219
00:12:28,610 --> 00:12:29,880
ใช่แล้ว
220
00:12:29,880 --> 00:12:32,640
คำสาปแมงมุมก็แล้วกัน!
221
00:12:33,970 --> 00:12:35,890
ญี่ปุ่นที่ไม่ได้มาเยือนครบปี
222
00:12:35,890 --> 00:12:37,940
บ้านของเราที่มิได้มาหานับปี
223
00:12:37,940 --> 00:12:40,290
ปกติแล้วฉันควรที่จะเบาใจลงได้
224
00:12:40,290 --> 00:12:42,060
แต่ทว่ากลับรู้สึกไม่ชอบใจ
225
00:12:42,410 --> 00:12:45,670
เหตุเป็นเพราะตอนที่ฉันไม่อยู่นั้น มีผู้อื่นอยู่แทน
226
00:12:45,910 --> 00:12:48,000
ทั้งผู้อื่นที่กล่าวถึงนี้
227
00:12:48,000 --> 00:12:50,290
- ยังเป็นอาจารย์สมัยมัธยมต้น-
- ค ครูครับ
228
00:12:50,290 --> 00:12:52,370
- ในบ้านนี้ที่ยังใหม่-
- มีอะไรเหรอคาวาอิ?
229
00:12:54,400 --> 00:12:57,410
บ้าเอ๊ย ขายหน้าชะมัด
230
00:13:01,290 --> 00:13:02,400
อ้าว?
231
00:13:02,400 --> 00:13:05,310
เป็นอะไรไปเนี่ย หายเจ็บท้องแล้ว
232
00:13:05,840 --> 00:13:08,530
ถ้ารู้จะเป็นงี้ ทนอีกหน่อยก็คงดี
233
00:13:09,200 --> 00:13:10,080
เอ๋?
234
00:13:11,270 --> 00:13:12,260
เปิดไม่ออกเลย
235
00:13:14,560 --> 00:13:15,860
อะไรกันเนี่ย?
236
00:13:15,860 --> 00:13:17,210
มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย?
237
00:13:17,410 --> 00:13:18,440
เฮ้ย!
238
00:13:22,860 --> 00:13:24,440
ปีนออกแล้วกัน
239
00:13:55,490 --> 00:13:58,010
เห็นว่าหมดสติในห้องน้ำ
240
00:13:59,020 --> 00:14:02,270
เห็นว่าเอากระดาษชำระพันตัวเองด้วย
241
00:14:03,760 --> 00:14:06,020
เป็นไงบ้างล่ะอิชิซากะคุง?
242
00:14:06,020 --> 00:14:08,750
เท่านี้พอจะถูกใจเธอไหม?
243
00:14:08,750 --> 00:14:09,940
พูดเรื่องอะไรกันเนี่ย?
244
00:14:09,940 --> 00:14:14,960
ไม่นะ ไม่นะ ฉันไม่ได้จะมาขออะไรตอบแทนสักหน่อย
245
00:14:14,960 --> 00:14:19,170
แค่สั่งสอนคาวาอิคุงแทนเธอนิดหน่อยเอง
246
00:14:19,170 --> 00:14:21,920
ขอแค่เธอมีความสุขฉันก็พอใจแล้ว
247
00:14:22,210 --> 00:14:24,400
อย่าเข้าใจผิดไปล่ะ
248
00:14:24,400 --> 00:14:27,290
มันก็จริงอยู่ที่สิ่งที่ฉันทำลงไปมันควรได้รับค่าตอบแทน
249
00:14:27,290 --> 00:14:33,380
แต่ฉันก็ไม่ใช่ผู้ชายใจน้อยที่จะเรียกร้อง
เงินทองหรือสิ่งตอบแทนจากเธอ
250
00:14:33,690 --> 00:14:35,900
ไม่ต้องขอบคุณหรอกนะ
251
00:14:35,900 --> 00:14:38,290
ฉันไม่ต้องการอะไรเลย
252
00:14:38,740 --> 00:14:40,180
จริงๆ นะจ๊ะ
253
00:14:40,180 --> 00:14:41,300
โซอิจิคุง
254
00:14:41,300 --> 00:14:43,800
นี่เธอพูดพล่ามอะไรของเธอคนเดียวน่ะ
255
00:14:43,800 --> 00:14:45,780
สั่งสอนคาวาอินี่หมายความว่ายังไงกัน?
256
00:14:46,120 --> 00:14:48,230
มีอะไรกันเหรออิชิซากะ?
257
00:14:48,230 --> 00:14:50,590
ไม่หรอก ไม่ใช่อะไรสำคัญหรอก
258
00:14:50,970 --> 00:14:52,840
หน็อยแน่เจ้าอิชิซากะ
259
00:14:52,840 --> 00:14:54,630
นอกจากจะไม่ขอบคุณตูข้าแล้ว
260
00:14:54,630 --> 00:14:56,400
ยังทำให้ต้องอับอายอีก
261
00:14:56,400 --> 00:14:58,920
อย่าคิดว่าจะรอดตัวไปนะ
262
00:15:02,300 --> 00:15:04,210
ครับ อิชิซากะครับ
263
00:15:04,710 --> 00:15:07,850
อะ สวัสดีครับ คุณอิชิซากะ ยาสุโอะใช่ไหมครับ?
264
00:15:07,850 --> 00:15:09,380
ครับ ผมเองครับ
265
00:15:09,380 --> 00:15:11,050
ยินดีด้วยครับ
266
00:15:11,050 --> 00:15:13,350
คุณเป็นคนลักกี้มากๆ เลยครับ
267
00:15:13,350 --> 00:15:17,940
คุณได้รับรางวัลเดินทางรอบโลกฟรีไม่มีค่าใช้จ่ายครับ
268
00:15:17,940 --> 00:15:19,130
ด้วยเหตุนี้จึงขอรบกวน
269
00:15:19,130 --> 00:15:23,230
ให้คุณมาที่สวนสาธารณะซากุระยามะใกล้กับโรงเรียนประถมด้วย
270
00:15:23,230 --> 00:15:25,530
เรามาคุยรายละเอียดกันที่นั่นเถอะครับ
271
00:15:25,530 --> 00:15:27,320
ต้องมาให้ได้นะครับ
272
00:15:29,400 --> 00:15:32,560
ไอ้โง่นั่น บอกว่าจะมาจริงๆ ด้วย
273
00:15:32,560 --> 00:15:34,990
ต้องไปเตรียมตัวแล้ว
274
00:15:36,740 --> 00:15:40,350
เสียงนั่นยังไงก็โซอิจิแน่ๆ
275
00:15:40,350 --> 00:15:42,500
ก็ไม่รู้หรอกนะว่ามันวางแผนอะไรอยู่
276
00:15:42,500 --> 00:15:44,500
แต่จัดมาได้เลยไม่เห็นกลัวสักนิด
277
00:15:46,090 --> 00:15:48,910
หนาวจริงๆ ช้าชะมัด
278
00:15:48,910 --> 00:15:51,300
ถ้าจะมาก็รีบมาได้แล้วเฟ้ย
279
00:15:59,120 --> 00:16:00,600
อะไรกันวะนั่น
280
00:16:22,700 --> 00:16:24,210
เข้ามาแล้ว
281
00:16:49,010 --> 00:16:50,820
แกมันโซอิจิเหรอ?
282
00:16:50,820 --> 00:16:55,090
หน็อยแน่เจ้าอิชิซากะ หลอกกันได้นะ
283
00:16:55,090 --> 00:16:57,850
วางกับดักไว้แบบนี้ ขี้ขลาดชะมัด
284
00:16:57,880 --> 00:16:58,700
ไอ้บ้า
285
00:16:58,700 --> 00:17:01,270
คนที่วางกับดักไว้น่ะคือเจ้าของที่สุดโหดต่างหาก
286
00:17:01,580 --> 00:17:04,369
ถ้าโดนจับได้ฉันไม่รู้ด้วยนะว่าจะโดนอะไร
287
00:17:04,430 --> 00:17:05,880
ว-ว่าไงนะ?
288
00:17:05,880 --> 00:17:08,130
แล้วจะทำไมล่ะ?
289
00:17:08,130 --> 00:17:11,690
ก็แค่จะบอกว่ารีบหนีไปซะจะดีกว่า ฉันไม่รู้ด้วยแล้ว
290
00:17:11,690 --> 00:17:13,420
เจ้าของจอมโหดมาเมื่อไรลำบากแน่
291
00:17:13,420 --> 00:17:15,210
เพราะงั้นฉันจะกลับล่ะนะ
292
00:17:22,060 --> 00:17:25,220
ไอ้หมอนั่นมันหนีกลับจริงๆ ด้วย
293
00:17:25,220 --> 00:17:29,770
ทิ้งตูข้าไว้แล้วกลับไปแบบนี้ช่างเป็นคนไร้ยางอาย
294
00:17:33,900 --> 00:17:34,990
บ้าเอ๊ย
295
00:17:34,990 --> 00:17:36,710
ดึงขาไม่ออกเลย
296
00:17:58,960 --> 00:18:02,290
เฮ้ยแกน่ะ มาทำอะไรอยู่ในที่แบบนี้กัน?
297
00:18:05,440 --> 00:18:07,780
แกล้งทำเป็นแมวไปก็เปล่าประโยชน์
298
00:18:07,780 --> 00:18:11,340
แกเองสินะ ที่มาป่วนป่าสนของฉัน
299
00:18:11,340 --> 00:18:13,210
เดี๋ยวจะป่นให้เป็นชิ้นๆ เอง
300
00:18:13,210 --> 00:18:14,690
ตายซะ!
301
00:18:17,090 --> 00:18:18,980
ใครก็ได้ช่วยด้วย
302
00:18:20,210 --> 00:18:22,500
จะร้องแค่ไหนก็เปล่าประโยชน์
303
00:18:22,500 --> 00:18:23,950
คืนนี้แกตายแน่
304
00:18:23,950 --> 00:18:25,410
ช่วยด้วย!
305
00:18:25,410 --> 00:18:27,640
อย่าฆ่าแกงกันเลย
306
00:18:27,640 --> 00:18:30,500
มุแง้ แม่ช่วยด้วย!
307
00:18:31,120 --> 00:18:34,030
นี่ล่ะผลตอบแทนของการมาพังป่าสนฉัน!
308
00:18:34,030 --> 00:18:35,700
มีอะไรเหรอครับคุณลุง?
309
00:18:36,570 --> 00:18:38,120
เอ็งเป็นใครฟะ?
310
00:18:38,690 --> 00:18:41,600
เฮ้ยโซอิจิ ไปทำอะไรอยู่ตรงนั้นน่ะ?
311
00:18:42,210 --> 00:18:43,910
พ-พี่คร้าบ
312
00:18:43,910 --> 00:18:45,560
ช่วยด้วย
313
00:18:45,870 --> 00:18:50,300
ไอ้เด็กนั่นมันมาทำให้ต้นไม้ฉันเป็นรอย ก็เลยสั่งสอนอยู่
314
00:18:50,300 --> 00:18:53,670
เดี๋ยวจะพาไปหาตำรวจแล้ว มีอะไรติดขัดไหม?
315
00:18:53,700 --> 00:18:56,440
มีหลักฐานว่าน้องชายผมเป็นคนร้ายไหมครับ?
316
00:18:56,730 --> 00:18:59,600
เห็นคาตาแบบนี้ยังหลักฐานไม่พออีกเรอะ?
317
00:18:59,600 --> 00:19:01,630
อย่างนี้เอง นั่นสินะครับ
318
00:19:01,830 --> 00:19:04,140
ถ้างั้นผมขอไปหาตำรวจด้วยคนนะครับ
319
00:19:04,650 --> 00:19:07,780
นั่นสินะ แกเป็นพี่ชายของไอ้เด็กนั่นสินะ?
320
00:19:07,940 --> 00:19:09,200
ก็เอาสิ
321
00:19:09,200 --> 00:19:11,270
แต่ถ้าไปหาตำรวจล่ะก็
322
00:19:11,270 --> 00:19:13,920
ต้องพูดเรื่องกับดักนี่ด้วยล่ะนะครับ
323
00:19:14,390 --> 00:19:17,650
ถ้าพูดเรื่องวางกับดักใส่คนขึ้นมาจะเป็นไงนะ?
324
00:19:17,650 --> 00:19:18,650
ว่าไงนะ?
325
00:19:18,650 --> 00:19:20,580
นี่แกจะข่มขู่ผู้ใหญ่เรอะ?
326
00:19:20,580 --> 00:19:23,110
ไม่ได้ข่มขู่ แค่พูดความจริง
327
00:19:23,150 --> 00:19:25,220
หยามกันนักนะ
328
00:19:25,220 --> 00:19:26,980
พวกแกไสหัวไปซะ
329
00:19:26,980 --> 00:19:29,610
ถ้าเจออีกฉันฆ่าทิ้งแน่
330
00:19:32,140 --> 00:19:34,300
เฮ้ยโซอิจิ กลับได้แล้ว
331
00:19:37,160 --> 00:19:40,340
โซอิจิ ทำไมแกถึงชอบทำให้พ่อแม่ลำบาก
332
00:19:40,340 --> 00:19:43,350
คุณพ่อพูดถูกแล้วนะโซอิจิ รู้จักสำนึกผิดได้แล้ว
333
00:19:43,350 --> 00:19:44,610
ใช่แล้วใช่แล้ว
334
00:19:44,820 --> 00:19:47,070
เฮ้ย นี่ยังพูดไม่จบเลยนะ?
335
00:19:47,070 --> 00:19:48,230
โซอิจิ
336
00:19:48,230 --> 00:19:51,830
ข้าไม่ได้ว่างจะมาฟังที่พ่อแม่พูด
337
00:19:52,560 --> 00:19:56,260
ตูข้ามีเพื่อนน่ารักที่ชื่อกามะจังอยู่ด้วยนี่นะ
338
00:19:56,490 --> 00:19:57,850
กามะจัง
339
00:19:57,850 --> 00:20:00,020
ไม่เจอกันนานเลยนะ
340
00:20:00,020 --> 00:20:01,740
เดี๋ยวจะปล่อยออกมาให้นะ
341
00:20:01,740 --> 00:20:03,830
ไม่เจอกันกี่วันแล้วเนอะ!
342
00:20:03,830 --> 00:20:05,660
กามะจัง!
343
00:20:15,700 --> 00:20:17,620
เหม็นเน่า
344
00:20:18,290 --> 00:20:19,930
เหม็นโคตร
345
00:20:20,030 --> 00:20:25,030
(คอลเล็กชัน No.068 คำสาปตามใจฉันของโซอิจิ)
346
00:20:37,170 --> 00:20:38,820
ไม่อยากเชื่อเลย
347
00:20:38,820 --> 00:20:41,460
เรื่องที่นึกกลัวอยู่เป็นจริงขึ้นมาแล้ว
348
00:20:42,960 --> 00:20:46,000
ป่าป๊าทำไมทำหน้าน่ากลัวแบบนั้นล่ะ?
349
00:20:46,890 --> 00:20:48,720
นี่ป่าป๊า
350
00:20:49,020 --> 00:20:52,100
ไม่มีอะไรหรอกมาริเอะ
351
00:20:52,840 --> 00:20:54,150
ในที่สุด
352
00:20:54,150 --> 00:20:58,100
ลูกสาวของเราก็เริ่มกลายเป็นตุ๊กตาแล้ว
353
00:21:00,070 --> 00:21:05,070
(คอลเล็กชัน No.090 งานเผาตุ๊กตานรก)
354
00:21:05,200 --> 00:21:07,330
คุณคะ คุณคะ!
355
00:21:07,690 --> 00:21:10,330
มาริเอะเริ่มกลายเป็นตุ๊กตาสมบูรณ์แล้ว
356
00:21:10,710 --> 00:21:11,670
ดูสิคะ!
357
00:21:11,670 --> 00:21:13,160
ไม่ขยับเลยสักนิดเดียว
358
00:21:13,500 --> 00:21:16,290
ไม่ขานตอบคำพูดของฉันเลย
359
00:21:16,870 --> 00:21:18,900
ลูกสาวแสนรักของพ่อ
360
00:21:19,470 --> 00:21:23,550
จะไม่ยิ้มให้พ่ออีกแล้วหรือนี่?
361
00:21:24,250 --> 00:21:29,760
ดูเหมือนว่าพ่อแม่ส่วนมาก
ถ้าเจอว่าลูกกลายเป็นตุ๊กตาก็จะฆ่าทิ้ง
362
00:21:30,020 --> 00:21:32,170
แต่เราไม่เข้าใจเลย
363
00:21:32,820 --> 00:21:36,430
พวกเราน่ะเก็บมาริเอะไว้ข้างกายต่อไปเถอะ
364
00:21:37,000 --> 00:21:41,150
แต่ว่าการเปลี่ยนแปลงของมาริเอะไม่หยุดเลย
365
00:21:41,600 --> 00:21:46,610
ในที่สุดพวกเราก็เข้าใจ
ความรู้สึกของพ่อแม่ที่ฆ่าตุ๊กตาทิ้งแล้ว
366
00:21:46,610 --> 00:21:47,970
นี่เธอ
367
00:21:48,450 --> 00:21:50,850
ส่งไปสู่สุขคติกันเถอะ
368
00:21:51,620 --> 00:21:53,070
จ้ะ..
369
00:22:06,500 --> 00:22:14,180
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
370
00:22:14,700 --> 00:22:22,780
สื่อถึงห้วงอวกาศของเราสอง
371
00:22:24,300 --> 00:22:32,300
เหมือนเช่นเคย เธอใช้สัมผัสที่มี
372
00:22:32,420 --> 00:22:40,580
สื่อถึงห้วงอวกาศที่ทำลายกันเองของเราสอง
373
00:22:43,240 --> 00:22:51,620
หยุดการหมุนของมันเอาไว้ และลืมตาตื่นขึ้น
374
00:22:51,620 --> 00:23:01,280
ต้องให้ถึงตอนไหนฉันถึงจะหลับลงกันนะ?
375
00:23:01,880 --> 00:23:09,740
ถ้าเจอกันไม่ได้ล่ะก็ ทำให้มันว่างเปล่าไปเสียดีกว่า
376
00:23:09,740 --> 00:23:25,060
และสักวันหนึ่งฉันจะพยายามนึกมันให้ออก
377
00:23:34,990 --> 00:23:39,970
(คอลเล็กชัน No.041 No.084)
42603
