All language subtitles for Famagusta +Ü01+Ľ16

af Afrikaans
ak Akan
sq Albanian
am Amharic
ar Arabic
hy Armenian
az Azerbaijani
eu Basque
be Belarusian
bem Bemba
bn Bengali
bh Bihari
bs Bosnian
br Breton
bg Bulgarian
km Cambodian
ca Catalan
ceb Cebuano
chr Cherokee
ny Chichewa
zh-CN Chinese (Simplified)
zh-TW Chinese (Traditional)
co Corsican
hr Croatian
cs Czech
da Danish
nl Dutch
en English
eo Esperanto
et Estonian
ee Ewe
fo Faroese
tl Filipino
fi Finnish
fr French
fy Frisian
gaa Ga
gl Galician
ka Georgian
de German
el Greek
gn Guarani
gu Gujarati
ht Haitian Creole
ha Hausa
haw Hawaiian
iw Hebrew
hi Hindi
hmn Hmong
hu Hungarian
is Icelandic
ig Igbo
id Indonesian
ia Interlingua
ga Irish
it Italian
ja Japanese
jw Javanese
kn Kannada
kk Kazakh
rw Kinyarwanda
rn Kirundi
kg Kongo
ko Korean
kri Krio (Sierra Leone)
ku Kurdish
ckb Kurdish (Soranî)
ky Kyrgyz
lo Laothian
la Latin
lv Latvian
ln Lingala
lt Lithuanian
loz Lozi
lg Luganda
ach Luo
lb Luxembourgish
mk Macedonian
mg Malagasy
ms Malay
ml Malayalam
mt Maltese
mi Maori
mr Marathi
mfe Mauritian Creole
mo Moldavian
mn Mongolian
my Myanmar (Burmese)
sr-ME Montenegrin
ne Nepali
pcm Nigerian Pidgin
nso Northern Sotho
no Norwegian
nn Norwegian (Nynorsk)
oc Occitan
or Oriya
om Oromo
ps Pashto
fa Persian
pl Polish
pt-BR Portuguese (Brazil)
pt Portuguese (Portugal)
pa Punjabi
qu Quechua
ro Romanian
rm Romansh
nyn Runyakitara
ru Russian
sm Samoan
gd Scots Gaelic
sr Serbian Download
sh Serbo-Croatian
st Sesotho
tn Setswana
crs Seychellois Creole
sn Shona
sd Sindhi
si Sinhalese
sk Slovak
sl Slovenian
so Somali
es Spanish
es-419 Spanish (Latin American)
su Sundanese
sw Swahili
sv Swedish
tg Tajik
ta Tamil
tt Tatar
te Telugu
th Thai
ti Tigrinya
to Tonga
lua Tshiluba
tum Tumbuka
tr Turkish
tk Turkmen
tw Twi
ug Uighur
uk Ukrainian
ur Urdu
uz Uzbek
vi Vietnamese
cy Welsh
wo Wolof
xh Xhosa
yi Yiddish
yo Yoruba
zu Zulu

Original subtitles

Σταμάτα ό,τι κάνεις κι έλα σπίτι μου.

-Τι συμβαίνει; -Από κοντά. Σε περιμένω.

Τι έγινε; Παίζεις με την αγωνία μου;

Είπα τέλειωνε!

Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ

Αχ θυμάμαι

Κι αν σε πήραν, είσαι εδώ

Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ

Κι αν, μισή, ακόμα ζω Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν την ψυχή Δεν μου 'χουν πάρει το κλειδί

Το 'κανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ. Σε θυμάμαι.

Δεν φτάνουν να πληρώσουμε τους εργάτες.

Ούτε ν' αγοράσουμε τροφές για τα ζώα. Τι θα κάνουμε

-Να δανειστούμε πάλι από κάποιον; -Από πού; Δεν δανείζει κανένας.

Αν δεν πάει καλά, καταστραφήκαμε.

Αγάπη μου, σκεφτόμαστε θετικά, δεν είπαμε;

Κι εσύ ανησυχείς κι ας μου το παίζεις ήρεμος.

Εντάξει, μια αγωνία υπάρχει.

-Τάξτε μου. -Έλα πατέρα, μην μας βγάζεις την ψυχή.

Ξεπούλησα. Το τυρί μας έγινε ανάρπαστο.

Μπράβο! Τα καλύτερα νέα.

Κανένας δεν το πίστευε όσο εσύ.

Αναθάρρεψε, κόρη μου. Θα ορθοποδήσουμε.

Μου έκαναν παραγγελίες και για τον άλλο μήνα.

Έκλεισα ακόμα δύο αγελάδες για να τα φέρουμε βόλτα.

Θα δουλέψουμε μέρα-νύχτα, αλλά θα τα προλάβουμε, μην έχεις έννοια.

Αρκεί που το τυρί μας αρέσει.

Γιατί σκοτείνιασες;

Γιατί με τρώνε οι τύψεις.

Εσείς φτύνετε αίμα για να βγάλετε τη δουλειά.

κι εγώ να 'μαι ξεκούραστος στο Λονδίνο χωμένος μέσα στα βιβλία μου;

Πρέπει να είμαι εδώ. Να βοηθάω.

Αντρέα δεν τεμπελιάζεις, σπουδάζεις γιε μου.

Θα τελειώσεις τη νομική και θα επιστρέψεις κοτζάμ δικηγόρος.

-Μην κατσουφιάζεις και το κεφάλι ψηλά. -Καλά σου λέει αγάπη μου.

Σήμερα είναι μέρα χαράς.

Αν είχαν βρει και το μωράκι μας όλα θα ήταν πολύ διαφορετικά.

Εγώ αυτά τα μοντέρνα δεν τα καταλαβαίνω.

Ο Θοδωρής έκανε φόνο! Και η κόρη σας του δίνει συγχωροχάρτι;

Θα μπορούσε να είναι ατύχημα.

Αλλά το ένα δεν αναιρεί το άλλο. Η ανηθικότητα του παραμένει.

Κινδύνεψε να πάει ένας αθώος στη φυλακή...

και δεν είχε το θάρρος να βγει μπροστά αντρίκια και να πει "εγώ φταίω".

Προσπαθούμε να της το εξηγήσουμε της Μαριάννας, πατέρα...

αλλά δεν θέλει να το καταλάβει, δεν μπορεί αυτή τη στιγμή.

Είναι ευάλωτη. Περιμένει το παιδί του, μην το ξεχνάς.

Κι αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και αποφυλακιστεί;

Θα μαζευόμαστε οικογενειακά τις γιορτές...

και θα έρχεται κι εκείνος κολαούζος μαζί της;

Της το έχουμε ξεκαθαρίσει αυτό. Όχι.

Αν δεν τον δεχτούμε εδώ μέσα...

η κόρη σας δεν θα ξαναπεράσει αυτό το κατώφλι!

-Καλά, ας μην φέρνουμε την καταστροφή. -Θα αποξενωθούμε.

Σημειώστε την ώρα και τη στιγμή που σας το λέω.

Το μωρό θα το βλέπουμε με το κυάλι.

Ένα βήμα τη φορά, πατέρα. Άσε να δούμε την έκβαση της δίκης.

Είμαστε κι εμείς θα αδιέξοδο.

Μπας και σκέφτεστε να τον δεχτείτε;

Εγώ θα φύγω! Θα πάω να ζήσω σε άλλο σπίτι, μόνος μου!

Υπερβολές τώρα.

Έχω καλέσει τον Παύλο και τη Δάφνη να έρθουν το βράδυ...

να συζητήσουμε όλοι μαζί, σαν οικογένεια. Κάθισε.

Θανάση; Ενοχλώ;

Όχι, είμαι στην αναμονή.

Περιμένω να μπω στον οδοντίατρο.

Να σου πω, τι ήταν αυτό που μου είπε ο Γιώργος;

Από πού κι ως πού να κατηγορηθεί ότι έχει καταχραστεί χρήματα από τη ΜΚΟ;

Έλα μωρέ τώρα.

Μια κουβέντα τού έκανα και αμέσως πνίγηκε σε μια κουταλιά νερό.

Ένα μπέρδεμα έχει γίνει. Είναι ζήτημα χρόνου να το λύσω.

Σίγουρα; Γιατί εκείνος μου ακούστηκε ανήσυχος.

Καθαρός ουρανός αστραπές δεν φοβάται.

Μην πανικοβάλλεσαι. Παρεξηγήσεις ρουτίνας είναι.

Τι να πω, μακάρι.

Σε κλείνω τώρα, ναι; Ήρθες η σειρά μου.

Τα λέμε.

Την προειδοποίησα για να καλύψω κάπως τα νώτα μας.

-Πώς την άκουσες; -Πανικόβλητη.

Τι έγινε Μάικλ; Τι ύφος είναι αυτό;

Αυτό διαθέτω. Πέρασε.

Αυτά που έχεις ν' ακούσεις δεν θα σ' αρέσουν καθόλου.

Κάτσε.

-Δεν σε καταλαβαίνω, τι... -Είπα κάτσε!

Για άκου αυτό.

Αναζητούσα το χαμένο μου μωρό, δίνοντας για χρόνια πλήρη περιγραφή...

για ένα σημάδι που έχει ψηλά στον αριστερό του ώμο.

Είναι ένα σημάδι κληρονομικό από τον άντρα μου...

που έχει περάσει και στον εγγονό μας.

Είναι τρεις ελιές, σχετικά σκούρες...

ψηλά στο αριστερό του μπράτσο...

που είναι σαν να ανασχηματίζουν ένα τρίγωνο.

Σου θυμίζει κάτι;

Λέγε, σου θυμίζει κάτι! Μίλα!

Προσέξτε, το διάλεξε ο ίδιος.

Με έχεις φλομώσει στο ψέμα, τι άνθρωπος είσαι;

Σαν να σε βλέπω πρώτη φορά.

-Σε παρακαλώ Μάικλ, άκουσέ με. -Ν' ακούσω τι;

Τι;

Είχες την ευκαιρία να πεις την αλήθεια κι όμως διάλεξες πάλι το ψέμα.

Στριμώχτηκες και σκαρφίστηκες αυτή την ιστορία με την Ελίζα. Τώρα;

-Τι άλλο ψέμα θα πεις τώρα; -Νομίζεις ότι για μένα ήταν εύκολο;

Αλήθεια τώρα, θες να σε λυπηθώ κιόλας;

Σε παρακαλώ, άφησε με να σ' τα πω όλα.

-Από την αρχή. -Δεν υπάρχει λόγος.

Δεν πιστεύω λέξη.

Θέλω να φύγεις, δεν θέλω να σε ξαναδώ μπροστά μου.

-Μην μου το κάνεις αυτό. -Φύγε.

Φύγε! Είπα φύγε! Είπα εξαφανίσου!

-Σε παρακαλώ... -Εμένα μ' έχασες. Φύγε!

-Ναι; -Θέλω να σε δω.

Κι εγώ. Σε πόση ώρα;

Μα τι σ' έπιασε στα καλά καθούμενα; Γιατί να χαλάσουμε τη βολή μας;

Γιατί δεν αντέχω άλλο τον καιρό του Λονδίνου.

Βροχή και κρύο συνέχεια. Θέλω να επιστρέψουμε στην Κύπρο.

Έλα Χρήστο, σύνελθε.

-Κάνε μου τη χάρη, σε παρακαλώ. -Εγώ σε παρακαλώ!

Την Κύπρο ειδικά την ξεχνάς.

Φοβάμαι.

-Για το θέμα του Μάικλ; -Λίγο είναι;

Μπορεί να έχει συγγενείς και να τον ψάχνουν.

Ναι, μπορεί όμως να μην τον αναζητάει και κανείς.

Γιατί δεν κάνεις μια έρευνα να μάθεις, να ηρεμήσεις.

Το σκέφτομαι εδώ και καιρό.

Θα βάλω την Ελίζα να το ερευνήσει.

Κι αν δεν βρει κάτι...

Βρει δεν βρει, τη μόνιμη κατάσταση στην Κύπρο την ξεχνάς.

Σε παρακαλώ. Έλα αγάπη μου.

-Δεν θέλω. -Σίγουρα;

Άδικα ανησύχησε η μητέρα σου, είναι μία χαρά.

Από το πρωί είσαι κάπως αφηρημένος.

Σκέφτομαι τη δίκη της επιμελείας του Μάριου...

κι όσα ανακάλυψε ο πατέρας σου για τη μάνα μου.

-Για τον γκόμενο της λες; Ναι, αυτό το λαμόγιο.

Ήταν βαποράκι, Δάφνη. Έχει ξανασυλληφθεί.

Εμένα ποιος μου εγγυάται ότι δεν θα μπλέξει πάλι;

-Καθόλου απίθανο. -Ξέρεις τι σκέφτομαι;

Έχει βάλει στο ίδιο λούκι κι εκείνη.

Μόνο ένας μαστουρωμένος συμπεριφέρεται έτσι στο παιδί του.

Ο πατέρας μου θα δώσει τον καλύτερο του εαυτό για να πάρεις την επιμέλεια.

Θα χρησιμοποιήσει κι αυτά τα στοιχεία στο δικαστήριο;

Όλα. Καρφί δεν μου καίγεται.

Να ξεφτιλιστεί τελείως, αυτό της αξίζει.

-Τι έγινε πάλι; -Τα έμαθε όλα.

-Είσαι ευχαριστημένη; -Πώς;

Τι σημασία έχει πώς; Δεν θέλει να με ξαναδεί. Με σιχαίνεται.

Μωρέ Σοφία, αυτό προσπαθούσα να προλάβω.

Εσύ έπρεπε να του πεις την αλήθεια.

-Και τώρα; -Είπε πως δεν θέλει να με ξαναδεί ποτέ.

-Τι θα κάνω, Θεέ μου; -Κλείνω εισιτήριο και έρχομαι Κύπρο.

Δεν περίμενα ότι θα σε βρω εδώ.

Καλοσύνη σου που ήρθες.

Δεν ήρθα για κάλο και μην βιάζεσαι να χαρείς.

Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου για να σαπίσεις στη φυλακή.

Άκουσε με. Ήταν η κακιά η ώρα.

Ήταν ατύχημα.

Εγώ αυτά δεν τα χάφτω, ρε. Σου ορκίζομαι σε ό,τι έχω ιερό.

Ήταν ατύχημα.

Η Μαριάννα με πίστεψε και με συγχώρεσε. Αν έλεγα ψέματα, θα το καταλάβαινε.

Την κεράτωνες τόσο καιρό και δεν πήρε χαμπάρι.

Καλό κουτορνίθι και αυτή.

Εγώ θα σε λιώσω. Εγώ και η αδελφή της.

Εδώ μέσα θα αφήσεις τα κοκαλάκια σου, καθίκι.

Καθίκι...

...ψηλά στο αριστερό του μπράτσο...

που είναι σαν να σχηματίζουν ένα τρίγωνο πολύ χαρακτηριστικό.

Αν κάποιος έχει δει αυτό το σημάδι σε κάποιον...

σας παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας.

Αυτό μόνο.

-Αγάπη μου; -Αλλού πατώ κι άλλου βρίσκομαι.

Σε παρακαλώ, μπορούμε να πάμε μια μεγάλη βόλτα;

-Είναι επικίνδυνο, θα μας δουν. -Δεν μπορώ εδώ μέσα...

-πνίγομαι... -Μα τι έγινε, πες μου!

Θα σ' τα πω όλα αλλά όχι εδώ μέσα, σε παρακαλώ. Δεν θα μας δει κανείς.

Σ' το υπόσχομαι. Έλα...

Προλαβαίνω να πιω ένα καφεδάκι ή περνάμε κατευθείαν στο φέσι;

Για να κάνεις χιουμοράκι πάει να πει ότι το έφερες το κασέρι.

Δύο χιλιάρικο τόκος, όπως συμφωνήσαμε.

Αλλά να ξέρεις με γδέρνεις.

Αν δεν σου άρεσε να πήγαινες σε τράπεζα.

Κι άμα σου δάνειζε 100 χιλιάρικα εμένα να μου τρύπαγες τη μύτη.

Πάτησες στην ανάγκη μου.

Φρόντισε να πληρώνεις στην ώρα σου.

-Δεν μπορώ να το πιστέψω. -Ακόμα δεν το 'χω χωνέψει.

Έχεις ιδέα τι έχει τραβήξει η οικογένεια για να βρει αυτό το χαμένο μωρό;

-Εσύ τι ξέρεις για αυτό; -Τα πάντα.

Η Δάφνη και η συγχωρεμένη αδελφή μου, μου έχουν μιλήσει πολύ για αυτό.

Πες μου.

Η Χριστίνα δεν μπόρεσε ποτέ να συνέλθει μετά από αυτή την απώλεια.

Μεσολάβησαν δέκα χρόνια...

για να την πείσει ο κ. Ανδρέας να κάνουν άλλο παιδί.

Είχε μαραζώσει.

Δεν φαντάζεσαι τι πέρασε αυτή η γυναίκα για να σταθεί ξανά στα πόδια της.

Και παρόλο που έκανε άλλα τρία παιδιά...

οι σκέψεις της είναι σε αυτό το παιδί που της άρπαξαν.

Μέχρι και σήμερα ζει και αναπνέει με την ελπίδα ότι θα το ξαναβρεί.

Μάλιστα.

Θα πας να τους μιλήσεις;

Και να τους πω τι;

Γεια σας, είμαι ο γιος που ψάχνατε τόσα χρόνια;

Δεν ξέρω, τα έχω χαμένα.

Η ζωή μου έχει γίνει άνω-κάτω.

Το κεφάλι μου βουίζει, σε παρακαλώ, μπορούμε να αλλάξουμε θέμα;

Τι συνέβη και ήθελες να με δεις; Άλλη ώρα, δεν επείγει.

Σιμώνη...

μην με αποκλείεις, σε παρακαλώ. Είπαμε, θέλω να είμαι μαζί σου.

-Ουσιαστικά. -Βρε μωρό μου δεν σε αποκλείω.

Θα 'μαι εδώ μέχρι την έφεση, έχουμε χρόνο να τα πούμε αυτά.

Αυτό που επείγει είναι να πας στην οικογένεια και να τους πεις ποιος είσαι.

-Μην με πιέζεις, σε παρακαλώ. -Πενήντα χρόνια σε ψάχνουν.

Μόνο εσύ μπορείς να τους λυτρώσεις.

Ξέρω χωρίς να μου το πεις Πως πόνεσες

Ξέρω καλά για να σωθείς Τι χώρισες

Πού χάθηκες

Ξέρω όμως λίγο-λίγο πώς θα ξεχαστείς

Δες τα σύνορα μου ανοίγω Να ξεκουραστείς

Λίγο-λίγο να μ' αφήσεις Να 'μαι εγώ η αυλή

Μες στα χέρια μου να ανθήσεις Σαν το γιασεμί

Άλλα λόγια ν' αγαπιόμαστε.

Θα μας πείτε επιτέλους ποιο είναι το θέμα;

Σας βλέπω να τα τριγυρνάτε γύρω-γύρω. Τι συμβαίνει;

Πρέπει να πάρουμε θέση σαν οικογένεια...

για το πρόβλημα που έχει προκύψει ανάμεσα στη Μαριάννα και στον Θοδωρή.

Απάτησε την αδερφή σας.

Κατηγορείται για φόνο...

και αντί να του γυρίσει την πλάτη θα τους σταθεί.

Μισό λεπτό.

Από τη στιγμή που Μαριάννα βρήκε το κουράγιο να συγχωρήσει τον Θοδωρή...

πάει να πει ότι τον αγαπάει αληθινά.

Αυτό για την αδερφή σου το πιστεύω. Για αυτόν δεν παίρνω όρκο.

Η Μαριάννα είναι έγκυος.

Αυτό σημαίνει ότι έχει πολύ ευαίσθητη ψυχολογία.

-Εγώ θα στηρίξω την απόφαση της. -Κι εγώ.

Είναι πατέρας του παιδιού της.

Δεν έχει κανένα νόημα να της πάμε κόντρα.

Από τη στιγμή που τάσσεται με τον Θοδωρή, πρέπει να τον δεχτούμε.

Εγώ δεν μπορώ να ξεγράψω την αδερφή μου, μπορείτε εσείς;

Άσε της μαλαγανιές, Παύλο.

Αλλά τι περίμενα από σένα; Τα ίδια δεν έκανες και με την Ιφιγένεια;

Αυτή οικογένεια το έχει κουσούρι να μοιράζει συχώριο δεξιά κι αριστερά.

-Τι συγκρίνεις τώρα πατέρα; -Καλά σου λέει!

Προτιμώ να δω τα ραδίκια ανάποδα παρά ν' ανταλλάξω ματιά με αυτόν τον αλήτη.

-Δεν τον θέλω εγώ μέσα! -Σε παρακαλώ πάρα πολύ ηρέμησε.

Μια μέση λύση ψάχνουμε να βρούμε.

Εσύ δεν μιλάς; Θα δεχτείς αυτή την κατάσταση;

Τα παιδιά μας είναι ενήλικες.

Και οφείλω να σεβαστώ την άποψή τους.

Μήπως θες να μείνεις λίγο μόνος σου, να φύγω;

Ούτε για αστείο.

Να σου φτιάξω κάτι να φας;

-Ξέρεις τι θέλω; -Τι;

Ένα ουίσκι.

-Έλα -Ευχαριστώ.

Πώς σκέφτεσαι να το χειριστείς;

Γιατί απ τη στιγμή που βγήκε στη φορά η αλήθεια, δεν μπορείς να την αγνοήσεις.

Αύριο έχω ένα ραντεβού για συνέντευξη.

Μόλις ξεμπερδέψω θα τους πάρω να τους βρω...

να τους μιλήσω.

Τι κάνουν οι γυναίκες της ζωής μου;

Τη μια κάνει λάντζα και η άλλη θέλει μπάνιο.

-Θα κάνουμε μπάνιο. -Ναι αγάπη μου, θα κάνουμε μπάνιο...

και μετά θα κοιμηθούμε μαζί παρεΐτσα, θες;

Πήγαινε μέσα κι έρχομαι.

Κοίτα να την κακομάθεις, να μην ξεκολλάει από πάνω μας.

Πού ήσουν τόσες ώρες; Πάλι στον πνευματικό σου;

-Ναι. -Θα ήθελα να ήξερα τι συζητάτε.

Τον τελευταίο καιρό του μιλάω συνεχώς για σένα.

Και μου είπε να μην αφήσω να περάσει ούτε και μία μέρα...

χωρίς να σε κάνω να χαμογελάσεις.

Θα γίνω φαν του.

Όλες τις πίκρες που σε κέρασα, ξέχασε τες Ηρώ.

Από δω και πέρα μόνο χαρές.

Θα κάνουμε μπάνιο;

Φυσικά και θα κάνουμε μπάνιο. Φύγαμε!

-Κοιμήθηκε; -Ξεράθηκε.

Τι γιορτάζουμε;

-Το επόμενο μεγάλο μας ταξίδι. -Ορίστε;

Θα αράξουμε λίγες μέρες να ξεκουραστούμε...

και μετά θα φύγουμε για ταξίδι στο Παρίσι.

Δεν είμαστε καλά.

Θέλω να πάω τον Αντρίκο στην Ντίσνεϋλαντ του Παρισιού...

και τα βράδια να περπατάμε οι δυο μας πλάι στον Σηκουάνα, ρομαντζάδα.

Σίγα μην μας αφήσει να περπατάμε οι δύο μας ρομαντζάδα.

Επίσης πολύ φόρα δεν έχεις πάρει;

Θέλω ο Αντρίκος να έχει όσες πιο πολλές αναμνήσεις γίνεται από μένα.

Το ίδιο και εσύ δηλαδή.

Άρχισες πάλι;

-Ρεαλιστικά μιλάω. -Κι εγώ.

Δεν έχω ανάγκη το Παρίσι για να έχω αναμνήσεις από σένα.

Έχω χιλιάδες αναμνήσεις, καταπληκτικές αναμνήσεις.

Παύλο;

Κανείς δεν πρόκειται να πάρει τη θέση σου.

-Μην λες μεγάλα λόγια μωρό μου. -Τα εννοώ.

Όσο και να με συγκινεί αυτό που λες, πρέπει να προχωρήσεις τη ζωή σου.

Ιφιγένεια, κοίτα με.

Πρόσεξε τι θα πεις.

Σου αξίζουν τα καλύτερα μωρό μου.

Σου εύχομαι να ερωτευτείς ξανά και να κάνεις κι άλλα παιδιά.

Ο Αντρίκος μας έχει μεγάλη ανάγκη από αδέλφια.

Πάψε, σταμάτα!

Δεν μπορείς να μιλάς έτσι.

Δεν μπορείς να μου στερείς την ελπίδα.

Σ' αγαπάω ρε γαμώτο, δεν σημαίνει τίποτα;

Πρέπει σιγά-σιγά ν' αρχίσεις να το δέχεσαι.

Μακάρι να ήταν τα πράγματα αλλιώς.

Δεν μπορείς να κλείσεις τη ζωή σου σε μένα.

-Είσαι πολύ νέα και είναι άδικο. -Σταμάτα... Πάψε...

Δεν μπορείς να λες συνέχεια τα ίδια πράγματα.

Έχω πάρει κι εγώ τις αποφάσεις μου, ξέρεις.

Αναζητούσα το χαμένο μωρό...

δίνοντας για χρόνια πλήρη περιγραφή για ένα σημάδι...

που έχει ψηλά στον αριστερό του ώμο.

Είναι ένα σημάδι κληρονομικό από τον άντρα μου...

που έχει περάσει και στον εγγονό μας.

Είναι τρεις ελιές, σχετικά σκούρες

ψηλά στο αριστερό του μπράτσο...

που είναι σαν να σχηματίζουν ένα τρίγωνο πολύ χαρακτηριστικό.

Αν κάποιος έχει δει αυτό το σημάδι σε κάποιον...

σας παρακαλούμε να επικοινωνήσει μαζί μας.

Τελικά είχες δίκιο.

Θα είχαμε χάσει πολύτιμο χρόνο αν είχαμε ακολουθήσει τη διαδικασία...

την επίσημη διαδικασία της αστυνομίας.

Δεν είναι η πρώτη φορά που προσεγγίζουμε έναν αρχαιοκάπηλο...

δια της πλαγίας οδού.

Δέχτηκε την προσφορά που του κάναμε χωρίς πολλά-πολλά παζάρια.

Τι απομένει;

Να πιστωθούν τα χρήματα σε ελβετικό λογαριασμό.

Εγώ είμαι πανέτοιμος.

Η παραλαβή θα γίνει χέρι με χέρι;

Πρέπει να το εξασφαλίσεις αυτό. Πότε δεν ξέρεις.

Σύμφωνα με όσα λέει, μόλις πιστωθούν τα χρήματα στον ελβετικό λογαριασμό

θα μας επιστρέψει τους κλοπιμαίους πολιτιστικούς θησαυρούς.

Φρόντισε να είσαι σίγουρη πως θα κρατήσει τον λόγο του.

Μόλις μας ειδοποιήσει ο άνθρωπός μας από τη Γερμανία...

προχωράμε στην πληρωμή. Και ας ελπίσουμε ότι όλα θα πάνε καλά.

Πρέπει να πάνε καλά.

Σήμερα είναι η δίκη του Τεύκρου για την επιμέλεια του μικρού Μάριου.

-Σωστά; -Ναι.

Είμαστε μάρτυρες υπεράσπισης. Έχω τρελή αγωνία.

Με τον πατέρα σου στο τιμόνι να μην φοβάσαι καθόλου.

Ο Ανδρέας δεν συνηθίζει να χάνει.

-Τι χάλια είναι αυτά; -Εσύ τα προκάλεσες όλα.

Έπρεπε να μάθει την αλήθεια. Το ξέρεις πως αυτό είναι το σωστό.

Αλλά δεν ήρθε και η συντέλεια του κόσμου.

Θα κλάψει, θα χτυπηθεί, θα σε συγχωρέσει.

Δεν νομίζω, με έχει ξεγράψει.

Όλα θα φτιάξουν. Άκουσέ με.

Απλά θέλει τον χρόνο του.

-Έλα θεία. -Μάικλ, είμαι στην Κύπρο.

Δεν μπορώ να πω ότι πέφτω κι απ' τα σύννεφα, σε περίμενα.

Πρέπει να μιλήσουμε. Μπορώ να έρθω στο σπίτι σου;

Έλα, έχω μία ώρα στη διάθεση μου.

-Μετά θα πάω στο μια συνέντευξη. -Εντάξει, θα είμαι εκεί σε 10 λεπτά.

Σε παρακαλώ...

Μαίρη, σε παρακαλώ κάνε κάτι.

Αν χάσω τον Μάικλ απ' τη ζωή μου, θα τρελαθώ.

Μου είπε ότι δεν θα μου ξαναμιλήσει ποτέ.

Τεύκρο, ελπίζω να είσαι ψυχολογικά έτοιμος.

Διότι αυτά που θα ακουστούν εκεί μέσα για τη μητέρα σου δεν θα 'ναι ευχάριστα.

Καθόλου δεν μ' ενδιαφέρει.

Εδώ που φτάσαμε να πέσουν οι μάσκες να τελειώνουμε.

Όλοι μας ξέρουμε ότι υπήρξε πολύ σκληρή με τον Τεύκρο και το παιδί.

Σήμερα θα πάρει την απάντηση που της αξίζει.

Ας μην συνεχίσουμε. Αρκετά θυμωμένος είναι.

Δεν πειράζει. Θυμωμένος θα τα πει καλύτερα στην κατάθεση του.

Δεν ήταν ποτέ σοβαρό πρότυπο μάνας.

-Πατέρα θα κερδίσουμε έτσι; -Ας μην προτρέχουμε.

Έστω τελευταία στιγμή.

Κατέβα από το ρομαντικό σύννεφο που έχεις καβαλήσει...

και έλα να συνεννοηθούμε.

Ο Μάριος χρειάζεται ειδική φροντίδα.

Και μόνο το ίδρυμα μπορεί να την προσφέρει.

-Έλα ν' αναβάλουμε το δικαστήριο. -Φύγε γιατί θα σηκώσω το χέρι μου!

Τεύκρο, ηρέμησε.

-Πηγαίνετε σας παρακαλώ πολύ. -Πάμε.

Καλά κουμάσια είστε όλοι σας.

Πάμε, ελάτε πάμε γιατί όπου να' ναι ξεκινάμε.

Σου είπα τη μισή αλήθεια για να σου ανοίξω τα μάτια.

Ήρθε ο καιρός να μάθεις και την υπόλοιπη.

Τι άλλο θ' ακούσω;

Από μένα ξεκίνησαν όλα.

Εγώ ευθύνομαι για την απομάκρυνσή σου απ' την οικογένεια Σέκερη.

Εκείνη τη μέρα στην Αμμόχωστο...

βομβαρδιζόταν το σύμπαν.

Ο κόσμος έτρεχε πανικόβλητος.

Να πάρει ένα λεωφορείο να σωθεί.

Είδα μια κοπέλα να πέφτει κάτω με ένα μωρό.

Ένα μωρό στην αγκαλιά της. Έτρεξα να τη βοηθήσω.

Ήταν μες στα αίματα.

Το μωρό πάνω της να κλαίει.

Θεώρησα πως το κορίτσι ήταν νεκρό.

Τι να έκανα; Βούτηξα το μωρό κι έτρεξα για να το σώσω.

Ήξερα απλά ότι έσωσα ένα μωράκι.

Εσένα.

Γιατρέ;

Μπαμπά μου ήσουν καταπέλτης.

Κανείς δεν σου βγαίνει στην αίθουσα του δικαστηρίου.

Αγάπη μου. Κι εγώ σε καμάρωσα.

-Σε ευχαριστώ. -Δεν έχω λόγια να σας ευχαριστήσω.

Άντε πάλι με τα ευχαριστώ.

-Να σας κάνω κι εγώ μια αγκαλιά; -Εσύ είσαι πάρα πολύ τολμηρός.

Άντε, έλα.

Και τώρα που πήρες την επιμέλεια...

κανείς δεν μπορεί να σας ξαναχωρίσει πια.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους για όλα.

Είστε η οικογένεια που θα ήθελα πολύ να έχω.

Είμαστε, Τεύκρο μου.

Είσαι και εσύ πια μέλος αυτής της οικογένειας, έτσι δεν είναι;

Ναι... Πάμε, ελάτε.

Η μάνα σου και ο πατέρας σου ήταν πολύ ευτυχισμένοι.

Το μόνο αγκάθι στη σχέση τους...

ήταν ότι αυτή δεν μπορούσε να κάνει παιδιά.

Είχανε εξαντλήσει όλες τις πιθανότητες.

Εξωσωματικές το '74 δεν υπήρχαν.

Οπότε είπες αφού έκλεψα που έκλεψα ένα μωρό...

ας της το χαρίσω να έχει να παίζει.

Σε παρακαλώ μη γίνεσαι κυνικός.

Αν δεν σε άρπαζα εκείνη τη μέρα, τώρα μπορεί να ήσουν νεκρός.

Στο κάτω-κάτω η Σοφία και ο Χρήστος σε λάτρεψαν, δεν κακόπεσες.

Θεία ακούς τι λες;

Επειδή εγώ καλοπέρασα αναιρούνται όλα τα υπόλοιπα;

Υπάρχουν δύο άνθρωποι εκεί έξω που 50 χρόνια ψάχνουν το παιδί τους.

Το ξέρω.

Και για πολλά χρόνια πίεζα τη Σοφία να σου μιλήσει.

Ξέρω τι άνθρωπος είσαι, είχες ενοχές, ήθελες να βγει η αλήθεια στο φως.

Αλλά η Σοφία έτρεμε μην σε χάσει...

και δεν με άφηνε ούτε εμένα να σου μιλήσω.

Κόφ' το θεία!

Δεν υπάρχει καμιά δικαιολογία.

Είχα δικαίωμα να μάθω, να μάθω ποιοι είναι οι αληθινοί μου γονείς.

Και να αποφασίσω μόνος μου αν ήθελα να τους συναντήσω ή όχι.

Και να 'σαι σίγουρη πως θα ήθελα.

Νάντια!

-Πού εξαφανίστηκες πάλι εσύ; -Έχεις δίκιο Χριστίνα μου.

Θα σε έπαιρνα αύριο-μεθαύριο να βρεθούμε.

Τι γίνεται με τον Δημήτρη; Η δεύτερη ευκαιρία;

Μια χαρά. Ωρίμασε πια.

Δεν μπορείς να φανταστείς πόσο χαίρομαι για εσάς.

Βγήκες για ψώνια;

Ναι, βγήκα να πάρω κάτι πουκάμισα του Αντρέα.

Τα λιώνει παιδί μου.

Μόλις τελείωσε το δικαστήριο.

Ο Τεύκρος πήρε την επιμέλεια του μικρού Μάριου.

Μπράβο!

Τώρα πάω στη φάρμα. Έχεις χρόνο να πάμε για καφέ;

-Η αλήθεια έχω ένα κενό τώρα. -Τέλεια, πάμε.

-Τα λέμε μετά, ναι; -Φιλάκια πολλά.

-Καλημέρα. -Καλημέρα.

-Καλημέρα, τι κάνεις; -Καλά είμαι, εσύ τι κάνεις;

-Καλά, εδώ τον έφερα και φεύγω -Ωραία. Χάρηκα που σε είδα.

-Κι εγώ. -Να προσέχεις.

Σου κάνει και τον ταξιτζή τώρα; Τι τεμπελιές είναι αυτές;

Είχε μια δουλειά εδώ κάτω και είπα να μην πάρω αμάξι, να έρθουμε με ένα.

Εσύ τρελαίνεσαι να οδηγείς.

Όσο ήμουνα πιτσιρικάς. Όσο μεγαλώνω, βαριέμαι.

Δουλειά τώρα.

Ποιος γύρισε σπίτι του!

Ξέρεις πόσο μου έλειψες;

Σου έχω ετοιμάσει μακαρόνια με κιμά που τρελαίνεσαι.

Σου έχουμε κι εμείς μια έκπληξη.

-Τι; -Παντρευόμαστε!

-Ναι! -Η Δάφνη θα γίνει γυναίκα μου.

-Θα γίνεις κουμπάρος; -Ναι!

-Θέλεις; -Ναι, θέλω.

Κι εμείς θέλουμε αγάπη μου. Και μας κάνεις πολύ χαρούμενους.

Θα πάμε να διαλέξουμε κουστούμι, θα είσαι κούκλος.

-Μαζί; -Ναι! Ποιος θα με συνοδεύσει;

-Εγώ. -Εσύ αγάπη μου!

Καλά, ο κουμπάρος θα κλέψει την παράσταση, σ' το λέω.

-Είσαι χαρούμενος; Πολύ; -Πολύ!

Εδώ στη φάρμα θα γίνει ο γάμος της Δάφνης και του Τεύκρου;

Δεν έχουμε συζητήσει τίποτα ακόμα.

Και να σου πω την αλήθεια, δεν το έχω συνειδητοποιήσει.

-Καλώς τη Μαριάννα. -Τι κάνεις;

Απολαμβάνω το κενό μου εδώ στον μικρό σας παράδεισο.

-Είσαι καλά; -Καλά είμαι, ναι.

Θα πεταχτώ λιγάκι στο τυροκομείο, θα έχεις τον νου σου;

-Μήπως χρειαστεί κάτι ο Νικήτας. -Εδώ θα είμαι.

Πότε θα σταματήσεις τη δουλειά;

Στο παρά ένα. Αφού δεν μου αρέσει να κάθομαι.

Έχει χρόνο ακόμα μπροστά της.

-Προσεκτικά όμως. -Ναι, μην αγχώνεσαι.

Θα γίνεις γιαγιά πάλι. Ποιος τη χάρη σου!

Τρελαίνομαι από τη χαρά μου.

Τι ωραία μάζωξη είναι αυτή;

Καφεδάκι έχει για εμάς;

-Εννοείται, καθίστε. -Θα φέρω εγώ.

Θα βγούμε το βράδυ να γιορτάσουμε τη σπουδαία δικαστική σου νίκη;

Άλλη φορά, απόψε έχω το καθιερωμένο ραντεβού με τη γυναίκα μου.

Αυτό είναι θεσμός, δεν αναβάλλεται.

Γεια σας. Μπορώ να σας μιλήσω ιδιαιτέρως;

-Με συγχωρείτε λίγο. -Συγγνώμη.

Τι συμβαίνει;

Τι έγινε;

Έφτασαν στα αυτιά μου κάτι πληροφορίες.

Ένας δικός μου είδε τον Κλεάνθη με ένα μούτρο τοκογλύφο.

Θυμάσαι εδώ πόσα μπισκότα έφαγες στο Κόβεντ Γκάρντεν;

Να είχαμε τώρα ένα. Ήταν τέλεια.

Δεν φαίνεται; Πιο πολλές φωτογραφίες έβγαλες με τα μπισκότα...

-Παρά με μένα. -Παίζουμε σουτάκια;

Σουτάκια; Εδώ μέσα σουτάκια; Τρελάθηκες;

Κοίτα. Εδώ είμαστε στο Σούνιο.

Κούκλα η μαμά, έτσι;

Σαν καρυάτιδα είναι.

Τις είδα όλες, βαριέμαι! Έλα ένα μικρό σουτάκι.

Ένα όμως και τέρμα, εντάξει;

Πώς θα σου φαινότανε αν ο επόμενο σταθμός...

είναι το Παρίσι;

Και θ' ανεβούμε στον πύργο του Άιφελ;

Παντού θα σε πάω αγόρι μου.

Πόσο χαίρομαι να σε βλέπω χαρούμενο.

Τι ώρα θα πάμε να βρούμε τον Μάριο;

Θα πάμε σε λίγο να τον βρούμε στη θάλασσα. Να σε ρωτήσω κάτι;

Άραγε θα τα θυμάσαι όλα αυτά που κάνουμε μαζί όταν μεγαλώσεις;

Και βέβαια θα τα θυμάμαι.

Έχουμε παρουσιάσει πάρα πολλές ιστορίες αγνοουμένων...

Αλλά μέχρι στιγμής καμία τόσο συγκλονιστική και τόσο απίστευτη...

όπως αυτή που θα ακούσουμε σε λίγο.

Ο άνθρωπος που ψάχνουμε είναι αγνοούμενος για πάνω από 60 χρόνια.

Τα τρία του παιδιά, τον μικρότερο δεν τον γνώρισε ποτέ...

τον ψάχνουν για σχεδόν ολόκληρη τη ζωή τους.

Η μητέρα τους η Μπουκέτ.

Μια Τουρκοκύπρια με ένα πολύ μεγάλο μυστικό.

Στην πραγματικότητα ονομάζεται Ελευθερία Ανδρέου...

και είναι Ελληνοκύπρια.

Κάτι που δεν γνώριζαν τα ίδια της τα παιδιά για πάνω από 40 χρόνια.

Για να ακούσουμε αυτήν τη συγκλονιστική ιστορία...

έχουμε μαζί μας την ίδια την κυρία Ελευθερία Ανδρέου...

και τον μεγάλο της γιο, τον Αμπντουλάχ.

Ο οποίος είναι ιμάμης, δηλαδή μουσουλμάνος κληρικός.

Θα προσπαθήσει να μας πει πώς ένιωσε όταν έμαθε ότι η μάνα του...

είναι στην πραγματικότητα χριστιανή, βαφτισμένη το 1939...

όταν και γεννήθηκε με το όνομα Ελευθερία.

Κυρία Ελευθερία...

ή μήπως κυρία Μπουκέτ, σας ακούμε.

Εγώ γεννήθηκα τη χρονιά ακριβώς που ξεκινούσε ο Β' Παγκόσμιος Πόλεμος.

Είχα μια ζωή γεμάτη σκοτωμούς και πόλεμο.

Το 1956 όταν ήμουν στα 17 μου...

μου έδωσε ο πατέρας μου μια τσάντα...

να τη μεταφέρω γεμάτη όπλα.

Δίπλα μου περπατούσαν Άγγλοι στρατιώτες.

Ένιωσα τέτοιον φόβο, που ποτέ στη ζωή μου δεν είχα ξανανιώσει.

Όταν ήμουν 20...

είδα τον πατέρα μου κομματιασμένο.

Ανατινάχτηκε όταν έφτιαχνε μπόμπες για την ΕΟΚΑ...

μέσα στην αποθηκούλα που είχαμε πίσω από το σπίτι μας.

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή.

Πού μεγάλωσες;

Μεγάλωσα σε μια γειτονιά στη Λευκωσία.

Όπου ζούσαν Έλληνες, Τούρκοι, Αρμένηδες.

Και όταν είχε η μάνα μου καμιά δουλειά να φύγει από το σπίτι...

μ' άφηνε στη Μελέκ τη φίλη της και γειτόνισσά μας.

Για αυτό έμαθα και μιλούσα τα Τούρκικα από μικρή.

Αφού όλη μέρα ήμουν μαζί της.

Και με τις ώρες έπαιζα με το γιο της τον Αρίφ.

Ήτανε ο πιο στενός μου παιδικός φίλος.

Στα 12 μου δυστυχώς έχασα τη μάνα μου...

από φυματίωση.

Ο πατέρας μου μού απαγόρεψε να ξαναδώ τον Αρίφ...

γιατί ήταν μουσουλμάνος.

Μετά από λίγο καιρό η οικογένεια του έφυγε από τη Λευκωσία...

και πήγε σε ένα μικρό, τουρκοκυπριακό χωριό...

που ήταν πολλές οικογένειες τουρκοκυπριακές.

Τον είδα όμως εγώ τον Αρίφ εντελώς τυχαία...

κοντά στο το χαμάμ στην παλιά Λευκωσία.

Ήμασταν τότε στα 17.

Μου είπε ότι μ' αγαπούσε. Πω πω, Παναγία μου.

Κόντευε η καρδιά μου να σπάσει από την ευτυχία.

Φιληθήκαμε...

και ορκιστήκαμε ότι μια μέρα θα παντρευτούμε.

Που να τολμήσω να πω στον πατέρα μου ότι εγώ συναντιόμουνα με τον Αρίφ...

δύο χρόνια τώρα. Πω πω, θα με σκότωνε.

Μια μέρα σκοτώσανε έναν Τουρκοκύπριο αστυνομικό.

Μου είπε πως τον σκότωσαν άνθρωποι της ΕΟΚΑ...

γιατί έδωσε πληροφορίες στους Εγγλέζους για την οργάνωση.

Μετά μου είπε...

ότι υποψιαζόντουσαν τον πατέρα μου ότι τον πυροβόλησε.

Εγώ ρώτησα τον πατέρα μου... "Πες μου, εσύ τον σκότωσες;"

Αλλά αυτός δεν μου απάντησε.

Γύρισε απλώς το βλέμμα από την άλλη...

και άναψε τσιγάρο.

Σε λίγους μήνες...

όπως δούλευε με τις βόμβες του στην αποθήκη...

άκουσα μια μεγάλη έκρηξη. Έτρεξα και τι να δω;

Μπαμπά!

Έλιωσε...

Στα 20 μου χρόνια έμεινα πεντάρφανη.

Το μόνο που είχα πια στον κόσμο ήταν ο Αρίφ.

Τον ακολούθησα στο μικρό χωριό που έμενε...

που δεν είχε και πολλές Τουρκοκυπριακές οικογένειες...

και αυτός μου έβγαλε μια ψεύτικη ταυτότητα με το όνομα Μπουκέτ.

Κι έτσι αποφάσισα ότι θα γίνω τώρα μία άλλη...

και θ' αρχίσω τη ζωή μου από το μηδέν.

Ζούσα και συμπεριφερόμουν σαν Τουρκοκύπρια μουσουλμάνα...

ενώ ήμουν Ελληνοκύπρια χριστιανή βαφτισμένη με το όνομα Ελευθερία.

Αυτό το μυστικό μου δεν το είπα σε κανέναν.

Ούτε και στα ίδια τα παιδιά μου.

Για χρόνια.

Σκουπίσου, καθαρίσου και φύγαμε.

Θα πάμε στη θάλασσα με τον Τεύκρο και τη Δάφνη.

Θα παίξουμε σουτάκια με τον Μάριο.

-Άντε μαμά, σήκω. -Τελειώνω σε μισό λεπτό κι έρχομαι.

-Μπορώ να βάλω λίγο τα χεράκια μου; -Ούτε για αστείο.

Αγάπη μου!

- Τι έγινε; -Ζαλίστηκα.

Μπαμπά να σου φέρω λίγο νεράκι;

Ναι Αντρίκο, ευχαριστώ.

-Αγάπη μου σίγουρα είσαι καλά; -Ναι.

Πέντε λεπτάκια θέλω να μου περάσει και φεύγουμε.

Ευχαριστώ.

Είμαι καλά αγάπη μου, μην ανησυχείς.

Πριν προχωρήσουμε στη συγκλονιστική αφήγηση της κας Ελευθερίας...

ή κυρία Μπουκέτ, τι προτιμάται, δεν μου απαντήσατε πριν.

-Ελευθερία θα με λέτε. -Ωραία.

Θα ήθελα να ρωτήσω μερικά πράγματα τον γιο σας τον Αμπντουλάχ.

- Καταλαβαίνεις Ελληνικά; - Όχι πολύ, λίγο λέξη.

Δεν είμαστε σίγουροι.

Είναι πιθανόν, δυστυχώς.

Ο ένας παππούς σκότωσε τον άλλον τον παππού.

Τι να πω; Ανάθεμα σ' αυτούς που κατασκεύασαν τα όπλα;

Αλλά πες μου, και χωρίς τα όπλα οι παλαιοί μπορούσαν να σκοτώσουν.

Ας πούμε ο Κάιν με τα χέρια του σκότωσε τον Άβελ, έτσι;

Κυρία Ελευθερία...

πώς φτιάξετε την οικογένειά σας;

Πώς έγινε αγνοούμενος ο άντρας σας;

Το 1960...

μία εβδομάδα μετά την υπογραφή...

για την ίδρυση της Κυπριακής Δημοκρατίας...

γεννήθηκε ο γιος μου ο πρώτος, ο Αμπντουλάχ.

Το 1962...

γεννήθηκε ο Τουμέρ, ο δεύτερος γιος μου.

Και το 1964 γεννήθηκε η κόρη μου η Ντενίς.

Αυτό το μωρό γεννήθηκε ορφανό γιατί δεν γνώρισε ποτέ τον πατέρα της.

Εξηγήστε μας.

Ο άντρας μου ήταν ένας πολύ φιλήσυχος άνθρωπος.

Πολύ καλός.

Όσα χρόνια έζησε, δεν πείραξε ποτέ ούτε μυρμήγκι.

Το Δεκέμβριο του '63 δούλευε στα χτίσματα στη Μορφήτα.

Ήταν μέρες Χριστουγέννων. Σε εκείνη την περιοχή...

σκοτώθηκαν πολύ Τουρκοκύπριοι τότε με τις δικοινοτικές φασαρίες.

Ο Αρίφ, ο καημένος, δεν ακούμπησε πότε του όπλο...

και αγαπούσε πάρα πολύ την ειρήνη.

αλλά δυστυχώς βρέθηκε σε λάθος μέρος τη λάθος στιγμή.

Και είναι αγνοούμενος εδώ και ακριβώς 60 χρόνια.

Είπες θα πας έναν περίπατο και λείπεις για ώρες.

Έτσι όπως είμαι τώρα θα μπορούσα να πάω μέχρι την Αγία Νάπα περπατώντας.

-Τι να κάνω; -Να του δώσεις χώρο και χρόνο.

Τη μια οι συνεντεύξεις, από την άλλη το αίσθημα...

-Ποιο αίσθημα; -Νομίζω πως έχει μπλέξει με κάποια.

Και είναι ερωτευμένος. Γύρνα στο Λονδίνο.

Και ασ' τον να βάλει τις σκέψεις του σε μια σειρά.

Αποκλείεται. Σε παρακαλώ, ξαναμίλησε του.

Δεν έχει μυαλό να με ακούσει σ' αυτή τη φάση.

Άσ' τον να πάρει δυο ανάσες.

Λες να πήγε στην οικογένεια Σέκερη και να τους τα είπε όλα;

Όχι. Αλλά είναι θέμα χρόνου να το κάνει.

Έρχομαι τώρα στο 1974.

Πώς νιώσατε στην τουρκική εισβολή;

Απέραντο πόνο.

Θλίψη, απελπισία.

Έτρεξε ένας γείτονας όπως θυμάμαι...

να μου πει ότι σκότωσε δυο γκιαούρηδες στρατιώτες...

για να εκδικηθεί για τον θάνατο του άντρα μου.

Πού να 'ξέρε πως τα 'λεγε σε μια γκιαούρισσα.

Μόλις έφυγε κλειδώθηκα στο δωμάτιο μου...

και έκλαιγα, έκλαιγα...

διότι η ψυχή μου πια δεν άντεχε άλλο θάνατο.

Πότε αποφάσισες ν' αποκαλύψεις το μυστικό σου στα παιδιά σου και γιατί;

Για να είμαι ειλικρινής...

είχα αποφασίσει να το πάρω μαζί μου στον τάφο αυτό το μυστικό.

Αλλά το 2003...

άνοιξαν το οδοφράγματα και ο γιος μου ο Τουμέρ...

ήθελε να βγάλει ταυτότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Όπως δεν έβρισκαν το όνομα μου στο αρχείο του πληθυσμού Τουρκοκυπρίων...

και αποφάσισα ομολογήσω την αλήθεια.

Ποια ήταν η αντίδραση των παιδιών σας;

Ήταν μεγάλο το σοκ που έπαθαν τα παιδιά.

Γιατί στο σχολείο και παντού, τους λέγανε ότι ήταν παιδιά ενός ήρωα...

ενός μάρτυρας που σκοτώθηκε από Έλληνες.

Και έτσι μέσα τους είχαν δημιουργήσει ένα μίσος...

για οτιδήποτε ελληνικό.

Και για να καταλάβετε, θα σας διαβάσω...

μερικούς στίχους από ένα ποίημα...

που ήταν το αγαπημένο του γιου μου όταν ήτανε παιδί.

"Όσο υπάρχει ο πρόστυχος ο Έλληνας σ' αυτόν τον κόσμο...

δεν βγαίνει, μα τον Θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου.

Σαν στέκομαι και κοιτάζω τον σκύλο...

δεν βγαίνει, μα τον Θεό, αυτό το μίσος από μέσα μου.

Χιλίων γκιαούρηδων τα κεφάλια, δεν σβήνουν ένα μίσος.

Εκδίκηση να πάρω είναι ο μοναδικός μου στόχος...

σαν αναμετρηθώ στης μάχης το πεδίο".

Είναι τραγικό να εκπαιδεύεται...

και να εκφράζεται ένα μικρό παιδί με τέτοιο μίσος.

Σίγουρα, μεγάλη αμαρτία είναι.

Εσείς πως νιώθατε για το αυτό το μίσος...

που ένιωθαν τα παιδιά σας για τους Έλληνες;

Ένιωθα μεγάλη στεναχώρια.

Ένιωθα, τι να σου πω, μια ερημιά στην ψυχή μου.

Ένα κενό.

Αυτό το ποίημα τους το έφερε ένας εθνικιστής δάσκαλος.

Μου το διάβαζαν και διαμαρτυρόντουσαν όταν τους έλεγα...

ότι δεν πρέπει να μισούν κανέναν.

Αλλά ήταν τα παιδιά μάρτυρα που σκότωσαν οι Έλληνες.

Γι' αυτό έπρεπε να μισούν τους Έλληνες.

Αυτά τους έλεγα.

Και ξαφνικά μαθαίνουν ότι το αίμα μέσα τους...

είναι αυτό που μισούσαν.

Δεν ήταν και λίγο.

Χρειάστηκαν αρκετό χρόνο για να το χωνέψουν.

Κλείνοντας τις συνέντευξη, κυρία Ελευθερία...

θα θέλατε εσείς να στείλετε κάποιο μήνυμα;

Όσοι γνωρίζετε...

πού ευρίσκεται χαμένος οποιοσδήποτε αγνοούμενος...

σας παρακαλώ μην το πάρετε το μυστικό στον τάφο σας.

Μιλήστε. Θα μας δώσετε τη λύτρωση όλους εμάς...

που περιμένουμε τόσα χρόνια να βρεθούν τα οστά...

των αγαπημένων μας ανθρώπων...

για να τους θάψουμε όπως τους αξίζει.

Πολλή περιποίηση.

-Πάντα σε περιποιούμαι, έχεις παράπονο; -Ποτέ.

Όταν φτιάξουν λίγο τα πράγματα...

λέω να πάμε να ταξιδάκι.

Επιτέλους, τόσο καιρό σε παρακαλάω.

-Πόσο καιρό έχουμε να πάμε στη Ρώμη; -Δεν θα 'ναι πέντε χρόνια;

-παραπάνω. -Την επιθύμησες;

-Πολύ. -Να πάμε με την πρώτη ευκαιρία.

Ετοιμάσου να περάσουμε δύσκολα με την υπόθεση της Μαριάννας.

Ο Παύλος και η Δάφνη θα μας στριμώξουν.

Εμείς τους μεγαλώσαμε δημοκρατικά.

Αυτοί έχουν την άποψή τους κι εμείς τη δική μας.

Ναι, αλλά θα μας πιέσουν ν' αλλάξουμε στάση, θα δεις.

Του πατέρας σου του έχουν σηκωθεί τα μαλλιά όρθια μ' αυτή την ιστορία.

-Το ξέρω. -Θες να πούμε αλήθειες;

Αν δεν ήξερα πως ο πατέρας σου είναι τόσο κάθετος...

και αν δεν ήθελα να τον στεναχωρήσω...

δεν ξέρω αν θα κρατούσα αμίλητη στάση στη Μαριάννα.

-Καίγομαι που στενοχωριέται. Εσύ; -Κι εγώ βέβαια.

Αλλά δεν μπορώ να μιλάω υποθετικά, δεν ξέρω.

Πραγματικά πρέπει να παραδεχτείς ότι στη στάση του πατέρα μου...

υπάρχει κάποια δικαιοσύνη.

Δεν μπορούμε να τα ισοπεδώνουμε όλα

Συμφωνώ κι εγώ Άντε, στην υγειά μας.

Λάμπει ο Μάριος.

Ξετρελάθηκε που γύρισε σπίτι.

Χάρηκε πολύ που ξανάδε και την Αφροδίτη.

-Της έχει μεγάλη αδυναμία. -Τι λέει το πρόγραμμα απόψε;

Δεν έχουμε κανονίσει κάτι. Εσείς;

Εμείς θα πάμε μάλλον τον Αντρίκο στους παππούδες του.

Μας το ζήτησε. Θέλει να τους βλέπεις συνέχεια.

Είσαι έτοιμος;

Σ' αυτήν την παραλία...

είχα πετύχει έναν κύριο που είχε το ίδιο σημάδι με μένα.

-Άντε πάλι αυτό το τροπάριο. -Βρε έχεις κολλήσει, το ξέρεις;

Καλά, άμα τον πετύχω ξανά θα του πω να σας το δείξει.

Πάμε Μάριε!

Ωραίο.

Να συνεννοηθούμε αύριο να πάμε για φαγητό με τη Νάντια και τον Δημήτρη;

Πολύ χαίρομαι για αυτούς τους δύο.

Από τότε που ξανασμίξανε είναι αχώριστοι.

-Ας ελπίσουμε αυτή τη φορά να κρατήσει. -Μακάρι.

Έλα, μην το καθυστερείς άλλο. Πάρ' τους ένα τηλέφωνο.

Δεν είναι ακατάλληλη η ώρα;

Δεν νομίζω.

-Ναι; -Καλησπέρα.

-Καλησπέρα. -Ελπίζω να μην σας ενοχλώ.

Όχι, καθόλου.

Τι συμβαίνει; Πρέπει να κάνω κάτι συμπληρωματικό στη συνέντευξή μου;

Όχι, όλα όλα είναι εντάξει, απλά...

είναι ανάγκη να σας δω από κοντά μαζί με τον Αντρέα.

Πότε; Ναι, θα έχουμε γυρίσει σπίτι.

Ωραία, σε λίγο θα τα πούμε εκεί.

Τι έγινε;

Ο Μάικλ Κούρτης θέλει να μας δει και τους δυο.

Περίεργο.

Ίσως θέλει να τον φέρουμε σ' επαφή με κάποια άλλη οικογένεια αγνοούμενων.

Θα δείξει.

-Τι κάνεις; -Καλά. Εσύ πες.

Αντέχω.

η εγκυμοσύνη πώς πάει; Παίρνεις τις βιταμίνες σου;

Μην ανησυχείς, όλα κυλούν ομαλά.

Μεθαύριο είναι η μεγάλη μέρα.

Εκδικάζεται η υπόθεση σου' στο Ανώτατο Δικαστήριο.

-Το σκέφτομαι συνέχεια. -Εγώ να δεις.

Κοντεύω να τρελαθώ από την αγωνία μου.

Λες να τελειώσουν τα βάσανά μας;

Θα κάνω ό,τι περνάει από το χέρι μου, σ' το υπόσχομαι.

Μην το βάζεις κάτω.

Σ' ευχαριστώ που είσαι πλάι μου. Σε ευχαριστώ πολύ.

Θα τα ρημάξετε όλα εδώ μέσα.

Σας είπα να πάμε λούνα παρκ! Δεν αντέχω άλλο εδώ μέσα.

Δεν μπορούμε να φύγουμε, περιμένουμε έναν κύριο.

-Θα έρθει από στιγμή σε στιγμή. -Θα νυχτώσει, θα πάμε άλλη φορά.

Μπούχτισε το παιδί!

Δεν λες πως θες να πας κι εσύ στο λούνα παρκ.

Σαν τα συγκρουόμενα δεν έχει.

Θα πάμε άλλη μέρα, συμφωνία;

-Εντάξει, το δεχόμαστε. -Έλα.

Πάμε πάνω στο δωμάτιό μου να ζωγραφίσουμε παρέα.

Θα μου ζωγραφίσεις κι ένα πειρατικό καράβι;

Ό,τι θες εσύ.

Εσύ το σχέδιο κι εγώ θα γεμίσματα, εντάξει;

Μεγάλο αστέρι ο μικρός μας.

Είχε ένα μοιάσει.

Φίλε, τέρμα οι δικαιολογίες εντάξει;

Τώρα που έληξε το θέμα του Μάριου, είμαι όλος δικός σου.

Θα πάμε στο Λονδίνο να κάνεις θεραπείες.

-Δεν τη γλιτώνεις εύκολα από μένα. -Τώρα προηγείται ο γάμος.

Οργάνωσε τον όπως τον ονειρεύτηκες, κάνε τη Δάφνη ευτυχισμένη...

προχώρα τη ζωής σου κι άσε με εμένα.

Πας καλά ρε; Τι δεν καταλαβαίνεις;

Δεν υπάρχει τέτοια περίπτωση.

Σε θέλω γερό και δυνατό στις χαρές μας.

Μακάρι να μπορούσα να σου το υποσχεθώ...

αλλά είμαι τελειωμένος ρε.

Κάνε τη Δάφνη και τη φατσούλα χαρούμενους.

Μόνο αυτό σου ζητάω, σαν τελευταία χάρη.

Σταμάτα... Σταμάτα! Σταμάτα μωρέ, σταμάτα!

Πέρασε.

-Καλώς τον. -Καλησπέρα.

Τι να σε κεράσουμε; Καφέ, χυμό;

Έχετε βότκα;

Βέβαια.

Κάθισε, μην στέκεσαι.

Πώς πάνε οι συνεντεύξεις, αγόρι μου;

Προχωράνε καλά.

Όμως δεν ήρθα να σας μιλήσω για αυτό.

-Στην υγειά σου. -Ευχαριστώ.

Λοιπόν, πες μας, τι συμβαίνει;

Είναι η πιο δύσκολη θέση που έχω βρεθεί πότε στη ζωή μου.

Γιατί;

Γιαγιά, έχεις ξύστρα για ξυλομπογιές;

Έχω παιδί μου, ναι.

Ο κύριος που έχει το ίδιο σημάδι με μένα.

-Τι λες παιδί μου; -Πείτε, δεν έχετε το ίδιο;

Αντρίκο τον ενοχλείς τον κύριο. Θα σου δώσω εγώ μετά...

Ο μικρός έχει δίκιο.

Κι όταν ξυπνώ, θυμάμαι.

Κι όταν στον ύπνο κρυφτώ Αχ θυμάμαι

Κι όταν διψώ, θυμάμαι.

Κι όταν χορταίνω νερό

Αχ, θυμάμαι

Κι αν σε πήραν είσαι εδώ

Σ' έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ

Κι αν μισή ακόμα ζω

Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν την ψυχή

Δεν μου έχουν πάρει το κλειδί

Το έκανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ, σε θυμάμαι

Κι όταν γελώ, λυπάμαι

Κι όταν για ελπίδα μιλώ

Αχ, φοβάμαι

Κι αν σε πήραν είσαι εδώ

Σε έχουν αυτοί Μα σ' έχω εγώ

Κι αν μισή ακόμα ζω

Είναι που δεν ξεχνώ

Κι αν μου πήραν την ψυχή

Δεν μου έχουν πάρει το κλειδί

Το έκανα χρυσό Για να σ' το χαρίσω όταν σε βρω

Κι όλα πια δικά σου θα 'ναι

Δεν ξεχνώ, σε θυμάμαι

Υποτιτλισμός: Videopress S.A.

Can't find what you're looking for?
Get subtitles in any language from opensubtitles.com, and translate them here.